Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2006–2007

30 880

Vaststelling van een nieuwe Politiewet
(Politiewet 200.)

Nr. 2

VOORSTEL VAN WET
Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.
Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:
Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is een
nieuwe regeling te treffen voor de organisatie en het beheer van de politie
en daartoe de Politiewet 1993 te vervangen;
Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg
der Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij
goedvinden en verstaan bij deze:

HOOFDSTUK 1. BEGRIPSBEPALINGEN
Artikel 1
1. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan
onder:
a. Onze Ministers: Onze Ministers van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties en van Justitie gezamenlijk;
b. politie: de politie, bedoeld in artikel 25, eerste lid;
c. directieraad: de directieraad, bedoeld in artikel 25, eerste lid, onder a;
d. politiekorps(en): de regionale politiekorpsen en het Korps landelijke
politiediensten, bedoeld in artikel 25, eerste lid, onder b en c;
e. regionaal politiebestuur: het regionale politiebestuur, bedoeld in
artikel 41, eerste lid;
f. korpschef: de korpschef van een regionaal politiekorps, bedoeld in
artikel 43, eerste lid, of van het Korps landelijke politiediensten, bedoeld in
artikel 49, eerste lid;
g. hoofd van het landelijk parket: de hoofdofficier van justitie, bedoeld
in artikel 137, tweede lid, van de Wet op de rechterlijke organisatie;
h. taken ten dienste van de justitie:
1°. de uitvoering van wettelijke voorschriften waarmee Onze Minister
van Justitie is belast;
2°. de administratiefrechtelijke afdoening van inbreuken op wettelijke
voorschriften, voorzover in die voorschriften het toezicht op de uitvoering
van de politietaak is opgedragen aan het openbaar ministerie;

KST103171
0607tkkst30880-2
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2006

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

1

3°. de betekening van gerechtelijke mededelingen in strafzaken, het
vervoer van rechtens van hun vrijheid beroofde personen, en de dienst bij
de gerechten.
i. inspectie: de inspectie openbare orde en veiligheid, bedoeld in artikel
72, eerste lid.
2. In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt onder
strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde mede verstaan: het waken
over de veiligheid van personen.
3. Als hoofdofficier van justitie in de zin van deze wet treedt op de
hoofdofficier van justitie dan wel de fungerend hoofdofficier van justitie.
Indien in een arrondissement twee regio’s zijn gelegen, bepaalt Onze
Minister van Justitie voor welke regio de hoofdofficier van justitie en voor
welke regio de fungerend hoofdofficier van justitie optreedt. In geval van
afwezigheid, belet of ontstentenis van de fungerend hoofdofficier van
justitie wordt hij vervangen door de hoofdofficier van justitie.
Artikel 2
Ambtenaren van politie in de zin van deze wet zijn:
a. ambtenaren die zijn aangesteld voor de uitvoering van de politietaak;
b. ambtenaren die zijn aangesteld voor de uitvoering van technische,
administratieve en andere taken ten dienste van de politie;
c. vrijwillige ambtenaren die zijn aangesteld voor de uitvoering van de
politietaak, onderscheidenlijk voor de uitvoering van technische,
administratieve en andere taken ten dienste van de politie;
d. ambtenaren van de rijksrecherche die zijn aangesteld voor de
uitvoering van de politietaak, onderscheidenlijk voor de uitvoering van
technische, administratieve en andere taken ten dienste van de rijksrecherche.

HOOFDSTUK 2. DE UITVOERING VAN DE POLITIETAAK

§ 2.1. De taak van de politie en de politietaken van de Koninklijke
marechaussee
Artikel 3
De politie heeft tot taak in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag en
in overeenstemming met de geldende rechtsregels te zorgen voor de
daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde en het verlenen van hulp
aan hen die deze behoeven.
Artikel 4
1. Aan de Koninklijke marechaussee, die onder het beheer van Onze
Minister van Defensie staat, zijn, onverminderd het bepaalde bij of
krachtens andere wetten, de volgende politietaken opgedragen:
a. het waken over de veiligheid van de leden van het Koninklijk Huis, in
samenwerking met andere daartoe aangewezen organen;
b. de uitvoering van de politietaak ten behoeve van Nederlandse en
andere strijdkrachten, alsmede internationale militaire hoofdkwartieren,
en ten aanzien van tot die strijdkrachten en hoofdkwartieren behorende
personen;
c. de uitvoering van de politietaak op de luchthaven Schiphol en op de
andere door Onze Ministers van Justitie, van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties en van Defensie aangewezen luchtvaartterreinen,
alsmede de beveiliging van de burgerluchtvaart;
d. de verlening van bijstand alsmede de samenwerking met de politie

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

2

krachtens deze wet, daaronder begrepen de assistentieverlening aan de
politie bij de bestrijding van grensoverschrijdende criminaliteit;
e. de uitvoering van de politietaak op plaatsen onder beheer van Onze
Minister van Defensie, op verboden plaatsen die krachtens de Wet
bescherming staatsgeheimen ten behoeve van de landsverdediging zijn
aangewezen, alsmede op het terrein van de ambtswoning van Onze
Minister-President;
f. de uitvoering van de bij of krachtens de Vreemdelingenwet 2000
opgedragen taken, waaronder begrepen de bediening van de daartoe
door Onze Minister van Justitie aangewezen doorlaatposten en het,
voorzover in dat verband noodzakelijk, uitvoeren van de politietaak op en
nabij deze doorlaatposten, alsmede het verlenen van medewerking bij de
aanhouding of voorgeleiding van een verdachte of veroordeelde;
g. de bestrijding van mensensmokkel en van fraude met reisen
identiteitsdocumenten;
h. het in opdracht van Onze Ministers van Justitie en van Defensie ten
behoeve van De Nederlandsche Bank N.V. verrichten van beveiligingswerkzaamheden.
2. Onder personen die behoren tot de andere strijdkrachten en
internationale hoofdkwartieren, bedoeld in het eerste lid, onder b, worden
mede begrepen de personen, aangewezen bij algemene maatregel van
bestuur op voordracht van Onze Minister van Defensie.
3. Onze Minister van Justitie kan de commandant van de Koninklijke
marechaussee algemene en bijzondere aanwijzingen geven, voorzover het
betreft:
a. de uitoefening van de taken, bedoeld in het eerste lid, onder a en h;
b. het waken over de veiligheid van door Onze Minister van Justitie
aangewezen personen als bedoeld in het eerste lid, onder b;
c. de uitoefening van de taak, bedoeld in het eerste lid, onder c, ten
behoeve van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde en de
beveiliging van de burgerluchtvaart;
d. de bewaking en beveiliging van de ambtswoning van Onze MinisterPresident, bedoeld in het eerste lid, onder e.
4. Hoewel bevoegd tot de opsporing van alle strafbare feiten, onthoudt
de militair van de Koninklijke marechaussee die is aangewezen krachtens
artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering, zich van optreden anders
dan in het kader van de uitoefening van zijn politietaken, bedoeld in het
eerste lid.
Artikel 5
Onze Ministers kunnen in overeenstemming met Onze Minister van
Defensie regels geven over de samenwerking van de politie met de
Koninklijke marechaussee.

