Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2023–2024

27 926

Huurbeleid

Nr. 379

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 9 november 2023
Een betaalbare woning is een onmisbaar element om de bestaanszekerheid van mensen te vergroten. Op dit moment slagen mensen met een
middeninkomen er vaak niet in een woning te huren die past bij dit
inkomen. Er is onvoldoende passend aanbod én de prijzen zijn fors
gestegen. In 2023 betaal je als nieuwe huurder voor een vrije sectorwoning gemiddeld 10,9% meer dan de vorige bewoner(s)1. Dit terwijl deze
hoge huurprijzen vaak niet passen bij de kwaliteit van de woning. We zien
dat nieuwe huurders een steeds groter deel van hun inkomen kwijt zijn
aan huren. Zo is het aantal huurders dat meer dan 40% van zijn of haar
inkomen uitgeeft aan huur tussen 2018 en 2021 sterk toegenomen2.
Niet alleen voor woningzoekenden is het lastig. Dit geldt ook voor een
deel van de mensen die al een huurwoning hebben. De huidige krapte op
de woningmarkt leidt vaak tot oneerlijke praktijken waarbij de bestaande
huurprijsbescherming huurders niet voldoende kan beschermen. Meer
dan de helft van de huurders in de private sector met een woning die al
onder de huurprijsbescherming valt, betaalt een huurprijs die hoger is dan
volgt uit het woningwaarderingsstelsel (WWS)3. Deze huurders betalen
iedere maand te veel huur. Soms wisten huurders dit niet toen ze het
contract ondertekenden of durfden ze geen stappen te ondernemen
omdat ze bang waren om de woning te verliezen. Gemiddeld betalen
huurders 145 euro per maand te veel4.
Het bouwen van betaalbare woningen is hiervoor de structurele
oplossing. De schaarste aan betaalbare woningen is morgen niet
opgelost, terwijl de te hoge huren in het middensegment vandaag al
vragen om een oplossing. Daarom moet de huurprijsregulering, naast
1

Nieuwsbericht CBS, september 2023
Bron: WoON2021
Bron: WoON2021
4
Bron: WoON2021
2
3

