5
Vragenuur
Vragen�van�het�lid�Ouwehand�aan�de�minister�van�Economische�Zaken,�Landbouw�en�Innovatie�over�het�bericht
"Groen�licht�voor�gasopslag�Bergermeer".

Mevrouw�Ouwehand�(PvdD):
Voorzitter.�De�minister�van�EL&I�heeft�plannen�met�de
Bergermeerpolder,�een�beschermd�natuurgebied.�Het�gebied�moet�een�ondergrondse�container�voor�Russisch�gas
worden.�Dat�gas�wordt�in�de�grond�gepompt�en�er�weer
uitgehaald�om�te�verkopen�aan�de�Britse�industrie.�Die
plannen�zijn�zeer�omstreden.�De�bewoners�van�Bergen
en�Alkmaar�hebben�grote�bezwaren�tegen�de�aantasting
van�hun�omgeving�en�de�gevaren�die�door�deze�gasopslag�kunnen�ontstaan.�Het�gaat�om�een�veld�met�seismische�activiteit.�Ook�de�Kamer�heeft�kritische�vragen�over
het�plan,�de�onderbouwing,�de�veiligheidsrisico's�en�de
procedure.�Na�een�hoorzitting�met�experts�heeft�de�Kamer
haar�zorgen�geuit�over�die�risico's.�Wij�vroegen�om�extra
onderzoek�en�drukten�de�minister�op�het�hart�om�geen�besluit�te�nemen�voordat�de�Kamer�zich�over�de�uitkomsten
had�kunnen�buigen.�Dat�gold�ook�voor�het�Gas�Storage
Agreement,�waar�mogelijk�al�in�augustus�2009�vergaande�afspraken�over�zijn�gemaakt.�De�Kamer�wil�die�kunnen
controleren.�De�minister�zegde�toe�dat�hij�de�stukken�naar
de�Kamer�zou�sturen�voordat�hij�verder�zou�gaan�met�zijn
besluit.�Die�stukken�hebben�wij�niet�gezien,�maar�wel�een
bericht�van�de�rijksoverheid�hedenmorgen:�groen�licht
voor�gasopslag�Bergermeer.�De�minister�heeft�het�definitieve�inpassingsplan�getekend.�De�minister�moet�uitleggen�wat�de�status�van�dit�besluit�is.�Kan�hij�er�nog�op�terugkomen�als�de�Kamer�anders�besluit?�Is�het�waar�dat�de
besluiten�al�op�29 april�getekend�zijn?�Is�het�waar�dat�het
betreffende�onderzoek�pas�op�3 mei�in�de�afrondende�fase�zat?

ten�dat�ze�in�de�krant�komen.�Soms�gebeurt�dat�een�paar
dagen�eerder.�Daarom�hebben�wij�vandaag�besloten�het
persbericht�uit�te�geven�dat�ik�voornemens�was�om�op
19 mei�het�besluit�in�de�Staatscourant�af�te�drukken,�zoals
het�hoort.�De�rapportage�ligt�dan�ter�inzage�voor�een�periode�van�zes�weken,�waarna�de�volgende�beroepen�door
de�Raad�van�State�worden�behandeld.�Pas�daarna,�wanneer�die�beroepen�zijn�behandeld�en�al�dan�niet�aanleiding�geven�tot�wijziging�van�het�besluit,�wordt�het�besluit
onherroepelijk.�De�definitieve�besluitvorming�waarnaar
mevrouw�Ouwehand�verwijst,�heeft�dus�niet�plaatsgevonden.
De�voorzitter:
Mevrouw�Ouwehand,�uw�vervolgvragen.
Mevrouw�Ouwehand�(PvdD):
Het�is�saillant�dat�de�minister�geen�antwoord�geeft�op�de
vraag�of�het�klopt�dat�hij�het�besluit�op�29 april�heeft�ondertekend,�dus�voordat�het�onderzoek�in�zijn�eigen�handen�lag�en�sowieso�voordat�de�Kamer�het�onderzoek�heeft
gekregen.�Daar�heeft�de�Kamer�om�gevraagd�en�de�minister�heeft�toegezegd�dat�hij�niets�zou�besluiten�voordat�de
Kamer�daarover�heeft�kunnen�spreken.
Het�bericht�dat�de�minister�heeft�laten�uitgaan,�maakt
wel�degelijk�melding�van�een�definitief�inpassingsplan.
Dat�heb�ik�dus�niet�zelf�verzonnen.�Het�zou�prachtig�zijn
als�de�minister�hier�zou�kunnen�zeggen�dat�het�bericht
over�"groen�licht�voor�gasopslag�Bergermeer"�iets�te�sterk
is�uitgedrukt�omdat�wij�het�er�nog�over�moeten�hebben
en�omdat�hij�de�beraadslaging�met�de�Kamer�nog�zorgvuldig�aangaat.�Dat�is�echter�niet�wat�de�minister�suggereert.�Mijn�concrete�vraag�is�of�op�die�handtekening�al�op
29 april�stond�onder�dat�besluit�waarover�wij�in�de�Kamer
nog�met�de�minister�van�gedachten�kunnen�wisselen�en
wat�dus�de�status�is�van�het�besluit�dat�hij�zojuist�heeft
genomen.

