Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

32 847

Integrale visie op de woningmarkt

Nr. 449

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 16 november 2018
Sinds 2014 rapporteert het kabinet jaarlijks over de ontwikkelingen op de
Nederlandse woningmarkt. Bij deze zend ik u de Staat van de Woningmarkt 20181. In de Staat van de Woningmarkt wordt een actueel beeld van
de woningmarkt geschetst, met daarbij een verdieping op enkele
onderwerpen. De verdiepende hoofdstukken betreffen dit jaar de
cycliciteit op de woningmarkt, het woningtekort en de verhuiskansen van
diverse groepen op de woningmarkt. Als bijlage van de Staat van de
Woningmarkt is het jaarverslag van de wet op de Huurtoeslag
opgenomen.
De in de Staat van de Woningmarkt opgenomen cijfers en analyses geven
een kader voor het beleid op het terrein van de woningmarkt. De nieuwe
cijfers over het woningtekort en de toename van de woningbehoefte
onderstrepen de noodzaak voor toevoegingen aan de woningvoorraad. In
mijn brief van 25 september 2018 (Kamerstuk 32 847, nr. 428) heb ik de
Tweede Kamer geïnformeerd over de voortgang van mijn aanpak voor de
woningmarkt. Hierin heb ik onder andere aangegeven dat ik wil komen tot
afspraken met de regio’s waar de druk op de woningmarkt het grootst is.
De in deze Staat van de Woningmarkt opgenomen cijfers over de
woningbehoefte en plancapaciteit geven handvaten bij de gesprekken
hierover. In deze brief informeer ik u ook over de voortgang van deze
gesprekken.
Hieronder ga ik eerst in op de belangrijkste bevindingen in de Staat van
de Woningmarkt 2018. Vervolgens ga ik in op de gesprekken die met de
regio’s worden gevoerd. In de bijlage bij deze brief ga ik in op enkele
moties en toezeggingen waarover ik heb toegezegd bij de Staat van de
Woningmarkt te rapporteren.

1

kst-32847-449
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

1

Belangrijkste bevindingen
De groeiende economie, stijgende koopkracht en lage rente dragen bij aan
een sterke vraag naar koopwoningen. De gemiddelde koopprijs bereikte in
2018 een nieuw hoogtepunt, met een stijging van 9% ten opzichte van
2017. Het aantal transacties op de koopmarkt is na de piek in 2017 licht
gedaald. De spanning op delen van de woningmarkt is groot, waarbij met
name in grote steden forse prijsstijgingen zijn gerealiseerd en niet
iedereen zijn woonwensen gerealiseerd ziet.
In de eerste helft van 2018 verhuisden er dan ook iets minder personen
dan in dezelfde periode van 2017, hoewel nog altijd duidelijk meer dan in
deze periode van 2016 en eerdere jaren. Ondanks de stijging van de
koopprijzen liggen de financieringslasten van koopwoningen gemiddeld
door de lage rente nog onder het niveau op de top van de markt in 2008.
Maar dit wordt door de aanhoudende prijsstijgingen als gevolg van de
toegenomen vraag steeds minder. De cijfers tonen duidelijk de behoefte
aan toevoegingen aan de woningvoorraad aan. In 2017 zijn er 63 duizend
nieuwe woningen bijgebouwd, een toename vergeleken met de 55
duizend nieuwbouwwoningen in 2016. Daarnaast zijn er in beide jaren
7500 woningen aan de voorraad toegevoegd door transformatie van
bestaande gebouwen, zoals kantoren, winkels of fabriekspanden. Hiermee
komt de totale nieuwbouwtoevoeging in 2017 uit op ruim 70 duizend
woningen.
De stijgende huizenprijzen en de afname van het aantal transacties duiden
op een mogelijke afname van de toegankelijkheid van de woningmarkt in
met name de stedelijke gebieden in de toekomst. Ik houd dit nauwlettend
in de gaten. Ik realiseer mij dat de toegankelijkheid van de woningmarkt
het meest effectief wordt geholpen door meer passende woningen toe te
voegen aan de voorraad in zowel de huur als de koopsector.
Het woningtekort in Nederland is in deze Staat van de Woningmarkt
berekend op 3,2%2. Hierin zit een grote regionale spreiding, van bijvoorbeeld 0,7% in de provincie Friesland tot meer dan 5% in de regio’s MRA
en Utrecht. Ook in de toename van de woningbehoefte zijn deze regionale
verschillen te zien. Voor de periode 2017–2030 wordt voor heel Nederland
een toename van de woningbehoefte geraamd van 667 duizend
woningen. Om deze behoefte aan woningen te accommoderen worden
naar opgave van de provincies in diezelfde periode 701 duizend woningen
toegevoegd aan de voorraad (883 duizend nieuwbouw en 182 duizend
gesloopt). Het tekort aan woningen neemt hiermee af van 242 duizend (de
hiervoor genoemde 3,2%) in 2017 naar 221 duizend (2,6%) in 2030. Meer
dan driekwart van de groei van de woningbehoefte tot 2030 heeft
betrekking op de periode tot 2025. Om voor die periode de woningvoorraad met de geraamde toename van de woningbehoefte te laten
toenemen, is in de komende jaren een verdere stijging van de bouwproductie naar 75 duizend woningen per jaar noodzakelijk, zoals ook in de
Woonagenda is genoemd. Dit benadrukt het belang van het versnellen en
vergroten van de woningbouw, waar ik in samenwerking met betrokken
partijen volop mee bezig ben. Uit de inventarisatie van de plancapaciteit
blijkt dat er landelijk gezien voldoende plancapaciteit is om hierin te
voorzien. Van de toename van de woningbehoefte richt meer dan de helft
zich op 5 grote stedelijke regio’s; de Metropoolregio Rotterdam-Den Haag,
de regio Utrecht, de Metropoolregio Amsterdam, de regio Eindhoven en
de stad Groningen. Zoals hiervoor genoemd zijn dit ook de regio’s waar
2

