Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

34 519 (R2071)

Wijziging van de Paspoortwet in verband met
het vervallen van de verplichting een
proces-verbaal bij de politie op te maken over
een vermist reisdocument en enkele andere
wijzigingen

Nr. 7

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 27 december 2016
Met belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag dat de vaste
commissie voor Binnenlandse Zaken op 5 oktober 2016 heeft vastgesteld.
De leden van de fracties van VVD, PvdA, CDA en D66 hebben opmerkingen gemaakt. Graag beantwoord ik de door hen gestelde vragen. Bij
beantwoording van de vragen is zo veel mogelijk de indeling en volgorde
van het verslag aangehouden, met dien verstande dat vergelijkbare
vragen zijn samengenomen.
I. Algemeen
1. Inleiding
De leden van de VVD-fractie vragen of de wetswijziging invloed heeft op
de bestrijding van identiteitsfraude. De regering meent dat deze wetswijziging bijdraagt aan de bestrijding van identiteitsfraude.
Ten eerste wordt gefaciliteerd dat fraude met reisdocumenten effectiever
kan worden bestreden door de melding van vermissing van het reisdocument los te koppelen van het aanvraagmoment van een nieuw
reisdocument. Daarnaast is er sinds 5 november 2016 de mogelijkheid
gecreëerd voor gemeenten om burgers de vermissing op digitale wijze te
laten melden.1 Door de grotere focus die wordt gelegd op vroege detectie
van vermissing, al voorafgaande aan de aanvraag, en een melding op
eenvoudigere wijze mogelijk te maken, wordt de burger beter beschermd
tegen fraude en loopt de fraudeur een hoger risico om op een vroeg
moment gedetecteerd te worden bij handelingen met gestolen reisdocumenten. Hierdoor wordt het gebruik van gestolen reisdocumenten door
fraudeurs minder aantrekkelijk. Vooral fraude zonder medeweten van de
houder zal hierdoor beter kunnen worden aangepakt, aangezien verwacht
kan worden dat de betrokkene op een zo vroeg mogelijk moment melding
van vermissing zal willen doen, opdat fraude met zijn reisdocument
voorkomen kan worden. Daarbij dient opgemerkt te worden dat op dit
moment al geldt dat alleen de melding van de vermissing bij de gemeente
1

kst-34519-7
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Staatscourant 2016, nr. 59294.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

1

voldoende is om het reisdocument van rechtswege te laten vervallen. Bij
van rechtswege verval wordt het document opgenomen in het basisregister reisdocumenten van documenten die niet in omloop mogen zijn. De
gegevens uit dit register worden gedeeld met overheidsorganen die deze
gegevens nodig hebben voor het uitvoeren van hun taken of derden die
hier een gerechtvaardigd belang bij hebben, bijvoorbeeld bij het
bestrijden van fraude. Het opmaken van een proces-verbaal door de
politie betreft dus geen voorwaarde voor van rechtswege verval en
opname in het basisregister reisdocumenten.
Ten tweede vermindert het wetsvoorstel de regeldruk voor de politie,
aangezien de Paspoortwet na voorliggende wijziging niet langer van de
politie eist dat zij bij elke vermissing van een reisdocument een procesverbaal op dient te maken. Per jaar worden er gemiddeld 182.000
paspoorten vermist. In 98% van de gevallen dat iemand een reisdocument
of rijbewijs als vermist opgeeft, is er geen aanleiding om misbruik te
veronderstellen, slechts in 2% van de gevallen gaat het mogelijk om
fraude met medeweten van de houder.2 De Paspoortwet verplicht de
politie op dit moment nog voor alle gevallen een proces-verbaal op te
maken. Door niet langer van de politie te eisen voor elke vermissing een
proces-verbaal op te maken komt er een meer efficiënte en effectievere
bestrijding van identiteitsfraude tot stand. Door de eerste beoordeling bij
de gemeente neer te leggen, die bij fraudevermoedens aangifte kan doen
bij de politie, kan de politie zich volledig richten op de 2% van de gevallen
waarbij er aanleiding is om misbruik te veronderstellen bij de vermissing
van een reisdocument. De wetswijziging brengt derhalve met zich mee dat
de politie haar capaciteit gerichter kan inzetten. Dit leidt tot een doelmatiger en effectievere bestrijding van criminaliteit, waaronder identiteitsfraude.
Ten derde introduceert het wetsvoorstel de mogelijkheid voor de burger
om – door middel van het doen van een melding – zijn paspoort van
rechtswege te laten vervallen en op te laten nemen in het basisregister
reisdocumenten op het moment dat hij vermoedt dat identiteitsfraude
wordt gepleegd met zijn paspoort, terwijl hij nog de beschikking heeft
over het paspoort. Dit kan bijvoorbeeld aan de orde zijn als de burger het
vermoeden heeft dat kopiefraude wordt gepleegd met zijn reisdocument.
De leden van de PvdA-fractie vragen naar de belangenafweging tussen
regeldruk vermindering en het voorkomen van identiteitsfraude. De
regering is het met de leden van de PvdA-fractie eens dat voorkomen van
identiteitsfraude met reisdocumenten de prioriteit is die voorop moet
staan. De regering heeft daarnaast de prioriteit om regeldruk te verminderen voor bedrijven, burgers en professionals in de publieke sector.3 Het
is onnodig dat de politie in alle gevallen van vermissing van een reisdocument een proces-verbaal opmaakt. Door de regeldrukvermindering die
wordt bewerkstelligd in het onderhavige wetsvoorstel komt er meer
capaciteit vrij bij de politie, die onder meer kan worden ingezet voor
fraudebestrijding. Deze efficiëntere inzet van politie leidt tot een meer
doelmatige en effectieve bestrijding van criminaliteit waaronder identiteitsfraude. Daarnaast is er sprake een vermindering van administratieve
lasten voor burgers, politie en de uitgevende autoriteiten. Er is in het
onderhavige wetsvoorstel derhalve rekening gehouden met het belang
van de burger om op eenvoudige wijze zijn recht op een reisdocument te
realiseren, en het maatschappelijk belang om het risico van fraude met
reisdocumenten zoveel mogelijk uit te sluiten.

