Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 236

Wijziging van de Wet op het financieel toezicht
en enige andere wetten (Wijzigingswet
financiële markten 2013)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 15 juni 2012
De vaste commissie voor Financiën belast met het voorbereidend
onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel, heeft de eer als volgt verslag
uit te brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit
verslag afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de
openbare behandeling van het voorstel van wet voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave

blz.

– Algemeen
– Kaderwet zelfstandige bestuursorganen
– Wijziging van de provisieregels
– Wijziging van de biedingsregels
– Verankering van de moreel-ethische verklaring (bankierseed)
– Overig
– Artikelsgewijs
– Artikel 4:9
– Artikel 4:25a
– Artikel 4:25b

1
2
2
6
7
7
8
8
8
8

Algemeen
De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Deze leden vragen een nadere toelichting op een aantal
onderdelen van het wetsvoorstel.
De leden van de PvdA-fractie hebben kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Hoewel deze leden positief gestemd zijn over het voorliggende wetsvoorstel willen de leden van de PvdA-fractie wel nog enkele
opmerkingen plaatsen op de volgende punten: de wijziging van de
provisieregels, de wijziging van de biedingsregels en de bankierseed.

kst-33236-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

1

De leden van de fractie van de PVV hebben met belangstelling kennisgenomen van dit wetsvoorstel. Daarbij hebben deze leden enkele vragen en
opmerkingen.
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel. Het voorstel bevat een viertal inhoudelijke wijzigingen. DNB en de AFM worden onder de werkingssfeer van de Kaderwet
zelfstandige bestuursorganen gebracht, er zijn wijzigingen van de
provisieregels, de biedingsregels worden gewijzigd en de bankierseed
wordt verankerd. De leden van de CDA-fractie hebben over deze wijzigingen enkele vragen.
De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Deze leden hebben hierover een aantal vragen.
De leden van de D66 hebben met interesse kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Deze leden vinden het positief dat er opnieuw maatregelen
worden genomen om de financiële sector te versterken. Deze leden
hebben op een aantal onderdelen vragen.
De leden van de ChristenUnie-fractie hebben kennisgenomen van het
voorstel. Deze leden willen de regering nog enkele vragen voorleggen.
Kaderwet zelfstandige bestuursorganen
De leden van de CDA-fractie lezen over het voornemen om DNB en de
AFM onder de kaderwet te brengen en dat dit een gevolg van de Wet
bekostiging financieel toezicht is. Wat is nu precies de toegevoegde
waarde van deze keuze? Wat zijn de gevolgen voor de bevoegdheden van
de toezichthouders?
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering om een nadere
onderbouwing van de keuze om de bepaling waarin de Kaderwet op de
AFM en DNB van toepassing wordt verklaard, op te nemen in de Wft.
Zoals gesteld zijn er verschillende wetten mogelijk waarin de Kaderwet
van toepassing wordt verklaard. Genoemde leden vragen waarom de
regering er niet voor heeft gekozen om de vantoepassingverklaring in
meerdere wetten op te nemen, zoals de Pensioenwet en de Wet financiële
markten BES. Met betrekking tot de monetaire taak die DNB heeft in de
openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba vragen de leden van
de ChristenUnie-fractie hoe deze taak zich verhoudt tot de taken in het
kader van het ESCB. Wat zijn de verschillen, bijvoorbeeld met betrekking
tot (afwezigheid van) ministeriële verantwoordelijkheid? Genoemde leden
vragen of het ook mogelijk is om de Kaderwet van toepassing te laten zijn
op de monetaire taak van DNB in relatie tot BES, zodat alle taken van DNB
in relatie tot BES onder de Kaderwet vallen.
Wijziging van de provisieregels
Kennis- en ervaringstoets
De leden van de VVD-fractie lezen dat uit het SEO onderzoek blijkt dat
onder de huidige transparantieregels de aard, kosten en kwaliteit van de
dienstverlening met het huidige dienstverleningsdocument onvoldoende
zichtbaar worden wanneer de klant aan de poort staat. Daarom dient door
middel van transparantieregels voor financiële dienstverleners een
herkenbaar dienstverleningsdocument verplicht te worden gesteld, om de
klant in staat te stellen een goede keuze te maken uit een gedifferentieerd
aanbod van dienstverlening. Welke verbeteringen heeft de regering

