Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 750 XVI

Vaststelling van de begrotingsstaten van het
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport (XVI) voor het jaar 2014

Nr. 84

VERSLAG VAN EEN WETGEVINGSOVERLEG
Vastgesteld 28 januari 2014
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft op
18 november 2013 overleg gevoerd met Minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het onderdeel Sport en Bewegen van
de begroting VWS 2014 en aanverwante zaken.
(De volledige agenda is opgenomen aan het einde van het verslag.)
Van dit overleg brengt de commissie bijgaand geredigeerd woordelijk
verslag uit.
De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport,
Neppérus
De griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport,
Teunissen

kst-33750-XVI-84
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

1

Voorzitter: Neppérus
Griffier: Clemens
Aanwezig zijn zes leden der Kamer, te weten: Bruins Slot, Van Dekken, Pia
Dijkstra, Huizing, Neppérus en Leijten,
en Minister Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.
Aanvang 10.00 uur.
De voorzitter: Goedemorgen. Ik open dit wetgevingsoverleg over het
onderdeel Sport en Bewegen van de begroting van VWS. Ik heet de
Minister en degenen die haar ondersteunen, welkom. Ik heet ook de
mensen op de tribune en degenen die dit overleg thuis volgen welkom. Ik
heet uiteraard ook mijn collega’s welkom. Aan tafel zitten inmiddels
mevrouw Leijten van de SP, de heer Huizing van de VVD, de heer Van
Dekken van de PvdA, mevrouw Bruins Slot van het CDA en mevrouw
Dijkstra van D66. Mevrouw Klever van de PVV heeft zich helaas afgemeld
vanwege ziekte.
Er is voor het overleg van vandaag een indicatie van de spreektijden
gegeven. Omdat mevrouw Leijten niet in topconditie is en volgens mij
eigenlijk gewoon in haar bed zou moeten liggen, stel ik – met een positief
advies – voor om toe te staan dat zij in eerste termijn een motie mag
indienen, zodat zij eerder naar huis kan gaan. Dat kan als de commissie
daarmee instemt op grond van artikel 66, tweede lid.
Aldus wordt besloten.
De voorzitter: Het woord is allereerst aan mevrouw Leijten voor de SP.
Mevrouw Leijten (SP): Voorzitter. Ik dank u en de collega’s voor de
flexibiliteit. Iedereen vindt sport belangrijk. Toen ik me vanmorgen
afvroeg of ik dit debat wel zou moeten doen, dacht ik: ik ga naar de
Kamer, want ik wil toch laten weten dat ik wel tevreden ben, omdat er op
een aantal punten goede voortgang wordt geboekt.
Sport is een belangrijk onderwerp voor iedereen, omdat beweging ervoor
zorgt dat mensen zich goed voelen, omdat veel bewegen voorkomt dat je
krakkemikkig wordt, dat je vast komt te zitten. Beweging kan voorkomen
dat mensen overgewicht en aanverwante ziekten krijgen. Daarom vind ik
het van belang om altijd maar weer te wijzen op het feit dat leren
bewegen ook gewoon een vak is.
Wij hebben afgelopen vrijdagmiddag om 17.07 uur eindelijk de veelgevraagde nulmeting in onze brievenbus ontvangen. Dat is natuurlijk veel te
laat. De scholen en kennisinstituten zijn dan gesloten. Er zijn echt nog wel
mensen die in het weekend werken en ons wat mailen, maar we kunnen
dan natuurlijk niet meer vragen wat mensen vinden van die nulmeting en
wat er volgens hen nu zou moeten gebeuren. Daarom zal ik in de
eerstvolgende procedurevergadering mijn collega’s van VWS maar zeker
ook die van Onderwijs voorstellen om een hoorzitting over de nulmeting
te organiseren. Ik ben blij dat die nulmeting er is. Ik denk dat er ook
ontzettend veel aanknopingspunten zijn om daar met scholen, sportorganisaties, de KVLO en andere organisaties over te spreken. Het gaat daarbij
om de opdracht om ervoor te zorgen dat het sporten op school echt zo
vooruitgaat als we Kamerbreed al jaren willen. Ik vraag wel aan de
Minister hoe het mogelijk is dat zo’n nulmeting om 17.07 uur binnenkomt.
Dan kunnen we weer te horen krijgen dat dit komt door Onderwijs of door
VWS, maar ik wil daar eigenlijk wel een keer vanaf zijn. Dat gehakketak
moet niet meer voorkomen. We kunnen er ook voor kiezen om het nooit
meer in het kader van deze begroting te bespreken, en altijd in het kader
van de begroting van Onderwijs.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

2

In de nulmeting en de begeleidende brief wordt duidelijk gezegd dat het
leren sporten absoluut een vak is. Dat vak zou dus moeten worden
gegeven door sportdocenten, door opgeleide vakleerkrachten lichamelijke
opvoeding. Dat is natuurlijk heel goed, maar we hebben daar sinds 2001
ook al een wet voor. Ik vraag me af wat er met de evaluatie van die wet is
gebeurd.
Er ligt nu een nulmeting, maar ik zou graag willen dat het speciaal
onderwijs bij het verder volgen van het sporten op school in de toekomst
standaard wordt meegenomen. We hebben een vrij goede en degelijke
rapportage gekregen over onbeperkt sporten. Kunnen mensen die een
beperking hebben, in hun dagelijks leven en op school sporten? Ik zou het
heel goed vinden om het speciaal onderwijs gewoon standaard mee te
nemen bij verdere metingen op het punt van sporten op school. Kan de
Minister daarvoor zorgen?
Een volgend punt is het schoolzwemmen. Ik ben eigenlijk nogal
geschrokken van de uitkomst in de nulmeting dat nog maar 34% van de
scholen schoolzwemmen aanbiedt, waar dat ongeveer vijftien jaar
geleden nog 83% was. Ik vind dat echt een gigantische achteruitgang. Je
ziet toch in de krant steeds vaker berichten over mensen in verdrinkingsnood. Dat zijn echt niet altijd toeristen. Is de Minister niet van
mening dat de maatschappelijke impact van een verdrinkingsnood,
hopelijk niet leidend tot een fatale afloop, groot is, niet alleen voor
omstanders maar ook voor reddingsdiensten? Vindt zij dat het niet meer
zwemmen op school opweegt tegen dat soort uitkomsten? Wil zij samen
met haar collega van Onderwijs een actieplan maken om vanaf
aankomend schooljaar gewoon weer te gaan beginnen met het stimuleren
van schoolzwemmen, waarbij wij uitgaan van uiteindelijk een landelijke
dekking, dus 100%?
Ik weet dat het ongebruikelijk is om in eerste termijn een motie in te
dienen, maar ik heb daarvoor zojuist toestemming gekregen. Ik dien die
motie in om te markeren hoe belangrijk ik dit vind. De motie luidt als
volgt.
Motie

De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
verzoekt de regering – voor het nieuwe schooljaar – een actieplan te
maken waarmee we weer toe gaan naar schoolzwemmen op iedere
school,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Leijten. Naar mij
blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 51 (33 750-XVI).
Mevrouw Leijten (SP): Ik heb met veel bewondering gekeken naar de
wijze waarop er vorig jaar, na het dramatische overlijden van de grensrechter, actie is ondernomen door zowel deze Minister als door Minister
Bussemaker en de KNVB om met plannen te komen om veilig sporten op
de velden mogelijk te maken. En toch schuurt er wel iets. Het was
natuurlijk niet zo dat wij net hadden vernomen dat er geweld op het veld
plaatsvond. We hadden daarover immers al een hoorzitting gehouden op
initiatief van VVD-collega De Liefde. Wij kregen tijdens die hoorzitting van
de representant van de KNVB te horen dat het wel meeviel en dat men

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

3

wel een beetje bezig was met het stellen van normen. Ik ben blij dat er nu
normen zijn en dat er nu wordt opgetreden, maar ik wil graag van de
Minister weten of dit nu onderschat is. Is het gebagatelliseerd?
Is er mogelijk nog iets waarvan we nu denken: ach, dat zal zo’n vaart niet
lopen? Misschien zitten we straks weer met een dramatische gebeurtenis.
Ik denk dan niet zozeer aan bijvoorbeeld geweld op het veld, maar wel aan
de hele discussie rond matchfixing. Ik ben erg ontevreden over het
verloop daarvan. Wij zijn als Kamer, de heer Van Dekken en mevrouw
Bruins Slot voorop, continu bezig om informatie te vergaren en Kamervragen te stellen. We worden eigenlijk altijd met een kluitje in het riet
gestuurd. Wij horen: er wordt nog onderzoek gedaan, het is nog onder de
rechter, gaat u maar slapen, er is niet zo veel aan de hand. We zullen daar
op initiatief van de heer Van Dekken nog over spreken, maar ik heb daar
eigenlijk net zo’n gevoel bij als bij het geweld op het veld. Wij wilden daar
wat meer grip op krijgen, wij wilden weten wat we daaraan zouden
kunnen doen en hoe we zouden kunnen voorkomen dat dat geweld
plaatsvindt. Er was iets dramatisch nodig om echt aan de slag te gaan. Ik
zou het ook echt dramatisch vinden als zou blijken dat er in onze
voetbalcompetitie – in de landelijke competitie of misschien wel bij de
wedstrijden van ons Nederlands elftal – ook gewoon gefixt wordt en dat
men dit eigenlijk al weet. Hoe komt het dat het lijkt alsof we schrikken als
er iets dramatisch gebeurt, terwijl we eigenlijk al weten dat het langer
gaande is? Ik zie op dat punt graag een analyse van de Minister tegemoet.
Wij hebben vorige week een hoorzitting gehouden over Sotsji en de
mensenrechten. Ook dat is iets wat schuurt. We gaan allemaal genieten
van onze sporters en we hopen op zo veel mogelijk gouden medailles. Wij
willen natuurlijk ook graag dat onze sporters daar veilig kunnen sporten.
Wij willen hun helemaal niet opleggen dat zij een politiek statement
moeten maken. Maar toch gaan heel veel mensen naar een land waar je
niet jezelf mag zijn als je een seksuele voorkeur hebt voor iemand van
hetzelfde geslacht. Dat zijn heel pijnlijke en tragische dingen.
Ik klaag niet over de houding van de regering, want die vind ik vrij goed.
De regering wijst er vaak op dat zij de homowet discriminatoir vindt en wil
dat dit verandert. Daarover heb dus ik geen klachten, maar ik zou de
Minister willen vragen om iets te veranderen op het gebied van de
toewijzing van dit soort grote sportevenementen. Zij heeft eerder
toegezegd om daar serieus naar te kijken. Ik weet dat mevrouw Dijkstra
daarover waarschijnlijk een motie zal indienen. Dat zal dan wel in de
tweede termijn zijn. Ik steun die van harte. De Minister heeft naar
aanleiding van het WK-bid voor voetbal gezegd: ik ga eens in Europa
bezien of wij met gelijkgestemde landen kunnen organiseren dat bij de
toewijzing van dit soort evenementen niet alleen het geld prevaleert, zoals
het geval lijkt te zijn, maar meer zaken een rol spelen. Ik zou het heel goed
vinden als zij dit ook voor de Olympische Spelen zou kunnen doen.
Daarbij zou ik ook willen vragen of zij de rol van NOC*NSF en vooral de
stellingname van NOC*NSF kritisch zou willen volgen. Gaat zij NOC*NSF
vragen om binnen het IOC een belangrijke rol te spelen om de mensenrechten hoger op de agenda te krijgen?
Er is nog iets waarin ik mevrouw Dijkstra steun, ook al ben ik zo meteen
niet meer bij het vervolg van het debat. Het gaat om de subsidieverlening
aan Service Médical. Het lijkt een heel klein onderwerp, maar het betreft
een organisatie van vrijwilligers, die de eerste hulp tijdens sportevenementen voor hun rekening nemen. Het is echt indrukwekkend wat de
betrokken mensen daar doen in hun vrije tijd, met een heel professionele
inzet. Het zou zonde zijn als zo’n organisatie verdween, simpelweg omdat
de Minister zegt: subsidiebeleid? Daar doe ik niet aan. Ik ben er door de
antwoorden die de Minister heeft gegeven op vele vragen die wij hebben
gesteld, nog niet van overtuigd dat er een gelijksoortig alternatief zal zijn
voor de inzet van het verlenen van eerste hulp tijdens sportevenementen.
Zolang ik daarvan niet overtuigd ben, zal ik mevrouw Dijkstra blijven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

4

steunen als het gaat om het behouden van deze mooie organisatie en de
infrastructuur.
Er wordt veel bezuinigd in gemeenteland. Dat weten wij allemaal. De
bezuinigingen die op sportverenigingen en sportclubs afkomen, zijn
gigantisch. Ik zeg niet dat gemeenten niet mogen bezuinigingen en ik zeg
ook niet dat ik daar nu al een oplossing voor heb, maar ik vind wel dat wij
daar zicht op moeten hebben. Tenslotte praten wij hier veel over sport en
over hoe belangrijk sport is voor onze dagelijkse behoefte aan beweging,
om soepel te blijven. Daarom vraag ik de Minister of zij samen met de
Vereniging van Nederlandse Gemeenten wil bezien hoe het nu precies zit
met de sportvoorzieningen. Waar gaat het hard met de bezuinigingen en
waar niet? Ik zie ook dat er gemeenten zijn die plannen maken voor hun
hele gemeente, waarbij zij wel bezuinigen, maar niet het aanbod en de
inzet verschralen. Daarmee weten zij hun sportende bevolking wel
overeind te houden. Ik zie echter ook gemeentes die heel rücksichtslos
aan de gang zijn, waardoor zij misschien wel het kind met het badwater
weggooien.
De heer Huizing (VVD): Ik kom nog even terug op het vorige punt, te
weten de bijdrage aan Service Médical. Waarom is mevrouw Leijten van
mening dat de ene organisatie wel in aanmerking moet komen voor
subsidie, terwijl er veel meer van dit soort organisaties zijn, die precies
hetzelfde doen, maar daarvoor niet in aanmerking komen?
Mevrouw Leijten (SP): Ik vind het lastig om die vraag te beantwoorden.
Wij hebben te maken met een uitdrukkelijk verzoek van een organisatie
die haar infrastructuur gewoon ziet wegvallen op het moment dat de
steun die men jarenlang voor die infrastructuur heeft gekregen, niet of in
bepaalde mate wordt gecontinueerd. Ik vind het eigenlijk een beetje te
afstandelijk om te zeggen: in het bestek voor een evenement moet staan
dat er op een goede wijze eerste hulp wordt verleend, waarbij het aan de
organisator, de desbetreffende gemeente of provincie is om het goed te
regelen. Daarmee wordt voorbijgegaan aan wat er is opgebouwd bij
Service Médical. Deze organisatie kan grote evenementen aan en heeft de
infrastructuur overeind staan. Als het kan met deels professionele en
deels vrijwillige inzet, moet het mogelijk zijn dat de organisatie van een
bepaald evenement niet kiest voor deze organisatie om de eerste hulp te
verlenen. Ik ben alleen bang dat je de bestaande infrastructuur weggooit
door aan die starre houding vast te houden, in de trant van «het is aan
degene die het sportevenement organiseert om voor eerste hulp te zorgen
en het is zijn of haar verantwoordelijkheid om te kijken wie dat op de
goedkoopste manier kan doen, door middel van een aanbesteding.» Het is
een landelijke infrastructuur en er zijn veel mensen aan verbonden. Ik heb
nog niet voldoende vertrouwen in het alternatief voor het overeind
houden van die infrastructuur. Dat is voor mij het belangrijkste. Het gaat
mij dus niet per se om een bepaalde organisatie, maar om het grote risico
dat wij de infrastructuur verliezen als wij daar nu te bureaucratisch naar
kijken.
De heer Huizing (VVD): Ik kan uit ervaring zeggen dat er een behoorlijk
aantal zeer goede organisaties zijn die medisch zorg kunnen leveren bij
het organiseren van Nederlandse sportevenementen. Daarom blijf ik bij
het punt: waarom de een wel en de ander niet? Als het mevrouw Leijten
gaat om de totale bestaande infrastructuur, waarbij er wat meer wordt
samengewerkt en er kennis wordt samengebracht – ik geloof dat dit wel
duidelijk wordt uit de brief van de Minister – begrijp ik niet waarom die
strijd voor één organisatie zo heftig wordt gevoerd, daar waar andere
organisaties geen subsidie krijgen. Juist bij evenementen die niet zo
commercieel zijn, wordt vaak gebruikgemaakt van andere medische
organisaties, terwijl bij commerciële evenementen, zoals een WK

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

5

wielrennen, wel weer van Service Médical gebruik wordt gemaakt. Ik
begrijp die strijd niet zo goed.
Mevrouw Leijten (SP): Ik wil mij helemaal niet mengen in die strijd. Ik zie
wel dat wij allemaal al jarenlang zorgen hebben over de infrastructuur en
over de vraag of die overeind blijft. Vorig jaar heeft de heer Huizing zelf
nog samen met mevrouw Dijkstra daarover een motie ingediend. Ik ben
door de antwoorden op de vele vragen die wij hebben gesteld, niet
overtuigd dat het nu is geborgd. Het zou echt heel zonde zijn als wij het
straks kwijt waren. Die infrastructuur is opgebouwd. Wellicht is die niet
voor alle evenementen van toepassing. Ik ben heel blij dat er ook andere
organisaties zijn die het aankunnen en wil ook helemaal geen waardeoordeel uitspreken in de trant van: de een is beter of de ander is beter.
Waar ik bang voor ben, is dat wij de infrastructuur verliezen. Als je deze
opgebouwde infrastructuur verliest, denk ik echt dat je die niet zo
gemakkelijk terugkrijgt. Daarom steun ik al vier jaar lang de inzet van
verschillende partijen in deze Kamer om een goede overbrugging te
krijgen, zonder een waardeoordeel over de ene organisatie of de andere
organisatie uit te spreken.
Dan kom ik nu op mijn laatste punt. Als het goed is, krijgen wij een
wetsvoorstel over toezicht op dopinggebruik. Ik heb even niet paraat hoe
dit wetsvoorstel precies heet. Zou het niet goed zijn dat er in die wet,
maar ook bij de opsporing, wat meer oog komt voor de dealers en de
toedieners? Het worden vaak artsen genoemd en het zijn natuurlijk ook
artsen, maar ik vind dat je als arts buiten je boekje gaat op het moment
dat je medische middelen toedient terwijl die niet medisch noodzakelijk
zijn, om sportprestaties te bevorderen. Daarom noem ik het liever
toedieners. Gaat de wet daarop ook toezien? Ik vind namelijk dat er in de
hele dopingdiscussie een ongelijkheid optreedt. Natuurlijk pakken wij
sporters aan. Natuurlijk moeten die dan uit de competitie genomen
worden als zij vals spelen, maar er zit een hele infrastructuur achter van
dealers en suppliers en van handel. Er wordt wat mij betreft te weinig op
gewezen en er is te weinig aandacht voor de wijze waarop dit wordt
opgespoord. Ik moedig de Minister aan om dit in de nieuwe wet op te
nemen.
Dan heb ik nog een laatste vraag. De Minister hoeft die niet vandaag te
beantwoorden, maar ik zou er in het kader van de nieuwe wet wel graag
antwoord op willen hebben. Zijn de autoriteiten die er zijn, onze Dopingautoriteit, maar ook de opsporingsautoriteiten, voldoende toegerust qua
kennis en qua mankracht, om straks een eventuele dopingwet op een
goede manier te laten uitvoeren?
Tot zover mijn inbreng, voorzitter.
De voorzitter: Dank u wel. Namens alle collega’s wens ik u beterschap.
Ik geef de collega’s allemaal een half minuutje meer spreektijd in eerste
en tweede termijn. Ik zal u ongeveer drie minuten voor het eind van uw
spreektijd een seintje geven.
Het woord is aan de heer Huizing.
De heer Huizing (VVD): Voorzitter. Tenzij ik ontzettend langzaam ga
praten, denk ik niet dat ik mijn twintig minuten zal volmaken. Ik begin met
complimenten voor de Minister. Allereerst voor het feit dat zij er ondanks
alle bezuinigingen in is geslaagd om de begroting voor Sport overeind te
houden. Ook de oprichting van de twee sportnetwerken, waarin de kennis
van de vele organisaties die zich in Nederland met sport bezighouden
bijeengebracht wordt, vinden wij een goed initiatief. Het feit dat de
Minister daarvan zelf het voorzitterschap op zich neemt, laat zien dat deze
Minister niet alleen zegt sport belangrijk te vinden, maar ook de daad bij
het woord voegt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

6

De VVD is daar blij mee, want sport heeft een grote maatschappelijke
betekenis. Sport is gezond, heeft een grote opvoedkundige waarde en
draagt daarmee bij aan het verbeteren van leefbaarheid en veiligheid,
sociale samenhang en integratie. Ook draagt sport bij aan het verbeteren
van schoolprestaties en het verminderen van schooluitval. Daarnaast
heeft sport ook een intrinsieke economische waarde. Investeren in sport is
voor de VVD investeren in mensen en dus in de samenleving. Onze jeugd
moet daarom zo vroeg mogelijk in aanraking komen met sport. Hier
ontdekken kinderen hun talenten en leren zij discipline, sociaal gedrag en
groepsverantwoordelijkheid.
Ik constateer dat het beleid voor 2014 op slechts een enkel punt na
ongewijzigd blijft ten opzichte van het afgelopen jaar. En dat is goed, want
projecten als de inzet van buurtcoaches hebben nu eenmaal tijd nodig om
effect te sorteren. Dat betekent echter niet dat niet van het begin af aan
effecten gemeten kunnen en moeten worden. Het is voor de VVD
onduidelijk wat de resultaten tot nu toe zijn, bijvoorbeeld van dat project
met die buurtcoaches. Kan de Minister aangeven of er op centraal niveau
een effectmeting plaatsvindt en, zo ja, waar wij nu staan?
Een goede sportinfrastructuur kost niet alleen inzet van mensen, maar ook
geld. Een van die geldbronnen is de afdracht van de lotto. In het regeerakkoord staat dat bij een hogere omzet van de kansspelen de afdracht naar
de sport verhoogd wordt. Dat is mooi, ware het niet dat de lotto-omzet
daalt. Tegelijkertijd is een wetsvoorstel in de maak waarbij online gokken
gelegaliseerd wordt. Er komen dus nieuwe spelers op de markt. De
consequentie hiervan kan zijn dat de omzet van de lotto nog verder onder
druk komt te staan en daarmee de afdracht aan de sport almaar lager
wordt. Hoe kijkt de Minister hiertegen aan?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Dit is echt een zeer terecht punt. Het gaat
hier om een afdracht van nog steeds 44 miljoen euro per jaar. Dat is een
derde van de totale sportbegroting van de Minister. Zou het niet goed zijn
om in de nieuwe kansspelwet ook te waarborgen dat de omvang van de
afdracht in stand blijft?
De heer Huizing (VVD): Ik vind dat daar zeker zeer serieus naar gekeken
moet worden. Wij zouden ons zelfs weleens kunnen afvragen in hoeverre
het goed is dat je iets van zo’n maatschappelijk belang afhankelijk maakt
van kansspelinkomsten. Maar goed, het is een onderwerp waar de
Staatssecretaris van Justitie mee bezig is. Het wetsvoorstel is «in
process». Wij moeten er met zijn allen zeer kritisch naar kijken. Ik ben in
nauw overleg met mijn collega-woordvoerder op dit dossier.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ik ben het met de heer Huizing eens dat
gokken niet zo’n fijne hobby is, maar dat het wel mooi is dat er nog iets
positiefs uitkomt in de zin van een afdracht voor de sport en andere
maatschappelijke doelen. De Minister heeft haar begroting overeind
gehouden, maar er wordt een behoorlijk gat geslagen als deze afdrachten
wegvallen. Zou het niet goed zijn als de Minister van Sport met de
Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie in overleg treedt of gewoon
vraagt om dit niet te doen en om te zorgen voor een goede oplossing om
dat geld te waarborgen?
De heer Huizing (VVD): Ik denk dat het heel goed is dat de Minister in
overleg treedt, maar ik heb zo’n vermoeden dat zij dat ook wel doet.
Tenslotte zitten ze in hetzelfde kabinet. Ze komen elkaar dus nog weleens
tegen. Wij weten dat deze Minister sport een zeer warm hart toedraagt.
Mevrouw Bruins Slot kan dit overigens ook zelf aan de Minister vragen.
Voorzitter. De VVD vindt dat kinderen zo vroeg mogelijk in aanraking
moeten komen met sport. Dat betekent dus ook: sport op school, zeker op
de basisschool. De Staatssecretaris van Onderwijs heeft hierover vlak

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

7

voor het weekend een brief aan de Kamer gestuurd. De nulmeting die bij
basisscholen is uitgevoerd, laat echt een zorgelijk beeld zien. Nog te veel
scholen geven te weinig uren gymonderwijs, en minder dan de helft van
de gymlessen wordt gegeven door een vakleerkracht. Het is dus hoog tijd
voor actie. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt uiteraard bij Onderwijs,
maar ik vraag deze Minister of zij mijn zorg over de staat van het
gymonderwijs op basisscholen deelt en of zij alstublieft de vinger aan de
pols wil houden.
Vorig jaar werd Nederland opgeschrikt door het overlijden van grensrechter Richard Nieuwenhuizen als gevolg van excessief geweld op het
voetbalveld. De Minister heeft naar aanleiding hiervan zeer terecht het
heft in handen genomen. Dit heeft geleid tot een noodzakelijk bewustzijn
en een breed plan van aanpak met alle betrokkenen. Uiteraard begint zo’n
proces met bewustwording en een aanpak van bovenaf: de rijksoverheid
en de sportbonden. Maar uiteindelijk gaat het om het bewust blijven. Het
moet op het veld gebeuren, bij de verenigingen. Over dat laatste maak ik
mij zorgen. Het komen tot een veilig sportklimaat vergt gewoon een
fundamentele cultuur- en gedragsverandering van bestuurders, coaches,
ouders en spelers. Dat begint op het niveau van het individu van jongs af
aan. De wijze waarop verenigingen hiermee omgaan, is dus essentieel.
Kan de Minister mij aangeven welke acties en resultaten er op verenigingsniveau zichtbaar zijn en wat sportbonden en gemeentes doen om hun
vereniging daarbij te helpen? Tenslotte worden die verenigingen allemaal
gerund door vrijwilligers.
Mijn collega Van Dekken en ik hebben onlangs schriftelijke vragen gesteld
over het feit dat jonge kinderen elkaar bij het kickboksen tegen het hoofd
mogen schoppen. Ik hoef denk ik niet uit te leggen welke gezondheidsrisico’s dit met zich meebrengt. Ik vind het trouwens onbegrijpelijk dat
ouders hun kinderen hieraan blootstellen en ik ben blij te constateren dat
de Minister deze zorgen deelt en steun geeft aan NOC*NSF om te komen
tot één overkoepelende sportbond. Dat moet tegen de volgende zomer
klaar zijn. Mijn verzoek aan de Minister is of zij de Kamer tegen die tijd wil
informeren over de stand van zaken.
Ik kom op de topsport. Topsport heeft een voorbeeldfunctie, stimuleert
mensen om zelf te sporten en om ergens voor te gaan, om een doel te
willen bereiken. Topsport verbindt. Onze relatief goede topsportresultaten
en goed georganiseerde topsportevenementen zijn zaken waar wij met
zijn allen trots op zijn. Bovendien zetten ze Nederland op de kaart. Een
negatief aspect van topsport is het dopinggebruik. Zowel in 2012 als in
2013 is doping veel in de aandacht geweest. Het bleek maar weer al te
duidelijk dat er nog veel moet gebeuren, zowel op het gebied van
preventie en informatievoorziening als op het gebied van controle. Vorig
jaar is voor 2013 het budget van de Dopingautoriteit voor één jaar met
€ 200.000 verhoogd, maar de strijd tegen doping is nog lang niet
gewonnen. Acht de Minister het wenselijk om deze verhoging structureel
te maken, zodat de Dopingautoriteit die strijd goed geëquipeerd kan
blijven aangaan? Ik deel de opmerking van mevrouw Leijten dat het van
essentieel belang is dat alle organisaties die zich bezighouden met het
bestrijden van doping, meer informatie gaan uitwisselen. Als het allemaal
in een soort container blijft zitten en men niet met elkaar mag praten, dan
gaan wij die strijd niet winnen.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ik vind doping een belangrijk punt. Renske
Leijten van de SP gaf het ook al aan. Het is ook mijn inzet om ervoor te
zorgen dat de Dopingautoriteit die € 200.000 die zij dankzij een
amendement van PvdA, CDA en VVD kreeg, behoudt. Ik wil daar wel een
amendement voor indienen, maar daar gaat mijn vraag niet over. Zou het
niet goed zijn om dit gelijk voor de rest van de kabinetsperiode vast te
leggen? Wij zien dat er nog veel te doen is. Wij wisten eigenlijk niet dat wij
zo’n grote achterstand hadden op de strijd tegen doping.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

