BIJLAGE B

REACTIES OP CONCEPTRAPPORT ‘VEILIG TOELATEN OP DE WEG - LESSEN NAAR AANLEIDING VAN HET ONGEVAL MET DE STINT’

Volgnr.

Partij

Paragraaf

Te corrigeren tekst
(eerste … laatste woord)

Reactie inzagepartij

Toelichting waarom niet/deels overgenomen door Onderzoeksraad

1

RDW

Gehele
document

“Licht gemotoriseerde voertuigen“
vervangen door “lichte langzame
gemotoriseerde voertuigen.“

Licht gemotoriseerde voertuigen betreft een verkeerde aanduiding (in
conceptversie o.a. blz. 9, regelnummer 24). Graag consequent in het gehele
document de wijziging doorvoeren.
Licht gemotoriseerde voertuigen maakt onvoldoende duidelijk dat het om
voertuigen met een lage topsnelheid gaat die ook in massa licht zijn. Het gaat
om zwakkere verkeersdeelnemers.

In paragraaf 2.3 is uitgebreid omschreven wat in het rapport bedoeld wordt met
licht gemotoriseerde voertuigen. Naar het oordeel van de Raad is hiermee
voldoende duidelijk gemaakt wat in het rapport onder deze term wordt verstaan.

2

RDW

Gehele
document

“(RDW)advies“ vervangen door
“bevindingen“.

Er is daarmee een wezenlijk verschil tussen een testrapport en adviesrapport.
Graag in het gehele rapport deze terminologie, waar gesproken wordt over
advies of adviesrapport in context van RDW, aanpassen naar bevindingen en
testrapport.
Bijvoorbeeld (in conceptversie):
Blz. 31, regel 2-6: “Bij… te wijken“. Verderop in dit document wordt hiervoor
een nieuw tekstvoorstel gedaan.
Blz. 34, regel 15: “Het .. eisen“. Het “RDW-advies“ vervangen door “het RDWtestrapport“.
Blz. 34, regel 37-39: “Het adviezen… afwijken“. “Adviezen“ vervangen door
“bevindingen op basis van het testrapport“.

De tekst hierover is verduidelijkt. Onder figuur 4 op blz. 31 wordt uitgelegd dat
onder het advies van de RDW wordt verstaan: het testrapport waaruit is
aangegeven aan welke eisen het voertuig wel en niet voldeed op het moment van
testen. Ook wordt aangegeven dat onder het verkeersveiligheidsadvies wordt
verstaan: een rapport waarin verschillende aspecten van verkeersveiligheid worden
beoordeeld, waaronder voertuigstabiliteit, plaats op de weg, inpassing in
duurzaam veilig en een toetsing aan de uitzonderingen en vereisten behorende bij
het gebruik.

3

RDW

Gehele
document

“gewicht“ vervangen door “massa“.

Technisch onjuiste verwijzing: gewicht is een kracht in Newton, massa is in kg.
Graag consequent in het gehele document de wijziging doorvoeren.
Bijvoorbeeld (in conceptversie):
Blz. 21, regel 6-8: “De voertuigen .. toepassing“. “gewicht“ vervangen door “massa“.

De term “gewicht“ is in deze context gewoon Nederlands taalgebruik en zorgt niet
voor verwarring.

4

IenW

1.1

“formeel … 2011,”

Voorstel om een voetnoot toe te voegen met een verwijzing naar de
mededeling van de aanwijzing: Stcrt. 2012, 6543.

Voetnoot (12) toegevoegd. Geen verwijzing naar de Staatscourant, maar naar de
aanwijzingsbeschikking van het Ministerie, omdat publicatie in Staatscourant pas
zes maanden na de aanwijzing is gedaan. Dit kan verwarring opleveren over het
moment van toelating van de Stint.

5

IenW

2.2

“Het ongeval … veiligheid
georganiseerd?”

Er waren ook reacties in de zin dat er niets aan de hand is met de Stint (zie o.a.
de bezwaar- en beroepsprocedures die zijn ingesteld tegen het schorsings- en
intrekkingsbesluit). Zo was de kinderopvangbranche van mening dat de Stint
veiliger is dan alternatieven zoals een elektrische bakfiets, mede omdat er nog
nooit (ernstige) ongevallen hadden plaatsgevonden.