Minister�Verhagen:
Voorzitter.�Over�de�gasopslag�en�de�gasrotonde�hebben
wij�meerdere�malen�met�de�Kamer�gesproken.�Wij�hebben�daarin�steeds�kunnen�rekenen�op�een�meerderheid�in
de�Tweede�Kamer.�De�weg�die�wij�ten�aanzien�van�Bergermeer�bewandelen�is�geheel�conform�de�lijn�die�wij�in�het
algemeen�overleg�van�30 maart�gevolgd�hebben�en�de
schriftelijke�reactie�die�de�Kamer�op�5�en�18 april�jongstleden�heeft�ontvangen.�In�het�rapport�van�TNO�en�KNMI�zijn
alle�door�de�Kamer�genoemde�punten�meegenomen.�Het
is�officieel�3 mei�jongstleden�gedateerd�en�toen�vrijgekomen.�Het�woord�"definitief"�dat�mevrouw�Ouwehand�gebruikt,�is�niet�juist.�Er�is�geen�definitief�besluit.�Wij�zitten
in�een�traject�waarin�je�bepaalde�besluiten�neemt�waartegen�beroep�kan�worden�ingesteld.�Ik�heb�het�onderzoek
willen�afwachten�voordat�ik�het�eerste�besluit�zou�nemen.
In�de�loop�van�mei�zouden�de�besluiten�ter�inzage�gelegd�worden.�Het�was�de�bedoeling�om�19 mei�het�besluit
te�publiceren�in�de�Staatscourant.�De�rapporten�zouden
dan�meteen�ter�inzage�worden�gelegd.�Er�is�op�17 mei�een
klein�bericht�in�een�lokale�krant�verschenen.�Op�het�moment�dat�je�besluiten�bekend�wilt�maken,�kun�je�verwach-

Minister�Verhagen:
In�de�week�van�25 april�heb�ik�de�uitkomsten�van�het�betreffende�rapport�gekregen,�op�25 april.�Daarmee�heb�ik
uiteraard�rekening�gehouden�bij�de�besluitvorming�op
29 april�waar�mevrouw�Ouwehand�naar�verwijst.�De�finale,�gedrukte�versie�van�het�KNMI/TNO-rapport�is�gedateerd�op�3 mei,�maar�die�versie�bevat�geen�enkel�inhoudelijk�verschil�ten�opzichte�van�de�versie�die�ik�op�25 april
heb�ontvangen.�Voor�het�ter�inzage�leggen�van�een�groot
aantal�besluiten�is�gewoon�een�normale�procedure�afgesproken.�Dat�betekent�dat�het�ondertekenen�van�de�besluiten�ruim�daarvoor�moet�plaatsvinden,�juist�om�inzage�en�het�op�een�normale�manier�voeren�van�beroepsprocedures�mogelijk�te�maken.�Ik�wijs�de�suggestie�van�de
hand�dat�ik�in�het�algemeen�overleg�toezeggingen�heb�gedaan�die�ik�nu�niet�nakom.�Tijdens�het�algemeen�overleg
van�30 maart�en�de�schriftelijke�beantwoording�die�naar
aanleiding�daarvan�heeft�plaatsgevonden,�heb�ik�aangegeven�dat�ik�vanwege�financiële�schade,�reputatieschade�en�de�risico's�voor�de�voorzieningszekerheid�hecht�aan
zorgvuldigheid�maar�tegelijkertijd�ook�aan�voortvarendheid�in�het�project.�Ik�heb�ook�aangegeven�dat�de�besluitvorming�verder�in�gang�gezet�kan�en�zal�worden�na�afronding�van�het�stuk�van�het�KNMI�en�dat�ik�verwachtte�dat
ik�alle�besluiten�in�de�loop�van�mei�ter�inzage�zou�leggen.
De�Kamer�heeft�naar�aanleiding�van�de�schriftelijke�rapportage�van�5 april�en�van�18 april�verder�geen�opmerkingen�gemaakt.�Vandaar�dat�ik�de�besluitvorming�op�de�hui-

