Aboutaleb
werktuigbouwkundige in Irak of tot arts in Sudan, dit niet
meteen betekent dat je onmiddellijk bij een Nederlands
ingenieursbureau of in een Nederlands ziekenhuis aan de
slag kunt gaan? Hierbij moet zorgvuldig gehandeld
worden. Ik denk dat te veel druk van de staatssecretaris
niet verstandig zou zijn.
Staatssecretaris Aboutaleb: Ik was dit ook niet van plan.
Het thema bespreekbaar maken is iets anders dan te veel
druk uitoefenen. Wat de heer Kamp stelt, is valide. Een
ander adagium is net zo valide. Wij hebben namelijk te
maken met mensen die kant-en-klaar zijn voor de
arbeidsmarkt, maar niet worden opgenomen. Dat komt
ook voor. Sommige bedrijven zijn gericht op zoek en
stuiten op mensen die direct bij hen plaatsbaar zijn.
Beide situaties komen voor. Rekening houdend met de
opvattingen van de heer Kamp, kan het geen kwaad om
te proberen,het andere punt te agenderen.
De heer Biskop (CDA): Voorzitter. Voor mensen die uit
het buitenland komen, zijn er de zogenaamde elders
verworven competenties (EVC’s) waarmee de diploma’s
vergelijkbaar gemaakt kunnen worden. Is er voor deze
specifieke doelgroep voldoende deskundigheid om die
EVC’s toe te passen? Zo ja, weten de gemeenten die
deskundigheid dan ook te vinden en te benutten?

Met de vakbonden en de werkgevers heeft de minister
dit najaar afgesproken dat er niets meer zou gebeuren
met het ontslagrecht. Ik vat het maar op deze manier
samen. De verslechteringen zouden definitief van de
baan zijn. Maar nu hebben vorige week de kantonrechters als een duveltje uit een doosje besloten om toch de
ontslagvergoeding met ingang van 1 januari aanstaande
te verslechteren. Gaat de minister deze verslechteringen
blokkeren? Houdt hij zich aan de afspraak met de
vakbonden en de werkgevers? Maakt hij de verlaging van
de ontslagvergoedingen ongedaan?
Ik heb twee vragen aan de PvdA-fractie. Mevrouw
Hamer heeft in de Kamer gezegd: ’’Ik blijf dus hetzelfde
zeggen. Wij gaan niet akkoord met een verslechtering
van het ontslagrecht. Dat heb ik in juni gezegd en dat zeg
ik nu weer.’’ Mijn vraag aan mevrouw Hamer is: wat gaat
de PvdA-fractie nu zeggen? De heer Tichelaar zei: ’’Agnes
knoop het goed in je oren. Wij zullen geen verslechtering
van de rechtsbescherming van werknemers accepteren.’’
Gaat de PvdA nu de SP steunen om deze aantasting van
het ontslagrecht uit de wereld te helpen?
©

De heer Ulenbelt (SP): Voorzitter. Ontslag is een
ingrijpende gebeurtenis in je leven. Mensen vinden de
narigheid die daarbij hoort bijna het ergste wat hun kan
overkomen. Alleen het verlies van naasten ervaren
mensen als erger. De ontslagvergoeding compenseert
die narigheid tenminste nog enigszins.
Het zijn onzekere tijden. De kredietcrisis doet velen
vrezen voor hun baan. Uitzendkrachten vliegen er al uit.
Twee baksteenfabrieken gaan sluiten. De horeca stelt dat
er 20.000 banen verdwijnen. Het is niet heel erg
onwaarschijnlijk dat er de komende jaren nog meer
banen zullen verdwijnen. Voor de mensen die dit treft,
geldt in ieder geval nu nog de relatieve zekerheid van de
ontslagvergoeding.