§ 2.2. Bevoegdheden
Artikel 6
1. De ambtenaar van politie is bevoegd zijn taak uit te oefenen in het
gehele land.
2. Hoewel bevoegd in het gehele land, onthoudt de ambtenaar van
politie die is tewerkgesteld bij een regionaal politiekorps, zich van
optreden buiten zijn gebied van tewerkstelling, tenzij ingevolge regels,
gesteld bij of krachtens de wet, dan wel in opdracht of met toestemming
van het bevoegd gezag over de politie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

3

Artikel 7
1. De ambtenaar van politie die is aangesteld voor de uitvoering van de
politietaak, is bevoegd in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening
geweld of vrijheidsbeperkende middelen te gebruiken, wanneer het
daarmee beoogde doel dit, voor wat betreft het gebruik van geweld mede
gelet op de aan het gebruik van geweld verbonden gevaren, rechtvaardigt
en dat doel niet op een andere wijze kan worden bereikt. Aan het gebruik
van geweld gaat zo mogelijk een waarschuwing vooraf.
2. De ambtenaar van politie, bedoeld in het eerste lid, heeft toegang tot
elke plaats, voorzover dat voor het verlenen van hulp aan hen die deze
behoeven, redelijkerwijs nodig is.
3. De ambtenaar van politie, bedoeld in het eerste lid, is bevoegd tot
het onderzoek aan de kleding van personen bij de uitoefening van een
hem wettelijk toegekende bevoegdheid of bij een handeling ter uitvoering
van de politietaak, indien uit feiten of omstandigheden blijkt dat een
onmiddellijk gevaar dreigt voor hun leven of veiligheid of die van de
ambtenaar zelf of van derden, en dit onderzoek noodzakelijk is ter
afwending van dit gevaar.
4. De officier van justitie of de hulpofficier van justitie voor wie
aangehouden of rechtens van hun vrijheid beroofde verdachten of
veroordeelden worden geleid, is bevoegd te gelasten dat deze aan hun
lichaam zullen worden onderzocht, indien uit feiten of omstandigheden
blijkt dat gevaar dreigt voor hun leven of veiligheid of die van de
ambtenaar zelf, en dit onderzoek noodzakelijk is ter afwending van dit
gevaar.
5. De uitoefening van de bevoegdheden, bedoeld in het eerste tot en
met het vierde lid, dient in verhouding tot het beoogde doel redelijk en
gematigd te zijn.
6. Het eerste tot en met het vijfde lid zijn van toepassing op de militair
van de Koninklijke marechaussee, indien hij optreedt in de rechtmatige
uitoefening van zijn bediening, en op de militair van enig ander onderdeel
van de krijgsmacht die op grond van deze wet bijstand verleent aan de
politie.
7. Onze Minister van Justitie kan bepalen dat de in artikel 142, eerste
lid, van het Wetboek van Strafvordering bedoelde buitengewone
opsporingsambtenaren, voorzover door hem hetzij in persoon, hetzij per
categorie of eenheid aangewezen, de bevoegdheden omschreven in het
eerste en het derde lid kunnen uitoefenen. Alsdan wordt met overeenkomstige toepassing van artikel 9 een ambtsinstructie voor hen vastgesteld.
Artikel 8
1. Een ambtenaar van politie die is aangesteld voor de uitvoering van
de politietaak, is bevoegd tot het vorderen van inzage van een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht van
personen, voorzover dat redelijkerwijs noodzakelijk is voor de uitoefening
van de politietaak.
2. Gelijke bevoegdheid komt toe aan een buitengewoon opsporingsambtenaar als bedoeld in artikel 142, eerste lid, van het Wetboek van
Strafvordering, voorzover dat redelijkerwijs noodzakelijk is voor de
uitoefening van hun taak.
3. Gelijke bevoegdheid komt toe aan de militair van de Koninklijke
marechaussee, voorzover dat redelijkerwijs noodzakelijk is voor de
uitoefening van zijn politietaak, bedoeld in artikel 4, eerste lid, en aan de
militair van de Koninklijke marechaussee of van enig ander onderdeel van
de krijgsmacht die op grond van deze wet bijstand verleent aan de politie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

4

Artikel 9
1. Bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van Onze
Ministers wordt een ambtsinstructie voor de politie en voor de Koninklijke
marechaussee vastgesteld.
2. Indien de militair van enig ander onderdeel van de krijgsmacht
optreedt bij de uitvoering van zijn in de artikelen 65 en 66 omschreven
taken is de ambtsinstructie van toepassing.
3. In de ambtsinstructie worden regels gesteld ter uitvoering van de
artikelen 6 en 7.
4. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op voordracht van
Onze Ministers worden regels gesteld omtrent maatregelen waaraan
rechtens van hun vrijheid beroofde personen met het oog op hun
insluiting kunnen worden onderworpen, voorzover dit noodzakelijk is in
het belang van hun veiligheid of de veiligheid van anderen.
5. Het vierde lid is van overeenkomstige toepassing op personen die
ten behoeve van de hulpverlening aan hen zijn ondergebracht bij de
politie of de Koninklijke marechaussee.
6. De ambtenaren die door Onze Minister van Justitie zijn aangewezen
voor het vervoer van rechtens van hun vrijheid beroofde personen,
kunnen de bevoegdheden, bedoeld in artikel 7, eerste en derde lid,
uitoefenen, dan wel de maatregelen, bedoeld in het vierde lid, treffen,
voorzover dit noodzakelijk is om te voorkomen dat de te vervoeren
persoon zich onttrekt aan het op hem uitgeoefende toezicht. De eerste
volzin is van toepassing voorzover de rechtens van hun vrijheid beroofde
personen zijn ondergebracht bij de politie of de Koninklijke marechaussee.
7. De voordracht voor de algemene maatregel van bestuur, bedoeld in
het eerste en het vierde lid, geschiedt in overeenstemming met Onze
Minister van Defensie voorzover het de Koninklijke marechaussee betreft.
Artikel 10
1. Alle ambtenaren die zijn belast met een politietaak, verlenen elkaar
wederkerig de nodige hulp en betrachten bij voortduring een eendrachtige samenwerking bij het uitvoeren van die taak. Zij verlenen elkaar
zoveel mogelijk de gevraagde medewerking.
2. Zij die op grond van de artikelen 141, onderdeel d, en 142 van het
Wetboek van Strafvordering tot opsporing van strafbare feiten bevoegd
zijn, werken samen met de politie.
3. Bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van Onze
Minister van Justitie, in overeenstemming met Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, kunnen regels worden
gegeven over de samenwerking van de politie met de buitengewone
opsporingsambtenaren, bedoeld in artikel 142, eerste lid, van het Wetboek
van Strafvordering.

§ 2.3. Het gezag
Artikel 11
1. Indien de politie in een gemeente optreedt ter handhaving van de
openbare orde en ter uitvoering van de hulpverleningstaak, staat zij onder
gezag van de burgemeester.
2. De burgemeester kan de betrokken ambtenaren van politie de nodige
aanwijzingen geven voor de vervulling van de in het eerste lid bedoelde
taken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

