Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 448

Goedkeuring van de op 18 juli 2007 te
’s-Gravenhage totstandgekomen Notawisseling
houdende wijziging van het op 30 juni 2000 te
’s-Gravenhage totstandgekomen Verdrag inzake
sociale zekerheid tussen de Regering van het
Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van
Nieuw-Zeeland (Trb. 2008, 3 en 42)

Nr. 8

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 9 juni 2009
Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag.
De CDA-, PvdA- en SP-fracties hebben niet zozeer vragen over de
verdragswijzigingen die ter goedkeuring voorliggen, maar meer over het
verdrag zelf. Deze fracties vermoeden dat, als gevolg van de NieuwZeelandse wetgeving inzake de «superannuation», het verdrag de lasten
tussen Nederland en Nieuw-Zeeland niet eerlijk verdeelt.
Zoals vermeld in de eerder gehouden schriftelijke vragenronde over dit
onderwerp (Kamerstuk 31 448, nr. 3) ben ik van mening dat het verdrag de
financiële lasten evenredig over beide landen verdeelt. Nieuw-Zeeland
brengt inderdaad alle wettelijke ouderdomspensioenen, waaronder de
AOW, volledig in mindering op zijn superannuation. Daar staat tegenover
dat Nieuw-Zeeland op grond van het verdrag de verplichting heeft om de
superannuation naar Nederland te exporteren. Naar Nederland teruggekeerde emigranten, die doorgaans geen of slechts een beperkt
AOW-pensioen hebben opgebouwd, behouden daardoor de NieuwZeelandse superannuation en komen niet ten laste van de Nederlandse
schatkist.
In het verslag verwijzen de fracties van het CDA, de PvdA en de SP naar
een rapport van het Nieuw-Zeelandse Ministry of Social Development,
waarin het betreffende Ministerie vermeldt dat de Nieuw-Zeelandse
wetgeving de sociale zekerheidslasten niet proportioneel verdeelt. Tevens
wordt geconstateerd dat een aantal landen (Duitsland, Oostenrijk Zwitserland) om deze reden geen verdragsrelatie met Nieuw-Zeeland wil
aangaan en dat sommige landen (zoals Groot-Brittannië) wel een clausule
met Nieuw-Zeeland overeen zijn gekomen waardoor beperkte groepen uit
beide landen een pensioen kunnen blijven ontvangen. Verder signaleren
de hierboven vermelde fracties dat Nieuw-Zeeland bezig is om de superannuation voor 100% van de waarde exporteerbaar te maken, ongeacht
of er een verdrag met het woonland bestaat. De fracties vragen de regering om, alles in ogenschouw genomen, Nieuw-Zeeland te verzoeken om
een systematiek in te voeren die de lasten proportioneel verdeelt.
Naar aanleiding van het verslag van 30 maart 2009 van uw Kamer, ben ik
bereid om samen met Nieuw-Zeeland te onderzoeken of er aanleiding

KST131828
0809tkkst31448-8
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 448, nr. 8

1

bestaat om de verdragsafspraken op het gebied van de AOW nader te
bezien. In dit kader zal ik tevens ik inlichtingen inwinnen bij de door de
Kamerfracties vermelde landen over hun verdragsrelatie met NieuwZeeland.
Over de uitkomsten zal ik uw Kamer zo spoedig als mogelijk informeren.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
J. P. H. Donner

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 448, nr. 8

2