Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2019–2020

35 420

Noodpakket banen en economie

Nr. 26

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 24 april 2020
Het coronavirus heeft de wereld en Nederland in zijn greep. De eerste
prioriteit van het kabinet ligt uiteraard bij de gezondheid van de bevolking,
en een goed functionerende gezondheidszorg. De impact van het virus is
enorm – en heeft ingrijpende gevolgen voor de economie. Delen van het
werk zijn stilgevallen, hele sectoren moeten tijdelijk hun deuren sluiten,
zelfstandigen zien opdrachten wegvallen en werknemers zitten in
onzekerheid thuis.
Met de brieven van 12 en 17 maart (Kamerstuk 35 420, nrs. 1 en 2) heeft
het kabinet het noodpakket banen en economie aangekondigd. Het
noodpakket bestaat uit diverse maatregelen. Daarbij staat het zo snel
mogelijk hulp bieden aan de ondernemers voorop. Deze maatregelen
zorgen ervoor dat bedrijven hun personeel kunnen doorbetalen, bieden
zelfstandigen een overbrugging en zorgen waar mogelijk voor behoud
van liquiditeit voor ondernemers. Ik heb u in mijn brieven van 19 maart en
2 april geïnformeerd over de nadere uitwerking van de fiscale maatregelen in het noodpakket (Kamerstuk 35 420, nrs. 7 en 13).
In de afgelopen weken heeft uw Kamer aandacht gevraagd voor een
aantal zaken en ook diverse moties aangenomen die het kabinet oproepen
om bepaalde vraagstukken nader te onderzoeken of te regelen. Ook het
kabinet heeft in gesprek met ondernemers, belangenorganisaties en
burgers signalen gekregen over problemen waar zij tegenaan lopen door
het coronavirus en welke oplossingen hen daarbij kunnen helpen. Naar
aanleiding van deze moties en deze dialoog kondig ik de volgende
additionele tijdelijke fiscale maatregelen aan:
1. Een verlaging van het gebruikelijk loon bij omzetdaling
2. Een versoepeling van het urencriterium
3. Een verhoging van de vrije ruimte in de werkkostenregeling
4. De mogelijkheid tot het vormen van een fiscale coronareserve
5. Uitstel van de inwerkingtreding van het wetsvoorstel excessief lenen
bij de eigen vennootschap

kst-35420-26
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

1

6.

