Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 284

Wijziging van de Wet financiering sociale
verzekeringen in verband met bonussen voor
werkgevers voor het indienstnemen en
indiensthouden van oudere werknemers en
arbeidsgehandicapte werknemers

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
ALGEMEEN
1. Aanleiding
Nederland vergrijst en ontgroent. Hierdoor zal de beroepsbevolking gaan
krimpen. De afname van het aantal schoolverlaters en herintreders en de
vergrijzing van de beroepsbevolking zorgen ervoor dat het aantal
werkenden substantieel afneemt en dat het voor werkgevers moeilijker
wordt om aan personeel te komen (zie figuur 1).
De krimp van de beroepsbevolking en de veroudering van het werknemersbestand dwingt ons tot een nieuwe kijk op de arbeidsmarkt. De
uitdaging voor de toekomst is helder: mensen zullen meer, langer en
productiever moeten werken. Bovendien dient het aanpassingsvermogen
van de arbeidsmarkt te worden versterkt.
Figuur 1: Ontwikkeling potentiële beroepsbevolking Nederland (CBS)

1

Kamerstukken II, vergaderjaar 2010–2011,
29 544, nr. 329.

kst-33284-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Binnen het Vitaliteitspakket1 heeft het kabinet verschillende maatregelen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

1

uitgewerkt die gericht zijn op het verhogen van de arbeidsparticipatie van
oudere werknemers en het vergroten van de duurzame inzetbaarheid van
werkenden. Het vitaliteitspakket was een onderdeel van het Pensioenakkoord 2011. De toestand van de overheidsfinanciën is sinds het sluiten
van het akkoord echter sterk verslechterd. Dit heeft onvermijdelijk ook
consequenties voor het tempo waarin maatregelen moeten worden
genomen. Tegen de achtergrond van de sterk verslechterde toestand van
de overheidsfinanciën, zijn in het Begrotingsakkoord al op zeer korte
termijn verstrekkende maatregelen aangekondigd. Zo verhoogt het
kabinet de AOW leeftijd al geleidelijk vanaf 2013. Bovendien is een
gecombineerde hervorming van WW en ontslagrecht voorzien voor 2014.
Deze maatregelen zullen de dynamiek op de arbeidsmarkt van ouderen
een nieuwe impuls geven, waarmee ook de inzet van middelen binnen het
vitaliteitspakket is heroverwogen. Het oorspronkelijke vitaliteitspakket was
vormgegeven langs drie lijnen: doorwerken, mobiliteit en loopbaanfaciliteiten. In het Begrotingsakkoord is besloten de middelen voor doorwerken
(zowel werkbonus werknemers als werkbonus werkgevers) te laten
vervallen en de middelen voor mobiliteit taakstellend te bevriezen. Er is
voor gekozen deze taakstelling in te vullen door het budget voor mobiliteit
zoveel mogelijk te richten op groepen met de grootste afstand tot de
arbeidsmarkt (uitkeringsgerechtigden en arbeidsgehandicapten). De
nieuwe mobiliteitsbonus voor oudere werknemers (55+) zal niet worden
ingevoerd. De totale opbrengst van deze maatregelen bedraagt 815
miljoen in 2013. De structurele opbrengst bedraagt 1,6 miljard. Dit
wetsvoorstel is de uitwerking van deze afspraken voor wat betreft de
onderdelen mobiliteit en de werkbonus werkgevers. Het afschaffen van de
werkbonussen voor werknemers wordt geregeld in de uitwerking fiscale
maatregelen begrotingsakkoord. De loopbaanfaciliteiten vallen buiten het
bestek van dit wetsvoorstel.
De maatregelen in dit wetsvoorstel dragen er aan bij dat meer mensen
gaan meedoen op de arbeidsmarkt. Iedereen is nodig, ook de kwetsbare
groepen. Met de maatregelen in dit wetsvoorstel wil het kabinet
werkgevers stimuleren om meer oudere uitkeringsontvangers en
arbeidsgehandicapten aan te nemen. Het kabinet gaat daartoe bonussen
beschikbaar stellen aan werkgevers die deze mensen aannemen. De
huidige bedragen worden substantieel verhoogd naar € 7 000 per jaar,
gedurende maximaal drie jaar, voor elke werknemer uit deze kwetsbare
groep die wordt aangenomen. De beleidsinzet wordt hiermee verschoven
van het in dienst houden naar het in dienst nemen van werkzoekenden
met de meeste afstand tot de arbeidsmarkt. Zo worden middelen meer
gericht op het vergroten van het arbeidsvraag en het verminderen van de
uitkeringslasten.
2. Verantwoording gemaakte keuzes
2.1 Doorwerken
De gemiddelde uittreedleeftijd is de afgelopen jaren gestegen van 61 jaar
in 2006 tot 63 jaar 2011, mede als gevolg van de wetswijzigingen en
regelgeving gericht op inperking van vervroegd pensioen.
Het uitstellen van de pensioendatum vertaalt zich ook in een hogere netto
arbeidsparticipatie van 50 tot 65 jarigen Figuur 2 toont die ontwikkeling
voor de drie vijfjaars cohorten afzonderlijk. De participatiegraad van 55 tot
60 jarigen steeg met 12 procentpunt naar 68,2. De participatiegraad onder
60 tot 65 jarigen steeg met 15 procentpunt naar 36. De versnelde
verhoging van de AOW-leeftijd vanaf 2013 zal deze trend op korte termijn
verder versterken. Hierdoor verdwijnt de noodzaak om langer doorwerken
verder te stimuleren via werkbonussen (welke waren voorzien voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

