> Retouradres Postbus 1 3720 BA Bilthoven

Aan de Directeur-Generaal van de
Volksgezondheid
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
drs. M. Sonnema
Postbus 20350
2500 EJ DEN HAAG

A. van Leeuwenhoeklaan 9
3721 MA Bilthoven
Postbus 1
3720 BA Bilthoven
www.rivm.nl
KvK Utrecht 30276683
T 030 274 91 11
F 030 274 29 71
info@rivm.nl

Datum
15 maart 2021
Onderwerp Advies n.a.v. 104e OMT

Geachte mevrouw Sonnema,
Op 12 maart riep het Centrum Infectieziektebestrijding (CIb) van het RIVM het
Outbreak Management Team (OMT) bijeen om te adviseren over de situatie
rondom de COVID-19-pandemie. Naast de vaste OMT-leden, vertegenwoordigers
van het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG), het Nederlands Centrum voor
Beroepsziekten (NCvB), de Nederlandse Vereniging van Medische Microbiologie
(NVMM), de Vereniging voor Infectieziekten (VIZ) en het Landelijk Overleg
Infectieziektebestrijding (LOI), waren er leden van de Nederlandse Vereniging
voor Intensive Care (NVIC), de Nederlandse Vereniging voor Klinische Geriatrie
(NVKG), de Vereniging van de Specialisten Ouderengeneeskunde (Verenso), de
Nederlandse Vereniging Kindergeneeskunde (NVK), de Nederlandse Vereniging
voor Artsen voor Verstandelijk Gehandicapten (NVAVG, verschillende experts
(internist-infectioloog, viroloog, epidemioloog, artsen-microbioloog, een regionaal
arts-consulent, ouderengeneeskundige, artsen M&G), vertegenwoordigers van
referentielaboratoria en vertegenwoordigers van diverse centra van het RIVM
aanwezig.

A. Aanleiding OMT en doelstelling
Het OMT komt periodiek bij elkaar om de medisch-inhoudelijke stand van zaken
betreffende COVID-19 vast te stellen en te duiden, voor de opvolging van acties
en voor de beantwoording van vragen van de Nederlandse overheid.
Het OMT geeft vervolgadviezen over de effecten van de maatregelen die tot op
heden zijn ingesteld en over de versoepeling van maatregelen op grond van drie
pijlers zoals benoemd door het kabinet:
•
een acceptabele belastbaarheid van de zorg – ziekenhuizen moeten
kwalitatief goede zorg aan zowel COVID-19-patiënten als aan patiënten
binnen de reguliere zorg kunnen leveren;
•
het beschermen van kwetsbare mensen in de samenleving;
•
het zicht houden op en het inzicht hebben in de verspreiding van het virus.
Op 11 maart heb ik de adviesaanvraag ontvangen waarin u het OMT namens het
kabinet vraagt te adviseren over een aantal vraagstukken.
Hieronder volgen een samenvatting van de situatie en de adviezen van het OMT.

Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr
Behandeld door
LCI
T (030) 274 7000
F (030) 274 4455
lci@rivm.nl

B. Actuele situatie
Achtergrond
Op 27 februari 2020 werd de eerste patiënt met COVID-19 in Nederland
gediagnosticeerd. Tot 11 maart zijn er wereldwijd 117.160.237 patiënten met
COVID-19 gemeld, van wie 23.585.691 in Europa. Wereldwijd zijn er 2.598.892
patiënten overleden, van wie 569.259 in Europa (bron: ECDC). Tot 12 maart zijn
er in Nederland 1.144.822 patiënten met laboratoriumbevestigde COVID-19
gemeld waarvan 52.296 personen werden opgenomen in het ziekenhuis (bron:
Stichting NICE). In totaal zijn 16.024 personen met een bevestigde SARS-CoV-2infectie overleden (bron: RIVM).