8

De heer Huizing (VVD): Dat is ook precies de reden waarom ik het woord
«structureel» gebruikte. Wij hebben die verhoging vorig jaar eenmalig
ingezet, maar ik vraag de Minister vandaag of zij het wenselijk acht om die
eenmalige verhoging om te zetten in een structurele verhoging. Dat
betekent uiteraard dat dat geldt tot het einde van deze kabinetsperiode,
dus nog een jaar of vier.
Voorzitter. De VVD is blij met de ambitie van de Minister om in de
komende jaren topsportevenementen naar Nederland te halen. We
hebben er al een aantal heel mooie gehad en er komen er nog een aantal
heel mooie aan, maar we kijken ook verder. De Minister stelt dan ook
terecht in haar beleidskader dat focus en samenwerking tussen sportbonden en steden van groot belang zijn. Het gaat er in dit geval ook om
dat dat men elkaar wat gunt. Samenwerken werkt in dit geval.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): De VVD heeft bij een begrotingsbehandeling aangegeven dat popartiesten die naar het buitenland gaan, geen
subsidie zouden mogen krijgen voor hun reiskosten. Topsporters krijgen
ook subsidie voor hun reiskosten. Vindt de VVD dat we daar ook mee
zouden moeten ophouden?
De heer Huizing (VVD): De meeste topsporters zijn niet in staat om van
hun sport te leven. Dat is de reden waarom er een stipendiumregeling is.
Dat is de reden waarom de bonden via bijdrages aan topsportprogramma’s bijvoorbeeld de reiskosten voor een Europees kampioenschap
vergoeden. Daarbij komt dat sommige sporters, bijvoorbeeld handballers,
aan zo’n kampioenschap geen stuiver verdienen. Die spelen gewoon
namens Nederland een toernooi. Bij topartiesten ligt het volgens mij wat
anders. Ik zeg dat, ook al ben ik niet heel goed bekend met die structuur.
Mijn collega Arno Rutte is dat natuurlijk wel. Maar hoe het ook zij:
popartiesten gaan vaak naar het buitenland om daar geld te verdienen
door kaartjes te verkopen voor hun concerten. Ik vind dat je dat niet kunt
vergelijken met topsport.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Er is in zoverre een overeenkomst dat het in
beide gevallen om een Nederlands exportproduct gaat. Popartiesten die
naar het buitenland gaan, exporteren een Nederlandse cultuuruiting. Als
je over topsport praat, praat je bovendien niet alleen over handbal, maar
ook over heel veel andere sporten. Bij sommige sporten brengt het dus
wel degelijk geld in het laatje en daarom ben ik zo benieuwd te horen of
de VVD er in dit geval anders over denkt. Ik heb de woorden van de heer
Huizing goed gehoord en ik stel vast dat de VVD er in het geval van sport
anders over denkt.
De heer Huizing (VVD): Ik denk toch echt dat er sprake is van een
misvatting. Meer dan 90% van de Nederlandse topsporters verdient niet
of nauwelijks geld met hun sport. Voetballen, wielrennen en tennis zijn de
drie sporten waarmee serieus geld verdiend kan worden. Maar dan gaat
het om sporters die geen bijdrage krijgen in hun reiskosten. Dat regelen
die mensen echt zelf. Ik heb het over het Nederlands handbalteam, het
volleybalteam en het hockeyteam. Die teams bestaan uit mensen die
topsport bedrijven, maar daar niet hun inkomen uit halen. Ik vind dat een
groot verschil met iemand die popmuziek tot zijn beroep heeft gemaakt.
Voorzitter. Ook in 2014 wordt er ongeveer 7 miljoen euro uitgegeven aan
onderzoek. Nergens wordt echter duidelijk wat al dat onderzoek oplevert.
Ik zou daar graag van de Minister wat meer inzicht in krijgen.
De voorzitter: Normaal gesproken volgen we de begrotingsvolgorde die
bestaat uit de grootste oppositiefractie, gevolgd door de grootste
coalitiefractie, enzovoort. Ik houd aan die volgorde vast, ook al is
mevrouw Klever verhinderd. Dat bekent dat ik nu mevrouw Bruins Slot

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

9

van het CDA het woord geef. Voordat zij begint, zeg ik nog wel: beste
collega’s, ik hoop dat u straks allemaal bij de tweede termijn bent, want
alleen dan kunnen er rechtsgeldig moties worden ingediend.
Het woord is aan mevrouw Bruins Slot van het CDA.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Voorzitter. Sport is maatschappelijk goud
dat je moet verzilveren. Sporten en bewegen is leuk. Het is gezond en het
brengt mensen samen. Bij sportverenigingen zie je ook de kracht van de
samenleving. Sport zou ook niet bestaan als er niet zo veel vrijwilligers
waren. Meer dan een miljoen Nederlanders zetten zich belangeloos in
voor een vereniging of voor het organiseren van losse activiteiten. Zonder
deze mensen zou er veel niet mogelijk zijn. Vrijwilligers verdienen daarom
onze steun.
Gelukkig gebeurt er veel goeds. Vaak is dat lokaal, maar ook over het
landelijke ingezette beleid voor de buurtsportcoach hoor ik veel goede
verhalen. Op dit punt dan ook een compliment aan de minister! Maar er
zijn nog steeds veel verbeterpunten. Vrijwilligers hebben last van
regelgeving. De Taskforce belemmeringen Sport en Bewegen in de Buurt
heeft hierover een goed rapport afgeleverd. De nodige regels kunnen
worden geschrapt. Alleen op sommige punten stelt de reactie van het
kabinet toch wel teleur.
De taskforce heeft onder andere de Ministeries van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid en VWS opgeroepen om wet- en regelgeving, bijvoorbeeld rond de buitenschoolse opvang en sport, beter op elkaar af te
stemmen, te veranderen. In de kabinetsreactie geeft de Minister aan dat er
ingezet wordt op het verspreiden van goede voorbeelden, maar niet op
het veranderen van de regelgeving. En dat laatste zou het CDA graag zien.
Het programma Sport en bewegen in de Buurt richt zich op mensen die
nu nog onvoldoende sporten en bewegen. Het CDA heeft daarbij altijd om
specifieke aandacht gevraagd voor ouderen en mensen met een handicap.
De Minister heeft zelf ook aangegeven dat het huidige aanbod van sport
en bewegen voor mensen met een handicap nog onvoldoende aansluit op
de behoefte. Dat is zo, maar er is een nog veel grotere storm op komst.
Door het afschaffen van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en
gehandicapten en het beëindigen van het programma Uitdagend
sportaanbod is er een groot risico dat mensen met een handicap stoppen
met sporten of er niet mee beginnen. Ook de CG-Raad en de Sportbond
Gehandicaptensport Nederland maken zich hierover ernstige zorgen. En
het is nu juist zo belangrijk dat mensen met een handicap mee kunnen
doen in de samenleving. Sport is maatschappelijk goud en daarom is het
belangrijk dat mensen met een handicap dat kunnen blijven doen. Het
CDA roept de Minister daarom ook op om de negatieve gevolgen voor
deze doelgroepen op sportgebied inzichtelijk te maken en daar waar nodig
te compenseren.
De financiering van sport staat ook op andere plekken onder druk. Er zijn
steeds minder sponsoren en gemeenten bezuinigen. Het is dan ook een
goede zaak dat de Minister van Sport haar begroting overeind houdt. De
Minister dreigt door acties van haar collega’s in het kabinet echter wel
buitenspel te komen staan. Andere bewindspersonen doen een aanslag
op de sport. De verhoging van de leidingwaterbelasting gaat er echt voor
zorgen dat een aantal zwembaden waarschijnlijk kopje onder gaat. Daarbij
komen de wijziging van de kantineregeling en de voortdurende
problemen rondom de btw-aftrek.
De grootste bom is echter de wijziging van de kansspelwet. De VVD heeft
hierover ook al iets gezegd. Nu krijgt de sport nog 44 miljoen van de lotto.
Dit geld kunnen verenigingen echt niet missen, zeker niet in combinatie
met de lastenverhoging van de collega’s van de Minister en de gemeentelijke bezuinigingen. Met de wijziging van de kansspelwet dreigt deze 44
miljoen euro te verdwijnen, aangezien de verplichte afdracht verdwijnt. De
oproep van het CDA is dan ook dat de Minister beter op haar domein

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

10

moet passen en ervoor moet zorgen dat de Staatssecretaris van Veiligheid
en Justitie niet de kans krijgt om de sport keihard te raken. Het CDA roept
de Minister dan ook op om zich hard te maken en hierover een rode kaart
in het kabinet uit te delen.
Sport moet ook schoon zijn! Daarmee doel ik natuurlijk op de strijd tegen
doping en matchfixing. Deze vormen van sportcriminaliteit zetten de
geloofwaardigheid en het plezier van mensen in sport onder druk.
Jammer genoeg kan ik bijna letterlijk mijn tekst over doping van vorig jaar
opdreunen, want waar blijft die dopingwet nou? Minister Klink heeft die
wet in 2010 toegezegd en inmiddels zijn we dus bijna vier jaar verder. We
zitten nu in de laatste maanden van dit jaar, maar wanneer komt die wet
er nu echt?
In de strijd tegen doping zit een zwart gat. Het is namelijk nog steeds niet
mogelijk om informatie over individuele dopingzaken tussen de Dopingautoriteit, Justitie, douane en politie uit te wisselen. Nu pakken we steeds
de sporter, maar nooit de kwade genius erachter, de dealers en de
toedieners. De SP wees hier terecht op. Het CDA wil graag dat het
uitwisselen van individuele informatie onder de dopingwet geregeld
wordt.
Vorig jaar heb ik met de steun van VVD en PvdA een amendement
ingediend dat regelt dat de Dopingautoriteit voor haar werk € 200.000
extra kreeg. Dit geld kwam uit de reservering voor het binnenhalen van de
Olympische Spelen.
Die ambitie is aan de kant van de weg gezet, maar helaas zien we dat geld
in deze begroting niet terug. De Dopingautoriteit heeft het geld echt nodig
om de strijd tegen doping goed te voeren. Mijn collega van de VVD zei
terecht dat we in 2012 en 2013 pas goed inzicht gekregen hebben in de
wijdverbreidheid van doping. Ik heb een amendement klaarliggen om
ervoor te zorgen dat die € 200.000 structureel wordt, maar ik wil graag
eerst een reactie van de Minister op dit punt.
Sport, alcohol en jongeren gaan zeker niet samen. Volgend jaar wordt de
alcoholleeftijd verhoogd naar 18 jaar, maar bij een heleboel sportverenigingen kunnen jongeren nog te gemakkelijk drinken. Ik wil graag dat er
stevig op wordt ingezet dat drank bij sportverenigingen gewoon niet kan.
Het strookt niet met de sportieve gedachte en het is tegen de wet. Daarom
heb ik zonet een amendement ingediend waarin ik € 125.000 voor een
bepaalde periode vrijmaak, zodat NOC*NSF er samen met andere
partners voor kan zorgen dat drankgebruik door jongeren bij sportverenigingen stop wordt gezet.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik heb het amendement zojuist gelezen en
ik dacht: is dit nu iets wat NOC*NSF moet doen? Is dat de aangewezen
organisatie daarvoor?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ja, omdat NOC*NSF met alle sportbonden
in contact staat. Het lijkt mij dus goed dat men vandaaruit probeert om
alle sportverenigingen te bereiken. Ik heb er met NOC*NSF ook over
gesproken hoe men dat wil doen. Ik vond het echt een goed voorstel. Ik
stel mevrouw Dijkstra de vraag terug hoe zij dit dan voor zich ziet. Hoe zou
zij het in het vat willen gieten?
De voorzitter: Mevrouw Dijkstra reageert eerst op het antwoord.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik was daar benieuwd naar omdat ik me
ook kan voorstellen dat de KNVB hierin een rol speelt. Dan laat je het niet
alleen bij NOC*NSF maar bekijk je hoe je het zo breed mogelijk kunt
aanpakken. Dat was de achtergrond van mijn vraag.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Dan zal ik het nog iets verder toelichten.
Zoals ik heb begrepen, wil NOC*NSF waar nodig met de sportbonden om

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

11

tafel gaan zitten en een aantal activiteiten organiseren, vooral met
sportverenigingen waarvan bekend is dat het daarbij niet goed gaat. Het
worden een soort hotspots. Samen met onder anderen dr. Van der Lely –
bij mevrouw Dijkstra welbekend – kan NOC*NSF ervoor zorgen dat er een
stop wordt gezet op alcoholgebruik door jongeren. Ik vond het een
lovenswaardig streven.
De heer Huizing (VVD): Volgens mij gaat op 1 januari de alcoholleeftijd
naar 18 jaar. Denkt mevrouw Bruins Slot niet dat dit afdoende is? Die
leeftijd geldt dan immers ook in sportkantines.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Nee, ik denk niet dat dit afdoende is, omdat
jongeren onder de 16 nu soms ook veel te makkelijk drank krijgen op
sportverenigingen. Het gaat dus ook om bewustwording. Door de
Staatssecretaris wordt nu wel een campagne gevoerd in brede zin om de
leeftijd van 18 jaar onder de aandacht te krijgen, maar los daarvan is er
nog een heleboel werk te doen op de sportvereniging. Dat is juist een plek
waar je makkelijk veel jongeren bereikt.
De heer Huizing (VVD): Dat laatste ben ik met mevrouw Bruins Slot eens.
Via sport en de verenigingen bereik je jongeren heel makkelijk. Als echter
de wet gewoon zegt dat er geen alcohol aan jongeren onder 18
geschonken mag worden, dan zie ik niet helemaal wat NOC*NSF nog
moet doen. Dan kan mevrouw Bruins Slot ook zeggen dat zij een brede
bewustwordingscampagne in de samenleving als geheel wenst. Dan gaat
het namelijk ook over alcoholgebruik in kroegen of in zuipketen. Het gaat
toch niet alleen om sportverenigingen?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): In de wet staat nu ook dat drankgebruik
door jongeren onder de 16 jaar niet mag, maar helaas houdt niet iedereen
zich hieraan. Volwassenen zijn zich er soms ook niet van bewust dat het
slecht is dat jongeren drinken. Een aantal sportverenigingen loopt nu al
voorop om het wel goed in de praktijk te brengen, maar een aantal niet.
Laten we meer aandacht besteden aan de verenigingen die echt op
achterstand staan en niet voldoende actie ondernemen, om ervoor te
zorgen dat het niet gebeurt. Daarop is mijn initiatief gericht. Daar komt
nog bovenop dat de leeftijd naar 18 jaar gaat. Dat maakt misschien de
noodzaak nog groter.
Ik heb nog op twee andere punten vragen aan de Minister. Het is goed dat
de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en de Minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport aan de bel gaan trekken over de
tekortkomingen in het bewegingsonderwijs op de basisscholen. Dank dus
voor de grondige uitvoering van de motie van mevrouw Dijkstra en mij.
De lat moet omhoog; ik deel met de VVD dat de meting een ongelofelijk
zorgelijk beeld geeft. Wat zijn de verwachtingen van de minister? Wat
denkt zij te bereiken?
Waarom loopt het nog steeds niet goed met de uitvoering van de
motie-Van Dekken/Dijkstra over Service Médical? Wij hebben voor die
motie gestemd en wij willen dat die goed wordt uitgevoerd. Wat zijn nu de
knelpunten?
Ik kom tot een afronding. Sport is maatschappelijk goud dat je moet
verzilveren. Koester de sport en wees trots op de prestaties van onze
topsporters en onze jeugd. Het is een prachtige manier om mee te doen in
de samenleving.
De heer Huizing (VVD): Ik kom nog even terug op Service Médical.
Uiteraard moeten moties goed uitgevoerd worden, zeker als er een
toezegging van de Minister ligt, maar wat maakt dat mevrouw Bruins Slot
denkt dat dit niet is gebeurd?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

12

Mevrouw Bruins Slot (CDA): In de motie wordt de regering opgeroepen
om te zorgen voor een goede afbouwperiode voor Service Médical, zodat
Service Médical niet structureel aan het subsidie-infuus hoeft te blijven.
Daar ben ik het helemaal mee eens en dat vind ik heel logisch, maar de
Minister heeft de motie zo uitgevoerd dat zij door een derde een
onderzoek heeft laten doen, dat wel geaggregeerde informatie heeft
opgeleverd. Dat is niet wat mevrouw Dijkstra en de heer Van Dekken met
die motie hebben bedoeld. Ik heb de motie begrepen zoals de heer Van
Dekken en mevrouw Dijkstra haar toegelicht hebben, en dat komt niet
een-op-een overeen met wat de Minister heeft gedaan.
De heer Huizing (VVD): Dit blijft een beetje een abstracte discussie, want
mevrouw Bruins Slot verwijst datgene wat de heer Van Dekken en
mevrouw Dijkstra ermee bedoeld hebben. Zij zitten hier aan tafel, dus
misschien kunnen ze dat zelf nog uitleggen.
De voorzitter: In hun eigen termijn zullen ze dat doen.
De heer Huizing (VVD): Ik kan dus niet inhoudelijk reageren, want
mevrouw Bruins Slot licht niet toe wat de indieners er toen mee hebben
beoogd. Ik laat het dus even hierbij.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Dan heeft de heer Huizing niet helemaal
zorgvuldig geluisterd. In mijn toelichting zei ik dat de heer Van Dekken en
mevrouw Dijkstra bedoeld hebben dat er keurig in een periode van een
jaar zou worden afgebouwd, inclusief een subsidie aan Service Médical,
maar wel met de heldere boodschap: en nu is het genoeg. Wat er echter
uiteindelijk is gebeurd, is dat er een onderzoek is uitgevoerd dat geaggregeerde informatie heeft opgeleverd om het wel te borgen, maar niet met
een zodanige afronding. Het lijkt mij goed dat de motie keurig wordt
uitgevoerd zoals zij is bedoeld.
De heer Van Dekken (PvdA): Voorzitter. Ik had een heel uitgebreide
inleiding gemaakt met een verhaal over mijzelf als jong kind dat in
aanraking kwam met het Jeugdsportfonds, maar die ga ik u besparen. Het
is op zich een heel mooi verhaal geworden.
De heer Huizing (VVD): Misschien kunt u het uitgeven!
De heer Van Dekken (PvdA): Misschien ga ik er inderdaad ooit nog eens
een boekje over schrijven: «De prestaties van ...»
Altijd als ik lees en praat over kinderen die opgroeien in armoede, word ik
nogal triest. In Nederland groeit 1 op de 9 kinderen op in armoede. Zij zijn
afkomstig uit 377.000 gezinnen. Ongeveer 150.000 kinderen doen
vanwege geldgebrek niet mee aan sport en cultuur. De PvdA – eigenlijk is
zij daarvoor opgericht – wil eraan werken om deze oneerlijke situatie te
veranderen. Daarom ondersteunt en onderschrijft mijn fractie het goede
werk van het Jeugdsportfonds. Op dit moment worden door het Jeugdsportfonds op jaarbasis ongeveer 25.000 kinderen geholpen. Bij het
Jeugdcultuurfonds zou het gaan om 2.000. Dat is mooi en dat is goed,
maar natuurlijk niet genoeg, vandaar dat de PvdA de ambitie heeft om in
2016 jaarlijks 40.000 kinderen een sportkans te bieden. Deelt de Minister
deze ambitie? In ieder geval zal de PvdA in tweede termijn een motie
indienen om deze grote groep kinderen een gelijkwaardige positie te
bezorgen.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Uiteraard ben ik het met de heer Van
Dekken eens dat het belangrijk is om kinderen uit achterstandsgezinnen
ook te laten sporten. Het is dus een mooi voorstel dat de heer Van Dekken
doet. Ik ken ook het goede werk van het Jeugdsportfonds, maar er zijn ook

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

13

een heleboel gemeenten die er los van het Jeugdsportfonds voor zorgen
dat kinderen kunnen sporten. Ik noem Den Haag, met de Ooievaarspas.
Komt dat geld ook beschikbaar voor gemeenten die dat werk willen
versterken? Daar zitten soms ook heel succesvolle programma’s tussen.
De heer Van Dekken (PvdA): Wat mij betreft wel, maar het is een kwestie
van eerlijk en goed verdelen. Als het mogelijk is om de doelgroep te
bereiken, dan is dat pure winst, want daar gaat het in de kern om. Ik ga
niet over de verdeling van de budgetten. Die regie kan ik niet hiernaartoe
halen. Als je echter praat over 150.000 kinderen, tig fondsen en het
Jeugdsportfonds dat daaroverheen gaat met dezelfde ambitie, dan denk ik
dat we een heel goede slag kunnen slaan voor de komende vier jaar.
Zeker in deze tijden is het van cruciaal belang dat dit gebeurt.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ik hoor de heer Van Dekken «ja» zeggen wat
het Jeugdsportfonds betreft, maar als er andere organisaties bij
gemeenten aankloppen met goede programma’s dan kan het geld wellicht
ook die kant op. Heb ik dat zo juist verstaan?
De heer Van Dekken (PvdA): Dat geld gaat natuurlijk via het Jeugdsportfonds. Daar zitten verstandige en wijze mensen. Die zullen er ongetwijfeld
voor zorgen dat die gelden terechtkomen bij de doelgroep waarover we
het hebben. Die heeft het gewoon keihard nodig. Daar gaat het om. Het
moet echt gericht zijn op de doelgroep: arme kinderen.
In de kern wil de PvdA namelijk dat alle kinderen in achterstandssituaties
kunnen sporten. Ik zal ook niet eerder rusten dan voordat dat het geval is.
Dat is overigens geen uitspraak van mijzelf, maar van PvdA-voorzitter
Hans Spekman. Die is hier zeer op gebrand en ik deel dat met hem. De
heer Huizing van de VVD had het er al over en wij willen de Minister ook
vragen of de Aboutalebgelden echt effectief zijn ingezet. Het antwoord op
die vraag vind je niet in al die rapportages: anderhalve meter papier over
sport. Dat zegt heel veel over de ambitie van de Minister, en daar zijn we
ook blij mij, maar we moeten niet verdrinken in traagheid. Graag zouden
wij dus inzicht krijgen in wat er precies met de Aboutalebgelden is
gedaan. Het oplossen van achterstanden heeft namelijk topprioriteit.
Ik heb gezegd hoe belangrijk sport is voor de jeugd. Jong geleerd is
immers oud gedaan; dat is een feit. Volwassenen die in hun jeugd actief
hebben gesport, blijken dat ook op hogere leeftijd meer te doen, in
tegenstelling tot mensen die in hun jeugd niet zijn opgevoed met sport en
bewegen. Onlangs heb ik een tussenevaluatie gezien van het VerweyJonker Instituut waaruit blijkt dat het maatschappelijk rendement van
sport in sportverenigingen veel groter kan zijn dan nu het geval is.
Sportverenigingen zijn dan niet meer op aarde om alleen maar faciliteiten
te bieden, maar ze draaien het om. Sport is geen doel op zich, maar een
middel om maatschappelijk kwetsbare groepen verder te helpen. Hoe
staat de Minister hier eigenlijk in? Welke rol zou zij hierin willen spelen?
Hoe ziet zij de toekomst van die initiatieven, zoals bijvoorbeeld in
Rotterdam? Er ligt ook nog een prachtig plan van NOC*NSF dat hierop
voortborduurt. Er is nagedacht over de vraag hoe sport en preventie met
elkaar verbonden kunnen worden. Ik zou daar heel graag een reactie op
krijgen van de Minister.
Breedtesport is een prioriteit. Topsport trouwens ook, maar breedtesport
is echt ontzettend belangrijk. Dat vindt deze Minister ook en er is de
afgelopen jaren veel bereikt. Ik noem het actieplan over veiligheid op het
veld, het justitiële vooronderzoek naar matchfixing en het algemene
onderzoek naar matchfixing, en het structurele budget voor arme kinderen
om te kunnen sporten. Al deze punten zijn van groot belang en zijn telkens
op één punt gericht, maar toch mist mijn fractie een overkoepelende visie
van dit kabinet op sport. Ik las dat VWS dit beaamt. Er zijn tig fantastische
en goede initiatieven, maar het is te verbrokkeld en te weinig zichtbaar.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