2

oudere werknemers vanaf 61 jaar). Het afschaffen van de werkbonussen
voor werknemers wordt geregeld in de uitwerking fiscale maatregelen
begrotingsakkoord. De werkbonus werkgevers, de voormalige premiekorting voor het in dienst houden van 62+, vervalt als gevolg van dit
wetsvoorstel.
Figuur 2: Ontwikkeling arbeidsparticipatie ouderen

2.2 Mobiliteit
De Nederlandse arbeidsmarkt kent internationaal bezien een lage
werkloosheid en een hoge arbeidsparticipatie. Qua arbeidsmobiliteit
schiet de Nederlandse arbeidsmarkt echter tekort, zeker voor oudere
werknemers. Dit heeft onder andere te maken met de hoge ontslagbescherming van vaste contracten. De in het Begrotingsakkoord afgesproken
gecombineerde hervorming van WW en ontslag zal een positieve bijdrage
leveren aan de arbeidsmobiliteit van ouderen, mede vanwege de
activerende inzet van de ontslagvergoeding voor scholing en toeleiding
naar een andere baan, gericht op het snel vinden van nieuw werk.
Daarmee worden belangrijke oorzaken van de beperkte arbeidsmobiliteit
van ouderen aangepakt.
De afspraken in het Begrotingsakkoord leiden tot andere keuzes wat
betreft de inzet van financiële prikkels voor mobiliteit. Het budget voor
mobiliteit wordt zoveel mogelijk gericht op groepen met de grootste
afstand tot de arbeidsmarkt. De nieuwe mobiliteitsbonus voor oudere
werknemers (55+) zal niet worden ingevoerd.
Wanneer een uitkeringsgerechtigde aan het werk gaat heeft dit sterkere
positieve externe effecten dan wanneer een oudere werknemer van baan
wisselt. Ten opzichte van de andere mobiliteitsbonussen zou deze bonus
relatief ongericht zijn en de effectiviteit daarmee beperkt.
2.3 Mobiliteitsbonus oudere uitkeringsontvangers: Hoge langdurige
werkloosheid
Als ouderen eenmaal werkloos worden vinden zij moeilijk werk (zie figuur
3). De werkloosheidsduur voor ouderen in Nederland is een van de
langste binnen de OESO. Opvallend is dat de uitstroomkansen van
ouderen na het 50-ste jaar sterk verslechteren. Uitstroomkansen van
ouderen uit de WW worden mede verslechterd doordat ze vaker laagopgeleid zijn en vaker vanuit ziekte of arbeidsongeschiktheid de WW in
stromen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