Het mogelijk maken van tijdelijk uitstel van hypotheekbetalingen
zonder verlies van het recht op hypotheekrenteaftrek voor de eigen
woning (hypotheekbetaalpauze).
Ik ben voornemens de maatregelen die nadere wettelijke verankering
vragen zoveel mogelijk in het pakket Belastingplan 2021 op te nemen als
een apart wetsvoorstel binnen het pakket. Waar nodig zal ik deze
maatregelen zo snel mogelijk vooruitlopend op wetgeving in een
goedkeurend beleidsbesluit nader uitwerken. De maatregelen die geen
wettelijke verankering vragen zal ik eveneens zo spoedig mogelijk nader
uitwerken in een beleidsbesluit. Zodra de uitwerking gereed is, zal de
informatie hierover ook worden gepubliceerd op de aparte coronawebsite
van de Belastingdienst.
In reactie op de motie van de leden Asscher en Van Weyenberg over het
privaat fonds van waaruit aan zorgmedewerkers een tegemoetkoming kan
worden verstrekt en waarin de regering wordt gevraagd te onderzoeken
hoe uitkeringen uit een dergelijk fonds fiscaal gunstig kunnen worden
behandeld,1 kan ik u mededelen dat daarover overleg met de initiatiefnemers is gestart. De fiscale duiding van een uitkering uit dat fonds is
namelijk mede afhankelijk van de vormgeving van het fonds. Doel van het
overleg is te komen tot een vormgeving die de gevraagde fiscale
behandeling niet in de weg staat.
1. Gebruikelijk loon
Aanmerkelijkbelanghouders (ab-houders) ondernemen via een vennootschap (bijvoorbeeld een bv) waar zij zelf vaak ook arbeid voor verrichten.
Zij dienen in dat geval ten minste belasting te betalen over een wettelijk
vastgelegde passende arbeidsbeloning, het zogenoemde gebruikelijk
loon. Ook als de onderneming minder of geen omzet behaalt, moet de
ab-houder daarover belasting betalen. Dit knelt, gelet op het grote verlies
aan omzet in sommige sectoren vanwege de coronacrisis. Ik zal daarom
tijdelijk, in het jaar 2020, toestaan dat ab-houders die te maken krijgen met
een omzetdaling van een lager gebruikelijk loon mogen uitgaan,
evenredig met de omzetdaling. Daarbij wordt hetzelfde deel van het jaar
in 2020 dan vergeleken met dezelfde periode in 2019. Naar verwachting
zullen rond de 135.000 ondernemers hiervan gebruik maken. De
uitwerking van deze maatregel volgt zo spoedig mogelijk. De vormgeving
van deze maatregel en de voorwaarden zullen vergelijkbaar zijn met
eenzelfde regeling en voorwaarden die tijdens de kredietcrisis in 2009 zijn
getroffen.2
2. Urencriterium
Ondernemers die belastingplichtig zijn voor de inkomstenbelasting
kunnen onder voorwaarden aanspraak maken op verschillende ondernemersfaciliteiten. Op sommige van deze ondernemersfaciliteiten zoals de
zelfstandigenaftrek, de meewerkaftrek en de oudedagsreserve kan
uitsluitend aanspraak worden gemaakt als aan het zogenoemde urencriterium wordt voldaan. Aan dit urencriterium wordt voldaan wanneer de
ondernemer ten minste 1.225 uren per kalenderjaar besteedt aan
werkzaamheden voor zijn onderneming. Ik verwacht dat door het
coronavirus dit in 2020 door sommige ondernemers niet kan worden
gehaald, met als gevolg dat zij het recht op bepaalde ondernemersfaciliteiten kunnen verliezen. Het lid Van Weyenberg (D66) heeft op 6 april 2020
schriftelijke vragen gesteld over de gevolgen van de coronacrisis voor het
urencriterium, de zelfstandigenaftrek en de startersaftrek. Het lid Stoffer
1
2

Kamerstuk 25 295, nr. 257.
Besluit van 15 september 2009, CPP2009/1799M.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