2
3

Kamerstukken II, 2009–2010, 32 123 VII, nr. 55.
Kamerstukken II 2013/14, 29 362, nr. 225.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

2

2. De huidige aanvraagprocedure na een vermissing
De leden van de PvdA-fractie vragen in welke gevallen iemand een extra
document mag hebben en wat de gevolgen hiervan zijn voor dit
wetsvoorstel. In artikel 30 van de Paspoortwet wordt bepaald dat de
aanvrager van een reisdocument een verzoek kan doen tot het houden
van een extra paspoort. In de Paspoortuitvoeringsregelingen zijn daarover
nadere regels gesteld. In het geval dat een persoon kan aantonen dat hij
een tweede paspoort nodig heeft is hiertoe een mogelijkheid op grond
van artikel 19 Paspoortuitvoeringsregeling 2001 (hierna: PUN). Het is
hierbij van belang dat aangetoond wordt dat de persoon geregeld reist
naar conflicterende landen,4 ofwel dat het paspoort zich in verband met
visumverlening bij een buitenlandse vertegenwoordiging bevindt. Het
tweede paspoort is voor twee jaren geldig. Daarnaast heeft iedere
Nederlander recht op een (vervangende) Nederlandse identiteitskaart. Het
is overigens niet mogelijk om twee Nederlandse identiteitskaarten te
bezitten. Het onderhavige wetsvoorstel brengt geen wijziging aan in de
voorziening van een extra document. In de basisregistratie personen
(hierna: BRP) wordt geregistreerd hoeveel en welke reisdocumenten een
persoon heeft en de vermissing van een extra paspoort wordt op dezelfde
wijze behandeld als een «eerste» paspoort.
De leden van de PvdA-fractie vragen verder hoe de expertise van
gemeenteambtenaren in het herkennen van valse verklaringen van
vermissing op vergelijkbaar niveau met de politie wordt gebracht. Ik ben
het met de leden van de PvdA-fractie eens dat voorkomen moet worden
dat de gemeenteambtenaar valse meldingen van vermissing over het
hoofd ziet. Derhalve heb ik onlangs de Circulaire signaleringsprocedure
Paspoortwet bij vermoeden van misbruik met reisdocumenten aangepast
en verduidelijkt. In deze circulaire is een aantal indicaties opgenomen
waarbij het vermoeden van fraude kan ontstaan.5 Een fraude-indicatie is
bijvoorbeeld het drie keer vermissen van een reisdocument binnen vijf
jaar, zonder plausibele reden. In het kader van de proeftuinen vermissingen én het project Aanpak ID-fraude van de Ministeries van Veiligheid
en Justitie en Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is geïnvesteerd in
de samenwerking tussen politie en gemeenten bij het herkennen van
identiteitsfraude. Ook werken gemeenten samen in de zogenaamde
WTI-regio’s (Werkgroep tegen identiteitsfraude). Deze samenwerkingsverbanden van gemeenten, politie, de Koninklijke Marechaussee, de
Rijksdienst voor het Wegverkeer, de Immigratie- en Naturalisatiedienst en
het Openbaar Ministerie besteden aandacht aan het herkennen van
identiteitsfraude via gerichte trainingen. Dit succesvolle gemeentelijke
initiatief is begonnen in het oosten van het land en inmiddels uitgebreid
naar heel Nederland.
Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie hoe de expertise van de
ambtenaren van de Caribische Rijksdelen en Caribisch Nederland wordt
geregeld en of daar bijzondere (extra) maatregelen worden getroffen. De
nieuwe werkwijze is de afgelopen jaren binnen de landen in het Koninkrijk
in afzonderlijke proeftuinen geïmplementeerd. De landen Aruba, Sint
Maarten en Curaçao hebben BZK verzocht ondersteuning te verlenen bij
de voorbereidingen voor invoering van de nieuwe procedure bij vermissing van reisdocumenten. BZK heeft een extern bureau ingehuurd om de
proeftuinen ter plekke operationeel te ondersteunen bij het voorbereiden
4

Indien visa van conflicterende landen in één paspoort staan kan dit aanleiding zijn voor extra
controle door grensbeambten en daarmee gepaard gaand oponthoud. Welke landen onder
conflicterende landen vallen is nader omschreven in: https://www.rvig.nl/documenten/
richtlijnen/2014/08/26/conflicterende-landen
5
Stcrt. 2016, 46484.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

3

en borgen van de nieuwe procedure vermissing reisdocumenten. In 2013
is gestart met de inrichting en ondersteuning van de proeftuinen in het
land Curaçao en in Caribisch Nederland op het eiland Bonaire. In 2015 is
gestart met de ondersteuning in de landen Aruba en Sint Maarten. De
eilanden Saba en Sint Eustatius doen niet mee met de proeftuin. Dit
vanwege de kleinschaligheid en het geringe aantal vermissingen. BZK
heeft daarnaast in 2015 een voorlichtingscampagne preventie identiteitsfraude voor burgers van de drie openbare lichamen Bonaire, Saba en Sint
Eustatius gesubsidieerd. In 2013 en 2014 zijn samen met de Koninklijke
Marechaussee in de Caribische landen opleidingen verzorgd aan
ambtenaren Burgerzaken aangaande het voorkomen dan wel het
herkennen van frauduleus handelen en misbruik van identiteitsdocumenten.
3. De nieuwe aanvraagprocedure na vermissing
De leden van de VVD-fractie vragen of er andere redenen dan administratieve zijn om «De Caribische dimensie» in een aparte paragraaf op te
nemen in de memorie van toelichting. De «Caribische dimensie» is apart
vermeld om aan te geven dat er afzonderlijke proeftuinen hebben
plaatsgevonden op Bonaire en Curaçao, die als voorbeeld voor overige
openbare lichamen en autonome landen binnen het Koninkrijk gelden. Er
is gekozen voor aparte proeftuinen, omdat onderzocht is of ook voor
Caribisch Nederland de aanpassing van de procedure wenselijk is.
Caribisch Nederland onderscheidt zich wezenlijk van Europees Nederland
wat betreft geografie, sociale omstandigheden, kleine oppervlakte en
bevolkingsomvang; om die reden is gekozen voor een eigen proeftuin.
De leden van de PvdA-fractie vragen waarmee de regering de stelling
onderbouwt dat het aantal fraudegevallen dat met de «oude» procedure
wordt voorkomen vermoedelijk nihil is. Daarnaast vragen de leden van de
CDA-fractie of de verplichte aangifte een belemmering is geweest voor
adequate fraudebestrijding en goede informatie-uitwisseling. Uit de
Evaluatie proeftuin vermissing reisdocumenten van 2015 is gebleken dat
de maatregel (verplichte aangifte) geen effect heeft en louter heeft geleid
tot hogere administratieve lasten voor burgers, politie en uitgevende
instanties. Het proces-verbaal van vermissing draagt marginaal bij aan
detectie van fraude aan de balie van het politiebureau. De vrijgekomen
capaciteit bij de politie kan benut worden voor andere taken, waaronder
het doen van onderzoek in gevallen waarin er bij de uitgevende autoriteiten wel vermoedens van misbruik bestaan.
De leden van de PvdA-fractie vragen voorts een onderbouwing van de
conclusie dat feitelijk tweemaal dezelfde handeling wordt verricht. Het
proces-verbaal van vermissing en de verklaring omtrent vermissing
bevatten vrijwel dezelfde gegevens, zoals datum vermissing, type
document en de omstandigheden van de vermissing. Daarom is vanuit
het perspectief van de burger sprake van het tweemaal afleggen van een
vrijwel identieke verklaring; eenmaal bij de politie en nogmaals bij de
gemeente.
De leden van de PvdA-fractie menen dat het noodzakelijk is dat zo exact
mogelijk wordt vastgelegd waar, wanneer en in welke omstandigheden
het reisdocument vermist is geraakt en dat deze informatie wordt gedeeld
met instanties die bevoegd zijn om paspoortgegevens te checken. Zij
vragen hoe de regering dit gaat oppakken met het oog op het tegengaan
van identiteitsfraude. Met de leden van de fractie van de PvdA ben ik het
eens dat alle noodzakelijke informatie bij de vermissing van het reisdocument moet worden vastgelegd om identiteitsfraude tegen te gaan en
dat informatie moet worden gedeeld met de hiervoor relevante instanties.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