In deze Staat van de Woningmarkt wordt een herziening van de berekening van het woningtekort gepresenteerd waarbij meer gebruik wordt gemaakt van feitelijke registraties. Op basis
van een ongewijzigde berekeningsmethodiek zou het tekort in 2017 uitkomen op 2,6%.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

2

het woningtekort nu al aanzienlijk is. De bouwopgave moet dus merendeels in deze regio’s landen. Daarom maak ik met deze regio’s afzonderlijk
afspraken over het versnellen en vergroten van de woningbouw. In de
volgende paragraaf ga ik nader in op deze regionale aanpak.
De spanning op de woningmarkt leidt er toe dat veel mensen niet de
woning kunnen krijgen die ze willen of op de plaats die ze willen. Het
aantal huishoudens dat wil verhuizen is sterk gestegen, in het WoON2015
gaven aanzienlijk meer huishoudens aan te willen verhuizen dan in de
versies van 2012 en 2009. Hiervoor is genoemd dat in de eerste helft van
2018 er iets minder personen verhuisden dan in dezelfde periode van
2017, maar nog altijd duidelijk meer dan in deze periode van 2016 en
eerdere jaren. De stijging van het aantal verhuizingen tot en met 2017
komt ook tot uiting als gekeken wordt naar de vervulling van de hiervoor
genoemde gestegen verhuiswensen. De kans om te verhuizen voor
verhuisgeneigden is niet gedaald. Dit betekent dat een groter aantal
mensen geslaagd is de gewenste verhuizing te realiseren: 1,9 miljoen
personen in de periode 2015–2017 tegenover 1,5 miljoen personen in de
periode 2009–2011. Dat neemt niet weg dat tegelijkertijd door de sterke
stijging van het aantal verhuisgeneigden er in absolute aantallen ook
meer huishoudens hun voornemens om te verhuizen niet in vervulling
zien gaan. Hoofdstuk 4 van de Staat van de Woningmarkt gaat in op deze
aantallen en de verhuiskansen voor diverse groepen op de woningmarkt.
Als bijlage bij de Staat van de Woningmarkt stuur ik het rapport
«Monitoring huurbeleid 2018» mee3. Door de toegenomen inflatie zijn de
gemiddelde huurstijgingen in 2018 hoger uitgekomen dan in 2017. Het
effect van de inflatie is deels gecompenseerd doordat verhuurders in 2018
beperkt gebruik hebben gemaakt van de wettelijk toegestane ruimte voor
huurstijgingen boven inflatie. De huurstijgingen gecorrigeerd voor de
inflatie liggen daarom in 2018 lager dan in voorgaande jaren. In het
gereguleerde segment was de huurstijging boven inflatie voor huurders
die niet verhuizen gemiddeld 0,4% (voor huurders van corporatiewoningen gemiddeld 0% en voor huurders bij overige verhuurders 1,5%), in
2017 was dat nog 0,8%. In het geliberaliseerde segment was de
huurstijging boven inflatie voor huurders die niet verhuizen gemiddeld
0,6% (in 2017 1,4%). Voor vrijkomende huurwoningen (nieuwe verhuring)
mag de huur meer worden verhoogd. In de gereguleerde huurmarkt had
dit in 2018 met gemiddeld 0,3% een gelijk effect op de gemiddelde
huurstijging als in 2017 (0,3%). In het geliberaliseerde segment was dit
effect 1,1% in 2018 tegenover 0,6% in 2017.
Regionale aanpak
De druk op de woningmarkt verschilt sterk per woningmarktregio. Met de
regio’s waar de druk op de woningmarkt het grootst is, werk ik door
middel van de Bestuurlijke Overleggen MIRT en de Bestuurlijke
Overleggen Woningmarkt toe naar afspraken die moeten helpen de druk
op de markt te verlichten. Ik heb in mijn brief van 4 juli 2018 inzake
opvolging diverse moties en toezeggingen woningmarkt (Kamerstuk
32 847, nr. 410) aan uw kamer toegezegd dat ik u zal informeren over de
voortgang van deze gesprekken.
Tot nu toe zijn er gesprekken gevoerd over de woningmarkt met de
zuidelijke Randstad waar Rotterdam en Den Haag toe behoren, de regio
Utrecht, de Metropoolregio Amsterdam, de regio Eindhoven en de stad
Groningen. Met de eerste vier heb ik na de zomer ook regionale Bestuurlijke Overleggen gevoerd.
3