Minister Donner: Voorzitter. Ik heb kennisgenomen van
de conclusies van de vergadering van kantonrechters dat
er naar haar mening aanleiding is om tot een andere
invulling, een andere berekening te komen van een
billijke vergoeding bij ontslag. Gelet op de scheiding van
machten en taken binnen de Staat heb ik daar kennis van
te nemen. Het is aan de rechter om daarover te oordelen.
Nogmaals, het gaat niet om een beslissing, maar om
richtlijnen die kantonrechters gezamenlijk bespreken. Zij
kunnen pas vertaald worden in de individuele beslissing
die de kantonrechter neemt. In die zin wordt er ook geen
wetgeving vastgesteld, maar gaat het om een zekere
coördinatie van de oordelen.
Het was bekend, ook dit voorjaar, dat de kantonrechters daarmee bezig waren. Het was dus ook bekend
tijdens het najaarsoverleg. Het speelde geen rol in die zin
dat dit beschouwd zou worden als een wijziging van het
ontslagrecht. Zoals gezegd, door partijen, sociale
partners, is vastgesteld dat ook zij van mening waren dat
de ontslagvergoedingen voor bepaalde groepen te hoog
zijn. Zij hebben het kabinet opgeroepen om op dat punt
met wetgeving te komen. Ik heb al aangegeven dat het
kabinet ook met die wetgeving zal komen.
Wij spreken nu over de invulling door kantonrechters
van hun taak. Eerder heb ik de vraag aan de orde gesteld
of een wettelijke regeling voor de ontslagvergoeding
wenselijk was. Op dat moment heeft de heer Ulenbelt te
pas en te onpas gesteld dat dit niet aan de orde was.
Juist omdat het goed ging, vond hij dat het ontslagrecht
niet besproken moest worden. Impliciet geeft hij
daarmee aan dat dit gedaan moet worden als het minder
goed gaat. Dat is wat kantonrechters doen. Hij kan op dat
punt dan ook geen bezwaar hebben. Ik laat even in het
midden of er wat dat betreft sprake is van opportuniteit.
Ik constateer gewoon dat het hier niet gaat om een
verslechtering van het ontslagrecht in de zin zoals hij dit
bespreekt. Het ontslagrecht wijzigt hier niet mee. De
wetgever heeft de verantwoordelijkheid voor de
formulering van wat een billijke vergoeding is bij de
kantonrechter gelegd. De kantonrechter geeft daar
invulling aan. Dat is gewoon de uitvoering waar de heer

Tweede Kamer

4 november 2008
TK 19

Staatssecretaris Aboutaleb: Bij het CWI is er de
mogelijkheid om internationale diploma’s te erkennen.
Daarnaast is er het instrument van de elders verworven
competenties. Hiermee kan het startniveau in Nederland
vastgesteld worden. Ik weet dat gemeenten dit niet altijd
en in dezelfde mate herkennen. Wellicht is deze kennis
wel op bestuurlijk niveau aanwezig, maar niet bij
degenen die het uitvoerend werk doen. Het is dan ook
gewenst om er bij de gemeenten de nadruk op te leggen
dat mensen uit het buitenland niet altijd op nul hoeven
te beginnen. Vaak is het een kwestie van het bijbrengen
van taalvaardigheden en het volgen van een extra
module om bijvoorbeeld een buitenlandse ingenieur het
Nederlandse equivalent van een bepaald diploma te
kunnen geven. Wat mij betreft, krijgt dit thema aandacht.
Vragen van het lid Ulenbelt aan de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid over de beslissing van de
kantonrechters om de formule bij ontslag te
herzien.
©

