Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

29 984

Spoor: vervoer- en beheerplan

Nr. 236

BRIEF VAN DE MINISTER VAN INFRASTRUCTUUR EN MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 27 oktober 2010
In de brief van uw vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat van
30 september 2010 over «Snelheidsverhoging op het spoor» (2010Z12122/
2010D37886) verzoekt u mij om nadere informatie over:
1. De uitkomst van mijn overleg met de Europese Commissie over de
legitimiteit van de NS-voorkeursoptie en de alternatieven;
2. De kosten van toepassen van ATBM+ op het traject Amsterdam–
Utrecht, waarmee de ICE al op zeer korte termijn 160 km/uur zou
kunnen rijden en dit niet minimaal 4 jaar hoeft te duren;
3. Mijn definitieve standpunt op basis van dit alles en de toekomstvastheid van mijn keuze in relatie tot de plannen voor invoering van
ERTMS.
Hieronder ga ik op elk van deze punten nader in.
Overleg met de Europese Commissie
Op 24 oktober 20081 heb ik uw Kamer geïnformeerd dat de Europese
Commissie de voorkeursoptie van NS, «ATB code 147», op basis van de
daarvoor geldende Europese wet- en regelgeving niet toestaat. In het
Algemeen Overleg van 24 september 20092 heb ik u geïnformeerd dat ik
desondanks bereid ben om bij de Europese Commissie een pleidooi voor
«ATB code 147» te houden, maar dat spoorsector-breed draagvlak
hiervoor een essentiële randvoorwaarde is. Ik heb daarbij aangegeven dat
het zonder dergelijk draagvlak bij de andere vervoerders geen zin heeft
om nogmaals met de Europese Commissie in overleg te treden. De
Europese Commissie zal dit dan immers beoordelen als een extra drempel
voor vervoerders die gebruik willen maken van het Nederlandse
spoorwegnet.

1

Kamerstuk 29 984, nr. 154.
Kamerstuk 28 642, nr. 46.
3
29 september 2009.
4
NS, Koninklijk Nederlands Vervoer (KNV) en
ProRail.

Vanwege dit grote belang van het spoorsector-brede draagvlak heb ik bij
mijn verzoek aan de spoorsector voor het «Plan van Aanpak ATB code
147»3 expliciet gevraagd om per organisatie4 de haalbaarheid en
uitvoerbaarheid hiervan te onderschrijven. In dit plan van aanpak, dat ik

kst-29984-236
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 984, nr. 236

2

1

op 27 september 2010 bij de beantwoording van vragen van het lid Slob
naar uw Kamer heb gestuurd1, geven NS, KNV en ProRail aan dat zij dit
onderschrijven, maar dat gebrek aan commitment van alle betrokken
individuele vervoerders en materieeleigenaren één van de belangrijkste
risico’s is. Vanwege deze risico’s ben ik met de spoorsector in gesprek
over de wijze waarop deze gemitigeerd kunnen worden, alvorens ik
verdere stappen richting Europese Commissie zet.
Omdat de spoorsector de voorkeur heeft voor de optie «ATB code 147» zie
ik geen reden om met de Europese Commissie verder overleg te voeren
over de alternatieve systemen die snelheidsverhoging naar 160 km/uur
mogelijk maken. Zoals in het Algemeen Overleg van 24 september 2009
door mij aangegeven ben ik immers afhankelijk van de voorkeur van en
draagvlak bij de spoorsector, omdat ik vervoerders niet kan dwingen tot
snelheidsverhoging naar 160 km/u. Overleg met de Europese Commissie
over systemen die de spoorsector niet wil en die ik niet kan afdwingen
heeft immers weinig zin.
ATBM+ op het traject Amsterdam–Utrecht
De aanleg van ATBM+/ATBL-NL is in het op 9 september 20092 naar uw
Kamer gestuurde onderzoeksrapport van de Inspectie Verkeer en
Waterstaat3 op hoofdlijnen vergeleken met andere opties. Daarbij is ervan
uitgegaan dat de aanleg hiervan in de infrastructuur van de trajecten
Amsterdam–Utrecht en Woerden–Utrecht samen € 1 – 4 miljoen bedraagt.
Als de kosten voor deze beide trajecten in dezelfde ordegrootte liggen zou
dit betekenen dat de aanleg van ATBM+/ATBL-NL in de infrastructuur van
het traject Amsterdam–Utrecht € 0,5 – 2 miljoen kost.
Conclusie en standpunt
Momenteel ben ik met de spoorsector in gesprek over de wijze waarop de
risico’s die verbonden zijn aan de optie «ATB code 147» gemitigeerd
kunnen worden. Het risico van investeringen in systemen met beperkte
toekomstvastheid is één van deze risico’s. Het systeem «ATB code 147» is
maar in beperkte mate toekomstvast, omdat het niet compatibel is met
ERTMS. Ten aanzien van deze toekomstvastheid in relatie tot de invoering
van ERTMS is echter van belang dat de spoorsector mij in 2013 een
voorstel zal doen voor verdere implementatie van ERTMS op nader te
bepalen Nederlandse corridors4. Op basis daarvan zal ik besluiten over de
verdere invoering van ERTMS. Tot dat moment zal de beoordeling van
andere systemen op het aspect toekomstvastheid slechts beperkte waarde
hebben.
Mijn definitieve standpunt bepaal ik op basis van de uitkomsten van mijn
overleg met de spoorsector.
De minister van Infrastructuur en Milieu,
M. H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus

1

Brief met kenmerk VenW/BSK-2010/130357.
Kamerstuk 29 984, nr. 200.
«ATB Code Groen», Inspectie Verkeer en
Waterstaat, 12 december 2008.
4
Zie onder andere mijn brief aan uw Kamer
van 9 juli 2010, kenmerk VENW/BSK-2010/
65359.
2
3

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 984, nr. 236

2