Convenant Dierenhulpverlening
Ondergetekenden:
1. De Minister van Veiligheid en Justitie, mr. I.W. Opstelten, handelend als
bestuursorgaan en als vertegenwoordiger van de Staat der Nederlanden;
2. De Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, dr. H. Bleker,
handelend als bestuursorgaan en als vertegenwoordiger van de Staat der Nederlanden;
3. De algemeen directeur van de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren
(verder Dierenbescherming), F. C. Dales;
4. De voorzitter van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde
(verder KNMvD), B. Smit ;
5. De voorzitter Federatie Dierenambulances Nederland (verder Federatie
Dierenambulances Nederland), drs. M.H. van Kommer.

Overwegende dat:
1. In het regeerakkoord “Vrijheid en verantwoordelijkheid” is vastgelegd dat er een “apart
alarmnummer voor dieren in nood en dierenmishandeling komt waaraan ook de dierenambulance zal
worden gekoppeld”;
2. Dierenhulpverlening een gedeelde verantwoordelijkheid is van burgers , verschillende private partijen
(waaronder dierenbescherming, dierenambulances, opvangcentra, dierenartsen) en de overheid
(gemeenten en Rijk);
3. Het met de introductie van het meldnummer ‘144-red-een-dier’ wenselijk is het bestaande netwerk
van dierenhulpverlening van het ambulancevervoer maar ook andere partijen in de keten, te
verbeteren.

Spreken het volgende uit:
Het doel van het convenant is de verbetering en professionalisering van het bestaande netwerk van
dierenhulpverlening, om zo te komen tot een landelijk dekkend en goed functionerend netwerk achter
‘144-red een dier’.

Maken de volgende afspraken:
Artikel 1
Reikwijdte
1. Afspraken als bedoeld in dit convenant betreffen dierenhulpverlening ten aanzien van dieren die
gewond of verdwaald aangetroffen worden in de publieke ruimte, uitgezonderd
landbouwhuisdieren;
2. Dit convenant is beperkt tot hulp die wordt ingeroepen via meldnummer 144.

Artikel 2
Dierenambulances
1. Dierenbescherming en de Federatie Dierenambulances Nederland spannen zich in om, in
samenspraak met organisaties of personen die dierenambulances voor dierennoodhulp
exploiteren, voor 1 januari 2012, per politieregio, een voorlopige regeling te maken inzake de
beschikbaarheid (24 uur, zeven dagen per week) van dierenambulances;
2. Voor 2013 worden de definitieve schema’s gemaakt van een landelijk dekkend netwerk van
dierenambulances.

1

Artikel 3
Kwaliteitseisen
Dierenbescherming en de Federatie Dierenambulances Nederland spannen zich in om voor 1 januari 2012
voorlopige landelijke kwaliteitseisen voor dierenambulances te ontwikkelen. Voor 2013 worden de
definitieve eisen vastgesteld.

Artikel 4
Opvang
1. Dierenopvangcentra, de Dierenbescherming en de Federatie Dierenambulances Nederland
spannen zich in om, in samenspraak met organisaties of personen die dierenambulances
exploiteren, voor 1 januari 2012, per politieregio, voorlopige schema’s voor het aanrijden van
dierenambulances naar opvangcentra te maken, mede afhankelijk van categorieën van dieren.
2. Voor 2013 worden de definitieve schema’s vastgesteld.

Artikel 5
Diergeneeskundige hulp
De KNMvD zet zich samen met de andere convenantpartners in voor het tot stand brengen van uniforme
landelijke afspraken over de organisatie van diergeneeskundige hulpverlening.

Artikel 6
Taken en verantwoordelijkheden
Partijen stellen een projectgroep in die tot uiterlijk 31 december 2012 functioneert. Deze zal onder leiding
van een projectleider van de Dierenbescherming deelprojecten uitvoeren met als resultaten:
a. Een landelijk dekkend netwerk van private diensten binnen dierenhulpverlening;
b. Een landelijke brancheorganisatie welke als aanspreekpunt voor de Staat fungeert over private
diensten inzake dierenhulpverlening;
c. Voorstellen aan de stuurgroep dierenpolitie voor het inrichten van publiek private
samenwerkingsverbanden met betrokken overheden inzake de werking van “144-red een dier”.
De uitwerking van bovengenoemde zaken leidt tot een nieuw, definitief convenant en maakt dat de
werking van d it convenant niet verder reikt dan 2012.

Artikel 7
Overige bepalingen
a.
Partijen overleggen twee maal per jaar op bestuurlijk niveau om na te gaan of de doelstellingen
van het convenant worden gerealiseerd . In dit overleg worden ook eventuele geschillen beslecht en
wordt besloten tot eventuele verlenging van het convenant;
b.
Het convenant treedt in werking met ingang van 24 oktober 2011. Het convenant blijft van kracht
tot 31 december 2012;
c.
Indien een partij niet langer deel wil nemen aan het convenant treden de overige partijen met
elkaar in overleg over voortzetting;
d.
Dit convenant is niet in rechte afdwingbaar.

Binnen één maand na inwerkingtreding van het convenant wordt de tekst ervan gepubliceerd in de
Staatscourant.
Aldus opgemaakt en in vijfvoud ondertekend op 24 oktober 2011 te Den Haag.