3

Financiële prikkels kunnen de oorzaken van deze lage mobiliteit niet
wegnemen maar slechts verzachten. Daarom ondersteunt het Kabinet de
aanbevelingen van de Stichting van de Arbeid op het terrein van
arbeidskosten en productiviteit ook van harte. Cao-partijen worden
opgeroepen om bestaande generieke ontziemaatregelen af te bouwen en
het loongebouw tegen het licht te houden. Hiermee worden ook de
onderliggende oorzaken aangepakt.
Voor werkgevers en oudere werknemers is het momenteel financieel
aantrekkelijk om ouderen in dienst te houden. Het kabinet is van mening
dat de focus verschoven moet worden naar het bevorderen van het in
dienst nemen van oudere uitkeringsontvangers en arbeidsgehandicapten.
De baanperspectieven voor oudere uitkeringsgerechtigden zijn in het
algemeen niet gunstig. Het kabinet acht specifiek beleid hiervoor gewenst
en verhoogt de huidige premiekorting voor het in dienst nemen van
uitkeringsgerechtigden ouder dan 50 jaar van € 6 500 naar € 7 000.
Daarnaast worden de bedragen van bestaande regelingen voor oudere
uitkeringsontvangers en arbeidsgehandicapten geharmoniseerd qua
hoogte van de bedragen. Hierdoor verbeteren de kansen voor outsiders
op de arbeidsmarkt
Figuur 3: Uitstroomkans uit WW naar baan op enig moment binnen 12 maanden11

2.4 Mobiliteitsbonus arbeidsgehandicapten
Mensen met een arbeidsbeperking hebben veelal een grote afstand tot de
arbeidsmarkt. De arbeidsdeelname van mensen met een arbeidsbeperking
blijft achter bij gewone werknemers1. Daarom voorziet het wetsvoorstel
tevens in vergroting van het financieel voordeel voor werkgevers die
mensen met een arbeidsbeperking in dienst nemen. De werkgever kan
hierdoor in aanmerking komen voor een premiekorting van € 3 500,– per
jaar voor een jonggehandicapte werknemer die met loondispensatie gaan
werken en een premiekorting van € 7 000,– per jaar voor mensen met een
arbeidsbeperking die gaan werken en tenminste het minimumloon
verdienen. Deze premiekorting geldt gedurende maximaal drie jaar.

1

De netto arbeidsparticipatie van mensen met
een arbeidsbeperking bedraagt 42,8%
tegenover 67,4% voor mensen zonder
arbeidsbeperking (bron CBS).

Met deze bonus wordt het voor werkgevers aantrekkelijker gemaakt om
mensen met arbeidsbeperkingen in dienst te nemen. Het financiële
voordeel ligt immers hoger dan het bedrag dat nu aan premiekorting kan
worden toegepast. Thans ligt dit bedrag op € 2 042,– per jaar. Voor
mensen met een Wajong-uitkering komt daar thans € 1 360,– per jaar

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

4

bovenop. De huidige doelgroep wordt niet gewijzigd. Het betreft mensen
met een arbeidsongeschiktheidsuitkering (WIA/WAO/Wajong), of
35-minners in het kader van WIA, die nog kunnen werken. Daarnaast gaat
het om personen uit de gemeentelijke doelgroep die naar het oordeel van
UWV structureel functionele beperkingen hebben. Voor jonggehandicapte
werknemers die in aanmerking komen voor loondispensatie is de
premiekorting lager. Hiermee wordt rekening gehouden met het feit dat
werkgevers voor deze mensen reeds lagere loonkosten hebben en het
voorkomt stapeling van financiële stimulansen aan werkgevers.
Het wetsvoorstel stemt verder de hoogte van de bonus voor mensen met
een arbeidsbeperking af op de gewerkte arbeidstijd1. Zo wordt aangesloten bij de systematiek voor ouderen. De eenvoud en inzichtelijkheid
voor werkgevers wordt hiermee gediend. De voorgestelde regeling van
vaststelling is voorts geheel in lijn met de die van de mobiliteitsbonussen
voor oudere werknemers. Hiermee wordt de systematiek van de premiekortingen voor werkgevers gestroomlijnd en vereenvoudigd.
Om te voorkomen dat werkgevers worden overgecompenseerd bij het in
dienst nemen van een oudere uitkeringsgerechtigde, voor wie recht
bestaat op de bonus oudere werknemer, en die bovendien valt onder de
voorwaarden van de bonus arbeidsgehandicapten, wordt samenloop
uitgesloten. Indien er recht bestaat op de bonus arbeidsgehandicapten, is
het derhalve niet tegelijkertijd mogelijk een premiekorting oudere
uitkeringsgerechtigde toe te passen.
3. Financiële gevolgen
Financiële effecten mobiliteitsbonussen
De financiële effecten van dit wetsvoorstel zijn in drie onderdelen op te
splitsen:
1. Verhoging van de huidige premiekorting voor het in dienst nemen
van uitkeringsgerechtigden ouder dan 50 jaar van € 6 500 naar
€ 7 000.
2. Verhoging van de huidige premiekorting voor het in dienst nemen
van mensen met een arbeidsbeperking. De premiekorting voor het in
dienst nemen van arbeidsgehandicapten die tenminste het minimumloon gaan verdienen gaat van € 2 042 naar € 7 000. Voor het in dienst
nemen van arbeidsgehandicapten die met loondispensatie gaan
werken bedraagt de premiekorting € 3 500.
3. De huidige premiekorting voor het in dienst hebben van 62- plussers
vervalt en wordt niet vervangen door een werkbonus werkgevers.
De mobiliteitsbonussen worden net als de premiekortingen vormgegeven
als een vermindering van de premieafdracht van de werkgever
(gedurende maximaal drie jaar). De financiële effecten doen zich daarmee
voor aan de inkomstenkant van de begroting. In onderstaande tabel zijn
de effecten weergegeven.