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

2

concreet doorgevoerd ten opzichte van het huidige dienstverleningsdocument?
De AFM krijgt sinds de invoering van het dienstverleningsdocument per
1 juli 2009 veel vragen hierover van financieel dienstverleners. Waarom
heeft de regering niet besloten om een wettelijk model vast te stellen voor
het dienstverleningsdocument? De leden van de VVD-fractie zijn van
mening dat een vast model duidelijkheid en helderheid zou kunnen
scheppen voor financiële dienstverleners. Graag een reactie op dit punt.
De leden van de VVD-fractie lezen dat consumenten die een financieel
product willen aanschaffen, verplicht worden om een kennis- en
ervaringstoets af te leggen. De consument wordt dan gewaarschuwd of
het verstandig is advies in te winnen. Waarom heeft de regering zich
alleen beperkt tot complexe financiële producten? Waarom vindt de
regering het niet nodig om de kennis- en ervaringstoets ook voor
consumptief krediet in te voeren of vindt de regering dat het consumentenbelang bij consumptief kredietverstrekking al voldoende is gewaarborgd door de verplichte toetsing aan de verstrekkingsnormen?
Wat is de mening van de regering over het breder inzetten van de kennisen ervaringstoets bij de verkoop van financiële producten? De leden van
de PvdA-fractie willen zich sterk maken voor een openbaar register van
financieel adviseurs, dat als kwaliteitskeurmerk kan dienen voor consumenten. De regering heeft bij monde van de minister van Financiën
eerder aangegeven het marktinitiatief af te wachten. Wat is het oordeel
van de regering over de huidige stand van zaken over dit marktinitiatief
mede gelet op het waarborgen van de betrouwbaarheid en de kunde van
de adviseur?
De leden van de CDA-fractie lezen dat er in dit wetsvoorstel verdere
stappen worden gezet voor de cultuuromslag bij financiële dienstverleners. Klanten kunnen nu nog zonder enige vorm van advies een
complex financieel product aanschaffen. Op welke wijze wordt de klant in
de nieuwe situatie nu bewust gemaakt van de keuzes? Kan een klant nu
ook tegen zijn wil in advies krijgen? Wat zijn de criteria die daarbij
gehanteerd worden?
De leden van de SP-fractie vragen wat volgens de regering de reden is
van het feit dat de huidige provisieregels onvoldoende effectief zijn om
een cultuuromslag bij financiële dienstverleners op gang te brengen.
Waarom beperkt de regering het verbod op provisies tot de complexe
producten? Zijn er volgens de regering nog steeds perverse prikkels
aanwezig bij financiële dienstverleners? Zo ja, welke zijn dat? Zo nee, wat
is dan de reden van het feit dat de gewenste cultuuromslag niet is bereikt?
Is de regering van mening dat deze perverse prikkels geheel uit de
financiële dienstverlening dienen te verdwijnen? Zo nee, waarom niet? Zo
ja, wat gaat de regering doen om deze perverse prikkels te bestrijden?
De leden van de SP-fractie vragen of de regering van mening is dat het
een gunstige ontwikkeling zou zijn wanneer klanten gemakkelijker kunnen
overstappen naar een andere financiële dienstverlener. Zo ja, welke
stappen gaat hij ondernemen om dat te bewerkstelligen? Gaat de regering
met regelgeving komen om het makkelijker te maken over te stappen naar
een andere financiële dienstverlener?
Met dit voorstel van wet wordt het mogelijk gemaakt om de kennis- en
ervaringstoets die een financiële dienstverlener ten aanzien van bepaalde
producten dient af te nemen, nader in te kleden. Hoe gaat deze toets in
zijn werk? Wat is de toegevoegde waarde van deze toets?
De leden van de D66-fractie constateren dat de consument terecht wordt
gewaarschuwd bij het aanschaffen van complexe financiële producten
waar de consument te weinig kennis over heeft. Deze leden zijn dan ook