De reactie gaat voorbij aan de essentie van het bewuste tekstgedeelte (te weten:
het ongeval wierp vragen op over de veiligheid van het voertuig c.q. de wijze van
toelating).

6

IenW

2.2

“De resultaten … te schorsen.”

De formulering kan de suggestie wekken dat de twijfels over de veiligheid van
de Stint uitsluitend zagen op de technische constructie an sich, hier speelde
echter ook mee dat er zonder melding door de fabrikant technische wijzigingen
zijn doorgevoerd ten opzichte van de Stint zoals die destijds is toegelaten. Dit
wordt expliciet vermeld in de Kamerbrief waarin in voetnoot 17 naar wordt
verwezen, maar dit wordt niet vermeld in de tekst.

In de beschikking aan de fabrikant, die als bijlage is gevoegd bij genoemd
Kamerstuk, worden alleen technische tekortkomingen genoemd als onderbouwing
van de twijfel over de technische constructie van de Stint. De voetnoot is
aangepast zodat verwezen wordt naar de beschikking.

-1-

Volgnr.

Partij

Paragraaf

Te corrigeren tekst
(eerste … laatste woord)

Reactie inzagepartij

Toelichting waarom niet/deels overgenomen door Onderzoeksraad

7

IenW

3.1.1

“De Segway … tweewielig
motorvoertuig.”

De fabrikant van de Segway heeft geen initiatief ondernomen om het voertuig
Europees toe te laten. Zie het antwoord op schriftelijke vragen van de Tweede
Kamer (https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-32225-B.html).

Het tekstgedeelte geeft aan dat de Segway niet op Europees niveau kon worden
toegelaten. De reactie geeft geen feitelijke onjuistheid aan in deze tekst.

8

IenW

3.1.5

“te verbreden”

De minister heeft de door de Europese Commissie geboden mogelijkheid
aangegrepen om een nationale categorie te creëren. Het woord ‘verbreden’
wekt een andere indruk.

Dat er een verbreding is aangebracht ten opzichte van het standpunt van de
Europese Commissie wordt uitgelegd in de twee alinea's voorafgaand aan deze
conclusie.

9

RDW

3.2.2

“Deze permanente … lidstaat.“ De zin
aanvullen met : “en permanente eisen
kunnen nooit zwaarder zijn dan
toelatingseisen.“

De nationale permanente eisen kunnen nooit zwaarder zijn dan Europese
toelatingseisen omdat dit handelsbelemmeringen per land op zou kunnen
werpen.

In de tekst staat reeds aangegeven dat permanente eisen de toegang tot de markt
niet mogen inperken. De gesuggereerde aanvulling is overbodig.

10

IenW

3.2.3

“De RDW … te duur zijn.”

Wij herkennen niet dat de technische beoordeling van het ministerie niet
uitgebreid en te duur mocht zijn. Zie ook briefwisseling tussen het ministerie en
RDW uit 2011 die ook met de Tweede Kamer is gedeeld (zie bijlagen bij de
beantwoording van de feitelijke vragen aan de TK van 18 oktober 2018).

Dit wordt onder andere ook bevestigd in de brief van 13 maart 2008, VENW/DGP2008/2387 (zie voetnoot 85). Daarnaast baseert de Onderzoeksraad deze
constatering ook op onderzoek van diverse andere bronnen. Uit deze verschillende
bronnen komt een duidelijk beeld naar voren dat de opdracht van het ministerie aan
de RDW was om de technische beoordeling niet te streng en uitgebreid te maken.

11

IenW

3.2.3

“De ... productie.”

Dit klopt, maar krijgt een andere betekenis in de context van die tijd: Zoals op
pagina 27 wordt aangehaald constateerde één van de Kamerleden destijds dat
de Segway is verworden tot een symbool van de strijd van de politiek tegen
bureaucratie en onwillige ambtenaren en juristen. Binnen deze politieke realiteit
is deze opdracht gegeven. Op pagina 47 van het rapport (30-36) worden die
link en context ook onderschreven.

De context die in de reactie wordt genoemd, is - zoals ook in de reactie is
aangegeven - elders in het rapport verwoord.