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

3

Belangrijk onderdeel van deze gesprekken is het versnellen van de
woningbouw. Doel is daarbij, zoals ik eerder heb aangegeven, om op de
korte termijn de bouw te versnellen, en op de lange termijn de beschikbaarheid van voldoende plancapaciteit te borgen. Ten behoeve van de
versnelling op korte termijn gaat het over eventuele brede knelpunten die
bij meerdere projecten terugkomen, zoals ruimte in wet- en regelgeving
en capaciteitstekorten, en over de aanpak van knelpunten bij specifieke
omvangrijke bouwlocaties en gebiedsontwikkelingen die cruciaal zijn voor
de bouwopgave. Met elke regio zet ik in op afspraken over specifieke
versnellingslocaties. Daarbij leg ik ook de link met de bredere ruimtelijke
opgaven als bereikbaarheid.
Naast het versnellen van de woningbouw richt ik deze regionale aanpak
ook op de beschikbaarheid van betaalbaar woningaanbod en de aanpak
van excessen die het gevolg zijn van de krappe woningmarkt. De
specifieke thema’s zijn daarbij mede afhankelijk van de uitdagingen waar
de regio tegenaan loopt. Het vergroten van het aanbod middenhuur, ook
in relatie tot de uitvoering van de motie Van Eijs/ Ronnes (Kamerstuk
32 847, nr. 401) is daarbij een prominent onderwerp, alsook de investeringsruimte van corporaties en de ambities rondom verduurzaming van
de woningvoorraad.
Bij het maken van deze afspraken betrek ik ook (de signalen van) de
betrokken woningbouwcorporaties en marktpartijen. Mijn doel is tot een
op elkaar afgestemde inzet te komen en deze uiterlijk in het eerste
kwartaal van 2019 per regio vast te leggen. Bij de gesprekken met de
regionale partijen ervaar ik een toenemend gevoel van urgentie en zie ik
stevige inzet van regio’s op het concretiseren van de gewenste inzet,
zowel op de woningbouw als de bredere uitdagingen op de woningmarkt.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
K.H. Ollongren

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

4

Bijlage:

