CONCEPT
Aan de heer Jean-Claude Juncker
Voorzitter van de Europese Commissie
Rue de la Loi 200
B-1049 Bruxelles
België
Onderwerp: Gemotiveerd advies inzake de subsidiariteit van het voorstel voor een richtlijn
van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2010/31/EU betreffende de
energieprestatie van gebouwen COM (2016) 765
Geachte heer Juncker,
De Tweede Kamer der Staten-Generaal heeft, overeenkomstig de daarvoor vastgestelde
procedure, het bovengenoemde voorstel getoetst aan het beginsel van subsidiariteit. Daarmee
is toepassing gegeven aan artikel 5 EU-Verdrag en Protocol 2 bij het Verdrag van Lissabon
betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel.
Met deze brief stel ik u in kennis van het oordeel van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
Identieke brieven zijn gezonden aan de Raad, het Europees Parlement en de Nederlandse
regering.
Standpunt
De Kamer is van oordeel dat bovengenoemd voorstel niet voldoet aan het beginsel van
subsidiariteit. Het is passend dat vanuit de Europese Unie wordt gestuurd op CO2-reductie.
Omdat het echter gaat om een gedeelde bevoegdheid van de Europese Unie en de lidstaat, ligt
het voor de hand dat de invulling van de doelstellingen aan de lidstaten wordt overgelaten.
Hoewel er meerwaarde kan liggen in de Europese samenwerking om energie te besparen,
vindt de Tweede Kamer het belangrijk dat de uitwerking ruimte laat voor een nationale
invulling die rekening houdt met de lokale omstandigheden en ontwikkelingen. In dat licht is
de Tweede Kamer van mening dat het gedetailleerd uitwerken van de maatregelen onnodig en
ongewenst is. Zo is het bepalen van het aantal parkeerplaatsen met elektrische laadapparatuur
een te rigide maatregel is, die geen ruimte laat voor nationale interpretatie. Daarnaast
introduceert het voorstel een nieuw label, dat door de Commissie uitgewerkt mag worden
maar nog veel onzekerheden kent en waarvan baten noch lasten duidelijk zijn.
Deze toetsing aan subsidiariteit klemt des te meer omdat de respectievelijke lidstaten
inmiddels langetermijnbeleid hebben ontwikkeld en dat beleid de afgelopen jaren hebben
vertaald in convenanten en regelgeving. Het is niet in het belang van de beoogde CO2-reductie
de zekerheid die burgers en bedrijven aan dit lange-termijnbeleid ontlenen, nu op losse
schroeven te zetten en op onderdelen wellicht te doorkruisen.
Toelichting
De Nederlandse overheid heeft met het Nationaal Energieakkoord een veelomvattend
programma uitgerold dat invulling geeft aan de Europese doelstellingen voor
energiebesparing en CO2-reductie. Dit akkoord is in september 2013 gesloten door meer dan
veertig organisaties. Het richt zich op een besparing van 100 petajoule per 2020, een toename
van het aandeel hernieuwbare energieopwekking naar 14 procent in 2020 en 16 procent in
2023, en een extra werkgelegenheid van 15.000 voltijdbanen. Het bevat afspraken over o.a.

verduurzaming van de gebouwde omgeving, energiebesparing in de industrie, opschaling van
hernieuwbare energieopwekking, decentrale energieopwekking, het energietransportnetwerk,
de werking van de emissiehandel, mobiliteit en transport. Waar het Energieakkoord niet
voldoende wordt nageleefd, zoals bij de verduurzaming van sociale huurwoningen, aarzelt het
kabinet niet aanvullende regels te stellen.
De voorliggende voorstellen van de Commissie beogen het behalen van dezelfde
doelstellingen. De Commissie vertaalt dat echter in zeer gedetailleerde bepalingen, zoals het
aantal oplaadpunten voor elektrisch vervoer, een ‘smartness indicator’, de naleving van
bepalingen rond het energielabel en de bepaling van de energieprestatie van een technisch
bouwsysteem.
De Tweede Kamer acht het niet in het Europees belang dat het Nationaal Energieakkoord, dat
een breed draagvlak heeft bij overheden, bedrijven en maatschappelijke organisaties, hierdoor
in gevaar komt. Diverse bepalingen die nu worden beoogd, zijn in Nederland allang ter hand
genomen, maar via afspraken en convenanten, niet via het strakke keurslijf dat de Commissie
voor ogen staat.

Hoogachtend,
Khadija Arib
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal