Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

33 578

Eerstelijnszorg

Nr. 68

BRIEF VAN DE MINISTER VOOR MEDISCHE ZORG
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 24 juni 2019
Met deze brief kom ik tegemoet aan het verzoek van het lid Geleijnse
(50PLUS) gedaan tijdens de regeling van werkzaamheden van 11 juni jl.
om te reageren op het bericht «Patiënten maanden zonder huisarts:
«Kreeg steeds te horen dat er geen plek is»»1. Het artikel gaat over
(toekomstige) tekorten aan huisartsen op verschillende plaatsen in
Nederland.
Allereerst wil ik graag benadrukken dat ik het belangrijk vind dat de
huisartsenzorg voor iedereen toegankelijk is. Ik vind dat iemand bij de
huisarts terecht moet kunnen als iemand daar behoefte aan heeft. Ik hecht
er ook aan dat huisartsen zich niet overbelast voelen, voldoende tijd
hebben voor de patiënt en dat de kwaliteit van zorg is gewaarborgd. De
signalen over het niet (tijdig) kunnen vinden van een huisarts zijn mij
bekend. Hierover heb ik gesprekken met de Landelijke Huisartsenvereniging (LHV), InEen (vereniging van organisaties voor eerstelijnszorg),
Patiëntenfederatie Nederland, Zorgverzekeraars Nederland die hierbij
vanuit hun achterban een rol hebben en die zijn aangesloten bij het
Bestuurlijk Akkoord Huisartsenzorg 2019–2022.
Dit vraagstuk staat niet op zichzelf en is onderdeel van een breder
arbeidsmarkt vraagstuk. In het Bestuurlijk Akkoord Huisartsenzorg
2019–20222 heb ik met partijen reeds diverse afspraken gemaakt op het
gebied van arbeidsmarktvraagstukken in de huisartsenzorg. Dit betreft
onder andere afspraken over het beschikbaar stellen van voldoende
opleidingsplaatsen, over het realiseren van 75 leerwerkplekken voor
Physician Assistants (PA) en Verpleegkundig Specialisten (VS) en over
aandacht voor de veranderende rol van de huisarts in de opleiding.
Daarnaast wordt in het kader van het Actieprogramma Werken in de zorg

1

https://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2288018-patienten-maanden-zonder-huisarts-kreeg-steeds-tehoren-dat-er-geen-plek-is.html.
2
Bijlage bij Kamerstuk 33 578, nr. 58.

kst-33578-68
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 33 578, nr. 68

1

(bijlage bij Kamerstuk 29 282, nr. 303) met het veld ingezet op het
terugdringen van personeelstekorten in geheel zorg en welzijn.
Gezamenlijk onderzoek en verkenning mogelijke oplossingen
De arbeidsmarktproblematiek heeft mijn aandacht, met name in de
gebieden waar er meer vraag is naar huisartsenzorg dan er geboden
wordt. Daarom heb ik samen met de Landelijke Huisartsen Vereniging
(LHV) door Nivel en Prismant onderzoek laten doen. In het onderzoek
«Balans in vraag en aanbod in de huisartsenzorg»3 wordt geconcludeerd
dat er voor veel arbeidsmarktregio’s in de komende vijf en zeker in de
komende tien jaar in toenemende mate knelpunten te verwachten zijn
door een groeiende zorgvraag en een achterblijvend aanbod in de
huisartenzorg.
Op basis van dit onderzoek heb ik samen met de LHV, aanvullend op de
acties en afspraken in het Bestuurlijk Akkoord Huisartsenzorg, een plan
van aanpak opgesteld. Dit met als doel het aanbod te bevorderen. Dit plan
van aanpak heb ik uw Kamer op 23 april gestuurd (brief van 23 april 2019,
Kamerstuk 33 578, nr. 63). Speerpunten in het plan van aanpak richten zich
op landelijk voldoende huisartsen en ondersteunend personeel opleiden,
huisartsen ondersteunen bij de inzet van taakherschikking en meer
aandacht binnen de opleiding voor praktijkhouderschap.
Dergelijke veranderingen in de arbeidsmarktsituatie vinden niet plaats van
de ene op de andere dag. Ook voor de korte termijn zullen oplossingen
gevonden moeten worden. Zorgverzekeraars hebben mij laten weten dat
zij een bemiddelende rol uitvoeren om patiënten op korte termijn bij een
huisartsenpraktijk te kunnen plaatsen. Zij bieden daarnaast regionaal
ondersteuning, gezamenlijk met relevante partijen, bij het oplossen van
ervaren problemen van een tekort aan huisartsen. Ik noem een paar
voorbeelden:
• Samenwerking met onder andere een huisartsenkring.
• Structureel versterken van de integrale wijkaanpak
• Initiatieven waarbij, indien een huisartsenpraktijk niet opgevolgd
wordt, de praktijk tijdelijk wordt overgenomen en de waarneming
geregeld wordt.
• Begeleidingsaanbod bij stoppen en starten praktijk, zoals het vinden
van een opvolger en ondersteuning voor opvolgers.
• Huisartsen proactief benaderen om te informeren naar hun plannen
rondom de beëindiging van hun praktijk, zodat snel inzichtelijk is waar
en wanneer een mogelijk probleem gaat ontstaan.
De NZa heeft mij laten weten ook te zien dat er regionale oplossingen
worden ontwikkeld door betrokken partijen, vaak in samenwerking met de
zorgverzekeraar.
Op basis van deze contacten concludeer ik voor nu dat mensen
vooralsnog altijd wel bij een huisarts bemiddeld worden, maar dat de
wachttijd in sommige gevallen kan oplopen tot een paar maanden. Dat
vind ik te lang. Ik zal hierover in gesprek blijven met de landelijke partijen,
waaronder de LHV, Zorgverzekeraars Nederland en de NZa en erop
toezien dat maximale inspanning wordt gepleegd om mensen zo snel
mogelijk bij een (nieuwe) huisarts te plaatsen.
Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
De Minister voor Medische Zorg,
B.J. Bruins
3

Bijlage bij Kamerstuk 33 578, nr. 60.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 33 578, nr. 68

2