Besluit van

2015 tot wijziging van het

Postbesluit 2009 in verband met de modernisering en flexibilisering van de
universele postdienstverlening
NOTA VAN TOELICHTING

I. ALGEMEEN
1. Doel en aanleiding
In de afgelopen jaren hebben zich op de Nederlandse postmarkt aanzienlijke
wijzigingen voorgedaan in de behoeften en het gedrag van gebruikers van de
universele postdienst (hierna: UPD), waardoor een situatie is ontstaan van structurele
en toenemende volumedalingen. Hierdoor is de financiële houdbaarheid van de UPD
onder druk komen te staan. Om deze reden is in de wet van PM 2015 houdende
wijziging van de Postwet 2009 tot modernisering en flexibilisering van de universele
postdienst (Stb. PM) een aantal maatregelen opgenomen. Deze maatregelen hebben
als doel de continuïteit van een kwalitatief goede, betaalbare en toegankelijke
basispostvoorziening die is ingericht om de huidige wensen van burgers en
kleinzakelijke gebruikers beter te kunnen waarborgen. Twee van deze maatregelen
vergen een wijziging van het Postbesluit 2009. Met dit besluit wordt hieraan invulling
gegeven.
Ten eerste worden met dit besluit de concrete eisen voor de verlener van de
universele postdienst inzake de overkomstduur en het net van postvestigingen en
brievenbussen vastgesteld op het niveau van algemene maatregel van bestuur (in
plaats van het niveau van de Postwet 2009). Dit betreft een nadere concretisering van
de eisen inzake de kwaliteit en toegankelijkheid van de UPD die zijn neergelegd in
artikel 16, zesde en zevende lid, van de Postwet 2009 (hierna: de wet). Door de eisen
inzake postvestigingen en brievenbussen te concretiseren op het niveau van algemene
maatregel van bestuur is beter gewaarborgd dat snel en effectief kan worden
ingegrepen indien dat gelet op de snelle veranderingen in de behoeften en het gedrag
van gebruikers van de UPD, noodzakelijk is (zie Kamerstukken II, 2013/2014, 34 024,
nr.3). Met de materiële norm op het niveau van de wet wordt verzekerd dat de nadere
concretisering binnen bepaalde randvoorwaarden moet blijven.
Ten tweede wordt met dit besluit de aangekondigde wijziging van de concrete eisen
aan het aantal postvestigingen en brievenbussen doorgevoerd (zie Kamerstukken II
2013/2014, 34 024, nr.3). Bij de uitwerking hiervan is het advies van
consumentenorganisaties die de belangen behartigen van kwetsbare gebruikers van de
UPD van belang. De inhoudelijke eis aan de overkomstduur van de universele post
blijft ongewijzigd.

