Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 130

Wijziging van enkele belastingwetten en enige
andere wetten (Fiscale vereenvoudigingswet
2010)

Nr. 12

TWEEDE NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 2 november 2009
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
1
Aan artikel III wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
KK. Na artikel 10a.7 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 10a.8 Overgangsbepaling in verband met wijziging regime
voor vergoedingen en verstrekkingen in de Wet op de
loonbelasting 1964 per 1 januari 2011
De belastingplichtige kan ervoor kiezen artikel 3.84, tweede lid, alsmede
de daarmee verband houdende wijzigingen van artikel 10, eerste lid,
artikel 11, eerste lid, onderdelen a, b, i, m, q, s en t, en hoofdstuk IIA van
de Wet op de loonbelasting 1964, zoals deze op 31 december 2010
luidden, en de daarmee verband houdende wijzigingen van het
Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 en van de Uitvoeringsregeling
loonbelasting 2001, buiten beschouwing te laten.
2
Na artikel III wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL IIIA
Artikel 10a.8 van de Wet op de inkomstenbelasting 2001 vervalt met
ingang van 1 januari 2014.
3
Artikel V wordt als volgt gewijzigd:
a. Het in onderdeel J opgenomen artikel 31a van de Wet op de
loonbelasting 1964 wordt als volgt gewijzigd:

KST136507
0910tkkst32130-12
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 12

1

1. In het tweede lid, aanhef, wordt «1,5% van het loon» vervangen door:
1,4% van het loon.
2. Het tweede lid, onderdeel f, komt te luiden:
f. verhuizing in het kader van de dienstbetrekking, ter omvang van de
kosten van het overbrengen van de inboedel vermeerderd met € 7750,
waarbij bij ministeriële regeling regels kunnen worden gesteld voor de
beoordeling of in ieder geval in het kader van de dienstbetrekking wordt
verhuisd.
3. In het vierde lid wordt «wordt geheven» vervangen door: is geheven.
4. In het vijfde lid wordt «waarover met toepassing van de artikelen 20a
en 20b belasting wordt geheven» vervangen door «waarover met
toepassing van de artikelen 20a, 20b, 26 en 26b belasting wordt geheven».
Voorts wordt «het door de inhoudingsplichtige over het gehele voorafgaande kalenderjaar verstrekte loon waarover met toepassing van de
artikelen 20a, 20b, 26 en 26b belasting wordt geheven» vervangen door:
het door de inhoudingsplichtige over het gehele voorafgaande kalenderjaar verstrekte loon waarover met toepassing van de artikelen 20a,
20b, 26 en 26b belasting is geheven.
b. Na onderdeel J wordt een onderdeel toegevoegd, luidende:
K. Na artikel 39b wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 39c
1. De inhoudingsplichtige kan bij aanvang van het kalenderjaar, dan wel
bij aanvang van de inhoudingsplicht, ervoor kiezen de in artikel V,
onderdelen A, B, D, E en I van de Fiscale vereenvoudigingswet 2010
opgenomen wijzigingen van artikel 10, eerste lid, artikel 11, eerste lid,
onderdelen a, b, i, m, q, s en t, hoofdstuk IIA en artikel 31, zoals deze op
31 december 2010 luidden, en de daarmee verband houdende wijzigingen
van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 en van de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001, alsmede artikel 31a voor alle werknemers
buiten beschouwing te laten voor dat kalenderjaar onderscheidenlijk voor
het vanaf de aanvang van de inhoudingsplicht resterende gedeelte van
het kalenderjaar.
2. Bij toepassing van het eerste lid wordt artikel 15b, eerste lid,
onderdeel ha, zoals dat op 31 december 2010 luidde, vanaf 1 januari 2011
als volgt gelezen:
ha. personeelsreizen, personeelsfestiviteiten en dergelijke incidentele
voorzieningen, behoudens voor zover de vergoeding, volgens bij
ministeriële regeling te stellen regels, niet meer bedraagt dan € 454 per
jaar;.
4
Na artikel V wordt een artikel ingevoegd, luidende:

