Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

31 066

Belastingdienst

Nr. 857

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 29 juni 2021
Op 22 juni heb ik uw Kamer de 7de Voortgangsrapportage Kinderopvangtoeslag (hierna: 7e VGR) toegestuurd (Kamerstuk 31 066, nr. 854). Hierin
heb ik uw Kamer toegezegd om voor het commissiedebat van 1 juli
aanstaande twee documenten met uw Kamer te delen. Ten eerste de
derde periodieke doorlichting van de Uitvoeringsorganisatie Herstel
Toeslagen (UHT), opgesteld door Andersson Elffers Felix (AEF)1, en ten
tweede het ongevraagd advies van de Bestuurlijke Adviesraad Kinderopvangtoeslag (BAK). Bijgevoegd bied ik het rapport en het advies aan uw
Kamer aan2.
Ik ben de BAK zeer erkentelijk voor haar inzet over de afgelopen periode
en haar betrokkenheid bij de uitvoering van de hersteloperatie toeslagen.
De BAK voorziet mij inmiddels ruim een jaar van gevraagd en ongevraagd
advies. Met het verstrijken van de deadline 1 mei, voor het uitbetalen van
de Catshuisregeling voor ouders die zich voor 15 februari gemeld hebben,
wil de BAK graag reflecteren op het proces rond de hersteloperatie. De
BAK heeft mij in een brief van 16 juni jl. verzocht het ongevraagde advies
ook aan uw Kamer toe te sturen.
In deze Kamerbrief treft u achtereenvolgens een samenvatting van
bevindingen en aanbevelingen van AEF (hoofdstuk 1) en de BAK
(hoofdstuk 2) en mijn reactie op beide documenten (hoofdstuk 3). Tevens
reageer ik daar op de brief van de VNG van 25 juni jl. over de samenwerking tussen UHT en gemeenten. De thema’s in deze documenten
liggen inhoudelijk in elkaars verlengde. Om die reden heb ik mijn reactie
op deze documenten in één hoofdstuk gebundeld.