5

Artikel 12
1. Indien de politie optreedt ter strafrechtelijke handhaving van de
rechtsorde, dan wel taken verricht ten dienste van de justitie, staat zij,
tenzij in enige wet anders is bepaald, onder gezag van de officier van
justitie.
2. De officier van justitie kan de betrokken ambtenaren van politie de
nodige aanwijzingen geven voor de vervulling van de in het eerste lid
bedoelde taken.
Artikel 13
De burgemeester en de officier van justitie overleggen regelmatig
tezamen met het hoofd van het territoriale onderdeel van het regionale
politiekorps binnen welks grondgebied de gemeente geheel of ten dele
valt, en zo nodig met de korpschef, over de taakuitvoering van de politie.
Artikel 14
1. Voorzover de Koninklijke marechaussee in een gemeente optreedt ter
handhaving van de openbare orde, staat zij onder gezag van de burgemeester. Artikel 11, tweede lid, is van overeenkomstige toepassing.
2. Voorzover de Koninklijke marechaussee optreedt ter strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde, dan wel taken verricht ten dienste van de
justitie, staat zij, tenzij in enige wet anders is bepaald, onder gezag van de
officier van justitie. Artikel 12, tweede lid, is van overeenkomstige
toepassing.
3. Indien de Koninklijke marechaussee optreedt als bedoeld in het
eerste of het tweede lid, neemt de commandant van de Koninklijke
marechaussee deel aan het overleg, bedoeld in artikel 13.
4. Het eerste lid en het tweede lid zijn van overeenkomstige toepassing
op de militair van enig ander onderdeel van de krijgsmacht, indien hij
bijstand verleent aan de politie.
Artikel 15
1. Onze Ministers kunnen objecten en diensten aanwijzen waarvan
bewaking of beveiliging door de politie noodzakelijk is in het belang van
de veiligheid van de Staat of de betrekkingen van Nederland met andere
mogendheden, dan wel met het oog op zwaarwegende belangen van de
samenleving.
2. De burgemeester draagt zorg voor de uitvoering van een besluit als
bedoeld in het eerste lid, voorzover dat geschiedt ter handhaving van de
openbare orde.
3. De officier van justitie draagt zorg voor de uitvoering van een besluit
als bedoeld in het eerste lid, voorzover dat geschiedt ter strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde.
Artikel 16
1. De commissaris van de Koning geeft, indien een ordeverstoring van
meer dan plaatselijke betekenis dan wel ernstige vrees voor het ontstaan
van zodanige ordeverstoring zulks noodzakelijk maakt, de burgemeesters
in de provincie, zoveel mogelijk na overleg met hen, algemene en
bijzondere aanwijzingen met betrekking tot het door hen ter handhaving
van de openbare orde te voeren beleid.
2. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan de
commissarissen van de Koning en de burgemeesters, zoveel mogelijk na
overleg met hen, algemene en bijzondere aanwijzingen geven met
betrekking tot de handhaving van de openbare orde, voorzover dat

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

6

noodzakelijk is in het belang van de veiligheid van de Staat of de
betrekkingen van Nederland met andere mogendheden, dan wel met het
oog op zwaarwegende belangen van de samenleving.
3. Behoudens in spoedeisende gevallen, worden de aanwijzingen,
bedoeld in het eerste en tweede lid, schriftelijk gegeven.
4. De in het tweede lid bedoelde aanwijzingen aan de burgemeesters
worden zoveel mogelijk gegeven door tussenkomst van de commissaris
van de Koning. Indien dit niet mogelijk is, wordt hij zo spoedig mogelijk
daarvan in kennis gesteld.
Artikel 17
1. Ten behoeve van de toepassing van de artikelen 15, tweede lid, en 16
verstrekken de burgemeesters, de commissarissen van de Koning en Onze
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties elkaar de
gewenste inlichtingen.
2. Bij regeling van Onze Minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties kunnen regels worden gesteld ter uitvoering van het
eerste lid.
Artikel 18
1. De commissaris van de Koning ziet toe op de uitoefening van het
gezag over de politie en de Koninklijke marechaussee door de burgemeesters in zijn ambtsgebied.
2. De burgemeesters verstrekken aan de commissaris van de Koning de
gewenste inlichtingen over de uitoefening van het gezag over de politie
en de Koninklijke marechaussee, en doen hem ook ongevraagd
mededeling van hetgeen ter zake van belang kan zijn.
3. De commissaris van de Koning en het College van procureursgeneraal plegen regelmatig met elkaar overleg over de uitoefening van
het gezag over de politie en de Koninklijke marechaussee in het ambtsgebied van de betrokken commissaris van de Koning. Zij verstrekken
elkaar de gewenste inlichtingen.

HOOFDSTUK 3. HET BELEID TEN AANZIEN VAN DE POLITIE EN
DE ORGANISATIE VAN DE POLITIE
AFDELING 3.1. BELEIDS- EN BEHEERSBEVOEGDHEDEN EN
KWALITEITSZORG OP RIJKSNIVEAU
Artikel 19
1. Onze Ministers stellen ten minste eenmaal in de vier jaar de
landelijke beleidsdoelstellingen vast ten aanzien van de taakuitvoering
van de politie.
2. Indien daarvoor bijzondere redenen zijn, kunnen de landelijke
beleidsdoelstellingen tussentijds worden gewijzigd of aangevuld.
3. Zodra de landelijke beleidsdoelstellingen zijn vastgesteld, gewijzigd
of aangevuld, zenden Onze Ministers deze aan de Staten-Generaal.
Artikel 20
Onze Ministers voeren periodiek overleg met de directieraad, de
voorzitters van de regionale politiebesturen en het College van
procureurs-generaal over de vaststelling en de verwezenlijking van de
landelijke beleidsdoelstellingen, bedoeld in artikel 19, eerste lid, alsmede
over de doelstellingen voor ieder politiekorps ter verwezenlijking van de
landelijke beleidsdoelstellingen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

7

Artikel 21
1. De directieraad, gehoord het College van procureurs-generaal en het
regionale politiebestuur, stelt, met inachtneming van de omstandigheden
van het betrokken politiekorps, ten minste eenmaal in de vier jaar voor
ieder politiekorps de doelstellingen vast ter verwezenlijking van de
landelijke beleidsdoelstellingen, bedoeld in artikel 19, eerste lid.
2. Indien daarvoor bijzondere redenen zijn, kunnen de doelstellingen
voor een politiekorps tussentijds worden gewijzigd of aangevuld.
Artikel 22
1. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op voordracht van
Onze Ministers worden regels gesteld omtrent de vereisten voor een
goede taakuitvoering door de politie en de eisen die worden gesteld aan
de bekwaamheid van de ambtenaren van politie.
2. Voorzover de regels, bedoeld in het eerste lid, mede van toepassing
zijn op de uitvoering van de politietaken door de Koninklijke
marechaussee geschiedt de voordracht voor de algemene maatregel van
bestuur in overeenstemming met Onze Minister van Defensie.
Artikel 23
1. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op voordracht van
Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties worden
regels gesteld omtrent het beheer van de politie, waaronder de
bewapening, de uitrusting en de kleding van de ambtenaren van politie.
2. Indien de regels, bedoeld in het eerste lid, voorschriften bevatten die
ten behoeve van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde dan wel
de vervulling van taken ten dienste van de justitie moeten worden gesteld,
wordt de voordracht voor de algemene maatregel van bestuur gedaan,
dan wel worden de regels gegeven, in overeenstemming met Onze
Minister van Justitie.
3. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan de
politiekorpsen frequenties toewijzen voor de overdracht van gegevens
door middel van de daartoe geëigende aangewezen informatie- en
communicatievoorzieningen.
Artikel 24
Bij regeling van Onze Ministers kunnen regels worden gesteld over:
a. de doeleinden waarvoor de politie, met inachtneming van het
bepaalde bij of krachtens de Wet politiegegevens, gegevens verwerkt of
verder verwerkt en de categorieën van gegevens die de politie daartoe
verwerkt, alsmede over de terbeschikkingstelling van gegevens ten
behoeve van de uitvoering van de politietaak en de verstrekking van
gegevens aan personen en instanties;
b. de wijze waarop de politie gegevens verwerkt, daaronder begrepen
de schrijfwijze en classificatie van gegevens, alsmede de wijze van
vermelding van de herkomst van de gegevens.
AFDELING 3.2. DE INRICHTING VAN DE POLITIE

§ 3.2.1. Algemene bepalingen
Artikel 25
1. De politie bestaat uit de volgende onderdelen:
a. een directieraad;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

8

b. een bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van Onze
Ministers vast te stellen aantal regionale politiekorpsen;
c. het Korps landelijke politiediensten.
2. Bij algemene maatregel van bestuur, op voordracht van Onze
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming met Onze Minister van Justitie, worden de grenzen van de
regio’s waarbinnen de regionale politiekorpsen de politietaak uitoefenen,
vastgesteld.
Artikel 26
1. De onderdelen van de politie, bedoeld in artikel 25, eerste lid, vormen
tezamen één landelijke politieorganisatie.
2. De landelijke politieorganisatie heeft rechtspersoonlijkheid en is
gevestigd in een door Onze Ministers aan te wijzen gemeente.