Moties en toezeggingen
In deze Staat van de Woningmarkt is mede op verzoek van de Tweede
Kamer nader ingegaan op enkele onderwerpen. In onderstaande wordt
ingegaan op de betreffende toezeggingen en moties. Ook maak ik van de
gelegenheid gebruik invulling te geven aan enkele andere moties en
toezeggingen.
Toezeggingen en moties op het gebied van woningbouw, woningbehoefte
en plancapaciteit
In het Algemeen Overleg Bouwopgave op 25 april 2018 heb ik toegezegd
bij de analyse van de woningbehoefte rekening te houden met verschillende demografische scenario’s. Tijdens het Algemeen Overleg
Bouwopgave heb ik ook toegezegd de cijfers met betrekking tot de
plancapaciteit periodiek te actualiseren en daar in de Staat van de
Volkshuisvesting en de Woningmarkt op terug te komen. In hoofdstuk 3
van deze Staat van de Woningmarkt zijn woningbehoefteprognoses
opgenomen op basis van een hoge en lage demografische variant en is
ingegaan op actuele gegevens met betrekking tot de plancapaciteit. Deze
actuele gegevens zijn gebaseerd op het rapport «Update inventarisatie
Plancapaciteit» dat ik als bijlage bij deze brief meestuur4. Uit de inventarisatie van de plancapaciteit blijkt dat er landelijk gezien voldoende
plancapaciteit is om in de prognose van de woningbehoefte te voorzien.
In het Algemeen Overleg Bouwopgave op 25 april en 22 mei 2018 heb ik
met de Tweede Kamer gesproken over de cycliciteit van de woningbouwproductie en de capaciteitsproblemen in de bouwsector. Mede naar
aanleiding van deze discussie gaat hoofdstuk 2 van deze Staat van de
Woningmarkt in op dit thema. Door wisselwerking van de woningmarkt,
de bouwsector en de economische conjunctuur kunnen cyclische
bewegingen elkaar versterken. Na de crisis van 2008 hebben het vorige en
dit kabinet maatregelen genomen om financiële risico’s voor eigenwoningbezitters te beperken en de stabiliteit van de financieel-economische
ontwikkeling te vergroten door macroprudentieel beleid en maatregelen
gericht op verantwoorde hypotheekverstrekking. Een flexibel
woningaanbod, dat aansluit op de lokale vraag, kan bijdragen aan
beperking van de spanning op de woningmarkt en de prijsstijging
afremmen. Het kabinet zet dan ook in op vergroting van het
woningaanbod. Tegelijk is de vraag naar woningen in stedelijke regio’s
dermate groot dat de spanning daar de komende jaren zal aanhouden.
Zoals toegezegd in het AO Bouwopgave, heb ik met CPB en DNB bezien
welke onderzoeken zij rond de cycliciteit op de woningmarkt al hebben
liggen. Het CPB zal vanaf 2019 onderzoek verrichten naar dit onderwerp.
Wanneer deze studie gereed is zal ik uw Kamer informeren over de
implicaties voor beleid.
In mijn brief van 4 juli 2018 inzake opvolging diverse moties en toezeggingen woningmarkt (Kamerstuk 32 847, nr. 410) heb ik aan de Tweede
Kamer toegezegd dat ik de eindrapportage van de expertteams
Eigenbouw en Transformatie zal toezenden. Bijgaand vindt u deze
rapportage5. Deze teams zijn opgegaan in het nieuwe expertteam
Woningbouw, dat sinds dit voorjaar van start is. Het expertteam
Woningbouw richt zich op het oplossen van knelpunten bij specifieke
woningbouwprojecten en gebiedsontwikkelingen. In het voorjaar van
2019, wanneer het expertteam een jaar actief is, zal ik u informeren over
de activiteiten van dit expertteam.
4
5

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

5

Tijdens het wetgevingsoverleg inzake het begrotingsonderdeel wonen en
ruimte op maandag 12 november heb ik naar aanleiding van een vraag
van het lid Koerhuis toegezegd nader in te gaan op het aantal bouwvergunningen naar verschillende regio’s. In hoofdstuk 1 van deze Staat van
de Woningmarkt wordt ingegaan op de landelijke ontwikkeling van het
aantal bouwvergunningen. In onderstaande tabellen wordt een regionale
verdeling getoond. Daarbij is aangesloten bij de in hoofdstuk 2
opgenomen indeling in regio’s. In de eerste tabel is het jaarlijks aantal
afgegeven bouwvergunningen opgenomen naar provincie. De tweede
tabel toont het jaarlijks aantal afgegeven bouwvergunningen in enkele
spanningsregio’s. Uit de cijfers blijkt dat in de beschouwde periode in de
verschillende regio’s sprake is van fluctuerende aantallen, maar dat over
het algemeen een stijgende trend valt waar te nemen.
Tabel: aantal afgegeven bouwvergunningen per provincie

Groningen
Friesland
Drenthe
Overijssel
Flevoland
Gelderland
Utrecht
Noord-Holland
Zuid-Holland
Zeeland
Noord-Brabant
Limburg

