Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3365
Vragen van het lid Thieme (PvdD) aan de ministers van Landbouw, Natuur en
Voedselkwaliteit en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het niet
melden van aangiftplichtige dierziekten (ingezonden 13 augustus 2010).
Antwoord van minister Verburg (Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit),
mede namens de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (ontvangen
17 september 2010)
Vraag 1
Kent u het bericht «Aangifteplichtige dierziekten worden niet altijd direct
gemeld»1?
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Kunt u uiteenzetten hoe vaak het afgelopen jaar aangiftplichtige dierziekten
gemeld zijn, in hoeveel gevallen er daadwerkelijke sprake was van een
dierziekte en welke aanvullende maatregelen zijn genomen?
Antwoord 2
In het afgelopen jaar zijn 1240 verdenkingen gemeld aan de nVWA. Het
betreft hier verdenkingen van aangifteplichtige, waaronder ook bestrijdingsplichtige, dierziekten. In 141 gevallen is de betreffende dierziekte door middel
van ambtelijke monstername bevestigd.
Afhankelijk van de dierziekte worden er aanvullende maatregelen genomen.
Deze kunnen variëren van het inzetten van een behandeling met antibiotica,
tot het instellen van vervoersverboden en het ruimen van alle voor de
dierziekte gevoelige dieren op een bedrijf.
Vraag 3
Zijn er sancties bij het niet direct melden van dierziekten? Zo ja, kunt u
toelichten hoe vaak die het afgelopen jaar zijn opgelegd? Zo nee, waarom
niet?

1

ah-tk-20092010-3365
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

http://www.agriholland.nl/nieuws/artikel.html?id=117568

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Het handelen in strijd met de meldplicht is strafbaar gesteld in de Wet op de
economische delicten. Wanneer duidelijk is dat een veehouder of dierenarts
zich niet aan de meldplicht heeft gehouden, stelt de nVWA (voorheen de
Algemene Inspectiedienst) een onderzoek in.
De rechter kan een boete opleggen van de vijfde categorie (maximaal
€ 76 000,–) indien de overtreding opzettelijk is begaan of van de vierde
categorie (maximaal € 19 000,–) indien de overtreding niet opzettelijk is
begaan.
Indirect heeft de veehouder ook nadeel van het niet melden van een
aangifteplichtige dierziekte. Wanneer er op een bedrijf geruimd moet worden,
zal het langer wachten met melden invloed hebben op de compensatie die hij
krijgt. Dode dieren worden namelijk niet gecompenseerd en zieke dieren
worden minder gecompenseerd dan verdachte (vooralsnog gezonde) dieren.
Dus hoe langer een veehouder wacht met melden, hoe minder compensatie
hij krijgt.
Afgelopen jaar zijn er geen overtredingen van de meldplicht bewezen en zijn
er dus ook geen sancties opgelegd aan veehouders of dierenartsen.
Vraag 4
Bent u bereid aanvullende maatregelen te nemen om de kennis van
aangiftplichtige dierziekten bij veehouders en dierenartsen te verhogen,
waardoor er sneller meldingen zullen worden gedaan? Zo ja, op welke wijze
en termijn? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 4
Er worden door mijn ministerie meerdere acties ondernomen om de kennis
van veehouders en dierenartsen te vergroten op het gebied van aangifteplichtige dierziekten. Via scholing en nascholing van veehouders en dierenartsen
wordt continu aandacht gegeven aan aangifteplichtige dierziekten. Dat
gebeurt door het opnemen hiervan in het reguliere lesprogramma van het
groene onderwijs, maar ook door het geven van gastcolleges of het spreken
bij studieclubs, congressen, symposia en seminars door medewerkers van
het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV), nVWA of de
Gezondheidsdienst voor Dieren (GD).
Ook investeer ik in onderzoek naar verbetering van de meldingsplicht, het
door u genoemde artikel vloeit voort uit een van die onderzoeken.
Daarnaast wordt er veel in de vakbladen gepubliceerd over aangifteplichtige
dierziekten en het belang van het vroegtijdig melden aan LNV en nVWA, vaak
in combinatie met de GD.
Een ander product dat LNV samen, met in dit geval de varkenssector en het
Productschap Vee, Vlees en Eieren (PVE), heeft laten ontwikkelen, is de
internettool «snelle signalering varkensziekten» (varkensziekten.nl). Hier
kunnen veehouders op een makkelijke en toegankelijke manier hun kennis op
peil houden.
Vraag 5
Ziet u, gelet op het grote belang voor de volksgezondheid, aanvullende
maatregelen die de overheid kan nemen om het direct melden te bevorderen? Zo ja, welke maatregelen en op welke wijze wilt u daar invulling aan
geven? Zo nee, hoe denkt u dit probleem dan op te lossen?
Antwoord 5
Er zijn de afgelopen jaren tal van maatregelen getroffen om sneller melden te
bevorderen. In de regelgeving zijn bijvoorbeeld voor vogelgriep ook de
klinische verschijnselen vastgelegd wanneer een veehouder moet melden of
een dierenarts moet consulteren.
Daarnaast is de mogelijkheid voor de veehouder ingevoerd om via uitsluitingsdiagnostiek gratis onderzoek te laten doen op bijvoorbeeld vogelgriep of
klassieke varkenspest.
Ook wordt er veel gecommuniceerd over de meldplicht en wordt zo getracht
de angst om te melden weg te nemen. Bijvoorbeeld door de GD, deze
publiceert ingeval van vogelgriep op aanwijzing van LNV, nVWA, Productschap Pluimvee en Eieren (PPE) en de pluimveesector, voor de dierenartsen
en veehouders elk kwartaal het aantal verdenkingen en de snelheid waarmee
de verdenkingen zijn opgeheven. Dat blijkt in alle gevallen van vogelgriep-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2

meldingen van het afgelopen jaar binnen 24 uur te zijn geweest. Ook wordt
steeds de procedure van de afhandeling van een verdenking uitgelegd.
Wij zullen dus continu blijven praten met de verschillende veehouderijsectoren en dierenartsen om angsten, geruchten en wantrouwen weg te nemen,
maar ook om ze attent te maken op hun eigen verantwoordelijkheden voor de
gezondheid van hun eigen dieren, van de dieren van hun collega’s en in
geval van aangifte-plichtige zoönosen voor de gezondheid van hun werknemers, gezin en omwonenden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3