14

Juist daarom, en daar zijn we blij om, is de Minister sinds kort de
voorvrouw van een landelijk sportnetwerk. Maar nu moet het ook echt
gaan gebeuren. Wat gaat de Minister precies doen in dat netwerk? Welke
overkoepelende visie komt er op sport? Wij vragen dus om een visie en
een actieplan met daarin de doelen en de acties die de Minister voor deze
actieperiode en misschien wel voor de langere termijn ziet. Ik zou dat zeer
op prijs stellen.
De gehandicaptensport is in dit debat nog niet echt aan de orde geweest.
De voorzitter: Ik zie nu toch enig protest bij mevrouw Bruins Slot.
De heer Van Dekken (PvdA): Excuses, ik vergis me. Ik heb de inbreng
van mevrouw Bruins Slot wel degelijk gehoord. Ik ga te veel op in mijn
eigen verhaal. Ik wil graag iets zeggen over de stichting Onbeperkt
Sportief die de monitor «(On)beperkt sportief 2013» heeft doen
verschijnen samen met het Mulier Instituut. Ik begreep van beide
organisaties dat wat betreft de ontwikkeling alles en iedereen daarbij
betrokken is, maar niet de doelgroep zelf. Dat vind ik toch opvallend.
Waarom wordt die mensen niet gevraagd wat zij graag willen? Dat vinden
wij echt heel vreemd. Men bedenkt van alles zonder de doelgroep erbij te
betrekken. Kan de Minister ervoor zorgen dat de doelgroep in het vervolg
wel betrokken wordt?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Het is goed dat de heer Van Dekken
nogmaals onderstreept dat arme kinderen moeten kunnen meedoen aan
sport en dat hetzelfde geldt voor mensen met een handicap. De Minister
probeert een aantal regelingen overeind te houden, maar intussen zijn
andere bewindspersonen hard bezig om de gehandicaptensport af te
breken. Hoe kijkt de heer Van Dekken daar tegenaan? Vindt hij ook dat we
ervoor moeten zorgen dat de participatie van mensen met een handicap
op eenzelfde niveau blijft?
De heer Van Dekken (PvdA): Dit is een terechte vraag. Waar dat kan,
moet dat. Ik vertrouw erop dat de Minister zich inzet voor deze categorie
van sport. Tegelijkertijd leven we wel in financieel ingewikkelde tijden. Er
wordt veel veranderd. De termen «afbreken» en «slopen», ook al gebruikt
mevrouw Bruins Slot die misschien niet zo, vind ik niet echt passend in
dezen. Ik weet zeker dat binnen het budget – het sportbudget is niet
verlaagd – de prioriteit bij de gehandicaptensport blijft liggen. Het is ook
verstandig om dat te benadrukken, omdat het anders wel echt marginaal
wordt. In die zin delen wij dezelfde conclusie, als ik het goed heb.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): De heer Van Dekken zegt dat overal veel
wordt bezuinigd. Dat klopt inderdaad. We moeten het op een aantal
terreinen met minder doen. Mensen met een handicap krijgen de
komende jaren echter vele honderden miljoenen minder aan tegemoetkomingen waarvan zij nu vaak hun sport betalen. Is de heer Van Dekken het
met mij eens dat het ondanks die maatregelen wel heel belangrijk is om in
de participatiemaatschappij die dit kabinet voorstaat, een gelijkwaardige
plek te behouden voor mensen met een handicap?
De heer Van Dekken (PvdA): Ik praat liever over de betrokken
maatschappij. Natuurlijk, binnen de financiële kaders die er zijn, is de inzet
erop gericht om ervoor te zorgen dat deze doelgroep op de juiste manier
maatschappelijk actief kan blijven. Maar nogmaals, het zijn geen tijden
van veel en meer. Dat moet ik er echt bij zeggen.
Over de gymlesuren hoef ik nu niets te zeggen, want dat hebben collega’s
voor mij al gedaan.
Wel wil ik ingaan op voetbal en het actieplan voor een veiliger voetbalklimaat; mijn VVD-collega had het er ook al over. Als PvdA zijn we een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

15

ronde aan het doen langs de velden. We komen overal en nergens: van de
Alphense Boys tot Vitesse en GRC Groningen. Wat blijkt? Alles en
iedereen wil heel graag helpen om dat veilige sportklimaat te creëren.
Daar is geen twijfel over mogelijk. De inzet is daar echt op gericht. Het
actieplan landt ook goed, maar het grote probleem is dat er geen
capaciteit, geen geld en geen extra vrijwilligers zijn. Bij de Alphense Boys
speelde dat laatste heel duidelijk.
Er moesten drie wedstrijden zonder publiek worden gespeeld. Er moesten
twintig mensen met hesjes bij staan voor de beveiliging. Zij waren heel
gemotiveerd om dat te doen, maar dat was alleen omdat zij naar die
wedstrijd wilden kijken. Bij andere wedstrijden is er helemaal geen animo
om die hesjes te dragen en te zorgen voor de veiligheid. Dat is een
voorbeeld uit de praktijk. Dat baart ons zorgen. De vraag is wat we kunnen
doen om dat actieplan tot een succes te maken van Amsterdam tot
Wassenaar, want daar was het dit weekend ook raak.
Een andere vraag in verband met het streven naar een veiliger voetbalklimaat is in hoeverre het homoacceptatieplan wordt uitgevoerd. Ik ben
heel blij met wat ik heb gehoord over hoe het gaat bij het kickboksen.
Er is ook gesproken over de kansspelwetgeving, waarbij allerlei invalshoeken zijn gekozen. Los van de liberalisering, die lichtelijk aan het
doorslaan is, vrezen wij, is de belangrijkste bedreiging voor de sport de
kwestie van matchfixing. Wij zouden graag willen dat Minister Schippers
in gesprek gaat met de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie over de
vraag wat hieraan te doen. In het Algemeen Dagblad stond vanochtend
een raar bericht over goktelevisie, waarbij er interactief via de televisie
kan worden gegokt, waarschijnlijk op sportwedstrijden. Dat lijkt mij
dodelijk voor het schoon en veilig houden van de sport. Daarover hoor ik
graag de opvatting van de Minister.
Een bredere vraag, die de sport raakt, maar ook het voetbal, is dat wij veel
meer aandacht willen voor alle voetbalsyndicaten, want dat zijn het
eigenlijk, zoals bij Maher. De vraag is hoe het moet met het gewone
clubvoetbal. De Minister wil daar ongetwijfeld iets over zeggen. Of anders
vraag ik haar om in overleg te gaan met de KNVB.
Er is al heel veel gezegd over matchfixing. Er komen een hoorzitting en
een algemeen overleg. Er is een justitieel vooronderzoek en er zou ook
een ander justitieel onderzoek zijn. Ik hoor graag een reactie op het
rapport over dat algemene onderzoek, want ik hoorde dat cruciale
informatie niet in dat rapport is opgenomen, omdat mensen gevaar
zouden lopen als zij informatie over de beïnvloeding van wedstrijden
zouden doorspelen. Ik ben inmiddels drie jaar bezig met dit dossier. Ik
geloof onmiddellijk dat het waar is. Het zegt heel veel over de ernst van de
situatie. Heel graag heel scherpe en goed aandacht hiervoor, want anders
loopt het bij ons vandaan en dat kan niet. In die zin moet de sport echt
worden opgeschoond.
Binnenkort komt er een voetbalwet en daar zijn wij heel blij mee. Zou de
Minister samen met de Minister van Justitie en misschien ook met de
KNVB meer aandacht kunnen besteden aan de normale voetballiefhebbers, degenen die de echte clubliefde uitdragen, ook in de uitwedstrijden? Het is afgelopen week gruwelijk misgegaan bij Ajax-Celtic. Dat
moeten we ook niet willen, maar het is wel zo dat 98% van de mensen die
van voetbal houden, dat op een normale manier willen beleven. Ook in de
toekomst moet het clubvoetbal in de benen blijven, met daarachter die
belangrijke infrastructuur van amateurvoetbalverenigingen, waarover ook
al het nodige is gezegd.
Daarnaast hebben het WK voetbal in Qatar. Ik ben erg geschrokken van de
laatste berichtgeving over de omstandigheden van de werknemers in
Qatar. We zouden het helemaal niet erg vinden wanneer dit kabinet, de
Minister van Sport voorop, een stevig signaal afgeeft aan de heer Blatter.
Ondersteunt de Minister, net als de PvdA, de oproep die Amnesty
International gisteravond deed?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

16

Chapeau voor het feit dat wij het EK voetbal naar een aantal speelsteden
in Nederland willen halen. Daar zijn we erg blij mee.
De voorzitter: Voordat u verdergaat, heeft mevrouw Bruins Slot een
vraag.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): De arbeidsomstandigheden zijn niet het
enige wat aan de hand is in Qatar. Er is nog iets wat al even afschuwelijk
is. De Golfstaten om Qatar heen, zijn bezig met het ontwikkelen van een
medische test om aan te wijzen of mensen homoseksueel zijn of niet. Het
is sowieso bizar om te denken dat je dat kunt aanwijzen. Zou het niet
verstandig zijn om dat ook mee te nemen in de reactie van de minister?
Het stapelt zich wel op, als het gaat om het WK voetbal.
De heer Van Dekken (PvdA): Een terechte vraag van mijn collega van het
CDA. Dat moet zeker worden meegenomen in het totale pakket, want het
wordt van kwaad tot erger. We hebben nu een echte sportminister, met
gezag. Het zou heel goed zijn als zij een krachtig signaal naar buiten
brengt.
De heer Huizing (VVD): Uiteraard deel ik de zorg van de heer Van Dekken
over toernooien in landen waar dit soort dingen gebeuren. Wij hebben het
er vorige week bij de hoorzitting over Sotsji uitgebreid over gehad. Is het
niet verstandiger om dat te doen in Europees verband? Als je als één land
met je opgeheven vingertje blijft wapperen, leert de ervaring dat je geen
deuk in een pakje boter slaat en er als sportland ook alleen maar last van
krijgt, door de wijze waarop de bonden internationaal georganiseerd zijn.
Europa als geheel is wel in staat om een vuist te maken, want er is geen
wereldsport zonder Europa.
De heer Van Dekken (PvdA): Ik begrijp de opmerking. Ik ben het er ook
wel mee eens, maar om nu te zeggen dat Nederland geen deuk in een
pakje boter kan slaan als het gaat om maatschappelijke en politieke
opvattingen over het uitbuiten van mensen, dan kunnen wij er als Tweede
Kamer ook net zo goed mee ophouden. Ik wil dat wel als uitgangspunt
nemen. Als er Europese overeenstemming is over de vraag hoe je dat zou
moeten doen, dan met alle liefde.
Dat brengt mij op iets anders, wat ik daarnet vergat. Ik zou het ook
helemaal niet erg vinden wanneer de Minister in Europees verband met
de ministers van Veiligheid en Justitie zou pleiten voor een integrale en
structurele aanpak van matchfixing, maar dat terzijde.
De heer Huizing (VVD): Als de overheid iets doet, binnen de politiek, is
dat toch iets anders dan wanneer de KNVB, als fatsoenlijke Nederlandse
organisatie, bij de UEFA of de FIFA met dat vingertje gaat lopen wapperen.
Ik denk dat we dan bij het EK 2020 al op 3–0 achterstand staan en dat
nooit meer binnenhalen. Dat is de manier waarop het helaas werkt bij dit
soort internationale organisaties. Het gaat erom resultaat te boeken en
niet alleen maar een statement te maken voor de bühne, waar anderen
dan weer het slachtoffer van zijn.
De heer Van Dekken (PvdA): Eens, maar een statement over uitbuiting is
nooit voor de bühne. Het gaat erom dat er een krachtig, gemeenschappelijk signaal wordt gepresenteerd. Als dat door Nederland kan worden
geïnitieerd, zou ik zeggen: laten we dat vooral doen. Ik denk dat dit van
belang is voor alles en iedereen, alhier. Ik zal niet ingaan op Sotsji. Het
IOC heeft inmiddels een schriftelijke verklaring gestuurd op verzoek van
mijn collega Yücel. Daar zijn wij blij mee. Is de Minister met ons van
mening dat mensenrechten een criterium moeten zijn bij het toewijzen
van belangrijke sportevenementen?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

17

Het volgende kleine punt heb ik eigenlijk al genoemd, maar ik wil het toch
nog eens benadrukken. De kinderen die in de toekomst naar ik hoop nog
veel meer gebruikmaken van het Jeugdsportfonds zijn onze talenten. Ik
ben fanatiek en soms zelfs verbaal supporter van de zo genoemde Trots
van het Noorden, die opereert in de Groene Kathedraal, zoals wij dat zo
mooi zeggen. Ik ben echt ontzettend trots op het feit dat het een volksclub
is. Ik vind ook dat voetbal van het volk moet blijven. Bij een heleboel
andere sporten is men natuurlijk ook trots op hun club, of men nu van
zwemmen houdt of van voetbal.
Ik wil echt pleiten voor een gelijkwaardige rol voor kinderen in armoedige
posities. In die groep zit de nieuwe 17-jarige Živković uit het industriedorpje Foxhol, het grootste voetbaltalent van Nederland. Misschien kan zo
iemand daadwerkelijk iets betekenen voor de kinderen.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Voorzitter. Ik wil met dezelfde woorden
beginnen als mijn collega Bruins Slot heeft gedaan: sport is maatschappelijk goud. Dat vond ik zo mooi. Misschien moet ik wel zeggen «mens
sana in corpore sano», een gezonde geest in een gezond lichaam, want
sport is natuurlijk goed voor lichaam en geest. Sport creëert verbondenheid en respect en verbetert ook de prestatie op je werk en tijdens je
studie op school. De Minister erkent dit belang; dat blijkt wel uit haar
sportbeleid. Ik sluit mij wat dat betreft aan bij de complimenten die door
mijn collega’s zijn gemaakt.
Zoals de Minister dat van ons weet, hebben wij natuurlijk nog vele vragen.
Ik wil dan ook beginnen met de gehandicaptensport. De afgelopen jaren
wordt er hard gewerkt om de gehandicaptensport te verbeteren. Er zijn
enkele prachtige evenementen geweest waaruit dat blijkt en waarmee dat
ook wordt gestimuleerd. Er zijn ook verschillende projecten opgezet, zoals
Special Heroes en Sport op Maat. Nog steeds sporten echter 1,6 miljoen
gehandicapten niet. Dat zijn vooral mensen met een lichamelijke
handicap, maar onder hen zijn ook 130.000 mensen met een verstandelijke handicap. We zijn er dus nog lang niet.
Als een van de belangrijkste knelpunten wordt het vervoer van mensen
van en naar de sportclub genoemd. Mevrouw Bruins Slot zei het ook al.
Het aanbod is vaak beperkt en mensen met een handicap zijn dan
gedwongen om naar buurgemeenten af te reizen. Er moet dus regionaal
meer samengewerkt worden om het vervoer tussen gemeenten af te
stemmen. Er bestaat een vervoersregeling, maar die werkt in de praktijk
helemaal niet optimaal. Wil de Minister hier eens op reageren? Heeft zij
inzicht in het aantal mensen met een handicap dat vanwege problemen
met het vervoer niet sport? Hoeveel mensen maken gebruik van deze
vervoersregeling om deel te kunnen nemen aan sport?
Dan wil ik overstappen naar het vrouwenvoetbal. Ik heb goed geluisterd,
maar daar heb ik niemand over gehoord; dat mag ik nu wel oprecht
zeggen. Vrouwenvoetbal is de snelst groeiende sport in Nederland. Laten
wij dat even vaststellen. Het aantal vrouwen dat lid is van de KNVB is ten
opzichte van tien jaar geleden met 80% gegroeid. Ik vind het echt heel
mooi om te zien hoe meisjes en vrouwen een plek verwerven in dit van
oorsprong mannenbolwerk. In 2017 is er weer een EK vrouwenvoetbal en
de KNVB wil zich kandideren voor de organisatie daarvan. Het organiseren van dat toernooi zal een stimulans zijn voor het vrouwenvoetbal.
Meisjes zullen geïnspireerd worden om ook te gaan voetballen. Ik wil de
Minister dan ook vragen om te kijken naar de mogelijkheden om dat
toernooi naar Nederland te halen. Voor februari 2014 maakt UEFA de eisen
bekend en voor oktober 2014 moeten de bid ingediend worden. Ik wil
graag van de Minister weten wat zij daarvan vindt, hoe zij tegenover een
EK vrouwenvoetbal in Nederland staat en of zij met de KNVB in gesprek
wil gaan over de mogelijkheden om dit in Nederland te organiseren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

18

De heer Van Dekken (PvdA): Ik ben oprecht blij dat mevrouw Dijkstra
namens D66 deze oproep doet. Nog geen twee jaar geleden werd hier
namelijk in een overleg over sport gezegd dat er een soort actieplan
vrouwen- en meidenvoetbal moest komen. Naar ik meen, zei de Minister
vorig jaar: eigenlijk is dat helemaal niet nodig, want het loopt als een
tierelier.
Ik wil de oproep van mevrouw Dijkstra daarom heel graag ondersteunen.
Eigenlijk zie ik nog liever een actieplan naar Duits model, dat indertijd
werd afgeleid van het WK in Duitsland. Dat is fantastisch verlopen. Als dat
zou kunnen, dan zie ik dat heel graag.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik dank de heer Van Dekken voor zijn
warme steun.
De heer Huizing (VVD): Ik begrijp het niet goed. Hoor ik hier nu de oproep
dat de rijksoverheid zich moet gaan bemoeien met de sport die vrouwen
willen gaan doen? Het is de snelst groeiende sport in Nederland. Vrouwen
kunnen overal sporten. Talloze voetbalverenigingen zijn zeer actief met
het werven van meisjes. Wat moet de rijksoverheid hier nu bij doen?
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): De heer Huizing heeft niet helemaal
gehoord wat ik zei. De KNVB wil dit evenement naar Nederland halen. Als
je zo’n topsportevenement – laten wij het maar zo noemen, want dat is het
– naar Nederland haalt, dan is daarvoor ook steun van de overheid, steun
van de Minister, nodig. Dit is belangrijk voor Nederland. Het is niet alleen
belangrijk voor de meisjes en vrouwen, maar het is ook een enorme
stimulans. Wij hebben het hier veel over breedtesport. De heer Van
Dekken heeft het uitvoerig gehad over kinderen uit de minder kansrijke
wijken en je ziet nu juist dat meisjes uit die omgeving heel erg graag met
voetbal meedoen. Als je erin slaagt om zo’n evenement naar Nederland te
halen, dan heeft dat een enorme uitstraling. Dat weten we. Daarmee
kunnen we een nog veel grotere rol geven aan het vrouwen- en
meisjesvoetbal.
De heer Huizing (VVD): Over het binnenhalen van het evenement hebben
wij lijkt mij geen discussie. Dat past gewoon prima binnen het zojuist
gepubliceerde beleidskader voor topsportevenementen. Dat is ook heel
goed voor de sport. Ik reageerde een beetje op de positieve reactie van
mevrouw Dijkstra op het actieplan voor vrouwenvoetbal in het algemeen,
zoals men dat in Duitsland heeft en waar de heer Van Dekken over sprak.
De rijksoverheid zou van alles moeten doen om ervoor te zorgen dat
meisjes gaan voetballen. Ik denk juist dat het erom gaat dat wij meisjes
die niet sporten, moeten laten sporten, en dat de keuze aan henzelf is.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik reageerde op de opmerking van de heer
Van Dekken dat hij mijn pleidooi voor het houden van het EK vrouwenvoetbal in Nederland van harte wilde ondersteunen. Daar dankte ik hem
voor.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ik breng de heer Huizing nog even in
herinnering dat de motie over vrouwenvoetbal van de heer Van Dekken
indertijd ook door de VVD is gesteund. Ik vind het een mooie oproep van
mevrouw Dijkstra. Het is een leuke sport, ook voor vrouwen. We kennen
allemaal nog het WK dat in 2011 in Duitsland heeft plaatsgevonden, waar
het Nederlandse vrouwenvoetbalelftal echt een mooi resultaat heeft
neergezet. Als je een vrouwenteam van oranje wilt hebben dat goed
presteert, moet je in de eredivisie voor vrouwen ook teams hebben die
goed voetballen. We zien dat vrouwenvoetbal continu onder druk staat.
Vorige week zagen wij het bericht dat het vrouwenteam van FC Utrecht
stopt. De oproep van mevrouw Dijkstra is mooi, maar wat gaat zij doen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

19

om ervoor te zorgen dat het team van oranje steeds kan worden gevuld
met goede vrouwelijke voetballers?
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Het is heel goed dat mevrouw Bruins Slot
dat opmerkt. Ik denk dat het houden van zo’n evenement in Nederland
juist een enorme stimulans kan zijn. Juist deze clubs bedenken zich dan
wel twee keer voordat zij een vrouwenteam opheffen in plaats van er
meer energie in steken. Ik denk dat daar binnen de voetbalverenigingen
veel meer ruimte voor moet zijn.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Dat is inderdaad een weg om op te gaan.
Daarmee kun je het vrouwenvoetbal stimuleren. Ik zeg wel de heer
Huizing na: het is geen rijkstaak om meisjes op voetbal te doen. Het Rijk
kan wel randvoorwaarden creëren waardoor een goede sportcultuur kan
ontstaan. Een nieuwe sport zoals vrouwenvoetbal hoort daar zeker bij. Ik
ondersteun de woorden van mevrouw Dijkstra en ik hoop dat de Minister
hier positief op reageert.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik dank ook mevrouw Bruins Slot voor de
ondersteuning. Ik vind wel dat het zich aardig ontwikkelt, gezien de steun
die daarvoor is. Daar horen wij straks van de Minister wel meer over.
Mijn volgende punt gaat over de Olympische Spelen in Sotsji. Wij hebben
hier een heel goed rondetafelgesprek gehad over de anti-homowetgeving
die op geen enkele manier in de olympische gedachte past. In het
Olympisch Handvest is dan ook vastgelegd dat mensenrechten gerespecteerd moeten worden in het gastland. Ik onderschrijf dat principe van
harte. Wij hebben tijdens dat rondetafelgesprek ook met elkaar geconstateerd dat dit principe in de praktijk niet zo wordt nageleefd. De
anti-homowetgeving in Rusland geeft veel onzekerheid over de veiligheid
van onze sporters en supporters. De spelers kiezen evenwel niet waar de
Olympische Spelen gehouden worden. Het is niet aan hen om politiek te
gaan bedrijven. Het IOC kiest de locatie. Deze Minister kan er, wat ons
betreft, bij het IOC op aandringen, eventueel met Europese collega’s, dat
de organisatie van de Olympische Spelen alleen gaat naar landen waar de
mensenrechten ook echt gerespecteerd worden. Ik wil de Minister
derhalve verzoeken om zich – waarschijnlijk via NOC*NSF – bij het IOC
hard te maken voor het expliciet opnemen van mensenrechten als
criterium bij de selectie van de kandidaat-steden voor de Olympische
Spelen. Daarbij moet er ook aandacht zijn voor het veranderen van de
mensenrechtensituatie na toewijzing. Ik hoor hierop graag een reactie van
de Minister.
De heer Huizing (VVD): Ik ben het geheel eens met de gedachtegang en
de strekking van het verzoek van mevrouw Dijkstra. Zou het echter niet
verstandig zijn om daar ook in te verwerken dat we met elkaar in Europa
hiermee aan de gang gaan, juist om die vuist te kunnen maken? Wij
kunnen wel moties indienen en onze Minister of onze sportbonden op pad
sturen, maar het is mijn grootste angst dat we daar niet mee bereiken wat
wij zouden willen. Wij zouden dat doel wel kunnen bereiken als wij dat
samen met gelijkgestemde landen doen.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik heb inderdaad een motie klaarliggen. Dat
weet de heer Huizing. Daar hebben verschillende woordvoerders hun
steun al voor uitgesproken. Ik wacht echter eerst de reactie van de
Minister af. Ik heb niet voor niets gezegd dat het ook aan haar is om in elk
geval naar de weg te zoeken waarlangs zij dat het meest hard kan maken
en de meeste invloed kan laten gelden. Dat heb ik ook willen zeggen toen
ik sprak over eventuele samenwerking met andere Europese landen of
Europese sportbonden. Als de Minister van mening is dat dit in samen-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

20

werking met de Europese collega’s moet gebeuren omdat het anders
geen effect heeft, dan laat ik dat graag aan haar.
Ik ga van Europa weer terug naar de gemeenten. Die dragen veel
verantwoordelijkheid voor het sportbeleid. Dat is goed. Gemeenten staan
dicht bij hun inwoners en weten waar behoefte aan is. Maar ook het
sportbeleid van de gemeenten voelt de gevolgen van de economische
recessie. Het merendeel van de gemeenten heeft de afgelopen jaren
moeten bezuinigen op sport. Toch zijn gemeenten er wel in geslaagd om
met minder geld het aanbod van de sport in stand te houden. Dat is een
knappe prestatie.
Mijn fractie heeft nog wel zorgen. Ik wil ingaan op twee punten: de
sportfaciliteiten en de buurtsportcoaches. Ik zal allereerst iets zeggen over
de sportfaciliteiten. Veel gemeenten dachten door de verkoop van hun
zwembaden en sporthallen aan de sportverenigingen geld te besparen,
maar uit onderzoek blijkt dat veel grote gemeenten hiervan terugkomen,
omdat die verenigingen toch moeite blijken te hebben met het onderhoud
en het beheer van de accommodaties. Aan de verkoop van sportaccommodaties kunnen dus risico’s kleven. Het onderzoek concludeert dat er
behoefte is aan kennis bij gemeenten. Wat mij betreft zou de Minister daar
een faciliterende rol in kunnen spelen door best practices te delen. Is zij
daartoe bereid? Wat gebeurt er op dit moment al aan kennisdeling over
dit onderwerp?
De gemeenten zijn ook verantwoordelijk voor de buurtsportcoaches. Hoe
worden deze buurtsportcoaches nu precies ingezet en wat is de effectiviteit ervan? Er gaat 55 miljoen naartoe. Ik hoor dat er verdringing
plaatsvindt tussen sportverenigingen en de buurtsportcoaches. Het
probleem is dat als sportverenigingen zelf een activiteit willen organiseren
om leden te werven, dat soms niet strookt met de activiteiten die de
buurtsportcoaches ondernemen. Dat is natuurlijk niet wat we willen. Wat
mij betreft moet er beter gecommuniceerd worden. Ook hier zou de
kennisuitwisseling beter kunnen, zodat gemeenten gemakkelijker van
elkaar kunnen leren. Kan de Minister hierop reageren?
We hebben de brief met de nulmeting inzake de gymlessen op scholen
inderdaad pas afgelopen vrijdag gekregen. We hebben die dus in het
weekend kunnen bestuderen. Er valt een aantal dingen op. De helft van de
scholen wil meer gymlessen geven. De grootste belemmeringen zijn
onvoldoende middelen, onvoldoende accommodatie en te weinig
bevoegde leerkrachten. Er is geen wettelijke norm voor het aantal
gymlesuren. De Minister van OCW zal samen met de onderwijssector en
de inspectie een plan van aanpak maken. Ik juich dat toe. Er is echter nog
een wereld te winnen. Ik heb dan ook aan onze Minister van Sport nog
een paar vragen. Naar hoeveel gymuren per week streeft zij in de
toekomst? Kan zij ingaan op het niet bestaan van een wettelijke norm voor
het aantal gymlesuren op basisscholen? Is zij ook betrokken bij het
overleg met de PO-Raad? Of is dat alleen de Minister of Staatssecretaris
van OCW?
Een volgend punt betreft de Sportimpuls. Deze heeft een budget van 11
miljoen waaruit sportinitiatieven gesteund worden. D66 vindt het
belangrijk dat het geld daarnaartoe gaat waar het hardst nodig is. Bij
NOC*NSF is bekend in welke 300 wijken het minst gesport wordt. Wat ons
betreft, zou een aanzienlijk deel van het budget daarheen moeten gaan.
Kan de Minister toezeggen dat zij een substantieel deel van het budget wil
oormerken voor wijken waar het minst gesport wordt?
Ik sluit me aan bij de al gestelde vragen over matchfixing en doping. Wij
komen nog uitvoerig te spreken over matchfixing. Er zal ook nog een
hoorzitting over worden gehouden.
Ik wil mijn inbreng afsluiten met Service Médical. Dat is voor mij ook niet
het onbelangrijkste onderwerp. Deze stichting verzorgt medische hulp bij
sportevenementen. De Minister wil de subsidie stopzetten, omdat er een
level playing field moet ontstaan. Zij gaat in mijn ogen voorbij aan de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