ARTIKEL VBIS
Artikel 39c van de Wet op de loonbelasting 1964 vervalt met ingang
van 1 januari 2014.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 12

2

5
Het in artikel IX, onderdeel F, opgenomen artikel 71f, eerste lid, van de
Wet op de accijns komt te luiden:
1. Op verzoek wordt aan de verbruiker teruggaaf van accijns verleend
met betrekking tot halfzware olie en gasolie, bedoeld in artikel 27, derde
lid, en vloeibaar gemaakt petroleumgas, dat is bestemd voor ander
gebruik dan voor het aandrijven van motorrijtuigen op de weg, of van
pleziervaartuigen of voor de voortstuwing van luchtvaartuigen, mits de
verbruiker de brandstoffen voor eigen verbruik heeft betrokken en voor
zover de hoeveelheid die door de verbruiker is betrokken hoger is dan
159 000 L halfzware olie, 153 000 L gasolie onderscheidenlijk 119 000
kilogram vloeibaar gemaakt petroleumgas per kalenderjaar.
6
Het in artikel XIX opgenomen artikel 3, tweede lid, van de Algemene
wet inkomensafhankelijke regelingen wordt als volgt gewijzigd:
1. In onderdeel c wordt «, of» vervangen door een puntkomma.
2. Na onderdeel d wordt, onder vervanging van de punt aan het slot
van dat onderdeel door «, of», een onderdeel toegevoegd, luidende:
e. voor de toepassing van de Wet inkomstenbelasting 2001 voor het
berekeningsjaar wordt aangemerkt als partner van de belanghebbende.
7
Artikel XX wordt als volgt gewijzigd:
1. In onderdeel 1 wordt «onderdeel c» vervangen door: onderdeel d.
2. Onderdeel 2 komt te luiden:
2. Na onderdeel e wordt, onder vervanging van de punt aan het slot
van dat onderdeel door «, of», een onderdeel toegevoegd, luidende:
f. die in het aan het berekeningsjaar voorafgaande kalenderjaar reeds
partner van de belanghebbende was.
8
Na artikel XXV wordt een artikel ingevoegd, luidende:
ARTIKEL XXVA
Onze Minister zendt begin 2013 aan de Staten Generaal een verslag
over het gebruik van de vergoedingen en verstrekkingen als eindheffingsbestanddelen (werkkostenregeling), bedoeld in artikel 31, eerste lid,
onderdeel f en onderdeel g, artikel 31a en artikel 39c van de Wet op de
loonbelasting 1964.
9
Artikel XXVIA komt te luiden:

ARTIKEL XXVIA
Met betrekking tot een op 31 december 2010 bestaande kapitaalverzekering die op grond van artikel 3 116 van de Wet inkomstenbelasting
2001, zoals dat artikel luidde op 31 december 2010, als kapitaalverzekering