Datum
15 maart 2021
Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr

Verloop van de epidemie
Het OMT is geïnformeerd over het verloop van de epidemie en de resultaten van
de modellering en de ontwikkeling van het reproductiegetal.
Adviesaanvraag VWS:
Wat is het algemene beeld van de epidemiologische situatie en de ontwikkeling
van de R? Wat is uw verwachting voor de komende weken? Kunt u daarbij ook
ingaan op de verwachtingen t.a.v. de andere varianten?
Afgelopen week is het aantal meldingen van nieuw gediagnosticeerde gevallen
van COVID-19 met 6% toegenomen. Gemiddeld waren er afgelopen week 186
meldingen van bevestigde COVID-19-gevallen per 100.000 inwoners, t.o.v. 176 in
de week daarvoor. In 18 van de 25 regio’s was er een toename in het aantal
besmettingen en in 7 regio’s was er een daling. Er is grote variatie tussen de
regio’s. Drie regio’s hadden meer dan 250 meldingen per 100.000 inwoners, 4
regio’s hadden 200-250 meldingen per 100.000 inwoners, 14 regio’s 150-200
meldingen per 100.000 inwoners, en 4 regio’s 100-150 meldingen per 100.000
inwoners.
Het aantal afgenomen testen in de teststraten nam met 15% toe t.o.v. de week
daarvoor. In alle leeftijdsgroepen nam het aantal testen toe. De invloed van het
veranderde test- en BCO-beleid bij kinderen onder de 13 jaar, samen met de
opening van primair onderwijs en kinderopvang, is nog steeds goed zichtbaar; het
aantal testen per 100.000 inwoners was in de leeftijdsgroep 0- t/m 12-jarigen het
sterkst verhoogd, maar in de afgelopen week nu ook verhoogd bij 13 tot 24jarigen. De testincidentie was het hoogst in de groep van 30-39 jaar. Het
percentage positief geteste personen in de teststraten bedroeg afgelopen week
7,6%, wat opnieuw een daling is ten opzichte van vorige weken (week 8: 8,5%).
Het percentage positief geteste personen is in alle leeftijdsgroepen gedaald. Het
percentage positief getest is het laagst bij 0-12 en 30-39 jaar en het hoogst bij
20-24 jaar. In geen van de regio’s kwam het weekgemiddelde van het percentage
positief geteste personen in de teststraten uit boven 13%.
De Infectieradar (www.infectieradar.nl) laat in de afgelopen week een stabilisatie
zien van het aandeel mensen met luchtwegklachten.
In de jongste leeftijdsgroepen, tussen 0 tot en met 24 jaar, is een stijging van de
incidentie van meldingen te zien, en in de oudere leeftijdsgroepen een lichte tot
zeer lichte daling is waargenomen. Het hoogste aantal gemelde gevallen (285)
per 100.000 personen betreft de groep van 18 t/m 24 jaar, het laagste aantal
gemelde gevallen per 100.000 is er bij kinderen van 0-12-jaar en 60-69 jaar en

Pagina 2 van 8

70-plussers (100-150). De andere leeftijdsgroepen hebben tussen de 190 en 210
gevallen per 100.000 personen.
De belasting van de zorg in de ziekenhuizen blijft onveranderd hoog. Het aantal
nieuw opgenomen COVID-19-patiënten en de bezetting op de
ziekenhuisafdelingen is stabiel, maar bij de IC-afdelingen is er een toename van
nieuwe patiënten en van de bezetting te zien. In de verpleeghuizen en
woonzorgcentra voor ouderen daalt het aantal nieuwe besmettingen verder. In
instellingen voor personen met een beperking daalt het aantal nieuwe
besmettingen ook. Dit is waarschijnlijk toe te schrijven aan de daar uitgevoerde
vaccinaties.

