Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 104

Langdurige zorg

29 247

Acute zorg

Nr. 52

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID,
WELZIJN EN SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 23 april 2015
Tijdens het AO Zorgverzekeringswet/zorgstelsel van 4 maart jl. (Kamerstuk
29 689, nr. 608) zijn door verschillende leden vragen aan de Minister
gesteld over intensieve kindzorg en het Zvw-pgb, mede naar aanleiding
van de brief die Per Saldo aan de Kamer heeft gestuurd. Verschillende van
die onderwerpen zijn ook op andere momenten, onder andere tijdens het
AO Intensieve kindzorg van 2 april jl. en het debat over de zorghervormingen op 15 april jl., (Handelingen II 2014/15, nr. 76, item 8) aan de orde
geweest. Voor de goede orde informeer ik de Kamer hierbij (nogmaals)
schriftelijk.
Daarnaast heeft de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport mij verzocht om vóór 16 april 2015 een brief te sturen over de stand
van zaken van de overgangstermijn voor het niet-professionele tarief.
Door middel van deze brief informeer ik de Kamer als volgt.
Niet-professioneel tarief
Net zoals in de AWBZ per 1 januari 2014 is ingevoerd voor nieuwe
budgethouders, en in de Wet langdurige zorg is overgenomen voor
nieuwe budgethouders, is in de Zorgverzekeringswet (Zvw) gekozen voor
invoering van een niet-professioneel tarief. Zorgverleners die niet vallen
onder de definitie «beroeps- of bedrijfsmatig zorg verlenen» conform de
Wet marktordening gezondheidszorg krijgen een tarief van € 20,– per uur.
Voor nieuwe budgethouders geldt dit tarief per 1 januari 2015. Ik heb er in
eerste instantie voor gekozen om een overgangstermijn te treffen voor
bestaande budgethouders. Die overgangsregeling hield in dat alle
verzekerden die op 31 december 2014 niet-professionele zorg inkochten,
tot 1 mei 2015 dezelfde vergoeding ontvangen voor deze niet-professionele zorg, als zij onder de AWBZ kregen. Vanaf 1 mei 2015 zou het
niet-professionele tarief voor iedereen gelden die zorg inzet die niet
beroeps- of bedrijfsmatig wordt verleend. Met deze overgangstermijn
werd beoogd dat verzekerden voldoende tijd zouden krijgen om hun
lopende contracten aan te passen.

kst-34104-52
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 104, nr. 52

1

In het debat is de wens aan de orde gekomen nader te bezien of de
definities ten aan zien van het niet-professionele tarief voor iedereen
duidelijk genoeg zijn. Bovendien bestond ten aanzien van de AWBZ c.q.
Wlz reeds het voornemen om het niet-professionele tarief te evalueren.
Deze evaluatie is voorzien in de zomer van 2015.
Specifiek over intensieve kindzorg wil ik hier nog het volgende aan
toevoegen. Ik heb veel waardering voor de moeilijke situaties waarin
ouders en andere naasten zware zorgtaken op zich nemen. Die zorg wordt
in veel gevallen gefinancierd vanuit een pgb. We signaleren hierbij
regelmatig dat er vele uren worden gedeclareerd door één zorgverlener,
vaak de moeder, waarmee hoge budgetten gemoeid zijn, soms wel
€ 200.000,–. Ik besef dat de invoering van het niet-professionele tarief
voor deze zorgverleners een grote verandering zal zijn. Tegelijkertijd wil ik
benadrukken dat de invoering van het niet-professionele tarief mede met
dit soort situaties te maken had. Juist vanuit de kwetsbaarheid van de
gezinssituatie, het kind, maar ook de ouder die vaak de zorgtaken volledig
op zich neemt, moet een aantal zaken in het oog worden gehouden:
– Overbelasting: regelmatig wordt nu veel meer dan 40 uur per week
gedeclareerd door een ouder. Dat betekent dat hij/zij zeer zwaar belast
wordt. Onder de AWBZ, nu de Wlz, was analoog aan de arbeidstijdenwetgeving expliciet uitgesloten dat meer dan 40 uur per week gewerkt
kon worden, maar in de praktijk is gebleken dat dit toch kon gebeuren.
Ik bekijk of een dergelijke expliciete begrenzing van maximaal 40 uur
uitbetalen per zorgverlener ook in regelgeving onder de Zvw kan
worden opgenomen, en zal zorgverzekeraars vragen daar dan op toe te
zien;
– Ontwikkelingsmogelijkheden: er moet gekeken worden naar de
ontwikkelingsmogelijkheden van het kind zelf. Zeker in een situatie
waar sprake kan zijn van overbelasting moet altijd goed in het oog
worden gehouden dat niet alleen goed voor een kind wordt gezorgd,
maar ook of de ontwikkelingsmogelijkheden die het kind heeft goed
worden benut;
– Andere kinderen in het gezin: andere kinderen uit het gezin kunnen
tekort komen als een ouder volledig bezig is met de zorg voor één
kind. Ook zij moeten zich kunnen ontplooien, ook daarvoor moet oog
zijn;
– Professioneel toezicht: het is in het belang van zowel de ouder als het
kind dat er met enige regelmaat een derde, een professional, bij de
zorg betrokken is en blijft: juist om in de gaten te houden of het goed
gaat, of er geen sprake is van overbelasting, of er kortom sprake is van
een goede situatie voor het kind. Dit hoeft geen aparte functie te zijn,
maar op zijn minst iemand die af en toe komt kijken en wellicht ook
even wat zorg overneemt, zodat een ouder ook tijd heeft voor andere
kinderen en zichzelf.
– Informele tarief: we hebben er ook oog voor dat in sommige situaties
aanvullende kosten bestaan, bijvoorbeeld het bijscholen in moeilijke
medische handelingen. We willen met de zorgverzekeraars bekijken
hoe hier rekening mee kan worden gehouden;
Ik wil het niet-professionele tarief voor bestaande budgethouders in de
Zvw zo zorgvuldig mogelijk invoeren, zodat een goede uitvoering daarvan
is geborgd en, zo mogelijk, de resultaten van de evaluatie kunnen worden
meegenomen. Om die reden ben ik overleg met de zorgverzekeraars om
de overgangstermijn voor het niet-professionele tarief te verlengen tot
1 september 2015.
Hoogte van het budget
Vanuit de Kamer zijn vragen gesteld over de hoogte van het budget bij
intensieve kindzorg, in het bijzonder over signalen dat sommige indivi-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 104, nr. 52