kst-27926-379
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2023

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

1

woningen in het lage segment (of «sociale» segment), ook gaan gelden
voor middenhuur én moeten huurders ervan uit kunnen gaan dat
verhuurders zich houden aan de maximaal toegestane huur. Om dit voor
elkaar te krijgen werk ik aan de verdere uitwerking van het wetsvoorstel
betaalbare huur. Het wetsvoorstel regelt twee zaken:
1) De bestaande huurprijsbescherming op basis van het WWS voor het
lage segment, wordt verder uitgebreid naar het middensegment, zodat
deze ook gaat gelden voor huurders met een middenhuurwoning.
Concreet betekent dit dat het WWS van toepassing wordt op huurwoningen tot en met 186 punten (1.123,13 euro, prijspeil juli 2023).
2) De huurprijsbescherming op basis van het WWS wordt voor alle
huurders en verhuurders in het lage- en middenhuursegment
dwingend. Dit betekent dat verhuurders zich aan de maximale
huurprijzen dienen te houden die het WWS voorschrijft. Middenhuurders krijgen toegang tot de Huurcommissie voor geschillen over onder
meer de huurprijs, servicekosten of het onderhoud aan de woning.
Gemeenten gaan er daarnaast op toezien dat verhuurders zich aan de
maximale huurprijzen houden en kunnen handhavend optreden.
Tegelijkertijd wordt het WWS gemoderniseerd ten behoeve van de
middenhuur en wordt het stelsel geobjectiveerd en vereenvoudigd.
Door de uitbreiding van de huurprijsbescherming naar het middensegment en het dwingend maken van het WWS, krijgen ruim 300.000
woningen op termijn een lagere huurprijs dan nu. De huurprijs van deze
woningen gaat naar schatting met gemiddeld 190 euro per maand naar
beneden. Overigens goed om hierbij de nuance te plaatsen dat 60% van
de woningen die straks in de middenhuur komen te vallen, al een
huurprijs onder de maximale huur hebben die volgt uit het WWS. De
verhuurders van deze woningen hoeven hun huurprijs dus niet te
verlagen naar aanleiding van het wetsvoorstel betaalbare huur.
Hiermee zijn we er natuurlijk niet. Het is van cruciaal belang dat er
voldoende ruimte blijft om te investeren in de bouw van nieuwe,
betaalbare woningen. We hebben een enorme opgave: van 2022 tot en
met 2030 moeten 981.000 extra woningen worden gerealiseerd, waarvan
twee derde betaalbaar. Een deel van deze opgave betreft de bouw van
middenhuurwoningen. Het gaat dan om 100.000 middenhuurwoningen in
totaal, waarvan 50.000 door woningcorporaties en 50.000 door marktpartijen. Om deze opgave te realiseren hebben we iedereen nodig:
provincies, gemeenten, woningcorporaties, bouwers, ontwikkelaars maar
zeker ook investeerders. Ik waardeer de inzet van investeerders in de
Nederlandse markt. Ontwikkelaars en beleggers hebben een stabiel
investeringsklimaat nodig en verhuurders willen zekerheid over hun
rendement. Ook daaraan besteed ik in dit wetsvoorstel aandacht onder
andere door de woningkwaliteit beter te waarderen.
Het wetsvoorstel is in februari 2023 in openbare internetconsultatie
gegaan. Vervolgens is in juni 2023 het wetsvoorstel naar de Raad van
State gegaan voor advies. Op korte termijn verwacht ik het advies van de
Raad van State op het aangepaste wetsvoorstel. Vooruitlopend op het
advies van de Raad van State wil ik met deze brief uw Kamer alvast
informeren over de stand van en de planning van het wetsvoorstel
betaalbare huur. Als eerst ga ik kort in op de resultaten van de internetconsultatie. Vervolgens geef ik de laatste ontwikkelingen weer ten aanzien
van de investeringen in middenhuur. Hier licht ik tevens de beoogde
verruiming van de nieuwbouwopslag toe: het percentage verhoog ik van
5% naar 10% en ook woningen met een start bouw in 2025 komen in
aanmerking. Hierna komen de overige ontwikkelingen ten aanzien van het
WWS aan bod. Ten slotte neem ik uw Kamer mee in de planning om het
advies van de Raad van State te verwerken en het voorstel aan uw Kamer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

2

aan te bieden. Hierbij geef ik aan dat inwerkingtreding per 1 januari 2024
niet langer haalbaar is. Vanwege het grote belang van het wetsvoorstel en
gegeven het feit dat de markt vraagt om snelle behandeling en duidelijkheid wil ik mij inzetten om invoering per 1 juli 2024 mogelijk te maken,
waarbij ik ook een beroep op uw Kamer wil doen voor een vlotte
behandeling.
De noodzaak voor meer betaalbare huurwoningen is onverminderd hoog.
De maatschappelijke behoefte daaraan bleek recent nog uit het onderzoek
van de Woonbond5, waarin 77% van de ondervraagden zich uitsprak voor
meer regulering van de vrije huursector. Ook wetenschappers begrijpen
het belang om te reguleren6, 7. Het is vooral belangrijk dat er voldoende
ruimte blijft voor investeerders om betaalbaar te bouwen. Met de gekozen
vormgeving zorg ik ervoor dat deze ruimte er is. En door de tijdelijke
nieuwbouwopslag te verhogen, wil ik deze ruimte verder vergroten. Met
deze brief schets ik waar ik sta met het wetsvoorstel betaalbare huur. Deze
tussenstand is mede het resultaat van de goede gesprekken die ik
voortdurend voer met alle betrokken partijen. De komende tijd zal ik met
hen het gesprek blijven voeren, waardoor ik een goed afgewogen voorstel
zal indienen bij uw Kamer.
1. Resultaten internetconsultatie
Dat het wetsvoorstel leeft in de maatschappij blijkt uit de gehouden
internetconsultatie. Ruim 1.800 mensen en/of organisaties hebben een
reactie op het wetsvoorstel gestuurd. De meeste reacties kwamen van
(particuliere) beleggers. Ook hebben onder andere (verhuur)makelaars,
ontwikkelaars, advocaten, huurders en studenten/jongvolwassenen
gereageerd. De meeste reacties gaan over het effect van de maatregelen
op het rendement van verhuurders en de stapeling aan maatregelen die
als zorgelijk wordt ervaren door beleggers, onder andere doordat er ook
fiscale maatregelen op beleggers afkomen, waardoor het aanbod van
middenhuur zou afnemen in plaats van toenemen. Tegelijkertijd wordt in
meerdere reacties steun uitgesproken voor het belang van het
wetsvoorstel voor huurders. Daarnaast gaan de indieners in op de wijze
waarop de WOZ wordt meegewogen in het WWS en de effecten op de
verduurzaming van woningen. Verder komt de indexatie van het WWS en
het toewijzen van middenhuurwoningen aan bod. Ook de rol van
gemeenten en de duur van de regulering worden genoemd. Ten aanzien
van het dwingend maken van het WWS gaan reacties onder andere in op
de lengte van de overgangstermijn, de wijze van toetsing van het aantal
WWS-punten, de rol van de Huurcommissie en de handhaving door
gemeenten.
De consultatie heeft geleid tot verduidelijkingen in de toelichting en op
een aantal punten tot wijzigingen. In de Memorie van Toelichting van het
wetsvoorstel dat ik heb aangeboden aan de Raad van State ga ik
uitgebreid in op de verschillende reacties uit de internetconsultatie. In
deze brief wil ik twee aanpassingen uitlichten die ook tegemoetkomen aan
zorgen over de investeringsbereidheid in middenhuur, namelijk (1) ten
aanzien van de cap op de WOZ en (2) de indexering van het WWS.

