Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

32 192

Subsidiariteitstoets EU-voorstel Wijziging
Prospectusrichtlijn

Nr. 1

VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD TOT WIJZIGING VAN RICHTLIJN 2003/71/EG
BETREFFENDE HET PROSPECTUS DAT GEPUBLICEERD MOET
WORDEN WANNEER EFFECTEN AAN HET PUBLIEK WORDEN
AANGEBODEN OF TOT DE HANDEL WORDEN TOEGELATEN EN
RICHTLIJN 2004/109/EG BETREFFENDE DE TRANSPARANTIEVEREISTEN DIE GELDEN VOOR INFORMATIE OVER UITGEVENDE
INSTELLINGEN WAARVAN EFFECTEN TOT DE HANDEL OP EEN
GEREGLEMENTEERDE MARKT ZIJN TOEGELATEN
(COM(2009)491DEF)
Brussel, 23.9.2009

TOELICHTING
1. Achtergrond van het voorstel

1

http://www.cc.cec/sg_vista/cgi-bin/
repository/getdoc/COMM_PDF_COM_2007_
0023_F_NL_ACTE.pdf.
2
Richtlijn 2003/71/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 4 november 2003
betreffende het prospectus dat gepubliceerd
moet worden wanneer effecten aan het
publiek worden aangeboden of tot de handel
worden toegelaten en tot wijziging van
Richtlijn 2001/34/EG. PB L 345 van 31.12.2003,
blz. 64.

KST136178
0910tkkst32192-1
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

In januari 2007 heeft de Europese Commissie een aanvang gemaakt met
het actieprogramma ter vermindering van de administratieve lasten van
bestaande regelgeving in de Europese Unie, waarmee zij aangaf veel
belang te hechten aan betere regelgeving als onderdeel van de strategie
voor groei en werkgelegenheid1. Tijdens zijn bijeenkomst in maart 2007
heeft de Europese Raad overeenstemming bereikt over een gezamenlijk
door de EU en de lidstaten te realiseren vermindering van de administratieve lasten met 25% tegen 2012 opdat het concurrentievermogen van
ondernemingen in de Gemeenschap wordt versterkt. Daarenboven dient
de Commissie overeenkomstig artikel 31 van de Prospectusrichtlijn2 vijf
jaar na de datum van inwerkingtreding ervan een evaluatie van de toepassing van genoemde richtlijn te verrichten en, in voorkomend geval,
herzieningsvoorstellen in te dienen. Vijf jaar na de inwerkingtreding van
de richtlijn is het oordeel over de algemene gevolgen ervan globaal
genomen positief.
Ondanks dit globale succes is de richtlijn aangemerkt als een besluit dat
tot een aantal rechtsonzekerheden en ongerechtvaardigde belastende
vereisten aanleiding geeft die in hogere kosten en inefficiënties resulteren
en het daardoor moeilijker maken voor ondernemingen en financiële
intermediairs in de EU om middelen op de effectenmarkten aan te trekken.
Voorts moet de samenvatting van het prospectus eenvoudiger en lees-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

1

1

De herziening van de Prospectusrichtlijn
overlapt niet met de werkzaamheden die in
het kader van de mededeling van de Commissie over pakketproducten voor retailbeleggingen moeten worden verricht, omdat deze
werkzaamheden betrekking zullen hebben op
verschillende categorieën van retailbeleggingsproducten (zoals unit-linked levensverzekeringen, beleggingsfondsen, bepaalde structured notes en certificaten) die buiten de
werkingssfeer van de Prospectusrichtlijn
vallen en waarvoor niet hetzelfde niveau van
beleggersbescherming geldt als momenteel
door de Prospectusrichtlijn wordt geboden.
2
COM(2009) 114 definitief van 4 maart 2009.
3
Het CEER is een onafhankelijke adviesgroep
van de Europese Commissie, bestaande uit de
nationale toezichthouders voor de EU-effectenmarkten. Zie Besluit 2009/77/EG van de
Commissie van 23 januari 2009 tot instelling
van het Comité van Europese effectenregelgevers. PB L 25 van 23.10.2009, blz. 18. Het
CEER heeft tot taak de coördinatie tussen
effectenregelgevers te verbeteren, op te
treden als een adviesgroep die de Europese
Commissie bijstaat, en een consistentere en
tijdige uitvoering van de communautaire
wetgeving in de lidstaten te garanderen.
4
De ESME is een adviesorgaan van de
Commissie, bestaande uit op de effectenmarkten actief zijnde personen en deskundigen ter zake. De deskundigengroep is in
april 2006 door de Commissie in het leven
geroepen en opereert op basis van Besluit
2006/288/EG van de Commissie van 30 maart
2006 tot oprichting van een Europese deskundigengroep voor effectenmarkten die tot taak
heeft juridisch en economisch advies te
verstrekken over de toepassing van de
EU-effectenrichtlijnen. PB L 106 van 19.4.2006,
blz. 14–17.
5
Het CSES is een particulier adviesbureau dat
de studie heeft uitgevoerd in reactie op een
verzoek om dienstverlening in het kader van
de raamovereenkomst voor de evaluatie en
effectbeoordeling van de werkzaamheden van
het directoraat-generaal Interne markt en
diensten.
6
De Commissie heeft 121 bijdragen ontvangen. Deze reacties, met uitzondering van die
welke als vertrouwelijk zijn aangemerkt, zijn te
vinden op: http://ec.europa.eu/internal_market/
consultations/2009/prospectus_en.htm.
7
De effectbeoordeling is te vinden op de
volgende website: AAA.
8
Richtlijn 2004/39/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten voor financiële instrumenten,
tot wijziging van de Richtlijnen 85/611/EEG en
93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn
2000/12/EG van het Europees Parlement en de
Raad en houdende intrekking van Richtlijn
93/22/EEG van de Raad. PB L 145 van
30.4.2004, blz. 1–44.

baarder worden gemaakt teneinde beleggers een nog betere bescherming
te bieden en aldus doeltreffend op de heersende financiële crisis te
reageren. Deze herziening strookt met de benadering die moet worden
gevolgd volgens de mededeling van de Commissie over pakketproducten
voor retailbeleggingen, waarin ervoor wordt gepleit om voor een breed
scala aan categorieën van retailbeleggingsproducten horizontale vereisten
voor precontractuele informatie en verkooppraktijken in te voeren1. De
hoofddoelstelling van het onderhavige voorstel bestaat erin de toepassing
van de richtlijn te vereenvoudigen en te verbeteren, de efficiëntie ervan te
verhogen en het internationale concurrentievermogen van de EU te versterken, waarbij tegelijkertijd rekening wordt gehouden met het belang van de
verhoging van het niveau van beleggersbescherming dat door de richtlijn
wordt geboden, en ervoor wordt gezorgd dat de verstrekte informatie
toereikend en adequaat is om aan de behoeften van kleine beleggers te
voldoen, met name in de context van de turbulentie die in 2007 op de
financiële markten is ontstaan. Deze herziening past in het kader van het
Europees economisch herstelplan en de hervorming van de financiële
diensten die in de mededeling van 4 maart aan de Europese voorjaarsraad
met als titel «Op weg naar Europees herstel»2 zijn aangekondigd.
2. Raadpleging van belanghebbende partijen
Het voorstel is het resultaat van een uitvoerige en continue dialoog met
en raadpleging van alle belangrijke belanghebbenden, zoals onder meer
effectentoezichthouders enregelgevers, marktdeelnemers en consumenten. Het berust op de opmerkingen en analyses die zijn opgenomen in de
verslagen die door het Comité van Europese effectenregelgevers (CEER)3
en de Europese deskundigengroep voor effectenmarkten (European Securities Markets Expert Group – ESME)4 zijn gepubliceerd. In het voorstel is
ook gebruikgemaakt van de bevindingen van een studie van het Centre for
Strategy & Evaluation Services (CSES)5. Van 9 januari tot en met 10 maart
2009 heeft op internet een openbare raadpleging plaatsgevonden6.
3. Effectbeoordeling
Overeenkomstig haar beleid voor betere regelgeving heeft de Commissie
een effectbeoordeling7 van de beleidsalternatieven verricht. Voor de
volgende kwesties zijn beleidsopties onderzocht:
– uiteenlopende definities van «gekwalificeerde beleggers» in artikel 2,
lid 1, onder e), van de richtlijn en «professionele cliënten» in bijlage II,
deel II, van de MiFID8;
– beperking van de in artikel 2, lid 1, onder m), geboden keuze van de
lidstaat van herkomst voor instellingen die effecten zonder aandelenkarakter met een nominale waarde per eenheid van minder dan 1 000
EUR uitgeven;
– verduidelijking van de vereisten van artikel 3, lid 2, van de richtlijn in
geval van de doorplaatsing van effecten via financiële intermediairs
(«retail cascade»);
– de in artikel 4, lid 1, onder e), van de richtlijn vervatte regeling voor
aandelenplannen voor werknemers;
– werking van de samenvatting van het prospectus;
– belastende informatieverplichtingen in het geval van claimemissies
van beursgenoteerde ondernemingen, aanbiedingen van door kredietinstellingen uitgegeven effecten zonder aandelenkarakter boven het in
artikel 1, lid 2, onder j), van de richtlijn vermelde grensbedrag en
aanbiedingen van effecten door uitgevende instellingen met beperkte
beurswaarde;
– ontbreken van geharmoniseerde aansprakelijkheidsregels in artikel 6
van de richtlijn;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