1

2. Hoofdlijnen van het besluit
2.1. Overkomstduur
De inhoudelijke eis die wordt gesteld aan de overkomstduur verandert niet. Brieven
die vallen onder de UPD dienen binnen Nederland in ten minste 95% van de gevallen
binnen één dag na aanbieding bezorgd te worden met uitzondering van bezorging op
zon- of maandag of officiële feestdagen. Rouw- en medische brieven dienen nog
steeds in ten minste 95% van de gevallen binnen één dag na aanbieding bezorgd te
worden met uitzondering van bezorging op zondag of officiële feestdagen. De eis aan
de overkomstduur zoals die voorheen op het niveau van de wet was opgenomen (in
artikel 16, zesde lid, van de Postwet 2009) blijft dus gehandhaafd en is opgenomen in
artikel 4a (artikel I, onderdeel A, van dit besluit).
2.2. Postvestigingen
In artikel 16, zevende lid, van de wet werden voorheen aan de verlener van de
universele postdienst ten aanzien van postvestigingen zowel spreidingseisen als een
absolute eis aan het aantal postvestigingen gesteld. Op grond van die spreidingseisen
dienden de postvestigingen zo geplaatst te zijn dat voor ten minste 95% van de
Nederlandse inwoners een dienstverleningspunt met volledig assortiment bereikbaar
was binnen een straal van 5 kilometer. Voor ten minste 85% van de inwoners
wonende buiten woonkernen met meer dan 5.000 inwoners diende een
dienstverleningspunt met volledig assortiment bereikbaar te zijn binnen een straal van
5 kilometer. Naast de spreidingseisen voorzag de wet er voorts in dat de verlener van
de universele postdienst op grond van de absolute eis in ieder geval moest beschikken
over ten minste 2.000 dienstverleningspunten (waarvan ten minste 902 met een
volledig assortiment). Op dit moment beschikt de verlener van de universele
postdienst over circa 2.000 postvestigingen.
De absolute eis dat de verlener van de universele postdienst moet beschikken over
ten minste 2.000 dienstverleningspunten komt in dit besluit te vervallen. Deze eis is
niet noodzakelijk voor de borging van het publieke belang van toegankelijkheid van
postvestigingen, omdat de toegankelijkheid reeds wordt geborgd door de
spreidingseisen. Deze spreidingseisen blijven gehandhaafd en zijn opgenomen in
artikel 4b (artikel I, onderdeel A) van dit besluit. De spreidingseisen leiden op zichzelf
tot een ondergrens van circa 1.000 postvestigingen waarover de verlener van de
universele postdienst minimaal moet beschikken. Het vervallen van de absolute eis
van 2.000 dienstverleningspunten geeft meer ruimte voor de verlener van de
universele postdienst om onrendabele postvestigingen te sluiten. Deze maatregel
bevordert de mogelijkheden om de UPD rendabel uit te voeren, terwijl de handhaving
van de spreidingseisen borgt dat de toegankelijkheid van postvestigingen niet in het
gedrang komt (zie Kamerstukken II 2013/2014, 34 024, nr.3).

2

2.3 Brievenbussen
In artikel 16, achtste lid, van de wet werden voorheen aan de verlener van de
universele postdienst ten aanzien van brievenbussen een tweetal spreidingseisen
gesteld. In woonkernen met meer dan 5.000 inwoners moest een brievenbus
beschikbaar zijn binnen een straal van 500 meter. Buiten woonkernen met meer dan
5.000 inwoners moest een brievenbus beschikbaar zijn binnen een straal van 2.500
meter. Als gevolg van deze spreidingseisen beschikt de verlener van de universele
postdienst momenteel over circa 19.000 brievenbussen. Een belangrijk gevolg van
deze spreidingseisen was dat de plaatsing van brievenbussen werd bepaald op basis
van de maximale onderlinge afstand van brievenbussen, en niet op grond van de
daadwerkelijke behoeften en het gedrag van gebruikers. Met name voor woonkernen
met meer dan 5.000 inwoners had de eis dat een brievenbus beschikbaar moet zijn
binnen een straal van 500 meter als gevolg dat een belangrijk deel van de
brievenbussen slechts beperkt werd gebruikt, bijvoorbeeld doordat zij zijn geplaatst op
locaties waar gebruikers van de UPD niet vaak komen, terwijl de verlener van de
universele postdienst deze brievenbussen wel op alle verplichte ophaaldagen diende te
legen. In deze gevallen brengt de verplichting voor de verlener van de universele
postdienst om de post vijf dagen per week op te halen relatief veel kosten met zich
mee ten opzichte van de betrokken baten. Dit beperkt een rendabele uitvoering van de
UPD.
Met het onderhavige besluit wordt de spreidingseis voor brievenbussen voor
woonkernen met meer dan 5.000 inwoners verruimd, opdat voor inwoners een
brievenbus beschikbaar moet zijn binnen 1.000 meter (zie artikel 4c, eerste lid,
onderdeel a). Het verruimen van de spreidingseis bevordert de mogelijkheden om de
UPD rendabel uit te voeren en creëert meer mogelijkheden voor de verlener van de
universele postdienst om brievenbussen te plaatsen op locaties waar mensen
regelmatig komen, zoals bij supermarkten, winkelcentra, postvestigingen en
openbaarvervoerlocaties. De verlener van de universele postdienst wordt met deze
wijziging in staat gesteld het aantal brievenbussen te verminderen van circa 19.000
naar circa 8.700 brievenbussen.
De spreidingseis op basis waarvan buiten woonkernen met meer dan 5.000 inwoners
een brievenbus beschikbaar moet zijn binnen een straal van 2.500 meter wordt
gehandhaafd (zie artikel 4c, eerste lid, onderdeel b), omdat deze voldoende ruimte
laat om de brievenbuslocatie aan te laten sluiten op de behoeften van gebruikers en
voorts effectieve waarborgen biedt voor de toegankelijkheid van de UPD op deze
locaties.
Tevens is in het tweede lid, van artikel 4c, een vergelijkbare afwijkingsmogelijkheid
opgenomen die voorheen was opgenomen in artikel 16, negende lid, van de wet. Deze
afwijkingsmogelijkheid zag op beide spreidingseisen. In de praktijk is tot op heden
afwijking slechts nodig gebleken in gebieden buiten woonkernen met meer dan 5.000
mensen. Gelet hierop is de afwijkingsmogelijkheid in artikel 4c, tweede lid, beperkt tot
de spreidingseis die geldt buiten woonkernen met meer dan 5.000 inwoners (zie artikel