1
2

kst-31066-857
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

1

1. Doorlichting UHT (periode februari tot juni 2021)
In juni 2020 heb ik aan uw Kamer toegezegd3om de hersteloperatie
toeslagen periodiek door te lichten. Het eerste doorlichtingsrapport
opgesteld door Boston Consultancy Group (BCG) ontving uw Kamer in
september 2020, het tweede doorlichtingsrapport opgesteld door
Andersson Elffers Felix (AEF) en bijgaand bij deze brief ontvangt uw
Kamer de derde doorlichting ook van AEF.
De hersteloperatie toeslagen heeft als doel dat gedupeerden zo snel en
goed mogelijk recht gedaan wordt en dat zij deze voor hen zo ingrijpende
periode voor zover enigszins mogelijk af kunnen sluiten en een nieuwe
start kunnen maken. UHT is een centrale organisatie in de uitvoering van
de hersteloperatie. De doorlichting van AEF richt zich dan ook grotendeels
op het werk en de producten van UHT, maar kijkt daarnaast ook naar de
drie commissies (Commissie van Wijzen, Commissie Werkelijke Schade
en de Bezwaarschriften Advies Commissie) die aan de hersteloperatie
meewerken. De doorlichting beslaat de periode februari 2021 tot en met
medio juni 2021.
AEF heeft in haar doorlichting zeven aspecten van de hersteloperatie in
beeld gebracht: dienstverlening, processen, sturing, personeel en cultuur,
commissies, samenwerking externe partijen en IV/IT. De doorlichting
wordt over drie maanden herhaald. AEF schetst scherp de dynamische
omgeving waarin UHT zich bevindt. Een omgeving met steeds meer
ouders die zich melden en een omgeving waarin de hersteloperatie steeds
verder verbreed wordt. Ouders ontvangen steeds meer brede hulp, die
een andere kennis en kunde van UHT vraagt die in de oorsprong niet
aanwezig was. Deze bredere hersteloperatie vraagt ook om het maken van
fundamentele keuzes in de aanpak. Dit zijn volgens AEF grotendeels
politieke keuzes die zich richten op «de balans in de verschillende eisen
van snelheid, zorgvuldigheid en het bieden van brede hulp».
Het analysebeeld dat AEF van UHT en haar omgeving schetst is breed en
goed herkenbaar. Ik haal er een aantal constateringen uit:
1. De combinatie van verwachtingen kan UHT onmogelijk waarmaken
In de afgelopen periode is het aantal financiële herstelregelingen flink
uitgebreid, evenals de omvang van de doelgroep voor het herstel.
Daarnaast wordt inmiddels brede hulp worden aangeboden om
zoveel mogelijk te voorzien in emotioneel herstel van gedupeerden.
UHT heeft stappen gezet in de doorontwikkeling van de uitvoeringsorganisatie, maar ziet zich gesteld voor onmogelijke politieke en
maatschappelijke verwachtingen. Deze verwachtingen jegens UHT
zijn een belangrijke risico voor de beheersbaarheid van de hersteloperatie. Daarmee vraagt de huidige situatie om een herijking van de
opdracht van UHT.
2. Zorgvuldigheid gaat ten koste van maatwerk. Er is een grote
diversiteit in de hulpvragen die gedupeerde ouders hebben. Dat is
zeker niet alleen een financiële hulpvraag, maar een bredere die zich
uitstrekt tot andere aspecten in de levens van de ouders. Maatwerk is
hierbij essentieel. Met de huidige aantallen aanmeldingen, is dat
maatwerk niet in alle gevallen te leveren voor UHT, wat leidt tot
ontevredenheid bij ouders.
3. De huidige inrichting van de Commissies draagt niet bij aan optimaal
herstel. Veel gedupeerde ouders gebruiken de mogelijkheden die er
zijn om aanspraak te maken op herstel aan. Dat is hun goed recht. Dit
leidt tot een grote werkvoorraad bij de Commissies. Deze werkvoorraad zal blijven toenemen als er meer integrale beoordelingen

3

Handelingen II 2019/20, nr. 84, item, 6

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

2

4.

hebben plaatsgevonden. De wachttijd voor de ouders op
behandeling/afronding van hun situatie zal hierdoor blijven toenemen.
Ook binnen UHT is er ruimte voor verbetering. Ondanks de dynamiek
laat UHT een zeer positieve ontwikkeling zien sinds de vorige
doorlichting. Evenwel is er ruimte voor verbetering. Er is te weinig
aandacht voor productiesturing, voor differentiatie in processen en
voor sturing op het brede herstel en het benodigde maatwerk. Ook
zou er meer aandacht moeten komen voor een professioneel
HR-beleid.