Datum
15 maart 2021
Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr

Afgelopen week werden bij het RIVM nog meer dan 200 overlijdens door COVID19 gemeld, maar voor het eerst dit jaar was dit geen significante oversterfte
meer (conform de berekeningen van het RIVM). De berekeningen van het CBS
laten al enkele weken geen oversterfte meer zien. Het verschil tussen CBS en
RIVM is terug te voeren op verschillende schattingsmethoden, waarbij het CBS
i.t.t het RIVM wat betreft de referentiewaarde extra sterfte ten gevolge van griep
betrekt – terwijl dit jaar nog geen griepsterfte heeft gekend.
De effecten van vaccinatie op het aantal meldingen wordt nauwkeurig gevolgd.
Zoals vorige week ook aangegeven, is het effect van vaccinatie duidelijk zichtbaar
bij verpleeghuisbewoners, al is het aantal besmettingen met COVID-19 nog
steeds hoger dan bij thuiswonende ouderen.
Er is een duidelijke positieve associatie tussen het recente aandeel besmettingen
door de VK-variant per regio en het verloop van de epidemie in die regio. Hoe
hoger het aandeel besmettingen door de VK-variant in 2021 tot nu toe op basis
van de kiemsurveillance, hoe hoger het aantal meldingen, ziekenhuisopnames en
IC-opnames per 100.000 inwoners in die regio. Ook lijkt op basis van deze
ecologische analyses een hoger aandeel van de VK-variant geassocieerd te zijn
met een verhoogde kans op ziekenhuisopname per melding. Deze associatie is
niet zichtbaar voor IC-opnames.
In de meldingen van positief geteste personen vindt in de periode vanaf
december een verschuiving plaats naar jongere leeftijdsgroepen. Bij in het
ziekenhuis en op de IC opgenomen patiënten treedt deze verschuiving in mindere
mate op. Hiervoor verschuiven de verhoudingen tussen aantallen meldingen en
ziekenhuisopname, ziekenhuis- en IC-opnames, en meldingen en IC-opnames,
maar niet in gelijke mate. Verklaringen hiervoor kunnen liggen in veranderingen
in testgedrag, in daadwerkelijke incidentie binnen leeftijdsgroepen, opkomst van
de VK-variant en vaccinatie. De verdere uitrol van het vaccinatieprogramma zal in
de komende maanden tot gevolg hebben dat deze verhoudingen binnen
leeftijdsgroepen verder zullen veranderen.
Samenvattend wordt in de afgelopen week een toename van het aantal
meldingen gezien en een nog grotere toename van het aantal uitgevoerde testen.
Het percentage positieve testuitslagen is gedaald tot 7,6%. Er zijn grote
verschillen tussen de regio’s. Landelijk was de incidentie afgelopen week 186 per
100.000 inwoners, regionaal varieert deze tussen de 100 en 305 meldingen per
100.000 inwoners. De afgelopen week is het aantal nieuwe ziekenhuisopnames
opnieuw gelijk gebleven, maar de instroom op de IC nog wel licht toegenomen.
Het aantal locaties met nieuwe besmettingen van verpleeghuizen en
woonzorgcentra voor ouderen daalt verder; waarschijnlijk als gevolg van het
Pagina 3 van 8

vaccinatieprogramma. Het aantal besmettingen bij bewoners van verpleeghuizen
en instellingen voor mensen met een beperking daalt. De oversterfte is niet meer
verhoogd.

