Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2164
Vragen van de leden De Roon en
Van Dijck (beiden PVV) aan de
minister van Justitie, de
staatssecretaris van Financiën en de
minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over stopzetting
van subsidies in geval van
kinderontvoering. (Ingezonden
4 februari 2009)
1
Is het waar dat een buitenlander die
met een Nederlander gehuwd is
geweest en het kind uit dat huwelijk
ontvoert naar het buitenland,
gerechtigd blijft om kinderbijslag,
zorgtoeslag en huurtoeslag te
ontvangen?
2
Is het waar dat alleen die
buitenlander de uitkering van die
toeslagen kan doen beëindigen?
3
Is het mogelijk dat de uitkering van
die toeslagen wordt gestopt of
geschorst als er een redelijke
verdenking is gerezen van zo’n
kinderontvoering? Zo nee, bent u
bereid de wettelijke regeling zodanig
te wijzigen dat dit mogelijk wordt?
Zo nee, waarom niet?

KVR35695
2080911890
0809tkkvr2164
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Antwoord
Antwoord van minister Hirsch Ballin
(Justitie), mede namens de ministers
voor Jeugd en Gezin en van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport en
de staatssecretaris van Financiën
(ontvangen 1 april 2009), Zie ook
Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2008–2009, nr. 1623
1
Volgens de Algemene
Kinderbijslagwet (AKW), de Wet op
de zorgtoeslag (Wzt) en de Wet op de
huurtoeslag (Wht) gelden voor dit
soort gevallen de volgende regels.
Om aanspraak te kunnen maken op
kinderbijslag moet men gerekend
worden tot de kring van verzekerden
volksverzekeringen (waaronder
Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (AWBZ) en de Algemene
Kinderbijslagwet). Tot de kring der
verzekerden behoren uitsluitend
personen die woonachtig zijn in
Nederland, tenzij men in Nederland
werkt en over het inkomen
loonbelasting betaalt. De export van
uitkeringen is voorbehouden aan die
personen die als verzekerden kunnen
worden aangemerkt. Dit betekent dat
een ouder die met een kind in het
buitenland gaat wonen ook in het
geval van kinderontvoering het
desbetreffende recht op kinderbijslag
verliest.
Als een aanvrager van zorgtoeslag
en/of diens toeslagpartner buiten

Nederland gaat wonen en niet in
Nederland blijft werken, eindigt de
verzekeringsplicht ingevolge de
AWBZ. De zorgverzekering eindigt
dan van rechtswege. Het recht op
zorgtoeslag vervalt daardoor ook.
Er is echter een groep mensen die in
het buitenland woont en aanspraak
kan maken op een zorgtoeslag, de
zogenaamde verdragsgerechtigden.
In theorie kan in zo’n geval
internationale kinderontvoering zich
voordoen. Het gaat dan om mensen
die een Nederlandse wettelijke
uitkering genieten en wonen in een
EU-lidstaat, een EER-staat,
Zwitserland of een land waarmee
Nederland een (bilateraal) verdrag
heeft gesloten inzake de sociale
zekerheid (o.a. Marokko, Turkije). Op
grond van het ontvangen van de
Nederlandse wettelijke uitkering
hebben zij in hun woonland recht op
de zorg die daar in de wettelijke
sociale ziektekostenregeling is
geregeld en zij zijn hiervoor een
verdragsbijdrage aan het College
voor zorgverzekeringen verschuldigd.
De hoogte van deze verdragsbijdrage
alsmede de eventuele aanspraak op
zorgtoeslag wordt door middel van
een zogeheten woonlandfactor
gerelateerd aan het zorgkostenniveau
in het woonland ten opzichte van het
zorgkostenniveau in Nederland.
Huurtoeslag is alleen mogelijk voor
een woning waar de aanvrager zijn
hoofdverblijf heeft; de aanvrager,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4549

diens partner en eventuele
medebewoners moeten ook in deze
woning staan ingeschreven in de
Gemeentelijke Basis Administratie.
Hieruit volgt dat indien de aanvrager
niet langer de woning bewoont
omdat hij Nederland heeft verlaten,
de huurtoeslag wordt stopgezet.
2
Neen. De uitkeringsinstantie
(Belastingdienst, Sociale
Verzekeringsbank) beëindigt de
uitkering wanneer aan de
desbetreffende criteria niet wordt
voldaan. Mocht ten onrechte een
uitkering zijn gedaan, dan is deze
invorderbaar bij betrokkene.
3
Een verdenking of redelijke
verdenking van een strafbaar feit,
maar ook een veroordeling daarvoor,
geeft geen wettelijke reden om een
toeslag te stoppen of aan te passen.
Voor het overige acht ik de wettelijke
criteria voldoende om in de
geschetste situatie de uitkering te
stoppen respectievelijk aan te passen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4550