1

In de huidige premiekorting voor mensen
met een arbeidsbeperking geldt nu nog een
lagere korting ingeval iemand minder dan
50% van het minimumloon verdient.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

5

Tabel 3: Financiële effecten mobiliteitsbonussen (bedragen in mln euro’s)
2013

2014

2015

2016

2017

struc.

1. Verhoging mobiliteitsbonus uitkeringsgerechtigden 50+
2. Verhoging mobiliteitsbonus arbeidsgehandicapten
3. Afschaffen premiekorting 62+

– 37
– 58
688

– 45
– 62
709

– 51
– 65
734

– 56
– 66
763

– 56
– 66
789

– 56
– 66
878

Saldo

593

602

618

641

667

756

Inkomstenkant van de begroting

De herschikking van het premiekortinginstrumentarium tot de voorgestelde mobiliteitsbonussen leidt tot een lastenverzwaring. Deze is reeds
meegenomen in de besluitvorming van het Begrotingsakkoord.
Bij de berekening van het structurele beslag van de mobiliteitsbonussen is
gerekend met een gemiddeld aantal mobiliteitsbonussen. Het daadwerkelijke recht op de bonussen wordt in sterke mate bepaald door conjuncturele invloeden. Door uit te gaan van een gemiddeld aantal is het
structurele beslag geschoond van deze conjuncturele invloeden. Voor het
beslag in de jaren 2013–2016 is wel rekening gehouden met de
conjunctuur. Aanname hierbij is dat in 2016 het gemiddelde (structurele)
niveau bereikt wordt.
In het Begrotingsakkoord is overeengekomen dat het totale budgettaire
beslag van de mobiliteitsbonussen vastgezet wordt op het niveau uit
onderstaande tabel. Op basis van realisaties van de afgelopen jaren met
betrekking tot de premiekortingen is de verwachting dat dit budget
afdoende is.

Maximum budget Mobiliteitsbonussen

2013

2014

2015

2016

2017

struc.

693

694

665

655

655

655

Ten behoeve van eventuele overschrijdingen geldt de volgende
procedure. In juli van enig jaar wordt op basis van de eerste tertaalrealisatie van dat jaar bezien of reeds 1/3 van het jaarbudget is overschreden.
In maart van het volgende jaar wordt op basis van de jaarrealisaties van
enig jaar bezien of het jaarbudget is overschreden. Indien op een van
beide momenten sprake is van een overschrijding worden in de eerstvolgende augustusbesluitvorming beleidsmatige aanpassingen gedaan aan
de mobiliteitsbonussen met ingang van het daarop volgende jaar om het
budgettaire beslag te verlagen. Dit betreft een maatregel waarbij de
hoogte van de mobiliteitsbonus wordt aangepast of een maatregel
waarmee de doelgroep beperkt wordt. De overschrijding van het huidige
jaar dient daarbij te worden meegenomen.
Effect op aantallen
Uitgaande van de structurele situatie is naar verwachting voor circa
115 000 fte’s recht op de mobiliteitsbonus voor in dienst genomen
uitkeringsgerechtigden ouder dan 50 jaar. Rekening houdend met
deeltijdbanen gaat het naar verwachting om circa 140 000 personen. In de
structurele situatie is naar verwachting voor ruim 18 000 fte’s (ruim 24 000
personen) recht op de mobiliteitsbonus voor in dienst genomen arbeidsgehandicapten. Het daadwerkelijke recht op de mobiliteitsbonussen is
sterk afhankelijk van conjuncturele schommelingen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