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

3

positief gestemd over het voornemen van de regering om ruimte te
bieden aan het opzetten van een kennis- en ervaringstoets voor consumenten bij het aanschaffen van complexe financiële producten zonder
advies. De leden van de D66-fractie vragen wat de gevolgen van een
dergelijke toets zullen zijn in de praktijk. Zo wordt aangegeven dat er een
waarschuwing zal volgen richting consumenten die de toets niet
succesvol doorstaan. De leden van de D66-fractie vragen hoe een
dergelijke waarschuwing eruit zal zien. Graag willen deze leden van de
regering weten in hoeverre de verschillen tussen de distributiekanalen
hierbij worden aangegeven. Wordt er een duidelijk onderscheid gemaakt
tussen directe aanbieders en onafhankelijke adviseurs? Wordt er in de
waarschuwing verwezen naar een specifieke plaats waar dienstverleningsdocumenten kunnen worden opgevraagd en eventueel vergeleken? Hoe
zorgt de regering ervoor dat consumenten die naar aanleiding van de
waarschuwing kiezen voor advies ook daadwerkelijk uitkomen bij
onafhankelijke adviseurs, en niet het benodigde advies inwinnen door
middel van een extra telefoontje richting de aanbieder van complexe
financiële producten?
De leden van de D66-fractie staan positief tegenover herkenbare dienstverleningsdocumenten. Deze leden benadrukken hierbij het belang van
uniformiteit en overzichtelijkheid van deze documenten. Het verplicht
opnemen van gesloten vragen in de documenten leidt ertoe dat de
consument in staat wordt gesteld de verschillende dienstverleningsdocumenten met elkaar te vergelijken. Kan de regering aangeven of het
voornemen er is om verdere eisen te stellen aan de uniformiteit van de
dienstverleningsdocumenten, zoals het opnemen van verplichte hoofdstukken en bepaalde gesloten vragen? Indien dit het geval is, zou de
regering dan ook toe kunnen lichten hoe en op welke termijn zij dit van
plan is en hoe dit wordt vormgegeven?
De leden van de ChristenUnie-fractie verwelkomen de beweging richting
een meer klantgerichte advisering. Met betrekking tot de kennis- en
ervaringstoets vragen genoemde leden zich af wie de klant moet
waarschuwen dat het verstandig is om advies in te winnen? Financiële
dienstverleners hebben in dezen natuurlijk een dubbele pet op.
Genoemde leden vragen zich af of en welke stappen een financiële
dienstverlener vanuit zijn verantwoordelijkheid moet nemen indien blijkt
dat een klant over onvoldoende kennis en ervaring beschikt en toch het
product wil afnemen zonder advies in te winnen? Hoe verhoudt zich dit tot
de bankierseed?
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of de regering heeft
overwogen om voor zeer complexe en impactvolle producten toch een
adviesplicht in te stellen, tenzij heel duidelijk blijkt dat de klant over
voldoende kennis en ervaring beschikt?
Provisieverbod
De leden van de PvdA-fractie hebben zich reeds in een eerder stadium
uitgesproken voor een provisieverbod. Deze leden zagen in het provisiesysteem een perverse prikkel die leidde tot omzetgedreven advisering in
plaats van klantgerichte advisering. Het provisieverbod samen met een
door regelgeving afgedwongen transparante facturering zal de klantgerichte concurrentie tussen financieel intermediairs bevorderen. De leden
van de PvdA-fractie spreken tevens hun steun uit voor het voorstel voor
de kennis- en ervaringstoets die een financiële dienstverlener ten aanzien
van bepaalde producten moet afnemen bij zijn klanten. De leden van de
PvdA-fractie spreken wel de wens uit deze kennis- en ervaringstoets voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