21

bijzondere positie van Service Médical, een stichting met eigen
ambulances die binnen de hekken opereren, die daarmee de druk op de
publieke ambulances ontlast. Service Médical heeft hard gewerkt om
sponsors te vinden. Dat lijkt voor 2014 te lukken. Mijn vraag luidt: is de
Minister bereid om de subsidie over 2013 alsnog toe te kennen of
geleidelijk af te bouwen?
De voorzitter: Hiermee zijn we gekomen aan het einde van de eerste
termijn van de zijde van de Kamer. Het wordt een vroege lunchpauze,
maar er zal vast wel brood zijn in dit gebouw.
De vergadering wordt van 11.30 uur tot 12.45 uur geschorst.
Minister Schippers: Voorzitter. Ik dank de leden hartelijk voor hun
inbreng in eerste termijn. Ik wil beginnen met mijn visie, al was het maar
omdat ik daartoe werd uitgedaagd met de opmerking dat er geen visie
zou zijn. Er is wel degelijk een visie – er wordt al drie jaar heel hard aan
gewerkt – en wel een heel simpele visie. Ik hou daarvan. In het sportbeleid
gaan wij uit van drie pijlers. De eerste pijler is dat wij zo veel mogelijk
mensen aan het sporten willen krijgen, vooral jongeren, maar niet alleen
jongeren, maar ook hun ouders, hun opa’s en oma’s en gehandicapte
mensen. Gelukkig hechten alle sprekers er net zoveel belang aan als ik.
Aan die breedtesport hechten wij allemaal enorm. Dat doen wij door zo
veel mogelijk zo divers mogelijk aanbod te creëren. Dat gebeurt via
scholen, via de buurt, via sportverenigingen, maar ook via mensen die het
zelf doen. Wij willen een omgeving die uitnodigt tot sporten. Het kan ook
via het werk en via de buitenschoolse opvang. Zo kan ik nog wel een tijdje
doorgaan.
Die hele brede benadering om mensen aan het bewegen te krijgen is de
basis van ons sportbeleid. Daar hebben wij een veilige omgeving voor
nodig, omdat wij het allemaal belangrijk vinden dat iedereen, van welke
etnische afkomst of welke geaardheid dan ook, zichzelf kan zijn in zijn
sport. Dat moet kunnen in een plezierige omgeving zonder agressie en
geweld. Ons rijksrol is faciliteren, initiëren, aanjagen en verbinden. Het
preventieplan dat wij in de zorg hebben gemaakt, is verbonden met het
sportbeleid. Het onderwijs is verbonden met het sportbeleid. Werk en
bedrijfsfitness zijn allemaal verbonden met het sportbeleid. Het Rijk
investeert hier veel in, maar de grootste gelden die hierin rondgaan, zijn
gewoon de contributiegelden die door mensen zelf worden opgebracht,
en het geld van de gemeenten, want zo groot is het rijkssportbudget niet.
In het brede breedtesportbeleid hebben wij speciale doelgroepen. Een
aantal sprekers heeft de gehandicapten al genoemd. Ik noem ook de
ouderen. Wij willen dat de buurtsportcoach zo flexibel mogelijk kan
worden ingezet. In een gemeente met heel veel ouderen wil je die
buurtsportcoach ook inzetten voor ouderen. Heb je een gezonde, jonge
wijk, dan ga je die buurtsportcoach heel anders inzetten, bijvoorbeeld
gericht op de kinderen. Ook kan de buurtsportcoach worden ingezet bij de
gehandicaptensport. De basis van het beleid is gericht op jongeren, want
jong geleerd is oud gedaan.
Vervolgens hebben wij het topsportbeleid. Het Rijk faciliteert dat beleid
überhaupt in die zin dat mensen aan topsport kunnen gaan doen. Wij
hebben vier centra voor topsport en onderwijs. Wij hebben de stipendiumregeling die echt versterkt is. Daar is veel meer geld heen gegaan, met
name door de Paralympische Spelen. Wij hebben veel meer paralympische topsporters gekregen die gebruikmaken van die stipendia. Ook
hebben wij NOC*NSF, waar 19 miljoen euro rijksgeld heengaat. Daarmee
financiert de rijksoverheid echt een aanzienlijk deel van de topsport,
samen met het sponsorende bedrijfsleven.
De derde pijler is het evenementenbeleid. Ik heb daar de Kamer een brief
over gestuurd. De maatschappelijke, sociale en economische impact van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

22

sport is enorm groot. Een aantal sprekers zei het al: sport is goud, sport is
het cement in de samenleving, je leert samen verliezen en samen winnen.
Sport verbindt in teams en in wijken. In het land zijn daar heel goede
voorbeelden van te zien. Er is ook een economische impact. Met sport kun
je veel geld verdienen. Er is veel innovatie rondom de sport die je later in
andere sectoren terugziet. Ik denk bijvoorbeeld aan de ontwikkeling van
pakken.
In deze drie pijlers zijn er ook bedreigingen te zien. Die bedreigingen
krijgen steeds meer aandacht: matchfixing, doping, integriteit en
economische recessie. Een tweede zijtak is die van kennis over wat werkt.
Als wij dingen doen, is het belangrijk dat wij ook weten of het werkt.
Mogelijk zijn er ook dingen die beter werken. Ik heb daarvoor een
kennisagenda, waarover ik de Kamer binnenkort nader zal informeren.
Wat hebben wij de afgelopen jaren gedaan? Wij hebben de versnippering
gebundeld. Er zijn 365 subsidies gebundeld in 18 subsidies in 3 programma’s: het veilig sportklimaat, de buurtsportcoach en de topsport.
Voortbouwend op deze bundelingsvisie, komen er twee netwerken. Is dat
helemaal nieuw? Eigenlijk niet. Vorig jaar stond in het regeerakkoord dat
de ambitie om de Olympische Spelen in 2028 naar Nederland te halen,
zou worden losgelaten. Dat betekent dat Olympisch Vuur zou worden
opgeheven, terwijl daarin zo’n beetje de hele samenleving zat die een
verbintenis met sport voelt en die daar de schouders onder wilde zitten. In
het regeerakkoord staat ook dat wij niet de ambitie hebben losgelaten om
Nederland naar olympisch niveau te brengen. Die ambitie is er nog wel
degelijk. Een jaar na het opheffen van Olympisch Vuur moeten wij
constateren dat het voor- en nadelen had. Enerzijds was het erg bezet met
mensen vanuit het vergadercircuit. Anderzijds werkt het verbindend aan
de sport. Ik vond de rol van de sport te klein. Nu, één jaar later, pak ik die
draad weer op en proberen wij de factoren waarop soms terecht veel
kritiek kwam, te vermijden. Dingen waarvan werd gezegd dat ze sterker
hadden gemoeten, worden in die netwerken goed gedaan. Zo heb ik
morgenavond de eerste bijeenkomst van het topsportnetwerk, waarin wij
zowel over het beleid als over de bedreigingen voor het beleid en de
gedeelde ambitie zullen spreken. Ik kom daar later uiteraard uitgebreid op
terug.
Een van de belangrijkste dingen in het beleid is die buurtsportcoach. Er
gaat ook ontzettend veel geld naartoe. Ik vind het heel aangenaam om te
merken dat sportbeleid breed politiek gedragen wordt. Dat betekent dat
bij een kabinetswisseling het beleid niet meteen 180 graden anders wordt.
Het idee van de buurtsportcoach is niet door mij ingezet; het was al
ingezet toen ik Minister werd. Alleen heette het toen combinatiefunctionaris. Toen dacht ik: welk kind zit er op school en zegt: ik wil later
combinatiefunctionaris worden? Dat zullen er niet veel zijn. Iedereen die
dol is op sport, wil wel coach worden. Daarom is die naam veranderd,
maar het onderliggende beleid is niet veranderd. Enige consistentie in
beleid is nodig, omdat dit net als preventie een lange adem vergt en
langjarige investeringen. In 2007 hebben Onderwijs en VWS bestuurlijke
afspraken gemaakt met de VNG, met de bestuurlijke onderwijsorganisaties, met NOC*NSF en met de cultuurformatie om dit te starten. Heel
erg belangrijk zijn de afspraken die toen gemaakt zijn en de verklaring die
de gemeenten hebben getekend om te kunnen meedoen en de
decentralisatie-uitkering in het Gemeentefonds te krijgen. Bovendien zijn
data beschikbaar gesteld om te kunnen monitoren. Monitoring is
belangrijk. Als je een groot programma hebt waarin geld omgaat, moet je
kunnen monitoren. Er zit wel een haakje aan deze monitoring, want je zit
niet in een laboratoriumomgeving met één programma. Juist op
gemeentelijk niveau hebben wij naast de buurtsportcoach een heleboel
andere dingen. Die kunnen heel goed naast elkaar en worden gelukkig
steeds vaker met elkaar in verbinding gebracht, maar het maakt het meten
wel heel erg lastig.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

23

Mijn buurman zegt «ga nu niet de hele historie uit de doeken doen». Dat
zal ik niet doen, ook al heb ik die hier op grote vellen staan. Wat ik nog wel
belangrijk vind om te benadrukken is – het gaat wel om ons grootste
programma – dat de buurtsportcoach verbindingen legt tussen verschillende sectoren: scholen, sportverenigingen, ggd’s, verzorgingshuizen
enzovoort.
Wie waarbij wordt betrokken, is afhankelijk van de gemeente. Een
gemeente die in een bepaalde buurt een buurtsportcoach inzet, kan
daaraan zelf invulling geven. We hebben het programma flexibeler
gemaakt en we hebben ervoor gezorgd dat ook het bedrijfsleven in het
programma kan participeren. We willen namelijk geen kans onbenut laten
om de buurtsportcoach een impuls te geven om een goede aanvullende
rol te spelen. Er is altijd een combinatie met Sport en Bewegen. De
buurtsportcoach moet altijd in het kader van dat programma worden
ingezet.
Sportverenigingen worden ook versterkt door de buurtsportcoach. Juist in
economisch moeilijkere tijden kun je op lokaal niveau goed afspraken
maken. Als er bijvoorbeeld onvoldoende geld is bij een vereniging om een
buurtsportcoach volledig aan het werk te houden, kun je die coach ook
delen en hem of haar in een wijk aan het werk zetten. We hebben dat niet
vastgelegd, omdat we vinden dat de gemeenten hieraan met de sportverenigingen invulling kunnen geven. De ene sportvereniging ziet het
bovendien meer zitten dan de andere.
De heer Huizing (VVD): Ik deel met de Minister dat het goed is dat de
buurtsportcoach flexibel ingezet kan worden en dat monitoren soms lastig
is, omdat er sprake kan zijn van meerdere activiteiten. Het lijkt mij toch
nuttig dat wij op centraal niveau kunnen volgen hoeveel kinderen of
ouderen door die buurtsportcoach worden geactiveerd. Dat is ook niet zo
heel moeilijk. Sommige gemeenten doen dat namelijk al omdat ze er zelf
ook geld in steken. Ik ben zelf voorzitter van een voetbalvereniging en wij
weten op 1 september precies met hoeveel leden we het jaar starten en
hoeveel leden we het jaar ervoor hadden. Die cijfers moeten we
bovendien doorgeven aan de gemeente. Het aantal sportende mensen
meten zou een onderbouwing kunnen geven voor de noodzaak om
buurtsportcoaches te hebben.
Minister Schippers: Voorzitter, dan sla ik ook maar de volgende drie
pagina’s over. Ik wilde over die buurtsportcoach nog veel meer zeggen.
Het is namelijk ons belangrijkste programma, een programma waarin 55
miljoen omgaat. Ik zou het leuk vinden om dit programma in de etalage te
zetten, maar ik ga nu toch maar meteen antwoorden op de vraag.
We zien dat door de buurtsportcoach meer kinderen ervoor kiezen om te
sporten en bewegen. Dat zien we in het eerste uur nadat de scholen zijn
uitgegaan en op de veldjes in de buurt van scholen waar die coaches
actief zijn. We monitoren de inzet van buurtsportcoaches. Zowel de output
als de lokale effecten worden gemonitord. Dat laatste doen we door in
achttien gemeenten buurtsportcoaches en andere stakeholders te
ondervragen. Afstemming is verder nodig, opdat de activiteiten van de
buurtsportcoach niet conflicteren met de activiteiten van verenigingen.
Mevrouw Dijkstra had het hier al over. Dat is lokaal een aandachtspunt,
want wij kunnen dat landelijk niet regelen, behalve door de flexibiliteit van
de regeling zo groot mogelijk te maken.
We zien dat het programma bijdraagt aan de ambitie van NOC*NSF om
de sportparticipatie te verhogen van 65% naar 75%. Maar ik zei al dat dit
heel erg lastig is. We zien wel dat er effecten zijn, maar of dat nu toe te
schrijven is aan die buurtsportcoaches of aan zaken die tegelijkertijd in die
wijken spelen, is heel moeilijk te zeggen. Wat we wel kunnen doen, is het
heel precies meten, maar dat kost geld. Ik zeg het maar, omdat er ook is
gezegd dat ik veel te veel geld uitgeef aan het meten van de effectiviteit.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

24

Het kost ons inderdaad 7 miljoen euro om te meten welke sportinterventies nuttige effecten opleveren. Dat maken we ook allemaal bekend op
internet. Ik raad iedereen aan om dat op te zoeken, want het is echt een
mooi programma. Om het bij dit programma veel preciezer te doen, kost
een à twee ton per jaar. Ik heb begrepen dat hieraan behoefte bestaat en
ik ben dan ook zeker bereid om het, als de Kamer dat wenst, preciezer te
meten.
Voorzitter, mijn beantwoording is wat chaotisch geworden, omdat ik een
vrij lang stuk er maar een beetje doorheen gejaagd heb door alle vragen.
Ik ben nu wel klaar met de buurtsportcoach en is als daar nog vragen over
zijn, dan ...
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik heb inderdaad gevraagd of de activiteiten
van de buurtsportcoaches en de aandacht die zij aan bepaalde sporten
geven, andere sportverenigingen in de weg zitten. Ik heb gesproken met
mensen van de overkoepelende vereniging voor gymnastiekverenigingen
en die zeiden mij dat ze eigenlijk niet aan bod komen, omdat buurtsportcoaches geen aandacht hebben voor hun verenigingen. Dat zou natuurlijk
jammer zijn, want gymnastiek is bij uitstek een sport waarbij je je hele lijf
gebruikt. Ik denk dat ook de Minister niet wil dat zulke dingen kunnen
gebeuren. Ik begrijp waarom de Minister zegt dat dit lokaal moet worden
opgelost en daarom vroeg ik de Minister alleen maar, na te gaan of het
inderdaad zo is. Zo ja, dan kan daar misschien iets aan worden gedaan
door het uitwisselen van best practices. Ik vind wel dat we hiervoor oog
moeten hebben, want het zou betekenen dat we met de buurtsportcoach
precies het tegenovergestelde bereiken van wat onze bedoeling was.
Minister Schippers: Het zal best incidenteel gebeuren. Ik sluit het niet uit,
maar een signaal dat het een structureel probleem is, heb ik niet
gekregen. Het is verder een programma waar we ambtelijk behoorlijk
dicht op zitten. Zo organiseren we bijeenkomsten om kennis te delen, om
knelpunten op te lossen en om goede voorbeelden te verspreiden. Op
dergelijke bijeenkomsten moeten dit soort dingen natuurlijk ook worden
uitgewisseld. Als dit inderdaad een gevolg is, moeten we ook met elkaar
nagaan hoe we het kunnen voorkomen. Ik heb zelf verschillende buurtsportcoachprojecten bezocht en ik heb het daar niet gezien. Maar als het
een structureel probleem is, dan moeten wij de signalen van mevrouw
Dijkstra zeker bekijken. Bij ons is het, overigens ook door de KNGU,
gemeld als een incidenteel probleem en dus niet als een structureel
probleem. Als het om een structureel probleem gaat, moeten wij ons
zeker met de vraag bemoeien hoe je dit kunt oplossen. Wij organiseren
niet voor niets bijeenkomsten in het kader van dit programma, want
daardoor kun je dit soort problemen voor zijn of heel snel oplossen.
Dingen die succesvol zijn moet je met elkaar delen, maar ook dingen die
fout gaan.
De voorzitter: Zou Epke Zonderland geen goede reclame zijn voor de
turnbond?
Minister Schippers: Zeker!
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Zijn broer werkt wel voor de KNGU!
De Minister zegt dat het haar wordt gemeld als incidenteel. Ik krijg dit
signaal echter van meerdere kanten. Ik ben best bereid om die signalen te
verzamelen en bij de Minister bekend te maken, omdat ik denk dat dit een
aandachtspunt is dat wij niet uit het oog mogen verliezen.
Minister Schippers: Het is een levend programma, een programma dat
we sinds 2007 voortdurend proberen te verbeteren. Toen wij het signaal
kregen dat het programma te knellend was, hebben we het flexibeler

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

25

gemaakt. Toen wij het signaal kregen dat bedrijfsmatig werkende
sportaanbieders, bijvoorbeeld fitnessscholen, niet mee konden doen,
hebben we het verbreed naar het bedrijfsleven. Als we wat kunnen doen
aan deze signalen, dan is het belangrijk om dat te doen.
De heer Van Dekken (PvdA): Ik ben blij dat de Minister zegt dat zij bereid
is om een preciezere meting uit te voeren. Ik wil zeker niet drammen,
maar ik heb wel een heel betoog gehouden over de doelgroep kinderen. Ik
stelde in dat kader de vraag of kinderen voldoende worden bereikt. Ik
neem aan dat dit aspect een onderdeel wordt van het hele verhaal.
Minister Schippers: We voeren een algemene monitor uit. Dat weet de
heer Van Dekken, want die heeft hij ook ontvangen. Als je het preciezer in
kaart brengt, breng je ook preciezer in kaart wie je met dit programma
bereikt. De groep waar de heer Van Dekken terecht expliciet aandacht voor
vroeg, is ook een groep waar de buurtsportcoach zich op richt.
Daar waar ik ben geweest, waren dat met name wijken waarin sporten
niet in de genen van de gezinnen zit. Men moet dus van buitenaf aanleren
hoe leuk regelmatig sporten is en dat je er zelfs aan verslaafd kunt raken.
Daar is de buurtsportcoach heel actief in. Ik ben dus vooral in achterstandswijken geweest, maar ik vind het heel belangrijk om ook te kijken
naar landelijke gebieden, naar kleine dorpen waar vaders en moeders heel
druk zijn in het boerenbedrijf en anderszins en waar een buurtsportcoach
ook heel goed werk kan doen. In die gebieden speelt overgewicht vaak
een grote rol. De groep waar de heer Van Dekken zich hard voor wil
maken, is dus ook de groep waarvoor een buurtsportcoach een verschil
kan maken.
De heer Van Dekken (PvdA): Dank u wel. Dat zou inderdaad ons aller
ambitie moeten zijn. Als ik het antwoord van de Minister hoor, gaat dat
ook gebeuren. Dat is ook mooi voor de mensen in de krimpgebieden.
Minister Schippers: Het kennisbudget hangt hiermee samen. Ik zeg
hierbij toe om het geld vrij te maken. Ik ben daar in die zin terughoudend
mee geweest omdat ik vond dat al het geld naar «doen» moest. Natuurlijk
moeten we onderzoeken. Als ergens veel geld naartoe gaat, moeten we
ook monitoren; dat is belangrijk. Ik wil echter zo min mogelijk vergaderingen en papier en zo veel mogelijk de buurtsportcoach in de wijk. Maar
goed, ik zal het geld er toch voor vrijmaken. Wij hebben ook een kennisen innovatiebeleid. Net als in de rest van de sportwereld gaan we met dat
beleid niet in ons eentje aan het werk, maar altijd met anderen, in dit
geval de wetenschap, het bedrijfsleven en overheden. We gaan
voorstellen om een topsector-achtige aanpak te gaan volgen en een
gezamenlijke kennis- en innovatieagenda op te stellen. Het zit op dit
moment enigszins vast, omdat er in zo’n samenwerkingsverband altijd
heel actieve partijen zijn, waardoor anderen redeneren: dan is het niet
meer van ons, maar van die actieve partijen. Dat is nu een beetje aan de
hand. Het ligt dus even een beetje moeilijk, maar we gaan het weer
lostrekken. Ik zal de Kamer schrijven hoe we dat gaan doen.
De best practices worden gedeeld. De Kamer kan op internet heel veel
informatie vinden over de programma’s die we hebben, zoals de menu’s
die er zijn en de bewezen positieve sportinterventies. Zo hoeven
gemeenten niet altijd zelf het wiel uit te vinden, maar kunnen ze gewoon
kijken wat er werkt in vergelijkbare gemeenten en dat ook uitproberen.
Er zijn vragen gesteld over kennisdeling door gemeenten met sportverenigingen over sportaccommodaties van gemeenten. In het komende jaar zal
ik de best practices ten aanzien daarvan gaan delen. Gemeenten kunnen
ook kennis met betrekking tot energiebesparing delen met sportverenigingen, zoals in het SER-energieakkoord is afgesproken. Dat zal verenigingen ook helpen om de kosten te beheersen. Ik ben ook van plan om te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

26

kijken naar een subsidieregeling met betrekking tot energiebesparing,
zoals ik de Kamer al heb laten weten in mijn reactie op de motie-Bruins
Slot.
Er zijn vaak bezuinigingen op sportvoorzieningen. De ene gemeente
bezuinigt wel en de andere niet. De ene doet het meer en de andere
minder. Wil ik dat in de gaten houden en ondersteunen met kennis? Ik
weet hoe moeilijk het is, want we hebben zelf nogal wat bezuinigingsrondes achter de rug. Het is altijd ongelofelijk moeilijk om te kiezen,
omdat we een heleboel dingen belangrijk vinden. Het kabinet heeft echter
besloten om op de rijksbegroting niet te bezuinigen op sport, en terecht.
De economische recessie zorgt ervoor dat gemeenten ook moeten
bezuinigen. De sport ontkomt daar helaas niet aan. In opdracht van de
Vereniging Sport en Gemeenten is in 2013 onder 150 gemeenten gepeild
wat de gevolgen zullen zijn van de economische recessie. Uit de peiling
blijkt dat er wel bezuinigd wordt op sport, maar niet harder dan op andere
sectoren. Gedeelde smart is dat eigenlijk. Momenteel loop een onderzoek
van het Mulier Instituut onder sportaanbieders en sporters zelf over de
mogelijke effecten van bezuinigingen op de sport. Dat zal eind november
worden afgerond. Dat is dus heel binnenkort. Als ik de resultaten heb, zal
ik de Kamer daarover informeren en bekijken hoe ik de sector eventueel
kan ondersteunen. Ik deel de zorgen die de woordvoerders daarover
hebben uitgesproken. Ik ga niet over de gemeentelijke begrotingen, maar
wij zien allemaal dat het budget dat wij als Rijk aan sport besteden, in het
niet valt bij het totale budget dat naar sport gaat, bijvoorbeeld wat
mensen zelf aan contributie betalen of wat gemeenten bijdragen. Ik zie
dus wel degelijk de bedreigingen en ik vind het heel aardig om morgen
met Sport-Netwerk te bekijken hoe we die kunnen keren, hoe moeilijk dat
ook zal zijn. Ik ben het namelijk met de heer Van Dekken eens dat wij wel
kunnen zeggen dat het niet mag, maar dat gemeenten het ook ergens
vandaan moeten halen. Die keuzes zijn net zo moeilijk en soms pijnlijk en
emotioneel als de keuzes op landelijk niveau.
Ik bezuinig niet op de gehandicaptensport. Wel loopt een aantal
programma’s af terwijl nieuwe starten, maar die programma’s hadden
ook een aflooptermijn. De projecten Uitdagend sportaanbod, Zo kan het
ook! en Special Heroes zijn in 2012 afgelopen. Van 2012 tot en met 2015
zijn er twee nieuwe programma’s gestart, te weten Revalidatie, Sport en
Bewegen en de uitbreiding van Special Heroes, speciaal gericht op
scholen met auditief beperkte kinderen met gedragsproblemen. Begin
2013 is er een nieuwe impuls gesubsidieerd met € 300.000 als aanvulling
op Special Heroes voor de ontwikkeling van extra modules gehandicaptensport, om Special Heroes te ondersteunen en passend sportaanbod
van sportverenigingen te blijven realiseren rondom de scholen. Naar
aanleiding van de resultaten van de Monitor Onbeperkt Sportief ga ik met
betrokken stakeholders in gesprek en beraad ik me op een eventueel
nieuw beleidskader.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Als dit het antwoord was van de Minister
op de vragen over gehandicaptensport, heb ik een interruptie. Of heeft zij
nog tekst?
Minister Schippers: Naar aanleiding van de Monitor Onbeperkt Sportief
ga ik de komende periode met de betrokken partijen in gesprek over de
belangrijkste aanbevelingen die zij hebben gedaan. Op basis van deze
uitkomsten zal ik besluiten of er iets extra’s nodig is om sportverenigingen
te versterken. Ik benadruk dat uiteraard ook het sportprogramma Sport en
Bewegen in de Buurt bedoeld is voor gehandicapten. Ik heb gesprekken
gevoerd met de doelgroep – dus niet alleen over maar ook met de
doelgroep – over wat er nodig is. Dat verschilt heel erg. Het is afhankelijk
van de handicap die mensen hebben en de ernst daarvan, van de sport
die het betreft en van de sportvereniging. Dat is onze eigen investering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

27

Daarnaast bleek in de loop van vorig jaar dat het vervoer vastliep van
gehandicapten naar en van hun sport. Dat was teruggegaan naar het veld,
naar de sector zelf, maar het lukte op een of andere manier niet om dat in
stand te houden. Dat heb ik teruggenomen en daar heb ik weer een
rijksverantwoordelijkheid van gemaakt. Als je een teamsport hebt en de
helft van het team niet kan komen, kun je immers ook geen wedstrijd
spelen. Ook dat is dus weer terug naar de overheid, omdat hoort bij het
faciliteren van gehandicaptensport.
Ik vraag me af welke impact het beleid ten aanzien van de WTCG heeft op
de sport. Ik ken de WTCG-regeling vrij goed. Het is een regeling die echt is
gericht op tegemoetkoming van gehandicapten en chronisch zieken in de
impliciete zorgkosten die zij maken. Er zijn verschillende regelingen. Voor
de ene moet je echt je eigen risico opmaken. Voor de WTCG-regeling
geldt dat iemand met een bepaalde handicap kosten heeft die een ander
niet heeft. Die worden vergoed via de WTCG. Een gedeelte daarvan blijft
landelijk bestaan en een gedeelte gaat naar de lokale overheid. In het
debat met de Staatssecretaris daarover moet worden bekeken welke
gevolgen dit heeft. Dat kan ik vanuit de sport niet bekijken. Ik kan wel
zeggen dat het vervoer is teruggenomen en dat alle programma’s ofwel
een vervolg hebben gekregen ofwel zijn vervangen door nieuwe
programma’s.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Het goede met betrekking tot sporten door
mensen met een handicap is dat er in de afgelopen jaren een kleine
verbetering in de sportparticipatie is gekomen. De Minister heeft
inderdaad een aantal programma’s. Ik heb in mijn betoog ook niet gezegd
dat de Minister al die programma’s beëindigt, maar die programma’s zien
wel op beperkte doelgroepen. Dat zijn de doelgroep die in het speciaal
onderwijs zit en de doelgroep die voor een groot deel in de instellingen
zit. Ik heb het over mensen waarvan het kabinet het voornemen heeft om
ze buiten de instellingen en buiten het speciaal onderwijs te houden. 70%
van de mensen met een handicap zit niet in het speciaal onderwijs en ook
niet in een instelling. Dat is ook goed, want zo kunnen ze optimaal
meedoen met de samenleving. Sport is maatschappelijk goud en het
cement van de samenleving. De kern is echter het volgende. Doordat het
kabinet 500 miljoen bezuinigt op de WTCG, houden mensen met een
handicap minder geld over. Dat besteden ze natuurlijk eerst aan
zorgkosten en dan aan andere zaken. Hoewel de Minister de twee
regelingen dus overeind houdt, zal dit, zoals ik nu hoor van verschillende
instellingen, wel enorme gevolgen hebben voor de mogelijkheden van
mensen met een handicap om mee te doen in de samenleving. Dat is ook
sport.
Mijn verzoek aan de Minister is: zorg ervoor dat u binnen het kabinet een
sterke positie hebt om ervoor te zorgen dat de sportparticipatie van
mensen met een handicap de komende jaren gewoon overeind blijft.
Minister Schippers: Zoals ik net al zei, is sport iets heel breeds wat via
verschillende maatschappelijke terreinen wordt aangevlogen, bijvoorbeeld via school. Het is niet zo dat ik slechts twee programma’s voortzet.
Nee, één programma is sterk uitgebreid met visueel en auditief beperkten
en met kinderen met gedragsproblemen. Het zijn programma’s die
groeien en die we steeds breder en groter maken. Daarnaast stellen we de
buurtsportcoach ook open voor mensen met een handicap. Het is
inderdaad heel moeilijk. Ik ben het met mevrouw Bruins Slot eens dat we
er nog lang niet zijn. Ik denk dat dit een groep is waarvoor we aandacht
moeten blijven houden. Het allermooiste zou zijn als mensen met een
handicap gewoon bij een normale vereniging kunnen meedoen met
mensen met allerlei andere beperkingen die je echter niet ziet. Het
allermooiste zou zijn als zij met z’n allen kunnen sporten. Er zijn sportverenigingen die dat al heel goed doen, maar er zijn ook sportverenigingen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