Vragenuur

19-1362

Donner
Ulenbelt een halfjaar geleden nog bij zwoer. Men moet
zijn vertrouwen vinden waar men het gelaten heeft.
De voorzitter: Hoewel het niet de bedoeling is dat men
elkaar op deze wijze vragen stelt, geef ik de heer
Spekman, die is aangesproken, de gelegenheid om te
antwoorden, maar daarna heeft de heer Ulenbelt nog
recht op een kleine tweede ronde, waarbij ik de
spreektijd verreken die hij in de eerste ronde heeft
overschreden. Mijnheer Spekman, korte antwoorden.
De heer Spekman (PvdA): Voorzitter. Voor de duidelijkheid: staat u mij toe dat ik gelijk mijn vragen aan de
minister stel?
De voorzitter: Nee, dat doen wij in de tweede ronde,
anders loopt het allemaal door elkaar.
De heer Spekman (PvdA): Tegen de heer Ulenbelt zeg ik
dat wij echt helemaal pal en onverdeeld staan achter wat
wij eerder hebben uitgesproken in de richting van de
heer Ulenbelt. Wij hechten zeer aan de ontslagbescherming van medewerkers. Zeker in deze tijd waarin veel
mensen zich onzeker voelen, vinden wij dat ontzettend
belangrijk. Daarom hebben wij afgelopen week bij
monde van Jacques Tichelaar uitgesproken dat de
kantonrechters zich eigenlijk een beetje buiten de
werkelijkheid plaatsen, met de keuzes die zij hebben
gemaakt. Vervolgens hebben wij gezegd dat wij zeer
scherp in de gaten zullen houden wat de consequenties
zijn van de keuzes die de kantonrechters hebben
gemaakt. Wij zijn dat geen van allen. Vervolgens komen
wij erop terug bij de bespreking van het wetsvoorstel.
De heer Ulenbelt (SP): Voorzitter. Als de minister aan
Nederland wijs wil maken dat een halvering van de
ontslagvergoeding geen verslechtering is van het
ontslagrecht, dan staat hij buiten diezelfde werkelijkheid
waar de heer Spekman op wees. Het is duidelijk: de
Partij van de Arbeid accepteert het kennelijk niet.
Minister, volgens mij staat u nu voor de keuze. Gaat u
opnieuw de strijd rond het ontslagrecht aan of zegt u: ik
heb een afspraak, ik ben een man en ik houd mij daar
aan?
Minister Donner: Mijnheer Ulenbelt, ik geloof dat u
verkeerd bent ingelicht. Er is geen sprake van een
halvering van de ontslagvergoeding. Die geldt alleen
voor jongeren. De rechter geeft bij de ontslagvergoeding
een inschatting van wat een billijke vergoeding is,
gegeven de arbeidsmarktpositie. De rechter stelt vast dat
de arbeidsmarktpositie van jongeren een andere is, en
dat de schade derhalve van het ontslag een andere is
dan bij ouderen. Bij ouderen is er geen sprake van een
halvering.
Daarnaast: als u van mij verlangt om te blokkeren wat
de kantonrechters nu doen, dan vereist dat precies zo’n
wetsvoorstel als ik vorig jaar heb voorgelegd aan de
sociale partners. U bent daar, te vuur en te zwaard, tegen
te hoop gelopen. Ik ben blij dat u nu inziet dat het
wenselijk was geweest dat het wetsontwerp hier ligt,
maar ik acht het niet zinvol om de discussie hier nu voort
te zetten.

de minister de consequenties in de gaten van wat de
kantonrechters nu hebben besloten? En wanneer komt
het wetsvoorstel naar de Kamer?
Minister Donner: De heer Spekman bedoelt twee
verschillende zaken. De consequenties van deze uitspraak
zullen wij pas over geruime tijd zien. De rechter geeft
geen normen voor wat wenselijk is uit een oogpunt van
maatschappelijke ontwikkeling, maar hij maakt een
inschatting van de schade voor personen gegeven hun
arbeidsmarktpositie. Dat is zijn taak. In de formule die nu
wordt voorgelegd, wordt de afstand tussen ouderen en
jongeren groter. Ik weet niet of dat bevorderlijk is voor
de arbeidsmarktpositie van ouderen, maar dat zal na
verloop van tijd moeten blijken. Tegelijkertijd heeft het
kabinet juist een groot aantal voorstellen gedaan om de
arbeidsmarktpositie van ouderen te verbeteren. Ik weet
niet wat het saldo daarvan is, maar dat zal zeker gevolgd
worden.
Het wetsvoorstel met betrekking tot de aftopping van
de ontslagvergoeding bij een inkomen van € 75.000
wordt naar ik hoop deze maand, op zo kort mogelijke
termijn in het kabinet behandeld. Het zal dan na advies
van de Raad van State bij de Kamer worden ingediend.
Mevrouw Van Gent (GroenLinks): Timing is alles, dat
geldt ook voor de kantonrechters. Gisteren hebben wij de
hele dag gesproken over de positie van ouderen op de
arbeidsmarkt. Met de regeling die de kantonrechters voor
ogen hebben, worden ouderen duurder bij ontslag dan
jongeren. GroenLinks vindt dat grove leeftijdsdiscriminatie. Er wordt een slecht signaal afgegeven. De
open zenuw van het ontslag ligt weer open en ik vraag
de minister te bezien wat dit voorstel van de kantonrechters betekent voor de positie van de verschillende
partijen op de arbeidsmarkt. Ik maak mij daarover grote
zorgen. Je moet van werk naar werk, niet van werk naar
WW.
Minister Donner: Ik ben het geheel met mevrouw Van
Gent eens. Derhalve is de lijn van het kabinet om vooral
het concept ’’van werk naar werk’’ uit te werken en te
kijken hoe dat te bevorderen is. De formule die er ligt,
betekent niet dat de ontslagvergoeding van ouderen
minder wordt, en ook niet dat zij meer wordt. Omdat de
ontslagvergoeding voor jongeren minder wordt, wordt
hun arbeidsmarktpositie inderdaad mogelijk beter. Zij
wordt echter niet beter dan zij al is, want er is al een
verschil, zij het niet zo groot, met ouderen. Het probleem
in de huidige arbeidsmarkt is echter dat de jongeren er
niet zijn. Dus of zij nu een halve maandvergoeding
krijgen of een hele, dus of het ecart groter of minder
groot wordt, maakt niets uit voor de arbeidsmarktpositie
van ouderen.