5

Woonbond, Kiezersonderzoek volkshuisvestingsbeleid, oktober 2023
J. Conijn, «Vrije huursector moet zoeken naar een faire balans», PropertyNL Magazine
9 september 2023
7
D. Brounen, «Is de Nederlandse woningmarkt nog aantrekkelijk?», Vastgoedmarkt 3 oktober
2023
6

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

3

Wat betreft de cap op de WOZ heb ik besloten om deze in het
wetsvoorstel af te toppen op 186 punten. Dat betekent dat woningen waar
die door de WOZ-cap terugvallen naar het gereguleerde segment,
terugvallen tot 186 punten en niet lager. Zo wordt voorkomen dat
woningen die door de cap terugvallen, lager uitkomen dan woningen die
in beginsel minder punten hebben. Door de cap blijft de betreffende
woning wel in het gereguleerde segment, wat de doelstelling is van de
cap.
Daarnaast regelt het wetsvoorstel dat het indexatiemoment van de
maximale huren conform het WWS en het indexatiemoment van de
maximale lage- en middenhuurgrens worden gelijkgetrokken. Deze
technische wijziging leidt tot een versimpeling van het systeem. In de
consultatie is echter naar voren gebracht, dat door deze technische
aanpassing een half jaar indexatie van het WWS wordt overgeslagen. Dit
trek ik recht door eenmalig een halfjaarlijkse indexatie toe te voegen. Deze
beide aanpassingen komen tegemoet aan de vragen over de investeringsbereidheid. In de volgende paragraaf ga ik nog wat dieper in op de
investeringen in middenhuur.
2. Ontwikkelingen investeringen in middenhuur
Zoals eerder in deze brief aangegeven is het van belang dat het
interessant blijft voor partijen om te investeren in middenhuur. Dit is ook
één van de pijlers van het wetsvoorstel betaalbare huur. Er zijn voldoende
woningen in het middensegment nodig. Daarom is het van belang dat
partijen blijven investeren in nieuwbouw en dat de huidige voorraad op
peil blijft.
Bouw van nieuwe middenhuurwoningen
Investeerders en ontwikkelaars hebben eerder aangegeven zich in te
willen spannen voor het realiseren van circa 50.000 middenhuurwoningen
tot en met 2030. Deze partijen investeren voor de lange termijn in
middenhuur. Om dit aantal te halen geven zij aan behoefte te hebben aan
helder, duidelijk en voorspelbaar beleid. Ondanks dat IVBN en NEPROM
nog een aantal aandachtspunten hebben op het wetsvoorstel, hebben zij
ook het belang benadrukt van een vlotte behandeling van het
wetsvoorstel betaalbare huur8.
Naast private investeerders, kunnen ook corporaties een belangrijke rol
spelen in de bouw van middenhuur. Met corporaties is in de Nationale
Prestatieafspraken (NPA) afgesproken dat zij de komende jaren 50.000
middenhuurwoningen gaan bouwen. Dat is een stevige afspraak en geen
eenvoudige opgave. Om deze opgave te realiseren wordt onder andere
gekeken naar de mogelijkheden van standaardisering van de financiering
(Aedes) en van onderlinge borging. Zoals ik uw Kamer al eerder heb
aangegeven probeer ik daarnaast in Brussel meer ruimte te krijgen voor
staatssteun aan corporaties en private investeerders voor de bouw van
woningen bestemd voor middeninkomens. Voor het middensegment
hecht ik aan een gelijk speelveld voor investerende partijen. Dit traject in
Brussel is echter een langer durend proces en het is belangrijk dat partijen
nu aan de slag gaan.
Op de korte termijn is de situatie rondom nieuwbouw het afgelopen jaar
veranderd. De ontwikkelingen in de markt, zoals de gestegen rente en de
gestegen bouwkosten, maken dat nieuwbouw momenteel minder
makkelijk van de grond komt. Met name de gestegen rente zorgt ervoor
8

