Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2020–2021

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

462
Vragen van de leden Palland en Von Martels (beiden CDA) aan de
Staatssecretaris van Economische Zaken en Klimaat over
(vakantie)verhuurplatforms en toeristenbelasting in Nederland (ingezonden
28 augustus 2020).
Antwoord van Minister Ollongren (Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties), mede namens de Staatssecretaris van Economische Zaken
en Klimaat (ontvangen 14 oktober 2020). Zie ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2020–2021, nr. 58.
Vraag 1
In welke mate wijkt de wijze waarop in Nederland de toeristenbelasting wordt
geïnd, via een belastingaanslag aan de eigenaar van een verblijfsplaats en
doorberekening aan de gast, af van die in andere Europese landen?
Antwoord 1
Een overzicht van de (wijze van de) eventuele heffing van (lokale) toeristenbelasting in andere Europese landen is niet beschikbaar, dus er kan geen
vergelijking met Nederland worden gemaakt.
Vraag 2, 3, 4
Klopt het dat in Frankrijk sinds 1 januari 2019 (vakantie)verhuurplatforms,
zoals Booking.com en Belvilla, verantwoordelijk zijn voor het berekenen,
innen en afdragen van toeristenbelasting? Welke voor- en nadelen ziet u aan
deze systematiek?
Wat is de reden dat inning van lokale toeristenbelastingen via (vakantie)verhuurplatforms in Frankrijk wel mogelijk is en in Nederland vooralsnog niet,
blijkens de uitvoering van de motie-Paternotte c.s.(Kamerstuk 34 775 XIII,
nr. 89) over het innen van toeristenbelasting (Kamerstuk 27 926, nr. 282)? Wat
maakt de Franse situatie anders dan de Nederlandse?
In hoeverre zou het uws inziens mogelijk zijn om – al dan niet via nadere
regelgeving – bij (vakantie)verhuurplatforms waar de toerist betaalt via het
platform (en dus niet rechtstreeks aan de aanbieder) de inning van toeristenbelasting via het platform daarbij mee te nemen?
Antwoord 2, 3, 4
Het is alleen wenselijk om voor de overheidstaak van het innen van toeristenbelasting wettelijk een rol bij de platformbedrijven te beleggen als dit een
noodzakelijke en proportionele maatregel is om het doel te bereiken. De

ah-tk-20202021-462
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

1

noodzaak voor de inning middels de verhuurplatforms is in Nederland niet
aanwezig, gezien de eenmalige registratieverplichting die met het wetsvoorstel toeristische verhuur van woonruimte mogelijk wordt gemaakt. Door dit
wetsvoorstel kunnen de gemeenten de heffing van de toeristenbelasting beter
adresseren bij de verhuurder. De gegevens van de eenmalige registratie
kunnen namelijk ook gebruikt worden voor de inning van toeristenbelasting.
Hiervoor biedt het wetsvoorstel de noodzakelijke grondslag. Het wetsvoorstel
biedt gemeenten derhalve de mogelijkheid om conform de huidige wetgeving
de toeristenbelasting te innen bij de verhuurder.
Frankrijk hanteert landelijk grotendeels een eenduidig systeem van heffing,
terwijl in Nederland de grondslag voor de heffing van de toeristenbelasting
alsmede de hoogte van het tarief verschilt per gemeente. Dit maakt het dan
ook mogelijk eenvoudiger voor een platform om in Frankrijk de inning vorm
te geven dan in Nederland. Op dit moment ontbreekt het inzicht in de wijze
waarop afrekening tussen toerist en verhuurder, en de rol daarbinnen van de
diverse platforms, in Frankrijk plaatsvindt.
Tot slot stel ik vast dat, op de onlangs met algemene stemmen aangenomen
wet toeristische verhuur van woonruimte, een amendement was ingediend
dat strekte tot het innen van de toeristenbelasting via de platforms, maar dat
dit amendement niet is aangenomen.
Vraag 5
Is u bekend of partijen, gemeenten en platforms, een overkoepelende
overeenkomst met betrekking tot de inning van toeristenbelasting door de
platforms nog steeds «niet haalbaar» achten, zoals gemeld in Kamerstuk
27 926, nr. 282? Hoezeer is de situatie sindsdien veranderd?
Antwoord 5
Mij is geen signaal bekend dat partijen het inmiddels wél haalbaar zouden
achten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, Aanhangsel

2