4

Het C2 Modelformulier Verklaring vermissing reisdocumenten is hierbij
het instrument om dergelijke gegevens vast te leggen.6 Het C2 Modelformulier is reeds aangepast, zodat dit optimaal bijdraagt aan het herkennen
van identiteitsfraude. Het formulier bestond uit één algemene open vraag;
na de aanpassing zijn in het formulier gerichte deelvragen opgenomen,
opdat fraude beter gedetecteerd kan worden. De schriftelijke verklaring
omtrent vermissing wordt bewaard in de reisdocumentenadministratie.7
De ambtenaar kan een aangifte doen indien er een gegrond vermoeden
van fraude is. In het kader van deze aangifte kan de politie de informatie
opvragen bij de gemeente, zoals de verklaring van vermissing.
Verstrekking van deze gegevens aan de politie is toegestaan op grond van
artikel 73, onderdeel c, van de PUN. Daarnaast wordt voor het delen van
informatie door uitgevende instanties gebruik gemaakt van de basisregistratie personen (BRP). In de BRP wordt informatie omtrent vermissing en
inhouding van Nederlandse reisdocumenten van ingezetenen opgenomen. Dit zijn gegevens zoals datum en aanduiding van vermissing en
inhouding van een Nederlands reisdocument.8
Deze leden vragen tevens wie toegang hebben tot deze gegevens en wat
instellingen kunnen doen om toegang te krijgen. Uitgevende instanties
hebben toegang tot de gegevens in de BRP die zij nodig hebben voor de
goede vervulling van hun taken, op grond van een autorisatiebesluit van
de Minister van BZK. Op die manier kunnen zij vanuit de BRP de noodzakelijke gegevens omtrent vermissing van een reisdocument verstrekt
krijgen en terugmeldingen doen op deze gegevens, indien zij twijfelen aan
de juistheid van de verstrekte gegevens. Ook andere overheidsorganen of
aangewezen derden kunnen gegevens verstrekt krijgen uit de BRP indien
dit noodzakelijk is voor de goede vervulling van hun taken op grond van
een autorisatiebesluit van de Minister van BZK. Hierbij kan gedacht
worden aan gemeenten ter uitvoering van de Paspoortwet of het Centraal
Bureau voor de Statistiek voor het bedrijven van statistiek. Verder wordt
het vermiste reisdocument opgenomen in het basisregister reisdocumenten (hierna: BR). In het BR worden onder andere gegevens opgenomen met betrekking tot reisdocumenten die zijn ontvreemd of anderszins
als vermist zijn opgegeven.9 Het wetsvoorstel regelt dat paspoorten waar
(kopie)fraude mee wordt gepleegd ook in het BR opgenomen kunnen
worden. Met betrekking tot het delen van informatie geldt dat instellingen
en personen die belast zijn met een publieke taak die gegevens uit het BR
verstrekt kunnen krijgen die noodzakelijk zijn voor de vervulling van hun
publiekrechtelijke taak. Hierbij kunnen alle gegevens die opgenomen zijn
in het register worden verstrekt, middels autorisatie. Autoriteiten die
hieronder vallen zijn autoriteiten belast met de uitvoering van de
Paspoortwet, zoals de politie en de Minister van BZK zelf. Andere
organisaties – waaronder ook private partijen – kunnen, mits zij daarbij
een gerechtvaardigd belang hebben en zijn aangewezen door de Minister,
het zogenaamde verificatieregister raadplegen (een beperkte vorm van
het BR). De gegevensverstrekking beperkt zich bij het verificatieregister
uitsluitend tot de mededeling of het documentnummer is opgenomen in
het BR (hit/no-hit), wat betekent dat een reisdocument niet in omloop mag
zijn. Instellingen die voldoende hebben aan dit type gegevensverstrekking
zijn o.a. financiële instellingen (zoals banken), verhuurbedrijven,
notarissen, makelaardijen, telecombedrijven, etc. Aangezien er geen
persoonsgegevens van de houder van het reisdocument worden mee
6

Het C2 Modelformulier hier te vinden: https://www.rvig.nl/documenten/formulieren/2014/10/
03/c2
7
Artikel 27, vierde lid en artikel 60, tweede lid van de PUN.
8
Art. 2.7 lid 1 sub a onder 11 Wet basisregistratie personen jo. Besluit basisregistratie personen
bijlage 1.
9
Artikel 4a Paspoortwet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