Oproep NEPROM en IVBN, 30 augustus 2023

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

4

dat investeren in woningbouw voor beleggers relatief minder aantrekkelijk
is geworden en dat particulieren minder kunnen betalen voor een woning.
Dit betekent dat projecten zich moeten aanpassen, maar dit kost tijd
waardoor een dip in de woningbouw verwacht wordt in met name 2024
en 2025. Gezien de grote woningbouwopgave kunnen we ons een
terugval in de woningbouw niet veroorloven. Daarom moet er alles aan
gedaan worden om de dip zoveel mogelijk beperkt te houden. Dat
betekent zo snel mogelijk starten met de bouw van locaties die al vergund
zijn en zo snel mogelijk vergunningen verlenen aan locaties die snel
kunnen starten. Ik heb uw Kamer eerder geïnformeerd over de maatregelen die ik hiervoor neem zoals de Startbouwimpuls en het aanpakken
van knelpunten via de regionale versnellingstafels9. Ook de bouw van
middenhuurwoningen moet door gaan. Dit licht ik hieronder toe.
Maatregelen om investeren in middenhuur aantrekkelijk te houden
Naast de bredere maatregelen die ik neem om de nieuwbouw te ondersteunen, heb ik ook bij de vormgeving van de middenhuurregulering er
rekening mee gehouden dat het voor partijen rendabel blijft om te
investeren in middenhuur. Zoals ik eerder heb aangegeven neem ik
daarvoor verschillende maatregelen. Zo ga ik het WWS moderniseren,
waardoor het stelsel beter aansluit bij de kwaliteit van middenhuurwoningen die nu worden gebouwd. Zo wordt de energiezuinigheid van een
woning en de (gezamenlijke) buitenruimte beter gewaardeerd, de
WOZ-cap gaat gelden vanaf 187 punten in plaats vanaf 142 punten waarbij
de terugval door de WOZ-cap wordt gemaximeerd op 186 punten.
Verderop in deze brief zal ik verder ingaan op de vereenvoudiging en
objectivering van het woningswaardingsstelsel.
Naast deze modernisering heb ik aangegeven dat er een tijdelijke
nieuwbouwopslag in het WWS komt. Deze prijsopslag is bedoeld als
overgangsrecht voor nieuwbouwwoningen, die in de voorbereiding op de
bouw geen rekening hebben kunnen houden met de aanstaande
regulering. Deze opslag is bedoeld om vertraging in deze lopende
projecten door de introductie van de regulering zo veel als mogelijk te
voorkomen. Ik zie dat de situatie op de markt lastiger is geworden. Om
aan deze tegenwind het hoofd te bieden heb ik de Startbouwimpuls
opgetuigd. Daarnaast ben ik voornemens om voor middenhuur deze
tijdelijke prijsopslag in het WWS te verhogen van 5% naar 10%. Hiermee
geef ik extra ruimte zodat projecten met middenhuur die nog niet hebben
kunnen anticiperen op de wet door kunnen gaan, terwijl ook de betaalbaarheid voor de huurder blijft gewaarborgd.
Ik heb eerder aangegeven dat de tijdelijke nieuwbouwopslag geldt voor 10
jaar voor woningen die na ingang van het wetsvoorstel in gebruik worden
genomen en waarvan de start bouw vóór 1-1-2025 ligt. Met een latere
beoogde ingangsdatum van de wet (zie paragraaf planning) wil ik de
grens van de start-bouw-datum verschuiven naar 1-1-2026. Dit betekent
dat de prijsopslag ook gerekend kan worden voor woningen waarvan de
start bouw in 2025 ligt.
Marktpartijen zijn nodig voor investeringen
Meer in algemene zin zie ik dat voor de lange termijn het kapitaal van
(buitenlandse) marktpartijen nodig is om de nieuwbouwopgave te
realiseren. In gesprekken die ik met pensioenfondsen, investeerders of
andere partijen voer krijg ik terug dat er behoefte is aan een betere
verstandhouding tussen de markt en overheid. Het verbeteren van de
9