28

die dat heel slecht doen. Ik probeer die sportverenigingen die het slecht
doen ertoe te bewegen het beter te doen en om dat uit te breiden. Als
mevrouw Bruins Slot denkt dat ik tevreden ben met hoe het gaat, dan kan
ik haar ervan verzekeren dat ook ik denk dat we er nog lang niet zijn.
Natuurlijk wordt er in tijden van recessie op allerlei gebieden bezuinigd.
De WTCG wordt voor een deel gedecentraliseerd, maar blijft deels ook
landelijk. Dat was ook een wens van velen. Dat daarin oog is voor de
positie van gehandicapten is evident, maar de regeling wordt niet groter
dan zij is. Dus ten aanzien van de specifieke sportprogramma’s behouden
we wat er is. Sterker nog, we zetten algemene sportprogramma’s steeds
meer specifiek in voor gehandicapten. Voor het overige beleid geldt dat
we er altijd alert op moeten zijn dat iedereen altijd mee kan blijven doen
in de samenleving.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Dat is precies de kern: het meedoen in de
samenleving staat onder druk. Het is mooi dat sportverenigingen meer
mogelijkheden bieden om mensen met een handicap te laten sporten. Als
mensen met een handicap daar echter niet kunnen komen, is dat een
probleem. Die vervoersregeling is beperkt tot teamsporters. Ook de
omvang van het bedrag is een punt van zorg. Van de 1,2 miljard blijft
uiteindelijk maar 700 miljoen over. Daarvan komt ongeveer 328 miljoen bij
de gemeenten terecht en de rest komt bij het Rijk. Er is dus minder geld.
Dat betekent heel veel voor de mensen die dat geld niet meer ontvangen.
Ik vraag ook gewoon creativiteit van de Minister. Bekijk hoe je ervoor kunt
zorgen dat je bepaalde zaken in stand houdt. Bekijk met de Staatssecretaris of er een plan kan ontstaan. Als iets de kern is van wat we tegenwoordig van mensen vragen, dan is het dat ze kunnen meedoen in de
samenleving. Sport is daarvoor een heel belangrijk middel.
Minister Schippers: Waar ik me een beetje tegen verzet, en daarom vind
ik de conclusie van mevrouw Bruins Slot ook voorbarig, is dat geld het
enige punt zou zijn. Ik zie wel dat er minder geld gaat naar bepaalde
regelingen, maar als je met gehandicapten spreekt over de problemen die
zij met sport ervaren, dan gaat het vaak over de bereidheid om drempels
weg te nemen. Is er de bereidheid om samen te bekijken hoe het wel kan
op die sportvereniging? Dat gaat vaak helemaal niet over geld, maar over
de bereidheid om creatief te kijken naar oplossingen. Hoe kun je iemand
bij een sport krijgen? Hoe kun je elkaar helpen? De vervoersregeling is
zoiets. Die heb ik overgenomen toen ik zag dat het niet goed ging. Ik vind
dus dat we er alert op moeten zijn met z’n allen. Ik zou de conclusie van
mevrouw Bruins Slot niet vooraf willen trekken, omdat ik een groot
vertrouwen heb in het gezamenlijke oplossingsvermogen. Ik denk wel dat
we dat beter moeten doen dan we tot nu toe hebben gedaan.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): De Minister zegt dat zij het vervoer heeft
overgenomen toen zij zag dat het niet goed ging. Gaat het nu wel goed? Ik
heb de Minister gevraagd of zij inzicht heeft in het aantal mensen met een
handicap dat niet sport door de problemen met het vervoer en hoeveel
mensen van de vervoersregeling gebruik maken.
Minister Schippers: Vervoer is een groot knelpunt. Dat is ook de reden
waarom ik dat teamsportersvervoer heb overgenomen. Zijn de problemen
daarmee opgelost? Nee. Een groot deel van de mensen met een handicap
heeft nog steeds problemen met vervoer, vaak omdat sommige dingen
niet lokaal georganiseerd zijn. Daarom druk ik ook zo op lokale sportverenigingen. Dan zou het vervoerprobleem al minder groot zijn. Juist als je
in de regio oplossingen gaat zoeken, waardoor mensen verder moeten
reizen, wordt het lastiger voor mensen met een handicap. Eigenlijk vind ik
dat we vooral bij sportverenigingen zelf en in de buurten zelf moeten
kijken. Daarom heb ik Esther Vergeer er ook bij betrokken om mee te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

29

kijken bij de buurtsportcoach. Wat zijn de belemmeringen voor kinderen
met een handicap die toch willen sporten op het veldje in de buurt? Ik
denk dat we dit veel meer met z’n allen moeten bekijken voordat we
allerlei aparte voorzieningen en aparte dingen gaan maken. Daarin
hebben we echt nog veel te doen. Dat kan ik met mijn budget en met mijn
energie ook niet in mijn eentje oplossen. Ik denk dat we met z’n allen de
verplichting hebben om daar veel beter naar te kijken.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik begrijp dat de Minister zegt dat we
moeten proberen het in de buurt op te lossen omdat de vervoersproblemen daardoor afnemen. Esther Vergeer is aan het meekijken. Heeft de
Minister enig idee wanneer wij wat zicht krijgen op hoe het zit met
belemmeringen in de buurt?
Minister Schippers: We hebben daar al heel veel zicht op. Heel veel hangt
af van de bereidheid van verenigingen, particulieren en vrijwilligers. Van
hen vragen we heel veel in het programma «Naar een veiliger sportklimaat», bijvoorbeeld om ervoor te zorgen dat er geen agressie is en er
niet gedronken wordt in de kantine. We vragen al heel veel van de
vrijwilligers bij de lokale sportverenigingen en dit komt daar nog bij. Het is
een heel belangrijk onderwerp en ik denk dat we er stug mee door moeten
gaan. Het is echter geen probleem dat we in een jaar oplossen. Dit is echt
een kwestie van een lange adem. We moeten blijven drukken en er
aandacht voor blijven vragen. Op landelijk niveau vragen we ook echt
aandacht voor de gehandicapte sporter. Ik heb weleens gezegd dat we bij
grote sportevenementen de «gewone» sport zouden kunnen mixen met
de gehandicaptensport. Dat zag je bijvoorbeeld bij het EK-zwemmen in
Eindhoven. Dat was tegelijkertijd een evenement voor de gehandicapte
sporters. Door dat te mixen krijg je een veel natuurlijker omgang. Dat
soort oplossingen moeten we zoeken. Met zwemmen is dat misschien
makkelijker dan met sommige andere sporten, maar op die manier
kunnen we oplossingen vinden.
Dan kom ik op het programma «Naar een veiliger sportklimaat». Tot en
met 2016 hebben we daar 7 miljoen per jaar voor vrijgemaakt. Je kunt je
altijd afvragen of dat actieplan is ontstaan naar aanleiding van een
incident. Nee, toen liep het al. Het is niet ontstaan naar aanleiding van dat
ene incident, hoe treurig en triest ook. Daarvóór hadden we dit al
opgestart. We hebben het wel geïntensiveerd. We hebben dat incident
aangegrepen om te zeggen: een streep eronder; tot hier en niet verder.
Het is iets om je grote zorgen over te maken, maar het is niet iets wat
exclusief is voor de sport. Agressie en geweld zie je steeds vaker in het
uitgaansleven en de samenleving. En dus ook in de sport. Het speelt niet
exclusief in de sport. Ik vind echter dat we het niet moeten tolereren. Ik
moet echt zeggen dat de sportwereld, de sportverenigingen en de
bonden, dit ongelooflijk positief hebben opgepakt. Daar verdienen ze echt
een pluim voor. De KNVB bijvoorbeeld heeft dit heel serieus opgepakt. Ik
heb ook met collega’s van V en J gesproken en met de politie. Die heeft
een meldlijn geopend en de gemeentelijke politie heeft gezegd dat zij
meteen zal komen. De hele keten rond de lokale veiligheid, maar ook het
onderwijs en de sportwereld hebben dat dus gezamenlijk heel goed
opgepakt. Ik deel natuurlijk de notie van de heer Huizing: dit moeten we
wel vasthouden. Naar aanleiding van urgentie, dingen die gebeuren en de
verontwaardiging die daarover heerst, pak je dingen op en gebeurt er heel
veel, vaak sneller dan je eerder voor elkaar zou hebben gekregen. Dan is
het een kwestie van vasthouden. Dat is een uitdaging die we met elkaar
moeten aangaan en waarmaken.
Op veldniveau kun je wel merken dat er iets is gebeurd. Er is ook wel
discussie ontstaan over nieuwe spelregels of regels die bij het voetbal
worden toegepast, zoals de time-out. Dat soort zaken was aanleiding voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

30

verhitte debatten, maar het is wel belangrijk dat dit vrij voortvarend is
opgepakt.
Hoe krijgen wij voor elkaar dat niet alleen de bonden ongelofelijk hun best
doen om dit verder te krijgen, maar dat dit daadwerkelijk wortel schiet bij
de verenigingen? Ik meende wat ik daarnet zei. Bij de verenigingen zitten
vrijwilligers, dat weet ik. Ik ben zelf geen vrijwilliger, maar mijn
echtgenoot is dat wel. Er wordt heel veel van gevraagd. Er wordt al heel
veel tijd spontaan in gestoken, maar dan is er ook nog het verzoek of de
ouders langs het veld een beetje kunnen dimmen, want als zij niet
oppassen, gaat het over de eigen stembanden heen. Als je kantinedienst
heb, moet je geen alcohol schenken aan iemand die eruitziet als 19, maar
die 14 is, maar dat kon je niet zien. Het zijn vrijwilligers, zo gaat dat bij een
sportvereniging.
Wij vragen heel veel van vrijwilligers, maar eigenlijk zeggen wij dat dit
ongelofelijk belangrijk is. Als je geen veilig sportklimaat hebt, is de sport
niet meer van normale mensen, om de term van de heer Van Dekken te
gebruiken. Je wilt dat normale mensen naar een vereniging kunnen gaan
en zich daar veilig voelen en gewoon een middagje voetbal kunnen kijken,
met hun kind, als het enigszins kan, en dan gewoon met een ijsje naar
huis, zonder gedoe.
Dat is waar wij naar streven. Dat gebeurt op allerlei niveaus. Ik hoef het
plan niet uit te leggen, want dat kennen de Kamerleden. Het is wel iets
waarvoor wij onverminderd aandacht blijven vragen. Ik heb de
waarschuwing van de heer Huizing heel goed gehoord en die deel ik. Het
is makkelijk om in te zetten, maar het gaat erom vast te houden. Inzetten
doe je altijd aan de top en dan moet het helemaal doorsijpelen naar de
vrijwilligers op het veld. In sommige opzichten is dat gebeurd en in
andere opzichten moet dat nog gebeuren.
We hebben het nu een jaar geïntensiveerd. Het aantal bonden dat
meedoet, is enorm uitgebreid. Er zijn twee topberaden geweest die
bemoedigend waren. Ik vind de resultaten ook bemoedigend. Het aantal
zware excessen op het voetbalveld is echt afgenomen, blijkt uit de cijfers
van de KNVB. Je kunt ook zien dat het aantal incidenten is afgenomen,
maar die daling moeten wij vasthouden. Dat is waar wij nu voor staan.
Hierbij worden ook de buurtsportcoaches ingezet. Ik heb de Cruyff en de
Krajicek Foundations gevraagd om in de eerste helft van 2014 een
bijscholingsmodule sportiviteit en respect te verzorgen, om buurtsportcoaches beter toe te rusten voor hun positieve inzet in de wijk en om
kinderen en jongeren sportief en respectvol gedrag te kunnen aanleren.
Ook in het onderwijs wordt aandacht besteed aan respect en sport.
Ik heb hier allerlei resultaten, maar die hebben de Kamerleden zelf ook
wel gelezen. Ik ben er helemaal niet negatief over, maar ik vind wel dat we
verder moeten gaan. Stap één is gezet en nu moeten we verdergaan. Het
wordt nog best een uitdaging om dat vast te houden. Als blijkt dat het
aantal excessen in het voetbal met 15% is afgenomen, is dat mooi, maar
ik zou graag volgend jaar weer een daling van 15% willen hebben. Dan
heeft het geworteld en dan heeft het ook een structureel effect.
De heer Van Dekken (PvdA): Wij ondersteunen het actieplan «Naar een
veiliger voetbalklimaat» en wij hopen dat dit nog veel steviger wordt
ingebed. De Minister sprak net over het topberaad dat twee keer is
geweest. Wordt dat voortgezet?
Minister Schippers: Ik heb er een enorme hekel aan om te vergaderen als
er niets te bespreken is, maar zodra ik aanleiding vind om er weer een te
organiseren, hebben wij afgesproken dat iedereen weer bij elkaar komt. Ik
wil nog wel zeggen dat het niet alleen gaat om voetbal, maar om het
sportklimaat. De hockeybond is er zeer bij betrokken. De tennisbond heeft
een actie ingezet, want bij tennis heeft men er last van dat ouders zich
bemoeien met het spel en met wat de scheidsrechter heeft gezegd. Deze

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

31

richt zich heel erg op de ouders. Zo heeft iedere sport zijn eigen ding. Ik
moet zeggen dat ik zelf op het hockeyveld sta en dat is ook niet zo chic. De
hockeybond is er heel actief bij betrokken. Voetbal is wel een van de
hoofdmoten, maar die andere wil ik u niet onthouden.
Ambtelijk hebben wij sowieso met de verschillende partijen die erbij
betrokken zijn, regulier overleg. Zodra ambtelijk wordt gezegd dat men er
niet meer uitkomt en dat er topberaad nodig is, zal ik dat ook weer
organiseren.
De heer Van Dekken (PvdA): Prima. Ik ben blij dat de Minister niet wil
vergaderen om te vergaderen, maar alleen als er concreet aanleiding toe
is en als het programma voortgeduwd en voortgestuwd moet worden. Het
gaat inderdaad om een veiliger sportklimaat. Dat kan ik alleen maar
toejuichen.
Minister Schippers: Daarover zijn wij het eens.
Dan kom ik op het Jeugdsportfonds. Ik vind het ongelofelijk belangrijk dat
in Nederland meer mensen gaan sporten en bewegen, en vooral kinderen.
Jong geleerd is oud gedaan, zoals een van de Kamerleden zei. Dat is
natuurlijk zo. Als je sporten in je ritme hebt, heb je dat niet alleen als je
jong bent, maar ook als je ouder wordt in je systeem zitten. Het is
ongelofelijk belangrijk om kinderen aan het sporten en bewegen te
krijgen, natuurlijk op school, waar ik nog op terugkom, maar ook buiten
school is dat belangrijk. Je ziet dat er ongelofelijk veel initiatieven zijn. Ik
verwijs naar een heel leuk initiatief in Rotterdam, namelijk de schoolsportverenigingen. Dat vind ik een ontzettend leuk initiatief, maar ik wil
anderen niet tekortdoen door ze niet te noemen. Er gebeurt heel veel in
het land.
Ik vind het belangrijk dat de actieradius primair ligt bij wat er lokaal
gebeurt. De landelijke organisatie wordt in de periode 2011–2014
gesteund met € 500.000. In het regeerakkoord is opnieuw € 500.000
beschikbaar gekomen. Daarmee zal onze ondersteuning worden verlengd
tot eind 2016. Momenteel vindt met het Jeugdsportfonds en Sociale
Zaken overleg plaats over de inzet, want Sociale Zaken is hierin een heel
belangrijke partij, in het kader van het armoedebeleid.
Ik sta positief tegenover uitbreiding van de activiteiten van het Jeugdsportfonds. Ik ben bereid om extra geld vrij te maken voor deze plannen,
als zij goed zijn, wat ik zal bekijken. Je kunt erover twisten hoeveel geld
dat zou moeten zijn. Ik weet ook niet wat de heer Van Dekken precies van
plan is. Het is wel zo dat je een dekking moet vinden voor het geld dat je
hiervoor vrijmaakt. Je kunt de dekking zoeken bij de buurtsportcoach, die
zich grotendeels richt op dezelfde doelgroep. Je moet even bekijken waar
dat geld het beste ingezet kan worden.
De Sportimpuls wordt vanaf 2014 structureel verhoogd met 5 miljoen
euro per jaar. Dat is gelabeld voor deze doelgroep. Daarover heb ik
niemand gehoord, maar dat vind ik ook een belangrijke notie. Er is 5
miljoen speciaal gelabeld voor deze doelgroep. Daarnaast heeft Sociale
Zaken extra middelen beschikbaar gesteld aan gemeenten voor hun lokale
armoedebeleid. Zij kiezen zelf of zij dat inzetten in een Ooievaarspas of
iets dergelijks of dat zij samenwerken met een lokaal Jeugdsportfonds.
Ik wacht af wat de heer Van Dekken precies voorstelt en hoe hij dat invult,
want dat heb ik nog niet gezien. Hij vindt deze doelgroep heel belangrijk
en zegt dat wij alles op alles moeten zetten om ervoor te zorgen dat deze
kinderen kunnen sporten. Daarover zijn wij het helemaal eens. Het gaat er
maar even om hoe je dat in het vat giet.
De heer Van Dekken (PvdA): Ik ben blij met het antwoord van de
Minister, waarvoor dank. Het gaat om een jaarlijks bedrag van € 234.000
voor sport en bewegen in de buurt. Dat zou ik willen vastleggen in een
motie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

32

Minister Schippers: Dat is veel geld, gezien de budgetten waarover ik het
net had. Ik wil ervoor waken dat dit goed wordt besteed, maar we moeten
maar even bekijken hoe dat in de motie wordt verwoord. Ik wil wel
duidelijk maken dat hier veel geld voor is van het kabinet. We zouden die
5 miljoen euro erbij op moeten tellen, net als de 55 miljoen voor de
buurtsportcoaches, die niet alleen op deze groep zitten, maar ook op
ouderen en kinderen in landelijke gemeentes. We mogen wel constateren
dat er heel veel aandacht voor is om iedereen, ongeacht of men het thuis
goed heeft of niet, aan het sporten te krijgen.
Mevrouw Dijkstra vroeg of het geld voor de achterstandswijken is
gelabeld. Die 5 miljoen is dus gelabeld. Of dat precies die 300 wijken zijn,
weet ik niet. Dat hangt immers weer af van de manier waarop je telt. Deze
gelden zullen wel gericht worden ingezet in wijken met de grootste
achterstanden. Ik zal de Kamer daar nader over informeren.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Is dat 5 miljoen van de 11 miljoen die
beschikbaar zijn voor de sportimpuls? Of is dat extra?
Minister Schippers: Extra.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Mooi.
Minister Schippers: Conform regeerakkoord.
De heer Van Dekken stelde een vraag over de maatschappelijke rol van
sportverenigingen. Ik denk zeker dat de sportverenigingen al een grote
maatschappelijke rol en positie in de wijk hebben. Sommige clubs spelen
echt een heel grote belangrijke maatschappelijke rol. Sommige voetbalclubs zitten in de haarvaten van de wijken en stimuleren kinderen om te
gaan sporten. Ik heb gezien hoe Feyenoord het aanpakt met zijn
programma’s. Dat is echt wel mooi. Dat gebeurt dus. Als wij dat met
buurtsportcoaches nog kunnen versterken, vind ik dat alleen maar heel
erg mooi.
Voordat ik overstap naar de onderwerpen die ofwel op het terrein van
meer collega’s van mij liggen ofwel op het specifieke terrein van een
andere collega liggen, ga ik nog op twee onderwerpen in.
Het eerste onderwerp is grote sportevenementen en mensenrechten. Ik
vind het ongelooflijk belangrijk om sport en politiek uit elkaar te houden.
Daarmee zeg ik niet dat de sprekers dat anders hebben bedoeld, maar ik
wil het hier wel gezegd hebben. Ik ben er ontzettend bang voor dat we
steeds vaker sport en politiek met elkaar verbinden. Sport verbroedert. In
welk land je ook komt en met welk regime dan ook, als je meedoet aan
sportwedstrijden vervallen eigenlijk alle politieke zaken. Ik vind het
belangrijk om daarop te letten. We moeten onze regels niet zo maken dat
we straks alleen nog maar in West-Europa sportwedstrijden kunnen
organiseren. Ik ga als sportminister naar landen toe waarvan ik denk: ik
hoor en lees er niks over in de media, maar of het hier nou allemaal snor
zit met de mensenrechten, weet ik ook niet. Wij worden zelf ook nog
weleens op onze vingers getikt. Het is allemaal betrekkelijk.
De Expert Group on Good Governance van de Europese Unie heeft een
rapport geschreven. Verder wordt rond 20 november hierover een brief
gestuurd naar commissaris Vassiliou. Deze brief wordt tot nu toe door
twintig Europese lidstaten en hun sportminister ondersteund. De
Europese sportministers roepen ertoe op dat landen en staten bij de
organisatie van grote sportevenementen rekening moeten houden met de
Europese conventie inzake mensenrechten en met de Universele
verklaring van de rechten van de mens van de Verenigde Naties. De
bedoeling van de brief is dat de Europese Commissie dit belangrijke
onderwerp op de Europese agenda plaatst en een voorstel doet voor een
gepaste beleidsaanpak. Hiermee geef ik al aan dat ik voor de Europese

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

33

weg kies. Dat is namelijk de allersterkste weg. Dan staan we veel sterker
dan dat ik dit in mijn eentje zou doen.
Vorige maand hebben negentien sportministers ook een brief geschreven
over de homowetgeving in Rusland. Ook daarbij is de weg gekozen van
de Europese Unie omdat je met veel landen samen gewoon veel sterkere
signalen kunt afgeven. Overigens denken die landen hetzelfde over deze
onderwerpen.
In het licht van het rapport van de Expert Group on Good Governance
over beginselen van goed bestuur, dat is gericht aan alle sportorganisaties, wil Nederland inbrengen dat bij internationale sportbonden nog
winst geboekt moet worden, ook bij de toewijzing van sportevenementen,
op het gebied van transparantie en aandacht voor mensenrechten in het
organiserende land.
NOC*NSF heeft zelf gezegd dat het goed zou zijn als alle internationale
sportorganisaties de expliciete verwijzingen naar non-discriminatie in het
IOC-charter over zouden nemen. Ook zien zij graag dat het IOC zelf weer
een stapje verdergaat en na gaat denken over de vraag of en hoe een
beoordeling van de mensenrechtensituatie in een land mee zou kunnen
wegen. Dat gebeurt dus via de Europese weg.
Mij is verder gevraagd naar de stand van zaken van het plan van de KNVB
gericht op homoacceptatie. De KNVB heeft een homoacceptatieplan
gemaakt. Ik was aanwezig bij de presentatie daarvan. Dit is een heel
belangrijk plan. Anderen weten daar meer van dan ik, maar in de
kleedkamers gaat het er nog weleens grof aan toe. Dat heb ik mij althans
laten vertellen; ik ben er zelf niet echt dagelijks. Het belangrijkste is – dat is
mij ook door de KNVB verteld – dat in eerste instantie de reactie van
amateurclubs was: bij ons is dat niet, want bij ons voetballen geen
homo’s en die zijn er ook niet. Dat is een heel makkelijke gedachte, want
dan hoef je er ook niks aan te doen. Die omslag is inmiddels toch echt wel
gemaakt. Dat is mede te danken aan de KNVB en de mensen binnen de
KNVB, die hierbij echt een voortrekkersrol hebben opgeëist. In 2013 is
men actief gestart met de uitvoering van het actieplan «Voetbal voor
iedereen». Hierbij gaat het onder meer over de agendering. Die
agendering lijkt iets erg bestuurlijks, maar dit thema moet gewoon gaan
leven, ook binnen de amateurvoetbalclubs. Pas als het leeft, kun je er iets
aan gaan doen. Als je zegt «hier is het niet», dan ben je meteen klaar. Met
de uitvoering van het plan is men dus van start gegaan en daar is men
druk mee bezig. Workshops worden georganiseerd, er is een vertrouwenspersoon voor betaalde voetballers ingesteld en voormalig betaalde
voetballers worden ingezet om het thema onder de aandacht te brengen.
Dit thema is helemaal opgenomen in ons bredere «Naar een veiliger
sportklimaat».
Dan ga ik in op de Stichting Service Médical (SSM). Ik ben nu drie jaar
Minister, maar ook onder mijn voorganger is dit een terugkerend
onderwerp. Wat ik echt relevant vind, is het volgende. In 2009, vier jaar
geleden, is besloten om te stoppen met de subsidie. Dat is door de Kamer
aanvaard. Mijn voorganger heeft in 2009 dat besluit genomen. Dat is door
de Kamer geaccepteerd. Ik vind het wel raar dat hierover al vier jaar achter
elkaar wordt gesproken, eerst met mijn voorganger en nu met mij, terwijl
wij steeds spreken over een overgangstermijn. Die overgangstermijn
wordt steeds verlengd. Op een gegeven moment moet je je afvragen of
dat nou reëel is. Patiëntenorganisaties werden ook anders gefinancierd.
Daarbij was ook sprake van een afbouwtraject. Dat is veel later beslist. Al
die afbouwtrajecten zijn allang afgelopen, maar dit loopt nog steeds. Dat
vind ik een lastig punt.
Er is echter een tweede lastig punt. Ik verzet mij echt tegen het beeld dat
de Stichting Service Médical heel anders is dan alle andere organisaties.
Ik ben begonnen met te bekijken wie bij grote sportevenementen nou
eigenlijk de EHBO, de medische begeleiding en de acute begeleiding
organiseert. Het is helemaal niet zo dat er geen andere organisaties zijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

