Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

29 282

Arbeidsmarktbeleid en opleidingen zorgsector

Nr. 235

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 29 oktober 2015
Panteia heeft op mijn verzoek een rapport uitgebracht over controle op de
kennis van het Nederlands van buitenlands gediplomeerden bij
inschrijving in het BIG-register1.
Het advies betreft de kennis van het Nederlands van gediplomeerde
medische beroepsbeoefenaren van binnen de Europese Economische
Ruimte (EER), maar van buiten Nederland en Vlaanderen. Dat betreft nu,
zonder taalcontrole, tussen 500 en 600 personen op jaarbasis.
De Europese wijzigingsrichtlijn 2013/55/EU geeft de lidstaten ruimte om
voortaan voor beroepen met patiëntveiligheidimplicaties een verklaring
omtrent taalkennis te verlangen. Dat mag niet als onderdeel van de
erkenningprocedure van het beroep, maar wel in het kader van eisen aan
een nationaal register voor toelating tot een gezondheidszorgberoep. De
eisen moeten proportioneel zijn in niveau, kosten en duur en mogen
maximaal één taal betreffen.
De voorstellen tot omzetting van die wijzigingsrichtlijn in nationaal recht
van de Minister van OCW liggen momenteel bij uw Kamer voor.2 Ik wil
hierbij nu alvast aangeven dat ik na implementatie van de richtlijn in
nationaal recht die extra ruimte voor het controleren van de kennis van
het Nederlands bij registratie in het BIG register van alle gezondheidszorgberoepen wil betrekken. Daartoe ben ik voornemens het Registratiebesluit
Wet-BIG aan te passen. Het bestaande toezicht op kennis van het
Nederlands bij gediplomeerden van buiten de EER wil ik uitbreiden naar
buitenlands gediplomeerden van binnen de EER.
1
2

kst-29282-235
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl
Kamerstuk 34 272, 2 september 2015;
Voorstel van wet tot wijziging van onder meer de Algemene wet erkenning
EG-beroepskwalificaties in verband met de implementatie van Richtlijn 2013/55/EU en
Verordening (EU) nr. 1024/2012 «de IMI-verordening».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 282, nr. 235

1

Voornemen
Dit advies stelt mede op grond van de inbreng van beroepsorganisaties
en taaldeskundigen dat een goed niveau van kennis van het Nederlands
nodig is voor de patiëntveiligheid. Ik deel die opvatting. Voor een goede
anamnese, terugkoppeling van de diagnose en het verkrijgen van goed
geïnformeerde toestemming voor een behandeling is afdoende kennis
van het Nederlands van de behandelaar noodzakelijk. Verder is
beheersing van het Nederlands nodig voor de goede communicatie met
andere zorgverleners en collega’s.
Ik ben van mening dat naleving van een taaleis niet voldoende gegarandeerd kan worden door werkgevers of contracterende zorgverzekeraars.
Ook vertrouwen op de eigen verantwoordelijkheid van beroepsbeoefenaren en aansprakelijkheid achteraf en toezicht door de IGZ geeft
onvoldoende garantie. Het BIG-register is als wettelijk ingesteld kwaliteitsregister bij uitstek geschikt om aan de voorkant bij de toelating tot het
beroep een minimumniveau van kennis aan het Nederlands te eisen.
Het vrij verkeer van werknemers en van diensten en het recht op vestiging
moet daarbij worden gerespecteerd. De proportionaliteit dient bewaakt
wat betreft het te vragen minimumniveau in verhouding tot de inhoud van
de beroepsarbeid, het tijdsbeslag en complexiteit van de procedure en de
kosten voor de aanvragers van toetsing en scholing zodat er geen
indirecte discriminatie op nationaliteit binnen de EER ontstaat.
Ik ben voornemens het Registratiebesluit Wet BIG aan te passen en ook
aan gediplomeerden van binnen de EER voortaan een bewijs van
voldoende Nederlandse taalvaardigheid te vragen voorafgaand aan
registratie in het BIG register. BIG-registratie is verplicht voor de acht
basisberoepen van artikel 3 van de Wet BIG arts, tandarts, apotheker,
gz-psycholoog, psychotherapeut verloskundige, fysiotherapeut en
verpleegkundige. Voor geneeskundige specialismen geldt dat ieder
specialisme op grond van artikel 14 van de Wet BIG gebaseerd is op één
van deze 8 basisberoepen.
De taaleis betreft daarmee niet de 16 (paramedische) beroepen van artikel
34 van de Wet BIG of de beroepen. De wet BIG volstaat voor deze
beroepen met erkenning van de opleidingstitel en kent geen tuchtrecht
geen publiek register en op een uitzondering na ook geen voorbehouden
handelingen. Een taaleis mag niet gesteld in het kader van erkenning van
opleidingstitels en kan niet geëffectueerd via een publiek register, want
dat bestaat niet voor deze beroepen. Private kwaliteitsregisters mogen
natuurlijk wel een taaleis stellen en dat heeft waarde voor publiek en
verzekeraars maar verhindert de beroepsbeoefenaar niet om zijn titel te
voeren of zijn beroep uit te oefenen.
De taaleis betreft ook niet de grensoverschrijdende tijdelijke en incidentele
dienstverrichters. Ook zij worden niet in het Nederlandse BIG-register
geregistreerd. Hier gaat het om specifieke situaties zoals de inleen van
expertise bij een bijzondere ingreep, kennisoverdracht in verband met
innovaties in medische technologie, begeleiding van internationaal
optredende sportteams, enzovoort. Per situatie moeten betrokkenen
goede afspraken over de communicatie maken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 282, nr. 235

2

Beleidsreactie op het advies
Een volledige beleidsreactie op dit advies van Panteia doe ik u toekomen
zodra het Centraal Informatiepunt Beroepen Gezondheidszorg (CIBG) en
de Commissie Buitenslands Gediplomeerden Volksgezondheid (CBGV)
een uitvoerbaarheidtoets hebben uitgevoerd.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.I. Schippers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 282, nr. 235

3