Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

31 793

Internationale klimaatafspraken

21 501-08

Milieuraad

Nr. 186

BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN EN
KLIMAAT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 25 februari 2019
Uw leden hebben mij verzocht de Kamer halfjaarlijks te informeren over
de stand van zaken met betrekking tot het door de EU af te spreken
klimaatdoel voor 2030 en welke Noordwest-Europese landen bereid zijn in
een kopgroep de Nederlandse CO2-reductieambitie te volgen (Kamerstuk
35 000, nr. 15).
Ophoging klimaatambities
Klimaat staat op dit moment in Europa hoog op de politieke agenda. Eind
vorig jaar presenteerde de Europese Commissie de mededeling «A Clean
Planet for all», een Europese strategische langetermijnvisie voor een
klimaatneutrale economie in 2050. Deze mededeling wordt de komende
maanden besproken in verschillende Raadsformaties1 en op basis hiervan
zal de EU in 2020 een definitieve langetermijnstrategie indienen bij de
Verenigde Naties (VN). Het kabinet steunt de ambitie van de Commissie
voor een klimaatneutrale Unie in 2050 (Kamerstuk 22 112, nr. 2757). Ik heb
in het voortraject tot aan de publicatie van de strategie nauw samengewerkt met een groep andere lidstaten om de Commissie aan te sporen om
het ambitieniveau in lijn te brengen met de Overeenkomst van Parijs. Dit
heeft o.a. geleid tot een gezamenlijke brief met de klimaatministers van
Denemarken, Finland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, Portugal, Slovenië,
Spanje en Zweden aan de Commissie, waarin zij wordt opgeroepen om
een duidelijk pad uit te stippelen richting klimaatneutraliteit in 2050.

1

kst-31793-186
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

De Milieuraad heeft een leidende rol bij de behandeling van de langetermijnstrategie. Gezien
de reikwijde van de strategie voorziet het Roemeens voorzitterschap echter ook gedachtewisselingen over (onderdelen van) deze mededeling in de Transport-, Landbouw- en Werkgelegenheidsraad, alsmede de Raad voor Concurrentievermogen en de Raad voor Economische en
Financiële Zaken. Vervolgens zal de mededeling worden geagendeerd bij de informele
Europese Raad in Sibiu op 9 mei a.s.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 793, nr. 186

1

Waar het kabinet het doel heeft gesteld om het EU 2030-reductiedoel op te
hogen naar 55%, blijft de langetermijnstrategie juist bewust weg bij een
aanpassing van het 2030-doel. De Commissie heeft hiervoor gekozen om
de uiterst moeizaam verlopen discussie over de 2030-doelstellingen niet
opnieuw te openen. Toch komt de mededeling van de Commissie
Nederland goed gelegen. Ten eerste omdat het document het onderwerp
klimaat weer hoog op de politieke agenda heeft gezet, niet alleen in de
Milieuraad, maar ook bij de regeringsleiders en de vakraden van alle
betrokken sectoren. Ten tweede omdat de mededeling van de Commissie
een zeer ambitieus 2050-doel presenteert, dat past bij de Nederlandse
inzet om de EU-klimaatambities te verhogen. Ik zie daarom de langetermijnstrategie als een belangrijk bouwblok in het ophogen van het
2030-doel: eerst het 2050-doel op klimaatneutraliteit vaststellen, en
vervolgens de discussie starten welk 2030-doel passend is bij een
ambitieuze, realistische en kostenefficiënte route daarnaartoe.
Ik vind het belangrijk om de discussie over de langetermijnstrategie en het
ophogen van het 2030-doel volgtijdelijk te voeren. De realiteit is namelijk
dat er op dit moment meer steun is voor een discussie over het 2050-doel
dan het aanpassen van het 2030-doel. Het vermengen van beide dossiers
brengt dan ook een groot risico met zich mee dat op beide doelen een
suboptimaal resultaat wordt geboekt.
De timing om tot overeenstemming te komen op beide doelen luistert
nauw. In 2020 moet de Europese Unie zowel haar langetermijnstrategie
als haar herziene Nationaal Bepaalde Bijdrage (NDC, gericht op 2030)
indienen bij de VN. Het is daarom zaak dat direct na overeenstemming
over het 2050-doel de nieuwe Commissie, die naar verwachting in
november 2019 zal aantreden, aan de slag gaat om aan te geven wat de
strategie betekent voor het 2030-doel, de onderliggende wetgeving en
andere beleidsinstrumenten. Het kabinet voert hierover nu al gesprekken
met de Commissie.
Kopgroep
Het ophogen van het 2030-doel naar 55% zal een flinke uitdaging worden,
gezien het huidige Europese krachtenveld. Ik werk in deze lobby dan ook
veel samen met mijn collega’s uit Frankrijk, Zweden, Finland, Luxemburg,
Spanje en Portugal. Al deze landen steunen namelijk zowel het ophogen
van het 2030-doel als het 2050-doel. Van deze groep hebben alleen
Zweden en Finland zich tot nu toe ook expliciet uitgesproken voor
aanscherping van het 2030-doel naar 55%. Italië, Slovenië en Denemarken
steunen specifiek de 2050-ambities. Met een aantal van deze landen,
evenals met België en Duitsland, voer ik tevens gesprekken over
mogelijke samenwerking op maatregelniveau om gezamenlijk tot hogere
klimaatambities te komen. Deze gesprekken bevinden zich nog in de
verkennende fase. Dit heeft er voor een belangrijk deel mee te maken dat
al deze landen, Nederland incluis, het liefst op Europees niveau afspraken
maken. Dat is immers het meest efficiënt. Dat betekent dan ook dat
afspraken in kopgroepverband over ambitieuzere onderlinge afspraken op
zijn vroegst in 2020 genomen zullen worden. In aanloop hiernaartoe
bereiden we ons hier wel op voor, maar zetten we ons met name in voor
het ophogen van de EU-klimaatambities.
De Minister van Economische Zaken en Klimaat,
E.D. Wiebes

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 793, nr. 186

2