34

die hetzelfde doen. Die zijn er wél. Er zijn grote organisaties die hetzelfde
doen, maar zij krijgen geen subsidie. Level playing field is geen kreet. Ik
vind het daadwerkelijk onterecht tegenover de organisaties die geen steun
krijgen – zij hebben die steun nooit gehad – dat deze steun op de een of
andere manier niet kan worden afgebouwd. Ik vind dan ook dat er geen
goed argument is om één organisatie te steunen en de rest niet.
Een ander punt dat hierbij speelt, is dat wij met elkaar hebben
afgesproken dat wij echt moeten zorgen voor een goede overgang van de
kennis die bij de Stichting Service Médical aanwezig is. We zouden daar
een goed traject voor afspreken en dat hebben wij gedaan. Dat is ook
allemaal in gang gezet en dat verloopt ook eigenlijk allemaal heel erg
goed. De kennis en ervaring van de Stichting Service Médical moet
immers goed gewaarborgd worden. Ik heb vertrouwen in het nieuwe
model dat door de Vereniging voor Sportgeneeskunde wordt uitgevoerd.
Door veiligheidNL is een onderzoek gedaan naar blessures bij evenementen. Ook dat zal bij de uitvoering van het project «Naar een veiliger
sportklimaat» worden betrokken.
Is de motie goed uitgevoerd? Indertijd hebben wij over de motie
gesproken. Toen heb ik ook gezegd hoe ik de motie interpreteerde en
volgens die lijn heb ik deze motie, naar mijn eer en geweten, wel degelijk
uitgevoerd. De Kamer is destijds akkoord gegaan met de laatste subsidie.
Ik vind dus concluderend dat er voor Service Médical heel veel tijd en
extra geld is geweest om op eigen benen te kunnen staan. Service
Médical is niet voor alle inkomsten afhankelijk van VWS, maar slechts
voor een kwart van de inkomsten. Je kunt echter niet eeuwig doorgaan
met het regelen van een verlenging bij de begroting. De ervaring is dus
geborgd.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Ik ben het met de Minister eens dat je daar
niet eeuwig elk jaar op terug moet komen. Wat mij betreft, is dit dan ook
de laatste keer. Service Médical heeft zelf aangegeven dat zij de
mogelijkheid ziet om voor 2014 voldoende sponsors te werven. Ik heb de
Minister gevraagd of er met haar te spreken valt over een afbouwregeling
over 2013. Begrijp ik van haar dat dat helemaal niet aan de orde is?
Minister Schippers: Ik ben daar zelf erg op tegen. Ik ontraad het ook
sterk. Ik ontraad het echt omdat dit al sinds 2009 speelt. Ik ontraad het
omdat we hebben afgesproken dat we voor de jaren 2010, 2011 en 2012,
dus drie jaar lang, een afbouwsubsidie hebben afgesproken. Kan
mevrouw Dijkstra patiëntenorganisaties noemen die zo’n lange afbouwsubsidie hebben gekregen? Daar zeggen we dat toch ook niet bij? We
hebben alle subsidies geschoond bij VWS. Ik heb net gezegd dat alles is
ondergebracht in achttien subsidies bij drie pijlers. Is deze subsidie nu zo
anders dan alle andere subsidies, dat wij hier kunnen rechtvaardigen dat
we niet op een ordentelijke manier in drie jaar zouden kunnen afbouwen?
Er is al een overbruggingssubsidie geweest. Daarover hebben wij hier ook
met elkaar een afspraak gemaakt. Ik vind dat je dan op een gegeven
moment ook als bestuursorgaan betrouwbaar moet zijn en moet zeggen:
nee, nu na vier jaar houden we er gewoon echt een keer mee op.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): De motie die in december 2012 is aangenomen, had betrekking op 2013. Daarin werd gevraagd om die kennisoverdracht te regelen. We hebben echter ook gevraagd om in 2013 de
noodzakelijke voorwaarden voor verzelfstandiging onderwerp van
gezamenlijk beleid te laten zijn en de subsidie aan Service Médical met
minimaal een jaar te verlengen. Wat mij betreft, mag je ook met terugwerkende kracht zeggen: maximaal een jaar. Ik begrijp echter niet helemaal
waarom de Minister zegt dat zij de motie volledig heeft uitgevoerd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

35

Minister Schippers: Wij hebben hierover ook gecorrespondeerd. Ik heb er
dus ook een brief over gestuurd. Ik heb niet zomaar in het luchtledige
gelaten wat er met die motie gebeurde. Ik heb een brief richting de Kamer
gestuurd over de wijze waarop ik het zou oplossen. Ik heb daarin
aangegeven waarom ik het op die manier zou oplossen, dat ik gezorgd
heb voor de borging van kennis en ervaring van de Stichting Service
Médical en dat dit zorgvuldig zou gebeuren. De manier waarop ik hiermee
ben omgegaan, kan dus niet als een verrassing komen.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): De Minister heeft ons daar inderdaad een
brief over gestuurd. Wij hebben daar toen met de Minister schriftelijk
overleg over gevoerd. Alle fracties die nu hebben gezegd dat de Minister
de motie niet heeft uitgevoerd zoals de Kamer had bedoeld, hebben dat
signaal toen ook al gegeven. Wij zijn dus niet verrast dat die brief er ligt.
Wij hebben de Minister eerder al heel duidelijk aangegeven dat we
snappen dat het afgebouwd moet worden, dat we dat ook terecht vinden,
maar dat die motie iets anders zegt dan de Minister op dit moment doet.
Minister Schippers: Ik moet concluderen dat we hier heel verschillend
over denken. Ik voer dit debat al zo lang ik Minister ben. Mevrouw Dijkstra
en mevrouw Bruins Slot zeggen dat ze begrijpen dat we op een gegeven
moment moeten ophouden met de subsidie. Dat heeft de Kamer de
afgelopen drie jaar echter steeds gezegd. Op een gegeven moment moet
je er dan ook echt een keer mee ophouden in plaats van er een steeds
terugkerend standaardonderwerp van te maken. Of we moeten afspreken
dat Service Médical zó anders is dan alle organisaties dat we dit definitief
gaan regelen. Een betrouwbare overheid moet op een gegeven moment
of zeggen dat ze het wel doet of zeggen dat ze het niet doet. Wat we nu
doen, echter, is ieder jaar een verlenging regelen via de Kamer. Dat is de
praktijk. Die situatie kan ik niet verantwoorden tegenover de andere
organisaties. Ik vind het bovendien ook helemaal geen wenselijke situatie.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): De Minister doet het nu voorkomen alsof
wij er nog weer extra jaren aan willen vastmaken. Het enige wat wij vorig
jaar hebben gevraagd was om het op een zorgvuldige manier af te
hechten. De Minister heeft destijds gezegd dat zij dat op een zorgvuldige
manier wilde doen. Volgens mij verschillen we van mening over de vraag
hoe die zorgvuldigheid eruit moet zien. We hebben in het schriftelijk
overleg geprobeerd om heel duidelijk te maken hoe de zorgvuldigheid
eruit moet zien. De vraag is nu waarom de Minister de zorgvuldigheid niet
meer invult op een manier die breed in de Kamer wordt gedragen, vanuit
het perspectief dat er nu echt een punt achter moet komen.
Minister Schippers: In mijn ogen heb ik uiterst zorgvuldig de motie
uitgevoerd en heb ik de Kamer heel helder laten weten hoe ik de motie
opvat en uitvoer. Naar mijn mening is die uitvoering uiterst zorgvuldig,
anders had ik het nooit zo gedaan.
De heer Van Dekken (PvdA): Dit dreigt een welles-nietesdiscussie te
worden en ik denk dat zo’n discussie weinig tot niet constructief is. De
feitelijke situatie is bekend. Er is inderdaad sprake geweest van een
afbouwregeling. Ik wil voorstellen dat de Minister nogmaals op ambtelijk
niveau het overleg aangaat met de Stichting Service Médial om te bezien
of er een structurele oplossing geboden kan worden voor de toekomst
van de organisatie. Ik heb geen zicht op de vraag hoe en wat en ik ga ook
niet over de interne huishouding, de financiën etc. Het loopt nu echter te
hoog op. Het loopt te veel uit de hand. Ik geloof niet dat wij, de sportwoordvoerders, hier vandaag de kwestie kunnen oplossen. Als de motie is
uitgevoerd, zoals de Minister zegt, heb ik dat aan te nemen. Als er een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

36

interpretatieverschil is, is dat ook zo. We kunnen er uren over bakkeleien,
en eigenlijk doen we dat al jaren.
Minister Schippers: We overleggen al jaren met de Stichting Service
Médical. Echt waar. Dat is ongelofelijk grondig gebeurd. We hebben
ongelofelijk veel met deze stichting overlegd. We hebben ook met de
andere organisaties overlegd. Ons dilemma zit er juist in dat we of een
subsidieregeling maken waarvan alle organisaties gebruik kunnen maken
of ermee ophouden. Het wordt namelijk gewoon onhoudbaar; je kunt
geen staatssteun geven aan één organisatie als andere organisaties geen
beroep kunnen doen op die steun. En dat doen we nu dus al jaren
achterelkaar. Op een gegeven moment wordt dat ook juridisch hartstikke
kwetsbaar. Bovendien is het zo dat als ik het gevraagde moet doen, ik het
geld daarvoor ergens anders vandaan moet halen, want ik heb niet ergens
nog wat geld liggen. Ik moet het geld dus weghalen bij een andere
organisatie, die dan geen of minder subsidie krijgt. Zo hard is het; ik heb
niet nog ergens geld over of nog een potje staan dat niet geclaimd is. Dan
zou ik kunnen zeggen dat ik het nog een jaar doe, want dan is het altijd
wat makkelijker dan dat ik nu tegen andere organisaties moet zeggen dat
hun subsidie minder wordt omdat ik dit nog een jaar moet doorzetten.
Maar dat is natuurlijk wel het feit: ik moet het wel dekken. Daar ligt dus
echt een probleem voor mij.
De heer Van Dekken (PvdA): Ik begrijp het allemaal heel goed. Er was
ook nog sprake van een hoorzitting waar de stichting informatie kwijt had
gekund over de feitelijke omstandigheden. Die zou ook nog een zekere
uitkomst moeten bieden. Ik zei zojuist al: laten we kijken of het in overleg
met de directie Sport en de stichting zelf tot een goed einde kan worden
gebracht. Nogmaals, ik heb niet de indruk dat we er hier nu met zijn allen
uitkomen. Het moet bovendien geen gênante vertoning worden, zeg ik er
maar even bij.
Minister Schippers: De hoorzitting is geweest. Die ging over de vraag
hoe we de kennis en ervaring zorgvuldig borgen en hoe we de overdracht
zorgvuldig kunnen uitvoeren. Ik kan het niet mooier maken dan de situatie
die we nu hebben. In de toekomst willen we het zo organiseren dat de
evenementenorganisator de aanbieder betaalt voor de diensten. Die moet
dat sowieso goed regelen, dat is een voorwaarde die wij stellen. De
organisatoren moet degene die zij inhuren, of dat nu Service Médical is of
een van de andere aanbieders, betalen voor wat die club levert. Dat is de
manier waarop we het gaan organiseren.
Voorzitter. Mijn volgende punt betreft kickboksen. Ik zal de Kamer volgend
jaar nader informeren over de voortgang en de vraag wanneer NOC*NSF
het traject heeft afgerond.
Dan kom ik te spreken over alcohol. Wij hebben niet de hand kunnen
leggen op het amendement, maar als ik het goed begrepen heb, wordt het
gevraagde gedekt uit het budget voor topsportevenementen. Dat is echter
precies het punt dat ik heb, ook met betrekking tot mijn collega’s. Ik ben
de Minister van Sport en ik kan de Kamer verzekeren dat ik mij overal
hardmaak voor sport, zowel voor als achter de schermen. Maar als we alle
onderwerpen hier agenderen, betekent dit dat als we iets willen regelen,
de dekking ook uit de begroting voor Sport komt. Dat gebeurt nu ook hier,
in het geval van het onderwerp alcohol. Daar heb ik problemen mee. Ik
vind het ontzettend belangrijk dat wij een wet maken over alcoholmisbruik
en dat die wordt gehandhaafd: als je onder de 18 jaar niet mag drinken,
mag je onder de 18 jaar niet drinken. Je mag geen alcohol hebben in een
supermarkt of in een kroeg en ook niet in een sportkantine. Juist een
sportkantine zou een omgeving moeten zijn waarin je onder de 18 jaar
geen alcohol hebt. Wij maken een nationaal preventieprogramma
waarvan het tegengaan van alcoholmisbruik een belangrijk onderdeel is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

37

Als je drinkt onder de 18 jaar, is dat alcoholmisbruik. Mijn collega de
Staatssecretaris van Volksgezondheid zet hier programma’s op. Hij maakt
een speciaal programma voor het niet-drinken van alcohol als je onder de
18 jaar bent. Daarvoor trekt hij dus geld uit. Ik vind het heel belangrijk dat
er in sportkantines strikt wordt gehandhaafd op het alcoholverbod onder
de 18 jaar. Moeten we dat echter financieren van het topsportbudget? Dan
gaat het dus af van topsportevenementen. Daar heb ik echt een punt bij.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): De Minister kan zich waarschijnlijk levendig
herinneren dat zij vorig jaar het project Olympisch Vuur beëindigd heeft.
Dat was een subsidieregeling van 2 miljoen per jaar. Uit mijn hoofd is
daarvan ongeveer € 800.000 naar NOC*NSF gegaan om het strikt af te
bouwen. Dat geld binnen Olympisch Vuur was meerjarig. Eigenlijk is
hetzelfde artikel gekozen voor dit amendement als voor het geld waaruit
Olympisch Vuur ging. Wij halen nu € 125.000 uit de 1,2 miljoen die nog
langjarig doorliep. Wij doen dat omdat sportverenigingen de plek zijn
waar talenten opkomen en uiteindelijk topsporters worden. Wat is dan
beter dan al op de sportvereniging te bevorderen dat jongeren een
gezonde levensstijl houden?
Minister Schippers: Dat bestrijd ik ook niet, daar ben ik het juist heel erg
mee eens. Maar wij hebben het geld van Olympisch Vuur natuurlijk niet
laten staan achter Olympisch Vuur. We hadden een groot probleem met
de stipendiumregeling omdat we steeds meer paralympische sporters
kregen die ook een beroep gingen doen op die regeling. Daar is een deel
van het geld van Olympisch Vuur naartoe gegaan. Een ander deel is
gegaan naar topsportevenementen. Het is dus niet zo dat het geld er nog
is. Het geld is besteed daar waar er knelpunten waren of daar waar wij
dachten dat het belangrijk was om geld in te zetten. Vandaag wordt door
Staatssecretaris een campagne gelanceerd van vijf jaar voor alcoholpreventie bij jongeren tot 18 jaar, NIX18 geheten. Ook wordt medio 2014 door
Convenant Gezond Gewicht een project voor gezonde sportkantines
uitgerold. Een van de pijlers daarvan is alcoholpreventie. In aanloop naar
en rond het wereldkampioenschap hockey volgend jaar in Den Haag
wordt in samenwerking met de Koninklijke Nederlandse Hockeybond
extra aandacht gegenereerd voor alcoholpreventie bij jongeren onder de
18 jaar. Ik ben met dokter Lely bij de hockeybond op bezoek geweest om
ouders en mensen in de zaal bewust te maken van wat alcohol allemaal
doet. De hockeyfeesten zijn namelijk berucht vanwege het alcoholmisbruik. NOC*NSF is ook bij dit onderwerp betrokken evenals de KNHB.
Dus er is veel aandacht voor dit onderwerp. Ik vind het zonde dat wij over
een campagne die nota bene pas vandaag wordt gelanceerd, nog eens
een campagne heen doen, die bovendien uit sportgelden wordt gefinancierd. Maar goed, u hebt het amendement ingediend. Ik ga er niet over,
maar ik zou het ontraden.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ik probeer de Minister te overtuigen met
nog drie argumenten. De Minister weet dat ik voorstander ben van het
verhogen van de leeftijd naar 18 jaar. Ik ben immers een van de indieners
van de wet. De campagne NIX18 is gericht op leeftijdsverhoging, niet
zozeer op het alcoholgebruik. Ik heb natuurlijk wel goed gekeken of er
voldoende geld over was. Het feit doet zich voor dat de Olympische
Jeugdspelen in Rotterdam niet doorgaan, waarvoor veel geld gereserveerd was op grond van hetzelfde artikel. Daarmee is dit jaar geld komen
vrij te vallen. Binnen de topsportevenementen is veel juridisch niet
verplicht. De Minister gaf zelf het voorbeeld van dokter Van der Lely, de
mystery guests en de hockeybond. Dat is de reden dat alle andere bonden
nu zeggen: wij hebben dit ook nodig. Dit geeft een grote impuls aan het
verminderen van alcoholgebruik door de jeugd. Deze brede vraag is uit

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

38

het evenement naar voren gekomen. Wat is er mooier dan ervoor te
zorgen dat alle andere bonden kunnen leren van deze ervaringen?
Minister Schippers: Prima. Maar € 125.000 onttrekken aan het topsportbeleid vind ik niet prima. Het gaat helemaal niet om de doelstelling; daar
ben ik het volledig mee eens. Ik ben ook zelf naar de hockeybond gegaan
en ik heb daar voor de zaal gestaan, samen met dokter Van der Lely. In het
evenementenbeleid zal men veel vaker zien dat iets juridisch niet verplicht
is. Het initiatief wordt genomen van onderop. Dan komt men met een
evenement bij mij met een verzoek om geld. Soms moet er gespaard
worden voor een evenement. Een groot, duur evenement kunnen wij niet
in één keer betalen. Soms kan een evenement op veel kortere termijn. Dat
is inherent aan de vraag uit welke pot het geld komt. Het is niet zo dat wij
zomaar geld over hebben. Dan had de Minister van Financiën dat immers
allang gezien, en iedere 100.000 is er weer een. Alles is bestemd voor een
bepaald doel in de begroting. Over het doel ben ik het eens met mevrouw
Bruins Slot. Gezien de activiteiten van de Staatssecretaris die vandaag
worden gestart, vind ik het op dit moment niet nodig. Er gebeurt immers
al van alles. De dekking vind ik jammer.
Kan ik het EK vrouwenvoetbal naar Nederland halen? De sportbonden zelf
nemen het initiatief om een evenement naar Nederland te halen. Dat wil ik
ook zo houden. Dat gezegd hebbende, wil ik best in overleg treden met de
KNVB. Ik zou het namelijk wel leuk vinden als wij dit konden organiseren.
Het blijft echter bij de KNVB. Die bond zal het initiatief moeten nemen, het
bid moeten schrijven et cetera. Ik zal met de KNVB in gesprek gaan op om
een positieve manier te spreken over deze mogelijkheid om dit evenement
naar Nederland te halen. Het past ook binnen het nieuwe evenementenbeleid dat ik naar de Kamer heb gestuurd en dat wij vast nog gaan
bespreken met elkaar. In dat kader past het. Als toonaangevend internationaal evenement is het opgenomen in de topevenementenkalender.
Ik heb nog twee onderwerpen liggen: doping en matchfixing. Dat zijn
onderwerpen die ik wil beginnen met een notie. Veel onderwerpen ten
aanzien van deze twee gebieden liggen op het terrein van Veiligheid en
Justitie. Vaak worden mij hierover vragen gesteld. Ik kan de Kamer
verzekeren dat ik goed samenwerk met Veiligheid en Justitie aan een
gezamenlijk beleid. Vaak schrijven wij samen brieven aan de Kamer. Wij
werken ook op internationaal niveau samen. Er liggen echter vaak heel
specifieke vragen op het terrein van Veiligheid en Justitie waarvoor ik niet
de primair verantwoordelijke ben en ook niet de primair deskundige.
Daarvoor zijn ze immers te specifiek.
Ten aanzien van doping heeft de commissie-Sorgdrager in juni 2013 haar
eindrapport gepresenteerd. NOC*NSF, de Dopingautoriteit en de KNWU
willen hieraan opvolging geven met het actieplan Cultuurverandering in
de hoogste versnelling. Ik heb besloten voor opvolging van het plan
eenmalig € 313.000 beschikbaar te stellen. Dat is het geld dat ik dit jaar
beschikbaar stel. Ik doe dat onder de voorwaarde dat het niet alleen
betrekking heeft op de wielrensector maar op de hele sport. Er zijn
immers wel meer gebieden waarin dopinggebruik een zorgelijk
aandachtspuntje is. Nederland heeft afgelopen week tijdens de wereldconferentie van WADA aandacht gevraagd voor de belangrijkste aanbevelingen van het rapport die ook in internationaal verband relevant zijn. Er
moet een cultuurverandering plaatsvinden, niet alleen in de wielersport
maar in alle sporten. Dan is er het belang van een structurele plaats voor
openheid en veiligheid, en van scheiding van conflicterende belangen,
een governancekwestie. Door de verantwoordelijkheid voor de dopingcontrole en -bestraffing weg te halen bij de internationale sportorganisaties, kan deze belangenverstrengeling worden voorkomen. Gezien het
belang van dopingbestrijding en de taak die de Dopingautoriteit hierin
heeft, heb ik tevens besloten de incidentele verhoging van € 200.000 in
2013 structureel toe te voegen aan de instellingssubsidie van de Doping-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

39

autoriteit, met ingang van 2014. Ik coördineer het overleg met de
betrokken partijen, Veiligheid en Justitie, de Douane, de inspectie en de
Dopingautoriteit ten aanzien van de bestrijding van de handel in doping.
Dopinggebruik is onsportief. Ik zie het echt als een bedreiging voor de
sport. Het is ook ongezond voor de sporter. Het moet dan ook bestreden
worden. Ik ben groot tegenstander van het vrijlaten ervan. Er zijn geluiden
dat het vrijgelaten moet worden, maar daar ben ik geen voorstander van.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Dit is een goed signaal van de Minister dat
zij de sport schoon wil houden. Zij gaat de strijd tegen doping veel beter
steunen. De Minister had het over structureel. Betekent dat «tot het eind
der tijden» of gedurende de periode dat zij Minister is?
Minister Schippers: Het wordt gewoon aan de instellingssubsidie
toegevoegd, totdat wij daar met zijn allen een einde aan maken. «Tot het
eind der tijden» wil ik niet toezeggen.
Ik kom op de wet. Die heeft inderdaad wat stilgelegen. Het is ook vrij
complex en er doen zich telkens haken en ogen voor. De wet is eigenlijk
heel smal. Hij zal sporters, met name topsporters en topatleten,
verplichten om aan een dopingcontrole mee te werken. Daarmee geven
deze sporters ook toestemming voor verwerking van de persoonlijke
gegevens. De wet verandert dus niets aan de huidige praktijk, maar biedt
er wel een grondslag voor. De wet zal geen opsporende taak van de
Dopingautoriteit omvatten. Het is dus een smalle wet en toch zijn wij er al
zo lang mee bezig. De wet heeft wegens zijn juridisch-technische
complexiteit ten aanzien van de reikwijdte vertraging opgelopen. Ik
verwacht medio 2014 een wetsvoorstel naar de Kamer te kunnen sturen.
Het College bescherming persoonsgegevens vindt naar aanleiding van het
advies van een Europese werkgroep over privacy, dat er een wettelijke
grondslag nodig is voor de verwerking van persoonsgegevens die worden
verzameld in het kader van dopingcontrole. Het CBP vindt dat een sporter
niet in vrijheid kan beslissen om niet aan een dopingcontrole en
verwerking van zijn gegevens mee te werken. De grondslag van free and
informed consent vind het college dan ook onvoldoende. Het college
verwijst vooral naar die groep topsporters die leven van de sport en dus
afhankelijk zijn van de sport voor hun levensvoorziening en in die zin
verplicht zijn om mee te werken aan dopingcontroles. Dat is ook de reden
dat ik een wettelijke grondslag voor het uitvoeren van dopingcontroles
regel.
De heer Huizing (VVD): Ik begrijp dat het CBP gevraagd wordt wat men
daarvan vindt, maar is de Minister bekend hoe de sporters zelf hierover
denken? Voor zover mij bekend zeggen de meeste sporters dat zij het
principe van dopingcontrole helemaal geen probleem vinden. Zij hebben
uiteindelijk immers allemaal baat bij een schone en dus eerlijke sport. Dat
is vraag één.
De tweede vraag is: denkt de Minister niet dat door de Dopingautoriteit op
z’n minst de mogelijkheid te geven tot het uitwisselen van informatie, toch
bijgedragen zou worden aan desnoods het oppakken van de mensen die
iedere keer die spullen verschaffen, de grenzen ermee oversteken et
cetera? De Dopingautoriteit constateert op een gegeven moment dat het
uit een bepaalde hoek vandaan komt, maar kan vervolgens niets met die
informatie. Dat vind ik jammer, omdat we daarmee ons doel minder
gemakkelijk of überhaupt niet bereiken.
Minister Schippers: Deze wet geeft eigenlijk een wettelijke grondslag
voor de huidige praktijk. Het CBP heeft er problemen mee dat dit gebeurt
zonder wettelijke grondslag. Daarom komt die wet er juist. Dat is het
eerste punt. Het tweede punt betreft die extra bevoegdheden. Daarover
heb ik de Kamer op 25 juni geïnformeerd. Er is een overleg geweest

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

40

tussen de Minister van Veiligheid en Justitie, de douane, de Dopingautoriteit en de Inspectie voor de Gezondheidszorg over de handel in doping.
In die brief heb ik aangegeven dat de opsporing van de handel in doping
voldoende en op adequate wijze uitgevoerd wordt door de bestaande
opsporingsinstanties. Een publiekrechtelijke taak voor de Dopingautoriteit
en de daaraan verbonden bevoegdheid om op te sporen en bestuurlijke
sancties op te leggen, zouden in verband met de geringe omvang van de
doelgroep – namelijk 20.000 sporters die opereren op de hoogste
wedstrijdniveaus – buitenproportioneel zijn. Er wordt wel meerwaarde
gezien in uitwisseling, waar mogelijk, van geaggregeerde informatie
tussen de inspectie, de douane en de Dopingautoriteit. Op initiatief van
VWS zal dan ook drie keer per jaar een overleg plaatsvinden tussen die
instanties om met elkaar geaggregeerde informatie uit te wisselen.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Het gaat erom dat je de dealers en de
toedieners effectiever kunt aanpakken. Er is een verschil tussen het door
de Minister genoemde uitwisselen van geaggregeerde informatie – dat
kan nu al – het uitwisselen van individuele informatie en het uitoefenen
van de publiekrechtelijke opsporingstaken. Ik heb de Minister in mijn
betoog gevraagd om mogelijk te maken om individuele informatie over
bepaalde dopingzaken uit te wisselen. Daarbij gaat het niet om een
opsporingstaak, maar om het feit dat, als de Dopingautoriteit weet dat
bijvoorbeeld een sportarts met epo-ampullen op dat moment de grens
overgaat, de Dopingautoriteit de douane een bericht kan geven: dit is er
aan de hand; probeer er iets aan te doen. Het is zonde als die informatie
op de plank blijft liggen.
Minister Schippers: Dat hoeft ook niet, want je kunt die informatie
natuurlijk gewoon aan het OM doorgeven. Andersom kan de informatie
echter niet gaan.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Zou het voor een goed, stevig dopingbeleid
niet verstandig zijn als er wel uitwisseling kan plaatsvinden, ook omdat de
Dopingautoriteit met de Dopingwet volgens mij al een andere rechtsvorm
krijgt? De Dopingautoriteit krijgt er namelijk een soort publieke taak erbij,
want anders kunnen de naw-gegevens niet uitgewisseld worden.
Minister Schippers: Dat is precies de complexiteit van die wet en daarom
wordt er zolang over gedaan om daarnaar te kijken. Het is niet de
bedoeling dat de Dopingautoriteit een publiekrechtelijke taak krijgt
waarmee de Dopingautoriteit ook bevoegdheden zou krijgen, bijvoorbeeld
om op te sporen of een bestuurlijke sanctie op te leggen. Dan maak je van
de Dopingautoriteit echt iets heel anders. Je kunt je afvragen of dat reëel
is ten aanzien van deze groep van 20.000 mensen. Informatie-uitwisseling
is wel mogelijk en vindt dus ook plaats. Het informeren van elkaar over
een situatie, een stand van zaken, is belangrijk. Niet voor niets plannen we
drie keer per jaar een overleg waarbij iedereen rond de tafel zit en waarbij
de stand van zaken met elkaar kan worden doorgenomen. Bepaalde
bevoegdheden en informatieplichten zijn echter zo geregeld dat je dit
uiteraard altijd bij het OM kunt aandragen. In die reguliere overleggen kun
je ook afspreken hoe je dit met elkaar op de beste manier doet, zonder dat
je dit heel zwaar optuigt. Wanneer ik dit wetsvoorstel bij de Kamer indien,
kunnen we naar aanleiding daarvan natuurlijk nog verder hierover praten.
Als ik naar mevrouw Bruins Slot kijk, heb ik het vermoeden dat dat ook
wel zal gebeuren, maar zo zit dit momenteel in ieder geval.
Bij matchfixing speelt hetzelfde. Daarbij spelen een heleboel vragen ook
op het terrein van de Minister van Veiligheid en Justitie, met wie ik
overigens goed samenwerk, evenals met de sportsector zelf en internationaal. Op internationaal niveau nemen wij – zowel de collega’s van V en J
als wijzelf – deel aan multi- en bilaterale overleggen ter bestrijding van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