2

–
–
–
–

–

belastende openbaarmakingsregeling voor overheidsgarantieregelingen;
overlappende informatieverplichtingen in artikel 10 van de richtlijn;
in artikel 14 van de richtlijn vastgelegde vereisten ten aanzien van de
beschikbaarstelling van het prospectus in de vorm van een drukwerk;
verduidelijking van de verplichting om een prospectus aan te vullen en
van de uitoefening van het in artikel 16 van de richtlijn vastgelegde
recht tot intrekking van de aanvaarding;
in artikel 18 van de richtlijn vastgelegde vereisten ten aanzien van de
vertaling van de samenvatting van het prospectus.

Elke beleidsoptie is beoordeeld in het licht van de volgende criteria:
beleggersbescherming, consumentenvertrouwen, doeltreffendheid,
duidelijkheid en rechtszekerheid, en vermindering van onevenredige en
administratieve lasten.
4. Vereenvoudiging
Het voorstel is opgenomen in het lopend programma van vereenvoudigingsmaatregelen die in 2009 door de Commissie moeten worden goedgekeurd. De vereenvoudiging levert aanzienlijke voordelen op en tegelijkertijd blijft het door de richtlijn geboden niveau van beleggersbescherming behouden. De verlichting van de informatieverplichtingen voor
ondernemingen met beperkte beurswaarde kan naar verwachting elke
twee jaar in een totale besparing van 173 miljoen EUR resulteren. Regels
die tot dubbele transparantieverplichtingen leiden worden afgeschaft,
waardoor ondernemingen in totaal 30 miljoen EUR aan onnodige kosten
uitsparen. Door aandelenplannen voor werknemers van de prospectusplicht vrij te stellen, zal ruim 18 miljoen EUR worden bespaard. De vermindering van de informatieverplichtingen bij het aantrekken van kapitaal via
claimemissies zal een besparing van bijna 80 miljoen EUR opleveren.
Doordat bij overheidsgarantieregelingen geen gedetailleerde gegevens
over de financiële situatie van de garant behoeven te worden verstrekt, zal
nog eens 812 000 EUR worden bespaard. De totale potentiële kostenbesparingen van al deze maatregelen samen worden op niet minder dan
302 miljoen EUR per jaar geraamd.
In een advies van 18 september 2008 heeft de Groep van onafhankelijke
belanghebbenden op hoog niveau inzake administratieve lasten onder het
voorzitterschap van de heer Stoiber de Europese Commissie aangeraden
te overwegen de volgende verplichtingen af te schaffen: i) de in artikel 14,
lid 2, neergelegde verplichting voor de aanvrager van de toelating tot de
handel of voor de financiële intermediairs die effecten plaatsen of verkopen om op verzoek van de belegger of de aanbieder kosteloos een
papieren versie van het prospectus te verstrekken, omdat de verplichting
volgens een groep belanghebbenden uit de sector geen toegevoegde
waarde heeft en de elektronische informatieverstrekking volstaat voor een
doeltreffend toezicht; en ii) de in artikel 19, lid 3, neergelegde verplichting
om in geval van grensoverschrijdende aanbiedingen een vertaling van de
samenvatting te verstrekken, omdat een groep belanghebbenden uit de
sector dit vereiste onnodig vindt en ervoor pleit de taalregeling voor de
gehele interne markt te harmoniseren.
De afschaffing van de verplichting om een papieren versie van het prospectus te verstrekken zou weliswaar een positief effect sorteren doordat
de administratieve lasten worden verminderd voor de persoon die het
prospectus aan de belegger moet bezorgen (de aanbieder, de aanvrager
van de toelating tot de handel of de financiële intermediairs die de
effecten plaatsen of verkopen), maar vanwege de bestaande digitale kloof
zou een dergelijke afschaffing in een lager niveau van beleggers-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

3

bescherming resulteren, namelijk ingeval de belegger geen toegang heeft
tot internet. De afschaffing van deze verplichting zou dan ook negatieve
gevolgen hebben voor het consumentenvertrouwen, omdat zij zou leiden
tot discriminatie tussen beleggers die internettoegang hebben en beleggers die geen internettoegang hebben.
De afschaffing van de bij grensoverschrijdende aanbiedingen geldende
verplichting om de samenvatting van het prospectus te vertalen zou weliswaar de aan dergelijke aanbiedingen verbonden administratieve lasten
verminderen omdat de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van
het prospectus de kosten van de vertalingen zou uitsparen, maar zij zou
daarentegen bijzonder nadelige gevolgen hebben voor de bescherming
van de beleggers. Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van de Prospectusrichtlijn beschrijft de samenvatting van het prospectus immers de belangrijkste kenmerken van en risico’s verbonden aan de uitgevende instelling,
de eventuele garant en de effecten. Ingeval het prospectus via het «Europees paspoort» ook geldt voor landen waar de beleggers de taal waarin
het prospectus is opgesteld niet machtig zijn, is het van essentieel belang
dat beleggers ten minste de samenvatting van het prospectus ontvangen
in een taal die zij kunnen begrijpen. De eventuele afschaffing van deze
verplichting zou het consumentenvertrouwen dan ook ondermijnen
omdat zij indruist tegen de hoofddoelstelling van de Prospectusrichtlijn:
beleggers alle nodige informatie verstrekken om hen in staat te stellen
met kennis van zaken een beleggingsbeslissing te nemen (artikel 5 van de
Prospectusrichtlijn).
5. Juridische elementen van het voorstel
5.1. Rechtsgrondslag
Het voorstel is gebaseerd op de artikelen 44 en 95 van het EG-Verdrag.
5.2. Subsidiariteit en evenredigheid
Een richtlijn tot wijziging van de bestaande richtlijn is het meest geschikte
instrument. De doelstellingen van het voorstel kunnen overeenkomstig
het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel, zoals neergelegd in
artikel 5 van het EG-Verdrag, niet voldoende door de lidstaten worden
verwezenlijkt en kunnen derhalve beter door de Gemeenschap worden
verwezenlijkt. Met het voorstel wordt meer in het bijzonder beoogd de
rechtszekerheid en efficiëntie van de prospectusregeling te vergroten en
de onevenredige en administratieve lasten te verminderen die wegen op
ondernemingen die in de Gemeenschap kapitaal willen aantrekken.
Aangezien aanbiedingen van effecten een grensoverschrijdende dimensie
kunnen hebben, kan deze exercitie beter door de Gemeenschap worden
aangepakt: een consistente benadering is van essentieel belang om
regelgevingsarbitrage in de lidstaten en concurrentieverstoringen op de
diverse markten te vermijden. Het voorstel strookt met het evenredigheidsbeginsel omdat bij alle aangereikte oplossingen kostenefficiëntie voor
ogen staat, en gaat niet verder dan nodig is om de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken.
5.3. Nadere uitleg van het voorstel, per hoofdstuk of per artikel
5.3.1. Artikel 1, lid 2, onder h) en j), artikel 1, lid 4, en artikel 3, lid 2, onder
e)
De wijze waarop de grensbedragen van aanbiedingen in de richtlijn
worden berekend, kan in de diverse lidstaten tot uiteenlopende interpretaties leiden. Om zekerheids- en efficiëntieredenen dient derhalve te worden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