Tweede�Kamer

17 mei 2011
TK�81

Vragenuur

81-5-9

Verhagen
dige�wijze�heb�laten�plaatsvinden.�Ik�zal�het�Gas�Storage
Agreement�de�komende�week�overigens�nog�vertrouwelijk�ter�inzage�leggen�voor�de�Kamer.
Mevrouw�Ouwehand�(PvdD):
De�vraag�blijft�of�de�minister�de�Kamer�tijdig�de�stukken
heeft�gestuurd�waarom�zij�heeft�gevraagd�en�of�hij�zich�tot
die�tijd�heeft�onthouden�van�definitieve�stappen.�De�vraag
is�nog�steeds�of�er�op�29 april�is�ondertekend.
Minister�Verhagen:
Ja.
Mevrouw�Ouwehand�(PvdD):
Goed,�dan�weten�we�dat.�De�minister�zegt�dat�hij�het�rapport�op�25 april�heeft�gekregen.�Dan�vraag�ik�mij�af�waarom�in�de�brief�aan�de�Kamer�op�26 april�met�geen�woord
wordt�ingegaan�op�dat�rapport.�De�Kamer�heeft�daar�natuurlijk�niet�voor�niets�om�gevraagd.�Zij�heeft�niet�alleen�gevraagd�of�de�minister�alstublieft�nog�eens�naar�de
risico's�wil�kijken.�Nee,�we�willen�daar�ook�ons�eigen�oordeel�over�kunnen�vormen.�Waarom�heeft�de�minister�de
Kamer�daartoe�dus�niet�in�de�gelegenheid�gesteld�voordat
hij�zijn�handtekening�zette?
Minister�Verhagen:
Ik�heb�aangegeven�dat�ik�de�nulmeting�in�het�stuk�van�het
KNMI�beschikbaar�zal�stellen�alvorens�de�besluitvorming
af�te�ronden.�Om�te�beginnen�hebben�we�ook�de�hele�discussie�en�de�procedure�over�beroep.�Het�verschil�komt
door�uw�opvatting�dat�er�nu�een�definitief�besluit�is.�Als
dat�zo�zou�zijn,�zou�er�helemaal�geen�beroepsmogelijkheid�meer�zijn,�zou�het�niet�ter�inzage�gelegd�moeten�worden�en�zouden�de�daarop�komende�reacties�niet�meegenomen�kunnen�worden�in�de�verschillende�besluiten.
Mevrouw�Ouwehand�(PvdD):
Het�gaat�om�de�Kamer.�Het�gaat�erom�of�de�Kamer�hier
nog�iets�aan�kan�doen�en�niet�of�de�belanghebbenden�er
nog�iets�aan�kunnen�doen.
Minister�Verhagen:
We�hebben�hier�uitvoerig�over�gesproken.�Ik�heb�een�aantal�toezeggingen�gedaan,�ook�gelet�op�de�discussie.�Op
basis�van�het�verzoek�was�er�zowel�de�nulmeting�als�de
rapportage�van�het�KNMI�en�TNO. Die�toezeggingen�ben
ik�nagekomen.�Op�basis�daarvan�heb�ik�ook�in�de�Kamer
gemeld�dat�ik�de�verdere�besluitvorming�voortvarend�ter
hand�zou�nemen.�Dat�is�niets�anders�dan�wat�in�de�brieven�en�in�het�algemeen�overleg�met�u�is�gewisseld.�Ik
heb�dus�niet�toegezegd�om�de�Kamer�nog�iets�te�sturen.
Het�TNO-onderzoek�is�naar�de�belanghebbenden�gegaan
voordat�het�in�de�Staatscourant�staat.