2

(SGP) heeft tijdens het WGO van de commissie voor Sociale Zaken en
Werkgelegenheid van 14 april 2020 over hetzelfde thema vragen gesteld
(Kamerstuk 35 420, nr. 32). De beantwoording van deze vragen heb ik
vandaag naar uw Kamer gestuurd (Aanhangsel Handelingen II 2019/20, nr.
2590).
Het feit dat ondernemers puur als gevolg van het coronavirus bepaalde
ondernemersfaciliteiten verliezen, acht ik onwenselijk en onrechtvaardig.
Ik zal daarom zo spoedig mogelijk regelen dat ondernemers in de periode
van1 maart 2020 tot en met 31 mei 2020 geacht worden ten minste 24
uren per week aan hun onderneming te hebben besteed, ook als ze die
gelet op de coronacrisis niet daadwerkelijk hebben besteed. Voor dit
urenaantal is gekozen, omdat dit het wekelijkse gemiddelde is van 1.225
uur op kalenderjaarbasis, met een afronding in het voordeel van de
belastingplichtige. In lijn met deze systematiek wordt het verlaagde
urencriterium van 800 uren per kalenderjaar in de startersaftrek bij
arbeidsongeschiktheid versoepeld, waardoor de betreffende ondernemers
geacht worden ten minste 16 uren per week aan hun onderneming te
hebben besteed. Met de versoepeling van het urencriterium zullen de
ondernemers die normaliter voldoen aan het urencriterium, ook ondanks
de coronacrisis aan het urencriterium kunnen voldoen. Voor seizoengebonden ondernemers is dit niet het geval als de piek van hun werkzaamheden in deze periode valt. Voor deze groep seizoengebonden ondernemers zal ik een aanvullende regeling treffen. Zij worden geacht het
aantal uren te hebben besteed in deze periode zoals zij dat ook in andere
jaren plegen te doen. De ondernemer kan dan met behulp van de
administratie van vorig jaar inschatten hoeveel uren hij aan de onderneming heeft besteed in de periode van 1 maart 2019 tot en met 31 mei
2019 en zo ook beoordelen of hij in 2020 aan het urencriterium voldoet. Zo
zal ook voor seizoengebonden ondernemers een versoepeling van het
urencriterium in 2020 gaan gelden.
3. Werkkostenregeling
Via de vrije ruimte van de werkkostenregeling kunnen werkgevers
vergoedingen en verstrekkingen aan hun werknemers geven zonder dat
deze belast worden. Werkgevers kunnen zelf bepalen waaraan en óf zij de
vrije ruimte willen besteden, voor zover dit gebruikelijk is.3 Hoewel de
vergoedingen en verstrekkingen vanuit de vrije ruimte onbelast zijn,
moeten werkgevers uiteraard wel kosten maken om deze vergoedingen
en verstrekkingen te bekostigen. Voorbeelden zijn kerstpakketten en
bedrijfsuitjes. Per 1 januari 2020 is de vrije ruimte 1,7% voor de eerste
€ 400.000 van de loonsom per werkgever. Voor het bedrag boven
€ 400.000 geldt een percentage van 1,2. Uw Kamer heeft mij met een
motie verzocht te onderzoeken of voor het jaar 2020 de vrije ruimte in de
werkkostenregeling verhoogd kan worden.4
Ik zal de vrije ruimte voor de eerste € 400.000 van de loonsom per
werkgever eenmalig en tijdelijk verhogen naar 3% voor het jaar 2020. Dat
biedt mogelijkheden aan werkgevers die daar de ruimte voor hebben om
hun werknemers in deze moeilijke tijd extra tegemoet te komen, bijvoorbeeld door het verstrekken van een bloemetje of een cadeaubon. Dit kan
ook een boost geven aan sectoren die sterk getroffen zijn door de crisis.

3

Om vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen als eindheffingsloon te kunnen
aanwijzen mogen die vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen niet meer dan
30% afwijken van wat in vergelijkbare omstandigheden gebruikelijk is.
4
Kamerstuk 25 295, nr. 239.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