2012

2013

2014

2015

2016

2017

630
1.835
629
2.692
1.106
5.568
2.151
5.773
6.791
973
7.245
1.844

592
653
483
2.282
705
4.320
2.460
3.655
5.035
438
4.050
1.182

1.499
1.038
737
2.273
1.141
5.606
3.711
7.401
8.523
652
5.643
1.174

1.112
1.386
1.034
3.030
1.926
6.806
4.816
11.073
10.590
1.347
8.267
1.691

1.868
1.503
886
3.161
1.706
6.125
5.494
8.357
11.250
1.013
7.757
1.961

2.409
2.006
1.116
3.975
3.277
8.885
6.029
10.875
15.234
1.063
10.767
1.828

Tabel: aantal afgegeven bouwvergunningen per spanningsregio

Regio Den Haag
Regio Rotterdam
Regio Utrecht
Metropoolregio Amsterdam
Groningen
Regio Eindhoven
Regio Amersfoort

2012

2013

2014

2015

2016

2017

2.176
1.871
1.179
5.066
308
1.778
954

2.200
543
1.807
3.345
319
1.238
887

2.459
1.700
2.301
6.453
955
1.230
1.277

3.242
2.287
3.036
10.471
434
2.454
1.417

4.027
2.898
4.056
7.699
1.409
2.058
1.440

4.602
4.663
4.185
11.067
1.520
3.389
1.856

Toezeggingen en moties met betrekking tot tijdelijke verhuur
Bij brief van 22 december 2016 (Kamerstuk 33 436, nr. 44) is de Tweede
Kamer geïnformeerd over uitkomsten van de evaluatie van de verruiming
van de Leegstandwet. In deze brief is aangegeven dat de monitoring van
tijdelijke verhuur op grond van de Leegstandwet zal worden gecontinueerd en dat hierbij aandacht zal worden besteed aan de ontwikkeling
van de afgifte van vergunningen voor te koop staande woningen en hoe
deze ontwikkeling zich verhoudt tot het verdere aantrekken van de
woningmarkt.
In de «Monitor tijdelijke verhuur 2017»6 (hierna «Monitor 2017»), verricht
door het onderzoeksbureau Companen, is de ontwikkeling van de afgifte
van vergunningen op grond van de Leegstandwet te zien over de periode
2013 tot en met 2017. In 2017 zijn ten opzichte van vorig jaar meer
vergunningen afgegeven voor woonruimte in een gebouw. Er kan worden
gesteld dat deze vorm van tijdelijke verhuur nog steeds wordt ingezet om
leegstaand maatschappelijk vastgoed en kantoren te benutten als
woonruimte.
6