De heer Spekman (PvdA): Ik heb tegen de heer Ulenbelt
gezegd dat wij het scherp in de gaten houden. Hoe houdt

De heer Blok (VVD): Deze minister heeft in het verleden
aangedrongen op wijzigingen in het ontslagrecht. Met de
VVD wees hij erop dat kleine ondernemers geen mensen
durven aan te nemen die wat ouder zijn of die een lichte
handicap hebben, omdat de kleine ondernemer niet weet
of hij nog afscheid kan nemen als het slechter gaat. Op
dat probleem gaan de kantonrechters niet in. De oudere
werknemer blijft even duur en de gedeeltelijk arbeidsgehandicapte blijft ook even duur. Nu dit probleem blijft
bestaan, is mijn vraag aan de minister of hij zelf met
voorstellen zal komen op het gebied van het ontslagrecht

Tweede Kamer

4 november 2008
TK 19

Vragenuur

19-1363

dat zij gebruik maken van de ruimte die de wetgever ze
heeft gelaten.
Mevrouw Koşer Kaya (D66): Voorzitter. Volgens mij zegt
minister Donner iets heel anders. Hij zegt: gelet op de
scheiding van taken, is dit de taak van de kantonrechters.
Ik hoor collega Van Hijum echter zeggen dat de
kantonrechters datgene doen wat dit kabinet niet heeft
gedaan. Wat zijn de redenen? De kantonrechters vinden
dat er meer aandacht moet zijn voor de arbeidsmarktpositie van de werknemer, voor de financiële positie van
de werkgever, voor meer maatwerk voor werknemers en
voor verduidelijking van de vergoedingsregeling. Is het
niet bij uitstek de taak van dit kabinet om de kaders aan
te geven waarbinnen de kantonrechters kunnen
opereren? Dit kabinet presenteert de rekening bij de
flexwerkers, de jongeren, de vrouwen en de allochtonen.
De heer De Wit (SP)
© M. Sablerolle – Gouda

om dit alsnog op te lossen. Mijn vraag aan de CDAfractie, die in de pers heeft aangegeven dat zij dit
probleem ook ziet, is dezelfde: zal het CDA met voorstellen komen om het ontslagrecht op dit punt aan te
passen? Zal het dus niet alleen woorden in de pers
spreken, maar ook daden in deze Kamer laten zien?

Minister Donner: De rechter doet wat de wet zegt,
namelijk formuleren wat een billijke vergoeding is. De
rechter is bij uitstek de autoriteit die maatwerk levert,
omdat hij per zaak beslist. Over het kader hebben wij een
discussie gevoerd en daarbij hebben wij ons afgevraagd
of het wenselijk is omdat te wijzigen. De conclusie was
dat dat niet opportuun zou zijn. Die conclusie verandert
niet doordat kantonrechters datgene doen wat binnen
hun bereik ligt. De beslissing is uitvoerig besproken en ik
acht het niet verstandig om daarover opnieuw een
discussie te voeren.

De voorzitter: Uw punt is duidelijk.
Minister Donner: Mijnheer Blok, de rechter is niet een
beleidsvormend orgaan. De rechter doet wat de
wetgever hem heeft opgedragen, namelijk definiëren wat
een billijke vergoeding is bij het verbreken van de
arbeidsovereenkomst. Derhalve zal die rechter zich
primair bezighouden met de vraag wat de arbeidsmarktpositie van de desbetreffende persoon is, ongeacht wat
het beleidsmatige effect van het antwoord op die vraag
is. Nogmaals, de discussie over de wenselijkheid van het
hebben van een wettelijke regeling voor ontslagvergoedingen in plaats van het huidige systeem hebben
wij gevoerd. Ik acht het op dit moment niet opportuun
om voor zo’n wettelijk systeem met voorstellen te
komen. Ook in het Najaarsoverleg is gezegd dat dat niet
aan de orde is. Derhalve zeg ik dat wij eerst zullen
moeten bezien wat het effect van het huidige systeem is.
Dat staat los van het opgeworpen punt. Ik verwacht
namelijk dat het tekort aan arbeid ervoor zorgt dat wij
ons met een ander probleem moeten bezighouden. Dat
probleem betreft de vraag: hoe zorgen wij ervoor dat wij
de mensen die op de ene plaats zonder werk komen zo
goed mogelijk en zo effectief mogelijk op een andere
plaats kunnen worden ingezet? Daarop is de aandacht
van het kabinet gericht.
De voorzitter: Er is ook nog een vraag aan de fractie
van het CDA gesteld. Ik verzoek de woordvoerder om
kort te antwoorden.
De heer Van Hijum (CDA): Voorzitter. Kortheidshalve
sluit ik mij aan bij de woorden van de minister. Wij
hebben over dit punt een uitgebreide discussie gevoerd.
Wat ons betreft rustte toen geen taboe op bedoelde
mogelijkheid. Het debat heeft tot een bepaalde uitkomst
geleid en nu kunnen wij de kantonrechters niet verwijten