§ 3.2.2. De directieraad
Artikel 27
1. De directieraad bestaat uit een voorzitter en ten minste twee en ten
hoogste vier andere leden, die bij koninklijk besluit op voordracht van
Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming met Onze Minister van Justitie, worden benoemd, geschorst en
ontslagen.
2. De leden van de directieraad worden benoemd voor een periode van
zes jaren en kunnen eenmaal worden herbenoemd voor een periode van
drie jaren.
Artikel 28
1. Naast zijn andere in deze wet genoemde taken, is de directieraad
belast met de leiding en het beheer van de politie.
2. De directieraad vertegenwoordigt de politie in en buiten rechte.
3. De directieraad kan onder zijn verantwoordelijkheid de vertegenwoordiging, bedoeld in het tweede lid, opdragen aan een of meer leden
van de directieraad.
Artikel 29
1. De volgende handelingen van de directieraad behoeven de
instemming van Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties:
a. het sluiten van overeenkomsten die een door Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties vast te stellen bedrag te boven
gaan;
b. het doen van investeringen die een door Onze Minister vast te stellen
bedrag te boven gaan;
c. het oprichten of mede oprichten van rechtspersonen dan wel het
deelnemen daarin.
2. De artikelen 10:28 tot en met 10:31 van de Algemene wet bestuursrecht zijn van overeenkomstige toepassing.
3. Het is de directieraad verboden:
a. leningen aan te gaan anders dan bij Onze Minister van Financiën;
b. overeenkomsten aan te gaan waarbij hij zich verbindt tot zekerheidstelling met inbegrip van zekerheidstelling voor schulden van derden of
waarbij hij zich als borg of hoofdelijk medeschuldenaar verbindt of zich
voor een derde sterk maakt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

9

Artikel 30
1. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties stelt
jaarlijks beleidsregels vast voor het beheer van de politie door de
directieraad.
2. Indien de beleidsregels, bedoeld in het eerste lid, moeten worden
gesteld ten behoeve van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde
dan wel de vervulling van taken ten dienste van de justitie, worden zij
gegeven in overeenstemming met Onze Minister van Justitie.
Artikel 31
1. Onverminderd artikel 30, kunnen Onze Ministers de directieraad
algemene en bijzondere aanwijzingen geven met betrekking tot de
uitoefening van diens taken en bevoegdheden.
2. Behoudens in spoedeisende gevallen, worden de aanwijzingen,
bedoeld in het eerste lid, schriftelijk gegeven, gehoord de directieraad.
Artikel 32
1. De directieraad verstrekt aan Onze Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties, onderscheidenlijk aan Onze Minister van Justitie,
gevraagd en ongevraagd, tijdig de inlichtingen die zij nodig hebben voor
de uitoefening van hun taak.
2. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
onderscheidenlijk Onze Minister van Justitie, kan inzage vorderen van
gegevens en bescheiden, voorzover dat voor de uitoefening van zijn taak
redelijkerwijs nodig is.
Artikel 33
1. Indien naar het oordeel van Onze Ministers de directieraad zijn taak
ernstig verwaarloost, kunnen Onze Ministers de noodzakelijke voorzieningen treffen.
2. De voorzieningen worden, spoedeisende gevallen uitgezonderd, niet
eerder getroffen dan nadat de directieraad in de gelegenheid is gesteld
om binnen een door Onze Ministers te stellen termijn alsnog zijn taak naar
behoren uit te voeren.
3. Onze Ministers stellen de beide kamers der Staten-Generaal
onverwijld in kennis van door hen getroffen voorzieningen als bedoeld in
het eerste lid.

§ 3.2.3. Beleids- en beheerscyclus en bekostiging
Artikel 34
1. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties stelt
jaarlijks ten laste van de begroting van zijn ministerie bijdragen ter
beschikking aan de politie.
2. Bij de gelegenheid, bedoeld in het eerste lid, stelt Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties jaarlijks het leenplafond voor
leningen met een bepaalde looptijd vast, die door de directieraad kunnen
worden aangegaan.
Artikel 35
1. De directieraad stelt jaarlijks een begroting vast voor de politie voor
het komende begrotingsjaar in overeenstemming met de bijdragen,
bedoeld in artikel 34, alsmede een meerjarenraming voor drie op het
begrotingsjaar volgende jaren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

10

2. De begroting behoeft de goedkeuring van Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan goedkeuring aan de begroting
onthouden wegens strijd met het recht of het belang van een goed
financieel beheer van de politie.
3. Onverminderd het tweede lid, kan Onze Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming met Onze Minister van
Justitie, goedkeuring aan de begroting onthouden indien onvoldoende
waarborgen bestaan dat de landelijke beleidsdoelstellingen, bedoeld in
artikel 19, zullen worden verwezenlijkt.
Artikel 36
De directieraad stelt jaarlijks een jaarrekening vast van de politie, die
vergezeld gaat van een verklaring omtrent de getrouwheid en de
rechtmatigheid van de besteding, afgegeven door een accountant als
bedoeld in artikel 393 van Boek 2 van het Burgerlijk wetboek. De jaarrekening behoeft de goedkeuring van Onze Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties. Goedkeuring kan worden onthouden wegens
strijd met het recht of het belang van een goed financieel beheer van de
politie.
Artikel 37
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op voordracht van
Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties worden
regels gesteld over het financieel beheer van de politie.
Artikel 38
1. De directieraad verdeelt jaarlijks de bijdragen, bedoeld in artikel 34,
over de onderdelen van de politie.
2. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op voordracht van
Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming met Onze Minister van Financiën, worden regels gesteld over
de bekostiging van de politie en de verdeling van de bijdragen over de
onderdelen van de politie bedoeld in het eerste lid.
Artikel 39
1. De directieraad stelt jaarlijks, met inachtneming van de beleidsregels
bedoeld in artikel 30, een beheersplan en een jaarverslag vast voor de
politie.
2. Het jaarverslag omvat een omschrijving van de door de politiekorpsen gerealiseerde activiteiten ter verwezenlijking van de landelijke
beleidsdoelstellingen, bedoeld in artikel 19.
3. Het beheersplan en het jaarverslag behoeven de goedkeuring van
Onze Ministers.
Artikel 40
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op voordracht van
Onze Ministers worden regels gesteld over de beleids- en beheerscyclus
van de politie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