6

Uitvoeringskosten
De mobiliteitsbonussen worden net als de bestaande premiekortingen
vormgegeven als een vermindering van de totale premieafdracht van de
werkgever. Deze premiekorting wordt door de werkgevers zelf toegepast.
De voorgestelde aanpassingen leiden daarmee naar verwachting niet tot
extra uitvoeringskosten voor de Belastingdienst. De extra uitvoeringskosten voor het UWV als gevolg van dit wetsvoorstel zijn beperkt en
worden door het UWV binnen het eigen budget opgevangen.
Administratieve lasten
De gevolgen voor bedrijven qua administratieve lasten zijn ten opzichte
van de huidige premiekortingsregeling zeer beperkt. Net als bij de
premiekortingen is het de werkgever die vermindering op de te betalen
premies werknemersverzekeringen toepast in de loonaangifte.
Werkgevers moeten, net als nu, kunnen aantonen dat ze gerechtigd zijn
voor toepassing van de premiekorting. Hiervoor dienen ze in het geval
van uitkeringsgerechtigden een doelgroepverklaring te bewaren in hun
administratie. Doordat de systematiek van de mobiliteitsbonussen niet
afwijkt van de premiekortingen zijn de gevolgen voor de administratieve
lasten nihil. De gevolgen voor de burger qua administratieve lasten zijn
nihil.
4. Commentaren uitvoeringsinstanties
De belastingdienst en het UWV achten het wetsvoorstel uitvoerbaar per
1 januari 2013.
ARTIKELSGEWIJS
Artikel I. Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen
(Wfsv)
Onderdelen B, L en M
In artikel 47 van de Wfsv is geregeld wanneer de werkgever de premiekorting oudere werknemers kan toepassen. In het eerste lid betreft dit het
in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden, die 50 jaar of ouder zijn. Het
eerste lid is aangepast aan de inwerkingtreding van de Wet uniformering
loonbegrip met ingang van 1-1-2013, waardoor in artikel 25 Wfsv niet
meer wordt geregeld dat premies door de werknemer verschuldigd zijn,
maar alleen door de werkgever. Een verwijzing naar door de werknemers
verschuldigde premies kan daarmee vervallen.
In het derde lid was de premiekorting geregeld voor het in dienst houden
van werknemers, die de leeftijd van 62 jaar hebben bereikt. Deze
premiekorting komt te vervallen.
Het overgangsartikel in artikel 122b, eerste lid, kan ook vervallen, omdat
dit betrekking heeft op de hoogte van de premiekorting in artikel 47, derde
lid, Wfsv. De andere bepalingen in dit artikel zijn ook uitgewerkt, omdat ze
alleen betrekking hadden op het jaar 2009. Het artikel kan daarmee in zijn
geheel vervallen (onderdeel L).
Artikel 122d Wfsv regelt de ontwikkeling van de premie Algemeen
Werkloosheidsfonds na het jaar 2014. Dit artikel is alleen in verband met
het vervallen van artikel 122b aangepast (onderdeel M).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