3

4c, eerste lid, onderdeel b). Indien het in een bepaald gebied redelijkerwijs niet
haalbaar is om, gelet op de spreidingseisen in artikel 4c, eerste lid, onderdeel b, een
voor een publiek bestemde brievenbus te plaatsen, kan de verlener van de universele
postdienst op grond van dit tweede lid, bij het plaatsen van een brievenbus afwijken
van deze spreidingseis. Om de betrokken gebruikers een alternatief te bieden, is een
voorwaarde voor afwijking dat de verlener van de universele postdienst hen de
gelegenheid moet bieden om poststukken aan de postbezorger mee te geven.
2.4. Advies (her)plaatsing postvestigingen en brievenbussen
De wijzigingen in de UPD-eisen ten aanzien van postvestigingen en brievenbussen
geven de verlener van de universele postdienst de mogelijkheid om het aantal
postvestigingen en brievenbussen te verminderen en de spreiding daarvan beter af te
stemmen op de wensen en gedrag van gebruikers. Deze vermindering zal niet direct
worden doorgevoerd, maar zal enige jaren in beslag nemen. Per locatie zal door de
verlener van de universele postdienst worden bezien in hoeverre de plaatsing van
postvestigingen of brievenbussen kan worden heroverwogen. Daarbij zal rekening
worden gehouden met locaties waar mensen regelmatig komen, zoals bij
supermarkten, winkelcentra en openbaarvervoerlocaties. Voorts zal daarbij worden
geborgd dat de toegankelijkheid op lokaal niveau alsmede de toegankelijkheid van de
UPD voor met name kwetsbare groepen (zoals ouderen) voldoende blijft. De Postwet
2009 voorziet daartoe (in artikel 18a, eerste lid) in de verplichting voor de verlener
van de universele postdienst om advies te vragen aan consumentenorganisaties die de
belangen behartigen van kwetsbare gebruikers van de UPD over de door hem
voorgenomen wijzigingen in het aantal en de spreiding van brievenbussen en
postvestigingen. Daarnaast voorziet de Postwet 2009 in de verplichting voor de
verlener van de universele postdienst om schriftelijk te reageren op dat advies,
waarbij de verlener van de universele postdienst verplicht is de redenen aan te geven
waarom het advies al dan niet wordt overgenomen (artikel 18a, derde lid). In het
verlengde hiervan voorziet artikel 4d in de verplichting voor de verlener van de
universele postdienst om bij het aantal en de spreiding van brievenbussen en
postvestigingen rekening te houden met dat advies. Dit betekent dat de verlener van
de universele postdienst moet bezien in hoeverre redelijkerwijs aan het advies
tegemoet kan worden gekomen.
3. Europees kader
Zoals hierboven is uiteengezet, heeft de wijziging van de eisen aan het net van
postvestigingen en brievenbussen als doel een rendabele uitvoering van de UPD en
daarmee de continuïteit van een kwalitatief goede, betaalbare en toegankelijke
basispostvoorziening die is ingericht om de huidige wensen van burgers en
kleinzakelijke gebruikers beter te kunnen waarborgen. Daarbij wordt rekening
gehouden met de voorkeuren van gebruikers van de UPD, zoals het feit dat zij in
mindere mate hechten aan de afstand tot postvestiging en brievenbus dan aan de prijs