3

4. Fiscale coronareserve
Op basis van de huidige wetgeving mogen bedrijven die belastingplichtig
zijn voor de vennootschapsbelasting een verlies verrekenen met de winst
van het voorafgaande jaar, bekend als de carry back.5Hierdoor kan een
verlies dat in het jaar 2020 wordt geleden verrekend worden met winst die
in het jaar 2019 behaald is. Het gevolg van deze verliesverrekening is dat
bedrijven een deel van de vennootschapsbelasting die zij over het jaar
2019 reeds betaald hebben of nog moeten betalen, op een later moment
terugkrijgen. Verliesverrekening kan dus zorgen voor een verbetering van
de liquiditeitspositie van bedrijven. Echter, een dergelijke verrekening kan
pas plaatsvinden bij het doen van de aangifte vennootschapsbelasting
2020. Dat kan niet eerder dan begin 2021. Bovendien is vereist dat een
definitieve aanslag vennootschapsbelasting is opgelegd over 2019, die
meestal nog niet zal zijn opgelegd.
Het kabinet acht het wenselijk dat deze bedrijven eerder over deze
liquiditeiten kunnen beschikken. Daarom zal het kabinet het voor deze
bedrijven mogelijk maken om het verwachte verlies voor het jaar 2020 dat
verband houdt met de coronacrisis als fiscale coronareserve ten laste van
de winst van het jaar 2019 te brengen. Dit is in lijn met de aangenomen
motie van uw Kamer om deze mogelijkheid te onderzoeken.6De fiscale
coronareserve bedraagt maximaal de fiscale winst over 2019 zonder
rekening te houden met deze reserve. Daarnaast mag de fiscale coronareserve niet hoger zijn dan het te verwachten verlies in 2020 als gevolg van
de coronacrisis. Door de mogelijkheid van het vormen van een fiscale
coronareserve kan een teruggave van de eerder over 2019 betaalde en te
betalen vennootschapsbelasting door middel van een nadere voorlopige
aanslag vennootschapsbelasting 2019 worden gevraagd.
Het voordeel van de fiscale coronareserve is dat bedrijven niet hoeven te
wachten totdat zij aangifte vennootschapsbelasting kunnen doen over het
jaar 2020 (in 2021) en tevens een definitieve aanslag vennootschapsbelasting is opgelegd over 2019 om via verliesverrekening een liquiditeitsvoordeel te halen. Ten behoeve van deze maatregel wordt een wetswijziging voorbereid. Vooruitlopend op dit wetsvoorstel zal ik zo snel
mogelijk een beleidsbesluit publiceren waarin ik duidelijk maak wat
bedrijven moeten doen en welke voorwaarden gelden om aanspraak te
maken op de fiscale coronareserve.
5. Uitstel inwerkingtreding wetsvoorstel excessief lenen bij de
eigen vennootschap
In september 2018 heeft het kabinet het wetsvoorstel Wet excessief lenen
bij de eigen vennootschap aangekondigd met een geplande inwerkingtreding per 2022. Dit wetsvoorstel beoogt fiscaal gedreven belastinguitstel
te verminderen7, waar ab-houders/directeuren-grootaandeelhouders
(dga’s) nu gebruik van kunnen maken. Het wetsvoorstel maakt het
belasten van schulden van de dga aan de eigen vennootschap die hoger
zijn dan € 500.000 (exclusief eigenwoningschulden) mogelijk. Dit kan
betekenen dat dga’s met een hogere schuld deze in de aanloop naar de
inwerkingtreding van de wet willen aflossen tot in ieder geval de
5

Voor ondernemers in de inkomstenbelasting geldt dat de achterwaartse verliesverrekeningstermijn langer is. Een eventueel verlies kan namelijk worden verrekend met de winst van de
drie voorafgaande jaren. Zij hebben dus meer mogelijkheden om in een eerder stadium een
verlies uit 2020 te kunnen verrekenen.
6
Kamerstuk 35 430, nrs. 25 en 26.
7
Door geld te lenen kan een dga beschikken over de (liquide) middelen van de vennootschap
zonder hierover belasting te betalen, in tegenstelling tot het uitkeren van dividend of toekennen
van loon.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