Tweede Kamer

Vragenuur

De heer Fritsma (PVV): Voorzitter. Net nu de economie in
zwaarder weer terechtkomt en veel werknemers het
moeilijker krijgen, gaan de kantonrechters de ontslagvergoedingen verlagen. Dat is natuurlijk onbegrijpelijk. Ik
roep de minister op om een stokje voor die verlaging te
steken. Iedereen kan begrijpen dat die verlaging op dit
moment oneerlijk is. De minister probeert nu de
verantwoordelijkheid als het ware weg te schuiven en die
voor rekening van de kantonrechters te laten komen,
maar dat is niet terecht. Hierop krijg ik graag een reactie.
Minister Donner: Mijnheer Fritsma, een stokje steken
voor wat de kantonrechters doen, betekent het treffen
van een wettelijke regeling voor de ontslagvergoeding.
Daartoe lag vorig jaar een voorstel ter tafel. Ook uw
fractie heeft zich tegen dat voorstel verzet. Dan moet u
nu leven met de consequenties van die beslissing.
De heer De Wit (SP): Voorzitter. De SP-fractie heeft zich
altijd uitgesproken tegen het plan van de minister voor
de aftopping. Ik noem dat omdat daarover veel onduidelijkheid was en is.
Wij hebben ons altijd verzet tegen verslechtering van
het ontslagrecht. Deze verlaging is daarvan een
onderdeel. De minister zegt nu dat de kantonrechters
doen wat van ze verwacht wordt, namelijk zeggen wat er
verstaan moet worden onder een redelijke vergoeding.
De Kamer als wetgever zou zich daar niet mee moeten
bemoeien, maar ik meen dat de minister deze stelling
niet kan verdedigen. Wat de kantonrechters namelijk
doen, is beleid ontwikkelen. Zij bepalen hoe in voorkomende gevallen zal worden gehandeld. Dus is de vraag
aan de minister: wat let u om, gelet op de mening van
de Kamer op dit punt, als kabinet voor te stellen om de
vergoedingen die nu gelden te handhaven?

4 november 2008
TK 19

19-1364

Donner
Minister Donner: Mijnheer De Wit, u zou als geen ander
moeten weten dat het onzinnig is om als wetgever tegen
de rechter te zeggen: doe uw taak en blijf bij uw
uitspraken. De rechter constateert dat wat met de
wetgeving is omschreven als een billijke vergoeding in
het huidige tijdsgewricht anders moet worden uitgelegd
dan een aantal jaren geleden Zoiets gebeurt voortdurend
en dit is bij uitstek een taak van de rechter. Als de Kamer
als wetgever meent dat er een andere vergoedingsregeling moet komen, dan is dat mogelijk, maar dat
vereist dan een uniforme wettelijke regeling van de
ontslagvergoeding en derhalve het uit handen van de
rechter nemen van de beoordeling. Dat voorstel lag vorig
jaar ter tafel.
©
De voorzitter: Ik deel aan de Kamer mee dat de
volgende leden zich hebben afgemeld:

De heer Aptroot (VVD): U merkt misschien dat er
opvallend veel blije gezichten zijn bij de SP-fractie. Dat
komt omdat volgens de lijst van de regeling van
werkzaamheden ik lid zou zijn van de SP-fractie. Ik weet
echter nog donders goed van welke partij ik al heel lang
lid ben. Ik moet de SP-fractie teleurstellen en ik vraag u
om mij voortaan te laten indelen bij de enige liberale
partij van Nederland, de VVD.
De voorzitter: Wij zullen deze vergissing hopelijk niet
meer maken.
Het woord is aan de heer De Krom.
De heer De Krom (VVD): Voorzitter. Ik verzoek u om het
verslag van het algemeen overleg over piraterij op de
plenaire agenda te plaatsen.
De voorzitter: Ik zal het VAO toevoegen aan de agenda
van een van de volgende weken.
Het woord is aan de heer Brinkman.