4

(zie Kamerstukken II 2011/12, 29 502, nr. 77 en de bijlagen daarbij). Met een
vermindering van het aantal postvestigingen en brievenbussen wordt een
kostenbesparing gerealiseerd waardoor toekomstige tariefstijgingen zoveel mogelijk
kunnen worden beperkt. Dit is in lijn met de voorkeuren van gebruikers.
Aldus is de onderhavige wijziging in overeenstemming met de eisen van artikel 3,
eerste en derde lid, van de Postrichtlijn (richtlijn 97/67/EG van het Europese
parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels
voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en
de verbetering van de kwaliteit van de dienst, zoals laatstelijk gewijzigd bij richtlijn
2008/6/EG van het Europees parlement en de Raad van 20 februari 2008 tot wijziging
van Richtlijn 97/67/EG wat betreft de volledige voltooiing van de interne markt voor
postdiensten in de Gemeenschap, PbEG 1998, L 15). Zie hieromtrent uitgebreider de
memorie van toelichting bij het wetsvoorstel houdende wijziging van de Postwet 2009
tot modernisering en flexibilisering van de UPD (Kamerstukken II 2013/2014, 34 024,
nr.3).
4. Regeldruk en bedrijfseffecten
Zoals is uiteengezet in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel tot
modernisering en flexibilisering van de universele postdienstverlening (Kamerstukken
II 2013/2014, 34 024, nr.3) worden door de vermindering van het aantal
postvestigingen en brievenbussen de totale kosten van de UPD verminderd. Een daling
van de totale kosten van de UPD kan zich vertalen in een verlaging van inhoudelijke
nalevingskosten. Het bedrag waarmee de totale kosten van de UPD dalen, vertaalt zich
echter niet één op één in een lastenverlichting voor de verlener van de universele
postdienst. Een belangrijke reden hiervoor is dat in de Postregeling 2009 is geregeld
dat het rendement dat de verlener van de universele postdienst mag behalen op de
UPD gemaximeerd is. Indien door een verlaging van de totale kosten van de UPD het
maximumrendement op de UPD wordt overschreden, wordt de tariefruimte van de UPD
naar beneden toe bijgesteld. De verlaging van de totale kosten van de UPD vertaalt
zich echter waarschijnlijk niet één op één in lagere tarieven voor de UPD, omdat de
kosten per poststuk blijven stijgen door de verder dalende vraag. Een vermindering
van het aantal postvestigingen en brievenbussen zal op deze manier wel toekomstige
tariefstijgingen kunnen beperken.
5. Uitvoeringstoets ACM
De Autoriteit Consument en Markt (hierna: ACM) heeft geen opmerkingen bij dit
besluit.
6. Consultatie
Om betrokken partijen en belanghebbenden de gelegenheid te geven hun zienswijzen
op dit besluit kenbaar te maken, heeft een openbare internetconsultatie
plaatsgevonden. Hierna wordt ingegaan op de belangrijkste reacties die betrekking