5

verstrekt, is de toegang tot het verificatieregister laagdrempelig.
Daarnaast vragen de leden naar het opslaan en delen van de verzamelde
data. De gegevens in het BR worden via het nationale Schengen Informatie Systeem II naar internationale registers gezonden, zoals het
Schengen Informatie Systeem II (SIS II) en het Stolen & Lost Travel
Documents (SLTD) van Interpol. De Koninklijke Marechaussee raadpleegt
vervolgens deze registers aan de grens. Hierdoor kan bij de grens worden
gesignaleerd of iemand een vermist – en daarmee vervallen – reisdocument gebruikt.
De leden van de PvdA-fractie vragen welke gegevens worden geregistreerd bij een verklaring van vermissing. Zij onderstrepen het belang van
het vermelden van de juiste gegevens om nader onderzoek te kunnen
doen. Het registreren van juiste gegevens is inderdaad van essentieel
belang. In samenwerking met de politie en gemeenten is naar aanleiding
van de proeftuin het C2 Modelformulier Verklaring vermissing reisdocumenten10 (de verklaring van vermissing) aangepast. De verklaring van
vermissing wordt door de persoon die het reisdocument vermist ingevuld
en ondertekend. Behalve de persoonsgegevens van de houder wordt
vermeld om welk document het gaat, de datum van verstrekking van het
document en documentnummer. Ook moet de burger de reden van
vermissing (diefstal, verlies of anderszins in ongerede geraakt) vermelden,
alsmede de omstandigheden bij de vermissing beschrijven en wanneer hij
het document voor het laatst heeft gezien. Tot slot staat in de verklaring
dat het afleggen van een valse verklaring strafbaar is en dat het document
na het afleggen van deze verklaring ongeldig wordt en dus indien het
wordt teruggevonden niet meer kan worden gebruikt. De verklaring moet
worden ondertekend door de houder of wettelijke vertegenwoordiger en
door de ambtenaar.
De leden van de PvdA-fractie memoreren dat voortvluchtige personen die
staan gesignaleerd in het nationale opsporingsregister lastig zijn op te
sporen en dat dit niet is uit te leggen, zo menen deze leden. Omdat iedere
documenthouder periodiek aan de balie moet verschijnen om zijn
paspoort te verlengen, is dit een ideaal moment om in contact te komen
met voortvluchtigen, zo stellen de leden van de PvdA-fractie. Zij vragen
om een reactie hierop. Ik ben het met de leden eens dat het opsporen van
voortvluchtigen een hoge prioriteit heeft. Personen die door verblijf in het
buitenland zich onttrekken aan vervolging of tenuitvoerlegging van de
straf kunnen op grond van de Paspoortwet11 reeds gesignaleerd worden
in het Register Paspoortsignalering (RPS) indien hiertoe een verzoek is
gedaan door het Openbaar Ministerie. Op grond hiervan kan de aanvraag
van betrokkene voor een nieuw paspoort worden geweigerd en ontstaat
de mogelijkheid contact te leggen met de voortvluchtige. In artikelen 18
tot en met 24 van de Paspoortwet zijn ook andere gronden opgenomen
die tot opname in het RPS kunnen leiden.
Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie naar de duur van de te
verrichten handeling door de uitgevende autoriteit en het bijbehorende
onderzoek. Ook de leden van de VVD-fractie vragen naar reactie op de
argumenten van de NVVB omtrent de duur van de lasten bij de verklaring
van vermissing. Voor het invullen van de verklaring van vermissing wordt
voor de burger een administratieve last van drie minuten gerekend. Dit
cijfer is gebaseerd op de Nulmeting administratieve lasten burger van Sira
10

http://vae.nlambassade.org/binaries/content/assets/postenweb/v/
verenigde_arabische_emiraten/nederlandsevertegenwoordigingen/import/
producten_en_diensten/burgerzaken/paspoorten_en_id_bewijzen/
bijlage_c2_verklaring_vermissing_reisdocument.pdf
11
Op grond van art. 18 Paspoortwet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

6

Consulting 200512 (peildatum 31-12-2005). Deze nulmeting is gebaseerd
op normtijden voor bepaalde handelingen, niet op feitelijke metingen.
Door de gemeente wordt gemiddeld een extra tijdspanne van ongeveer
zes minuten gehanteerd naast de reguliere tijd van de aanvraag van een
paspoort. Benadrukt dient te worden dat het om een gemiddelde gaat en
dit dus per burger af kan wijken; sommige burgers zullen minder en
sommige burgers zullen meer tijd nodig hebben dan het gemiddelde van
zes minuten. De berekening van de benodigde extra tijd blijkt uit de
«Evaluatie proeftuin vermissing reisdocumenten» die Panteia in 201513
heeft uitgevoerd en het «Onderzoek naar kosten van de G4 van de uitgifte
van reisdocumenten» gedaan door BMC in 2015.14 De tijdsmeting in dit
laatste onderzoek heeft plaatsgevonden in 2014 door middel van het op
locatie klokken van hoeveel tijd de baliemedewerkers kwijt waren. Voor de
gemeenten die werken met een aanvraag op afspraak blijkt uit het
onderzoek dat veelal een extra tijdseenheid van vijf minuten wordt
toegevoegd aan de aanvraag indien er sprake is van een vermissing. De
leden van de PvdA-fractie vragen zich in het verlengde van de voorgaande
vraag af of in drie minuten een gedegen beoordeling van fraude mogelijk
is. Het bestrijden van identiteitsfraude is bij de beoordeling van mogelijke
fraude het belangrijkste punt van attentie. Het gedegen kunnen uitvoeren
van een beoordeling is derhalve van groot belang. Uit onderzoek is
gebleken dat in de meeste gevallen van verlies van een reisdocument,
namelijk bij ongeveer 98%, er geen aanleiding is om misbruik te veronderstellen.15 De gemeente kan fraude-indicaties snel controleren aangezien zij
toegang heeft tot de basisregistratie personen (BRP) en tot oude foto’s van
een eerder aangevraagd reisdocument in het RAAS (indien het document
bij de desbetreffende gemeente is aangevraagd). Door deze middelen kan
de gemeente snel en effectief vaststellen of er sprake is van fraudeindicaties; hier is een gemiddelde tijdspanne van enkele minuten
voldoende voor. Indien er sprake is van fraude-indicaties zal er een
grotere investering van tijd plaatsvinden, aangezien dan verschillende
handelingen verricht moeten worden. Het zorgvuldig maken van
bijvoorbeeld een overweging tot opname in de RPS of het aangifte doen
bij de politie kosten uiteraard meer tijd. Dit nader onderzoek gebeurt niet
aan de balie en komt wat betreft tijd dus niet voor rekening van de burger.
Aangezien slechts bij een klein aantal documenten sprake is van fraudeindicaties, neemt de beoordeling gemiddeld genomen slechts enkele
minuten in beslag.
De leden van de PvdA-fractie vragen of een correcte beoordeling boven
lastenvermindering gaat en hoe de regering een werkbaar proces dat
landelijk toepasbaar is gaat bewerkstelligen. De regering is het met de
PvdA-fractie eens dat een correcte en gedegen beoordeling in het kader
van bestrijding van identiteitsfraude boven lastenvermindering gaat. De
correcte en gedegen beoordeling in het kader van de bestrijding van
identiteitsfraude door de gemeenteambtenaren wordt ondersteund door
een werkbaar proces dat landelijk toepasbaar is. De fraude-indicaties zijn
12