12

RDW

4.2.1

“Deze afstand … waarden.“ Na de zin
regel 23 “Deze afstand…als
uitgangspunten werden genomen“,
vervangen door: “De RDW heeft de
voorgeschreven wijze van keuren
gevolgd en geconcludeerd dat de
gemeten remafstand (ruim) binnen de
norm van 3,86m viel. Bij de
beoordeling van de Stint is geen
nieuwe berekening gemaakt van de
remweg bij de maximumsnelheid van
de Stint, namelijk 15 km/uur. Bij de
beoordeling van de remvertraging is
de RDW uitgegaan van de
voorgeschreven wijze van keuren.“

De remvertraging/remweg van de Stint is in 2011 door de RDW beoordeeld
volgens de destijds geldende eis en bijbehorende wijze van keuren. Daaraan
voldeed het voertuig. Het doel van de wijze van keuren is een eenduidige
uitvoering van de manier van beoordelen (zie ook artikel 5.6.0 Rv). Er was geen
aanleiding voor de RDW om de wijze van keuren ter discussie te stellen of er
vanaf te wijken. De minister heeft uitgesproken, dat de RDW niet is afgeweken
van de voorgeschreven wijze van keuren. Deze onduidelijkheid is daarom ook in
het tijdelijk beleidskader ondervangen. (Zie de beantwoording van Kamervraag
7 n.a.v. het TNO-rapport d.d. 18 januari 2019, kenmerk IENW/BSK-2019/10254
(zie link).)

De essentie van het bewuste tekstdeel is dat de RDW bij de interpretatie van het
remproefresultaat is uitgegaan van een verkeerde waarde voor de maximaal
toegestane remweg. De gehanteerde grenswaarde (max. 3,86 meter) is van
toepassing voor een hogere uitgangssnelheid (20 km/uur in plaats van 15 km/uur).
Dat die verkeerde grenswaarde (waarvan de onjuistheid overigens al wel bekend
was) ten tijde van de keuring nog niet op het testformulier was gecorrigeerd,
neemt niet weg dat de remvertraging van de Stint niet voldeed aan de norm (ten
minste 4,0 m/s2).

13

RDW

4.2.1

“In de beoordeling … remvertraging.“
Vervangen door de zin: “In het
testrapport van de RDW zat een
onvolkomenheid, er is bij het
afkeurpunt ‘afmetingen’ geen
melding gemaakt van de
overschrijding van de maximaal
toegestane lengte van de Stint.“

Zie vorige opmerking (reactie 12). Als de redenatie over de remmen wordt
overgenomen dan blijft het punt van het niet vermelden van de
lengteoverschrijding op het testrapport als onvolkomenheid over.

Zoals in het weerwoord bij reactie 12 is aangegeven, blijkt uit de daaromtrent
beschikbare informatie dat de Stint destijds ook onterecht is goedgekeurd door de
RDW ten aanzien van de remvertraging.

14

IenW

4.3

“De SWOV … de Stint.”

SWOV concludeerde dat met de Stint niet zonder meer veilig aan het verkeer
kon worden deelgenomen en stipte daarbij randvoorwaarden aan.

De reactie van het ministerie omschrijft in welke zin het SWOV-advies negatief was.
Deze toelichting is reeds opgenomen in de voorafgaande alinea.

-2-

Volgnr.

Partij

Paragraaf

Te corrigeren tekst
(eerste … laatste woord)

Reactie inzagepartij

Toelichting waarom niet/deels overgenomen door Onderzoeksraad

15

Stintum

4.3

“Ook werd … typen Stints.“

De gehele beschikking had de vorm van een kader. Niet enkel deze zin. De intro
begint met het stellen van het kader (o.a. vermogen en snelheid). In de
beschikking van 14-11-2011 is niet aangegeven conform welke procedures of
regels veranderingen konden worden doorgevoerd. Ook is dit niet aangegeven
in de publicatie in de Staatscourant van april 2012 waarin is gesteld dat de
Trikke en Stint zijn toegelaten ‘conform de regels’. Zou de alinea aangepast
kunnen worden? Het was niet 1 zin waarom het idee van kader is ontstaan.

De tekst is verduidelijkt. De Onderzoeksraad heeft geen onderzoek gedaan naar
andere producenten en wijzigingen van andere voertuigen. Daarom kan de
Onderzoeksraad hierover geen uitspraken doen.

