NEDERLANDSE
ORDE VAN
ADVOCATEN

/

Minister van Veiligheid en Justitie

/

/

T.a.v. de heer mr. I.W. Opstelten
Postbus 20301
2SOOEH Den Haag

Den Haag, 24 november 2010
Dossiernuinmer:
Doorkiesnummer:
070-335
Faxnummer:
070-335
E-mail:

k

1

1~

~~xr

Betreft: conceptwetsvoorstel wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met
het verbeteren van de aanpak van het rijden onder invloed van drugs

Zeer geachte heer Opstelten,
Bij brief van 23 september ji. verzocht u de Nederlandse Orde van Advocaten te adviseren
over het conceptwetsvoorstel tot wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met
het verbeteren van de aanpak van het rijden onder invloed van drugs.
De Algemene Raad heeft het conceptwetsvoorstel voorgelegd aan zijn Adviescommissie
Strafrecht die bijgaand advies heeft uitgebracht. De Algemene Raad sluit zich aan bij de
overwegingen van de Adviescommissie en verzoekt u deze bij de verdere voorbereiding van
het wetsvoorstel te betrekken.
meeste hoogachting,
~s de Algemene Raad,

Suyver
algemeen secretaris
L.

Bijlage

2<9~
~

~..

‘-“

>~M

~

~

~

o~o .,~s .“

~

~

2<.~

~

~
~

Preadvies
van de
Adviescommissie Strafrecht
inzake
het voorstel voor wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met het verbeteren
van de aanpak van het rijden onder invloed van drugs

Het wetsvoorstel inzake de aanpak van rijden onder invloed van drugs behelst twee
aanpassingen van de Wegenverkeerswet 1994 (WVW). Allereerst wordt in artikel 8 WVW
een op het gebruik van drugs toegespitste deUctsomschrijving ingevoegd, waarbij het de
bestuurder verboden wordt om een voertuig te besturen, indien bij een onderzoek in zijn
bloed méér dan bepaalde grenswaarden verboden stoffen kunnen worden vastgesteld. De
tweede aanpassing van de WVW betreft de met deze nieuwe delictsomschrijving
samenhangende onderzoeksbevoegdheden. Deze bevoegdheden
een speekseltest als
voorlopig onderzoek en een bloedonderzoek als bewijsonderzoek voor het gebruik van drugs
—worden in de artikelen 160 en 163 WVW opgenomen.
—

Welbeschouwd bevat het wetsvoorstel weinig nieuws. Rijden onder invloed van drugs is
onder huidig recht al strafbaar. Rijden onder invloed van drugs waarvoor (nog) geen
grenswaarden worden vastgesteld blijft strafbaar, voor zover de bestuurder daardoor niet
moer tot behoorlijk besturen in staat is (art 8, lid 1 WVW). Een verdenking dat een
bestuurder onder invloed van drugs rijdt, kan daarbij ook nu al leiden tot een verplicht
bloedonderzoek op do voet van artikel 163, derde lid WVW. De “winst” van het wetsvoorstel
ligt dan ook vooral hierin, dat voor verschillende categorieën verboden middelen
grenswaarden zullen worden vastgesteld, waardoor voor zowel de burger als de overheid de
grens tussen strafbaar en niet-strafbaar gedrag duidelijker wordt gedefinieerd.
Deze “winst” wordt echter in belangrijke mate teniet gedaan door de keuze van de steller van
het wetsvoorstel om de grenswaarden voor de verschillende stoffen niet in artikel 8 lid 5
WVW op te nemen, maar in een op die bepaling gebaseerde Algemene Maatregel van
Bestuur. De argumenten die daarvoor worden aangedragen in de Memorie van Toelichting
kunnen niet overtuigen.
De voorgestelde strafbepaling is gebaseerd op het ontstaan van wetenschappelijke
consensus over wat per categorie verdovende middelen de grenswaarde moet zijn,
waarboven een gemiddelde bestuurder een onaanvaardbaar verhoogd risico op het
veroorzaken van een verkeersongeval loopt. Zoals uit de Memorie van Toelichting en de
bijlage daarbij blijkt, is het bereiken van zo’n consensus niet altijd gemakkelijk. Het bezwaar
tegen het opnemen van stoffen en bijbehorende grenswaarden in een Algemene Maatregel
van Bestuur, is dat het voor de wetgever wel heel laagdrempelig wordt gemaakt om nieuwe
verdovende middelen onder de werking van de strafbepaling te brengen en ook op een
moment waarop de wetenschappelijke consensus over de te hanteren grenswaarden nog
onvoldoende stabiel is.
—

Om te verzekeren dat stoffen niet te vroeg dat is: op een moment waarop nog onvoldoende
vastigheid in de bijbehorende meetwaarden is bereikt
onder de werking van de
strafbepaling worden gebracht, is het wenselijk dat de verboden stoffen en bijbehorende
grenswaarden rechtstreeks in de wet in formele zin worden opgenomen. Dit vloeit overigens
—

—

ook voort uit meer algemene noties van rechtstatelijkheid en wetgevingskwaliteit welke
noties er eerder toe hebben geleid dat de drug “alcohol” met bijpassende grenswaarde wél in
de wet in formele zin is opgenomen.
—

Kort en goed beveelt de ACS aan dat het voorgestelde art. 8 lid 5 WVW als volgt komt te
luiden:
«Het is een ieder verboden een voertuig te besturen of als bestuurder te doen
besturen na zodanig gebruik van de hierna te noemen middelen, dat het gehalte in
zijn bloed van de bij het middel vermelde meetbare stof, of in hef geval van gebruik
van amfetamineachtige middelen het totale gehalte in zijn bloed van de bjj die
middelen vermelde meetbare stoffen, bij een onderzoek hoger blijkt te zijn dan de
daarbij vermelde waarde:
a. middel; meetbare stof(fen); grenswaarde;
b. middel; meetbare stof(fen); grenswaarde;
c. etc.”

Amsterdam, 15 november 2010
Adviescommissie Strafrecht