P.M.H.H. Bex en R.C. van Markus, Nulmeting AL Burger Ministerie van BZK, Nieuwegein: Sira
Consulting 2005. Het onderzoek is te vinden op: http://kennisopenbaarbestuur.nl/rapportenpublicaties/nulmeting-administratieve-lasten-burger-ministerie-van-bzk/, geraadpleegd op
27 oktober 2016.
13
G. Brummelkamp, J. Wils en J. Boog, Evaluatie proeftuin vermissing reisdocumenten,
Zoetermeer: Panteia 2015. Het onderzoek is te vinden op: https://www.rijksoverheid.nl/
documenten/rapporten/2016/01/27/evaluatie-proeftuin-vermissing-reisdocumenten?, geraadpleegd op 27 oktober 2016.
14
H. Uffen, B.A. Wiendels en I. Dooms-Kwakkel, Onderzoek naar kosten van de G4 van de uitgifte
van reisdocumenten, BMC Onderzoek 2015. Het onderzoek is te vinden op: http://
kennisopenbaarbestuur.nl/rapporten-publicaties/onderzoek-naar-kosten-van-de-g4-van-deuitgifte-van-reisdocumenten/, geraadpleegd op 27 oktober 2016.
15
Kamerstukken II 2009–2010, 32 123 VII, nr. 55, p. 3.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

7

vastgelegd in de Circulaire signaleringsprocedure Paspoortwet bij
vermoeden van misbruik met reisdocumenten.16 In de Circulaire is
opgenomen wanneer er een verhoogd risico is op misbruik van reisdocumenten. Ambtenaren gebruiken deze circulaire bij de noodzakelijke
fraudecheck, welke landelijk toepasbaar is. Tevens vragen deze leden of er
een landelijke standaard is voor voorlichting en communicatie naar de
burgers, nu dit volgens de toelichting de verantwoordelijkheid is van elke
gemeente. Op de pagina’s met informatie over reisdocumenten op
rijksoverheid.nl zal uiteraard hierover informatie worden verstrekt en zal
worden gemeld dat men bij een vermissing zo snel mogelijk het
document als vermist moet opgeven bij de gemeente. De ervaring leert
evenwel dat burgers in dit geval veelal direct de website van hun
gemeente raadplegen om na te gaan wat te doen als hun document is
vermist. Vandaar dat de primaire verantwoordelijkheid hiervoor bij de
gemeente ligt. Overigens is het inmiddels mogelijk gemaakt om een
vermissing van een reisdocument schriftelijk en daarmee digitaal achter
DigiD-midden te melden.17 Hiertoe zijn de paspoortuitvoeringsregelingen
aangepast.18 Voor deze digitale melding vermissing geldt dat deze ook via
de gemeentelijke website wordt gedaan, omdat alleen het college van
burgemeester en wethouders van de gemeente waar de melder
ingezetene is, bevoegd is deze melding te verwerken in de BRP.
De leden van de CDA-fractie vragen voorts of door de regering aangekondigde verbetering van informatie-uitwisseling tussen betrokken instanties
en autorisatie- en koppelingspraktijk van overheidssystemen alleen geldt
voor Caribische rijksdelen en Caribisch Nederland. Dit geldt niet alleen
voor de Caribische rijksdelen en Caribisch Nederland, maar ook in
Nederland is de samenwerking en het delen van expertise verbeterd in het
kader van de proeftuinen.
De leden van de D66-fractie vragen naar de verstrekking van gegevens uit
de BRP aan de politie en de toegang die de politie op verzoek heeft tot
objectklasse «Aanduiding inhouding dan wel vermissing Nederlands
reisdocument». De politie beschikt over meerdere autorisatiebesluiten
voor hun verschillende taken. Per taak is in samenspraak met de politie
beoordeeld of de verstrekking van bepaalde gegevens uit de BRP
noodzakelijk is voor de goede vervulling van de taak van de politie. Voor
politietaken als het handhaven van de rechtsorde en de opsporing van
strafbare feiten heeft de politie toegang tot gegevens uit de BRP, ook
omtrent het bezit of verlies van reisdocumenten. Dit betreft de
zogenaamde categorie 12-gegevens.
Voorts vragen de leden van de D66-fractie naar onderzoek over de
administratieve lasten voor de gemeente bij het toepassen van een
fotovergelijking. Er is in het kader van het onderhavige wetsvoorstel geen
aanleiding geweest om onderzoek te doen naar de administratieve last
voor gemeenten omtrent pasfotovergelijking. Ook nu moet de ambtenaar
als de vermissing een document betreft dat niet in «eigen» gemeente is
afgegeven, zich richten tot de gemeente die het oorspronkelijke document
heeft verstrekt en bij deze gemeente een fotokopie opvragen van de
oorspronkelijke aanvraag om de identiteit vast te kunnen stellen. Deze
procedure is onlosmakelijk verbonden met het feit dat de reisdocumentenadministratie een decentrale opzet kent.

16

Stcrt. 2016, 46484.
Kamerstukken II 2016–2017, 25 764, nr. 102. Stcrt. 2016, 59294
18
Kamerstukken II 2016–2017, 25 764, nr. 102. Stcrt. 2016, 59294
17

