Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2017–2018

34 819

Wijziging van de Wet inkomstenbelasting 2001
tot het geleidelijk uitfaseren van de aftrek
wegens geen of geringe eigenwoningschuld

Nr. 13

GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID VAN ROOIJEN TER
VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 10
Ontvangen 22 november 2017
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
Artikel I komt te luiden:

ARTIKEL I
De Wet inkomstenbelasting 2001 wordt met ingang van 1 januari 2019
als volgt gewijzigd:
A
In artikel 3.123a, tweede lid, wordt «de voordelen uit eigen woning,
bedoeld in artikel 3.112, verminderd met de op deze voordelen drukkende
aftrekbare kosten» vervangen door: 96 2/3% van het verschil tussen de
voordelen uit eigen woning, bedoeld in artikel 3.112, en de op deze
voordelen drukkende aftrekbare kosten.
B
Na artikel 10a.18 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 10a.19 Overgangsbepaling aftrek wegens geen of geringe
eigenwoningschuld
Artikel 3.123a, zoals dat luidde op 31 december 2018, blijft van
toepassing op:
a. een belastingplichtige bij wie het in 2019 in aanmerking te nemen
eigenwoningforfait, bedoeld in artikel 3.112, op jaarbasis ten hoogste
€ 667 is;
b. een belastingplichtige die op 1 januari 2019 de partner is van een

kst-34819-13
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 819, nr. 13

1

belastingplichtige als bedoeld in onderdeel a;
c. een partner van een belastingplichtige als bedoeld in onderdeel a of
onderdeel b.
Indien de belastingplichtige, bedoeld in onderdeel a of onderdeel b, in
2019 een partner heeft, wordt voor de toepassing van onderdeel a het in
2019 bij de belastingplichtige en diens partner gezamenlijk op jaarbasis in
aanmerking te nemen eigenwoningforfait, bedoeld in artikel 3.112, in
aanmerking genomen.
II
Na artikel III worden twee artikelen ingevoegd, luidende:
ARTIKEL IIIA
In de in artikel 22 van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969
opgenomen tarieftabel wordt het in de vierde kolom als tweede vermelde
percentage bij het begin van de kalenderjaren 2019 tot en met 2048 met
0,1%-punt verhoogd. Bij ministeriële regeling wordt bij het begin van die
kalenderjaren de tarieftabel vastgesteld op de voet van de eerste volzin.

ARTIKEL IIIB
De Wet maatregelen woningmarkt 2014 II wordt met ingang van
1 januari 2019 als volgt gewijzigd:
A
In artikel 3.32 wordt «artikel 10a.18» vervangen door «artikel 10a.19» en
wordt «Artikel 10a.19» vervangen door: Artikel 10a.20.
B
In artikel 3.33 wordt «artikel 10a.19» vervangen door: artikel 10a.20.
Toelichting
Met dit amendement wordt bewerkstelligd dat een belastingplichtige bij
wie in het jaar 2019 – indien de belastingplichtige een fiscale partner
heeft: gezamenlijk met zijn fiscale partner – op grond van artikel 3.112 van
de Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001) een eigenwoningforfait
(EWF) in aanmerking wordt genomen van ten hoogste € 667, of indien
men niet het gehele jaar een eigen woning had het EWF op jaarbasis ten
hoogste € 667 zou zijn geweest, niet te maken krijgt met de uitfasering
van de aftrek wegens geen of geringe eigenwoningschuld, de
zogenoemde Hillen-aftrek. Deze belastingplichtige en degene die op
1 januari 2019 als zijn fiscale partner is aan te merken behouden op grond
van een overgangsbepaling onverkort recht op de volledige Hillen-aftrek
als aan de op 31 december 2018 daarvoor geldende voorwaarden wordt
voldaan. Het op enig moment niet voldoen aan de voorwaarden voor
aftrek is geen belemmering voor het later opnieuw toepassen van de
Hillen-aftrek. Dit betekent dat als bijvoorbeeld wordt bijgeleend waardoor
men niet meer aan de voorwaarden voldoet, maar op een later moment
door aflossing weer wel aan de voorwaarden voor aftrek wordt voldaan
dit de toepassing van de aftrek op dat latere moment niet belemmert.
Hoewel de uitfasering van de Hillen-aftrek na 30 jaar is voltooid en de
regeling dan geheel is afgeschaft, behouden degenen met een EWF in
2019 van op jaarbasis ten hoogste € 667 ook daarna recht op toepassing
van de regeling Hillen. In geval van samenloop – waarin op of na 1 januari

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 819, nr. 13

2

2020 een belastingplichtige die in 2019 niet een EWF van op jaarbasis ten
hoogste € 667 had een eigen woning betrekt met een fiscale partner die
vanwege een EWF in 2019 van op jaarbasis ten hoogste € 667 valt onder
de overgangsregeling voor Hillen-aftrek – en zij na 1 januari 2020 voldoen
aan de voorwaarden voor de Hillen-aftrek, hebben zij beiden (gezamenlijk)
recht op de aftrek. Verder leidt het op enig moment verhuizen naar een
duurdere woning waarvoor een EWF van op jaarbasis meer dan € 667
geldt er niet toe dat men niet langer onder de overgangsmaatregel valt.
De budgettaire derving van de overgangsmaatregel waarbij de
Hillen-aftrek zonder uitfasering van toepassing is op gevallen waarin in
het jaar 2019 een EWF van op jaarbasis ten hoogste € 667 in aanmerking
wordt genomen bedraagt € 1 miljoen in 2019, € 2 miljoen in 2020 en € 3
miljoen in 2021 en loopt daarna verder op tot structureel € 50 miljoen. Dit
wordt gedekt door een verhoging van het hoogste tarief voor de vennootschapsbelasting met 0,1%-punt bij het begin van de kalenderjaren 2019 tot
en met 2048. Bezien moet worden of – en, zo ja, op welke wijze – andere
bepalingen in de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 in overeenstemming moeten worden gebracht met de jaarlijkse aanpassing van het
tarief van de tweede schijf van de vennootschapsbelasting.
Van Rooijen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, 34 819, nr. 13

3