9
Afscheid van de heer Spekman
Aan de orde is het afscheid van het lid Spekman.
De voorzitter:
Ingekomen is een brief van de heer Spekman, die ik nu
voor u zal voordragen.
"Waarde collega's,
Met licht leedwezen maar vol overtuiging doe ik vandaag vrijwillig afstand van mijn Kamerlidmaatschap. Het
gebouw zal ik niet missen, hoewel de toegenomen hoeveelheid bezoekers het gebouw goeddoet. Jullie, mijn
collega's, de medewerkers van de fractie en alle medewerkers in de Kamer, zal ik des temeer missen. Voor mij
ging het werken in de Kamer in het begin gepaard met
veel verbazing. Ik zag collega's van wie je niet zou vermoeden dat ze er fysiek toe in staat zijn, op een draf door
de gangen te gaan om de eerste spreker te kunnen zijn. In
vergelijking met de lokale politiek ging het wel veel over
het laten zien waar je staat, over het geurspoor, en veel
minder over het zoeken naar een gemeenschappelijke oplossing. Ik heb echter ook gezien dat er snoeihard wordt
gewerkt en dat de meeste Kamerleden worden gedreven
door idealen.
Sommige van die idealen zijn voor mij weliswaar onbegrijpelijk, maar dat zal omgekeerd zeker ook het geval zijn. Gelijke kansen is zo'n ideaal dat niet door alle
collega's even hoog wordt gewaardeerd, zo bleek tijdens
de debatten over de nieuwe bijstandswet, een wet die
voor de meeste journalisten overigens te ingewikkeld was
om te volgen. Maar er is hoop: de solidariteit in de rokersruimte is hartverwarmend en loopt dwars door alle partijbelangen heen. Als het daar kan, dan kan het overal."
Ik spreek nog steeds namens de heer Spekman, wat dat
roken betreft.
(hilariteit)
De voorzitter:
"Ik ben nu zeventien jaar volksvertegenwoordiger geweest. Het was eervol om dat te mogen zijn. Ik wens jullie, mijn collega's, veel succes toe bij de besluiten die
moeten worden genomen.
Tot slot wil ik mijn grote dank uitspreken voor alle medewerkers in dit gebouw: van de fractiemedewerkers tot
de schoonmakers, van de beveiligers tot de Griffie en van
de medewerkers van de catering tot de mensen van de
technische dienst. Jullie zijn super.
Dank.
Hans Spekman."
(geroffel op de bankjes)
De voorzitter:
Geachte mijnheer Spekman, beste Hans. Wij nemen vandaag van u afscheid omdat u afgelopen zondag na ruim
vijf jaar Kamerlidmaatschap gekozen bent tot voorzitter
van de Partij van de Arbeid, een partij die u in het hart
hebt en waarvan de kleur door uw aderen stroomt. In uw
voorgaande ambt als wethouder Sociale Zaken van de
stad Utrecht liep u naar uw eigen zeggen tegen de grenzen van het rijksbeleid aan, en daarom kwam u op 30 no-

Tweede Kamer

Afscheid van de heer Spekman

vember 2006 naar het Binnenhof om in de rol van Kamerlid te proberen, dat beleid te veranderen.
Op 17 januari 2007 sprak u uw maidenspeech uit, hier
in deze zaal, over het asiel- en migratiebeleid in het kader
van de begrotingsbehandeling. U hield een pleidooi voor
een streng maar rechtvaardig asielbeleid. Het was het begin van een actieve parlementaire loopbaan, waarin u,
vaak samen met anderen, veel initiatieven hebt genomen
om de positie van de sociaal zwakkeren in de samenleving te versterken of te beschermen. U was daarentegen
ook niet kinderachtig waar het de aanpak van misbruik
of wangedrag betreft. Zo nam u kort na uw aantreden als
Kamerlid met uw collega Halbe Zijlstra van de VVD een
initiatief tot indiening van een wetsvoorstel over maatregelen tegen voetbalhooligans, dat door de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken, Ter Horst, werd overgenomen.
Dat was niet uw enige actieve bijdrage aan wetgeving.
In 2007 nam u de verdediging over van een door uw partijgenote Saskia Noorman-den Uyl ingediend initiatiefvoorstel over de toeslag voor alleenstaande ouders. Samen met Elly Blanksma-van den Heuvel van het CDA
diende u in 2009 een initiatiefwetsvoorstel in over de beperking van televisiereclame voor geldkrediet. Meer in het
bijzonder trekt u zich het lot aan van minderjarige vreemdelingen, getuige de door u in 2010 uitgebrachte initiatiefnota "Altijd onderdak voor kinderen" over de opvang van
kinderen van uitgeprocedeerde asielzoekers. Wij wachten
overigens nog steeds op de antwoorden op de door uw
collega's over dat onderwerp ingediende schriftelijke vragen. Dan ligt er nog op de plank het door u in 2012 samen
met Joël Voordewind van de ChristenUnie ingediende initiatiefwetsvoorstel over de versterking van de positie van
in Nederland gewortelde minderjarige vreemdelingen. De
Raad van State pijnigt momenteel zijn hersenen over de
inhoud van een gedegen advies bij dit wetsvoorstel.
U bent een opvallende persoonlijkheid, zowel qua uiterlijk als verbaal. Tussen al die nette pakken zullen wij
uw, hoe zal ik het zeggen, meer informele kledingstijl nog
gaan missen.
U bent goed van de tongriem gesneden. In het vuur
van het debat nadert u soms de grenzen van het toelaatbare, maar het is, voor zover ik weet, niet persoonlijk bedoeld. Bepaalde karaktertrekken van u bleven niet onopgemerkt: betrokken, recht voor zijn raap, wars van decorum, doelgericht.
U hebt bij verschillende gelegenheden ons illustere Kamervoetbalelftal versterkt. Als soevereine laatste man
hebt u menige aanval van burgemeesters en wethouders
op faire wijze onschadelijk gemaakt. Uw vertrek is een
ware aderlating voor ons voetbalteam. We hopen uiteraard dat u, indien zware tegenstand wordt verwacht, als
gastspeler oproepbaar bent.
Ik wens u veel sterkte toe bij de uitvoering van de lastige maar nobele klus die u nu te wachten staat. Ik ken uw
pappenheimers … Ik ben ervan overtuigd dat wij nog veel
van u gaan horen in welke hoedanigheid dan ook.
Beste Hans, het ga je goed.
(geroffel op de bankjes)

24 januari 2012
TK 44

44-9-16