Deze bevindingen leiden voor AEF tot de volgende aanbevelingen:
1. Herijk de doelstellingen van de hersteloperatie en de opdracht van
UHT.
AEF concludeert dat een herijking nodig is. Zo moet een duidelijke
keuze gemaakt worden over de manier waarop en de voorwaarden
waaronder UHT haar regelingen kan uitvoeren. Daarnaast zou het
contact met de overheid in het kader van het herstel moeten bijdragen
aan het herstel van vertrouwen in die overheid. AEF stelt dat UHT
vereenzelvigd lijkt te worden met de hele hersteloperatie, terwijl voor
de uitvoering van brede hulp andere partijen, zoals de gemeenten, aan
zet zijn. In aanvulling op deze hoofdaanbevelingen, beveelt AEF het
volgende aan:
a. Werk zoveel mogelijk toe naar een integrale benadering en
duidelijke communicatie aan gedupeerden;
b. Voer nieuwe regelingen pas in na een uitvoeringstoets;
c. Benut de commissies zodat zij maximaal bijdragen aan herstel.
2. Investeer in een duurzame uitvoeringsorganisatie die is toegerust op
de opdracht.
AEF beveelt aan om parallel aan het maken van fundamentele keuzes
over de hersteloperatie, fors te investeren in UHT. Met slimme en
optimale processen moet de organisatie zo goed en snel mogelijk
regie voeren over het helpen van gedupeerden, en daarnaast voorzien
in financiële compensatie. Volgens AEF zou UHT benaderd moeten
worden als (staande) organisatie met een bijzondere opdracht. In
aanvulling op deze hoofdaanbevelingen, beveelt AEF het volgende
aan:
a. Stroomlijn het getrapte behandelproces en richt verschillende
afhandelingslijnen.
AEF beveelt aan om te onderzoeken of het mogelijk is om gedupeerden alleen te laten doorstromen naar de volgende stap in het
proces, als er een goede kans is dat dit toegevoegde waarde heeft
in hun herstel. Daarbij wordt aanbevolen om af te stappen van het
first-in-first-out principe en te differentiëren in processen tussen
groepen ouders.
b. Stuur intensiever op kwaliteit en niet-financieel herstel
AEF benadrukt het belang van duidelijkheid aan medewerkers over
de verwachtingen, met name bij het uitvoeren van niet-financieel
herstel.
c. Professionaliseer het HR-beleid
AEF adviseert een stabiel personeelsbestand te creëren dat is
gericht op meerjarige dienstverbanden dat past bij het karakter van
de opgave van de komende jaren.
d. Investeer in ontwikkeling van data- en informatievoorziening
AEF beveelt aan de uitvoerbaarheid van data-analyses te borgen en
voor realistische verwachtingen hieromtrent te zorgen.
In hoofdstuk 3 van deze brief reageer ik op deze constateringen en
adviezen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

3

2. Ongevraagd advies BAK
De Bestuurlijke Adviesraad Kinderopvangtoeslag (BAK) is een onafhankelijke raad, onder voorzitterschap van mw. J. Kriens, die mij gevraagd en
ongevraagd adviseert over het herstel van de problemen met de
kinderopvangtoeslag. De BAK bestaat uit leden met ervaring en kennis
van onder andere kinderopvang, crisismanagement, communicatie en
maatschappelijke besluitvorming. De gevraagde en ongevraagde adviezen
van de BAK helpen mij en de herstelorganisatie om het herstel voor
ouders te verbeteren. Daarvoor ben ik de leden van de BAK erkentelijk. In
dit ongevraagde advies heeft de BAK vier dilemma’s geformuleerd
waarlangs zij het herstel het afgelopen jaar hebben gevolgd: 1) erkenning
van onrecht en leed van ouders versus financiële compensatie voor
geleden schade, 2) continuïteit in de aanpak en benadering van ouders
versus wendbaarheid, 3) zorgvuldigheid versus snelheid en 4) zelf
uitvoeren versus partnerschap.
1. Erkenning van onrecht en leed van ouders versus financiële
compensatie
De BAK constateert dat de Catshuisregeling al veel ouders heeft geholpen.
Maar de BAK stelt tegelijkertijd vast dat financiële compensatie alléén
vaak geen voldoende voorwaarde is om verder te kunnen; voor herstel
van vertrouwen is ook een luisterend oor en gezaghebbende erkenning
nodig.
2. Continuïteit in de aanpak en benadering van ouders versus
wendbaarheid
De BAK observeert dat in de periode van voorjaar 2020 tot eind 2020 de
uitgangspunten in de aanpak van de hersteloperatie meermaals zijn
veranderd, veelal afgedwongen door interventies van de Tweede Kamer.
In elke fase heeft UHT zelf ook hoge verwachtingen geformuleerd over het
door haar te realiseren tempo van de afhandeling van zaken terwijl er juist
ook aandacht moet zijn voor de continuïteit van onderliggende principes.
De BAK constateert dat door omvangrijke beleidsveranderingen, de
uitvoeringsorganisatie nauwelijks in staat was om de uitvoering van de
hersteloperatie conform de door haarzelf gewekte verwachtingen uit te
voeren.
3. Zorgvuldigheid versus snelheid
De BAK merkt op dat snelheid en zorgvuldigheid vaak niet goed
samengaan, maar dat van UHT beide wordt gevraagd. De vereiste
snelheid vergroot de kans op fouten, en de BAK signaleert dat de
uitvoeringsorganisatie daar hard op afgerekend wordt. Tegelijkertijd vindt
de BAK dat UHT door de Catshuisregeling een brug heeft geslagen tussen
zorgvuldigheid en snelheid, omdat de groep ouders waarvoor een
persoonlijke benadering nodig is, door deze regeling fors kleiner is
geworden.
4. Zelf uitvoeren versus partnerschap.
Centraal in het herstel van vertrouwen staat voor de BAK dat verschillende overheidspartijen samen optrekken. Op dit punt is de BAK kritisch.
De BAK heeft waardering voor de inzet van UHT om gezamenlijk op te
treden met partners, maar de BAK constateert dat het probleem van de
getroffen ouders nog steeds wordt gezien als vooral een probleem van
UHT. Daarbij is de BAK van mening dat ook het optreden van UHT in een
aantal gevallen een voortvarende gezamenlijke aanpak bemoeilijkt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