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

6

Vanaf 2015 is een duidelijke afname te zien van het aantal verstrekte
vergunningen voor woonruimte in te koop staande woningen. Deze trend
zet zich door in 2017. Het ligt in de rede dat het herstel van de woningmarkt zorgt voor een daling van het aantal aanvragen. Volgens het
onderzoek is de afname van deze vergunningen in krimpgebieden minder
groot dan in de rest van Nederland aangezien het in de krimpgebieden
nog minder goed mogelijk is om op korte termijn een woning te verkopen.
Het is aan de gemeente om te beoordelen of een vergunning wordt
afgegeven voor tijdelijke verhuur van een te koop staande woning. Indien
de gemeente oneigenlijk gebruik van de vergunningverlening vaststelt
teneinde huurbescherming te ontlopen, kan zij besluiten de vergunning
niet te verlenen. Hiermee wordt misbruik van de mogelijkheden die de
Leegstandwet biedt voorkomen.
Het aantal nieuw verstrekte vergunningen in 2017 voor tijdelijke verhuur
van sloop- en renovatiewoningen is in 2017 toegenomen. Er is volgens de
respondenten na de economische crisis een inhaalslag gaande van
projecten die al langer gepland staan en doorgeschoven zijn in de
uitvoering.
Per 1 juli 2016 is er een vierde categorie toegevoegd met betrekking tot de
mogelijkheid van verhuur onder de Leegstandwet, namelijk verhuur van
te koop staande huurwoningen. De afgifte van deze vergunningen is
gering en ten opzichte van 2016 stabiel gebleven. Verdere monitoring van
tijdelijke verhuur onder de Leegstandwet zal in de komende jaren worden
voortgezet.
Tijdens de behandeling van de Wet doorstroming huurmarkt (Kamerstuk
34 373) en de Wet Schouten inzake jongerencontracten (Kamerstuk
34 156), die op 1 juli 2016 in werking zijn getreden, zijn enkele toezeggingen gedaan en moties aangenomen in relatie tot het monitoren van de
ontwikkeling van tijdelijke huurcontracten. Bij de Staat van de Woningmarkt 2017 is een eerste onderzoek naar het gebruik van tijdelijke
huurcontracten onder particuliere verhuurders gedaan. Hiervoor is toen
gebruik gemaakt van een lijst van verhuurderheffingplichtige verhuurders.
Hierdoor werden kleine verhuurders en verhuurders die zich alleen op het
geliberaliseerde segment richten gemist, terwijl deze een aanzienlijk deel
van de particuliere huurmarkt vertegenwoordigen. In samenwerking met
het CBS is in 2018 gewerkt om ook deze groepen verhuurders in de
steekproef te betrekken. Dit heeft geleid tot een respons die redelijk goed
verdeeld is over de verschillende soorten verhuurders. De komende
maanden zal nog worden gewerkt aan verbetering van de onderzoeksopzet, waardoor betrouwbare informatie over het gebruik van
tijdelijke huurcontracten beschikbaar komt. Ik zal u op basis hiervan in het
voorjaar informeren over het gebruik van tijdelijke huurcontracten door
verhuurders.
Overige moties en toezeggingen
De motie Krol c.s. (Kamerstuk 32 847, nr. 368) verzoekt de regering inzicht
te geven in de woonwensen van senioren. In de kernpublicatie van het
WoON 2015 «Wonen in beweging» is hier in hoofdstuk 4 op ingegaan,
met een verdieping hierop in de publicatie «Senioren en mensen met
beperkingen op de woningmarkt». Hieruit blijkt dat woonvoorkeuren van
oudere vragers in de markt veranderen. Vooral onder 70-plussers neemt
de vraag naar een koopwoning toe. Ook de vraag naar meergezinswoningen door ouderen neemt toe, hoofdzakelijk in de koopsector. In deze
Staat van de Woningmarkt is een analyse gemaakt van de verhuiskansen
van ouderen, op basis van de verhuismodule van het WoON 2015. Hieruit
blijkt dat de verhuiskans van ouderen die beslist willen verhuizen de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

7

afgelopen jaren aanzienlijk is toegenomen met tien procentpunt tussen
2009–2011 en 2015–2017. Het maakt bij ouderen, meer dan bij de rest van
de bevolking, veel uit of men beslist wil verhuizen of een minder harde
wens tot verhuizen heeft. Het verschil in verhuiskans tussen deze twee
groepen bedraagt bijna dertig procentpunt. Het WoON 2018, waarvan de
resultaten medio 2019 ter beschikking komen, kan nieuwe informatie
geven over de woonwensen van senioren.
Mijn ambtsvoorganger heeft de Eerste Kamer naar aanleiding van een
vraag van het lid Bikker (ChristenUnie), toegezegd om jaarlijks de
toename van het dure scheefwonen te monitoren (T0228). Eens in de drie
jaar is het mogelijk om hierover te rapporteren op basis van het
Woon-onderzoek. Toegezegd is in de tussenliggende jaren te rapporteren
op basis van de beschikbare gegevens over het gebruik van de
huurtoeslag, waarbij de gegevens dus noodzakelijkerwijs beperkt zijn tot
huurtoeslagontvangers. In een bijlage van deze Staat van de Woningmarkt
is het jaarverslag van de wet op de Huurtoeslag opgenomen. In dit
jaarverslag wordt ook gerapporteerd over het aandeel huurtoeslagontvangers met een huur boven de aftoppingsgrens. Dit aandeel blijkt, na
een stijging in de jaren tot 2014 sindsdien weer te dalen naar 26,1% in
2015, 25,2% in 2016 en (op basis van voorlopige cijfers) 24,4% in 2017. Dit
heeft te maken met de regels voor passend toewijzen die sinds 2016
gelden. Uit de rapportage van corporaties (Dvi) blijkt dat corporaties in
2016 gemiddeld 95,7% passend hebben toegewezen en in 2017 gemiddeld
98,7%. Dit leidt ertoe dat geleidelijk het aandeel huurtoeslagontvangers
met een huur boven de aftoppingsgrens daalt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 32 847, nr. 449

8