Minister�Verhagen:
Voorzitter,�ik�maak�hier�formeel�bezwaar�tegen.�Dit�heeft
niets�te�maken�met�woordspelletjes.�Voordat�de�besluitvorming�definitief�is,�weet�iedere�belanghebbende�waar
hij�aan�toe�is�en�kan�hij�beroep�aantekenen�bij�de�Raad
van�State.�Dat�is�een�normale�procedure,�waarbij�ook�de
stukken�op�een�normale�wijze�ter�inzage�worden�gelegd.
Als�hier�gesuggereerd�wordt�dat�ik�spelletjes�speel�terwijl
ik�buitengewoon�zorgvuldig�heb�geopereerd,�wijs�ik�dat
fel�van�de�hand.
De�heer�Samsom�(PvdA):
De�minister�doet�zijn�werk�en�wil�een�voortvarend�besluit
nemen.�Dat�heeft�hij�aangekondigd.�Hij�heeft�dat�niet�onder�stoelen�of�banken�gestoken.
De�minister�moet�echter�ook�de�Kamer�in�staat�stellen
om�haar�werk�te�doen�en�anders�doet�de�Kamer�dat�zelf
wel.�De�Kamer�heeft�dat�rapport�ter�inzage�gekregen,�iets
–�dus�niet�ver�–�voor�20 mei.�Na�deze�datum�is�er�alleen
nog�maar�beroep�mogelijk.�Dan�kunnen�de�Raad�van�State�en�de�rechtsstaat�hun�gang�gaan,�maar�is�de�politieke�discussie�afgerond.�Stel�dat�de�Kamer�naar�aanleiding
van�het�KNMI-rapport�–�ik�heb�dat�nog�niet�eens�tot�in�de
laatste�details�kunnen�doorgronden�vanwege�het�korte
tijdsbestek�–�met�de�minister�van�gedachten�wil�wisselen
om�nog�een�laatste�wijziging�aan�te�brengen�in�het�besluit
dat�hij�zou�gaan�nemen.�Kan�dat�nog�na�20 mei?�Kan�de
minister�zelf�zijn�eigen�besluit,�afgedrukt�in�de�Staatscourant,�nog�wijzigen?
Minister�Verhagen:
Op�basis�van�hetgeen�wij�hebben�besproken�in�het�algemeen�overleg�en�hetgeen�ik�de�Kamer�schriftelijk�heb�laten�weten�in�mijn�brieven�van�5�en�18 april,�ging�ik�ervan�uit�dat�ik�tegemoetgekomen�was�aan�de�wensen�van
de�Kamer.�Het�rapport�van�het�KNMI�heeft�geen�nieuw
licht�op�de�zaak�geworpen,�gezien�het�debat�dat�wij�eerder�hebben�gevoerd.�Ik�mocht�ervan�uitgaan,�mede�omdat
de�Kamer�niet�meer�heeft�gereageerd�op�de�brieven�van�5
en�18 april,�dat�ik�geheel�in�lijn�met�de�instemming�die�geconditioneerd�gegeven�was�tot�deze�besluitvorming�kon
komen.�Zo�heb�ik�het�althans�opgevat,�zeer�nadrukkelijk.
De�voorzitter:
Dank�u�wel�voor�uw�beantwoording,�minister.

De�voorzitter:
Nog�één�zin,�mevrouw�Ouwehand.
Mevrouw�Ouwehand�(PvdD):
Ik�heb�expliciet�gevraagd�of�de�minister�kon�toezeggen
dat�er�geen�stappen�zouden�worden�gezet�voordat�de
risico's�bekend�zouden�zijn�en�de�Kamer�daarover�zou
kunnen�spreken.�De�minister�zei:�dat�moet�inderdaad
daarvoor�gebeuren.�Wat�hij�nu�suggereert,�is�een�woordspelletje�en�daar�ben�ik�niet�van�gecharmeerd.

Tweede�Kamer

Vragenuur

17 mei 2011
TK�81

81-5-10