4

verduidelijkt dat de in de artikel 1, lid 2, onder h) en j), en artikel 3, lid 2,
onder e), van de richtlijn vermelde totale tegenwaarde van de aanbiedingen op Gemeenschapsbrede basis en niet per land dient te worden
berekend. Aangezien de in de richtlijn vastgelegde grensbedragen bovendien na verloop van tijd achterhaald kunnen zijn, moet de Commissie de
bevoegdheid krijgen om uitvoeringsmaatregelen met betrekking tot deze
grensbedragen vast te stellen teneinde met de technische ontwikkelingen
op de financiële markten rekening te houden en een eenvormige toepassing van de richtlijn te garanderen. Deze maatregelen, die niet-essentiële
onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen,
moeten worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/
468/EG bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
5.3.2. Artikel 2, lid 1, onder e)
De in artikel 2, lid 1, onder e), punten i), ii) en iii), van de richtlijn vastgelegde definitie van «gekwalificeerde beleggers» verschilt van de in bijlage
II, deel II, van de MiFID voorkomende definitie van «professionele
cliënten», waardoor beleggingsondernemingen niet van hun categorieindeling voor een onderhandse plaatsing kunnen gebruikmaken en dus
niet kunnen profiteren van de vrijstelling waarin artikel 3, lid 2, onder a),
van de richtlijn voorziet. Dit resulteert in complexiteit en kosten voor
beleggingsondernemingen bij onderhandse plaatsingen: een onderneming moet controleren of haar professionele cliënten als gekwalificeerde
beleggers zijn geregistreerd of moet ervan afzien effecten bij haar professionele cliënten te plaatsen. Deze situatie beperkt het vermogen van uitgevende instellingen om tot onderhandse plaatsingen bij sommige categorieën ervaren individuele beleggers over te gaan. Aangezien er uit het
oogpunt van de beleggersbescherming geen enkele reden is waarom de
definitie van geavanceerde beleggers in beide richtlijnen uiteenloopt, is
het beleggingsondernemingen en kredietinstellingen voortaan toegestaan
natuurlijke of rechtspersonen die zij overeenkomstig bijlage II, deel II, van
de MiFID als professionele cliënten of in aanmerking komende tegenpartijen beschouwen, in het kader van onderhandse plaatsingen van effecten
als gekwalificeerde beleggers te behandelen.
5.3.3. Artikel 2, lid 1, onder m), punt ii)
Voor emissies van effecten zonder aandelenkarakter met een nominale
waarde per eenheid van minder dan 1 000 EUR beperkt artikel 2, lid 1,
onder m), punt ii), de keuze van de lidstaat van herkomst (uit de lidstaten
waar de uitgevende instelling haar statutaire zetel heeft, waar de effecten
tot de handel op een gereglementeerde markt zullen worden toegelaten of
waar de effecten aan het publiek worden aangeboden). Indien de nominale waarde per eenheid minder dan 1 000 EUR bedraagt, bepaalt de
richtlijn immers dat de lidstaat van herkomst de lidstaat is waar de uitgevende instelling haar statutaire zetel heeft. Dit drempelbedrag levert praktische problemen op voor uitgevende instellingen van effecten zonder
aandelenkarakter omdat deze instellingen zich verplicht kunnen zien meerdere prospectussen voor één enkele emissie op te stellen, namelijk een
prospectus voor een emissieprogramma waarbij onder het drempelbedrag wordt gebleven en een ander prospectus voor de overige emissieactiviteiten waarbij dat drempelbedrag eventueel wordt overschreden.
Bovendien kan het drempelbedrag niet worden toegepast op bepaalde
gestructureerde producten waarvoor geen nominale waarde per eenheid
is vastgesteld. Teneinde een efficiëntere en flexibelere emissie van schuldtitels in de Gemeenschap mogelijk te maken, dient de ten aanzien van de
bepaling van de lidstaat van herkomst geldende beperking voor emissies
van effecten zonder aandelenkarakter met een nominale waarde per
eenheid van minder dan 1 000 EUR dan ook te worden afgeschaft.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

5

Een dergelijke wijziging zou geen concrete risico’s uit het oogpunt van de
beleggersbescherming met zich meebrengen omdat de kenmerken van en
risico’s verbonden aan effecten zonder aandelenkarakter niet afhankelijk
zijn van de nominale waarde per eenheid van de effecten die worden
aangeboden of op een gereglementeerde markt worden verhandeld.
Aangezien uitgevende instellingen als gevolg van dit voorstel in de
toekomst voor alle effecten zonder aandelenkarakter, ongeacht de nominale waarde per eenheid, de lidstaat van herkomst zullen mogen kiezen,
zal deze momenteel door de richtlijn geboden keuzemogelijkheid voor
«effecten zonder aandelenkarakter die recht geven op het verkrijgen van
ongeacht welke verhandelbare effecten of op het ontvangen van een
geldbedrag, door middel van conversie of door uitoefening van de
daaraan verbonden rechten, op voorwaarde dat de uitgevende instelling
van de effecten zonder aandelenkarakter niet de uitgevende instelling is
die de onderliggende effecten heeft uitgegeven, of een entiteit die tot de
groep van die uitgevende instelling behoort», niet meer nodig zijn. Het in
artikel 2, lid 1, onder i), punt i), van Richtlijn 2004/109/EG vastgelegde
mechanisme voor de bepaling van de lidstaat van herkomst en de
lidstaten van ontvangst dient tevens dienovereenkomstig te worden
gewijzigd.
5.3.4. Artikel 3, lid 2
Krachtens artikel 3, leden 1 en 3, moet een prospectus worden gepubliceerd wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden en wanneer
effecten tot de handel op een gereglementeerde markt worden toegelaten.
In artikel 3, lid 2, wordt een aantal omstandigheden opgesomd waarin een
aanbieding van effecten aan het publiek van de prospectusplicht is vrijgesteld. De onduidelijkheid van artikel 3, lid 2, lijkt echter problemen voor
uitgevende instellingen te veroorzaken op sommige markten waar effecten via «retail cascade» worden verspreid. «Retail cascade» is een
verschijnsel dat zich gewoonlijk voordoet wanneer effecten aan beleggers
(die geen gekwalificeerde beleggers zijn) worden verkocht door intermediairs en niet rechtstreeks door de uitgevende instelling. Het is met name
onduidelijk hoe de verplichting om een prospectus op te stellen en te
actualiseren en hoe de verantwoordelijkheids- en aansprakelijkheidsbepalingen van toepassing zijn wanneer effecten door de uitgevende instelling
bij financiële intermediairs worden geplaatst en vervolgens over een
periode die vele maanden in beslag kan nemen, soms via een of meer
extra lagen van intermediairs aan kleine beleggers worden doorverkocht.
Een geldig prospectus, dat door de uitgevende instelling of de aanbieder
is opgesteld en dat bij de definitieve plaatsing van effecten via financiële
intermediairs of bij een doorverkoop van effecten beschikbaar is voor het
publiek, moet voldoende informatie bevatten opdat beleggers met kennis
van zaken beleggingsbeslissingen kunnen nemen. Het dient financiële
intermediairs die de effecten plaatsen of doorverkopen, derhalve te
worden toegestaan van het door de uitgevende instelling of de aanbieder
gepubliceerde oorspronkelijke prospectus gebruik te maken zolang dit
geldig is en naar behoren is aangevuld in overeenstemming met artikel 9,
en de uitgevende instelling of de aanbieder verantwoordelijk voor de
opstelling van dit prospectus in het gebruik ervan toestemt. In een dergelijk geval mag geen ander prospectus worden geëist. Ingeval de uitgevende instelling of de aanbieder verantwoordelijk voor de opstelling van
een dergelijk oorspronkelijk prospectus echter niet in het gebruik ervan
toestemt, dient de financiële intermediair verplicht te zijn een nieuw prospectus te publiceren. De financiële intermediair kan eventueel van het
oorspronkelijke prospectus gebruikmaken door de relevante delen ervan
door middel van verwijzing in zijn nieuwe prospectus op te nemen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

