Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 991

Wijziging van de Telecommunicatiewet en de
Mediawet 2008 omtrent verplichtingen voor
aanbieders van programmadiensten

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING

Het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State wordt niet openbaar gemaakt,
omdat het zonder meer instemmend luidt
(artikel 26, vijfde lid, van de Wet op de Raad
van State).

Dit wetsvoorstel strekt tot het schrappen van artikel 6a.21a van de
Telecommunicatiewet en artikel 6.14a van de Mediawet 2008, teneinde
voornoemde wetten in overeenstemming te brengen met het Europese
recht.
Bij wet van 10 mei 2012 tot wijziging van de Telecommunicatiewet ter
implementatie van de herziene telecommunicatierichtlijnen (Stb. 2012,
nr. 235) zijn artikel 6a.21a van de Telecommunicatiewet en artikel 6.14a
van de Mediawet 2008 vastgesteld. Deze artikelen zijn bij amendement
opgenomen in het betrokken wetsvoorstel (zie Kamerstukken II 2010/2011,
32 549, nrs. 18 en 28). Deze amendementen hebben tot doel de kabelmaatschappijen te verplichten hun televisiedienst (inclusief de aansluiting) te
laten wederverkopen door concurrenten.
Reeds tijdens de parlementaire behandeling deed zich de vraag voor hoe
deze bepalingen zich verhouden met het Europees recht (zie met name
Handelingen II 2010/11, nr. 90, item 3, blz. 37, Kamerstukken II 2010/11,
32 549, nr. 43, Kamerstukken II 2011/12, 32 549, nr. 46, Kamerstukken II
2012/2013, 32 549, nr. 49, en Kamerstukken II 2013/14, 32 549, nr. 50). De
Europese Commissie is op 24 oktober 2012 een inbreukprocedure tegen
Nederland gestart, omdat zij van oordeel is dat beide bepalingen strijdig
zijn met het Europese recht, in het bijzonder met de artikelen 3, lid 3 bis, 7,
7 bis, 8, 15 en 16 van de Kaderrichtlijn1 en 8 en 12 van de Toegangsrichtlijn2 (zie Kamerstukken II 2012/13, 32 549, nr. 49). Voorts is in januari
2013 een civiele procedure bij de rechtbank Den Haag gestart om deze
bepalingen onverbindend te laten verklaren wegens strijd met het
Europese recht.

1

Richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een
gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische-communicatienetwerken en
-diensten, PbEG 2002, L 108.
2
Richtlijn 2002/19/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de
toegang tot en interconnectie van elektronische-communicatienetwerken en bijbehorende
faciliteiten, PbEG 2002, L 108.

kst-33991-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 991, nr. 3

1

Inmiddels heeft de rechtbank Den Haag bij vonnis van 29 januari 2014 de
artikelen 6a.21a van de Telecommunicatiewet en artikel 6.14a van de
Mediawet 2008 onverbindend verklaard wegens strijd met het Europees
recht. De rechtbank baseert haar vonnis op het arrest van het Hof van
Justitie van de Europese Unie (hierna: HvJ EU), d.d. 7 november 2013
(C-518/11, UPC/Hilversum, PbEU 2014 C 9). Kern van dat arrest is dat het
verrichten van televisiediensten via een kabelnetwerk onder de reikwijdte
valt van voornoemde richtlijnen. De programmadiensten, bedoeld in
artikel 6a.21a van de Telecommunicatiewet en het programma-aanbod op
groothandelsniveau, bedoeld in artikel 6.14a, van de Mediawet vallen
aldus onder de reikwijdte van voornoemde richtlijnen. Dat betekent dat de
met toegang verbandhoudende verplichtingen waar artikel 6a.21a van de
Telecommunicatiewet en artikel 6.14a van de Mediawet 2008 op zien aan
aanbieders van deze diensten uitsluitend kunnen worden opgelegd na een
marktanalyse en dat voorts de toezichthouder bepaalt (met inachtneming
van de bevindingen in de marktanalyse) of een verplichting noodzakelijk is
en zo ja welke verplichting geschikt is. Hieraan wordt voorbijgegaan
doordat in de artikelen 6a.21a Telecommunicatiewet en 6.14a van de
Mediawet 2008 is bepaald dat een bepaalde toegangsverplichting
opgelegd kan worden aan, respectievelijk van toepassing is op bepaalde
aanbieders van programmadiensten op groothandelsniveau. Daarbij
wordt aan geen van de hierboven gestelde voorwaarden voldaan. Deze
artikelen zijn derhalve niet in overeenstemming met voornoemde
richtlijnbepalingen.
Gelet op bovenstaande wordt voorgesteld om 6a.21a Telecommunicatiewet en 6.14a van de Mediawet 2008 te laten vervallen.
Het schrappen van deze artikelen heeft geen effect op de regeldruk.
Het is vanwege de inbreukprocedure en voornoemde rechterlijke
uitspraken van belang dat deze wet spoedig in werking treedt. In afwijking
van het beleid inzake vaste verandermomenten treedt deze wet derhalve
in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het
Staatsblad waarin zij wordt geplaatst (zie artikel III).
De Minister van Economische Zaken,
H.G.J. Kamp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 991, nr. 3

2