4

Deze dilemma’s leiden voor de BAK tot onderstaande adviezen:
• Maak duidelijk dat Toeslagen in het kader van compensatie aan
gedupeerde ouders meer behelst dan alleen een financiële transactie;
• Pleit voor continuïteit in de aanpak van de hersteloperatie en zorg voor
consistentie in de onderliggende principes van die aanpak.
• Zet de persoonlijke benadering weer centraal, ook in de werkprocessen. Geef de pzb’ers voldoende professionele ruimte om hun werk te
kunnen doen.
• Laat je niet forceren tot het formuleren van hoge verwachtingen en
doe geen beloftes meer.
• Extern winnen is intern beginnen: maak dus werk van het denken en
doen vanuit de burger (en niet vanuit de regeling of het systeem).
Vertaal dat door in de werkprocessen van UHT, ook door een scheiding
aan te brengen tussen externe relatiemanagers en interne uitvoeringsmanagers.
• Investeer in partnerschap op basis van gelijkwaardigheid. Kies daarbij
voor regionale samenwerking, met (centrum- of koploper) gemeenten.
• De BAK adviseert om een gezamenlijk gezicht («regeringscommissaris») te vinden bij het uitvoeringsprogramma.
3. Reactie adviezen AEF en BAK
De dilemma’s en uitdagingen die de AEF en BAK beschrijven herken ik.
Deze zijn in lijn met mijn analyse van de hersteloperatie zoals ik die in de
7e VGR, en eerder in mijn tussentijdse update van de 6e VGR, met uw
Kamer gedeeld heb. In mijn Kamerbrief bij de 7e VGR heb ik de fundamentele uitdagingen geschetst waar de herstelorganisatie in den brede,
en UHT in het bijzonder zich voor gesteld zijn. UHT heeft in de afgelopen
periode een grote prestatie geleverd met de uitvoering van de Catshuisregeling. Tegelijkertijd is duidelijk dat met de huidige werkwijze, en ondanks
een maximale opschaling, UHT niet in staat zal zijn om alle ouders binnen
afzienbare termijn, in elk geval een jaar, integraal te beoordelen. Een
integrale beoordeling kost echt tijd. En de organisatie kunnen we niet te
ver opschalen, omdat hiermee de kwaliteit onder druk komt. Ten slotte zijn
er omvangrijke nieuwe groepen gedupeerden in beeld gekomen, zoals
kinderen, ex-partners en gedupeerden van andere toeslagen. Zij
verdienen ook een goede wettelijke regeling en zorgvuldige behandeling.
De combinatie van deze factoren maakt dat ik – ondanks de resultaten die
UHT heeft geboekt – de totale aanpak deze zomer tegen het licht wil
houden. De aanpak, zoals besproken met uw Kamer en verankerd in de
wet, ongewijzigd doorzetten is namelijk geen optie.
De adviezen van de AEF en BAK sterken mij in mijn overtuiging dat deze
herijking noodzakelijk is. De adviezen van de BAK en AEF bestrijken op
hoofdlijnen dezelfde drie thema’s: 1) een herijking van de herstelaanpak
en de rollen van de verschillende organisaties, 2) herstel dat verder gaat
dan financiële compensatie: dit vraagt aandacht en tijd, en 3) versterking
van de organisatie van UHT en de commissies. Daarom reageer ik
hieronder langs deze thema’s op de adviezen van zowel de BAK als AEF.
Vooraf wil ik wel graag benadrukken dat voor de bovengenoemde
hoofdlijnen geldt dat er geen gemakkelijke of «ideale» oplossingen
voorhanden zijn. De combinatie van de grote diversiteit aan schade en
situaties waarin gedupeerden zich bevinden, de tijd die het kost om deze
situaties van elkaar te onderscheiden en zwaar gedupeerden écht te
helpen. Zoals benoemd in de 7e VGR en besproken in het wetgevingsoverleg van 28 juni jl. is een herijking noodzakelijk, maar verandert niets
aan de fundamentele onderliggende dilemma’s, die ook deze zomer nog
zullen bestaan. Er is onvermijdelijk geruime tijd hiervoor nodig en er
moeten keuzes gemaakt worden tussen principes die ik het liefst allemaal

