Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

29 653

Het Nederlands buitenlands beleid ten aanzien
van Latijns-Amerika en de Cariben

19 637

Vreemdelingenbeleid

Nr. 54

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIE EN
VEILIGHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 26 april 2019
In uw brief van 28 maart jl. heeft u verzocht om de kabinetsreactie op het
rapport van de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) «Het
Koninkrijk en de internationale bescherming van (asiel)migranten». De
ACVZ heeft naar aanleiding van de toegenomen migratie van Venezolanen
naar Aruba, Curaçao en Bonaire een inventarisatie uitgevoerd naar het
toepasselijke asiel- en migratierecht en -beleid in de betreffende
(ei)landen. De verzamelde informatie is verwerkt in een signaleringsrapportage. Deze rapportage is op 19 maart jl. ter informatie aangeboden aan
de Staatssecretaris van BZK en mij met als doel om te informeren. De
rapportage bevat derhalve geen aanbevelingen aan het kabinet. In deze
brief geef ik u een algemene reactie op de inhoud van het signaleringsrapport van de ACVZ.
Het signaleringsrapport geeft een goed overzicht van de geldende wet- en
regelgeving op het terrein van migratie in de landen. Het signaleringsrapport schetst ook een goed beeld van de uitdagingen van de landen en
de benodigde onderlinge samenwerking in de aanpak van migratievraagstukken, in het bijzonder aanpak van het Venezuelavraagstuk. Uit het
signaleringsrapport blijkt dat er veel zorgen zijn over de uitvoering van het
migratiebeleid in de landen en dat Nederland op basis van het statuut de
landen in deze migratievraagstuk zou moeten ondersteunen. Nederland
moet adequate bijstand leveren om te waarborgen dat migranten die om
bescherming vragen humaan worden opgevangen en een zorgvuldige en
passende procedure kunnen doorlopen, opdat strijdigheid met de
mensenrechten te allen tijde wordt voorkomen.
De bevindingen van de ACVZ zijn niet nieuw en zijn herkenbaar waar het
de aandachtspunten betreft in de uitvoering van het migratiebeleid in de
landen en met name inzake het migratiebeleid ten aanzien van Venezolanen. Sinds de eerste dag van aantreden heeft het kabinet de volle
aandacht voor de ontwikkelingen in Venezuela en gevolgen voor het
Koninkrijk onder andere op het terrein van migratie. De situatie is

kst-29653-54
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 29 653, nr. 54

1

uitermate complex. Zeker gelet op de kleinschaligheid van Curaçao, Aruba
en Bonaire. Dit brengt de nodige uitdagingen met zich mee voor de
autoriteiten in de landen.
Het migratiebeleid is en blijft een landsaangelegenheid, zoals ook door de
ACVZ is geconstateerd. Dit betekent dat alle landen zelf verantwoordelijk
zijn voor het uitvoeren van een adequaat migratiebeleid. Zo zijn alle
landen in het Koninkrijk gehouden aan het Europees Verdrag voor de
Rechten van de Mens (EVRM), waaronder ook artikel 3 EVRM (verbod op
onmenselijke behandeling). Dit betekent onder meer dat uitzetting is
verboden indien die uitzetting reëel risico op foltering, onmenselijke of
inhumane behandeling met zich mee zou brengen. Ik acht het van belang
dat deze procedure op een zorgvuldige wijze wordt uitgevoerd en dat de
internationale verdragsverplichtingen in het kader van EVRM worden
nagekomen. Dit vormt dus ook een belangrijk voorwaarde voor de
bijstand die Nederland nu verleent op basis van artikel 36 van het Statuut
(onderlinge hulp en bijstand). Voor Bonaire geldt dat het migratiebeleid en
de uitvoering daarvan onder mijn verantwoordelijkheid vallen.
In de afgelopen periode is reeds een goede samenwerking tot stand
gekomen tussen Nederland en de autoriteiten van Aruba en Curaçao op
het terrein van asiel en migratie. De recente bijstandsverzoeken vanuit
Aruba en Curaçao bieden de kans om deze samenwerking verder te
intensiveren en uit te breiden. Zoals reeds aan uw Kamer is bericht, levert
Nederland technische assistentie bij het inrichten van onder andere
adequate procedures en processen binnen diverse onderdelen van de
vreemdelingenketen. Hiertoe zullen de benodigde en gevraagde
trainingen en opleidingen worden verzorgd. Met de bijstand wordt onder
andere ook een bijdrage geleverd aan de nadere uitwerking van de
aanvraagprocedure om bescherming, het verbeteren van het identificatie-,
registratie- en het terugkeerproces. Daarmee wordt getracht een solide
basis te scheppen voor de kernprocessen van de vreemdelingenketen in
Curaçao en Aruba.
Voor Caribisch Nederland (Bonaire, Sint Eustatius en Saba) is er reeds een
solide juridisch kader voor het migratiebeleid. In de komende periode
wordt wel bezien of en op welke onderdelen de vreemdelingenwet- of
regelgeving in Caribisch Nederland aangepast moet worden ter bevordering van de procedures in de vreemdelingenketen.
De ACVZ heeft aangeboden om een advies uit te brengen over internationale bescherming en migratie in het licht van de Koninkrijksverhoudingen en/of over de vraag hoe Nederland het beste zou kunnen omgaan
met internationale bescherming van en migratie naar de Caribische
landen en delen van het Koninkrijk. Het kabinet zal geen gebruik maken
van dit aanbod omdat de betreffende informatie reeds bekend is bij de
overheidsorganisaties.
De Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid,
M.G.J. Harbers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 29 653, nr. 54

2