6

5.3.5. Artikel 4, lid 1, onder e)
Artikel 4, lid 1, onder e), voorziet specifiek in een vrijstelling van de
prospectusplicht voor aanbiedingen van effecten aan werknemers, mits
aan de volgende beide voorwaarden is voldaan: i) effecten van de uitgevende instelling moeten tot de handel op een gereglementeerde markt
zijn toegelaten; en ii) er moet een document beschikbaar worden gesteld
dat informatie bevat betreffende het aantal en de aard van de effecten en
de redenen voor en de bijzonderheden van de aanbieding. Deze vrijstelling geldt niet op gelijke wijze voor alle werknemers, maar resulteert in
een minder gunstige situatie voor werknemers van twee categorieën
ondernemingen, namelijk ondernemingen uit derde landen die geen notering op een gereglementeerde markt in de EU hebben en niet-beursgenoteerde EU-ondernemingen of EU-ondernemingen waarvan effecten op
een «beursgereguleerde» EU-markt worden verhandeld. Uitgevende
instellingen uit derde landen die geen notering op een gereglementeerde
markt hebben, kunnen niet van de vrijstelling gebruikmaken omdat het
concept «gereglementeerde markt» krachtens artikel 4, lid 1, punt 14, van
de MiFID per definitie beperkt is tot de EU. Ook voor niet-beursgenoteerde
EU-ondernemingen of EU-ondernemingen waarvan effecten op beursgereguleerde EU-markten worden verhandeld is het onmogelijk om aan
de bovenbeschreven voorwaarde te voldoen, omdat zij evenmin over een
notering op een gereglementeerde markt als omschreven in de toepasselijke MiFID-definitie beschikken. De verplichting om voor dergelijke
aanbiedingen een volledig prospectus op te stellen, is niet alleen geen
doeltreffend middel om werknemers over de risico’s en voordelen van dat
zeer bijzondere type aanbieding te informeren, maar brengt voor werkgevers ook buitensporige kosten met zich mee die uit het oogpunt van de
beleggersbescherming niet gerechtvaardigd zijn. De vrijstelling waarin
artikel 4, lid 1, onder e), met betrekking tot aandelenplannen voor werknemers voorziet, dient derhalve te worden uitgebreid tot aandelenplannen
voor werknemers van ondernemingen die niet op een gereglementeerde
markt zijn genoteerd.
5.3.6. Artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, en artikel 7
De samenvatting van het prospectus is in de praktijk een essentiële bron
van informatie voor kleine beleggers bij het nemen van hun beleggingsbeslissingen. Zij dient dan ook kort, eenvoudig en begrijpelijk te zijn voor
de beoogde beleggers. Zij dient hoofdzakelijk de kerngegevens te
bevatten en mag niet beperkt zijn tot een van tevoren bepaald aantal
woorden. Bovendien moet de inhoud van de samenvatting van dien aard
zijn dat een vergelijking mogelijk is met andere beleggingsproducten die
gelijkenis vertonen met het beleggingsvoorstel dat in het prospectus is
beschreven. Een uitgebreidere samenvatting zal voor een beter evenwicht
zorgen tussen de noodzaak beleggers de nodige bescherming te bieden
en de noodzaak kleine beleggers een begrijpelijk document ter hand te
stellen. Een dergelijke samenvatting zal er tevens voor zorgen dat de
beoogde kleine beleggers met kennis van zaken beleggingsbeslissingen
kunnen nemen. Het logische gevolg van een uitgebreidere samenvatting
is dat daaraan wettelijke aansprakelijkheid wordt verbonden, niet alleen
als deze samenvatting misleidend, onjuist of inconsistent is wanneer zij
samen met de andere delen van het prospectus wordt gelezen, maar ook
als zij niet de kerngegevens bevat die beleggers in staat stellen met kennis
van zaken beleggingsbeslissingen te nemen en de effecten met andere
beleggingsproducten te vergelijken.
In het geval van claimemissies is het mogelijk dat de kosten die aan de
opstelling van een volledig prospectus verbonden zijn, niet gerechtvaardigd zijn omdat bestaande aandeelhouders reeds de initiële beslissing

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

7

hebben genomen om in de betrokken onderneming te investeren en er
dus vertrouwd mee zouden moeten zijn. Bovendien kunnen de informatieverplichtingen van de richtlijn volgens sommige belanghebbenden uit de
sector ook te belastend zijn en te veel kosten met zich meebrengen voor
ondernemingen met een kleinere beurswaarde bij aanbiedingen van ten
minste 2 500 000 EUR, alsook voor kleine kredietinstellingen bij aanbiedingen van in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde effecten zonder aandelenkarakter van ten minste 50 000 000 EUR. Deze belanghebbenden hebben
erop gewezen dat deze grensbedragen in de praktijk te laag zijn en het
daardoor moeilijker maken voor de genoemde categorieën uitgevende
instellingen om in de EU middelen aan te trekken. Deskundigen uit consumentenkringen hebben evenwel benadrukt dat de invoering van een
«miniprospectus» dat eventueel beter op de behoeften en de omvang van
kleine ondernemingen is toegesneden, in de eerste plaats hetzelfde
niveau van beleggersbescherming moet garanderen, ongeacht de
omvang van de uitgevende instelling. Teneinde grensoverschrijdende
claimemissies efficiënter te laten verlopen en de informatieverschaffing
aan de omvang van de uitgevende instellingen (met name kredietinstellingen die de in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde effecten uitgeven,
waarbij de aanbieding onder of boven het in deze bepaling vastgelegde
grensbedrag ligt, en ondernemingen met beperkte beurswaarde) aan te
passen, dient voor dergelijke aanbiedingen een evenredige openbaarmakingsregeling in de richtlijn te worden opgenomen, terwijl tegelijkertijd
een hoog niveau van beleggersbescherming wordt gehandhaafd.
5.3.7. Artikel 8

1

Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie van 29 april 2004 tot uitvoering van
Richtlijn 2003/71/EG van het Europees
Parlement en de Raad wat de in het prospectus te verstrekken informatie, de vormgeving
van het prospectus, de opneming van informatie door middel van verwijzing, de publicatie van het prospectus en de verspreiding
van reclame betreft. PB L 149 van 30.4.2004,
blz. 1.

Overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder d), van de richtlijn is deze niet van
toepassing op effecten die onvoorwaardelijk en onherroepelijk gegarandeerd zijn door een lidstaat. Krachtens artikel 1, lid 3, van de richtlijn
beschikt een uitgevende instelling waarvan de effecten door een lidstaat
zijn gegarandeerd, over de mogelijkheid toch een prospectus op te stellen
zodat zij van het Europees paspoort kan profiteren om in de Gemeenschap tot een grensoverschrijdende aanbieding over te gaan. In een
dergelijk geval schrijft artikel 5, lid 1, van de richtlijn voor dat het prospectus gegevens moet bevatten over de uitgevende instelling, de effecten
en de garant van de aanbieding. Wanneer een aanbieding van effecten
door een derde partij is gegarandeerd, moet de uitgevende instelling
overeenkomstig bijlage VI bij de Prospectusverordening1 in het prospectus gegevens over de aard en draagwijdte van de garantie en over de
garant verstrekken. In deze bijlage is met name het volgende bepaald: «De
garant verstrekt dezelfde informatie over zichzelf als de uitgevende instelling van hetzelfde type effect dat het voorwerp van de garantie uitmaakt».
In het geval van door een lidstaat gegarandeerde effecten moet de uitgevende instelling derhalve de bij de bijlagen VI en XVI van de Prospectusverordening voorgeschreven gegevens over de garant verstrekken om
van de paspoortregeling te kunnen profiteren. Aangezien de lidstaten
evenwel ruime informatie over hun financiële situatie verstrekken en deze
informatie doorgaans voor het publiek beschikbaar is, levert de voor de
uitgevende instelling geldende verplichting om in het prospectus de bij de
bijlagen VI en XVI van de Prospectusverordening voorgeschreven gegevens over de als garant optredende lidstaten te verschaffen, geen meerwaarde op voor beleggers. Het moet instellingen die door een lidstaat
gegarandeerde effecten uitgeven, bijgevolg worden toegestaan de informatie over een dergelijke garant niet te vermelden wanneer zij overeenkomstig artikel 1, lid 3, van de richtlijn een prospectus opstellen.
5.3.8. Artikel 9 en artikel 14, lid 4
Krachtens artikel 9 van de richtlijn is een prospectus, basisprospectus en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