5

hebben op dit besluit.
In een reactie wordt verzocht om de termijn waarop de verlener van de universele
postdienst advies vraagt aan consumentenorganisaties over de voorgenomen
wijzigingen in het aantal en de spreiding van brievenbussen en postvestigingen te
verkorten van zes naar drie maanden voorafgaand aan de datum waarop de
wijzigingen worden gerealiseerd. Met het amendement van het lid Mei Li Vos (PvdA)
bij het wetsvoorstel tot modernisering en flexibilisering van de universele
postdienstverlening (Kamerstukken II 2014/2015, 34 024, nr.15) wordt voorgesteld de
termijn waarop de verlener van de universele postdienst dit advies moet vragen reeds
verkort van zes naar vier maanden (zie artikel 18a, tweede lid, van de Postwet 2009).
Die wettelijke termijn kan in het Postbesluit niet verder worden ingekort.
In een reactie wordt voorgesteld om bij de eis die wordt gesteld aan de
overkomstduur te verduidelijken dat de verlener van de universele postdienst geen
UPD-brieven hoeft te collecteren op feestdagen, omdat de huidige situatie tot
onduidelijkheid zou leiden. Op basis van de overkomstduurnorm, die ongewijzigd
wordt overgenomen in artikel 4a van het Postbesluit 2009, hoeft de verlener van de
universele postdienst niet te bezorgen op officiële feestdagen. De verlener van de
universele postdienst houdt daar in de praktijk bij de collectie van de UPD-brieven al
rekening mee. Er is derhalve geen reden om de formulering van deze norm aan te
passen.
In een reactie wordt voorgesteld om gebruikers van de UPD de mogelijkheid te geven
om in alle gevallen post aan de postbezorger mee te geven. Deze suggestie is niet
overgenomen. Met de voorgestelde aanpassing van de spreidingseis voor
brievenbussen in woonkernen met meer dan 5.000 inwoners krijgt de verlener van de
universele postdienst meer flexibiliteit om brievenbussen te plaatsen op locaties waar
mensen regelmatig komen, zoals bij supermarkten, winkelcentra, postvestigingen en
openbaarvervoerlocaties. Hiermee is de toegankelijkheid van de UPD voldoende
geborgd.
In een reactie wordt verzocht om in dit besluit nadere regels te stellen om een
kostenefficiënte uitvoering van de UPD te garanderen. Deze suggestie is niet
overgenomen, aangezien er voldoende prikkels bestaan voor een efficiënte uitvoering
van de UPD. Een belangrijke efficiëntieprikkel betreft bijvoorbeeld het belang van de
verlener van de universele postdienst bij het doorvoeren van kostenbesparingen voor
niet-UPD-diensten. Dergelijke kostenbesparingen dienen op grond van de Postregeling
2009 te worden verdeeld tussen UPD-diensten en niet-UPD-diensten en kunnen zich
daarom ook doorvertalen in lagere kosten voor de UPD. Daarnaast komt een
belangrijke efficiëntieprikkel voort uit de aanzienlijke volumedalingen die grotendeels
het gevolg zijn van elektronische substitutie op de Nederlandse postmarkt. Doordat

6

consumenten steeds vaker overstappen naar elektronische communicatiediensten is
het in het belang van de verlener van de universele postdienst haar kosten zoveel
mogelijk te beperken omdat prijsstijgingen binnen de UPD zullen leiden tot extra
vraaguitval.
In een reactie wordt voorgesteld om de verplichting op te nemen dat de verlener
van de universele postdienst periodiek rapporteert over de uitvoering van de UPDeisen. Daarnaast wordt voorgesteld een nadere uitwerking van de UPD-eisen op te
nemen (zoals de meetmethodieken die bij het voldoen aan de UPD-eisen worden
gehanteerd). Deze voorstellen zijn niet overgenomen. De ACM ziet toe op de
desbetreffende UPD-eisen, zoals de spreidingseisen voor postvestigingen en
brievenbussen, en kan in dat verband informatie opvragen bij de verlener van de
universele postdienst. Voorts brengt de ACM jaarlijks een rapportage uit waar in staat
of de verlener van de universele postdienst heeft voldaan aan de gestelde eisen ten
aanzien van de overkomstduur en het postvestigingenbeleid. Ten aanzien van de
meetmethodiek van de overkomstduur wordt een NEN-norm gehanteerd (NEN-EN
13850, zie artikel 9, eerste en tweede lid, van het Postbesluit 2009).
In een reactie wordt gevraagd om nadere regels om belanghebbende partijen te
betrekken bij de invulling en uitvoering van de UPD-eisen. Deze suggestie is niet
overgenomen, aangezien reeds afdoende is geborgd dat bij voorgenomen wijzigingen
van de UPD-eisen voldoende inzicht is in de gevolgen daarvan. Zo krijgen
belanghebbenden bij aanpassingen van de UPD-eisen de gelegenheid hun zienswijzen
op de wijzigingen kenbaar te maken tijdens een openbare consultatie van het
ontwerpbesluit. Daarnaast toetst de ACM of de wijzigingen uitvoerbaar en
handhaafbaar zijn. Overigens is in 2016 een evaluatie van de UPD voorzien waarbij
onder andere zal worden ingegaan op de aanwijzing van de verlener van de universele
postdienst. Bij deze evaluatie krijgen belanghebbenden tevens de gelegenheid hun
zienswijzen kenbaar te maken.
In een reactie is verzocht om een verplichting op te nemen voor de verlener van de
universele postdienst om jaarlijks informatie over de kosten van het collectiedeel van
de UPD te sturen aan de Minister van Economische Zaken, die vervolgens de Kamer
zou kunnen informeren. Daarnaast zou de verplichting moeten worden opgenomen
voor de verlener van de universele postdienst om de ACM op gedetailleerd niveau
duidelijkheid te verschaffen over de kosten van het collectiedeel van de UPD. Deze
suggesties zijn niet overgenomen. In de Postregeling 2009 zijn regels gesteld aan
onder meer de kostentoerekening aan de UPD. Op de naleving daarvan wordt
toegezien door een onafhankelijke toezichthouder: de ACM. Op grond van de in 2014
aangescherpte Postregeling 2009 dient de verlener van de universele postdienst de
kosten van de UPD op een dusdanig gedetailleerd toe te rekenen dat de ACM daarmee
de daadwerkelijke kosten van de UPD kan bepalen. Op het moment dat de regels voor