Kamerstukken II, 2022/23, 32 847, nr. 1040

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

5

verstandhouding helpt partijen om beter te begrijpen wat de rationale van
het beleid is. Tegelijkertijd wil ik de kennis van deze partijen gebruiken om
een goed beeld te krijgen van wat er in de markt speelt en hoe we
eventuele zorgen die daar leven kunnen adresseren. Zoals toegezegd in
het commissiedebat van 27 september jl. (Kamerstuk 32 847, nr. 1104) zal
ik voor het einde van het jaar uw Kamer informeren over deze propositie
die ik samen met de markt uitwerk. Met deze propositie zet ik in op een
bestendige overlegstructuur met (internationale) marktpartijen om elkaar
beter te begrijpen, op een gezamenlijk beeld van het Nederlandse
investeringsklimaat en op het uitleggen hoe het beleid in Nederland
werkt. Hierbij richt ik me op (buitenlandse) partijen – die gericht zijn op
lange termijninvesteringen en het vragen van redelijke huren.
Behoud bestaande middenhuurvoorraad
Er leven hier en daar zorgen dat het wetsvoorstel betaalbare huur zou
leiden tot het uitponden van huurwoningen, waardoor het aanbod
middenhuurwoningen zou afnemen. Hierbij wil ik opmerken dat meerdere
zaken invloed hebben op het rendement van verhuurders, zoals de
gestegen rente de hoge bouwkosten, hoge grondprijzen en fiscale
maatregelen. Graag wil ik benadrukken dat een aanzienlijk deel van de
woningen (60%) die straks in de middenhuur komen te vallen, nu een
huurprijs heeft die onder de maximale huur volgens het WWS valt. Met
andere woorden: deze woningen worden op dit moment al goedkoper
verhuurd dan het maximum toelaat. Het wetsvoorstel leidt er dus niet toe
dat de huur van deze woningen verlaagd moet worden.
Gegeven de signalen uit de markt dat particulieren hun woningen op
grote schaal zouden verkopen heb ik gekeken naar wat er het eerste half
jaar van 2023 aan aankopen en verkopen van bestaande woningen door
beleggers plaatsvindt. In deze periode zijn er geen grote aantallen
verkopen van beleggers te zien van bestaande woningen10. Uit gegevens
van het Kadaster blijkt dat in de eerste helft van 2023 beleggers circa 13
duizend woningen hebben verkocht en circa 8 duizend woningen hebben
aangekocht. Ter vergelijking: in de eerste helft van 2022 hebben beleggers
een kleine 19 duizend woningen verkocht en ruim 17 duizend aangekocht.
Er is dus een daling van het aantal verkopen en aankopen in het eerste
half jaar van 2023 vergeleken met dezelfde periode vorig jaar. Ook in de
G4 is een daling te zien van het aantal aankopen en het aantal verkopen
door beleggers. Dit geldt vooral voor Den Haag, Rotterdam en Utrecht. De
oorzaak van deze daling van het aantal aankopen en verkopen is op basis
van deze cijfers niet te duiden. Het kan te maken hebben met (verwachte)
beleidswijzigingen op huurgebied of fiscaal gebied, maar ook marktomstandigheden, zoals de gestegen rente, spelen een rol. Ik blijf de ontwikkelingen dan ook de komende periode monitoren.
Op de beleggersmarkt is een bepaalde dynamiek overigens gebruikelijk.
Onderdeel van de investeringsstrategie is om te reageren op marktomstandigheden. De hogere rentes kunnen daarom aanleiding zijn voor
beleggers om woningen te verkopen. Tegelijkertijd is het niet voor
iedereen een probleem als er woningen worden uitgepond en in de
koopsector terecht komen. Dit biedt kansen voor starters of doorstromers
op de koopmarkt. Veel mensen die op zoek zijn naar een betaalbare
koopwoning hebben de afgelopen jaren achter het net gevist. Voor lange
termijninvesteerders blijft er ruimte op de huurmarkt. Het wetsvoorstel
betaalbare huur schept daarin juist duidelijkheid en zekerheid: het
speelveld voor de middenhuur is dan bekend voor de komende jaren.
Investeerders hebben snel behoefte aan zekerheid. Voor beleggers die
10