8

registratiedocument geldig gedurende een periode van ten hoogste twaalf
maanden. Aangezien deze documenten momenteel overeenkomstig
artikel 16 van de richtlijn kunnen worden aangevuld of overeenkomstig
artikel 12 van de richtlijn kunnen worden geactualiseerd, is er geen risico
dat zij achterhaald zullen raken. Gezien de tijd en de kosten die de opstelling en goedkeuring van een prospectus vergen, dient de geldigheidstermijn van twaalf maanden van een prospectus, basisprospectus en registratiedocument derhalve te worden verlengd tot 24 maanden, mits deze
documenten naar behoren worden aangevuld. Artikel 14, lid 4, moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.
5.3.9. Artikel 10, artikel 11, lid 1, en artikel 12, lid 2
Als gevolg van de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/109/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de
transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn
toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG1 is de in artikel 10 van
de richtlijn neergelegde verplichting voor de uitgevende instelling om
jaarlijks een document te verstrekken dat alle gegevens bevat of naar alle
gegevens verwijst die in de twaalf maanden vóór de openbaarmaking van
het prospectus zijn gepubliceerd, een overbodige verplichting geworden
die derhalve dient te worden afgeschaft. Artikel 11, lid 1, van de richtlijn
en artikel 2, lid 1, onder i), punt i), van Richtlijn 2004/109/EG moeten dienovereenkomstig worden gewijzigd, voor zover zij naar artikel 10 verwijzen.
Bovendien moet het registratiedocument, dat momenteel overeenkomstig
artikel 10, lid 1, en artikel 12, lid 2, kan worden geactualiseerd, alleen
volgens de in artikel 16 van de richtlijn neergelegde normale procedure
voor het aanvullen van een prospectus worden aangevuld. Het registratiedocument bevat immers gegevens over de uitgevende instelling. Het
dient derhalve niet langer overeenkomstig artikel 12, lid 2, te worden
geactualiseerd, d.w.z. door middel van een verrichtingsnota, die in plaats
daarvan gegevens over de effecten bevat.
5.3.10. Artikel 16
De huidige formulering van artikel 16, lid 1, van de richtlijn resulteert in
grote onzekerheid omtrent het tijdstip waarop de prospectusplicht eindigt
wanneer de effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zullen
worden toegelaten. De relatie tussen «de definitieve afsluiting van de
aanbieding» en «het tijdstip waarop de handel op een gereglementeerde
markt aanvangt» moet worden verduidelijkt in die zin dat de prospectusplicht eindigt met de aanvang van de handel in de effecten op een gereglementeerde markt, waarbij het niet uitmaakt of de aanbiedingsperiode
definitief is afgesloten. De inschrijvingsperiode loopt immers doorgaans
af vóór de toelating van de effecten tot de handel en beleggers mogen
niet over het in artikel 16, lid 2, neergelegde recht om zich terug te trekken
beschikken wanneer de aanbieding reeds is afgesloten. Om bijgevolg te
verduidelijken dat de prospectusplicht eindigt met de aanvang van de
handel in de effecten op een gereglementeerde markt, ongeacht of de
aanbieding aan het publiek al dan niet definitief is afgesloten, dient de
verplichting om het prospectus aan te vullen te eindigen bij de definitieve
afsluiting van de aanbiedingsperiode of op het tijdstip waarop de handel
in deze effecten op een gereglementeerde markt aanvangt indien dat
eerder valt.

1

PB L 390 van 31.12 2004, blz. 38.

Bovendien hebben beleggers overeenkomstig artikel 16, lid 2, van de
richtlijn het recht om telkens als een prospectus tijdens een aanbieding
wordt aangevuld, hun eerdere aanvaardingen in te trekken. Dit recht kan
gedurende ten minste twee dagen na de publicatie van het document ter

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

9

aanvulling worden uitgeoefend. Aangezien het tijdsbestek voor de uitoefening van dit recht niet is geharmoniseerd, hebben de lidstaten in hun
nationale omzettingswetgeving verschillende termijnen vastgesteld. In
geval van een grensoverschrijdende aanbieding is het dan ook onduidelijk
of het in de nationale wetgeving van de lidstaat van herkomst van de
uitgevende instelling vastgelegde tijdsbestek van toepassing is, dan wel
het tijdsbestek dat is vastgesteld in de wetgeving van elk van de lidstaten
waar de aanbieding of toelating tot de handel plaatsvindt. Het ontbreken
van een gemeenschappelijk tijdsbestek leidt tot hogere kosten voor juridisch advies. Wanneer een prospectus wordt aangevuld, zou de harmonisatie op Gemeenschapsniveau van het tijdsbestek waarbinnen beleggers
het recht tot intrekking van hun eerdere aanvaardingen kunnen uitoefenen, de uitgevende instellingen die grensoverschrijdende aanbiedingen
van effecten verrichten derhalve meer zekerheid bieden. Teneinde uitgevende instellingen uit lidstaten die traditioneel een langer tijdsbestek
hanteren de nodige flexibiliteit te bieden, dient de uitgevende instelling,
aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt de termijn voor de uitoefening van dat recht op vrijwillige
basis te kunnen verlengen.
5.3.11. Artikel 18
Overeenkomstig artikel 18 van de richtlijn moet de bevoegde autoriteit
van de lidstaat van herkomst de bevoegde autoriteit van de lidstaten van
ontvangst een goedkeuringsverklaring verstrekken waarin wordt bevestigd dat het prospectus in overeenstemming met de Prospectusrichtlijn is
opgesteld. In de praktijk heeft dit bij uitgevende instellingen evenwel tot
onzekerheid geleid over de vraag of en wanneer een dergelijke kennisgeving effectief heeft plaatsgevonden. De kennisgevingsprocedure van
artikel 18 van de richtlijn dient bijgevolg zodanig te worden gewijzigd dat
de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst tegelijkertijd met de
bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst ook de uitgevende
instelling of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus in kennis moet stellen van de verstrekking van de goedkeuringsverklaring. Dit zal in minder kosten en risico’s resulteren voor de uitgevende instelling of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het
prospectus, die er zeker van zal zijn niet onopzettelijk de wet te hebben
overtreden door effecten aan het publiek aan te bieden in een lidstaat
waar het paspoort nog niet geldt vanwege een onoplettendheid of een
vergissing van de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst.
6. Gevolgen voor de begroting
Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

10

2009/0132 (COD)
Voorstel voor een
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van Richtlijn 2003/71/EG betreffende het prospectus
dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek
worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en
Richtlijn 2004/109/EG betreffende de transparantievereisten die
gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan
effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn
toegelaten
(Voor de EER relevante tekst)
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en
met name op de artikelen 44 en 95,
Gezien het voorstel van de Commissie1,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité2,
Gezien het advies van de Europese Centrale Bank3,
Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag4,
Overwegende hetgeen volgt:
(1) Tijdens zijn bijeenkomst van 8 en 9 maart 2007 is de Europese Raad
overeengekomen dat de administratieve lasten voor vennootschappen tegen 2012 met 25% verminderd moeten zijn, opdat het concurrentievermogen van vennootschappen in de Gemeenschap wordt
versterkt.
(2) Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van
4 november 2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet
worden wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden of tot
de handel worden toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/
34/EG5 is door de Commissie aangemerkt als een wetgevingsbesluit
dat vennootschappen een aantal verplichtingen oplegt waarvan
sommige belastend lijken.
(3) Deze verplichtingen moeten opnieuw worden bezien, opdat de lasten
die op ondernemingen in de Gemeenschap wegen, tot het noodzakelijke minimum worden beperkt zonder dat de bescherming van de
beleggers en de goede werking van de effectenmarkten in de
Gemeenschap in het gedrang komen.