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

8

4. Maatregelen tegen fraude met vermiste reisdocumenten en
overige maatregelen
De leden van de VVD-fractie vragen naar het beoogde effect en de
gevolgen van de verplichting de vermissing zo snel mogelijk te melden.
Voorts vragen de leden van de D66-fractie naar redenen voor het niet
verplicht stellen van directe melding van vermissing. In het onderhavige
wetsvoorstel is de melding van vermissing voorafgaand aan de aanvraag
van een nieuw reisdocument facultatief. Het is evenwel onmogelijk een
nieuw document aan te vragen indien men het oude document of een
verklaring van vermissing niet kan overleggen. De regering beoogt met
deze wijziging daarom de melding van de vermissing los te koppelen van
het aanvraagproces zodat het eenvoudiger wordt om de melding eerder te
doen, bijvoorbeeld door middel van het geven van een digitale verklaring
omtrent vermissing.19 Het beoogde effect is dat men sneller een
verklaring van vermissing zal geven, reeds voorafgaand aan de aanvraag
van een nieuw reisdocument. Een melding van vermissing van een
reisdocument verplicht stellen voorafgaand aan de aanvraag van een
nieuw reisdocument laat zien dat zo snel mogelijk melden essentieel is in
de bestrijding van identiteitsfraude. Een verplichting tot directe vermelding (los van de aanvraag van een nieuw document) is echter zeer
moeilijk handhaafbaar en afdwingbaar. De personen die te goeder trouw
niet direct de melding van vermissing doen zullen bij het melden de
werkelijke datum van vermissing aangeven. Deze personen zullen bij een
verplichtstelling van de melding stuiten op handhavingmiddelen (bijv. een
boete). De personen die weten van een dergelijke regel of fraude met het
reisdocument plegen zullen de datum van vermissing zo inkleden dat er
geen handhavingsmiddel opgelegd wordt. Het is immers eenvoudig
valselijk te verklaren over de datum van vermissing van een reisdocument
omdat dit voor de ambtenaar niet is te controleren. Een verplichtstelling
van de melding zal derhalve leiden tot valse verklaringen van personen
die te kwader trouw zijn en juist het beboeten van personen te goeder
trouw zijn. De regering heeft liever inzage in de werkelijke omstandigheden van de vermissing van een reisdocument en wil voorkomen dat
een regel wordt opgelegd die moeilijk handhaafbaar is of de verkeerde
personen treft. Bij de aanvraag van het reisdocument dient de betrokkene
die het document aanvraagt en wiens reisdocument vermist is een
melding van vermissing gedaan te hebben. Bij de aanvraag van een
nieuw reisdocument is de verplichting een melding van vermissing te
doen wel handhaafbaar. Bij de aanvraag zal namelijk het oude reisdocument dienen te worden overlegd, voordat overgegaan kan worden tot
het starten van de aanvraag.
Voorts vragen de leden van de VVD-fractie naar fraude met een kopie van
het paspoort. Zij vragen of in dit geval een ander paspoort wordt verstrekt
en het bestaande document wordt ingetrokken. Het document zelf wordt
ingehouden door de gemeente en vernietigd, maar daarnaast wordt het
document in het BR opgenomen. Betrokkene dient vervolgens zelf een
nieuw document aan te vragen.
Voorts vragen de leden van de VVD-fractie naar de kosten van de
vervanging van het document bij een melding van fraude met een kopie
van een reisdocument. Met een reisdocument en een kopie daarvan dient
men zorgvuldig om te gaan. Door de algemene campagne omtrent
ID-fraude wordt men reeds bewuster gemaakt van de gevaren van het
geven van een kopie van het paspoort. De burger heeft hierin een eigen
verantwoordelijkheid. De kosten van het nieuwe paspoort worden dan ook
gedragen door de aanvrager. Met de mogelijkheid tot het vervallen van
19

Kamerstukken II 2016–2017, 25 764, nr. 102. Stcrt. 2016, 59294.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

9

het paspoort bij fraude door kopie van het paspoort kan (verdere) schade
ten gevolge van fraude met het reisdocument zo veel mogelijk worden
beperkt. Hierdoor wordt tevens zorgvuldige omgang met een kopie van
het paspoort gestimuleerd.
Daarnaast hebben de leden van de VVD-fractie vragen over registratie van
vermiste paspoorten in de BRP. Alle reisdocumenten op naam van
betrokkene worden vermeld in de BRP. In de BRP krijgt het vermiste
reisdocument een code («V»). Ook wordt de datum van vermissing
geregistreerd in de BRP. Hierdoor kan de gemeente een overzicht zien van
de vermiste reisdocumenten van de desbetreffende persoon.
Het aantal vermissingen wordt bijgehouden en gepubliceerd in de
Monitor Identiteit van het Ministerie van BZK. Hierin wordt onder andere
vermeld hoeveel vermissingen van paspoorten en identiteitskaarten per
jaar plaatsvinden.
Voorts vragen de leden van de VVD-fractie of gegevens omtrent bevolkingsgroepen of trends in regio’s worden gemonitord. In de BRP worden
geen gegevens over de herkomst van bevolkingsgroepen vastgelegd,
behalve de geboorteplaats van de ingeschrevene, de geboorteplaats van
zijn ouders, en de nationaliteit van de betrokkene, indien de betrokkene
niet ook de Nederlandse nationaliteit bezit. Andere nationaliteiten naast
de Nederlandse nationaliteit worden niet langer vastgelegd in de BRP
sinds 2014. Op structurele basis worden op dit moment geen andere
gegevens verzameld dan het aantal vermissingen. Wel is het zo dat veel
meer identiteitskaarten worden vermist dan paspoorten in relatie tot het
aantal in omloop zijnde documenten. Dit kan worden verklaard doordat
burgers een identiteitskaart meestal dagelijks gebruiken, terwijl een
paspoort vaak alleen maar wordt gebruikt bij reizen buiten Europa.
De leden van de PvdA-fractie stellen vragen over het zo snel mogelijk
doen van de melding van de vermissing. De leden van de PvdA-fractie
merken op dat een fraudeur vermoedelijk niet veel haast maakt met de
melding en dat de aanvrager niet kan wegkomen met «ik wist het niet»
(dat er gemeld moest worden). Gevraagd wordt naar de maatregelen die
de regering treft om late meldingen te beperken. Dit risico is inderdaad
aanwezig. De ambtenaar bij de uitgevende instantie zal bij de melding van
de vermissing door de burger derhalve scherp moeten kijken naar
inconsistenties of onduidelijkheden in de verklaring van vermissing. Er is
daarnaast een aantal overige maatregelen om late meldingen te verminderen. Allereerst wordt door het onderhavige wetsvoorstel het doen van
een verklaring van vermissing en een aanvraag van een nieuw reisdocument losgekoppeld.20 Op deze manier kunnen personen een verklaring
van vermissing doen, zonder een nieuw reisdocument aan te schaffen.
Ten tweede is het mogelijk gemaakt om digitaal melding te maken van de
vermissing.21 Hierdoor kan zeer snel een verklaring van vermissing
gegeven worden en is de persoon niet afhankelijk van bijvoorbeeld
openingstijden van een gemeente. Indien digitaal melding wordt gedaan
van de vermissing wordt gekeken of de melding consistent is en
voldoende gegevens bevat alvorens de verklaring van vermissing te
verwerken. Indien dit niet het geval is zal contact worden opgenomen
worden met de betrokkene. Daarnaast zal bij de aanvraag van een nieuw
reisdocument de verklaring van vermissing scherp worden bekeken. Ten
derde zal de tekst op www.rijksoverheid.nl worden aangepast zodat het
20