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 12

3

eigen woning wordt aangemerkt en op grond van artikel 3 116 van de Wet
inkomstenbelasting 2001, zoals dat artikel luidt op 1 januari 2011, niet
meer als kapitaalverzekering eigen woning wordt aangemerkt, blijft artikel
3 116, derde lid, onderdeel a, van de Wet inkomstenbelasting 2001 buiten
toepassing indien de verzekering niet meer voldoet aan de voorwaarden
van het tweede lid van dat artikel uitsluitend doordat degene met wie de
belastingplichtige tot 1 januari 2011 een gezamenlijke huishouding
voerde, vanaf 1 januari 2011 niet als partner als bedoeld in artikel 5a van
de Algemene wet inzake rijksbelastingen of artikel 1.2 van de Wet
inkomstenbelasting 2001 van de belastingplichtige wordt aangemerkt.
Toelichting
I. Algemeen
Zoals aangegeven in mijn brief van 29 oktober 2009 aan de Tweede
Kamer inzake de werkkostenregeling, is in deze nota van wijziging een
overgangsbepaling van drie jaar opgenomen om de overstap naar de
werkkostenregeling te vergemakkelijken en werkgevers de tijd te bieden
voor aanpassingen in de bedrijfsvoering dan wel nadere afspraken met
werknemers te maken. In de loop van deze overgangsperiode kan het
gebruik van de werkkostenregeling bezien worden. Daarnaast worden
verhuiskosten in het kader van de dienstbetrekking als gerichte vrijstelling
opgenomen, hetgeen resulteert in een forfait van 1,4%.
Ten slotte bevat deze nota van wijziging enkele wijzigingen van
wetstechnische en redactionele aard.
II. Onderdeelsgewijs
Onderdeel 1
Artikel III, onderdeel KK (artikel 10a.8 van de Wet inkomstenbelasting
2001)
In het voorgestelde artikel 10a.8 van de Wet inkomstenbelasting 2001
(hierna: Wet IB 2001) is bepaald dat een werknemer van een niet-inhoudingsplichtige werkgever ervoor kan kiezen de bepalingen van de
werkkostenregeling – die voor hem van overeenkomstige toepassing zijn
op grond van artikel 3.81 van de Wet IB 2001 alsmede het voorgestelde
artikel 3.84, tweede lid, van die wet – nog niet te volgen. Daarmee komen
deze belastingplichtigen in dezelfde positie als werknemers met een
werkgever die eenzelfde keuze kan maken.
Onderdeel 2
Artikel IIIA (artikel 10a.8 van de Wet inkomstenbelasting 2001)
Het in het voorgestelde artikel 10a.8 opgenomen keuzeregime vervalt in
2014. Daarmee volgt deze bepaling het in onderdeel 4 opgenomen einde
van de overgangsmaatregel in het kader van de werkkostenregeling in de
loonsfeer.
Onderdeel 3
Artikel V, onderdeel J (artikel 31a van de Wet op de loonbelasting 1964)
De wijziging van het voorgestelde artikel 31a, tweede lid, aanhef, van de
Wet op de loonbelasting 1964 (hierna: Wet LB 1964) ziet op een
aanpassing van het in dat lid opgenomen percentage van 1,5% naar 1,4%.
Dit betreft het gedeelte van de loonsom waarmee de in artikel 31, eerste