Reproductiegetal, effect van maatregelen en prognoses

Datum
15 maart 2021
Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr

De meest recente schatting van het reproductiegetal Rt, zoals berekend op
basis van de meldingen van positieve gevallen, is voor 25 februari op basis
van Osirismeldingen: 1,01 (0,98-1,04) besmettingen per geval. Het
reproductiegetal wordt ook berekend op basis van andere gegevensbronnen,
zoals het aantal nieuwe ziekenhuisopnames en IC-opnames per dag. De
schattingen op basis van deze andere gegevensbronnen kennen een
aanzienlijk grotere onzekerheid, maar ook daar zien we dat het geschat
reproductiegetal ligt net boven de waarde van 1 besmetting per geval met een
eerste ziektedag rond 25 februari. Dit duidt op een langzame maar gestage
toename van het aantal gevallen. Het geschatte reproductiegetal voor de
Britse variant (VK-variant) is 31% hoger dan de klassieke variant, de
schatting van het reproductiegetal voor deze VK-variant op 25 februari komt
uit op 1,08 (1,04-1,12), het geschatte reproductiegetal voor de ZuidAfrikaanse variant (ZA-variant) is 26% hoger dan de klassieke variant, de
schatting van het reproductiegetal voor deze ZA-variant op 25 februari komt
uit op 1,04 (0,84-1,24). Sedert de eerste isolaties daarvan is het
reproductiegetal van de VK-variant steeds boven de één geweest.
In de afgelopen week is het aantal ziekenhuisopnames stabiel gebleven en het
aantal opnames op de IC licht gestegen. De prognose is dat deze stijging op
de IC verder doorzet, maar de snelheid van toename is onzeker. Ook voor de
ziekenhuisopnames laten de prognoses een stijging zien, hier is de
onzekerheidsmarge groter. De prognoses op langere termijn, waar ook
vaccinatie in wordt meegenomen, hebben brede onzekerheidsmarges. Dit
wordt veroorzaakt door een stapeling van onzekere factoren, waaronder de
eigenschappen van de nieuwe variant, het effect van de recente
versoepelingen, en het effect van het vaccinatieprogramma.
Het OMT benadrukt het belang van opvolging aan de huidige
basismaatregelen. Alleen met een hoge compliance aan de bronmaatregelen
zoals het thuisblijven en testen bij klachten, het in quarantaine gaan van
nauwe contacten; en de collectieve maatregelen zoals het afstand houden, het
frequent wassen van de handen, en het vermijden van drukte, zal het
mogelijk blijken het verloop van de uitbraak gunstig te beïnvloeden en
versoepelingen mogelijk te maken.
Er lijkt hier nog belangrijke winst behaald te kunnen worden, door in ieder geval
een achterstand in kennis over COVID-19, SARS-CoV-2 en het belang van de
bestrijdingsmaatregelen niet bepalend te doen zijn voor het niet of onvoldoende
opvolgen van basismaatregelen.

Update over de diverse virusvarianten
Het OMT is geïnformeerd over de laatste stand van zaken van de kiemsurveillance
van de verschillende varianten door het RIVM dat hierin samenwerkt met
microbiologische laboratoria in Nederland.
De toename van de VK-variant (VOC 202012/01 ofwel B.1.1.7), te zien in de
kiemsurveillance sinds week 51 van het afgelopen jaar, zet door van 1,1% in
week 51/2020 naar inmiddels 74,9% in week 8/2021. De geobserveerde
percentages in de weken 6-8, en met name voor week 8, zijn nog aan
Pagina 4 van 8

veranderingen onderhevig, vanwege nog te verwachten aankomende uitslagen
van monsters die momenteel geanalyseerd worden. In totaal zijn nu 1753 VKvarianten in de kiemsurveillance naar voren gekomen, op een totaal aantal
onderzochte bemonsteringen van ruim 5500.

Datum
15 maart 2021
Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr

Daarnaast lijkt in de kiemsurveillance het aandeel van de ZA-variant (501Y.V2) te
stabiliseren rond de 2%. In totaal zijn er door het RIVM tot nu toe 87 gevallen
van infectie met de ZA-variant aangetroffen. Zowel de data met betrekking tot de
VK-variant als de ZA-variant zijn meegenomen in de modelleringen.
De Brazilië-P.1.-variant is twee keer aangetroffen in de kiemsurveillance, in de
weken 3 en 7. Momenteel vindt bron- en contactopsporing (BCO) plaats naar
aanleiding van deze nieuwe detectie.
Naast deze drie zogenaamde ‘variants of concern (VOC)’, heeft de WHO twee
‘variants of interest’ (VOI) benoemd te weten B.1.1.7+E484K en B.1.525.
B.1.1.7+E484K is inmiddels twee keer in de kiemsurveillance aangetroffen, in
week 5 en 7. Beide casus zijn niet gerelateerd. BCO van casus 1 heeft 1 extra
casus opgeleverd. B.1.525 is negen keer in de kiemsurveillance aangetroffen
waarvan vier keer in week 7; BCO is gaande. Tot slot is uit de kiemsurveillance
gebleken dat de E484K-mutatie in Nederland voorkomt in de achtergrond van een
tweetal in Europa dominante genetische lijnen van SARS-CoV-2 en ook een vijftal
andere lijnen. Dit naast de bekende aanwezigheid in twee VOCs (zie boven) en de
twee VOIs. De ontwikkelingen met betrekking tot SARS-CoV-2-varianten worden
gemonitord voor het gehele Koninkrijk door kiemsurveillance, sequencen van
bijzondere gevallen en clusters, en in internationaal verband in specifieke
werkgroepen met de ECDC, de WHO en buurlanden.
Detectie van specifieke mutaties met RT-PCR kan in bepaalde situaties een proxy
zijn voor de aanwezigheid van bepaalde varianten. Of het daadwerkelijk om deze
varianten gaat, kan alleen op basis van sequencen bepaald worden. In bepaalde
fases van de pandemie kunnen zulke specifieke PCR’s tijdelijk meerwaarde
hebben om, in aanvulling op monitoring door sequencen, een indruk van de stand
van zaken te geven in een regio en bij bijvoorbeeld uitbraken, om snel een
schatting van de mate van verspreiding van een variant te hebben. Er is een
landelijke werkgroep ingericht die de toepasbaarheid en inzet van dergelijke RTPCR’s nagaat. Er wordt gewerkt naar een wekelijkse duiding van data uit dit type
PCR’s, ter aanvulling van data uit de kiemsurveillance.