4

een breder scala aan producten in te zetten waaraan bovengemiddelde
risico’s zijn verbonden of voor producten die complex van aard zijn.
De leden van de PVV-fractie gaan graag in op de wijziging van de
provisieregels. De Nederlandse markt voor financieel advies wordt voor
95% beheerst door banken. Een bank is een commerciële onderneming,
winst maken om te overleven staat daarbij voorop. Dit winststreven staat
op de eerste plaats, pas op de tweede plaats komt het op correcte wijze
informeren van consumenten over hun opties. De verstrekte informatie
was vaak gekleurd, bij advisering werden louter de positieve kante
benadrukt en werden de minder positieve kanten en het risico maar
gemakshalve vergeten. Dit werd door de provisies alleen maar nog
versterkt. Financiële producten werden verkocht louter vanwege de
hoogte van de provisie of de financiële producten wel pasten bij de klant
de er niet zo veel toe. Na de financiële crises beloofde de financiële wereld
dat het klantenbelang weer centraal moest staan. Toch verkopen banken
nog steeds willens en wetens beleggingsproducten die onnodig duur zijn
en waarvan niet gezegd kan worden dat het klantenbelang daarbij centaal
staat. De klant wordt willens en wetens nog steeds niet goed geïnformeerd. De financiële sector heeft een gouden kans om schoon schip te
maken laten liggen en het beladen verleden overboord te zetten. Er werd
slechts een lippendienst bewezen, het eigenbelang bleef prevaleren en het
verdienmodel bleef staan. De klant van een financiële instelling legt het
door zijn kennisachterstand (informatieasymmetrie) en gebrek aan
wettelijke bescherming per definitie af tegen die financiële instelling.
Met het huidige wetsontwerp wordt er een provisieverbod ingevoerd er
komt een extra wettelijke bescherming. Met dit provisieverbod wordt
echter slechts een perverse prikkel weggenomen. De informatieasymmetrie wordt hiermee niet opgelost. De financiële producten zelf mogen
straks niet meer worden verkocht tegen een provisie aan een klant. Het is
maar de vraag in hoeverre dit het probleem oplost. Op de achtergrond
spelen namelijk de retourprovisies, provisies die een financiële instelling
aan een andere financiële instelling worden betaald als die haar
producten verkoopt. Volgens de leden van de PVV-fractie staat er niets aan
in de weg om het financiële product te adviseren waarop de hoogste
retourprovisie wordt betaald. De leden van de PVV-fractie vragen of een
zogenoemd transparantiedocument dit wel oplost. Wat de leden van de
PVV-fractie missen is de onafhankelijkheid van het financiële advies. Er
blijft een koppeling tussen het maken en het verkopen van het financiële
product. De informatieasymmetrie wordt hier mee niet opgelost. De
oplossing ligt in het loskoppelen van het maken en het verkopen van het
financiële product. Zolang dit niet is gebeurd, zullen de perversies in het
systeem blijven zitten en is het transparantiedocument gewoon een extra
checklist en een bewijsmiddel dat de financiële instelling zijn zorgplicht is
nagekomen, uiteraard ten nadele van de klant.
Echter, nu zijn de financiële instellingen alweer bezig met het opzetten van
brookersafdelingen, waarvoor het provisieverbod weer niet geldt.
Transparantie is het woord. Maar voor de leden van de PVV-fractie is het
nog niet helder, dus niet transparant. Wat de leden van de PVV-fractie nog
steeds missen is de onafhankelijkheid van het financiële advies, het
doorsnijden van de koppeling tussen het maken en het verkopen van het
financiële product. De leden van de PVV-fractie vragen wat de consequenties zijn van een overtreding van het provisverbod. Deze leden
achten het gepast om bij overtreding over te gaan tot (tijdelijke) intrekking
van de vergunning. Daarbij moet wel gelden «three strikes and you are
out», bij drie overtredingen wordt de vergunning onvoorwaardelijk in
getrokken en is het klaar.
Toch denken de leden van de PVV-fractie dat daarmee het probleem niet
definitief wordt opgelost. Slechts onafhankelijkheid van het financiële
advies gepaard gaande met het afwezig zijn van een koppeling tussen het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