41

matchfixing. Die overleggen zijn zowel operationeel als tactisch en
strategisch van aard. Mijn collega van Veiligheid en Justitie onderhoudt
de contacten met zijn internationale vakcollega’s. Zo gaat het op internationaal niveau.
Nemen wij dit probleem wel voldoende serieus? Ik denk het wel. Dit
probleem speelde al een tijd en er is in de Kamer, onder anderen door de
heer Van Dekken, regelmatig aandacht voor gevraagd. Op een gegeven
moment hebben mijn collega van Veiligheid en Justitie en ik besloten om
eerst een studie te doen. Dat vind ik voor een bestuurder een voor de
hand liggende reactie: eerst laat je uitzoeken hoe het in elkaar zit. Dat is op
verschillende manieren in elkaar gezet. De Kamer heeft het onderzoek
inmiddels ontvangen en weet dus dat het literatuur is, maar dat we ook
mensen konden bellen et cetera. Van dit onderzoek is mij overigens niet
bekend dat daar delen uit gehouden zijn. Ik heb de onderzoekers
meegegeven dat de onderste steen boven moest komen. Ik heb tegen hen
gezegd: als jullie iets tegenkomen wat in dit verband relevant is, laat het
ons dan weten. De onderzoekers hebben ons aangegeven dat zij alles in
het rapport hebben opgenomen wat zij wetenschappelijk konden
verantwoorden. Dat is het antwoord dat wij daarop hebben gekregen.
Het feit dat wij onderzoek hebben gedaan, geeft aan dat wij dit serieus
nemen. Anders ga je geen onderzoek doen en ga je daar ook geen geld
aan spenderen. Dat onderzoek heeft plaatsgevonden en heeft geleid tot
een aantal aanbevelingen. Die aanbevelingen moeten natuurlijk met
maatregelen belegd en geïmplementeerd worden. Er zijn aanbevelingen
gedaan die specifiek waren bedoeld voor de sportsector en er zijn ook
aanbevelingen gedaan die specifiek waren bedoeld voor de overheid.
Iedere partij die op dit terrein een rol speelt, heeft aanbevelingen
gekregen. Het is nu zaak om die aanbevelingen daadwerkelijk handen en
voeten te geven.
Bij criminele gedragingen zijn politie en justitie aan zet. Of een strafrechtelijk onderzoek naar matchfixing wordt gestart, is de verantwoordelijkheid van het Openbaar Ministerie. Ik denk dat inmiddels iedere
betrokken partij – de sportsector, maar ook de politie en het Openbaar
Ministerie – zich bewust is van de eigen rol in de bestrijding van matchfixing en dat de partijen niet alleen hun verantwoordelijkheid nemen maar
ook veel meer samenwerken op dat terrein.
Kan op het terrein van matchfixing een vergelijkbare escalatie plaatsvinden door een incident zoals is gebeurd met de dood van de grensrechter? Ten eerste vind ik dat die vergelijking helemaal niet opgaat. Het
gaat echt om heel andere dingen. Die vergelijking is gemaakt door
mevrouw Leijten, die er nu niet is. Ten tweede verdienen serieuze
onderwerpen serieuze aandacht. Dan moet je op jouw terrein naar jouw
beste kunnen proberen om daar de bezem doorheen te halen. Voor mij als
sportminister is het cruciaal dat wij competities hebben, niet alleen in het
voetbal maar ook in tennis, de draf- en rensport en andere sporten die zijn
aangemerkt als risicosporten, waarbij je erop kunt vertrouwen dat er een
sportieve strijd wordt gestreden, dat de beste wint en dat dit niet vervuild
wordt door doping of matchfixing.
Dit is echt een zaak van integriteit en wij zien dit inmiddels toch wel als
een belangrijk element in het sportbeleid. Ik denk dan ook dat wij goed
voorbereid moeten zijn als zich een incident voordoet of als wij dingen
naar ons toe krijgen. Die bewustwording is sinds 2012 enorm toegenomen. We weten uit het rapport dat matchfixing in Nederland voorkomt,
maar volgens dit rapport corrumpeert dit volledige competities niet. Ik
vind het belangrijk dat wij hier scherp op zijn en dat op dit punt de dingen
gebeuren die moeten gebeuren naar aanleiding van signalen of dingen
die bij ons gemeld worden.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): De nulmeting voor de gymlessen op
school?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

42

Minister Schippers: Daar kom ik nog op. Ik sprak over matchfixing en ik
begin nu met het mapje collega’s.
Ik hecht eraan om goed in de gaten te houden wie primair verantwoordelijk is. Ik voel mij als Minister van Sport verantwoordelijk voor zo veel
mogelijk faciliteiten om te kunnen bewegen en te kunnen sporten. Ik streef
naar een goed sportbeleid waarin ook integriteit en beschikbaarheid een
rol spelen, maar de taakverdeling tussen ministers is er niet voor niets. Er
zitten twee risico’s aan om alles hier te bespreken. In de eerste plaats
moeten wij naar samenhang in beleid streven. Daartoe heb ik overleg met
mijn counterparts op andere ministeries over hun beleid. In de tweede
plaats is de kans groot dat als alles bij de sportbegroting aan de orde
komt, alles wordt gedekt uit de sportbegroting. Mijn hartenkreet is: laten
wij dat vooral niet doen. De leden mogen er echter op rekenen dat ik, als
er zaken zijn die de sport aangaan, natuurlijk aan de bel zal trekken als het
naar mijn zin niet goed gaat en dat ik overleg zal hebben met mijn
collega’s.
Ik begin met de zaken die primair bij Sociale Zaken behoren. Er is
gevraagd of ik inzicht kan geven in de manier waarop de Aboutalebgelden
destijds zijn ingezet. Dit behoort tot het armoedebeleid waarvoor mijn
collega van Sociale Zaken verantwoordelijk is. De Aboutalebgelden zijn
destijds zonder label door SZW als een eenmalige algemene uitkering in
het Gemeentefonds gestort: 40 miljoen in 2008 en 40 miljoen in 2009. Het
geld is bedoeld om het aantal kinderen dat vanwege armoede niet mee
doet, te halveren. Alle gemeenten hebben hiervan gebruik mogen maken;
zij mochten het geld in principe vrij besteden. Het is dus ook niet mogelijk
om precies aan te geven hoe het geld is besteed.
Een andere vraag is of ik een statement wil maken dat de arbeidsomstandigheden in Qatar niet kunnen en of ik daarbij homotesten en andere
schendingen van mensenrechten wil meenemen. Ik heb met mijn
collega’s regelmatig overleg over zaken die mensenrechten betreffen in
de breedste zin van het woord bij sport of andere evenementen in het
buitenland. Wij spreken dan meestal af dat wie het eerst een vergadering
heeft op een bepaald moment en wie wat waar zal beleggen. Ik heb met
de ministers voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking,
van Buitenlandse Zaken en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
gesproken over Qatar. Dit ligt vooral op het terrein van de Minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid en hij is hiermee aan de slag gegaan
door dit bij de ILO aan te kaarten. Dat is zeer terecht. Ook de Minister van
Buitenlandse Zaken is hiermee aan de slag gegaan. Wij hebben
afgesproken dat ik, als dat opportuun is, ook mensen daarop zal
aanspreken, maar wij doen dat wel gecoördineerd en op zo’n manier dat
het het meeste effect heeft. De eerste zet is nu gegeven door de Minister
van Sociale Zaken.
Ik heb de reportage overigens ook gezien en ik ben zeer geschokt door
wat daar plaatsvindt. Het duurt nota bene nog wel even voordat dit WK
plaatsvindt. Het lijkt mij daarom goed om organisaties als de ILO te
activeren.
De Taskforce Sport en Kinderopvang heeft aanbevolen dat regelgeving
voor sport en de buitenschoolse opvang op elkaar worden afgestemd. Die
vraag heb ik apart gesteld aan de taskforce. Ik ben bij sportverenigingen
geweest en die hielden mij voor: ik heb hier de hele zaterdag kindjes
rondlopen die hockeyen of voetballen, maar van de bso mogen zij hier
niet komen, want de haakjes voor de jassen hangen verkeerd of zoiets.
Het zijn meestal heel onbenullige dingen. Daarom heb ik gevraagd hoe
hieraan iets kan worden gedaan.
De taskforce heeft hiernaar gekeken. Op dit moment loopt bij de Ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap een pilot voor gemeentebrede dagarrangementen. Als
hieruit blijkt dat er praktische belemmeringen zijn in de samenwerking
tussen sport en kinderopvang die in wet- en regelgeving kunnen worden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

43

aangepast, zal ik dat samen met die ministeries oppakken. Ik zal de Kamer
daarover informeren. Dit ligt primair bij Onderwijs en bij Sociale Zaken. Zij
zijn er mee aan de slag gegaan en naar aanleiding van de taskforce is een
pilot gestart.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): De taskforce heeft goed de vinger op de
zere plek gelegd en aangegeven welke regelgeving zou moeten worden
veranderd en welke knelpunten er zijn. Nu gaat men eerst nog kijken naar
goede voorbeelden en best practices. Waarom veranderen wij niet direct
die regelgeving? Waarom proberen wij niet direct de bureaucratie terug te
dringen?
Minister Schippers: Ik ben het hiermee eens, maar dan moet je wel
precies weten wat je moet doen. Aangezien die regelgeving niet bij mij
ligt, maar bij mijn collega’s en zij niet weten wat zij precies moeten
aanpassen, vind ik het een reëel voorstel dat zij dat eerst willen uittesten.
Als ik een voorstel doe, hoeft niet iedereen dat altijd over te nemen. Als
een collega zegt dat hij het zelf wil invullen, vind ik dat niet zo gek. Mag ik
ook iets vinden over mijn eigen regelgeving?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Er ligt hier een kans. Het zou heel goed zijn
als de regering dit uitvoert. De Minister maakt natuurlijk onderdeel uit van
de regering. Ik zal bezien of ik op dit punt een motie zal indienen om de
collega van de Minister aan te sporen om het wel te gaan doen.
Minister Schippers: Ik denk dat dat weinig zin heeft. Mijn collega van
Sociale Zaken ziet dit heel goed en laat een pilot uitvoeren. Dat doet hij
niet voor niets. Ik ken dit probleem uit eigen ervaring. Mijn kind sport via
de bso maar ook via onderwijs bij verenigingen. Een aantal scholen doet
dit ontzettend leuk: de kinderen kunnen een knipkaart krijgen van een
sportvereniging om te kijken of zij een sport leuk vinden. Daar schijnt heel
veel te kunnen en in de dagelijkse praktijk gebeurt daar heel veel. Daar
waar het niet kan doordat er regels zijn, wordt precies nagegaan waardoor
het hapert. Mijn collega heeft dit niet voor niets opgepakt, want hij wil er
echt iets aan doen.
Er is gesproken over het tekort aan bewegingsonderwijs op basisscholen.
De vraag is gesteld welke verwachting ik heb en welke knelpunten er zijn.
Ik ben van mening dat de nulmeting de vinger op de zere plek legt van
een aantal belangrijke knelpunten in het bewegingsonderwijs. Bij veel
lessen die niet door vakleerkrachten worden gegeven, kun je vraagtekens
zetten en is het de vraag of het gym is of alleen het in beweging brengen
van kinderen waardoor zij een uurtje bezig zijn. De bereidheid van scholen
om met gym aan de slag te gaan, is positief. Ik zie daarin aanknopingspunten. Dit neemt niet weg dat er een kwaliteitsimpuls moet komen; dat is
evident. Dat weet ik ook omdat in het regeerakkoord van het vorige
kabinet een derde gym-uur was opgenomen. De uitvoering verliep heel
moeizaam en toen is besloten een buurtcoach in te zetten. Nu zie ik dat de
buurtcoach ook les geeft aan de gymjuf om haar beter gymonderwijs te
leren. Zo helpen wij elkaar wel, maar de buurtsportcoach is extra en is niet
bedoeld voor vervanging.
Dit is een belangrijke opgave in het regeerakkoord. Ik weet hoe het
onderwijs hierover denkt, namelijk dat wij niet het aantal uren rekenen of
taal voorschrijven en dus ook niet het aantal uren sport. Dit geef ik maar
mee.
Het is mij opgevallen dat hierover bij de voorbereiding van de behandeling van de begroting van Onderwijs geen enkele vraag is gesteld. Het
is jammer dat de vragen bij mij komen, terwijl aan dit belangrijke
onderdeel primair invulling wordt gegeven door het Ministerie van
Onderwijs. Ik zal hier bovenop zitten, omdat ik van mening ben dat wij
echt iets te winnen hebben bij dit onderwijs.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

44

De stukken zijn blijkbaar een beetje laat naar de Tweede Kamer gestuurd,
maar de Kamer heeft de Staatssecretaris van Onderwijs verzocht haar de
nulmeting van bewegingsonderwijs te sturen voor het wetgevingsoverleg
over sport. Hij heeft dit een week na de indiening gedaan. Dat is laat, maar
het is binnen een week gebeurd en dat is ook wel weer snel.
Het speciaal onderwijs wordt ook in de monitoring meegenomen.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): De Minister zegt dat de Staatssecretaris van
Onderwijs dit snel naar de Kamer heeft gestuurd. De belofte was dat de
nulmeting er voor het zomerreces zou zijn. Het is dan toch niet zo raar dat
wij hebben gevraagd om die nog voor het wetgevingsoverleg te krijgen?
Dat was toch rijkelijk laat.
Mevrouw Leijten heeft gevraagd of je het niet of alleen bij OCW of alleen
bij VWS zou moeten leggen. Ik ben het daar niet helemaal mee eens, maar
ik hoor graag de reactie van de Minister. Ik ben van mening dat VWS
hierbij betrokken moet blijven. Ik heb al eerder gevraagd of de Minister
betrokken wordt bij overleg met bijvoorbeeld de PO-Raad over zo’n
onderwerp.
Minister Schippers: Nee.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Dat ligt ook niet in het verschiet?
Minister Schippers: De Staatssecretaris van Onderwijs bepaalt wat er in
de basisscholen gebeurt op het terrein van rekenen, taal en gym. Ik weet
dit heel goed doordat ik er veel mee te maken heb in verband met de
gezonde kantine; dat gold ook voor zijn voorgangster. Ik heb eerder ook
gevraagd of er een rookverbod op schoolpleinen kan worden
afgekondigd.
Dat kan dus niet. In het onderwijs kan dat niet. Daar gaan de schoolbesturen over. In het onderwijs is het anders geregeld; niet zo simpel als ik
dacht. Primair is de Staatssecretaris verantwoordelijk voor wat er in het
primaire onderwijs gebeurt, ook ten aanzien van de gymlessen. Maar ik
ben daar wel bij betrokken, net zoals ik erbij betrokken ben om waar
samenwerking tot stand kan komen het gymonderwijs te stimuleren,
bijvoorbeeld via de buurtsportcoaches. Ik ben onwijs blij dat de buurtsportcoaches dat doen en dat zij zo succesvol zijn. Ook bij de invulling van
dit regeerakkoord ben ik betrokken, maar altijd via de zijlijn. Het is niet
mijn primaire verantwoordelijkheid om te vertellen hoe het gaat binnen
dat onderwijs. Ik ben ook nooit bij die po-overleggen.
Mevrouw Leijten vroeg mij of ik samen met Onderwijs tot een actieplan
kan komen om het schoolzwemmen goed te regelen. Ik vind het
ontzettend belangrijk dat kinderen leren zwemmen. Volgens een factsheet
van het milieu-instituut heeft maar 5% van de jeugd geen zwemdiploma.
Ik zeg «maar»; het is natuurlijk 5% te veel maar het is niet zo dramatisch
als sommigen denken. Ik weet dat een aantal mensen vindt dat het A en B
niet voldoende is en dat kinderen ook het C-diploma moeten halen. Daar
kun je ook nog discussies over voeren. Ik heb al vaker met de Kamer
besproken dat ik vind dat het zwemonderwijs in eerste instantie een
verantwoordelijkheid van de ouders is. Ouders kunnen daarin ondersteuning krijgen van scholen en gemeenten. Sommige scholen en
gemeenten doen dat heel intensief en sommige doen dat minder
intensief. Dat is ook aan gemeenten zelf. Ik heb er niet zo veel fiducie in
om die verantwoordelijkheidsverdeling aan te passen. Ik ontraad daarom
de motie van mevrouw Leijten.
Dan kom ik bij de waterbelasting voor zwembaden. De verandering in de
belastingheffing op leidingwater komt voort uit het begrotingsakkoord
van het kabinet met D66 en de kleine christelijke partijen. De heffing heeft
als oogmerk, de sectoren te verduurzamen. De heffing geldt onverkort
voor alle verbruikers. Er wordt voor geen enkele sector een uitzondering

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

45

gemaakt. Als dat wel gebeurt, zou je het risico lopen op staatssteunachtige verwijten. Over de uitwerking van deze heffing is afgelopen
vrijdag een nota van wijziging op het Belastingplan 2014 aan de Tweede
Kamer gestuurd. Met dit voorstel wordt een degressief tarief voorgesteld,
een aflopend tarief bij groter verbruik. Hiermee wordt voor een groot deel
tegemoetgekomen aan de bezwaren van grootverbruikers. De nota van
wijziging wordt morgen in de Tweede Kamer behandeld. Op basis van de
tabellen kunnen we zien wat zwembaden gemiddeld verbruiken. Daaruit
blijkt dat het wel een verzwaring is ten opzichte van de eerdere situatie –
want dat heb je met een extra heffing – maar dat het geen reden voor
zwembaden is om te moeten sluiten.
Dan is gevraagd naar de situatie sinds de invoering van de onderwijswet
in 2001 waarin alle studenten die aan de pabo afstuderen de bevoegdheid
krijgen om gymles te geven aan de groepen 1 en 2. Voor de groepen 3 tot
en met 8 moeten zij een aanvullende cursus volgen.
Dan het kansspelbeleid en de afdracht vanuit loterijen voor de sport. Ik
onderken uiteraard het belang van de afdracht uit loterijen voor de
financiering van de sportinfrastructuur. Ik zie ook dat die afdracht jaar op
jaar zakt. Dat is natuurlijk zorgelijk en niet wenselijk, omdat de sport jaar
op jaar minder geld daaruit krijgt. De Staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie buigt zich over een wijziging van de Wet op de kansspelen. Die
wet ligt waarschijnlijk eind januari bij de ministerraad voor. Ik voer
periodiek overleg met de Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie over
het belang voor de sport dat de gelden die nu ontvangen worden straks
ook ontvangen worden. Garanties kun je nooit geven, want de afdracht uit
de lotto vermindert van jaar op jaar. Dat is vervelend, maar zo is het. Ik wil
graag dat er een wet komt waardoor de sport geen slapeloze nachten
hoeft te hebben over het wegvallen van de financiering. Ik wil graag dat
de financiering uit de online-loterijen die mee gaan doen ook voor de
sport goed geregeld is. Daar heb ik regelmatig contact over met mijn
collega van Veiligheid en Justitie en ook met Financiën.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Deze Minister is uitgeroepen tot de
machtigste vrouw van Nederland. Dat is een felicitatie waard. Zij houdt de
sportbegroting op orde, maar het belangrijkste is dat zij ervoor zorgt dat
die niet – misschien per ongeluk – door andere bewindspersonen wordt
uitgehold. Dan gaat het bijvoorbeeld over de leidingwaterbelasting
waaraan zwembaden kopje-onder kunnen gaan. Dan gaat het zeker ook
over 44 miljoen die nu nog naar de sport gaat via de afdracht van de
loterijgelden. Hoor ik nu goed dat de Minister het machtswoord wil
nemen en dat zij tegen haar collega van Veiligheid en Justitie gaat zeggen:
dit gaat niet gebeuren; wij zorgen ervoor dat het geld uit de loterijen naar
sport blijft gaan, ook na de wijziging van de kansspelwet?
Minister Schippers: Ik ben lid van een collegiaal kabinet waarin iedereen
even machtig is. Het is allemaal heel leuk, maar ik heb met mijn collega’s
overleg over alle onderwerpen die mijn beleidsterrein aangaan. Ik kan
mevrouw Bruins Slot verzekeren dat ik regelmatig een verlies lijdt. Maar
goed, dat ik het niet in de krant zet, is tot daaraan toe. Het is niet zo dat ik
geen zorgen heb over de sportbegroting. Die heb ik wel degelijk. Ik heb de
economische recessie genoemd. Die heeft zeker gevolgen voor de sport.
Natuurlijk maak ik mij daar zorgen over. Niet voor niets wil ik onderzoeken
hoe wij die het hoofd kunnen bieden, op een creatieve manier, zonder dat
ik ergens gewoon geld vandaan kan halen. Natuurlijk brengt de verandering van de Wet op de kansspelen risico’s met zich. Ik wil dat die risico’s
zo klein mogelijk zijn voor de sport. Daar maak ik mij hard voor. Natuurlijk
zie ik dat er op het bewegingsonderwijs een slag te maken is. Ik maak mij
er hard voor om die inhaalslag zo deugdelijk mogelijk te maken, terwijl ik
tegelijkertijd weet hoe het bij Onderwijs is geregeld. Onderwijs verplicht
scholen niet om drie uur rekenen, drie uur taal of drie uur sport te hebben.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

46

Ik vind wel dat wij de verplichting hebben om in het sportonderwijs
verbeteringen aan te brengen.
Wij krijgen in deze situatie met allerlei risico’s te maken en het is mijn taak
om die risico’s zo veel mogelijk te minimaliseren.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Het risico met de kansspelwetgeving en de
afdracht van het geld aan de sport is dat de Minister straks buitenspel
staat en dat ondertussen haar collega van Veiligheid en Justitie de bal van
de liberalisering van het kansspel keihard in de goal schiet. Uiteindelijk
blijft de sport dan met lege handen achter. Dat geld komt niet zomaar
ergens vandaan. Dus creativiteit, ja, maar een rode kaart van de Minister
is misschien nog wel beter.
Minister Schippers: In het vorige kabinet werkten we niet met rode
kaarten en dat doen we ook in dit kabinet niet. Zo gaan we niet met elkaar
om. Helaas heb ik het ook niet in de hand dat wij jaar na jaar minder
krijgen uit de loterijen voor de sport. Ik zoek dan ook al jaren naar
manieren om die gelden te verhogen. Ik kan de Kamer ervan verzekeren
dat ik wat dat betreft een grotere partij heb aan Financiën dan aan
Veiligheid en Justitie. Dit is ook niet iets wat ik in mijn eentje met
Veiligheid en Justitie deel. Het heeft met alles te maken. Hoeveel afdracht
gaat er naar de algemene schatkist? Hoeveel gaat er naar de sport? Wat
zijn de risico’s? Hoe dekken we die risico’s af? Die risico’s liggen op
allerlei gebieden waaronder ook de sport. Ik wil de risico’s voor de sport
minimaliseren. Ik kan toezeggen dat ik mij daarvoor inzet. Ik vind het ook
lastig omdat een heleboel dingen heel onvoorspelbaar zijn of moeilijk zijn
in te schatten. De onderzoeksrapporten die ik daarover gelezen heb, zien
dit redelijk zonnig in. Dan ben ik geneigd om zwartkijkerig te zijn; dat is
ook mijn plicht. Daar staan dus rapporten tegenover die het wat zonniger
inzien, maar dat neemt niet weg dat ik mij ervoor inzet om die gelden zo
veel mogelijk voor de sport te behouden. Sterker nog, eigenlijk vind ik dat
er meer gelden naar de sport moeten, conform het regeerakkoord. Ik zit
daar wel bovenop, maar het is ingewikkeld om te regelen, niet alleen
politiek maar ook inhoudelijk.
De voorzitter: Hiermee zijn wij gekomen aan het eind van de eerste
termijn van de beantwoording van de kant van de Minister.
De vergadering wordt van 14.43 uur tot 14.50 uur geschorst.
De voorzitter: We gaan nu beginnen aan de tweede termijn van de
Kamer. De heer Huizing heeft nog twaalf minuten, de heer Van Dekken zes
minuten, mevrouw Bruins Slot vijf minuten en mevrouw Dijkstra drie
minuten. Niet al die tijd hoeft helemaal te worden gebruikt.
De heer Huizing (VVD): Voorzitter. Ik denk dat ik het kort kan houden. Ik
dank de Minister voor haar zeer uitgebreide en prettige beantwoording
van de vele vragen die zijn gesteld.
Ik wil nog wel een punt maken van de buurtsportcoaches. Ik ben blij dat
de Minister op een preciezere manier wil gaan meten. Ik dacht toen: je
kunt toch gewoon een steekproef nemen van 100 verenigingen die
worden bediend door een buurtsportcoach en 100 verenigingen waar dat
niet zo is en de groepen daarna vergelijken, waarbij je alle omgevingsfactoren elimineert? Ik hoop dat ik dit goed zeg, want dan blijkt dat ik vroeger
bij statistiek toch wel een beetje heb opgelet. Dit soort onderzoeken
hoeven volgens mij niet veel geld te kosten, maar ze geven wel een aardig
inzicht in het effect van buurtsportcoaches. Tot zover mijn suggestie.
Over een veilig sportklimaat het volgende. Ik ben blij dat de Minister
constateert dat ook op veldniveau, dus op de werkvloer, daar regelmatig
wat van te merken is en dat we dit inderdaad moeten doorzetten. De top