1

PB C [...] van [...], blz. [...].
PB C [...] van [...], blz. [...].
3
PB C [...] van [...], blz. [...].
4
PB C [...] van [...], blz. [...].
5
PB L 345 van 31.12 2003, blz. 64.
2

(4) Overeenkomstig Richtlijn 2003/71/EG dient de Commissie vijf jaar na
de datum van inwerkingtreding een evaluatie van de toepassing van
genoemde richtlijn te verrichten en, in voorkomend geval, herzieningsvoorstellen in te dienen. De evaluatie heeft uitgewezen dat sommige
onderdelen van Richtlijn 2003/71/EG moeten worden gewijzigd om de
toepassing ervan te vereenvoudigen en te verbeteren, de doeltreffendheid ervan te verhogen en het internationale concurrentievermogen van de Gemeenschap te bevorderen, waarmee tot de
vermindering van de administratieve lasten wordt bijgedragen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

11

(5) Om zekerheids- en efficiëntieredenen dient de wijze te worden verduidelijkt waarop de grensbedragen van aanbiedingen in Richtlijn 2003/
71/EG worden berekend. De totale tegenwaarde voor bepaalde in
genoemde richtlijn bedoelde aanbiedingen dient op Gemeenschapsbrede basis te worden berekend.
(6) Voor onderhandse plaatsingen van effecten dient het beleggingsondernemingen en kredietinstellingen te worden toegestaan de
volgende personen als gekwalificeerde beleggers te behandelen:
natuurlijke of rechtspersonen die worden beschouwd of door hen
worden behandeld als professionele cliënten, of die als in aanmerking komende tegenpartijen worden erkend overeenkomstig Richtlijn
2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004
betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging van
de Richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn
2000/12/EG van het Europees Parlement en de Raad en houdende
intrekking van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad1. Een onderlinge
afstemming van de desbetreffende bepalingen van de Richtlijnen
2003/71/EG en 2004/39/EG in deze zin zou de complexiteit en de
kosten voor beleggingsondernemingen bij onderhandse plaatsingen
verminderen, omdat deze ondernemingen daardoor in staat zouden
zijn de personen voor wie de plaatsing is bedoeld, te bepalen op
basis van hun eigen lijst van professionele cliënten en in aanmerking
komende tegenpartijen. De in Richtlijn 2003/71/EG vervatte definitie
van gekwalificeerde beleggers dient daarom tot deze personen te
worden uitgebreid.
(7) Voor emissies van effecten zonder aandelenkarakter met een nominale waarde per eenheid van minder dan 1 000 EUR dient de ten
aanzien van de bepaling van de lidstaat van herkomst geldende
beperking te worden afgeschaft teneinde een efficiëntere en flexibelere emissie van dergelijke effecten in de Gemeenschap mogelijk te
maken. Het in Richtlijn 2004/109/EG vastgelegde mechanisme voor de
bepaling van de lidstaat van herkomst en de lidstaten van ontvangst
dient eveneens dienovereenkomstig te worden gewijzigd.
(8) Een geldig prospectus, dat door de uitgevende instelling of de
aanbieder is opgesteld en dat op het tijdstip van de definitieve plaatsing van effecten via financiële intermediairs of bij een doorverkoop
van effecten beschikbaar is voor het publiek, bevat voldoende informatie opdat beleggers met kennis van zaken beleggingsbeslissingen
kunnen nemen. Het dient financiële intermediairs die de effecten
plaatsen of doorverkopen, derhalve te worden toegestaan van het
door de uitgevende instelling of de aanbieder gepubliceerde oorspronkelijke prospectus gebruik te maken zolang dit geldig is en naar
behoren is aangevuld in overeenstemming met de artikelen 9 en 16
van Richtlijn 2003/71/EG, en de uitgevende instelling of de aanbieder
verantwoordelijk voor de opstelling van dit prospectus in het gebruik
ervan toestemt. In een dergelijk geval mag geen ander prospectus
worden geëist. Ingeval de uitgevende instelling of de aanbieder
verantwoordelijk voor de opstelling van een dergelijk oorspronkelijk
prospectus echter niet in het gebruik ervan toestemt, dient de financiële intermediair verplicht te zijn een nieuw prospectus te publiceren.
(9) De verplichting om voor aanbiedingen in het kader van een aandelenplan voor werknemers een prospectus op te stellen, is geen doeltreffend middel om werknemers te informeren over de risico’s en voordelen van dit zeer bijzondere type aanbieding, en brengt voor werk1

PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

12

gevers buitensporige kosten met zich mee die niet gerechtvaardigd
zijn uit het oogpunt van de beleggersbescherming. Nietbeursgenoteerde ondernemingen en ondernemingen die in de
Gemeenschap op andere markten dan gereglementeerde markten
zijn genoteerd, dienen derhalve te worden vrijgesteld van de verplichting om onder deze omstandigheden een prospectus op te stellen.
(10) De samenvatting van het prospectus is een essentiële bron van informatie voor kleine beleggers. Zij dient kort, eenvoudig en makkelijk te
begrijpen te zijn voor de beoogde beleggers. Zij dient hoofdzakelijk
de kerngegevens te bevatten die beleggers nodig hebben om in staat
te zijn met kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen. De
inhoud ervan mag niet beperkt zijn tot een van tevoren bepaald
aantal woorden. De vorm en inhoud van de samenvatting dienen van
dien aard te zijn dat een vergelijking mogelijk is met andere beleggingsproducten die gelijkenis vertonen met het beleggingsvoorstel
dat in het prospectus is beschreven. De lidstaten dienen daarom
wettelijke aansprakelijkheid aan de samenvatting te verbinden, niet
alleen als deze misleidend, onjuist of inconsistent is wanneer zij
samen met de andere delen van het prospectus wordt gelezen, maar
ook als zij niet de kerngegevens bevat die beleggers in staat stellen
met kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen en de
effecten met andere beleggingsproducten te vergelijken.
(11) Teneinde grensoverschrijdende claimemissies efficiënter te maken en
op adequate wijze rekening te houden met de omvang van uitgevende instellingen, en met name kredietinstellingen die emissies van
in artikel 1, lid 2, onder j), van Richtlijn 2003/71/EG genoemde effecten
verrichten voor bedragen die ten minste gelijk zijn aan het in genoemde bepaling vastgelegde grensbedrag, alsook ondernemingen met
beperkte beurswaarde, dient een evenredige openbaarmakingsregeling te worden ingevoerd voor claimemissies, voor aanbiedingen
van aandelen van uitgevende instellingen met beperkte beurswaarde
en voor aanbiedingen van in artikel 1, lid 2, onder j), van Richtlijn
2003/71/EG bedoelde effecten zonder aandelenkarakter die door
kredietinstellingen worden uitgegeven voor bedragen die ten minste
gelijk zijn aan het in genoemde bepaling vastgelegde grensbedrag.
(12) De lidstaten publiceren ruime informatie over hun financiële situatie;
deze informatie is in het algemeen openbaar. Ingeval een aanbieding
van effecten door een lidstaat van de Gemeenschap wordt gegarandeerd, dient de uitgevende instelling derhalve niet verplicht te zijn in
het prospectus informatie te verstrekken over de betrokken lidstaat
die als garant optreedt.
(13) Aangezien het prospectus overeenkomstig Richtlijn 2003/71/EG door
middel van documenten ter aanvulling van het prospectus kan
worden geactualiseerd, bestaat er geen risico dat het prospectus
achterhaald raakt. Gezien de tijd en de kosten die de opstelling en
goedkeuring van een prospectus vergen, dient de geldigheidstermijn
van twaalf maanden van het prospectus, basisprospectus en registratiedocument derhalve te worden verlengd tot 24 maanden, mits deze
documenten naar behoren worden aangevuld.
(14) Als gevolg van de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/109/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende
de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende
instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde
markt zijn toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG1 is de
1