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 12

4

lid, onderdelen f en g, van de Wet LB 1964 bedoelde vergoedingen en
verstrekkingen mogen worden verminderd voor de bepaling van de
grondslag van de met betrekking tot deze vergoedingen en verstrekkingen
verschuldigde eindheffing. De verlaging van het percentage hangt samen
met de wijziging in het voorgestelde artikel 31a, tweede lid, onderdeel f,
van de Wet LB 1964, waar de gerichte vrijstelling voor verhuiskosten in
het kader van bedrijfsverplaatsingen in overeenstemming wordt gebracht
met de thans geldende vrijstelling voor vergoedingen en verstrekkingen
ter zake van verhuiskosten in het kader van de dienstbetrekking. Bij
verhuiskostenvergoedingen gaat het doorgaans om hoge bedragen die
relatief weinig voorkomen. Met deze wijziging wordt voorkomen dat
bedrijven die deze kosten maken onevenredig geraakt worden.
De overige in dit onderdeel voorgestelde wijzigingen zijn redactioneel
van aard en betreffen correcties in verband met (de verwerking van) de
eerste nota van wijziging.
Artikel V, onderdeel K (artikel 39c van de Wet op de loonbelasting 1964)
In het voorgestelde artikel 39c, eerste lid, van de Wet LB 1964 is bepaald
dat de inhoudingsplichtige bij aanvang van het kalenderjaar, dan wel bij
aanvang van de inhoudingsplicht, ervoor kan kiezen de voorgestelde
artikelen ten aanzien van de werkkostenregeling voor alle werknemers
buiten toepassing te laten. Ingeval de werkgever kiest voor het buiten
toepassing laten van de werkkostenregeling blijven de thans geldende
artikelen ten aanzien van vrije vergoedingen en verstrekkingen in de Wet
LB 1964, met inbegrip van de toepasselijke regels in het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 en de Uitvoeringsregeling loonbelasting 2001,
gelden. De inhoudingsplichtige kan deze keuze – gedurende de
overgangsperiode – ieder jaar opnieuw maken en is derhalve niet
gehouden de voor het ene jaar gemaakte keuze ook voor het volgende
jaar te laten gelden.
Het voorgestelde keuzeregime maakt een soepele overgang, afgestemd
op de bedrijfsvoering van de werkgever, mogelijk. Uit overwegingen van
duidelijkheid en uitvoerbaarheid kan de keuze alleen bepaald worden aan
het begin van het kalenderjaar of bij aanvang van de inhoudingsplicht.
In het voorgestelde artikel 39c, tweede lid, van de Wet LB 1964 is een
bepaling opgenomen die ertoe leidt dat – ingeval de werkgever ervoor
kiest de werkkostenregeling buiten toepassing te laten – de vrijstelling
voor personeelsreizen, personeelsfestiviteiten en dergelijke incidentele
personeelsvoorzieningen beperkt blijft tot € 454 per werknemer. Daarbij
blijven als voorwaarden gelden dat het moet gaan om personeelsreizen,
personeelsfeesten en dergelijke incidentele voorzieningen met een
gezamenlijk karakter en waarvan deelname openstaat voor ten minste
driekwart van de werknemers of voor ten minste driekwart van de
werknemers die behoren tot een organisatorische of functionele eenheid.
Onderdeel 4
Artikel Vbis (artikel 39c van de Wet op de loonbelasting 1964)
Het ingevolge dit onderdeel in te voegen artikel bepaalt dat het in artikel
V, onderdeel K, opgenomen artikel 39c van de Wet LB 1964 per 1 januari
2014 vervalt. Deze bepaling draagt bij aan een soepele overgang van het
huidige regime van vrije vergoedingen en verstrekkingen naar de
werkkostenregeling.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 12

5

Onderdeel 5
Artikel IX, onderdeel F (artikel 71f van de Wet op de accijns)
De in artikel 71f van de Wet op de accijns opgenomen teruggaafregeling
is overgeheveld van de energiebelasting (artikel 66 van de Wet belastingen op milieugrondslag) naar de Wet op de accijns. De energiebelasting – en dus ook de onderhavige teruggaafregeling – ziet alleen op
halfzware olie, gasolie en vloeibaar gemaakt petroleumgas, die zijn
bestemd voor ander gebruik dan voor het aandrijven van motorrijtuigen
op de weg, of van pleziervaartuigen of voor de voortstuwing van
luchtvaartuigen (niet-wegverkeer). Aangezien deze beperking niet
duidelijk blijkt uit de tekst van artikel 71f van de Wet op de accijns, wordt
de tekst aangepast. Voor halfzware olie en gasolie wordt hiertoe verwezen
naar artikel 27, derde lid, van de Wet op de accijns. Op grond van
laatstbedoelde bepaling moeten halfzware olie en gasolie niet alleen de
bestemming «niet-wegverkeer» hebben, maar moeten deze brandstoffen
ook zijn voorzien van de wettelijk voorgeschreven herkenningsmiddelen
(de zogenoemde rode diesel). Voor vloeibaar gemaakt petroleumgas
wordt de bestemmingseis in artikel 71f, eerste lid, van de Wet op de
accijns zelf opgenomen.
Onderdelen 6 en 7
Artikelen XIX en XX (artikel 3 van de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen)
De wijziging in artikel XIX van het voorstel van wet houdt verband met
het feit dat de introductie van het nieuwe partnerbegrip in de Algemene
wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir) op een later moment
plaatsvindt dan in de inkomstenbelasting. De verwijzing naar het
partnerbegrip voor de inkomstenbelasting voorkomt dat personen die
inmiddels voldoen aan de criteria van het nieuwe partnerbegrip aldaar,
opnieuw moeten worden beoordeeld op basis van de criteria van het
nieuwe partnerbegrip voor de Awir. De wijziging in artikel XX van het
voorstel van wet betreft een redactionele aanpassing die aansluit bij de
aanpassing van artikel XIX.
Onderdeel 8
Artikel XXVA
Het ingevolge dit onderdeel in te voegen artikel bepaalt dat binnen twee
jaar na de inwerkingtreding van de bepalingen van de werkkostenregeling
het gebruik ervan zal worden geëvalueerd.
Onderdeel 9
Artikel XXVIA
De in dit onderdeel opgenomen wijziging van het bij de eerste nota van
wijziging ingevoegde artikel XXVIA van het wetsvoorstel betreft een
technische verfijning van het overgangsrecht ter zake van de toepassing
van het nieuwe partnerbegrip op mensen die een kapitaalverzekering
eigen woning hebben. Onder de huidige wetgeving geldt met betrekking
tot het regime voor kapitaalverzekeringen eigen woning niet het partnerbegrip van de artikelen 1.2 en 1.3 van de Wet inkomstenbelasting 2001
(hierna: Wet IB 2001), maar is van belang of er sprake is van het duurzaam
voeren van een gezamenlijke huishouding. Gelijktijdig met de introductie
van een nieuw partnerbegrip in artikel 1.2 Wet IB 2001, worden de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 12