Bron: Kadaster

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

6

naast een redelijk rendement ook echt maatschappelijk impact willen
maken, is de Nederlandse woningmarkt nog steeds een goede plek om te
investeren.
3. Ontwikkelingen woningwaarderingsstelsel
De bestaande huurprijsbescherming gaat uit van het initiatief van de
huurder. De maximale huurprijs op grond van het WWS is wel
afdwingbaar (voor gereguleerde huurwoningen) maar niet dwingend.
Huurders moeten naar de Huurcommissie om een maximale huurprijs af
te dwingen. Huurders zijn echter niet altijd voldoende in staat om in
verweer te komen tegen de verhuurder, bijvoorbeeld uit vrees om hun
woonruimte te verliezen of door onvoldoende doenvermogen. Met het
wetsvoorstel betaalbare huur bewerkstellig ik voor gereguleerde
huurwoningen dat huurprijsbescherming niet afdwingbaar maar
dwingend wordt. Verhuurders worden verantwoordelijk voor een
huurprijs die past bij de kwaliteit van de woning en gemeenten krijgen
een handhavende rol.
Dwingend maken van het WWS
Met het dwingend maken van het WWS wil ik de huurprijsbescherming
versterken en borgen dat huurders in het gereguleerde segment een
huurprijs betalen die past bij de kwaliteit van de woning. Deze wijzigingen
brengen een uitbreiding van de taken van zowel de Huurcommissie als
gemeenten met zich mee. Gemeenten krijgen een toezichthoudende rol en
kunnen optreden tegen verhuurders die te veel huur vragen. Daarnaast
krijgen huurders in middenhuurwoningen toegang tot de Huurcommissie
voor huurprijstoetsing en andere soorten geschillen, zoals over de
jaarlijkse huurverhoging, afrekening van servicekosten of (onderhouds)gebreken aan de huurwoning. Aankomende tijd richt ik mij op de inrichting
van deze nieuwe taken voor gemeenten en de Huurcommissie, evenals de
onderlinge samenwerking tussen deze partijen.
Afgelopen periode heb ik met diverse stakeholders gesproken over (het
verlichten van) administratieve lasten en (het voorkomen van) herhaaldelijke huurprijstoetsing. Tevens zal ik ervoor zorgen dat de huurprijsregelgeving voor alle partijen duidelijk en uitvoerbaar is en er geen onnodige
geschillen ontstaan. Ook is gesproken over het belang van vroegtijdige en
duidelijke communicatie richting huurders en verhuurders. Uiteraard ga ik
hier zorg voor dragen, in samenwerking met gemeenten en de Huurcommissie.
Objectiveren en vereenvoudigen van het WWS
Verhuurders en huurders moeten er op kunnen vertrouwen dat ze de
juiste huurprijs hebben afgesproken. Gemeenten moeten daarnaast hun
toezichthoudende rol kunnen vervullen. Daarom heb ik eerder aangegeven dat het noodzakelijk is om het WWS te objectiveren en te vereenvoudigen. Op deze manier wil ik ervoor zorgen dat zowel huurders en
verhuurders als gemeenten en de Huurcommissie onafhankelijk van
elkaar op hetzelfde puntentotaal uitkomen bij het beoordelen van een
huurwoning. Belangrijk uitgangspunt hierbij is dat ik ernaar streef dat de
effecten van de wijzigingen over het geheel genomen neutraal uitpakken
voor huurder en verhuurder.
Afgelopen maanden heb ik gesproken met NEPROM, Woonbond, IVBN,
Vastgoed Belang, VNG, Huurcommissie en Aedes over de objectivering en
vereenvoudiging van het WWS. Veel partijen hebben na deze gesprekken
nog (schriftelijke) inbreng aangeleverd. Deze inbreng, waarin de verschil-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