7

kostentoerekening niet worden nageleefd, kan de ACM handhavend optreden. Omdat
hiermee afdoende waarborgen zijn voor effectief toezicht acht ik een aanvullende
informatieverplichting niet wenselijk. Daarnaast is informatie over de kosten die de
verlener van de universele postdienst maakt bedrijfsvertrouwelijk en
concurrentiegevoelig. Deze gegevens kunnen niet zonder meer openbaar worden
gemaakt.
In een reactie wordt gevraagd hoe de toegankelijkheid van de UPD wordt geborgd
en of aan de Europeesrechtelijke randvoorwaarden wordt voldaan. De toegankelijkheid
van de UPD wordt geborgd door de spreidingseisen voor postvestigingen en
brievenbussen. De voorgestelde aanpassingen houden voorts nadrukkelijk rekening
met de behoeften van gebruikers van de UPD. Gelet het belang dat gebruikers van de
UPD hechten aan de betaalbaarheid de UPD, ten opzichte van bijvoorbeeld afstand tot
postvestiging of brievenbus, beogen de maatregelen de kosten van de UPD te
verminderen. Hierdoor kunnen toekomstige tariefstijgingen zoveel mogelijk worden
beperkt. De relatie van de aanpassingen met de Europeesrechtelijke randvoorwaarden
is uiteengezet in paragraaf 3 van deze toelichting (Europees kader).
In een reactie is gevraagd om aanvullende criteria op te nemen voor de verlener van
de universele postdienst voor de plaatsing van brievenbussen en om een uitbreiding
van de adviesverplichting voor consumentenorganisaties. Deze suggestie is niet
overgenomen, aangezien reeds voldoende waarborgen zijn opgenomen dat partijen die
een direct belang hebben bij de UPD worden betrokken bij de praktische invulling van
wijzigingen van de UPD-eisen. Om te borgen dat goed rekening wordt gehouden met
de belangen van gebruikers verplicht artikel 18a van het wetsvoorstel de verlener van
de universele postdienst om consumentenorganisaties om advies te vragen over
voorgenomen wijzigingen van het aantal en de spreiding van postvestigingen en
brievenbussen. Met het amendement van het lid Mulder (CDA) wordt voorts
voorgesteld de verplichting op te nemen dat op een reactie schriftelijk wordt
gereageerd (Kamerstukken II 2014/15 34 024, nr. 9). In het verlengde van deze
adviesplicht voorziet artikel 4d van het voorliggende besluit in de verplichting voor de
verlener van de universele postdienst om bij het aantal en de spreiding van
brievenbussen en postvestigingen rekening te houden met dat advies.
In een reactie is voorgesteld de voorgestelde aanpassing van de eisen aan de UPD
pas door te voeren nadat de ACM een definitieve tariefruimte binnen de UPD voor
2015 heeft vastgesteld. Gelet op de snelle veranderingen op de postmarkt is het niet
wenselijk om te wachten met de invoering van deze maatregelen tot het moment dat
het onderzoek van de ACM naar de huidige UPD-tarieven is afgerond. Zoals hierboven
uiteengezet worden maatregelen voorgesteld die de kosten van de UPD verminderen,
zodat toekomstige tariefstijgingen zoveel mogelijk kunnen worden beperkt. Dit is in
lijn met de behoeften van gebruikers van de UPD.