7

Onderdelen C, D en E
Artikel 48 Wfsv regelt de hoogte van de bonus oudere werknemers per
jaar (onderdeel C). Dit bedrag is verhoogd tot € 7 000 per jaar. In artikel 50
is de hoogte van de bonus arbeidsgehandicapte werknemer geregeld.
Deze premiekorting is verhoogd naar € 7 000 per jaar. Het lagere bedrag
van € 3 500 geldt voor de werknemer, die als jonggehandicapte met
toepassing van de Wet werk en arbeidsondersteuning jonggehandicapten
(Wet WAJONG) naar de dienstbetrekking is toegeleid door het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV). Op grond van artikel 2.20
van de Wet WAJONG kan het UWV bepalen, dat gelet op de ziekte of het
gebrek van de jonggehandicapte een beloning minder dan het wettelijke
minimumloon gerechtvaardigd is. Het UWV verleent dan loondispensatie.
Indien dat het geval is en de werkgever dus een lager loon betaalt kan de
werkgever een premiekorting toepassen van € 3 500 per jaar. (onderdeel
E)
Omdat de werkgever de premiekortingen toepast is het wenselijk, dat de
werkgever naar de Belastingdienst kan aantonen, dat de werknemer aan
de voorwaarden voldoet, indien die gegevens niet te verkrijgen zijn van
het UWV. Vandaar dat aan artikel 49 Wfsv een lid is toegevoegd, dat
bepaalt dat bij ministeriële regeling kan worden bepaald dat de werkgever
bepaalde gegevens bij de loonadministratie bewaart, zoals de beslissing
met betrekking tot de loondispensatie. Een dergelijk voorschrift over
documenten bij de loonadministratie is al opgenomen in 47, vierde lid,
Wfsv voor de premiekorting oudere werknemer. (onderdeel D)
Onderdelen F en G
De afdeling over de premiekortingen in de Wfsv bevat een paragraaf 2
(met de artikelen 50a tot en met 50c) met algemene bepalingen voor
zowel de premiekorting oudere werknemer als premiekorting arbeisdgehandicapte werknemer.
Aan artikel 50a is een lid toegevoegd, waarin bepaald wordt, dat de
premiekorting oudere werknemer niet kan worden toegepast, indien in
verband met de dienstbetrekking met dezelfde werknemer al de premiekorting arbeidsgehandicapte werknemer is toegepast of kan worden
toegepast. Dat laatste is het geval indien de werknemer die in dienst
wordt genomen zowel arbeidsgehandicapte is als oudere werknemer, die
uit een uitkeringssituatie naar werk wordt toegeleid. (onderdeel F)
Het nieuwe artikel 50b bevat alle bepalingen op de vaststelling van het
bedrag van de premiekorting, die nu nog verspreid in de artikelen 48 en
50 waren opgenomen (onderdeel G)
Dit betreft de premiekorting ingeval van een overeengekomen
arbeidsduur van minder dan 36 uur en ingeval van een dienstbetrekking
zonder vaste arbeidsduur (artikel 50b, eerste lid). In het tweede lid wordt
een nadere invulling gegeven aan de vaststelling bij een dienstbetrekking
zonder vaste arbeidsduur. Artikel 50c bevat al de delegatiebepaling voor
het stellen van nadere regels voor deze berekening bij ministeriële
regeling. De wijziging heeft vooral tot gevolg dat deze bepalingen, die al
golden voor de premiekorting oudere werknemer ook van toepassing
worden voor de premiekorting arbeidsgehandicapte werknemer.
In artikel 50b, derde lid, is de bestaande inhoud van artikel 50b
opgenomen, waarbij wordt bepaald dat geen negatieve premie kan
worden vastgesteld bij toepassing van de premiekorting.
Onderdelen H tot en met K
In de Wfsv is geregeld, dat de premiekortingen (minder premieopbrengst)
ten laste worden gebracht van de fondsen waarop de premie betrekking
heeft. Dit betreft het Algemeen Werkloosheidsfonds (artikel 100), het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

8

Uitvoeringsfonds voor de overheid (voor uitkeringen aan overheidswerknemers, artikel 108), het Algemeen arbeidsongeschiktheidsfonds (artikel
115) en de Werkhervattingskas (lasten WGA-uitkeringen, artikel 117b).
Voorgesteld wordt de bedragen van de premiekortingen alleen ten laste te
brengen van het arbeidsongeschiktheidsfonds en daarbij dus geen
toerekening aan de verschillende fondsen van toepassing te laten zijn.
Hierdoor wordt beter recht gedaan aan het gelijke speelveld van de
hybride WGA-markt. De wijzigingen in deze onderdelen hebben hierop
betrekking.
Artikel II. Inwerkingtreding
Omdat dit wetsvoorstel wordt bezien in samenhang met andere wetsvoorstellen dient de datum van inwerkingtreding daarop te worden afgestemd.
Daarom wordt deze bij koninklijk besluit vastgesteld.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
H. G. J. Kamp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 284, nr. 3

9