Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

24 587

Justitiële Inrichtingen

Nr. 559

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VEILIGHEID EN
JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 26 juni 2013
Op verzoek van de vaste commissie voor Veiligheid en Justitie van uw
Kamer reageer ik hierbij op een brief van een medewerker van FPC
Oldenkotte, gericht aan uw Kamer, over de voorgenomen sluiting van FPC
Oldenkotte in Rekken.
Ik wil graag voorop stellen dat ik begrip heb voor de emotie die uit deze
brief spreekt. Het is een hard gelag voor eenieder die Oldenkotte een
warm hart toedraagt. Ook voor de steller van de brief, tenslotte een
medewerker van de kliniek, is de aanstaande sluiting van Oldenkotte
zonder twijfel een besluit dat moeilijk te begrijpen is. Toch kan ik, vanuit
mijn algemene verantwoordelijkheid voor het totale forensischezorgstelsel, niet anders dan dit besluit handhaven.
Zoals ik uw Kamer reeds bij eerdere gelegenheden heb gemeld, is er
teveel tbs-capaciteit in ons land. Nu schommelt de bezettingsgraad nog
rond de 90 procent, maar als het aantal bedden gelijk blijft, zal dat
percentage de komende jaren snel naar beneden lopen. Hierbij is het
mijns inziens niet opportuun om tbs-bedden te blijven financieren als er
geen behoefte meer aan is. Tot 2018 moeten er 500 bedden af om het
aanbod in balans te houden met de capaciteitsbehoefte. Als ik zou
besluiten om Oldenkotte open te houden, dan zal in plaats daarvan een
ander FPC zijn deuren moeten sluiten.
Dat is in theorie mogelijk, maar – zoals ik u heb toegelicht in mijn brief van
11 juni jl. (kamerstuk 24 587, nr. 534) – kent nog meer nadelen. Ik wijs dan
op zaken als frictiekosten, regionale werkgelegenheidseffecten en de
regionale plaatsingsbehoefte van het FPC in kwestie. Uit de weging van
de criteria is immers gebleken dat Oldenkotte (samen met Veldzicht) het
meest in aanmerking komen om te sluiten.
Ook het alternatief «van alle FPC’s een beetje», in casu het niet verlengen
van aflopende tenders, is met uw Kamer besproken. Ook in de genoemde

kst-24587-559
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 24 587, nr. 559

1

brief passeert deze mogelijkheid de revue. Doorgerekend op zijn consequenties heeft dat echter uitgesproken negatieve effecten op de sector als
geheel. Van een volwaardig alternatief is derhalve geen sprake. Zoals ook
uit mijn brief van 11 juni jl. moge blijken, resteren na het aflopen van de
tenders voornamelijk nog FPC’s die het hoofd net wel of net niet boven
water kunnen houden. Voor een aantal FPC’s zal een faillissement in dat
geval onvermijdelijk zijn. Zeker de FPC’s die nu voor een aanzienlijk deel
uit tijdelijke capaciteit bestaan, zullen het moeilijk krijgen. Dat is niet
wenselijk, omdat dit veelal de FPC’s zijn die hoog scoren op het criterium
«regionale plaatsingsbehoefte», alleen of in combinatie met het door de
Tweede Kamer aangereikte criterium «kwetsbare regionale arbeidsmarkt»,
dat ook is meegewogen. Hierover hebt u tevens met de Minister van
Veiligheid en Justitie gesproken.
Uit deze combinatie van factoren heb ik geconcludeerd dat snijden beter
is dan schaven. De branche-organisaties waarmee ik een convenant heb
gesloten, hebben dit uitgangspunt onderschreven. In een ledenvergadering op 22 maart jl. hebben de leden van GGZ Nederland zich hier
achter geschaard.
Ik wil tot slot opmerken niet lichtvaardig tot deze maatregelen te zijn
gekomen. Brieven als deze illustreren ten overvloede nog eens dat
Rijksbeleid grote gevolgen kan hebben – landelijk, regionaal, lokaal en ook
persoonlijk. Daar ben ik mij zeer van bewust.
Ik ben mij er eveneens van bewust dat ook deze brief de direct getroffenen
niet zal kunnen overtuigen. Niettemin heb ik gemeend deze keuze te
moeten maken ten behoeve van een robuust forensische-zorgstelsel in
Nederland. Ook in de toekomst zijn er immers bedrijfsmatig gezonde
FPC’s nodig, die opereren in een sector waarin vraag en aanbod met
elkaar in balans zijn, met voldoende ruimte en armslag om voortdurend te
streven naar state of the art-behandeltechnieken – allemaal met als ultiem
doel de recidive terug te dringen. Het is vanuit die ambitie dat ik deze
maatregelen aan uw Kamer voorleg, en waarover ik graag opnieuw met u
in debat ga op 27 juni aanstaande.
De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
F. Teeven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 24 587, nr. 559

2