5

maken en het verkopen van het financiële product zal dit oplossen. Welke
stappen worden er in die richting gezet? De leden van de PVV-fractie zijn
er nieuwsgierig naar.
Om welke reden wordt de reikwijdte van het provisieverbod in lagere en
niet in hogere regelgeving bepaald, zo vragen de leden van de SP-fractie.
Met betrekking tot het provisieverbod vragen de leden van de
ChristenUnie-fractie of de regering al iets meer kan aangeven over de
reikwijdte van het provisieverbod. Deze leden vragen of de regering het
onderscheid in transparantieverplichtingen tussen producten die wel of
niet onder het provisieverbod vallen, verder kan onderbouwen. Wat is de
achterliggende gedachte bij dit onderscheid?
Eisen aan vakbekwaamheid
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen op welke wijze de regering
wil borgen dat werknemers van een financiële dienstverlener voldoen aan
de eisen van vakbekwaamheid. Aan welke minimumeisen moeten
werknemers voldoen?
Wijziging van de biedingsregels
In het wetsvoorstel worden enkele wijzigingen op het terrein van
biedingsregels voorgesteld, zo lezen de leden van de VVD-fractie. Een
persoon die overwegende zeggenschap verkrijgt in een beursvennootschap met statutaire zetel in Nederland is straks gehouden een openbaar
bod uit te brengen op alle aandelen van de betreffende vennootschap. Er
gelden een aantal uitzonderingen op deze biedplicht. De regering heeft
een additionele waarborg in het wetsvoorstel opgenomen om te
voorkomen dat deze biedplicht kan worden omzeild. Waarom voert de
regering deze wijzigingen door? Bevatten de huidige spelregels onvoldoende waarborgen om (machts)misbruik tegen te gaan of zijn deze
wijzigingen het gevolg van aanpassingen in de Europese richtlijn
betreffende het openbaar overnamebod?
Cash settled instrumenten worden onder de reikwijdte van de transparantiebepalingen uit hoofdstuk 5.3. van de Wft en het Besluit openbare
biedingen Wft gebracht. De leden van de VVD-fractie vragen of er nog
andere instrumenten onder de reikwijdte van de transparantiebepalingen
worden gebracht.
De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de wijziging van de biedingsregels voor beursvennootschappen. Deze
leden zien het verplichte bod op alle aandelen, bij het verkrijgen van een
overwegend belang van 30% van de aandelen, als dienend ter
bescherming van minderheidsaandeelhouders alsmede als een drempel
voor vijandige overnames. De leden van de PvdA-fractie ondersteunen de
voorgestelde wijziging in de biedingsregels, daar deze wijziging een extra
waarborg biedt op het omzeilen van de regels omtrent het verplichte bod.
Wel willen de leden van de PvdA-fractie benadrukken, ook in het licht van
de op 15 mei 2012 gestelde schriftelijke vragen door de leden Plasterk en
Groot over het bod op KPN, dat altijd bekeken moet worden of de grens
van 30% voor een verplicht bod nog afdoende met het oog op het
versplinterde aandelenbezit en de beperkte opkomst op aandeelhoudersvergaderingen.
De leden van de CDA-fractie lezen dat minderheidsaandeelhouders beter
worden beschermd in geval van een openbaar bod. Een persoon die een
meerderheid krijgt in een beursgenoteerde onderneming is verplicht een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