In de correspondentie die gevoerd is met het ministerie is ook aangegeven
welke ontwikkelingen er waren m.b.t. andere soorten van gebruik en
opbouwen. Bij het voertuig waarvan wij vermoeden dat het buiten het kader
zou vallen waaronder wij toegelaten waren is daarom een keuring aangevraagd.
Hierover zijn wij open geweest. Vanuit het ministerie is hier niet op ingegaan.
Wellicht dat de zin iets helderder neergezet kan worden hierom.
Andere producenten zijn ook in gesprek geweest met het ministerie over dit
onderwerp. Bij vragen over wijzigingen is ook bij anderen aangegeven dat bij
grote wijzigingen herkeurd moest worden. Over de correspondentie met
andere producenten en hoe het ministerie met alle bijzondere bromfietsen om
is gegaan (vergelijkingsmateriaal) komt niet terug in het rapport. Omdat het
rapport over bijzondere bromfietsen gaat lijkt het me daarom ook verhelderend
te melden hoe omgegaan werd met bijzondere bromfietsen en wat gezien werd
als wijziging die gemeld diende te worden en wat niet.
16

RDW

4.4

“Bovendien … worden.“ Vervangen
door de zin: “Bovendien zat in het
testrapport van de RDW een
onvolkomenheid met betrekking tot
het niet vermelden van de
lengteoverschrijding.“

Zie vorige opmerking (reactie 13). Er zaten in de beoordeling door de RDW
geen onvolkomenheden anders dan het niet vermelden van de
lengteoverschrijding op het RDW testrapport

Zoals bij reactie 12 al is aangegeven en toegelicht, is de Stint destijds ook
onterecht goedgekeurd ten aanzien van de remvertraging.

17

Stintum

4.4

“De onderzoeksraad … kinderen.“

De conclusie van de onderzoeksraad, betekent dit dat het eisenpakket van het
ministerie m.b.t. de keuring van de Stint niet de zekerheid geeft over de
veiligheid van het voertuig? Anders gezegd: Het doorlopen van de keuring leidt
niet tot het vaststellen dat een voertuig veilig is? En dit had afgeleid kunnen
worden aan de omschrijving van de aanvraag? Veiligheid is een vrij breed
begrip. Wellicht kan een omschrijving van de context rondom het woord
veiligheid meer duidelijkheid geven.

De uitleg van deze conclusie staat in de alinea ervoor.

18

IenW

5.1

“en … minister”

Het werd nog wel in mandaat binnen het ministerie behandeld.

Het bewuste tekstgedeelte geeft aan dat minister (en de politiek) geen zicht had
op de uitwerking van de toelatingsprocedure. Dat de behandeling van het dossier
in mandaat gebeurde, bevestigt de constatering dat deze zich buiten het zicht van
de minister voltrok.

19

IenW

5.1.2

“Gezien … vereist.”

De Stint valt qua beschrijving onder richtlijn 2002/24/EG, maar is tegelijkertijd
een heel ander voertuig dan die waarop de richtlijn doelt. Op het moment dat
de Stint werd beoordeeld was bovendien de concept-tekst van Verordening
168/2013 (genoemd op p.50) al beschikbaar en daaruit bleek dat de Stint niet
onder die verordening zou vallen. Dat dit relevant is, blijkt uit de brief van de
RDW aan IenW van 27 april 2011 waarin de RDW het volgende schrijft: ‘De RDW
spreekt de hoop uit dat lenM de aanwijzing van bijzondere bromfietsen alsnog
beperkt tot voertuigen die buiten het toepassingsgebied van de
conceptverordening vallen.’ In de brief van de Europese Commissie van 19 juli
jl. die met u is gedeeld, wordt bevestigd dat bijzondere bromfietsen niet onder
het toepassingsgebied van Verordening (EU) nr. 168/2013 vallen.

Op het moment van de aanvraag diende de Stint getoetst te worden aan de
vigerende regelgeving (dus de richtlijn 2002/24/EG). Dat er concept-teksten van
nieuwe regelgeving beschikbaar waren, verandert dit niet. De nieuwe verordening is
pas twee jaar later (in 2013) in werking getreden. De definitie in richtlijn 2002/24/EG
over de voertuigen is duidelijk, zoals ook is beschreven in het rapport. De suggestie
van het ministerie dat de Stint een heel ander voertuig was waarvoor de richtlijn niet
zou gelden, wordt niet onderbouwd. De aangehaalde brief van de RDW zegt niets
over de toepasbaarheid van de richtlijn op de Stint, omdat de Stint volgens de
definitie onder het toepassingsbereik van de richtlijn viel. Ook de genoemde recente
brief van de Europese Commissie doet daar niets aan af, omdat de Stint in 2011
beoordeeld had moeten worden conform de Europese goedkeuringsprocedure en
daarom niet kon worden beoordeeld als bijzondere bromfiets.