8

II. ARTIKELEN
Artikel I, onderdeel A
In het algemeen deel van deze toelichting is uiteengezet dat in de artikelen 4a tot en
met 4c concrete kwaliteitsnormen voor de UPD inzake de overkomstduur en het net
van postvestigingen en brievenbussen van de verlener van de universele dienst zijn
opgenomen. Hiermee is gewaarborgd dat snel en effectief kan worden ingegrepen
indien dat gelet op de snelle veranderingen in de behoeften en het gedrag van
gebruikers van de UPD noodzakelijk is (zie Kamerstukken 34 024, nr. 3).
In artikel 4d is bepaald dat de verlener van de universele postdienst bij de uitvoering
van die kwaliteitsnormen rekening moet houden met het advies van
consumentenorganisaties die de belangen behartigen van kwetsbare gebruikers van de
universele postdienst. Dit ligt in het verlengde van artikel 18a van de wet op grond
waarvan de verlener van de universele postdienst verplicht is om zo’n advies te
vragen. Deze waarborgen zijn in het belang van de toegankelijkheid op lokaal niveau
alsmede de toegankelijkheid van de UPD voor met name kwetsbare groepen (zoals
ouderen).
Artikel I, onderdelen B tot en met E
De verwijzingen in de artikelen 6, tweede lid, 7, tweede lid, 8, eerste lid, en 10,
eerste lid, naar artikel 16, zesde tot en met achtste lid, dienen vervangen te worden
vanwege de wijziging van artikel 16, zesde tot en met achtste lid, in de Wet van PM
2015 houdende wijziging van de Postwet 2009 tot modernisering en flexibilisering van
de universele postdienst. Als gevolg van die wet worden de eisen aan de
overkomstduur en aan het net van de verlener van de universele postdienst immers
opgenomen in de artikelen 4a tot en met 4c (zie artikel I, onderdeel A) van dit besluit.
Artikel II
De inwerkingtreding van dit besluit is afhankelijk van de inwerkingtreding van de wet
van

2015 tot wijziging van de Postwet (Stb. 2015,

). Daarmee wordt

afgeweken van het beleid inzake vaste verandermomenten, zowel voor wat betreft de
datum van inwerkingtreding als voor de termijn tussen de publicatiedatum van het
besluit en het tijdstip van inwerkingtreding. Deze afwijking is nodig omdat als gevolg
van de ontwikkelingen op de Nederlandse postmarkt de financiële houdbaarheid van
de UPD onder druk is komen te staan. Om deze reden is een aantal maatregelen nodig
waardoor de continuïteit van een kwalitatief goede, betaalbare en toegankelijke
basispostvoorziening beter te kunnen waarborgen. Deze maatregelen zijn gedeeltelijk
opgenomen in voornoemde wet, doch twee van deze maatregelen zijn in dit besluit
opgenomen. Derhalve dient dit besluit op hetzelfde moment als de voornoemde wet in
werking te treden en dient afgeweken te worden van het beleid inzake vaste
verandermomenten.

9

In artikel II wordt de inwerkingtreding van dit besluit afhankelijk gesteld van de
inwerkingtreding van artikel I, onderdeel D, subonderdeel b, van voornoemde wet,
omdat dit besluit samenhangt met de daarin opgenomen wijziging van artikel 16 van
de Postwet 2009.

De Minister van Economische Zaken,

10