6

bod uit te brengen op alle aandelen. Nu bestaan er nog uitzonderingen op
deze biedplicht. Deze uitzonderingen worden teruggebracht. In welke
gevallen zijn er nu nog uitzonderingen mogelijk? Hoe vaak en op welke
wijze wordt daar in de praktijk op deze uitzonderingen een beroep
gedaan?
Verankering van de moreel-ethische verklaring (bankierseed)
De leden van de VVD-fractie constateren dat de moreel-ethische verklaring
die beleidsbepalers in het kader van de Code Banken dienen af te leggen
wettelijk worden verankerd naar aanleiding van de motie Huizing/
Blanksma1. De eed of belofte wordt verplicht voor alle financiële ondernemingen. In het wetsvoorstel is een bepaling opgenomen die het mogelijk
maakt om de verankering nader uit te werken voor beleidsbepalers.
Waarom wordt de reikwijdte van deze norm geregeld in een ministeriële
regeling en niet in het wetsvoorstel? Kan de regering al een indicatie
geven wat de reikwijdte van de norm zal zijn?
De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorstel voor een bankierseed voor alle medewerkers van
financiële ondernemingen zoals bepaald in de Wft. De brede opzet van de
bankierseed heeft de instemming van deze leden. Wel hebben de leden
van de PvdA-fractie vraagtekens bij de juridische consequenties van de
bankierseed. De eed moet niet louter verworden tot een symbool, maar
moet juridische consequenties krijgen voor de bankier of de financiële
onderneming waar deze werkt. De leden van de PvdA-fractie vragen de
regering daarom om nader toe te lichten wat de praktische implicaties van
de bankierseed zijn voor de aansprakelijkheid van bankiers en financiële
ondernemingen indien zij de eed overtreden.
De leden van de CDA-fractie hebben een aantal vragen op dit punt. Gaat
de bankierseed zowel gelden voor bestuurders van verzekeraars als
bankiers? Wat gebeurt er als een bestuurder de eed niet wil afleggen? Op
welke wijze wordt de eed precies verankerd in de geschiktheidtoets? Hoe
gaat dit in de praktijk vorm krijgen? Op welk moment vindt de eed plaats?
Gaat de eed gelden ook gelden voor bestaande bestuurders of alleen voor
nieuwe gevallen? Onder welke voorwaarden kan deze eed worden
uitgebreid naar alle beleidsbepalers? Wie bepaalt of dit ook echt gebeurt?
Welke functionarissen behoren er tot de categorie beleidsbepalers? De
leden van de CDA-fractie vragen om een nadere specificatie.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen voor welke vormen van
financiële dienstverlening en welke personen de bankierseed nu precies
gaat gelden. Gaat de bankierseed ook gelden voor medewerkers, of
slechts voor beleidsbepalers? Zo ja, wordt er dan een onderscheid
gemaakt tussen verschillende categorieën? De leden van de ChristenUniefractie vragen of de bestaande open norm (Beleidsregel deskundigheid
2011) nog voldoende tegemoet komt aan de eisen die mogen worden
gesteld aan financiële dienstverleners. Genoemde leden vragen of er
andere mogelijkheden zijn om beleidsbepalers en medewerkers te toetsen
op hun geschiktheid?
Overig

1
2

Kamerstukken II 2010/11, 31 980, nr. 43.
Kamerstukken II 2011/12, 31 980, nr. 63.

Op 14 april 2012 is uw brief over het concept-wijzigingsbesluit
ontvangen2. De leden van de CDA-fractie vragen hoe zich dit verhoudt tot
het voorliggende wetsvoorstel. Wat zijn volgens de regering de belangrijkste gevolgen hiervan? Wat zijn de gevolgen van het eensporig
rentebeleid hypotheken?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