4

vastgestelde € 500.000. Vanwege de crisis kan dat op dit moment
mogelijk lastiger voor hen zijn. Om dga’s hierin tegemoet te komen wil het
kabinet de inwerkingtreding van de wet met één jaar uitstellen. Door de
inwerkingtreding met één jaar uit te stellen tot 1 januari 2023 hebben
dga’s tot 31 december 2023 (eerste peildatum) om te anticiperen op het
wetsvoorstel. Deze wijziging wordt, samen met de andere aanpassingen
naar aanleiding van de internetconsultatie en het advies van de Raad van
State, meegenomen in het wetsvoorstel dat binnenkort aan de Kamer
wordt gezonden.
6. Betaalpauze voor hypotheekverplichtingen
Een consument kan bij zorgen over de betaalbaarheid van zijn hypotheek
met zijn kredietverstrekker verkennen welke oplossing het beste past bij
de specifieke situatie. Eerder heeft het kabinet al gesproken met kredietverstrekkers over de mogelijkheden die zij zien om klanten tegemoet te
komen die als gevolg van de coronacrisis worden geconfronteerd met een
terugval in het inkomen en waar nodig te bekijken of en hoe kredietverstrekkers kunnen worden geholpen om dit te vergemakkelijken.8 Hierna
informeer ik u over een op korte termijn vast te stellen en te publiceren
beleidsbesluit waarin wordt voorzien in enkele goedkeuringen die ertoe
strekken dat – onder voorwaarden – een tijdelijk uitstel van het betalen
van de aflossing en rente voor de hypotheeklening voor de eigenwoningschuld (een betaalpauze) niet tot ongewenste fiscale gevolgen leidt.
Kredietverstrekkers vinden het gewenst hun klanten die als gevolg van de
coronacrisis tijdelijk niet in staat zijn aan hun betalingsverplichtingen te
voldoen de mogelijkheid te kunnen bieden tot een betaalpauze. Hierbij
wordt uitgegaan van een pauze van maximaal zes maanden. In die
periode hoeven deze klanten geen (of minder) rente en aflossing te
betalen ter zake van hun hypotheek. Deze «achterstallige» annuïteiten
dienen op enig moment wel alsnog te worden voldaan. Voor het behoud
van het recht op fiscale aftrek van rente en kosten voor eigenwoningschulden is onder meer de wijze van inhalen van de uitgestelde aflossingen van belang. Voor hypotheken die op of na 1 januari 2013 zijn
afgesloten en onder de fiscale aflossingseis vallen kan namelijk alleen
aftrek van rente en kosten worden verleend indien de hypotheek in
maximaal 360 maanden volgens een ten minste annuïtair schema wordt
afgelost. Indien op enig moment een achterstand in de aflossing wordt
opgelopen, is in de fiscale wetgeving vastgelegd op welke wijze en binnen
welke termijnen die achterstand moet worden ingelopen. Als niet aan die
eisen wordt voldaan, loopt de consument het risico dat het recht op aftrek
van rente en kosten vervalt. Om het in bepaalde gevallen mogelijk te
maken ook op een andere dan in de fiscale wetgeving vastgelegde wijze
de aflossingsachterstand in te halen, zullen in het beleidsbesluit hiertoe
twee goedkeuringen worden opgenomen.
Goedkeuringen in het beleidsbesluit
De eerste goedkeuring ziet op het zo snel mogelijk na afloop van de
uitstelperiode van maximaal zes maanden vaststellen van een nieuw
annuïtair schema op basis waarvan het inhalen van de aflossingsachterstand wordt uitgesmeerd over de resterende looptijd van de maximale
termijn van 360 maanden van de lening. De huidige wettelijke regeling
vereist dat een in 2020 opgelopen achterstand in de aflossing uiterlijk
31 december 2021 moet zijn ingehaald. Als dat niet lukt kan op basis van
de wettelijke regeling een nieuw annuïtair schema pas per 1 januari 2022
worden vastgesteld.
8

Aanhangsel Handelingen 2019/20, nr. 2243.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