11

AFDELING 3.3. DE REGIONALE POLITIEKORPSEN

§ 3.3.1. Het regionale politiebestuur en de korpschef
Artikel 41
1. In elke regio is een regionaal politiebestuur dat bestaat uit de
burgemeesters van de gemeenten in de regio en de hoofdofficier van
Justitie. Aan de vergaderingen van het regionale politiebestuur wordt
tevens deelgenomen door de korpschef.
2. Het regionale politiebestuur kiest een voorzitter uit de burgemeesters, bedoeld in het eerste lid.
3. Op de burgemeesters, bedoeld in het eerste lid, is artikel 180 van de
Gemeentewet van overeenkomstige toepassing.
4. Het regionale politiebestuur stelt regels vast over zijn werkwijze.
5. Bij het staken van de stemmen in het regionale politiebestuur geeft
die van de voorzitter de doorslag.
6. Onverminderd het vijfde lid, behoeven de besluiten van het regionale
politiebestuur bedoeld in artikel 45, eerste en tweede lid, de instemming
van de hoofdofficier van justitie en de voorzitter van het regionale
politiebestuur.
7. De vergaderingen van het regionale politiebestuur zijn openbaar. De
voorzitter is bevoegd de deuren te sluiten, indien het regionale politiebestuur dit uit een oogpunt van de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer of op gronden, ontleend aan het algemeen belang, wenselijk
acht.
8. De beslissingen en de verslagen van de vergadering van het
regionale politiebestuur worden ter kennis gebracht van de gemeenteraden in de regio, de commissaris van de Koning, het College van
procureurs-generaal en de directieraad.
Artikel 42
1. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties kan, in
overeenstemming met Onze Minister van Justitie, het regionale politiebestuur bijzondere aanwijzingen geven met betrekking tot het te voeren
beleid ten aanzien van de taakuitvoering van de politie, voorzover het
betreft de handhaving van de openbare orde.
2. Onze Minister van Justitie kan, in overeenstemming met Onze
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, het regionale
politiebestuur bijzondere aanwijzingen geven met betrekking tot het te
voeren beleid ten aanzien van de taakuitvoering van de politie, voorzover
het betreft de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde en het
verrichten van taken ten dienste van de justitie.
3. Behoudens in spoedeisende gevallen, worden de aanwijzingen,
bedoeld in het eerste en tweede lid, schriftelijk gegeven, gehoord het
regionale politiebestuur.
Artikel 43
1. De dagelijkse leiding en het dagelijkse beheer van het regionale
politiekorps berust bij de korpschef.
2. De directieraad stelt in een instructie regels vast met betrekking tot
de toepassing van het eerste lid.
Artikel 44
1. De korpschef overlegt regelmatig met de hoofdofficier van justitie en
de voorzitter van het regionale politiebestuur.
2. Onverminderd de zeggenschap van het bevoegd gezag legt de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

12

korpschef over de uitvoering van het beleidsplan verantwoording af in het
in het eerste lid bedoelde overleg.

§ 3.3.2. Beleids- en beheerscyclus
Artikel 45
1. Het regionale politiebestuur stelt ten minste eenmaal in de vier jaar,
met inachtneming van de doelstellingen, bedoeld in artikel 21, het
beleidsplan en jaarlijks het jaarverslag voor het regionale politiekorps
vast. Voorafgaand aan de vaststelling van het beleidsplan worden de
gemeenteraden in de regio gehoord over de lokale prioriteiten in hun
gemeenten. De voorzitter van het regionale politiebestuur zendt het
beleidsplan en het jaarverslag aan de directieraad.
2. De directieraad stelt jaarlijks, na instemming van het regionale
politiebestuur, de begroting, het financieel verslag, de organisatie en de
formatie vast voor het regionale politiekorps.
AFDELING 3.4. HET KORPS LANDELIJKE POLITIEDIENSTEN

§ 3.4.1. Taken
Artikel 46
1. Onverminderd de taakuitvoering van de regionale politiekorpsen, is
het Korps landelijke politiediensten belast met:
a. de landelijke en specialistische uitvoering van politietaken, in
samenwerking met de regionale politiekorpsen, de Koninklijke
marechaussee en de in artikel 10, tweede lid, bedoelde personen;
b. het verzamelen, registreren, bewerken, beheren, analyseren en
verstrekken van informatie en het verrichten van andere ondersteunende
werkzaamheden ten behoeve van de taakuitvoering van de onder a
genoemde organen en personen, en de andere bij de strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde betrokken organen, alsmede de internationale uitwisseling van informatie en de landelijke voorlichting aan
particulieren;
c. het waken over de veiligheid van leden van het Koninklijk Huis en
andere door Onze Minister van Justitie aangewezen personen.
2. Bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van Onze
Ministers wordt een nadere aanduiding van de werkzaamheden, bedoeld
in het eerste lid, gegeven.
Artikel 47
1. Onze Minister van Justitie kan de korpschef van het Korps landelijke
politiediensten voorzover het de uitoefening van de taken, bedoeld in
artikel 46, eerste lid, onder a en b, door het daartoe bestemde onderdeel
of daartoe bestemde onderdelen betreft, de nodige algemene en
bijzondere aanwijzingen geven, voorzover de politie optreedt bij of
krachtens de wet of op grond van een verdrag of een besluit van een
volkenrechtelijke organisatie onder verantwoordelijkheid van Onze
Minister van Justitie.
2. De bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid, komt eveneens toe aan
Onze Minister van Justitie, met betrekking tot de taak, bedoeld in artikel
46, eerste lid, onder c, en andere taken die als zodanig zijn aangewezen
door Onze Minister van Justitie, in overeenstemming met Onze Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
3. Indien een regionaal politiekorps of de Koninklijke marechaussee
bijstand verleent aan het Korps landelijke politiediensten ten behoeve van
de uitvoering van de taak, bedoeld in artikel 46, eerste lid, onder c, kan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

13

Onze Minister van Justitie, voorzover het de uitvoering van die bijstandstaak betreft, aan de korpschef van het regionale politiekorps, onderscheidenlijk de commandant van de Koninklijke marechaussee, de nodige
algemene en bijzondere aanwijzingen geven.
4. De korpschef verstrekt gevraagd en ongevraagd aan Onze Minister
van Justitie de inlichtingen die deze nodig heeft met het oog op de
strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde en de uitvoering van de
taken ten dienste van de justitie.
Artikel 48
1. Onze Minister van Justitie kan, indien hij dit nodig acht in verband
met de uitvoering van de taken, bedoeld in artikel 46, eerste lid, daarvoor
in aanmerking komende bestuursorganen opdragen de noodzakelijke
medewerking te verlenen om door hem aangewezen personen tijdelijk
van een aan te nemen identiteit te voorzien.
2. De voor de bestuursorganen geldende wettelijke voorschriften ter
zake van de verlangde werkzaamheden blijven, voorzover deze in de weg
staan aan het verrichten van die werkzaamheden, buiten toepassing.

§ 3.4.2. De korpschef en de landelijke beleidsvierhoek
Artikel 49
1. De dagelijkse leiding en het dagelijkse beheer van het Korps
landelijke politiediensten berust bij de korpschef.
2. Artikel 43, tweede lid, is van toepassing.
Artikel 50
1. De korpschef overlegt regelmatig met Onze Ministers en het hoofd
van het landelijk parket.
2. Onverminderd de zeggenschap van het bevoegd gezag legt de
korpschef over de uitvoering van het beleidsplan verantwoording af in het
in het eerste lid bedoelde overleg.

§ 3.4.3. Beleids- en beheerscyclus
Artikel 51
1. Het beleidsplan wordt ten minste eenmaal in de vier jaar en het
jaarverslag jaarlijks, met instemming van Onze Ministers en het hoofd van
het landelijk parket, vastgesteld in het overleg bedoeld in artikel 50, eerste
lid.
2. De directieraad stelt jaarlijks, na instemming van Onze Ministers en
het hoofd van het landelijk parket, de begroting, het financieel verslag, de
organisatie en de formatie vast voor het Korps landelijke politiediensten.
AFDELING 3.5. RECHTSPOSITIE
Artikel 52
1. De ambtenaren van politie, met uitzondering van de ambtenaren van
de rijksrecherche, worden aangesteld, geschorst en ontslagen door de
directieraad.
2. Bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van Onze
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming met Onze Minister van Justitie, wordt bepaald welke ambtenaren van politie, in afwijking van het eerste lid, worden benoemd,
geschorst en ontslagen bij koninklijk besluit op voordracht van Onze

