Aan het Ministerie van Financiën t.a.v. de minister van Financiën
Postbus 20201
2500 EE Den Haag

Amsterdam, 15 februari 2021

Betreft:
Reactie op de internetconsultatie van de Wet implementatie grensoverschrijdende distributie van
beleggingsinstellingen en icbe's

Geachte heer Hoekstra,
De Dutch Fund and Asset Management Association (DUFAS), de brancheorganisatie voor de Nederlandse asset
management sector, maakt graag van de gelegenheid gebruik om namens haar leden te reageren op
de consultatie van de voorgestelde wijziging van de Wet op het financieel toezicht (hierna het
“wetsvoorstel”), die strekt tot implementatie van de Europese richtlijn grensoverschrijdende distributie van
beleggingsinstellingen en icbe's (hierna de “richtlijn”).
De opmerkingen vanuit onze branche zijn erop gericht de duidelijkheid van het wetsvoorstel te verbeteren.
Reikwijdte van de wet
Op een drietal punten zijn er vragen gerezen over de reikwijdte van het wetsvoorstel.
Term beleggingsinstelling
Het voorgestelde nieuwe artikel 2:69 Wft stelt dat ‘een Nederlandse beheerder van een beleggingsinstelling met een
vergunning als bedoeld in artikel 2:65 kan overgaan tot pre-marketing (…)’. De wettekst spreekt enkel over
beleggingsinstellingen. Is dit een bevestiging dat de reikwijdte van de wet beperkt is tot alternatieve beleggingsfondsen
(AIFs), of biedt deze ook ruimte voor pre-marketing voor alle AIFs/UCITS ? Op een aantal plekken in de Memorie van
Toelichting worden specifiek alternatieve beleggingsinstellingen genoemd. De Memorie van Toelichting spreekt ook weer
over een level-playing field voor UCITS and AIFs. Wij stellen voor dat wordt verduidelijkt wat de reikwijdte is van de wet op
dit punt.
Pre-marketing binnenlandse aanbiedingen
De richtlijn beoogt met regels over grensoverschrijdende pre-marketing een gelijk speelveld te creëren voor partijen in alle
lidstaten. Uit de richtlijn en het wetsvoorstel blijkt echter niet goed of deze nieuwe regels ook, of juist niet, gelden als er
géén grensoverschrijdende pre-marketing plaatsvindt, maar enkel pre-marketing gericht op de binnenlandse markt. We
noemen als voorbeeld een onderzoek naar de haalbaarheid van het opzetten van een nieuwe Nederlandse AIF, waarbij
alleen een aantal potentiële professionele beleggers worden geconsulteerd die in Nederland zijn gevestigd dan wel hun
woonplaats hebben. Ons voorstel is dat ook op dit punt duidelijkheid wordt gegeven.
Reikwijdte retail AIFs
Het wetsvoorstel geeft onvoldoende duidelijkheid over de vraag in hoeverre de pre-marketingregels ook voor de retail AIF’s
gelden. Indien deze ook van toepassing zijn op retail, wordt dit dan nog door de
Nederlandse wetgever uitgewerkt in het retail top-up regime dat is opgenomen in het Besluit
Gedragstoezicht financiële ondernemingen Wft (Bgfo)? En wordt deze wijziging van het Bgfo onderwerp van een
consultatie?

Definitie pre-marketing
De definitie van pre-marketing in het wetsvoorstel is niet één-op-één gelijk aan de definitie in de richtlijn. Wij adviseren de
tekst van de richtlijn over te nemen en alleen daarvan af te wijken als dit noodzakelijk is in verband met de gehanteerde
definities in de Wft.


In de definitie van het wetsvoorstel wordt aangegeven “(…) voor rechten van deelneming in een beleggingsinstelling die
nog niet is opgericht”. De richtlijn spreekt in de definitie van pre-marketing van een ‘compartiment’ in een
beleggingsinstelling dat nog niet is opgericht. Wij adviseren in de definitie of in de toelichting op het wetsvoorstel op te
nemen dat het ook kan gaan om een compartiment.



Ook wordt in de definitie gesproken o.a. (…) “van een mededeling aan potentiële professionele beleggers in een
lidstaat”. De richtlijn spreekt van (…) “potentiële professionele beleggers die hun woonplaats of statutaire zetel in de
Unie hebben”. De gehanteerde formulering in het wetsvoorstel lijkt niet uit te sluiten dat premarketing zich richt tot
een professionele belegger die zich op het moment van pre-marketing in de EU bevindt, maar feitelijk geen woonplaats
of statutaire zetel heeft in de EU.



Ook adviseren wij nog goed te kijken naar het gebruik van ‘aanbieden’ in de definitie, nu aanbieden in de zin van de
Wft een bredere betekenis heeft dan aanbieden in de zin van de richtlijn. Of is uitdrukkelijk ook rekening gehouden
met de definitie ‘aanbieden’ in de zin van de Wft?

Inschakelen derde voor pre-marketing
Artikel 2:69 lid 7 van het wetsvoorstel bepaalt dat een derde partij namens een Nederlandse beheerder van een
beleggingsinstelling aan pre-marketing kan doen. Zij moet daarbij wel een vergunning hebben. Dit lijkt volgens het
wetsvoorstel te zijn beperkt tot bepaalde financiële ondernemingen met een Nederlandse vergunning. De richtlijn lijkt
daarentegen te suggereren dat deze derde partij een vergunning hoeft te hebben in de EU en niet zozeer te beperken tot
de lidstaat van herkomst van de beleggingsinstelling in wiens naam de pre-marketing wordt gedaan. Wij adviseren te kijken
of deze bepaling in overstemming is met de richtlijn.
Verwijzingen naar de richtlijn
In het wetsvoorstel wordt op bepaalde punten verwezen naar de richtlijn zelf. Zoals bijvoorbeeld artikel 2:69 lid 3 waar voor
de inhoud van de notificatieverplichting wordt verwezen naar richtlijn. Voor de leesbaarheid van het wetsvoorstel zou het
beter zijn deze informatie ook in het wetsvoorstel zelf op te nemen, tenzij de er een specifieke reden is voor de verwijzing.
Meer informatie
Wilt u reageren, of heeft u vragen? Ik hoor graag van u, wij zijn graag tot nadere toelichting bereid.
Met vriendelijke groet,
DUFAS

Iris van de Looij
algemeen directeur
ivdl@dufas.nl + 31
(06) 536 691 34