C. Adviezen
Herijking inschalingssystematiek en routekaart
Adviesvraag VWS
Gezien het grillige verloop van de epidemie, de continu veranderende
omstandigheden (door vaccinaties, doorgemaakte infecties en opkomende
variantvirussen) en voortschrijdend inzicht in de bestrijding, worden de
inschalingswaarden en routekaart standaard elke drie weken of zo nodig eerder
aan het OMT voorgelegd. Deze aanpak is eerder aangekondigd. Hierbij ontvangt u
voor de eerste keer dit verzoek.
De adviesvragen m.b.t. dit onderwerp zijn verdeeld in drie delen.
Adviesvraag VWS (1e deel): Indicatoren voor het inschalen van de
veiligheidsregio’s
In het advies naar aanleiding van o.a. het 88ste en 98ste OMT, is het OMT al
ingegaan op de inschalingssystematiek. Het OMT heeft toen geadviseerd om met
Pagina 5 van 8

een groter aantal (hoofd)indicatoren te werken en pas af te schalen indien niveau
1 “waakzaam” is bereikt. Echter, vanwege de wens de systematiek zo transparant
en communiceerbaar mogelijk maken en om al tussentijds perspectief te bieden,
heeft het kabinet toen besloten om met de inschaling ‘semi-automatisch’ op basis
van slechts twee indicatoren de feitelijke stand van de epidemie per regio te laten
zien en bij de besluitvorming over maatregelen een bredere afweging te maken
en in kleine stapjes te versoepelen binnen een risiconiveau volgens de routekaart.
Wel blijft het continu nodig om – in een standaard ritme van 3 weken - deze
systematiek te blijven herijken als veranderende omstandigheden (zoals
toenemende vaccinatiegraad of de opkomst van besmettelijkere virusvarianten)
daar om vragen. Dat leidt concreet tot de volgende vragen:
1. Kunt u aangeven of en in hoeverre de twee hoofdindicatoren nog een juist
beeld geven van de ernst van de situatie in de regio’s én of de grenswaarden nog
accuraat zijn, gegeven veranderende omstandigheden, waaronder de
testbereidheid, het testbeleid, de huidige vaccinatiegraad en/of andere factoren
die van invloed zijn op de testuitslagen en/of ziekenhuisopnamen?
2. Kunt u aangeven of inmiddels andere indicatoren geschikter zijn dan de huidige
twee hoofdindicatoren om de ernst van de situatie in de veiligheidsregio’s weer te
geven?