De Paspoortuitvoeringsregeling Nederland 2001 maakte dit al mogelijk en is bovendien zo
aangepast dat melding ook digitaal kan. Kamerstukken II 2016–2017, 25 764, nr. 102. Stcrt.
2016, 59294.
21
Kamerstukken II 2016–2017, 25 764, nr. 102. Stcrt. 2016, 59294.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

10

nog duidelijker wordt dat er zo snel mogelijk een verklaring van
vermissing gegeven dient te worden. Ten slotte is er een algemene
campagne over identiteitsfraude die bewustwording over identiteitsfraude
creëert.
Verder vragen de leden van de PvdA-fractie wat er gebeurt met teruggevonden documenten en of deze ongeldig zouden moeten worden
verklaard. Ook de leden van de VVD-fractie vragen hiernaar. Zij stellen
voor artikel 47 van de Paspoortwet in verband hiermee aan te passen.
Indien een reisdocument als vermist is gemeld vervalt het reisdocument
in alle gevallen van rechtswege. Dit is niet meer terug te draaien indien
het document wordt teruggevonden. Dit brengt met zich dat een teruggevonden reisdocument ongeldig is, als een melding van vermissing is
gedaan. Het reisdocument vervalt dan van rechtswege en dient uit de
omloop gehaald te worden. Tot voor kort gold de regel dat indien een
gevonden reisdocument werd ingeleverd door iemand anders dan de
burger van wie het reisdocument is bij de gemeente waarin de burger als
ingezetene is geregistreerd, dit aan betrokkene diende te worden
teruggegeven. Indien het document werd gevonden in een andere
gemeente dan waar betrokkene als ingezetene is ingeschreven, onttrok
deze gemeente het document direct aan het verkeer. Door de onttrekking
aan het verkeer wordt een reisdocument ook ongeldig. Met de laatste
wijziging van de Paspoortuitvoeringsregeling Nederland 2001 is deze
regeling nu ook van toepassing op gevonden reisdocumenten van
ingezetenen van de betreffende gemeente.22 Nu dit reeds in de PUN is
opgenomen, is het derhalve niet noodzakelijk dit te regelen in de
Paspoortwet.
De leden van de PvdA-fractie vragen naar de toegang tot het BR en naar
de check die kan worden uitgevoerd bij twijfel over een document. Deze
vraag is reeds beantwoord onder punt 3. De nieuwe aanvraagprocedure
na vermissing, bij de bespreking over de werking van en toegang tot het
BR.
Voorts hebben de leden van de PvdA-fractie vragen omtrent het BSN. Zij
vragen allereerst naar een toelichting over het foutieve BSN. Daarnaast
vragen deze leden naar maatregelen die worden genomen om fouten bij
toekenning van het BSN te voorkomen, wie de kosten draagt en bij wie de
verantwoordelijkheden liggen.
Dat enkele honderden keren per jaar een foutief BSN wordt toegekend
heeft meerdere oorzaken. Dit komt veelal door dubbelinschrijving in de
BRP (dit staat dus los van de paspoortaanvraag). Ambtenaren gaan bij de
toekenning van het BSN zo nauwkeurig mogelijk te werk, met extra
aandacht voor namen met speciale tekens. Indien een persoon zich
inschrijft vanuit het buitenland wordt onderzocht of de betrokkene reeds
een BSN heeft. Dit wordt gedaan door de gemeenteambtenaar bij
burgerzaken die via de Beheervoorziening BSN (BV BSN) checkt of
betrokkene al een BSN heeft. Daarmee kan de ambtenaar nagaan of deze
burger mogelijk al staat ingeschreven in de BRP, c.q. een BSN of
sofinummer heeft. Deze presentievraag dient dus ter voorkoming van
dubbele BSN’s. Dubbele inschrijving in de BRP kan ontstaan door de
volgende oorzaken. Het kan voorkomen dat bij het zoeken op naam bij de
presentievraag de persoon onterecht niet gevonden wordt in de BRP. Dat
de naam niet wordt gevonden kan komen doordat namen verkeerd
gespeld worden of namen in het buitenland gewijzigd zijn (bijvoorbeeld
vanwege huwelijk). Ook kan er sprake zijn van twijfel of betrokkene
daadwerkelijk de persoon is die wordt gevonden in het BRP. Deze twijfel
kan voortkomen uit de melding van de betrokkene dat betrokkene niet
22

Kamerstukken II 2016–2017, 25 764, nr. 102. Stcrt. 2016, 59294.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