5

De tweede goedkeuring die met de eerste samenhangt, is dat wordt
toegestaan de resterende lening te splitsen waarbij voor de resterende
hoofdsom zonder rekening te houden met de aflossingsachterstand het
bestaande annuïtaire schema van toepassing blijft en voor het deel van de
aflossingsachterstand een afzonderlijke (hypothecaire) lening met een
eigen annuïtair schema wordt afgesloten waarbij de looptijd maximaal
gelijk is aan de resterende looptijd van de oorspronkelijke hoofdsom.
Afhankelijk van de draagkracht van de klant kan voor deze lening ook een
kortere looptijd gelden. De huidige wettelijke regeling vereist dat voor de
totale resterende hoofdsom een nieuw annuïtair schema wordt vastgesteld. Op basis van voornoemde wijze van inhalen hoeft het deel van de
aflossingsachterstand (de maximaal zes maanden achterstand) niet per
definitie te worden uitgesmeerd over de resterende looptijd, maar kan ook
binnen bijvoorbeeld vijf jaar worden afbetaald. De overheid biedt hiermee
meer mogelijkheden tot maatwerk.
Zoals hiervoor al is aangegeven zal naast de gemiste aflossingen ook de
uitgestelde rente alsnog aan de kredietverstrekker moeten worden
betaald. Deze uitgestelde rente is, indien deze uiteindelijk ook wordt
voldaan, aftrekbaar volgens de reguliere fiscale regels. Afhankelijk van de
vormgeving van het contract dat tussen de klant en de kredietverstrekker
is gesloten op het punt van het inhalen van de uitgestelde rentebetalingen, kan het zijn dat deze rente aftrekbaar is op het moment van
rentedragend schuldig worden (2020) of op het moment van feitelijke
betaling (veelal in 2021, maar mogelijk deels ook in 2020 of latere jaren).
Geldigheid beleidsbesluit
Het beleidsbesluit zal gelden voor belastingplichtigen die zich tussen
12 maart en 30 juni 2020 melden of hebben gemeld bij hun kredietverstrekker en met hun kredietverstrekker een betaalpauze overeenkomen
van maximaal zes maanden. Deze betaalpauze moet uiterlijk op 1 juli 2020
ingaan.
Onder nader te stellen voorwaarden kan ook voor betaalpauzes die sinds
12 maart al zijn overeengekomen en mogelijk deels al ten uitvoering zijn
gebracht in de periode voorafgaande aan publicatie van het besluit
gebruik worden gemaakt van de regeling zoals opgenomen in het
beleidsbesluit.
Bezien zal worden op welke wijze en onder welke voorwaarden de
regeling in het beleidsbesluit ook van toepassing kan worden verklaard op
leningen waarvoor de fiscale aflossingseis geldt en die zijn aangegaan bij
een ander dan een aangewezen administratieplichtige zoals een lening bij
de eigen bv of een familielid.
Ten algemene merk ik nog op dat het voor de consument verstandig is om
bij een situatie als deze na te gaan of een opgelegde voorlopige aanslag
over 2020 en/of de voorschotbeschikking(en) toeslag(en) op basis van het
eerder geschatte inkomen over 2020 moet(en) worden aangepast.
Hiermee kan voorkomen worden dat in 2021 terugbetalingen moeten
plaatsvinden.
Met voornoemd beleidsbesluit voorkom ik mogelijke nadelige fiscale
gevolgen van een betaalpauze voor de hypotheek. Tegelijkertijd is het van
belang dat de klant zich ervan bewust is dat een uitstel van betaling van
de hypotheeklasten geen afstel is, en gevolgen heeft voor de maandlasten
voor een langere tijd. Hier ligt vooral een voorlichtende rol voor de
kredietverstrekker om te borgen dat de klant weet wat de consequenties
zijn van de geboden maatwerkoplossing. In de gesprekken die de Minister

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

6

van Financiën hierover met de kredietverstrekkers heeft gevoerd hebben
kredietverstrekkers aangegeven hier een verantwoordelijkheid voor hun
klant te voelen en in deze bijzondere situatie hun klant waar mogelijk met
maatwerk te willen helpen. Daarnaast heeft ook de klant een eigen
verantwoordelijkheid om goed geïnformeerd een besluit te nemen over
een maatwerkoplossing. De Autoriteit Financiële Markten zal monitoren
hoe de situatie zich ontwikkelt en of in de praktijk op gepaste wijze
invulling gegeven wordt aan de belangen van de klant.
7. Budgettaire gevolgen
De in deze brief beschreven maatregelen hebben een effect van -4,0
miljard euro op het EMU-saldo van 2020. In de tabel zijn de budgettaire
effecten van de maatregelen op het EMU-saldo weergegeven voor de
jaren 2020 tot en met 2023. Bij de aanpassing van het gebruikelijk loon is
sprake van een miljard lagere inkomsten in 2020. Door extra inkomsten in
latere jaren resteert uiteindelijk een (incidentele) cumulatieve derving van
300 mln. euro. Bij de versoepeling van het urencriterium in 2020 is er geen
derving van inkomsten t.o.v. de situatie voor de coronacrisis. Dit omdat
deze tijdelijke steunmaatregel ervoor zorgt dat mensen die voor de
coronacrisis recht zouden hebben op de zelfstandigenaftrek dat nu ook
houden. Gezien de tijdelijke aard van de maatregel wordt het meergebruik
van de zelfstandigenaftrek door deze maatregel ook op nihil geraamd.
Door deze maatregel wordt voorkomen dat als gevolg van de coronacrisis
tijdelijk extra belasting wordt geheven bij zelfstandigen waarvoor het niet
mogelijk is om hun normale uren te maken. Het verhogen van de vrije
ruimte van de werkkostenregeling in 2020 is een incidentele maatregel
met alleen een derving in dit jaar.
De fiscale coronareserve zorgt voor een verschuiving van inkomsten
tussen 2020 en 2021. Na 3 miljard lagere inkomsten in 2020 is volgend
jaar juist sprake van 3 miljard euro hogere inkomsten. Het uitstel van de
inwerkingtreding van het wetsvoorstel excessief lenen bij de eigen
vennootschap zorgt voor een verschuiving van inkomsten tussen 2022 en
2023. Hogere belastingontvangsten in anticipatie op het wetsvoorstel
zullen zich een jaar later voordoen. Ook het fiscaal mogelijk maken van de
hypotheekbetaalpauze in 2020 zorgt voor een verschuiving van
inkomsten, maar dan van 2021 naar 2020.
Het structurele effect van het pakket maatregelen op het EMU-saldo is
nihil omdat het zonder uitzondering gaat om tijdelijke maatregelen. Voor
alle maatregelen geldt dat het budgettaire effect van de maatregel
opnieuw geraamd wordt als de maatregel bij de Tweede Kamer ingediend
wordt via een wetsvoorstel. In dat geval wordt de raming ook gecertificeerd door het CPB.
Maatregel