De Minister van Veiligheid en Justitie

De Staatssecretaris van Economische Zaken,
Landbouw en Innovatie

Mr. I.W. Opstelten

Dr. H. Bleker

2

De algemeen directeur Dierenbescherming

De directeur KNMvD

F.C. Dales

B. Smit

De voorzitter Federatie Dierenambulances
Nederland

Drs. M.H. van Kommer

3

Toelichting bij het convenant
Inleiding
In het regeerakkoord “Vrijheid en verantwoordelijkheid” is vastgelegd dat er een “apart alarmnummer
voor dieren in nood en dierenmishandeling komt waaraan ook de dierenambulance zal worden
gekoppeld”. Er komen in dat kader twee convenanten en één protocol. Het eerste convenant gaat om
detaillering van de samenwerkingsafspraken op het gebied van handhaving en vervolging. Het tweede
convenant betreft het maken van goede afspraken met betrekking tot de dierenhulpverlening (hierna:
het convenant). Het protocol 144 omvat de afspraken met betrekking tot het landelijke meldnummer
“144-red-een-dier”. Dit convenant is aanvullend op het protocol van het meld nummer 144.
Doel convenant
Het doel van dit convenant is verbetering en professionalisering van het bestaande netwerk van
dierenhulpverlening. Uiteindelijk willen de partijen voor 2013 komen tot een landelijk dekkend en goed
functionerend netwerk achter ‘144-red een dier’. Sleutelwoorden hierbij zijn vertrouwen, kwaliteit,
uitwisseling van best practices, monitoring/registratie en bereikbaarheid (24 uur, zeven dagen per week).
Juridisch kader
Er wordt in 2011 door de convenantpartners een juridisch kader opgesteld inzake de
verantwoordelijkheden en bevoegdheden van elke ketenpartij. Dit juridisch kader is bedoeld als
verheldering en als hulpmiddel/leidraad bij de verdere uitwerking en uitvoering van het convenant. Het is
in deze zin onlosmakelijk met het convenant verbonden.
Reeds bestaande wetgeving en in voorbereiding zijnde wetgeving op het terrein van dierenhulpverlening
Op het terrein van de dierenhulpverlening bestaan reeds de nodige afspraken, contracten, wetgeving en
ontwikkelingen:
•

Voor landbouwhuisdieren en voor in beslag of in bewaring genomen dieren (in het kader van de
handhaving) bestaat reeds een systeem van hulpverlening en opvang;

•

Voor de professionele opvang (en handel en fok) van honden en katten zijn welzijnseisen neergelegd
in het Honden- en kattenbesluit 1999. Een nieuw besluit is in de maak welke de regels oprekt tot alle
gezelschapsdieren. De regels bevatten onder andere eisen ten aanzien van verzorging en
huisvesting;

•

Gemeenten hebben de verantwoordelijkheid om dieren waarvan wordt vermoed dat zij een eigenaar
hebben gedurende 2 weken op te vangen (Burgerlijk Wetboek, boek 5, artikel 8, lid 3);

•

Voor het opvangen van inheemse dieren moet vanaf 1 juli 2012 worden voldaan aan de eisen van het
kwaliteitsprotocol niet gedomesticeerde inheemse dieren waarin welzijnseisen zijn opgenomen en de
voorwaarden voor de tijdelijke ontheffing tot het onder zich houden van een inheems dier;

•

De Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren. In artikel 36 staat dat een ieder verplicht is
hulpbehoevende dieren de nodige zorg te verlenen;

•

In 2012 zal een verplichte identificatie en registratie voor honden in werking treden. Het doel van
deze wetgeving is de verbetering van het toezicht op de handel in honden. Maar met dit instrument
kan een gevonden dier ook snel met de eigenaar worden herenigd.

Artikelgewijze toelichting (voor zover nodig)
Artikel 1
Wanneer het convenant spreekt over dierenhulpverlening betreft dit de volgende dieren die gewond of
verdwaald aangetroffen worden in de publieke ruimte:
i. Gehouden dieren:
1. Huisdier (met vermeende eigenaar)
2. Hobbydieren en recreatiedieren

4

ii. Niet-gehouden dieren: Inheems en uitheems wild dier
Voor productiedoeleinden gehouden landbouwhuisdieren zijn al regelingen van kracht. Deze dieren vallen
buiten dit convenant;
Artikelen 2 tot en met 4
Dierenbescherming en Federatie Dierenambulances Nederland proberen, in samenwerking met overige
organisaties en personen op het terrein van dierenhulpverlening, nog in 2011 te komen tot voorlopig
regelingen om meldnummer ‘144-red een dier’ ten dienste te staan. In 2012 wordt via de projectgroep
dierenhulpverlening een definitief netwerk, betreffende de inzet van dierenambulances, opvangcentra en
veterinaire zorg ingeregeld en worden de daarbij behorende kwaliteitseisen –voor zover nog niet
aanwezig- opgesteld. Het ligt in de rede dat ‘144-red een dier’ doorschakelt naar dierenambulances die
aan de op te stellen kwaliteitseisen voldoen, met inachtneming van de wettelijke kaders.

5