-3-

Volgnr.

Partij

Paragraaf

Te corrigeren tekst
(eerste … laatste woord)

Reactie inzagepartij

Toelichting waarom niet/deels overgenomen door Onderzoeksraad

20

IenW

5.1.2

“Het … voertuigcategorieën.”

Zie opmerking hierboven (reactie 19). Dit was wel onderwerp van bespreking en
afweging.

In het onderzoek is op geen enkele manier gebleken dat bij de aanvraag van de
Stint een beoordeling heeft plaatsgevonden of deze via een Europse
toelatingsprocedure moest worden toegelaten. In geen enkele bron, noch in de
gehouden interviews is aangegeven dat hierover een afweging is gemaakt.

21

IenW

5.1.2

“Nadat … toegelaten.”

Deze passage wekt de suggestie dat Nederland te ruim gebruik heeft gemaakt
van de opening die de Europese Commissie bood en dat de EC alleen ruimte
bood voor toelating van de Segway. De Commissie is steeds betrokken
geweest bij de stappen die Nederland heeft gezet en de ontwerp-regelgeving
is genotificeerd. De omstandigheid dat op dit dossier door de Commissie nooit
een inbreuk tegen Nederland is gestart, duidt er op dat Nederland is gebleven
binnen de door de Commissie aangegeven marges.

In paragraaf 5.1.2 wordt uitgebreid uitgelegd hoe en waarom Nederland een
bredere toepassing heeft gegeven aan de mogelijkheid van de Europese
Commissie om de Segway toe te laten. Het ministerie heeft niet aangetoond dat
de Europese Commissie kennis had van of betrokken was bij de wijze waarop
Nederland invulling gaf aan de toelating van de Segway. Dat is immers een interne
aangelegenheid van de lidstaten. Het notificeren gaat alleen over technische eisen
die gesteld worden aan de voertuigen en niet over inhoud en toepassingsbereik
van een beleidsregel. Voor de Onderzoeksraad is niet duidelijk om welke reden de
Europese Commissie geen inbreukprocedure heeft aangespannen.

22

IenW

5.1.2

“Bij … volgen.”

Zie opmerking hierboven (bij reactie 19).

Zie weerwoord op reactie 19.

23

IenW

5.1.3

“Daarbij …. genomen.”

Dit klopt, maar het verdient wel aanbeveling om erbij te vermelden dat dit
conform de destijds geldende mandaatregeling was (Organisatie- en
mandaatbesluit Verkeer en Waterstaat 2010, gepubliceerd in de Staatscourant).

Dat de uitvoering voldeed aan de betreffende mandaatregeling is reeds
aangegeven in voetnoot 97.

24

IenW

5.2.1

“De … zijn.”

Bij gebrek aan bronvermelding is dit niet te verifiëren.

Zie weerwoord op reactie 10.

25

IenW

5.2.1

“Uit … voertuigen.”

In de brief van 27 april 2011 waarnaar wordt verwezen staat niet dat de RDW
vreesde dat een beperkt toelatingskader afbreuk zou doen aan de
voertuigveiligheid van de nieuwe voertuigen.

De Onderzoeksraad heeft deze conclusie getrokken op basis van onderzoek van
diverse bronnen, waaronder genoemde brief. Uit diverse bronnen komt duidelijk
naar voren dat de RDW vreesde dat een beperkt toelatingskader afbreuk zou doen
aan de verkeersveiligheid.

26

IenW

5.2.1

“eisen”

Redactioneel: om de tekst te verduidelijken kan ‘eisen’ vervangen worden door
‘permanente eisen’.

De reactie geeft geen verduidelijking. In de brief uit de voetnoot (151) wordt ook
niet gesproken over permanente eisen. Bovendien is de hele procedure in detail
besproken in hoofdstuk 3.

27

IenW

5.2.1

“De RDW … te vullen.”

In de brief waarnaar wordt verwezen in voetnoot 52 staat niet dat de RDW
besloot om zijn toetsende rol strikt in te vullen.