PB L 390 van 31.12.2004, blz. 38.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

13

in Richtlijn 2003/71/EG neergelegde verplichting voor de uitgevende
instelling om jaarlijks een document te verstrekken dat alle gegevens
bevat of naar alle gegevens verwijst die in de twaalf maanden vóór
de openbaarmaking van het prospectus zijn gepubliceerd, een
dubbele verplichting geworden die derhalve dient te worden afgeschaft. Dit heeft tot gevolg dat een registratiedocument niet meer
overeenkomstig artikel 10 dient te worden geactualiseerd maar in
plaats daarvan volgens de normale procedure voor het aanvullen van
prospectussen dient te worden aangevuld.
(15) Om te verduidelijken dat de verplichting om een document ter
aanvulling van het prospectus te publiceren eindigt met de aanvang
van de handel in de effecten op een gereglementeerde markt, waarbij
het niet uitmaakt of de aanbiedingsperiode is afgesloten, dient de
verplichting om het prospectus aan te vullen te eindigen bij de definitieve afsluiting van de aanbiedingsperiode of op het tijdstip waarop
de handel in deze effecten op een gereglementeerde markt aanvangt
indien dat eerder valt.
(16) Wanneer het prospectus wordt aangevuld, zou de harmonisatie op
Gemeenschapsniveau van het tijdsbestek waarbinnen beleggers het
recht tot intrekking van hun eerdere aanvaardingen kunnen uitoefenen, de uitgevende instellingen die grensoverschrijdende aanbiedingen van effecten verrichten meer zekerheid bieden. Teneinde
uitgevende instellingen uit lidstaten die op dit gebied traditioneel een
langer tijdsbestek hanteren de nodige flexibiliteit te bieden, dient de
uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot de
handel op een gereglementeerde markt de termijn voor de uitoefening van dat recht op vrijwillige basis te kunnen verlengen.
(17) De voor de goedkeurig van het prospectus verantwoordelijke autoriteit dient ook de uitgevende instelling of de persoon verantwoordelijk
voor de opstelling van het prospectus in kennis te stellen van de
goedkeuringsverklaring van het prospectus die overeenkomstig
Richtlijn 2003/71/EG aan de autoriteiten van de lidstaten van
ontvangst is toegezonden teneinde de uitgevende instelling of de
persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus
zekerheid te verschaffen omtrent de vraag of en wanneer kennisgeving aan de lidstaten van ontvangst daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.
(18) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten
worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad
van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden1.
(19) Met name om met de technische ontwikkelingen op de financiële
markten rekening te houden en om een eenvormige toepassing van
Richtlijn 2003/71/EG te garanderen, dient de Commissie de bevoegdheid te krijgen om uitvoeringsmaatregelen vast te stellen voor het
actualiseren van de in genoemde richtlijn vastgelegde grensbedragen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van Richtlijn 2003/71/EG door
haar aan te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten
deze volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde
regelgevingsprocedure met toetsing worden vastgesteld.
(20) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de vermindering van de administratieve lasten die met name voortvloeien uit de
1

PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

14

publicatie van een prospectus ingeval in de Gemeenschap effecten
aan het publiek worden aangeboden en tot de handel op gereglementeerde markten worden toegelaten, niet voldoende door de lidstaten
kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege de omvang en de
gevolgen beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt,
kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag
neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in datzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel
gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om die doelstellingen te
verwezenlijken.
(21) Richtlijn 2003/71/EG en Richtlijn 2004/109/EG moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd,
HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1 Wijzigingen in Richtlijn 2003/71/EG
Richtlijn 2003/71/EG wordt als volgt gewijzigd:
1. artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 2 wordt als volgt gewijzigd:
i) punt h) wordt vervangen door:
«h)effecten die deel uitmaken van een aanbieding waarbij de
totale tegenwaarde van de aanbieding in de Gemeenschap
minder dan 2 500 000 EUR bedraagt, welk grensbedrag
wordt berekend over een periode van twaalf maanden;»;
ii) punt j) wordt vervangen door:
«j) effecten zonder aandelenkarakter, die doorlopend of periodiek door kredietinstellingen worden uitgegeven waarbij de
totale tegenwaarde van de aanbieding in de Gemeenschap
minder dan 50 000 000 EUR bedraagt, welk grensbedrag
wordt berekend over een periode van twaalf maanden, op
voorwaarde dat die effecten:
i) niet achtergesteld, converteerbaar of omwisselbaar zijn;
ii) geen recht geven tot het inschrijven op of het verwerven
van andere categorieën effecten en niet aan een derivaat
gekoppeld zijn.«;
b) het volgende lid 4 wordt toegevoegd:
«4. Teneinde rekening te houden met de technische ontwikkelingen
op de financiële markten en een eenvormige toepassing van
deze richtlijn te garanderen, stelt de Commissie uitvoeringsmaatregelen vast betreffende de aanpassing van de in artikel 1,
lid 2, onder h) en j), bedoelde grensbedragen. Deze maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen
te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens
de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.»;
2. artikel 2, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:
a) punt e) wordt als volgt gewijzigd:
i) punt i) wordt vervangen door:
«i) personen of entiteiten die overeenkomstig bijlage II bij Richtlijn 2004/39/EG als professionele cliënten worden beschouwd
of op verzoek als professionele cliënten worden behandeld,
of die overeenkomstig artikel 24 van Richtlijn 2004/39/EG als
in aanmerking komende tegenpartijen worden erkend;»;
ii) de punten ii) en iii) worden geschrapt;
b) in punt m) wordt punt ii) vervangen door:
«ii) ingeval het een emissie van effecten zonder aandelenkarakter

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

15

betreft, de lidstaat waar de uitgevende instelling haar statutaire
zetel heeft, dan wel de door de uitgevende instelling, aanbieder
of aanvrager van de toelating tot de handel, al naar gelang het
geval, gekozen lidstaat waar de effecten tot de handel op een
gereglementeerde markt zijn of zullen worden toegelaten of
waar de effecten aan het publiek worden aangeboden;»;
3. artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
a) in lid 2, eerste alinea, wordt punt e) vervangen door:
«e) een aanbieding van effecten met een totale tegenwaarde in de
Gemeenschap van minder dan 100 000 EUR, welk grensbedrag
wordt berekend over een periode van twaalf maanden.»;
b) aan lid 2 wordt de volgende alinea toegevoegd:
«Bij een dergelijke doorverkoop van effecten of definitieve plaatsing van effecten via financiële intermediairs eisen de lidstaten
geen ander prospectus zolang een geldig prospectus in de zin van
artikel 9 beschikbaar is en de uitgevende instelling of de persoon
verantwoordelijk voor de opstelling van een dergelijk prospectus in
het gebruik ervan toestemt.»;
4. in artikel 4, lid 1, wordt punt e) vervangen door:
«e) effecten die door de werkgever of door een verbonden onderneming worden aangeboden of toegewezen dan wel toe te wijzen zijn
aan huidige of voormalige bestuurders of werknemers, mits een
document beschikbaar wordt gesteld dat informatie bevat betreffende het aantal en de aard van de effecten en de redenen voor en
de bijzonderheden van de aanbieding.»;
5. in artikel 5, lid 2, wordt de eerste alinea vervangen door:
«Het prospectus bevat gegevens over de uitgevende instelling en de
effecten die aan het publiek worden aangeboden of tot de handel op
een gereglementeerde markt worden toegelaten. Het omvat ook een
samenvatting. De samenvatting beschrijft op beknopte wijze en in
niet-technische bewoordingen de belangrijkste kenmerken van en
risico’s verbonden aan de uitgevende instelling, de eventuele garant
en de effecten, in de taal waarin het prospectus oorspronkelijk is
gesteld. De vorm en inhoud van de samenvatting van het prospectus
verschaffen kerngegevens opdat beleggers in staat zijn met kennis van
zaken beleggingsbeslissingen te nemen en de effecten met andere
beleggingsproducten te vergelijken. De samenvatting bevat ook de
waarschuwing dat:»;
6. in artikel 6, lid 2, wordt de tweede alinea vervangen door:
«De lidstaten dragen er evenwel ook zorg voor dat een persoon niet
wettelijk aansprakelijk kan worden gesteld op basis van de samenvatting alleen, met inbegrip van enigerlei vertaling ervan, tenzij deze
misleidend, onjuist of inconsistent is wanneer zij samen met de andere
delen van het prospectus wordt gelezen, en niet de kerngegevens
bevat die beleggers in staat stellen met kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen en de effecten met andere beleggingsproducten
te vergelijken.»;
7. artikel 7, lid 2, wordt als volgt gewijzigd:
a) punt e) wordt vervangen door:
«e) de verschillende activiteiten en de omvang van de uitgevende
instelling, met name kredietinstellingen die in artikel 1, lid 2,
onder j), bedoelde effecten zonder aandelenkarakter uitgeven
voor ten minste de in dat artikel vastgestelde grensbedragen,
ondernemingen met beperkte beurswaarde en kleine en middelgrote ondernemingen. Voor dergelijke ondernemingen worden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