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

5

perfect zou willen realiseren, zoals snelheid, zorgvuldigheid, ruimhartigheid en recht doen aan alle persoonlijke behoeften.
3.1 Herijking van herstelaanpak en de rollen van de verschillende
organisaties
AEF en de BAK signaleren beiden dat de herstelorganisatie voor een zeer
uitdagende opdracht staat. AEF adviseert daarom een strategische
herijking van de opdracht van UHT. De BAK benadrukt tegelijkertijd het
belang van continuïteit en waarschuwt voor het formuleren van hoge
verwachtingen en beloftes. Zoals aangekondigd in de 7e VGR zal deze
zomer een herijking van UHT plaatsvinden. Deze herijking is noodzakelijk
om de nodige rust, reinheid en regelmaat voor in de eerste plaats de
ouders, maar ook voor de medewerkers van UHT mogelijk te maken. Deze
adviezen van AEF en de BAK sterken mij in mijn overtuiging dat deze
herijking noodzakelijk is en dat ik dit breed in samenwerking met
betrokken partijen moet doen.
AEF en de BAK vragen in hun adviezen nadrukkelijk aandacht voor de
noodzaak tot brede betrokkenheid en gedeelde verantwoordelijkheid voor
de hersteloperatie. Ik voel mij gesteund dat zowel AEF als ook de BAK
aanbevelen dat de bovengenoemde strategische herijking niet alleen een
taak is van en voor UHT. AEF merkt op dat veel partijen bereid zijn om
mee te werken in de herstelorganisatie, maar dat het ontbreekt aan
eigenaarschap en gedeeld verantwoordelijkheidsgevoel. Hoewel ik ervaar
dat alle partijen grote betrokkenheid tonen en bereidheid om te helpen
deze opdracht als een gezamenlijke opdracht uit te voeren, herken ik wel
dat samenwerking versterkt moet worden. De BAK adviseert om die reden
om te investeren in gelijkwaardige partnerschappen met alle betrokken
partijen, in het bijzonder de gemeenten. Ook deze aanbeveling neem ik ter
harte.
Het herstel van gedupeerde ouders vraagt om een gecoördineerde en
gezamenlijke aanpak van Rijk én gemeenten in partnerschap. De
afgelopen maanden is een interdepartementale en interbestuurlijke
structuur ingericht van waaruit de samenwerking steeds meer vorm krijgt,
onder meer via gezamenlijke werkgroepen en een hoog-ambtelijke
stuurgroep. Ik heb de ambitie om de samenwerking in deze structuur
verder te ontwikkelen zodat Rijk en gemeenten zij aan zij optrekken vanuit
een gedeelde verantwoordelijkheid voor het herstel van de ouders en een
gezamenlijke bijdrage aan herstel van vertrouwen in de overheid. Uit haar
brief van 25 juni jl. aan uw Kamer spreekt ook de betrokkenheid van de
VNG om als één overheid op te trekken bij de ondersteuning van ouders
bij een nieuwe start. Waarbij financiële compensatie aan de ouder wordt
gecombineerd met brede ondersteuning dichtbij. Bij de schuldenaanpak,
psychosociale problematiek of bijvoorbeeld problemen met wonen.
Alleen dan kunnen we ouders zo goed mogelijk bijstaan bij het verlichten
van het leed.
Specifiek wijst AEF ook op de noodzaak van goede uitvoeringstoetsen bij
nieuwe regelingen inzake de opdracht aan UHT. Ook deze aanbeveling
omarm ik. In de 7e VGR heb ik aangegeven dat alle veranderingen pas op
grote schaal doorgevoerd kunnen worden als vastgesteld is dat ze
verbeteringen zijn, en als er een zorgvuldige uitvoeringstoets is geweest
zodat we alle implicaties overzien. En dat veranderingen sowieso pas
doorgevoerd zullen worden nadat de keuzes en dilemma’s met uw Kamer
besproken zijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