Ortega-Martijn, Schreijer-Pierik, Spies en Vendrik;
Vietsch en Tichelaar, ook morgen;
Waalkens, Leerdam en Schinkelshoek, de gehele week.

De heer Brinkman (PVV): Voorzitter. Ik wil graag voor
volgende week een brief ontvangen van de ministerpresident, de minister van Algemene Zaken, over de
stijging van de ministerssalarissen in combinatie met de
kredietcrisis, en de uitlatingen van de PvdA hierover.

Deze mededeling wordt voor kennisgeving aangenomen.
De voorzitter: Op de tafel van de griffier ligt een lijst
van ingekomen stukken. Op die lijst staan voorstellen
voor de behandeling van deze stukken. Als voor het
einde van de vergadering daartegen geen bezwaar is
gemaakt, neem ik aan dat daarmee wordt ingestemd.
Regeling van werkzaamheden
De voorzitter: Ik stel voor, hedenmiddag ook te
stemmen over de motie van het lid De Roon, ingediend
bij het wetgevingsoverleg van donderdag 30 oktober
jongstleden over de begroting van Justitie.
Op verzoek van het lid Weekers stel ik voor, zijn motie
op stuk 31093, nr. 19 opnieuw aan te houden. Dit
betekent dat de in artikel 69, tweede lid, genoemde
termijn van twee maanden voor deze motie opnieuw
gaat lopen.
Overeenkomstig de voorstellen van de voorzitter wordt
besloten.
De voorzitter: Het woord is aan mevrouw Koşer Kaya.
Mevrouw Koşer Kaya (D66): Voorzitter. Ik verzoek u om
het verslag van het algemeen overleg over staatsdeelnemingen op de plenaire agenda te plaatsen. Het mag
ook voor volgende week.
De voorzitter: Ik zal het VAO toevoegen aan de agenda
van een van de volgende weken.

De voorzitter: Wij zullen het stenogram doorgeleiden
naar het kabinet.
Het woord is aan de heer Van der Ham. Hij heeft een
aantal rappels.
De heer Van der Ham (D66): Voorzitter. Mijn eerste
rappel betreft de schriftelijke vragen over het onderzoek
naar cannabis dat in naam van de Verenigde Naties
uitgevoerd wordt.
Mijn tweede rappel betreft de schriftelijke vragen die ik
heb gesteld over het feit dat de meerderheid van de
rechters softdrugs uit het strafrecht wil halen.
Mijn derde rappel betreft de spoedige beantwoording
van de vragen over woningveiling en een vraag over de
aanpak van misbruik en criminaliteit rond vastgoed. De
regering heeft een brief gestuurd voor uitstel, maar in de
media is al ingegaan op de voorstellen die daarin
worden gedaan. Dat vind ik een rare gang van zaken.
De voorzitter: Wij zullen het stenogram doorgeleiden
naar het kabinet.
U hebt nog een verzoek?
De heer Van der Ham (D66): Ik verzoek de ministers van
Financiën en voor Wonen, Wijken en Integratie en de
staatssecretaris van Economische Zaken om een brief
over de problemen op de huizenmarkt als gevolg van de
financiële crisis. Daarin wil ik graag aandacht voor wat
de heer Heemskerk van de Rabobank hierover heeft
gezegd. Er is veel over gezegd in de media, maar ik wil
dat graag op schrift.

De heer Aptroot (VVD): Voorzitter. Ik heb twee punten. Ik
verzoek u allereerst om het verslag van het algemeen
overleg over microfinanciering op de agenda te plaatsen.

De voorzitter: Dat is bij uitstek een brief waarom ook in
de commissie gevraagd had kunnen worden, maar wij
zullen het stenogram doorgeleiden naar het kabinet.
Het woord is aan mevrouw Kant.

De voorzitter: Wij voegen het VAO toe aan de agenda
van een van de volgende weken. Wat is uw tweede punt?

Mevrouw Kant (SP): Voorzitter. De kredietcrisis heeft
helaas ook gevolgen voor de rest van de economie, voor

Tweede Kamer

4 november 2008
TK 19

Regeling van werkzaamheden

19-1365