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

14

Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming met Onze Minister van Justitie.
3. Bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur bedoeld in het
tweede lid, worden regels gesteld over de toepassing van het eerste en
tweede lid.
Artikel 53
1. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur op voordracht van
Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties worden voor
de politie regels gesteld over
a. de onderwerpen, genoemd in artikel 125, eerste lid, en artikel
125quinquies, eerste lid van de Ambtenarenwet;
b. de aard en de reikwijdte van het ten behoeve van de aanstelling van
een ambtenaar en in voorkomende gevallen het gedurende de uitoefening
van diens functie te verrichten onderzoek naar diens betrouwbaarheid.
Bij dit onderzoek wordt uitsluitend gelet op:
1°. justitiële en strafvorderlijke gegevens als bedoeld in de Wet op de
justitiële en strafvorderlijke gegevens;
2°. politiegegevens als bedoeld in de Wet politiegegevens;
3°. gegevens betreffende overige persoonlijke gedragingen en
omstandigheden, waaronder directe persoonlijke en zakelijke relaties van
betrokkene, naar aanleiding waarvan betwijfeld mag worden of de
betrokkene de uit de functie of taken voortvloeiende plichten onder alle
omstandigheden getrouwelijk zal uitvoeren.
2. Het onderzoek bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, wordt niet
verricht wanneer het een functie betreft als bedoeld in artikel 1, eerste lid,
onder a, van de Wet veiligheidsonderzoeken, of een functie waarvan het
bevoegd gezag heeft bepaald dat slechts een verklaring omtrent het
gedrag is vereist.
3. Voor de toepassing van de Wet veiligheidsonderzoeken bij de politie
wordt Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
aangemerkt als Onze Minister, bedoeld in artikel 1, onder c, van de Wet
veiligheidsonderzoeken.
4. De ambtenaar van politie die te goeder trouw de bij hem levende
vermoedens van misstanden meldt volgens de op grond van het eerste lid
vast te stellen regels voor het omgaan met bij een ambtenaar levende
vermoedens van misstanden binnen de organisatie waar hij werkzaam is,
zal als gevolg van het melden van die vermoedens geen nadelige
gevolgen voor zijn rechtspositie ondervinden tijdens en na het volgen van
die procedure.
5. Het tot aanstelling bevoegd gezag van ambtenaren van politie,
a. voert een integriteitsbeleid dat is gericht op het bevorderen van goed
ambtelijk handelen en dat in ieder geval aandacht besteedt aan het
bevorderen van integriteitsbewustzijn en aan het voorkomen van misbruik
van bevoegdheden, belangenverstrengeling en discriminatie;
b. zorgt ervoor dat het integriteitsbeleid een vast onderdeel uitmaakt
van het personeelsbeleid in ieder geval door integriteit in functioneringsgesprekken en werkoverleg aan de orde te stellen en door het aanbieden
van scholing en vorming op het gebied van integriteit;
c. draagt zorg voor de totstandkoming van een gedragscode voor goed
ambtelijk handelen;
d. stelt in overeenstemming met Onze Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties vast op welke wijze jaarlijks verantwoording
wordt afgelegd over het gevoerde integriteitsbeleid en over de naleving
van de gedragscode.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

15

Artikel 54
Bij algemene maatregel van bestuur op voordracht van Onze Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties worden regels gesteld
omtrent de rangen van politie.

HOOFDSTUK 4. DE RIJKSRECHERCHE
Artikel 55
1. Er is een rijksrecherche. De rijksrecherche heeft tot taak het doen van
onderzoek in opdracht van het College van procureurs-generaal, naar
feiten of gedragingen die mogelijk een strafbaar feit opleveren.
2. Het College van procureurs-generaal kan de rijksrecherche belasten
met een onderzoek als bedoeld in het eerste lid indien inzet van de
rijksrecherche is aangewezen:
a. om iedere schijn van partijdigheid te vermijden bij een onderzoek
naar feiten of gedragingen die de integriteit van de overheid kunnen
aantasten en zijn begaan door natuurlijke personen of rechtspersonen
belast met een publieke taak, of betrokken bij de uitvoering daarvan, of
b. omwille van de bijzondere deskundigheid van de rijksrecherche in bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur, op voordacht van Onze
Minister van Justitie, na overleg met Onze Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, aan te wijzen gevallen.
Artikel 56
Het bepaalde bij of krachtens de artikelen 3, 9 en 12 is van overeenkomstige toepassing op de rijksrecherche. Bij regeling van Onze Minister van
Justitie kunnen regels gesteld krachtens de artikelen 22 en 23 van
overeenkomstige toepassing worden verklaard op de rijksrecherche.
Artikel 57
Het beheer van de rijksrecherche berust bij het College van procureursgeneraal.
Artikel 58
Het College van procureurs-generaal stelt ten minste eenmaal in de vier
jaar een beleidsplan en jaarlijks een begroting, een financieel verslag en
een jaarverslag met betrekking tot de rijksrecherche vast. Deze behoeven
de goedkeuring van Onze Minister van Justitie. De goedkeuring van het
beleidsplan wordt gegeven na overleg met Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Het jaarverslag wordt aan Onze
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties gezonden.
Artikel 59
1. De ambtenaren van de rijksrecherche worden aangesteld, geschorst
en ontslagen door het College van procureurs-generaal.
2. Het bepaalde krachtens artikel 52, tweede lid, is van overeenkomstige
toepassing op de ambtenaren van de rijksrecherche, met dien verstande
dat zij worden benoemd, geschorst en ontslagen bij koninklijk besluit op
voordracht van Onze Minister van Justitie.
3. Het bepaalde bij of krachtens de artikelen 53, eerste en tweede lid, en
54 is van overeenkomstige toepassing op de rijksrecherche.
4. Voor de toepassing van de Wet veiligheidsonderzoeken bij de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

16

rijksrecherche wordt Onze Minister van Justitie aangemerkt als Onze
Minister, bedoeld in artikel 1, onder c, van de Wet veiligheidsonderzoeken.
Artikel 60
Bij regeling van Onze Minister van Justitie kunnen regels worden
gesteld over:
a. de doeleinden waarvoor de rijksrecherche, met inachtneming van het
bepaalde bij of krachtens de Wet politiegegevens, gegevens verwerkt of
verder verwerkt en de categorieën van gegevens die de rijksrecherche
daartoe verwerkt, alsmede over de terbeschikkingstelling van gegevens
ten behoeve van de uitvoering van de politietaak en de verstrekking van
gegevens aan personen en instanties;
b. de wijze waarop de rijksrecherche gegevens verwerkt, daaronder
begrepen de schrijfwijze en classificatie van gegevens, alsmede de wijze
van vermelding van de herkomst van de gegevens.
Artikel 61
Onze Ministers kunnen regels geven over de samenwerking van de
rijksrecherche met de politie. Onze Minister van Justitie kan in overeenstemming met Onze Minister van Defensie regels geven over de samenwerking van de rijksrecherche met de Koninklijke marechaussee.

