Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1920
Vragen van de leden Teeven en Aptroot (beiden VVD) aan de ministers van
Justitie en van Verkeer en Waterstaat over het incassobureau EMO NIVI
(ingezonden 24 december 2009).
Antwoord van minister Eurlings (Verkeer en Waterstaat) (ontvangen 16 maart
2010).
Vraag 1
Kent u het incassobureau EMO NIVI?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Kunt u aangeven waarom dit buitenlandse incassobureau persoonlijke
gegevens van eigenaren van Nederlandse auto’s krijgt van de Nederlandse
overheid (namelijk: naam- en adresgegevens)?
Antwoord 2
Artikel 43 van de Wegenverkeerswet en artikel 8a lid 2 van het Kentekenreglement geven de RDW de mogelijkheid om naam- en adresgegevens te
verstrekken aan autoriteiten buiten Nederland die zijn belast met de
handhaving van verkeersregels, de opsporing van verkeersovertredingen en
de heffing van parkeerbelasting of andere heffingen inzake het gebruik van de
weg. Het is mogelijk dat buitenlandse autoriteiten het aanvragen van
gegevens bij de RDW en de inning van boetegelden mandateren aan private
partijen. In het onderhavige geval betreft het verstrekking van dergelijke
informatie aan een Italiaanse autoriteit. Omdat in Italië als lidstaat van de
Europese Unie de Europese privacyrichtlijn (Richtlijn 95/46/EG) geldt, is de
privacy in beginsel voldoende gewaarborgd.
Vraag 3 en 4
Is het waar dat de Duitse wet EMO NIVI niet toestaat Duitse automobilisten te
vervolgen?
Staat de Nederlandse wet dit voor de Nederlandse automobilisten wel toe?
Kunt u uitleggen waarom deze standpunten verschillen?

1

ah-tk-20092010-1920
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

E.M.O. European Municipality Outsourcing http://www.emo.nivi.it/

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

1

Antwoord 3 en 4
Uit navraag is gebleken dat Duitsland dergelijke gegevens in principe alleen
verstrekt als er een bilaterale overeenkomst bestaat met het land waarin de
overtreding is begaan. Duitsland heeft nog geen bilaterale overeenkomst met
Italië. Daarom int EMO NIVI geen boetes van Duitse automobilisten voor
overtredingen begaan in Italië. Zie verder mijn antwoord op vraag 2.
Vraag 5 en 6
Kent u de werkwijze van dit bureau?
Deelt u de mening dat een dergelijke organisatie onbetrouwbaar overkomt bij
de mensen die zij aanschrijft nu uit correspondentie en de website blijkt dat
dit bedrijf het Nederlands niet goed beheerst en ook brieven verstuurt die
onvoldoende gefrankeerd zijn?
Antwoord 5 en 6
Hoewel het ongewenst is, betekent het feit dat een buitenlandse organisatie
het Nederlands niet goed beheerst niet dat deze organisaties daarmee
onbetrouwbaar zijn. Relevant voor de betrouwbaarheid is of EMO NIVI een
eigenaar van een auto aanschrijft voor een overtreding die daadwerkelijk is
begaan. Het zijn de Italiaanse autoriteiten die beslissen aan welke organisatie
zij het innen van boetes mandateren.
Vraag 7
Wat gaat u aan deze situatie doen?
Antwoord 7
Samen met de RDW en andere ketenpartners onderzoek ik in hoeverre er een
betere structuur en stroomlijning kan komen in het verstrekken van dergelijke
gegevens aan buitenlandse autoriteiten. Ook ben ik met een aantal Europese
landen in gesprek om afspraken te maken op bilateraal niveau om de
grensoverschrijdende handhaving van de verkeersveiligheid te waarborgen.
Dergelijke afspraken bestaan al met Duitsland en Zwitserland. Zoals de
Minister van Justitie u eerder in zijn antwoord op Kamervragen (Tweede
Kamer, vergaderjaar 2009–2010, aanhangsel 1025) heeft bericht, onderzoekt
de Europese Commissie de mogelijkheden voor een Richtlijn over de
grensoverschrijdende handhaving van verkeersregels. Europese afspraken
hebben de voorkeur.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2