16

de vereiste gegevens aangepast aan hun omvang en, in voorkomend geval, hun kortere staat van dienst;»;
b) het volgende punt g) wordt toegevoegd:
«g)er geldt een evenredige openbaarmakingsregeling voor claimemissies van ondernemingen waarvan de aandelen tot de
handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten.»;
8. in artikel 8 wordt na lid 3 het volgende lid 3 bis ingevoegd:
«3 bis. Indien effecten door een lidstaat zijn gegarandeerd, wordt het
een uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot
de handel op een gereglementeerde markt toegestaan om bij de
opstelling van een prospectus overeenkomstig artikel 1, lid 3, geen
melding te maken van gegevens over een dergelijke garant.»;
9. artikel 9 wordt als volgt gewijzigd:
a) de leden 1 en 2 worden vervangen door:
«1. Een prospectus is gedurende 24 maanden na de publicatie
ervan geldig voor aanbiedingen aan het publiek of toelatingen
van effecten tot de handel op een gereglementeerde markt, mits
het wordt aangevuld met overeenkomstig artikel 16 vereiste
documenten ter aanvulling van het prospectus.
2. Bij een aanbiedingsprogramma is het eerder ingediende basisprospectus geldig gedurende een periode van ten hoogste 24
maanden.»;
b) lid 4 wordt vervangen door:
«4. Een eerder gedeponeerd en goedgekeurd registratiedocument
zoals bedoeld in artikel 5, lid 3, is geldig voor een periode van
ten hoogste 24 maanden, mits het overeenkomstig artikel 16 is
aangevuld. Het registratiedocument dat, indien nodig, overeenkomstig artikel 16 is aangevuld en van de verrichtingsnota en de
samenvatting vergezeld gaat, wordt als een geldig prospectus
beschouwd.»;
10. artikel 10 wordt geschrapt;
11. in artikel 11 wordt lid 1 vervangen door:
«1. De lidstaten staan toe dat informatie in het prospectus wordt opgenomen door middel van verwijzing naar één of meer eerder of
gelijktijdig gepubliceerde documenten die overeenkomstig deze
richtlijn of Richtlijn 2004/109/EG door de bevoegde autoriteit van de
lidstaat van herkomst goedgekeurd of bij deze autoriteit gedeponeerd zijn. Deze informatie is de meest recente waarover de uitgevende instelling beschikt. In de samenvatting wordt geen informatie door middel van verwijzing opgenomen.»;
12. in artikel 12 wordt lid 2 vervangen door:
«2. In dat geval wordt het registratiedocument aangevuld overeenkomstig artikel 16. De verrichtingsnota en de samenvatting worden
afzonderlijk goedgekeurd.»;
13. in artikel 14 wordt lid 4 vervangen door:
«4. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst publiceert op
haar website alle prospectussen of, naar keuze, ten minste de lijst
met alle prospectussen die zij de afgelopen 24 maanden overeenkomstig artikel 13 heeft goedgekeurd, in voorkomend geval met
een hyperlink naar het prospectus dat op de website van de uitgevende instelling of op de website van de gereglementeerde markt
wordt gepubliceerd.»;
14. Artikel 16 wordt vervangen door:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

17

«Artikel 16 Documenten ter aanvulling van het prospectus
1. Elke met de informatie in het prospectus verband houdende belangrijke nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid die van
invloed kan zijn op de beoordeling van de effecten en zich voordoet of
geconstateerd wordt tussen het tijdstip van goedkeuring van het prospectus en de definitieve afsluiting van de aanbieding of, in voorkomend geval, het tijdstip waarop de handel op een gereglementeerde
markt aanvangt indien dat eerder valt, wordt vermeld in een document
ter aanvulling van het prospectus, dat op dezelfde wijze binnen ten
hoogste zeven werkdagen wordt goedgekeurd en dat conform ten
minste dezelfde regelingen als bij de verspreiding van het oorspronkelijke prospectus wordt gepubliceerd. Ook de samenvatting en eventuele vertalingen daarvan worden zo nodig aangevuld, zodat rekening
kan worden gehouden met nieuwe, in het document ter aanvulling
opgenomen informatie.
2. Beleggers die reeds aanvaard hebben de effecten te kopen of op de
effecten in te schrijven voordat het document ter aanvulling is gepubliceerd, hebben het recht om binnen twee werkdagen na de publicatie
van het document ter aanvulling hun aanvaarding in te trekken. Deze
termijn kan door de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van
de toelating tot de handel op een gereglementeerde markt worden
verlengd.»;
15. in artikel 18 wordt lid 1 vervangen door:
«1. Op verzoek van de uitgevende instelling of van de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus stelt de bevoegde
autoriteit van de lidstaat van herkomst binnen drie werkdagen na
het verzoek of, indien het verzoek samen met het ontwerpprospectus is ingediend, binnen één werkdag na goedkeuring van het prospectus, de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst in
kennis door het verstrekken van een goedkeuringsverklaring dat het
prospectus in overeenstemming met deze richtlijn is opgesteld,
alsook van een kopie van dat prospectus. Deze kennisgeving gaat,
in voorkomend geval, vergezeld van een onder de verantwoordelijkheid van de uitgevende instelling of van de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus gemaakte vertaling van
de samenvatting. Voor eventuele documenten ter aanvulling van
het prospectus wordt dezelfde procedure gevolgd. Ook de uitgevende instelling of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling
van het prospectus wordt tegelijk met de bevoegde autoriteit van
de lidstaat van ontvangst van de goedkeuringsverklaring in kennis
gesteld.»
Artikel 2 Wijziging in Richtlijn 2004/109/EG
In artikel 2, lid 1, onder i), van Richtlijn 2004/109/EG wordt punt i)
vervangen door:
«i) ingeval het gaat om een instelling die aandelen uitgeeft:
– wanneer de uitgevende instelling in de Gemeenschap is gevestigd:
de lidstaat waar zij haar statutaire zetel heeft;
– wanneer de uitgevende instelling in een derde land is gevestigd: de
lidstaat bedoeld in artikel 2, lid 1, onder m), punt iii), van Richtlijn
2003/71/EG.«
Artikel 3 Omzetting
1

De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepa-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

18

lingen in werking treden om uiterlijk [twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn] aan deze richtlijn te voldoen. Zij delen de
Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een
tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen en deze
richtlijn.
Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen wordt in die bepalingen naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar
verwezen bij de officiële bekendmaking van die bepalingen. De regels
voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2

De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende
gebied vaststellen.

Artikel 4 Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van
haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 5 Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel,
Voor het Europees Parlement,
De voorzitter
Voor de Raad,
De voorzitter

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 32 192, nr. 1

19