Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

33 722

Voorstel van wet van het lid Van der Steur tot
het stellen van regels omtrent de registratie en
de bevordering van de kwaliteit van mediators
(Wet registermediator)

Nr. 9

AMENDEMENT VAN HET LID SCHOUW
Ontvangen 22 december 2014
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:
1. De definities van «adviesraad» en «commissie mediation» en de
bijbehorende definitiebeschrijvingen vervallen.
2. De definitiebeschrijving van «mediation» komt te luiden:
een proces dat plaatsvindt krachtens een schriftelijke overeenkomst van
opdracht waarbij een van partijen onafhankelijke, onpartijdige persoon
opdracht is gegeven om partijen bij die overeenkomst bij te staan in een
proces waarin zij op basis van vrijwilligheid, in vertrouwelijkheid
vrijblijvend zullen proberen een kwestie die hen verdeeld houdt op te
lossen, terwijl die partijen behoudens andere afspraken daarover, over de
bevoegdheid beschikken om ter zake zelf beslissingen te nemen;.
3. De definitiebeschrijving van «mediationovereenkomst» komt te
luiden:
de overeenkomst van opdracht waarbij een mediator zich jegens ten
minste twee andere partijen verbindt om tegen loon voor hen in een
mediation op te treden als mediator;.
II
Hoofdstuk 4 vervalt.
III
In artikel 53 vervalt: , 16.

kst-33722-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 722, nr. 9

1

IV
Artikel 54 vervalt.
Toelichting
Dit amendement is het eerste in een reeks van vijf met elkaar samenhangende amendementen om een eenvoudiger en beter werkbaar
alternatief te bieden voor de Wet registermediator. Het wijzigt de definities
van mediation en van de mediationovereenkomst. Voorts vervalt
hoofdstuk 4 over de adviesraad en de commissie mediation en de daarbij
behorende overgangsrechtelijke bepaling in artikel 54.
Onderdeel I (wijziging artikel 1 (Kernwaarde gestuurde definitie
mediation))
Voordeel van de in het amendement opgenomen definitie is dat deze de
kernwaarden van mediation benoemt. Als aan de kernwaarden wordt
voldaan, is er sprake van mediation en wil er van mediation sprake zijn
dan moeten dus de kernwaarden van mediation in acht worden genomen.
Een dergelijke definitie schept duidelijkheid omtrent hetgeen partijen
kunnen verwachten wanneer zij instemmen met mediation of voorafgaand aan een gang naar de rechter willen afwegen of zij van mediation
gebruik willen maken.
Daarmee worden de vragen over wat onder mediation zoals
opgenomen in de Wet registermediator dient te worden verstaan
weggenomen. Discrepantie met de in het Wetboek van burgerlijke
rechtsvordering genoemde definitie en de definitie als genoemd in de
Europese mediationrichtlijn wordt vermeden. Tevens wordt het
verwarring scheppende begrip «een gedeelde norm waar bij partijen
behoefte aan is» uit de definitie gehaald. Er wordt immers vaak helemaal
geen norm gedeeld, terwijl er wel een compromis tot stand komt. Daarbij
wordt geen norm gedeeld, maar een concessie aan een eigen norm
gedaan. Het betoog dat de wens om van elkaar af te willen dan de
gedeelde norm zou zijn die de mediator partijen moet laten vinden of
hervinden en waarbij daar behoefte aan bestaat, kan niet op dezelfde
norm betrekking hebben als de wens om van elkaar af te komen, want die
norm is al gedeeld op het moment dat men instemt met een mediation en
in de mediation kan dat dus niet meer de norm zijn die moet worden
gevonden of hervonden. De norm als wens om van elkaar af te komen, is
een reden om mediation te beproeven maar kan niet de norm zijn waar
naar men in mediation op zoek moet. Wanneer er gedoeld werd op een
juridische norm, wordt geweld aan gedaan aan de aard van mediation,
waar een juridische norm niet noodzakelijk van toepassing is.
Kortom de definitie zoals in het amendement opgenomen, voorkomt
spraakverwarring, interpretatieproblemen en draagt vooral bij aan een
krachtige beeldvorming omtrent hetgeen er onder mediation moet
worden verstaan en wat men mag verwachten en verlangen als men
instemt met mediation.
Onderdeel I (wijziging artikel 1 (Verduidelijken begrip mediationovereenkomst))
In de Wet registermediator was een definitie opgenomen van een
mediationovereenkomst door een verwijzing naar de in artikel 424a van
Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek op te nemen overeenkomst. De reden
voor het amendement is mede dat er door de initieel voorgestelde
definitie alleen sprake zou zijn van een mediationovereenkomst wanneer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 722, nr. 9

2

daarbij een registermediator in de zin van de wet partij zou zijn. Dat zou
betekenen dat het begrip mediationovereenkomst nog slechts van
toepassing is op een overeenkomst van opdracht waarbij een registermediator in de zin van de wet als partij betrokken is. De gedachte in het
wetsvoorstel dat mediators die niet aan de door hem gedachte wettelijke
kwaliteitseisen voldoen zich nog steeds mediator zouden kunnen blijven
noemen, verstaat zich derhalve niet goed met de door hem voorgestelde
definitie van mediationovereenkomst. Een door die mediators gesloten
overeenkomst van opdracht zou immers dan niet als mediationovereenkomst kwalificeren. Dit zou leiden tot een verschraling van het fenomeen
mediation in de samenleving in den brede, hetgeen ongewenst is.
De definitie van mediationovereenkomst als voorgesteld in
artikel 7:424a BW kan eenvoudiger. Dat zou ook de duidelijkheid ten goede
komen. Wanneer een mediator zich tegenover ten minste twee andere
partijen verbindt om als mediator op te treden, voegt het niets toe om nog
een keer op te merken dat dit dan in die hoedanigheid geschiedt. Verder is
het niet onomstreden om te spreken over «de mediation leiden». Een
mediator is een procesbegeleider en geen leider in de normale zin van het
woord. Dat kan zo zijn in het geval van toepassing van een bepaalde
werkwijze, maar niet in alle gevallen. Het is duidelijk genoeg om in de
definitie naar mediation te verwijzen zonder daarbij in de werkwijze van
de mediator te treden.
Onderdelen II en IV (Hoofdstuk 4 en artikel 54 (vervallen van de
Commissie Mediation en Adviesraad))
Door te kiezen voor minder regels, juridisering en bureaucratie, is er ook
geen noodzaak om adviescommissies en adviesraden in te richten en in
stand te houden. De daarmee gemoeide administratieve lasten kunnen
eenvoudig worden bespaard en de doorzichtigheid van het veld blijft
gediend. De werkzaamheden die anders door de Commissie Mediation en
de Adviesraad zouden worden verricht kunnen voor zover daar behoefte
en noodzaak voor bestaan prima worden meegenomen door de beroepsorganisaties. Dat betekent dat ook de relevante overgangsrechtelijke
bepalingen kunnen vervallen.
Schouw

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 722, nr. 9

3