Datum
15 maart 2021
Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr

Adviesvraag VWS (deel 2): Epidemiologische indicatoren voor het nemen van
maatregelen
Afschalen van maatregelen gebeurt landelijk, zonder regionale differentiatie,
totdat niveau 1 ‘waakzaam’ is bereikt. Daarnaast staat in de systematiek
omschreven dat in de besluitvorming over maatregelen door de MCC-19 het hele
beeld wordt gewogen (“zowel de cijfers als de context”). Hieronder is zowel het
epidemiologisch als het sociaalmaatschappelijk en economisch beeld te verstaan.
Concreet zijn voor het epidemiologisch beeld de volgende indicatoren
richtinggevend bij het afschalen van maatregelen in het hele land:
•
het aantal ziekenhuisopnames (gedurende een periode van 14 dagen onder
een bepaalde grenswaarde);
•
het aantal IC-opnames (gedurende een periode van 14 dagen onder een
bepaalde grenswaarde);
•
het reproductiegetal (gedurende een periode van 14 dagen kleiner dan 1,0).
Daarnaast worden in de besluitvorming de volgende contextindicatoren
meegewogen:
•
het aantal positieve testuitslagen;
•
het aantal bedden op de verpleeg- en IC-afdeling die bezet zijn door COVID19-patiënten;
•
het aantal besmettingen onder kwetsbare groepen (in het bijzonder
verpleeghuizen, gehandicaptenzorg en thuiswonende ouderen);
•
het aantal mensen dat overlijdt aan of met COVID-19;
•
vaccinatiegraad;
•
het aandeel en de besmettelijkheid van mutanten;
•
de druk op het bron- en contactonderzoek;
•
de naleving van maatregelen.
Dat leidt concreet tot de volgende vraag:
3. Kunt u aangeven of bovenstaande indicatoren de juiste indicatoren zijn om het
beeld te wegen en duiden in de besluitvorming over de maatregelen en of de
grenswaarden van de richtinggevende indicatoren nog passend zijn bij de huidige
omstandigheden?
Adviesvraag VWS (deel 3): Welke aanpassingen voorziet u in inschaling,
afschaling en toepassing van de routekaart? Zie voor de achtergrond desgewenst
Pagina 6 van 8

de kamerbrief met de stand van zaken corona virus van 2 februari (kamerstuk
25295 nr.950).
Het OMT is van mening dat de huidige routekaart nuttig en richtinggevend is voor
scenario denken. Wij hebben een oriënterend gesprek gevoerd waarin de
complexiteit van de adviesvragen aan bod kwam. Deze complexiteit maakt dat er
meer tijd nodig is voor een gedetailleerde uitwerking van de antwoorden door een
OMT-werkgroep. Derhalve zullen de antwoorden op de vragen en de discussie
daarover in een volgend OMT-advies opgenomen worden.

Datum
15 maart 2021
Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr

Betekenis testen en mogelijke rol als ‘bewijs van doorgemaakte
infectie’
Adviesvraag VWS:
Het kabinet zou graag –naast een bewijs van een negatief testresultaat- een
bewijs van een recente COVID-19-besmetting accepteren als toegangsbewijs.
•
Is het risico op transmissie die er nog is na een doorgemaakte COVID-19infectie vergelijkbaar met het risico op een vals-negatieve antigeentest (die
we ook zullen gebruiken voor het toegangstesten)?
•
Kan een geregistreerde positieve testuitslag bij de GGD, die niet ouder is dan
90 dagen, worden ingezet voor een testbewijs?
•
Is confirmatie met een serologische testuitslag nodig (dubbel slot)? Zo ja, in
welke gevallen en met welke typen serologische test?
•
Is er een uitspraak te doen over de maximale geldigheidsduur van een
serologische testuitslag in relatie tot het moment van besmetting en de
termijn waarvoor de toegang tot een activiteit zou kunnen gelden?
De voor-en nadelen van de verschillende testen die een recente COVID-19besmetting kunnen aantonen zijn door het OMT besproken. In het algemeen kan
gesteld worden dat een doorgemaakte SARS-CoV-2-infectie, afhankelijk van
stadium van infectie, vastgesteld kan worden met een van de beschikbare testen
(RT-PCR, LAMP, antigeensneltest of serologie). Uit onderzoek is gebleken dat niet
iedereen met een positieve test in het acute stadium, ook antistoffen aanmaakt.
De mogelijkheid van een tweede infectie (met klassieke of nieuwe varianten) is
na een positief testresultaat met een van deze methodologieën vooraf, niet uit te
sluiten, al is de kans daarop – op grond van de huidige literatuur – niet hoog. In
de periode van november 2020 tot en met februari 2021 zijn in totaal, bij het
RIVM, 5348 meldingen van mogelijke tweede (her-) infecties binnengekomen; dit
betreft 0,7% van alle meldingen in deze periode. Bij een tweede infectie bestaat
er opnieuw een kans op transmissie naar anderen.
De duur van (mogelijke) bescherming van een doorgemaakte COVID-19 is nog
onbekend, maar lijkt in ieder geval langer dan 6 maanden te zijn. Ook weten we
dat bij 94% van de personen bij wie na een infectie antistoffen aangetoond
waren, deze nog detecteerbaar zijn na 6 maanden. Voor een positieve
serologische test zonder informatie over het moment van besmetting is die duur
van (mogelijke) bescherming dus lastig aan te geven. Er lopen wereldwijd
meerdere studies naar de duur van bescherming (door natuurlijke infectie) tegen
een nieuwe infectie, maar in afwachting daarvan kan een periode van tenminste 3
maanden geadviseerd worden. De meeste beschikbare serologische testen
kunnen overigens geen onderscheid maken tussen een doorgemaakte infectie of
antistoffen na (onvolledige) vaccinaties. Aan de combinatie van een positieve
serologie bepaald na een positieve RT-PCR, LAMP of antigeensneltest kan een
langere duur van bescherming (max. 6 maanden) toegekend worden en deze