6

bepalingen die gebruik maken van het begrip «duurzaam voeren van een
gezamenlijke huishouding» aangepast aan het nieuwe partnerbegrip,
hetgeen neerkomt op een beperkter partnerbegrip en dus een beperktere
reikwijdte van de betrokken bepaling.
Ongehuwd samenwonende belastingplichtigen zonder notarieel
samenlevingscontract, gezamenlijk kind, gezamenlijke eigen woning of
gezamenlijke pensioenregeling zijn na de hiervoor genoemde aanpassing
van het partnerbegrip geen partners meer van elkaar voor de inkomstenbelasting. Dit kan betekenen dat een kapitaalverzekering eigen woning
vanaf 1 januari 2011 niet meer aan de eisen van artikel 3 116 Wet IB 2001
voldoet. Dit betreft de situatie dat twee ongehuwd samenwonende
belastingplichtigen die geen partner van elkaar zijn volgens de nieuwe
definitie, in een woning wonen die eigendom van één van beiden is,
terwijl de aan de hypotheek gekoppelde kapitaalverzekering op naam van
de ander staat. Er is dan geen sprake meer van een kapitaalverzekering
eigen woning. Daarvoor is vanaf 1 januari 2011 immers vereist dat de
belastingplichtige of zijn partner een eigen woning heeft. Dit zou
betekenen dat afgerekend moet worden over de rentecomponent die is
begrepen in de fictieve uitkering die dan op 1 januari 2011 in aanmerking
zou moeten worden genomen. Artikel XXVIA is bedoeld om te voorkomen
dat uitsluitend door de toepassing van het nieuwe partnerbegrip een
fictieve uitkering in aanmerking zou moeten worden genomen.
Andere partnergerelateerde onderdelen van het vrijstellingsregime voor
de kapitaalverzekering eigen woning volgen het nieuwe partnerbegrip
zonder overgangsregime. Voor dergelijke regelingen, zo is de gedachte,
bestaat nog gelegenheid om het partnerschap te formaliseren overeenkomstig de eisen van het nieuwe partnerbegrip. Om dezelfde reden is ook
voor andere partnergerelateerde faciliteiten, zoals de overdraagbaarheid
van de heffingskorting of de vrije toerekening van inkomen/vermogen,
geen overgangsrecht geregeld. Daarom wordt de werking van artikel
XXVIA in deze nota van wijziging beperkt tot artikel 3 116, derde lid,
onderdeel a, in plaats van heel afdeling 3.6 Wet IB 2001, zoals in de eerste
nota van wijziging was voorgesteld.
De staatssecretaris van Financiën,
J. C. de Jager

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 130, nr. 12

7