6

3.2. Herstel is meer dan financiële compensatie: dit vraagt aandacht en
tijd
De BAK constateert dat voor veel ouders een financiële compensatie
noodzakelijk is om het leven weer op de rit te krijgen, maar dat dit geen
voldoende voorwaarde om verder te kunnen. De BAK adviseert daarom
om duidelijk te maken dat Toeslagen meer wil doen dan alleen een
financiële transactie. Ook AEF adviseert om intensiever te sturen op
niet-financieel herstel.
Ik onderschrijf de noodzaak om ouders breder te helpen en niet alleen
financieel te compenseren. Wat bredere hulp precies inhoudt, zal per
ouder verschillen. Zoals aangegeven in de 7e voortgangsrapportage acht
UHT het van groot belang dat de integrale behandelingen voor ouders
goed worden uitgevoerd. Door een betrokken persoonlijk zaakbehandelaar die volle aandacht geeft aan de behoeften en het verhaal van de
ouder. Dat kost tijd, maar die tijd helpt ouders echt. Ook in andere
onderdelen van het herstelproces zetten we stappen om meer ruimte te
creëren voor de persoonlijke aandacht die nodig is. Bij de lichte toets
vindt nu altijd persoonlijk contact plaats, zodat voor een grotere groep
ouders direct in de eerste stap duidelijkheid geboden kan worden en er
meer tijd is voor ouders waar de complexiteit groter is. De mogelijkheden
voor verdere versterking van deze aanpak worden betrokken bij de
herijking. Zoals benoemd in de 7e VGR neem ik ook de adviezen van de
Nationale ombudsman daarin mee.
De adviezen van AEF en de BAK sluiten ook aan bij de oproep van uw
Kamer in de motie Van Raan4 om het proces van heling centraal te zetten
bij het herstellen van de schade voor de slachtoffers, een aanbeveling die
de BAK ook doet in haar advies. Ik wil dit de komende periode oppakken
met alle partijen die hier een rol in kunnen en moeten spelen, zoals de
gemeenten en alle betrokken departementen. Een verklaring voor ouders
dat zij geen fraudeur zijn geweest bij de kinderopvangtoeslag is hierin een
belangrijke stap, maar ik zal ook onderzoeken welke (andere) benaderingen kunnen bijdragen aan het proces van heling. Zoals gemeld in mijn
Kamerbrief van 15 juni jl.5 en in de 7e Voortgangsrapportage van 22 juni
jl., voert UHT momenteel verschillende pilots uit hoe heling meer een plek
in de compensatie van ouders kan krijgen. Ik zal uw Kamer in de volgende
voortgangsrapportages informeren over de voortgang en uitkomsten van
de pilots en de opvolging binnen de hersteloperatie.
AEF stelt ook dat medewerkers van UHT beter gesteund kunnen worden
in het voeren van gesprekken met ouders over het niet-financiële herstel.
Ik ben het eens met de conclusie dat er veel aandacht moet blijven
uitgaan naar de investering in handvatten en instrumenten voor
persoonlijk zaakbehandelaars om ouders, waar nodig, ook niet-financiële
hulp te kunnen bieden. Tegelijkertijd is duidelijk dat dit een opdracht is
voor de gehele hersteloperatie en niet voor UHT alleen. Daarom zal ik mij
de komende tijd ook maximaal ervoor inzetten dat niet-financiële hulp
breder kan worden gefaciliteerd. Hiervoor zijn de eerste afspraken
gemaakt met de VNG, maar spreek ik graag met hen verder naar
aanleiding van de adviezen van AEF.