1. Gebruikelijk loon 2020 omlaag
bij omzetdaling
2. Urencriterium versoepelen
2020
3. Incidenteel verhogen vrije
ruimte werkkostenregeling naar
3% voor loonsom tot € 400.000
in 2020
4. Fiscale coronareserve
vennootschapsbelasting

Budgettair effect op het EMU-saldo (standen, in € mln.)
2020

2021

2022

2023

– 1.000

100

100

100

0

0

0

0

– 50

0

0

0

– 3.000

3.000

0

0

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

7

Maatregel

5. Uitstel inwerkingtreding
wetsvoorstel excessief lenen bij
eigen vennootschap
6. Hypotheekbetaalpauze fiscaal
mogelijk maken in 2020
TOTAAL

Budgettair effect op het EMU-saldo (standen, in € mln.)
2020

2021

2022

2023

0

0

– 500

500

50
– 4.000

– 50
3.050

0
– 400

0
600

8. Uitvoeringsgevolgen
De coronacrisis noodzaakt ertoe dat maatregelen onder hoge tijdsdruk
worden uitgewerkt. De Belastingdienst heeft het pakket op uitvoeringsconsequenties beoordeeld, leidend tot de inschatting dat de maatregelen
uitvoerbaar zijn. De Belastingdienst gaat de maatregelen daarom
implementeren en uitvoeren. Zouden bij de uitvoering onvoorziene
aspecten aan het licht komen die nadere besluitvorming behoeven, dan
zal ik uw Kamer daarover uiteraard informeren. Op de precieze uitvoeringskosten is nog geen zicht maar de dekking zal worden gevonden op
hoofdstuk IX van de Rijksbegroting in lijn met de begrotingsregels. De
maatregelen die bij het pakket Belastingplan 2021 wettelijk uitgewerkt aan
u worden voorgelegd gaan uiteraard vergezeld van uitvoeringstoetsen
waarin de uitvoeringsconsequenties en uitvoeringskosten volledig in kaart
zijn gebracht.
De gevolgen van de coronacrisis voor ondernemers en burgers zijn
ingrijpend. Het kabinet probeert zodra er knelpunten gesignaleerd worden
tot een oplossing te komen. Ik zal uw Kamer als dat aan de orde is,
uiteraard infomeren over nadere maatregelen en over relevante ontwikkelingen in de uitvoering door de Belastingdienst.
De Staatssecretaris van Financiën,
J.A. Vijlbrief

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, 35 420, nr. 26

8