Pagina 7 van 8

situatie gaat gepaard met een kleinere kans op herinfectie, maar is die kans nooit
uit te sluiten.
Het OMT merkt op dat het afgeven van een toegangsbewijs een complexe
discussie vergt, die ook nog gevoerd moet worden in het licht van toekomstige
epidemiologische ontwikkelingen ten gevolge van de grootschalige vaccinatie.
Voor dit moment, met huidige epidemiologische context, adviseert het OMT dat
een geregistreerde positieve testuitslag bij de GGD (een RT-PCR of LAMP of
antigeensneltest en/of (alleen) serologie) niet bruikbaar is als toegangsbewijs
vanwege het niet uit te sluiten risico op transmissie van een (passagiere corona)
keeldragerschap naar andere aanwezigen die geen bewijs van doorgemaakte
infectie hebben maar een toegangsbewijs hebben verkregen op basis van een
negatieve antigeen(snel)test.
Immers, deze laatsten zijn ontvankelijk voor infectie. Daarom adviseert het OMT
vooralsnog om iedereen voor een toegangsbewijs met een antigeentest op een
actuele infectie c.q. op zgn. ‘besmettelijkheid’ te testen, en daarmee dus ook bij
personen die (al dan niet recent) een bewezen infectie doormaakten of
gevaccineerd zijn.

Datum
15 maart 2021
Ons kenmerk
0051/2021 LCI/JvD/at/gvr

Reizen
Met betrekking tot de bovenstaande vraag, zou het kabinet ook graag de
mogelijkheden verkennen om een recent bewijs van COVID-19-besmetting te
accepteren als vervanging voor de verplichte negatieve NAAT(PCR)-test voor
reizigers uit hoogrisicogebieden. Kan het OMT aangeven in hoeverre het advies
t.a.v. bewijs van doorgemaakte infectie ook van toepassing kan zijn op reizigers
uit hoogrisicogebieden?
Het OMT adviseert dat voor reizen dezelfde bovenstaande argumenten gelden en
dat een geregistreerde positieve testuitslag (een RT-PCR of LAMP of
antigeensneltest en/of (alleen) serologie) niet bruikbaar is als ‘bewijs voor veilig
reizen’ of als vervanging van de verplichte negatieve NAAT(PCR)-test voor
reizigers afkomstig uit hoogrisicogebieden.
Tot een nadere mondelinge toelichting ben ik gaarne bereid.
Hoogachtend,

Prof. dr. J.T. van Dissel
Directeur CIb

Pagina 8 van 8