11

eerder een BSN heeft gehad of uit het vinden van meerdere personen met
dezelfde identificerende gegevens in de BRP. In geval van twijfel is de
vaste instructie dat een nieuwe inschrijving in de BRP met een nieuw BSN
wordt aangemaakt. Indien er sprake is van twijfel is de stelregel dat er een
tweede BSN wordt aangemaakt. De reden hierachter is dat de gevolgen
zeer verstrekkend zijn als betrokkene verbonden wordt aan de BSN van
een ander persoon. Daarnaast is de mogelijke dubbelinschrijving veel
makkelijker op te lossen. Indien er foutvermoedens zijn rondom een BSN
kan een bestuursorgaan (in de praktijk veelal gemeenten en de Belastingdienst) dit melden via het Foutenmeldpunt (FMP) BSN. De BV BSN en
FMP BSN zijn bij de Rijksdienst voor Identiteitsgegevens (RvIG) in beheer.
Foutmeldingen worden vervolgens door RvIG geanalyseerd en doorgezet
naar de instantie waar de fout opgelost dient te worden. Het oplossen van
een dubbelinschrijving of foutief BSN wordt gedaan met alle betrokken
partijen onder regie van het FMP BSN. Het belang van de burger is het
eerste belang waar naar gekeken wordt bij het oplossen van de dubbelinschrijving of foute BSN. Om burgers niet onnodig te belasten zullen de
kosten van het aanvragen van een nieuw reisdocument voor vergoeding
in aanmerking komen indien de wijziging buiten de schuld van de
betrokkene heeft plaatsgevonden. Gevallen waarin iemand de kosten niet
vergoed krijgt bij een wijziging van het BSN kunnen plaatsvinden indien
de wijziging door de schuld van de betrokkene zelf plaatsvindt. Hierbij kan
gedacht worden aan het bewust onjuist opgeven van de naam bij
inschrijving.
Daarnaast vragen de leden van de PvdA-fractie of wijziging van het BSN
wordt verwerkt in het BR. Door het onderhavige wetsvoorstel wordt
bewerkstelligd dat bij een wijziging van het BSN het reisdocument van
rechtswege vervalt. Daarbij wordt het betreffende reisdocument als
ongeldig opgenomen in het BR.
De leden van de D66-fractie vragen in hoeverre een ieder zich bewust is
van de verhoogde kans op identiteitsfraude naarmate het langer duurt dat
de vermissing van het reisdocument gemeld wordt. Door de inzet van de
algemene campagne omtrent identiteitsfraude wordt er maatschappelijk
meer aandacht gecreëerd voor het fenomeen van identiteitsfraude.
Daarnaast kan men op de website van de rijksoverheid (en veelal ook op
de websites van gemeenten) vinden dat de vermissing zo snel mogelijk
gemeld moet worden. Bij vermissing van een reisdocument is het
waarschijnlijk dat men deze bronnen zal raadplegen.
Daarnaast vragen de leden van de D66-fractie of gemeenten in elk geval
bij het maken van een afspraak voor een nieuwe aanvraag wijzen op de
noodzaak een vermist document te laten registeren. Ik zal er bij gemeenten op aandringen dat op de websites duidelijk vermeld wordt dat
melding van vermissing zo snel mogelijk gedaan dient te worden. Ik heb
onlangs de mogelijkheid gecreëerd om de melding van vermissing ook
digitaal te kunnen doen,23 waardoor men nog sneller een melding kan
doen. Ik zal dit voorjaar nagaan hoeveel gemeenten deze mogelijkheid
bieden. Dat het belangrijk is om het vermiste reisdocument zo snel
mogelijk te registreren bij de gemeente wordt ook vermeld op de website
van de rijksoverheid.
Voorts vragen de leden van de D66-fractie naar redenen voor het niet
verplicht stellen van directe melding van vermissing. Hier is reeds
antwoord op gegeven in paragraaf «4. Maatregelen tegen fraude met
vermiste reisdocumenten en overige maatregelen».

23

Kamerstukken II 2016–2017, 25 764, nr. 102. Stcrt. 2016, 59294.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

12

De leden van de D66-fractie vragen naar de risico’s dat minder of geen
schade wordt vergoed indien niet verplicht wordt gesteld dat men zo snel
mogelijk melding van vermissing doet. De leden vragen naar het
schadevergoedingsgedrag van banken, verzekeraars en anderen.
Daarnaast vragen de leden of met relevante actoren is gesproken en
uitkomsten en vermoedens van de regering. Deze vraag heeft betrekking
op het moment vanaf de vermissing van het reisdocument tot de melding
van vermissing.24 De regering ziet gerelateerd aan de verplichting van het
zo snel mogelijk melden van vermissing een groter risico voor het bestaan
van een rechtsgrondslag voor het verhalen van schade vanwege een
onrechtmatige daad door de oorspronkelijke houder van het document.
Door een verplichting tot melden wettelijk vast te leggen wordt makkelijker bewezen dat er een onrechtmatige daad is gepleegd door het niet
voldoen aan de wettelijke verplichting van het doen van de melding van
vermissing. Uit navraag blijkt dat niet eenduidig is te zeggen hoe banken,
verzekeraars en andere actoren omgaan met vergoeding van schade en
het moment van melding. Dit blijkt sterk afhankelijk te zijn van de
omstandigheden van het geval. Daarnaast is het per partij zeer verschillend hoe wordt omgaan met deze omstandigheden van het geval.
Voorts vragen de leden van de D66-fractie naar de actieve zorgplicht van
de overheid tegenover het ontbreken van een verplichting tot het direct
melden van een vermissing van een reisdocument. In de zaak Romet v.
Nederland werd door Romet melding gemaakt van een gestolen rijbewijs.
Na de melding van de diefstal van het rijbewijs heeft Romet niet direct
een nieuw rijbewijs aangeschaft. Gedurende de periode tussen de
melding van de diefstal en de aanschaf van het nieuwe rijbewijs worden
er 1737 voertuigen op naam van Romet geregistreerd, met alle gevolgen
van dien. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens wijst op de
zorgplicht voor de staat om na melding van vermissing zorg te dragen dat
het document door de autoriteiten als ongeldig wordt gesignaleerd. De
uitspraak betreft het moment ná melding. Dit wetsvoorstel past in deze
uitspraak doordat nu wordt geregeld dat er één plek is waar de burger de
melding van vermissing moet doen, en deze melding er ook direct toe
leidt dat het document van rechtswege vervalt en als ongeldig wordt
geregistreerd. Dit in tegenstelling tot de situatie die zich kon voordoen
onder de huidige wettelijke regeling, waarbij een melding bij de politie
niet in alle gevallen tot automatische opname van het document in de
internationale registers leidde. Dit kan bijvoorbeeld komen doordat het
documentnummer niet bekend is, of omdat er geen vermoeden bestond
dat met het document een strafbaar feit wordt gepleegd. Uiteraard is het
wel van belang dat de politie in het geval dat de burger toch aangifte doet
van een diefstal van een document, wijst op de noodzaak de vermissing
direct te melden bij de uitgevende instantie om zo te bewerkstellingen dat
een document als ongeldig wordt geregistreerd.
6. Consultatie
De leden van de CDA-fractie vragen welke afspraken zijn gemaakt in de
proeftuinen met de politie over het beschikbaar stellen van capaciteit.
Tijdens en volgend op de proeftuinen vinden er afhankelijk van de
casuïstiek op ad-hoc basis overleggen plaats tussen politie en gemeenten.
Zo neemt de gemeente bij een vermoeden van identiteitsfraude contact
op met de politie die vervolgens overgaat tot nader onderzoek. De eerder

24

Indien de betrokkene de melding van vermissing heeft gedaan is de schade voor rekening van
de derde.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

13

genoemde regionale Werkgroepen tegen identiteitsfraude (WTI-regios)
waarin de samenwerking tussen allerlei betrokken instanties plaatsvindt
vormen de continuering hiervan.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
R.H.A. Plasterk

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 519 (R2071), nr. 7

14