7

lende belangen van deze partijen duidelijk zichtbaar zijn, is gewogen en
de wijzigingen zijn technisch verder uitgewerkt. Daarmee ben ik tot een
objectivering en vereenvoudiging van het WWS gekomen die in balans is
voor huurder én verhuurder. De vereenvoudiging en objectivering zal bij
de indiening van het wetsvoorstel aan uw Kamer gepresenteerd worden.
4. Verwerking advies Raad van State en beoogde inwerkingtreding
De verwachting is dat de Raad van State op korte termijn met haar advies
komt. Zodra ik dit advies heb, zal ik het wetsvoorstel vervolmaken en aan
uw Kamer aanbieden. Oorspronkelijk ging ik uit van inwerkingtreding van
de Wet betaalbare huur op 1 januari 2024. Dit acht ik inmiddels niet
haalbaar omdat het advies van de Raad van State moet worden verwerkt
en omdat beide Kamers voldoende tijd moeten hebben om dit
wetsvoorstel te behandelen. Ook voor de (uitvoerende) partijen die met
deze wet aan de slag moeten komt 1 januari 2024 te snel. Zij hebben
immers tijd nodig om zich voor te bereiden op de wet. Naast behandeling
in de Kamers, hebben gemeenten en de Huurcommissie voldoende tijd
nodig om de wet te implementeren. Zo geeft de Huurcommissie aan
minimaal drie maanden tijd nodig te hebben om alle grote aanpassingen
voortvloeiend uit de wet in hun systemen te kunnen verwerken.
Ik werk nu toe naar inwerkingtreding op 1 juli 2024. Om deze datum te
halen wil ik het wetsvoorstel begin januari aan uw Kamer aanbieden. Het
Besluit betaalbare huur zal tegelijkertijd met het wetsvoorstel aan uw
Kamer worden aangeboden. Voor het Besluit geldt een voorhangprocedure van vier weken in beide Kamers. Hierna dient het Besluit ter
advisering voorgelegd te worden aan de Raad van State. Vervolgens kan
– met inachtneming van het advies – het Besluit gepubliceerd worden in
het Staatsblad en de inwerkingtreding worden bepaald. Tegelijk met het
aanbieden van het Besluit betaalbare huur, zal ik ook de het wijzigingsbesluit huurprijzen woonruimte betreffende de wijziging van het woningwaarderingsstelsel van onzelfstandige woningen (WWSO) aan uw Kamer
aanbieden.
De noodzaak voor deze wet is onverminderd hoog
Ik doe een beroep op beide Kamers om de wet zo spoedig mogelijk te
behandelen en zo de bescherming van huurders te verbeteren. Het belang
van een snelle behandeling wordt naast IVBN en NEPROM ook door
Aedes en de VNG onderschreven11. Tevens heeft de Woonbond dit in een
brief aan uw Kamer gesteld: «Het aanpakken van prijzen die niet in lijn zijn
met de kwaliteit van woningen (...) kan niet langer op zich laten
wachten»12. Met het wetsvoorstel betaalbare huur zorgen we ervoor dat
huurders een huur betalen die past bij de kwaliteit van de woning en dat
het voor investeerders aantrekkelijk blijft om te investeren in middenhuurwoningen.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
H.M. de Jonge

11
12

Zie Aedes en VNG
Woonbond

Tweede Kamer, vergaderjaar 2023–2024, 27 926, nr. 379

8