7

Het wetsvoorstel bevat een groot aantal (sub)delegatiebepalingen,
waardoor op veel punten de precieze invulling van de regelgeving nog
onduidelijk is. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering
om aan te geven welke richtlijnen gehanteerd worden bij de keuze voor
hetzij een delegatie naar een algemene maatregel van bestuur hetzij een
subdelegatie, zodat onderwerpen ook bij ministeriële regeling kunnen
worden geregeld.
Artikelsgewijs
Artikel 4:9
De leden van de SP-fractie vragen op welke wijze een financiële dienstverlener zorg dient te dragen voor de vakbekwaamheid van zijn werknemers.
Welke voorwaarden worden hieraan gesteld? Hoe wordt de naleving
hiervan verzekerd? Staan er sancties op het niet naleven van dit artikel?
Zo ja, welke zijn deze?
Artikel 4:25a
De leden van de D66-fractie delen de opvatting dat financiële dienstverleners en aanbieders transparant moeten zijn over de kosten van
activiteiten die zij uitvoeren, net als adviseurs en bemiddelaars dat
moeten zijn. Deze leden zijn dan ook van mening dat de consument inzicht
moet krijgen in de kosten die specifiek gemaakt worden voor advies. De
leden van de D66-fractie zijn van mening dat apart factureren de meest
effectieve methode is om het onderscheid tussen advies-kosten en
overige kosten duidelijk te maken richting de consument. Alleen op deze
manier wordt de consument in staat gesteld om de kosten van verschillende distributiekanalen goed met elkaar te vergelijken. Deelt de regering
deze opvatting? Zo ja, geeft de hier besproken wetgeving voldoende
ruimte om in verdere bepalingen te voorkomen dat aanbieders hun
advieskosten wel kunnen versleutelen met de premie terwijl onafhankelijk
adviseurs dit niet kunnen doen?
De leden van de D66-fractie constateren dat zonder het apart te laten
factureren van advieskosten door aanbieders van complexe financiële
producten er een ongelijk speelveld ontstaat ten nadele van onafhankelijke adviseurs. Aanbieders van complexe financiële producten blijven de
mogelijkheid houden om de betaling van advieskosten te versleutelen met
de periodieke betalingen van de consument. Deze leden willen dan ook
graag van de regering weten hoe het gelijke speelveld tussen onafhankelijke adviseurs en aanbieders wordt gerealiseerd, zolang de aanbieders
hun advieskosten niet apart in rekening hoeven te brengen. Daarnaast
vragen deze leden aan de regering om toe te lichten waarom verdere
specifieke maatregelen omtrent het in de praktijk brengen van kostentransparantie niet in de wet zijn opgenomen. Ook willen de leden van de
D66-fractie graag weten welke concrete plannen er zijn ontwikkeld
teneinde het «level playing field» tussen onafhankelijk adviseurs en
aanbieders op korte termijn te realiseren.
Artikel 4:25b
In het nieuwe artikel 4:25b lezen de leden van de CDA-fractie dat de
informatieverplichtingen worden aangescherpt. Het gaat om het transparant maken van de advies- en distributiekosten. De leden van de
CDA-fractie vragen in hoeverre deze informatiebepaling tot gevolg heeft
dat het product als consumptief krediet kan worden beschouwd. In het
bijzonder als er gespreid betalen plaatsvindt. Wat zijn de mogelijke
gevolgen voor het gespreid betalen? In hoeverre leidt het transparant
maken van distributiekosten tot onnodig hoge kosten?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

8

Op welke wijze kunnen financiële dienstverleners voldoen aan de eis om
transparant te zijn over hun beloning, zo vragen de leden van de
SP-fractie. Zijn hieraan voorwaarden gesteld? Zo ja, welke? Zo nee,
waarom niet? De regels met betrekking tot de beloning van alle financiële
dienstverleners worden in één bepaling opgenomen. Zijn er inhoudelijke
verschillen met betrekking tot de beloningsregels, in vergelijking met de
huidige situatie? De leden van de SP-fractie vragen op welke wijze de
eisen aan de inhoud en vormgeving van het dienstverleningsdocument
worden aangescherpt. Hoe verwacht de regering dat deze aanscherping
zal leiden tot de gewenste cultuuromslag? Zou het spoedig overhandigen
van dit dienstverleningsdocument kunnen bijdragen aan het makkelijker
kunnen overstappen van een financiële dienstverlener naar een andere
financiële dienstverlener? Zijn er bepalingen opgenomen betreffende het
tijdstip van overhandigen van het dienstverleningsdocument? Zo ja, welk
moment is dat? Zo nee, waarom niet?
De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,
Aptroot
De adjunct-griffier van de commissie,
Giezen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 236, nr. 5

9