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

47

bereiken is namelijk niet makkelijk, maar er blijven is nog veel lastiger. Dat
geldt ook voor dit soort projecten, en niet alleen in de topsport.
Ik ben blij om te horen dat de Minister bereid is om te strijden voor het
belang van de sport, ook als het eigenlijk de portefeuilles van haar
collega’s aangaat. Ik heb er ook alle vertrouwen in dat dit gaat lukken.
Over haar voornemen van een Europese aanpak met betrekking tot de
internationale sportbonden ben ik ook tevreden. Inderdaad is het voor een
eenzaam land of eenzame bond namens een land ontzettend lastig om
iets te veranderen. Je moet dat echt in gezamenlijkheid doen. Ik ben blij
dat de Minister dat ook zo ziet.
Tot slot wil ik ervoor pleiten om toch iets vaker over dit onderwerp te
spreken. Ik constateer dat we, als we in het afgelopen jaar over sport
spraken, dat altijd met een incident te maken had. Je merkt hoeveel er op
de agenda stond en hoe belangrijk we dit allemaal vinden. Misschien
kunnen we halverwege volgend jaar, vóór de zomer, nog een AO houden.
Ik zou dat zeer op prijs stellen.
De voorzitter: Dat laatste punt moet in de procedurevergadering worden
besproken. Daarvoor zal best wel bijval zijn, al was het alleen maar van
deze voorzitter.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Voorzitter. Ik wil gelijk mijn steun uitspreken
voor dit verzoek van de heer Huizing. Ook van mij mogen we in deze
Kamer veel vaker spreken over sport. Sport is maatschappelijk goud dat
we moeten verzilveren. Sport laat mensen echt meedoen in de samenleving. Het CDA vindt de rol van vrijwilligers in de sport daarom
ontzettend belangrijk. De regering heeft inderdaad voornamelijk de taak
om de randvoorwaarden voor de sport op orde te krijgen. We moeten
daar heel goed werk van maken.
Ik dank de Minister voor haar antwoorden en ook voor haar goede betoog
over het voortzetten van een consistent beleid met betrekking tot de
buurtsportcoaches. Ik denk dat het heel goed is dat de Minister dit doet,
omdat je in buurten steeds meer positieve resultaten ziet van dergelijke
projecten.
Ik dank de Minister ook voor de toezegging dat de Dopingautoriteit
structurele financiële middelen krijgt. Ik had hierover een amendement
voorbereid, maar dat laat ik nu in de tas zitten. De Minister deed namelijk
zo’n harde toezegging, dat ik het gepast vind om het niet in te dienen.
Dubbel werk is immers niet nodig.
Ik maak mij wel meer zorgen dan de Minister over de toekomst van de
gehandicaptensport, voornamelijk omdat ik veel signalen krijg van de
CG-Raad, van Gehandicaptensport Nederland en uit andere hoeken over
het in de samenleving meedoen van mensen met een handicap. Ik heb de
Minister niet horen zeggen dat zij ervoor strijdt om de sportparticipatie
van mensen met een handicap in de komende jaren gelijk te houden, of
dat deze in ieder geval niet mag teruglopen. Ik vind dit vooral belangrijk
omdat daarmee zo ontzettend veel gezondheidswinst is te behalen.
Daarom dien ik de volgende motie in.
Motie

De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat mensen met een handicap de komende jaren met een
groot koopkrachtverlies geconfronteerd worden ten gevolge van het
wegvallen van de WTCG en enkele andere regelingen;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

48

constaterende dat mensen met een handicap nu al om financiële redenen
hun lidmaatschap van sportverenigingen aan het opzeggen zijn;
verzoekt de regering om flankerende maatregelen te nemen, waardoor
mensen met een handicap ook buiten het speciaal onderwijs en in een
instelling kunnen blijven sporten en bewegen,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Bruins Slot. Naar
mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 52 (33 750-XVI).
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Een tweede punt is het verantwoord
alcoholgebruik. Ik wil het desbetreffende project graag ondersteunen,
omdat het echt zoden aan de dijk zet. Ik merk aan de woorden van de
Minister dat zij de doelstelling van verantwoord alcoholgebruik onder
jongeren onderstreept. Ikzelf vind dat ook heel belangrijk, maar ik ben het
niet eens met de dekking. Ik wil op zoek gaan naar een andere dekking
voor mijn amendement. Als de Minister akkoord gaat met een andere
dekking, hoop ik dat zij bereid is om die ook te ondersteunen. Ik zal er wel
even goed naar moeten zoeken, dus ik kan niet meteen een nieuwe
dekking aanbieden.
De Minister heeft heel duidelijk betoogd dat zij strijdt voor het belang van
sport, ook binnen het kabinet. Het is goed om dat te horen. Die 44 miljoen
aan loterijgelden heeft de sport echt nodig en die komt niet op een andere
manier binnen. Het is van belang dat we ervoor zorgen dat ook in het
kader van de nieuwe kansspelwetgeving de bijdrage aan sport en aan
andere maatschappelijke doelen blijft gewaarborgd. Daarom dien ik de
volgende aanmoedigingsmotie in.
Motie

De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat meerdere belastingmaatregelen, zoals de verhoging
van de leidingwaterbelasting, sportverenigingen negatief gaan raken;
constaterende dat daartegenover staat dat de voorgenomen liberalisering
van de (online) gokmarkt de opbrengsten voor maatschappelijke doelen,
waaronder sport, in gevaar brengt;
verzoekt de regering om de voorgenomen liberalisering van de gokmarkt
alleen voort te zetten als gegarandeerd kan worden dat de maatschappelijke opbrengsten voor sport uit loterijen minimaal gelijk zullen blijven,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Bruins Slot. Naar
mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 53 (33 750-XVI).
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ik wilde het de Minister niet al te moeilijk
maken, dus mijn ambitie is dat de financiering van de sport gelijk blijft.
Mijn laatste punt. Er is niets zo erg als onnodige regelgeving, als een
overheid die te groot is, waardoor mensen die dingen willen bereiken,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

49

door bureaucratie en regels dat niet voor elkaar krijgen. Daarom dien ik
samen met mevrouw Dijkstra de volgende motie in.
Motie

De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat uit onderzoeken blijkt dat veel belemmeringen voor de
sportsector te maken hebben met nationale regelgeving die niet goed op
elkaar aansluit;
van mening dat het niet zo kan zijn dat kansen onbenut blijven vanwege
tegenstrijdige regelgeving;
verzoekt de regering, de volgende tegenstrijdigheden in regelgeving aan
te pakken:
1. accommodaties van bso die wel in het weekend voor sport gebruikt
mogen worden, maar doordeweeks niet;
2. afgestudeerden van de Academie voor Lichamelijke Opvoeding die
wel op school en de bso les mogen geven, maar niet in de
kinderopvang,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden Bruins Slot en Pia
Dijkstra. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 54 (33 750-XVI).
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Ik wil afsluiten met iets positiefs. Ik vind het
heel goed dat de Minister samen met negentien andere ministers van de
Europese Unie zo’n duidelijk signaal afgeeft over het belang van mensenrechten in de sport. Ik wil haar complimenteren met het feit dat zij
meerdere malen in de media heeft aangegeven hoe onwenselijk de
antihomowetgeving is en hoe onwenselijk het is dat mensen te maken
krijgen met heel slechte arbeidsomstandigheden. Als CDA kunnen wij
alleen maar zeggen dat wij haar woorden volledig onderstrepen en dat wij
hopen dat zij zich zeer sterk voor deze zaak blijft inzetten.
De heer Van Dekken (PvdA): Voorzitter. Ik dank de Minister die inderdaad
erg ambitieus is op het terrein van de sport, voor haar antwoorden. Ik ben
ook blij dat zij in een veel breder kader wil overleggen over thema’s die de
sport net wel of net niet raken. In het bijzonder is dat wat mij betreft het
thema matchfixing. Het algemeen onderzoek is geweest maar iedereen
die het rapport goed gelezen heeft, weet ook dat matchfixing een enorme
bedreiging is voor de sport in Nederland. Er zit een heel schimmige,
criminele wereld achter. Ik snap wel dat het allemaal wetenschappelijk
niet uit te zoeken is, maar ik constateer tegelijkertijd dat het justitieel heel
veel doet. Er is een voorlopig justitieel onderzoek en er schijnt een ander
onderzoek te zijn over witwassen, fraude et cetera. Het gaat dus om
sportgerelateerde zaken. Dat is dus niet mis. In dat kader wil ik opgemerkt
hebben dat de kansspelwetgeving ook een risico is als het gaat om
matchfixing en liberalisering. Dat geldt ook voor het fenomeen van de
gok-tv van SBS die er dreigt aan te komen. Ik zie de voorzitter nu wat
vragend kijken ...

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

50

De voorzitter: Ik neem aan dat u dat bij de mediabegroting aan de orde
stelt.
De heer Van Dekken (PvdA): Nee, het gaat echt om sportgerelateerde
zaken. Misschien dat u dat niet vindt, maar dat is echt zo.
Ik heb verder nog de vraag of de Minister het voornemen steunt om de EK
voetbal naar Nederland te halen in het kader van het evenementenbeleid.
Het gaat daarbij om totaal dertien landen die een speelstad zouden
kunnen leveren. Er is op dit gebied een heleboel te winnen maar dan
moeten we er wel met zijn allen achter gaan staan. Dus dat zou ik willen
bepleiten.
Dank aan de Minister voor haar antwoorden over de positie van arme
kinderen in Nederland in de toekomst.
Tenslotte zou ik nog graag de volgende motie willen indienen.
Motie

De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat er nog steeds kinderen zijn die graag willen sporten
maar vanwege een gebrek aan financiële middelen in het gezin waarin zij
opgroeien dat niet kunnen;
van mening dat het kunnen sporten essentieel is voor een goede
ontwikkeling van kinderen en het Jeugdsportfonds een bewezen
geschiedenis heeft in het bereiken van kinderen uit achterstandsgezinnen;
overwegende dat het Jeugdsportfonds momenteel 25.000 van deze
kinderen door middel van een financiële bijdrage in staat stelt te sporten;
overwegende dat het Jeugdsportfonds de ambitie heeft om in 2016
jaarlijks 40.000 kinderen (15.000 extra) uit achterstandsgezinnen te kunnen
laten sporten;
overwegende dat van het Jeugdsportfonds een adequate administratie en
verantwoording verwacht wordt en verwacht mag worden en dit waar kan
maken door een aanvulling op het budget van € 234.000;
verzoekt de regering, voor het Jeugdsportfonds de komende drie jaar uit
het bestaande budget voor sport en bewegen in de buurt, jaarlijks
€ 234.000 ter beschikking te stellen,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Van Dekken. Naar
mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 55 (33 750-XVI).
Mevrouw Dijkstra (D66): Voorzitter. Ook ik dank de Minister voor haar
beantwoording en voor de toezeggingen die zij heeft gedaan. Zij heeft
aangegeven dat er extra geld is voor de sportimpuls, te weten 5 miljoen
extra bovenop de 11 miljoen. Dat is een heel goed signaal voor met name
de achterstandswijken waar die sportimpuls heel erg nodig is.
De Minister heeft beloofd dat zij goed zal kijken naar het verdere functioneren van de buurtsportcoach. Ik zou haar opnieuw willen vragen om er

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

51

vooral goed op te letten dat er geen sprake zal zijn van een belemmerende
werking voor de sportverenigingen.
Wat betreft de gehandicaptensport heeft de Minister gezegd dat zij ook
ziet dat het probleem bij het vervoer ligt en dat zij zich zal inzetten om
ervoor te zorgen dat dit minder een probleem wordt door het sporten in
de buurt ook voor gehandicapten te stimuleren.
Er zijn een paar zaken waardoor ik aarzel of ik de motie die ik heb
voorbereid zal indienen. Ik ben erg blij met de reactie van de Minister over
het EK vrouwenvoetbal in 2017 en dat ook zij vindt dat dit een stimulans
kan zijn voor vrouwen en meisjes om te gaan voetballen. Ze voegde er
heel expliciet aan toe dat het niet aan de overheid is om dat te organiseren maar aan de bonden. Uiteraard, maar als het gaat om het mannenvoetbal heeft de overheid een stimulerende en faciliterende rol op zich
genomen. Zo’n sportevenement is dus ook belangrijk voor Nederland. Ik
zal de motie die ik daarvoor heb klaar liggen, niet indienen want de
Minister heeft op al mijn vragen op dit punt ja gezegd.
Over de mensenrechten en het IOC heb ik ook een motie voorbereid. Daar
staan de namen onder van een aantal leden. Ik denk dat ik die motie
indien ...
De voorzitter: U hebt daarvoor nog 45 seconden.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): Dan ga ik dat niet doen, want dan ga ik een
andere motie indienen. De Minister heeft ten aanzien van de mensenrechten gezegd dat zij er met haar Europese collega’s over zal spreken. Ik
zou haar nog willen wijzen op het feit dat het IOC ...
De voorzitter: Ik begrijp dat een paar partijen u wat tijd willen schenken,
zodat u de motie toch kunt indienen.
Mevrouw Pia Dijkstra (D66): In die motie vraag ik ook of de Minister
ervoor wil pleiten dat er een speciale mensenrechtencommissie van het
IOC komt. Die mensenrechten zitten nu wel in het charter maar er wordt
eigenlijk heel weinig aandacht aan besteed. Ze zijn niet een belangrijk
criterium. Ik verneem hierop graag de reactie van de Minister.
Ten slotte wil ik nog iets opmerken over Service Médical. Zowel de
Minister als ikzelf heeft stelling op dit punt genomen. Ik beloof de Minister
overigens dat dit de laatste motie is hierover en ik hoop dat ze er positief
op zal reageren.
Motie

De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat de aangenomen motie-Van Dekken/Dijkstra de regering
verzocht om de subsidie aan Service Médical in ieder geval tot en met
2013 te verlengen;
overwegende dat de subsidie desondanks per 1 januari 2013 volledig is
stopgezet, waardoor de borging van de kennis en kunde bij Service
Médical in gevaar dreigt te komen;
verzoekt de regering, de subsidie aan Service Médical af te bouwen, zodat
er ook in het overgangsjaar 2013 voldoende financiële middelen zijn,
en gaat over tot de orde van de dag.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

52

De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid Pia Dijkstra. Naar
mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 56 (33 750-XVI).
Minister Schippers: Voorzitter. Ik denk de leden voor hun inbreng in
tweede termijn. Ten aanzien van de buurtsportcoach heb ik al toegezegd
een en ander specifiek te zullen doen; het zal dan altijd steekproefsgewijs
gebeuren. Ik neem de suggestie van de heer Huizing en de suggestie van
mevrouw Dijkstra daarin mee.
Ik ben altijd bereid tot overleg. De Kamer beslist wanneer zij dat wil
voeren en dan ben ik aanwezig.
Mevrouw Bruins Slot heeft ten aanzien van de gehandicapte sporters
gezegd dat ik niet de ambitie heb uitgesproken om het aantal gelijk te
houden. Dat klopt, want ik heb de ambitie om het aantal te verhogen. We
werken er al jaren aan en het gaat heel langzaam en we zijn ook helemaal
niet tevreden over hoeveel mensen er sporten, maar het gaat wel beter;
het gaat ieder jaar beter. Ik wil dus wel vasthouden aan die ambitie.
Ik zal de moties straks in één keer bespreken. Dat lijkt mij overzichtelijk.
Over het alcoholgebruik is een amendement ingediend. Ik geef mee dat
Ronald Koeman vandaag in het Feyenoordstadion de aftrap verricht van
het programma van Staatssecretaris Van Rijn NIX18. Dat geeft al aan hoe
dit verweven is met de sport.
Met een andere dekking bedoelde ik eigenlijk buiten de sport. Als men
zegt dat ik dit dan over de schutting gooi, antwoord ik dat ik dat ook doe.
Als wij zo’n campagne hebben en de sport daarin een goede plek
inneemt, zoals deze aftrap al aangeeft, vind ik het zonde om geld dat ik
anders aan sport zou besteden aan de campagne te besteden. Daar ben ik
dus echt niet voor. Maar misschien moeten wij daarover nog maar eens
overleggen.
Matchfixing zie ik wel degelijk als een bedreiging voor de sport. Ik vind dat
wij ook op het sportterrein moeten doen wat wij kunnen. De opdrachten in
het rapport aan de sportverenigingen, aan VWS of aan V&J wat zij
moeten doen om dat te voorkomen moeten wij gewoon opvolgen.
Nieuwe ontwikkelingen, bijvoorbeeld met nieuwe zenders, moeten wij
sterk volgen, ook met het risico van matchfixing in ons achterhoofd.
Het bid van de KNVB om het EK voetbal naar Nederland te halen in 2020
hebben wij ondersteund.
Mevrouw Dijkstra stelt dat wij ook EK’s mannensport ondersteunen. Ja,
maar het initiatief komt altijd van de club zelf. Ik denk dat dat hier ook wel
goed gaat komen, maar wij delen het enthousiasme op dit punt.
Ik zal bij het IOC pleiten voor een mensenrechtencommissie.
Dan ga ik over naar de moties.
De motie van mevrouw Leijten op stuk nr. 51 zit ergens tussen mijn
stukken en heb ik al ontraden.
In de motie op stuk nr. 52 verzoekt mevrouw Bruins Slot de regering om
flankerende maatregelen te nemen waardoor mensen met een handicap
ook buiten het speciaal onderwijs in een instelling kunnen blijven sporten
en bewegen. Ik vind de financiële link ook niet prettig die hierin staat. Die
vind ik namelijk veel te nauw. Ik wil de motie daarom echter niet ontraden,
want daarin wordt de regering verzocht, flankerende maatregelen te
nemen. Dat doen wij. Wij nemen allerlei maatregelen waardoor mensen
met een handicap ook buiten het onderwijs kunnen blijven sporten en
bewegen. Het is lastig als ik nu het oordeel over deze motie aan de Kamer
zou laten. Dan krijgen wij hetzelfde als bij Service Médical. Als ik deze
motie zo kan begrijpen dat er allerlei ontwikkelingen in de samenleving
zijn die een bedreiging zijn voor het sporten door gehandicapte mensen,
dat wij die bedreiging het hoofd willen bieden en dat wij bekijken hoe wij
toch de ambitie hoog kunnen houden om het aantal sportgelegenheden te
vergroten, dan zie ik die als ondersteuning van het beleid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

53

De voorzitter. Ik kijk even naar mevrouw Bruins Slot.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Om inderdaad een kwestie zoals bij Service
Médical te voorkomen, vraag ik de Minister om ook breder te kijken dan
de huidige programma’s die zij aan het uitvoeren is. Als blijkt dat er meer
nodig is om het sporten door mensen met een handicap toch in stand te
kunnen houden en te verbeteren, is zij dan bereid om daar heel goed naar
te kijken? Op allerlei andere terreinen gebeurt er zoveel wat de positie van
mensen met een handicap lastiger maakt.
Minister Schippers: Ik heb geen geld op de plank liggen, maar wij kijken
al heel breed, dus ook bij de buurtsportcoaches en bij de verenigingen.
Als er dingen opduiken die wij niet hadden verwacht waardoor wij de zaak
nog breder moeten bekijken, sta ik daarvoor natuurlijk open. Dat wil niet
zeggen dat ik er meteen een oplossing voor heb. Het is sport. Vaak ligt de
oplossing ook weer bij heel veel partijen tegelijk.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Het gaat mij erom dat dit op de politieke
agenda staat en onder de neus van de Minister ligt.
Minister Schippers: Dat soort bedragen heb ik hier niet bij, dus dit
moeten wij dan wel helemaal los zien van deze motie. Als de strekking
van de motie is dat wij waar dat echt aan de orde is maatregelen moeten
nemen om die ambitie te realiseren, dat wij gaan zoeken naar manieren
waarop wij dat kunnen realiseren en dat ik daar aandacht voor heb omdat
ik het ontzettend belangrijk vind, beschouw ik deze motie als ondersteuning van beleid.
Mevrouw Bruins Slot verzoekt de regering in de motie op stuk nr. 53, de
voorgenomen liberalisering van de gokmarkt alleen voort te zetten als kan
worden gegarandeerd dat de maatschappelijke opbrengsten voor sport uit
loterijen minimaal gelijk kunnen blijven. Het is evident dat ik daarop inzet,
maar die garantie kan ik nooit geven. Zoals de motie nu gesteld is, moet ik
die echt ontraden. Ik vind de motie ook voorbarig, want er is nog helemaal
geen wetsvoorstel ingediend en ik ben nog in gesprek met mijn collega’s.
Dus ook uit dat oogpunt ontraad ik deze motie.
Mevrouw Bruins Slot en mevrouw Dijkstra verzoeken de regering in de
motie op stuk nr. 54, tegenstrijdigheden in de regelgeving aan te pakken
bij de accommodaties waarover wij hebben gesproken. Dat ben ik al
voornemens. Daar zijn wij ook al mee bezig en daarvoor hebben wij het
voorwerk eigenlijk al gedaan. Het punt dat afgestudeerden aan de
Academie voor Lichamelijke Opvoeding wel op school en in de bso
mogen lesgeven maar niet in de kinderopvang zijn ook aandachtspunten
op de Onderwijsagenda Sport, Bewegen en een Gezonde Leefstijl van ons
ministerie samen met het Ministerie van OCW. Ik zie de motie dan ook als
ondersteuning van beleid.
In de motie op stuk nr. 55 wordt de regering verzocht, voor het Jeugdsportfonds de komende drie jaar uit bestaande budgetten voor sport en
bewegen in de buurt jaarlijks € 234.000 ter beschikking te stellen. Ik laat
het oordeel over deze motie aan de Kamer, conform het debat dat wij
vandaag hebben gehad.
Over de motie op stuk nr. 56 hebben wij vandaag gedebatteerd. Voor alle
helderheid, zodat wij hierover later geen discussie krijgen, ontraad ik deze
motie. Ik denk dat wij hier echt een punt achter moeten zetten.
De voorzitter: Dan zijn wij daarmee aan het einde gekomen van dit
wetgevingsoverleg. Ik merk dat er bij de collega’s duidelijk behoefte
bestaat om vaker over sport te praten. Daartegen zal deze voorzitter zich
niet verzetten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

54

Ik dank mijn collega’s, maar ook de Minister en degenen die haar hebben
begeleid voor hun bijdrage en de mensen die deze vergadering op de
tribune, dan wel gewoon thuis hebben gevolgd.
De moties worden dinsdag over een week in stemming gebracht, dus er is
nog ruimte om daar her en der over te praten. Alle amendementen komen
gezamenlijk voor alle begrotingen aan de orde, maar over de moties
wordt al over een week gestemd. U kunt die dus nog onderling met elkaar
afstemmen.
Sluiting 15.18 uur.
Volledige agenda
1. Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2014
Kamerstuk 33 750 XVI – Begroting d.d. 17-09-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
2. Voornemen van de KNVB om een bid uit te brengen op een cluster van
4 wedstrijden in het kader van het Europees kampioenschap voetbal 2020
van de UEFA (ook wel Euro 2020)
Kamerstuk 30 234, nr. 88 – Brief regering d.d. 20-09-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
3. Aanbieding monitor «Onbeperkt Sportief 2013»
Kamerstuk 30 234, nr. 89 – Brief regering d.d. 02-10-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
4. Aanbieding CBS-rapport Sport in Beeld; de bijdrage van sport aan de
Nederlandse economie in 2006, 2008 en 2010
Kamerstuk 30 234, nr. 90 – Brief regering d.d. 23-10-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
5. Voortgang van het programma Sport en Bewegen in de Buurt
Kamerstuk 30 234, nr. 91 – Brief regering d.d. 05-11-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
6. Beantwoording vragen commissie over de stand van zaken met
betrekking tot het verlenen van eenmalige steun in 2013 aan Stichting
Service Médical
Kamerstuk 29 214, nr. 67 – Brief regering d.d. 05-11-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
7. Reactie op verzoek van de commissie over de problematiek van full
contact vechtsporten
Kamerstuk 30 234, nr. 92 – Brief regering d.d. 05-11-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
8. Beleidskader sportevenementen
Kamerstuk 30 234, nr. 94 – Brief regering d.d. 12-11-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
10. Beantwoording van de vraag van het lid Dijkstra gesteld tijdens het
Wetgevingsoverleg Sport inzake bloedcontroles in opdracht van de
wereld-atletiekbond IAAF
Kamerstuk 33 000 XVI, nr. 145 – Brief regering d.d. 20-12-2011
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

55

11. Draagvlakmeting Olympische Spelen 2028
Kamerstuk 30 234, nr. 58 – Brief regering d.d. 01-03-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
12. Uitvoering van de motie Van Dekken (Kamerstuk33 000 XVI, nr. 79)
inzake het laten sporten van kinderen uit lage-inkomensgezinnen
Kamerstuk 30 234, nr. 64 – Brief regering d.d. 15-03-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
13. Naamgevende stad van een eventueel bid voor de Olympische en
Paralympische Spelen
Kamerstuk 30 234, nr. 68 – Brief regering d.d. 20-06-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
14. Kennisbeleid Sport
Kamerstuk 30 234, nr. 69 – Brief regering d.d. 26-06-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
15. Evaluatie Centra voor Topsport en Onderwijs
Kamerstuk 30 234, nr. 70 – Brief regering d.d. 29-06-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
16. Modelgaranties voor grote internationale sportevenementen
Kamerstuk 30 234, nr. 71 – Brief regering d.d. 05-07-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
17. Aanbieding verslag Informele EU Sportraad Nicosia (Cyprus),
20-21 september 2012
Kamerstuk 21 501–27, nr. 17 – Brief regering d.d. 09-10-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
18. Antwoorden op vragen inzake de geannoteerde agenda inzake de
informele EU Sportraad van 20-21 september 2012 te Nicosia
Kamerstuk 21 501–27, nr. 18 – Brief regering d.d. 09-10-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
19. Geweld op sportvelden en voortgang van het programma «Naar een
veiliger sportklimaat»
Kamerstuk 30 234, nr. 79 – Brief regering d.d. 14-12-2012
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
20. Stand van zaken m.b.t. de sportdossiers
Kamerstuk 33 400 XVI, nr. 135 – Brief regering d.d. 14-02-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
21. Antwoorden op vragen van de commissie inzake de bijdrage Jeugd
Olympische Spelen 2018
Kamerstuk 30 234, nr. 82 – Brief regering d.d. 20-03-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
22. Reactie en een juridische uitleg over «doping akkoord»
Kamerstuk 30 234, nr. 85 – Brief regering d.d. 14-05-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
23. De borging van kennis en ervaring van de Stichting Service Médical
(SSM) en het continueren van de financiële steun met minimaal een jaar
aan deze stichting
Kamerstuk 33 400 XVI, nr. 146 – Brief regering d.d. 13-05-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

56

24. Reactie rapportage Taskforce «belemmeringen Sport en Bewegen in
de Buurt»
Kamerstuk 30 234, nr. 84 – Brief regering d.d. 25-04-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
25. Intensiveringsmaatregelen «Naar een veiliger sportklimaat»
Kamerstuk 30 234, nr. 83 – Brief regering d.d. 24-04-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
26. Uitkomsten van een ambtelijk overleg inzake dopingbestrijding en
toezending van rapport van de commissie-Sorgdrager over doping in de
Nederlandse wielersport
Kamerstuk 30 234, nr. 86 – Brief regering d.d. 01-07-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
27. Voortgangsrapportage actieplan Naar een Veiliger Sportklimaat
Kamerstuk 30 234, nr. 93 – Brief regering d.d. 13-11-2013
Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
28. Aanpak bewegingsonderwijs primair onderwijs
Kamerstuk 31 293, nr. 186 – Brief regering d.d. 15-11-2013
Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 750 XVI, nr. 84

57