HOOFDSTUK 5. BIJSTAND

§ 5.1 Bijstand aan de politie
Artikel 62
1. Behoeft een politiekorps bijstand van andere politiekorpsen voor de
handhaving van de openbare orde, dan richt de burgemeester, na overleg
met de korpschef, een verzoek daartoe aan Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en stelt de commissaris van de Koning
daarvan in kennis. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties verstrekt, door tussenkomst van de directieraad, de nodige
opdrachten aan de betrokken korpschefs en stelt Onze Minister van
Justitie daarvan in kennis.
2. Indien Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
zijn bevoegdheid, bedoeld in artikel 16, tweede lid, uitoefent, kan hij in
afwijking van het eerste lid voorzien in de bijstand aan politiekorpsen of
onderdelen daarvan.
Artikel 63
1. Behoeft een politiekorps bijstand van andere politiekorpsen voor de
strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde, dan wel voor het verrichten
van taken ten dienste van de justitie, dan richt de officier van justitie, na
overleg met de korpschef, een verzoek daartoe aan het College van
procureurs-generaal. Het College van procureurs-generaal verstrekt, door
tussenkomst van de directieraad, de nodige opdrachten aan de betrokken
korpschefs en stelt Onze Ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties daarvan in kennis.
2. Behoeft het Korps landelijke politiediensten bijstand van regionale
politiekorpsen bij de uitoefening van de taak, bedoeld in artikel 46, eerste
lid, onder c, dan verstrekt Onze Minister van Justitie, gehoord het College
van procureurs-generaal en door tussenkomst van de directieraad, aan de
betrokken korpschefs de nodige opdrachten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

17

Artikel 64
1. De Koninklijke marechaussee kan bijstand verlenen aan de politie.
2. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, indien
het betreft bijstand ter handhaving van de openbare orde, onderscheidenlijk Onze Minister van Justitie, indien het betreft bijstand voor de
strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde dan wel voor het verrichten
van taken ten dienste van de justitie, bepaalt, na overleg met Onze
Minister van Defensie, of bijstand wordt verleend.
3. Indien bijstand moet worden verleend, bepaalt Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties onderscheidenlijk Onze
Minister van Justitie in overeenstemming met Onze Minister van Defensie
op welke wijze de bijstand wordt verleend.
Artikel 65
1. In bijzondere gevallen kan bijstand worden verleend door andere
delen van de krijgsmacht.
2. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, indien
het betreft bijstand ter handhaving van de openbare orde, onderscheidenlijk Onze Minister van Justitie, indien het betreft bijstand voor de
strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde dan wel voor het verrichten
van taken ten dienste van de justitie, bepaalt, in overeenstemming met
Onze Minister van Defensie op welke wijze de bijstand zal worden
verleend. Daarbij worden tevens nadere regels of beleidsregels gegeven
over de uitoefening van bevoegdheden krachtens deze wet.
Artikel 66
1. Er zijn eenheden, bestaande uit personeel van de politie, de
Koninklijke marechaussee of andere delen van de krijgsmacht. Deze
eenheden worden belast met door Onze Ministers en Onze Minister van
Defensie aan te wijzen bijzondere onderdelen van de politietaak.
2. Behoeft een politiekorps, de rijksrecherche of de Koninklijke
marechaussee bijstand van een eenheid als bedoeld in het eerste lid, dan
richt de officier van justitie, door tussenkomst van het College van
procureurs-generaal, een verzoek daartoe aan Onze Minister van Justitie.
3. Onze Minister van Justitie bepaalt of en op welke wijze een eenheid
als bedoeld in het eerste lid, wordt ingezet. Dit geschiedt na overleg met
Onze Minister van Defensie indien het de inzet betreft van een eenheid
hoofdzakelijk bestaande uit personeel van de krijgsmacht. Onze Minister
van Justitie stelt Onze Ministers van Algemene Zaken en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Defensie, onverwijld in kennis
van de inzet.
4. Onze Ministers stellen, in overeenstemming met Onze Minister van
Defensie, regels en nadere regels over de organisatie van de eenheden
bedoeld in het eerste lid, en de uitoefening van bevoegdheden krachtens
deze wet.

§ 5.2 Bijstand aan de rijksrecherche
Artikel 67
Behoeft de rijksrecherche bijstand van politiekorpsen dan verstrekt het
College van procureurs-generaal op aanvraag van de officier van justitie
en door tussenkomst van de directieraad aan de betrokken korpschefs
daartoe de nodige opdrachten en stelt het Onze Ministers van Justitie en
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties daarvan in kennis.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

18

§ 5.3 Bijstand aan de Koninklijke marechaussee
Artikel 68
In bijzondere gevallen kan door politiekorpsen bijstand worden verleend
aan de Koninklijke marechaussee, met inachtneming van de artikelen 69
tot en met 71.
Artikel 69
Behoeft de Koninklijke marechaussee bijstand van politiekorpsen voor
de handhaving van de openbare orde, dan richt Onze Minister van
Defensie op aanvrage van de burgemeester een verzoek daartoe aan Onze
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Onze Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties verstrekt door tussenkomst
van de directieraad de nodige opdrachten aan de betrokken korpschefs en
stelt Onze Ministers van Defensie en van Justitie daarvan in kennis.
Artikel 70
Behoeft de Koninklijke marechaussee bijstand van politiekorpsen voor
de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde, dan wel voor het
verrichten van taken ten dienste van de justitie, dan richt Onze Minister
van Defensie op aanvrage van de officier van justitie een verzoek daartoe
aan het College van procureurs-generaal. Het College van procureursgeneraal verstrekt door tussenkomst van de directieraad aan de betrokken
korpschefs de nodige opdrachten en stelt Onze Ministers van Justitie, van
Defensie en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties daarvan in
kennis.
Artikel 71
1. Behoeft de Koninklijke marechaussee bijstand van politiekorpsen bij
de uitoefening van de taken die zij op grond van artikel 4, derde lid,
verricht onder verantwoordelijkheid van Onze Minister van Justitie, dan
verstrekt Onze Minister van Justitie, in overeenstemming met Onze
Minister van Defensie en na overleg met het college van procureursgeneraal, door tussenkomst van de directieraad aan de betrokken
korpschefs de nodige opdrachten en stelt Onze Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties daarvan in kennis.
2. Artikel 4, derde lid, is van overeenkomstige toepassing ten aanzien
van de korpschef van een regionaal politiekorps, onderscheidenlijk de
korpschef van het Korps landelijke politiediensten, voorzover dat korps
bijstand verleent aan de Koninklijke marechaussee als bedoeld in het
eerste lid.

HOOFDSTUK 6. TOEZICHT EN GESCHILLENBESLECHTING

§ 6.1 Taken en bevoegdheden van de inspectie
Artikel 72
1. Er is een inspectie openbare orde en veiligheid, onderdeel van het
Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, die met het oog
op een goede taakuitvoering door de politie en een doelmatig en effectief
beheer van de politiekorpsen is belast met:
a. het, onverminderd het gezag van de burgemeester en de officier van
justitie, houden van toezicht op de taakuitvoering;
b. het houden van toezicht op het beheer van de politie;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

19

c. het houden van toezicht op de kwaliteitszorg door de politie;
d. het houden van toezicht op de kwaliteit van de politieopleidingen en
de examinering;
e. het verrichten van onderzoek, indien daar in bijzondere gevallen
reden toe is, naar ingrijpende gebeurtenissen waarbij de politie betrokken
is, tenzij de Onderzoeksraad voor veiligheid, bedoeld in artikel 2 van de
Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid, naar het desbetreffende voorval
een onderzoek instelt.
2. De inspectie voert zijn werkzaamheden uit onder gezag van Onze
Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, respectievelijk
onder het gezag van Onze Minister van Justitie indien het toezicht
bedoeld in het eerste lid, onderdeel a, dan wel het onderzoek bedoeld in
het eerste lid, onderdeel e, betrekking heeft op de taakuitvoering ten
behoeve van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde, dan wel de
taken ten dienste van de justitie.
3. De directieraad verleent Onze Minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties respectievelijk Onze Minister van Justitie de door deze
verlangde ondersteuning bij de uitvoering van de werkzaamheden in het
kader van het eerste lid.
Artikel 73
1. De werkzaamheden die in het kader van artikel 72, eerste lid, onder a
tot en met d, worden uitgevoerd, worden jaarlijks door Onze Ministers
vastgesteld.
2. De inspectie rapporteert, gevraagd of ongevraagd, rechtstreeks aan
Onze Ministers.
3. Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zendt
de Staten-Generaal jaarlijks een door de inspectie opgesteld verslag van
de werkzaamheden die in het kader van artikel 72, eerste lid, worden
uitgevoerd.
Artikel 74
1. Met het toezicht bedoeld in artikel 72, eerste lid, zijn belast de bij
besluit van Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
aangewezen ambtenaren van de inspectie. Van het besluit wordt
mededeling gedaan door plaatsing in de Staatscourant.
2. Het hoofd van de inspectie wordt door Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties aangesteld na overleg met Onze
Minister van Justitie.