2

duele zorgverzekeraars een korting hebben toegepast op het budget van
verzekerden uit de doelgroep intensieve kindzorg.
In algemene zin geldt voor het kader wijkverpleging, waar intensieve
kindzorg onderdeel van is, een taakstelling. Op macro niveau is deze
ongeveer 12,5%. Zorgverzekeraars hebben ervoor gekozen om deze
korting zowel bij zorg in natura, als het pgb terug te laten komen.
In december vorig jaar heb ik de zorgverzekeraars opgeroepen om bij de
korting die zij wilden toepassen op de persoonsgebonden budgetten, oog
te hebben voor de individuele situatie van de verzekerde. Zorgverzekeraars Nederland heeft dit opgepakt en haar leden opgeroepen aandacht te
hebben voor individuele situaties om te voorkomen dat in verband met
een korting op het budget geen verantwoorde zorg meer kan worden
ingekocht (lees: met het gegeven budget niet voldoende zorg kan worden
ingekocht om verantwoord thuis te kunnen wonen). Zorgverzekeraars
Nederland heeft haar leden gevraagd waar nodig individueel maatwerk te
bieden en daarbij bijzondere aandacht te hebben voor kwetsbaren
groepen, zoals de doelgroep intensieve kindzorg.
Uiteindelijk is aan individuele zorgverzekeraars welke invulling zij hieraan
geven. Als een zorgverzekeraar ervoor heeft gekozen om een lager budget
toe te kennen en de verzekerde denkt daarmee niet uit te komen, dan staat
de gebruikelijke klachtenprocedure en, zo nodig, inschakeling van de
Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen (SKGZ) open.
Prestaties intensieve kindzorg
Voor intensieve kindzorg, geldt dat naast verpleging en verzorging ook
begeleiding, kortdurend verblijf en vervoer onder de Zvw-aanspraak
vallen. Door de Nederlandse Zorgautoriteit zijn alleen de prestaties
verpleging en verzorging beschreven. Hoewel duidelijk is dat begeleiding,
kortdurend verblijf en vervoer gedeclareerd mogen worden, is dat op dit
moment alleen mogelijk onder de prestatiebeschrijvingen verpleging en
verzorging. Bij zorg in natura leidt dit niet tot problemen, omdat zorgverzekeraars hierover bij de inkoop afspraken kunnen maken. Ik ben het met
Per Saldo en Zorgverzekeraars Nederland eens dat dit voor budgethouders lastig is bij het indienen van hun declaraties. Dat is wat mij
betreft een ongewenste situatie. Ik bekijk op dit moment met partijen op
welke wijze de bekostiging van de verpleging en verzorging, inclusief
intensieve kindzorg, vanaf 2016 vormgegeven kan worden. Ik neem dit
signaal daarbij mee.
Combinatie zorg in natura/pgb
De vraag of onder de Zvw een combinatie van zorg in natura en een pgb
mogelijk is onder de Zorgverzekeringswet is al vaker aan de orde geweest.
Ik merk dat daar in het veld nog steeds onduidelijkheid over bestaat,
daarom vind ik het van belang om dit nog eens op papier te zetten.
Ik wil benadrukken dat die mogelijkheid onder de Zvw zeker bestaat. Ik
ben er voorstander van dat zorgverzekeraars die mogelijkheid bieden,
omdat daarmee de keuzevrijheid van de verzekerde verder wordt
vergroot. Om die reden heb ik deze kwestie nogmaals onder de aandacht
gebracht van de zorgverzekeraars. Zorgverzekeraars Nederland zal dit met
haar leden bespreken en aan mij terugkoppelen.
De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
M.J. van Rijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 104, nr. 52

3