In de brief staat: ”lenM heeft besloten om de RDW in het inmiddels vastgestelde
toelatingsproces een beperkte rol te laten vervullen, namelijk het beoordelen van
één voertuig op basis van de (nu nog concept) permanente eisen. De RDW
respecteert deze keuze (...)”. Hieruit, bevestigd door andere bronnen binnen het
onderzoek, blijkt dat de RDW zijn rol daarmee beperkt opvatte tot alleen het
beoordelen van de aangeboden voertuigen aan de hand van de (concept)
permanente eisen en voor zichzelf geen rol zag in het adviseren over zaken die
buiten het toetsingskader vielen.

28

IenW

5.2.2

“Het … voertuigen.”

Het is onduidelijk waarop deze conclusie is gebaseerd nu een bronvermelding
ontbreekt. Afgezien daarvan lijkt deze conclusie ook niet te worden gestaafd in
het licht van een interne mail van 16 oktober 2012. Daarbij werd gekeken wat
een duurdere veiligheidstest betekende voor de fabrikant. Moet een fabrikant
bijvoorbeeld opdraaien voor de kosten op het moment dat zijn aanvraag na de
veiligheidstest alsnog werd afgewezen was één van de vragen die werd gesteld.
Dit schetst een genuanceerder beeld van de afwegingen die zijn gemaakt over
deze uitgebreidere veiligheidstest.

De Onderzoeksraad heeft deze conclusie getrokken op basis van onderzoek in
diverse bronnen. Uit de onderzochte bronnen wordt duidelijk dat het ministerie
van mening was dat het zelf een inschatting kon maken van de verkeersveiligheid
van een voertuig, hetgeen ook is beschreven in het rapport. Relevant hiervoor zijn
onder andere een interne mail van 30 oktober 2012 en een mail aan de RDW van
15 november 2012. De aangehaalde interne email van 16 oktober 2012
betreffende de gevolgen van een duurder onderzoek voor de aanvrager is niet
relevant voor de conclusie, omdat, tot de komst van de Beleidsregel in 2015, het
ministerie de kosten voor de hele procedure inclusief verkeersveiligheidsonderzoek
zelf droeg.

-4-

Volgnr.

Partij

Paragraaf

Te corrigeren tekst
(eerste … laatste woord)

Reactie inzagepartij

Toelichting waarom niet/deels overgenomen door Onderzoeksraad

29

IenW

6

“krijgt”

Geldt deze conclusie voor de situatie zoals die nu is met het nieuwe
toelatingskader of zoals die gold ten tijde van het ongeval?

Deze conclusie geldt zowel voor de situatie ten tijde van het ongeval als de
huidige situatie. Dit is op meerdere plekken in het rapport uitgelegd, evenals in
het tekstgedeelte onder deze conclusie. Veiligheid omvat meer dan alleen de
voertuigveiligheid die in het toetsingskader wordt gereguleerd. In het rapport is
aangegeven dat ook andere aspecten meespelen, zoals een gebrek aan zicht op
de effecten in het verkeerssysteem, een procedure met hiaten en onvoldoende
gebruik van de kennis en ervaring van deskundigen.

30

Stintum

6

“Voor ... worden.”

De eisen die gesteld worden aan de elektrische bakfiets zijn terug te vinden in
de Machinerichtlijn. Hierin wordt ook toezicht beschreven. Wellicht is het
verhelderend voor de lezers om niet alleen introductie te vermelden maar
vanuit welk uitgangspunt voertuigen toegelaten mogen worden door
producenten en hoe het toezicht geregeld is.

De geldende regelgeving voor de elektrische bakfiets staat genoemd in paragraaf
2.3. Hierin staat ook de Machinerichtlijn genoemd, die in Nederland is
geïmplementeerd in de Warenwet. De Onderzoeksraad heeft geen onderzoek
gedaan naar de toepassing van de Machinerichtlijn en het toezicht daarop.

31

Stintum

Bijlage A

“Op grond van het toelatingskader
bijzondere bromfietsen“

Het woord toelatingskader in combinatie tot de bijzondere bromfiets en
toelating wordt hier gebruikt. Kunnen we hieruit concluderen dat de
interpretatie (van de producent) m.b.t. de beschikking bijzondere bromfiets een
kader betrof?

In het rapport is op diverse plaatsen de term toeleatingskader gebruikt om het
gehele toelatingsproces aan te duiden. De Raad spreekt zich daarmee niet uit over
de vraag of de beschikking een kader betrof.

-5-