Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2503
Vragen van de leden Gerkens (SP) en Teeven (VVD) aan de minister van
Justitie over de verantwoordelijkheid voor de afwikkeling van schade door
identiteitsfraude (ingezonden 16 april 2010).
Antwoord van minister Hirsch Ballin (Justitie) (ontvangen 19 mei 2010)
Vraag 1
Herinnert u zich eerdere Kamervragen over de ernstige gevolgen van
identiteitsfraude met het slachtoffer de heer K.?1 Bent u ervan op de hoogte
dat deze zaak nog allerminst is opgelost, dit in weerwil van uw opmerking in
het algemeen overleg op 2 februari 2010 dat deze «pijnlijke geschiedenis»
naar verwachting spoedig tot een goed einde zou worden gebracht?2
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Kunt u omschrijven op welke wijze dit slachtoffer van deze hardnekkige en
langdurige identiteitsfraude vanuit het ministerie is bijgestaan? Op welke
wijze is er vanuit het ministerie getracht deze vervelende kwestie op te
lossen? Wat heeft u gedaan om uw belofte na te komen dat het slachtoffer
gecompenseerd zou worden voor de schade?
Antwoord 2
In de eerste plaats zijn alle onjuiste gegevens betreffende de heer K. op mijn
verzoek verwijderd uit de justitiële documentatie en uit de systemen van de
politiekorpsen. Ten tweede heeft de Immigratie- en Naturalisatiedienst op
mijn verzoek de alias in de signalering verwijderd en zijn er afspraken – om
hinder bij grenspassage te voorkomen – gemaakt met de Koninklijke
marechaussee. In de derde plaats heeft mijn departement met de Meldpunt
Identiteitsfraude afspraken gemaakt voor een vast aanspreekpunt voor de
heer K. voor het geval dat de heer K. in de toekomst toch nog hinder zou
ondervinden van identiteitsfraude.
Aanvankelijk is door mijn ministerie een bedrag uitgekeerd voor de hinder die
de heer K. heeft ondervonden als gevolg van onjuiste registraties. De
voorzieningenrechter heeft deze vergoeding als redelijk beoordeeld.
1
2

ah-tk-20092010-2503
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2008–2009, nrs. 2169, 2170 en 3012.
Kamerstuk 29 911, nr. 39, blz. 10.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

Vervolgens is door mijn ministerie op verzoek van de advocate een voorschot
vooruitlopend op de uitkomst van de bemiddeling (zie het antwoord op
vraag3 uitbetaald. Naar aanleiding van het advies van de bemiddelaar heb ik
ingestemd met de door de bemiddelaar geadviseerde vergoeding voor de
ondervonden hinder. De heer K. heeft hier niet mee ingestemd. Op verzoek
daartoe van de advocate heb ik niettemin het bedrag dat is geadviseerd door
de bemiddelaar uitgekeerd.
In een brief van 22 april 2010 heeft de advocate van de heer K. gemeld dat er
nog stukken zijn die mij niet bekend zijn en die ten grondslag liggen aan de
gestelde schade(posten). In reactie op deze brief heb ik de advocate
inmiddels verzocht om deze stukken met een onderbouwd schadeverzoek aan
mij te doen toekomen op basis waarvan ik met een passende reactie zal
komen.
Vraag 3
Hoe kijkt u aan tegen de mislukte poging tot bemiddeling tussen het
slachtoffer en de Staat? Is het waar dat de Staat bepaalde documenten aan
de bemiddelaar heeft gestuurd waar het slachtoffer geen kennis van had en
niet op heeft kunnen reageren?
Antwoord 3
Ik betreur het dat de bemiddeling niet is geslaagd. De bemiddeling heeft
plaatsgevonden op advies van de Nationale ombudsman. De bemiddelaar is
door de Nationale ombudsman gevraagd om een advies aan partijen te
geven over de hoogte van een redelijke schadevergoeding. Bij aanvang van
de bemiddeling zijn diverse afspraken gemaakt met partijen. Met de
bemiddelaar is een termijn afgesproken voor zijn advies. Verder is afgesproken dat partijen de gelegenheid zouden hebben om stukken te overleggen
aan de bemiddelaar.
De advocate van de heer K. deed het verzoek aan de bemiddelaar voor een
advies op heel korte termijn. Gelet op de gemaakte afspraak om stukken over
te leggen en vanwege dit verzoek heeft mijn ministerie stukken aan de
bemiddelaar toegezonden, zodat de bemiddelaar snel kennis kon nemen van
de feiten die naar het oordeel van Justitie van belang zijn voor de hoogte van
een schadevergoeding en het Justitie-standpunt terzake. Ik heb inmiddels
begrepen dat de bemiddelaar deze stukken niet heeft voorgelegd aan de
advocate van de heer K. De bemiddelaar heeft de advocate en de Nationale
ombudsman wel bericht dat de inhoud van deze stukken in ieder geval naar
zijn mening geen nieuws voor de advocate bevatten, omdat veel stukken al
bekend waren bij de advocate in het kader van de procedure die tot het
vonnis van de voorzieningenrechter heeft geleid.
Vraag 4
Waarom heeft de Staat zich op het standpunt gesteld dat verder overleg niet
meer mogelijk is en dat dit slachtoffer zijn vordering tot schadevergoeding
maar voor moet leggen aan de rechter? Waarom heeft u het slachtoffer niet
de kans geboden zijn geleden schade te onderbouwen en gooit u nu reeds de
deur dicht om er samen uit te komen?
Vraag 5
Is het waar dat (het ministerie van) «Justitie van mening is en blijft dat het
causale verband tussen de identiteitsfraude en de door het slachtoffer
geleden schade een complex vraagstuk is waarvoor een oordeel van de
rechter de enige juiste vorm is»?3 Als dat zo is, wat was dan het doel van de
bemiddelingspoging?
Vraag 6
Wat vindt u ervan dat dit slachtoffer, dat al zoveel jaren te kampen heeft met
een hardnekkige identiteitsfraude, nu alsnog een naar verwachting langdurige
en kostbare civiele procedure zal moeten voeren? Staat dit niet haaks op de
aanbevelingen in het rapport van de Nationale Ombudsman «Behoorlijk
omgaan met schadeclaims», in reactie waarop u ondermeer heeft aangegeven dat juridische procedures zo mogelijk moeten worden vermeden? Kunt u
3