§ 6.2 Geschillenbeslechting
Artikel 75
1. Indien binnen het regionale politiebestuur, met inachtneming van
artikel 41, zesde lid, geen overeenstemming bereikt kan worden over de in
artikel 45, eerste en tweede lid bedoelde besluiten, leg de voorzitter van
het regionale politiebestuur het verschil van zienswijze schriftelijk voor
aan de commissaris van de Koning. De commissaris van de Koning beslist
in overeenstemming met het College van procureurs-generaal. De
voorzitter van het regionale politiebestuur brengt de stukken in overeenstemming met de beslissing van de commissaris van de Koning.
2. Indien de commissaris van de Koning en het College van procureursgeneraal niet tot overeenstemming komen over de te nemen beslissing,
wordt het verschil van zienswijze voorgelegd aan Onze Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties die in overeenstemming met
Onze Minister van Justitie beslist. De voorzitter van het regionale

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

20

politiebestuur brengt de stukken in overeenstemming met de beslissing
van Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Artikel 76
1. Een gemeenteraad kan tegen besluiten van het regionale politiebestuur beroep instellen bij de commissaris van de Koning. Het beroepschrift gaat vergezeld van de zienswijze van de burgemeester en wordt
ingediend door tussenkomst van de voorzitter van het regionale politiebestuur.
2. De commissaris van de Koning beslist in overeenstemming met het
College van procureurs-generaal. Zij beoordelen of het besluit van het
regionale politiebestuur op onaanvaardbare wijze afbreuk doet aan het
belang van een goede vervulling van de politietaak in de betrokken
gemeente. De voorzitter van het regionale politiebestuur brengt de
stukken in overeenstemming met de beslissing van de commissaris van
de Koning. De beslissing op het beroep bepaalt het tijdstip waarop het
besluit van het regionale politiebestuur uiterlijk moet zijn aangepast.
3. Indien de commissaris van de Koning en het College van procureursgeneraal niet tot overeenstemming komen over de beslissing op het
beroep, treden Onze Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en Onze Minister van Justitie in de plaats van de commissaris van
de Koning, respectievelijk het College van procureurs-generaal. De
voorzitter van het regionale politiebestuur brengt de stukken in overeenstemming met de beslissing van Onze Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties.

HOOFDSTUK 7. DE BEHANDELING VAN KLACHTEN
Artikel 77
1. De directieraad stelt nadere regels vast over de behandeling van
klachten over gedragingen van ambtenaren van politie.
2. In de regels, bedoeld in het eerste lid, wordt voorzien in:
a. de instelling van een of meer commissies, bestaande uit onafhankelijke leden, die op de wijze in de regeling te bepalen zijn belast met de
behandeling van en advisering over in de regeling aangewezen categorieën van klachten waarbij zo nodig aandacht wordt geschonken aan de in
onderdeel c genoemde aspecten;
b. de registratie van de mondeling en schriftelijk ingediende klachten
en, indien beschikbaar, de daarop genomen beslissingen; en
c. een jaarlijkse publicatie van de geregistreerde klachten en beslissingen, waarin wordt aangegeven in hoeverre bepaalde klachten wijzen
op structurele tekortkomingen in het functioneren van de politie en
waarin, zo nodig, aandacht wordt geschonken aan de middelen om deze
tekortkomingen op te heffen.
3. Afdeling 9.1.3 van de Algemene wet bestuursrecht is van toepassing
op de behandeling van klachten als bedoeld in het tweede lid, onder a.
Indien een commissie over de klacht zal adviseren, deelt de directieraad
dit, in afwijking van artikel 9:15, eerste lid van de Algemene wet bestuursrecht, zo spoedig mogelijk aan de indiener van de klacht mede.
Artikel 78
1. Het College van procureurs-generaal stelt de regels, bedoeld in
artikel 77, eerste lid, vast ten aanzien van klachten over gedragingen van
ambtenaren van de rijksrecherche.
2. Artikel 77, tweede en derde lid, is van overeenkomstige toepassing.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

21

Artikel 79
1. Onze Minister van Defensie stelt de regels, bedoeld in artikel 77,
eerste lid, vast ten aanzien van klachten over gedragingen van militairen
van de Koninklijke marechaussee dan wel van enig ander onderdeel van
de krijgsmacht, bij de uitvoering van hun in deze wet omschreven taken.
2. Artikel 77, tweede en derde lid, is van overeenkomstige toepassing.
Artikel 80
1. De korpschef van het politiekorps waarbij de ambtenaar van politie is
aangesteld over wiens gedraging een klacht is ingediend, draagt zorg
voor de behandeling van deze klacht.
2. De directieraad draagt zorg voor de behandeling van een klacht die is
ingediend over een gedraging van de korpschef.
3. Het College van procureurs-generaal draagt zorg voor de behandeling van een klacht die is ingediend over een gedraging van een
ambtenaar van de rijksrecherche.
4. Onze Minister van Defensie draagt zorg voor de behandeling van een
klacht die is ingediend over een gedraging van een militair van de
Koninklijke marechaussee dan wel van enig ander onderdeel van de
krijgsmacht, bij de uitvoering van zijn in deze wet omschreven taken.
Artikel 81
1. Een klacht over een gedraging van een ambtenaar van politie wordt
ingediend bij de korpschef.
2. Een klacht als bedoeld in artikel 80, tweede lid, wordt ingediend bij
de directieraad.
3. Een klacht over een gedraging van een ambtenaar van de rijksrecherche wordt ingediend bij het College van procureurs-generaal.
4. Een klacht over een gedraging van een militair van de Koninklijke
marechaussee dan wel van enig ander onderdeel van de krijgsmacht, bij
de uitvoering van zijn in deze wet omschreven taken, wordt ingediend bij
Onze Minister van Defensie.
5. Tenzij reeds naar tevredenheid van de klager aan diens klacht
tegemoet is gekomen, wordt van de klacht, onverwijld na de ontvangst
ervan, afschrift gezonden aan de burgemeester van de gemeente waar de
gedraging waarover wordt geklaagd heeft plaatsgevonden, alsmede aan
de hoofdofficier van justitie van de regio binnen welke de gemeente is
gelegen waar de gedraging waarover wordt geklaagd heeft plaatsgevonden. De burgemeester en de hoofdofficier van justitie worden in de
gelegenheid gesteld over de klacht advies uit te brengen.
Artikel 82
In afwijking van artikel 9:11, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht wordt de klacht afgehandeld binnen tien weken of, indien een
commissie als bedoeld in artikel 77, tweede lid, onder a, is belast met de
behandeling van en advisering over de klacht, binnen veertien weken na
de ontvangst van het klaagschrift.

HOOFDSTUK 8. SLOTBEPALINGEN
Artikel 83
De Politiewet 1993 wordt ingetrokken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

22

Artikel 84
De artikelen van deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen
daarvan verschillend kan worden vastgesteld.
Artikel 85
Deze wet wordt aangehaald als: Politiewet, met vermelding van het
jaartal van het Staatsblad waarin zij wordt geplaatst.

Lasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en
dat alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks
aangaat, aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.
Gegeven

De Minister van Justitie,

De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,

De Minister van Defensie,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 30 880, nr. 2

23