4
5

Kamerstuk 31 066 nr. 843
Antwoord op vragen van de leden Alkaya en Leijten over de motie Alkaya, Kamerstuk 31 066,
nr. 827

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

7

3.3 Verstevigen van de organisatie van UHT en de commissies
AEF doet verschillende aanbevelingen om de inrichting van de hersteloperatie te verstevigen zodat UHT is toegerust op haar opdracht. In het
bijzonder adviseert AEF om de getrapte aanpak verder uit te werken. Deze
aanpak voorziet in een toets in het kader van de Catshuisregeling voor
iedereen die zich aanmeldt. De Catshuisregeling heeft een belangrijke
eerste brug tussen «zorgvuldigheid» en «snelheid» gevormd, aldus AEF
en de BAK. Een snelle eerste betaling, met daarbij erkenning dat ouders
gedupeerd zijn en recht hebben op herstel, heeft ruimte gecreëerd voor
een langer proces voor de integrale behandeling, waarbij zorgvuldigheid
en heling centraal kunnen staan. Indien nodig is er na de integrale
behandeling nog de weg naar de Bezwaarschriftenadviescommissie en/of
de Commissie Werkelijke Schade. AEF acht een versterking van deze
aanpak nodig om te zorgen dat de Commissies maximaal kunnen
bijdragen aan volledig herstel. Deze aanbeveling onderschrijf ik. In de 7e
VGR heb ik een eerste stap voor versterking van deze aanpak aangekondigd
AEF doet daarnaast aanbevelingen die zien op het versterken van de
HR-functie, het ontwikkelingen van data- en informatievoorziening en het
stroomlijnen van de werkprocessen. Ook de BAK vraagt aandacht voor de
werkprocessen van UHT en beveelt aan een scheiding aan te brengen
tussen de interne uitvoeringsmanagers en de externe relatiemanagers.
Deze aanbevelingen zal ik meenemen in de aangekondigde herijking.
Daarbij onderzoek ik ook of en hoe differentiatie in verschillende behandelsporen kan helpen om beter in de behoeften van ouders te voorzien.
Zoals aangeven in de 7e VGR zal ik uw Kamer na de zomer over de
uitkomsten van deze herijking informeren. Eventuele budgettaire
gevolgen en dekking zullen middels een nader te bepalen begrotingswet
worden voorgelegd aan de Kamer.
De Staatssecretaris van Financiën,
A.C. Van Huffelen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 31 066, nr. 857

8