Brief van de Nationale Ombudsman aan de heer Kowsoleea, onderhands toegestuurd aan de
bewindspersoon.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2

eveneens uw reactie op aanbeveling 13, te weten dat alleen geprocedeerd
hoeft te worden over het schadebedrag waarover nog geen overeenstemming is bereikt, betrekken op deze zaak?4
Vraag 7
Bent u bereid alsnog te bezien of deze langlopende en schrijnende zaak met
ernstige gevolgen naar tevredenheid kan worden opgelost en hiertoe zo
spoedig mogelijk voorstellen te doen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4, 5, 6 en 7
Ik heb mij op het standpunt gesteld dat ik (nadat in een eerder stadium de
voorzieningenrechter heeft geoordeeld over een schadevergoeding en na het
advies van de bemiddelaar, dat door mij is geaccepteerd) geen aanleiding zie
voor een nieuwe bemiddeling door een nieuwe bemiddelaar. Ik ben van
mening dat ik er volledig aan heb meegewerkt en mij heb ingespannen om
de bemiddeling te doen slagen.
Overigens verwijs ik naar het antwoord op vraag 2, waarin ik aangeef dat ik
naar aanleiding van de brief van 22 april jongstleden van de advocaat van de
heer K. een passende reactie zal geven op een onderbouwd verzoek om
schadevergoeding.
In de kabinetsreactie op het rapport van de Nationale ombudsman wordt met
spelregel 13 aangegeven dat de overheid het gedeelte van de schade
waarover overeenstemming bestaat vergoedt. Ik heb inmiddels vergoed het
bedrag dat de onafhankelijke bemiddelaar als redelijk en billijk heeft
aangemerkt. In de kabinetsreactie wordt daarnaast gesteld dat het (daar waar
het gaat om een coulante opstelling bij de beoordeling van een claim) een
verschil maakt of het een grote of een kleine claim betreft. De bemiddelaar
schrijft in zijn advies dat bij het beoordelen van een grote schadeclaim als die
van de heer K. de juridische werkelijkheid en daarmee de gebruikelijke
bewijslevering niet uit het oog kan en mag worden verloren. Ik onderschrijf
dit advies en ben van oordeel dat mijn opstelling in deze niet haaks staat op
de aanbevelingen van het rapport van de Nationale ombudsman.

4

Kamerstuk 32 123 VI, nr. 88.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3