Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

29 279

Rechtsstaat en Rechtsorde

Nr. 331

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 29 juni 2016
1. Inleiding
Over de voortgang van het wetgevingsprogramma modernisering van het
Wetboek van Strafvordering heb ik u als onderdeel van het voortgangsbericht over het programma Versterking Prestaties Strafrechtketen vanaf
2014 viermaal bericht. Zoals ik heb toegezegd in mijn brief van 7 maart
2016 (Kamerstuk 29 279, nr. 302) zal ik u over de voortgang van het
wetgevingsprogramma tot modernisering van het Wetboek van Strafvordering twee keer per jaar apart rapporteren. Deze brief behelst de eerste
zelfstandige rapportage.
De modernisering van het wetboek houdt een majeure wetgevingsoperatie in waarbij op ketenpartners, advocatuur, wetenschap en andere
betrokken partijen een bijzonder beroep wordt gedaan, zowel bij de
voorbereiding van de wetgeving als bij de voorbereiding van de invoering
van het wetboek. Ik ben al deze betrokken partijen erkentelijk voor de
positieve bijdrage aan dit omvangrijke programma. In de contourennota
modernisering Wetboek van Strafvordering (Kamerstuk 29 279, nr. 278)
heb ik een overzicht geschetst van de voornemens tot wijziging van het
wetboek en de eisen waaraan het nieuwe wetboek moet voldoen. Het
wetboek moet bevorderen dat een adequate justitiële reactie wordt
gegeven op strafbaar gedrag met voldoende rechtswaarborgen, een
duidelijke regeling bevatten van de positie en bevoegdheden van de
verschillende deelnemers met heldere procedures, toegankelijk zijn en
inspelen op nieuwe (technologische) ontwikkelingen.
Bij de voorbereiding van de voorstellen worden partijen in een zo vroeg
mogelijk stadium betrokken. Op deze wijze wordt bevorderd dat vanuit
verschillende invalshoeken naar de voorstellen wordt gekeken, deskundigheid van degenen die met het nieuwe wetboek moeten werken
maximaal wordt benut en de consequenties van de voorstellen in kaart
worden gebracht.

kst-29279-331
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

1

2. Inhoudsopgave
In deze voortgangsrapportage zal ik u achtereenvolgens berichten over de
voortgang van de wetgeving, het in kaart brengen van de consequenties
voor de strafrechtsketen, de activiteiten die zijn en worden ondernomen
ten behoeve van de voorbereiding van de formele consultatie, het vervolg
dat uw kamer heeft gegeven aan de contourennota en de stand van de
WODC-onderzoeken die in verband met de modernisering worden
uitgevoerd.
3. Voortgang wetgeving
Bij brief van 13 mei 2016 heb ik de Tweede Kamer zoals toegezegd een
aangepaste planning gestuurd van de wetsvoorstellen inzake de modernisering (Kamerstuk 29 279, nr. 321). Ter uitvoering van de motie van de
leden Van Nispen (SP) en Swinkels (D66) is ruim een half jaar meer de tijd
genomen bij de voorbereiding voor formele consultatie van in het
bijzonder de boeken 1 en 2. Dat heeft ook gevolgen voor de planning van
de andere boeken. De aangepaste planning biedt de gelegenheid de
boeken zorgvuldig op samenhang te toetsen en de consequenties voor de
keten in kaart te brengen. In deze brief heb ik tevens aangeboden in een
technische briefing de Kamer te informeren over de wijze waarop de
effecten voor de uitvoeringspraktijk in beeld worden gebracht waarbij ook
de hoofdlijnen van de modernisering en de samenhang tussen de
wetsvoorstellen aan bod komen (Kamerstuk 29 279, nr. 304).
Met de wetsvoorstellen van de eerste tranche, die onderwerpen betreffen
die onafhankelijk van de andere wetsvoorstellen beoordeeld kunnen
worden, is inmiddels goede voortgang geboekt. Van het wetsvoorstel
herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen (uiteindelijk
boek 8) (Kamerstuk 34 086) is de plenaire behandeling door de Tweede
Kamer gestart. Het wetsvoorstel digitale processtukken is inmiddels wet
geworden (Stb 2016, 90). De amvb ter uitvoering van de wet is aan de
Afdeling advisering voorgelegd. De wet kan uiterlijk 1 januari 2017 in
werking treden. Het wetsvoorstel herziening regeling internationale
samenwerking in strafzaken (uiteindelijk boek 7) is op 13 juni 2016 bij de
Kamer ingediend (Kamerstuk 34 493). Het aangekondigde wetsvoorstel
strafvordering jeugdige personen vraagt nadere bestudering op gevolgen
en wordt meegenomen in het wetsvoorstel boek 6.
4. Consequenties voor de strafrechtketen: zorgvuldig onderzoek
en voorbereiding
Het programma Modernisering Wetboek van Strafvordering Consequenties voor de Keten (WSvCK)
De modernisering van het Wetboek van Strafvordering brengt omvangrijke consequenties met zich voor de organisaties in en om de strafrechtketen. Daarom is al in april 2014 het programma Modernisering Wetboek
van Strafvordering Consequenties voor de Keten (WSvCK) van start
gegaan. In dit programma worden in een vroeg stadium door ketenpartners, de advocatuur en het departement samen, de verwachte
effecten van de wetsvoorstellen voor de strafrechtketen in kaart gebracht.
De insteek daarbij is praktisch: er wordt specifiek gekeken naar veranderingen in de voorgenomen wetgeving die de werkprocessen, bedrijfsvoering, (intern) beleid, ICT-systemen, opleidingen, huisvesting en
dergelijke van de betrokken organisaties raken. Vanuit de uitvoeringspraktijk wordt bovendien in dit stadium inbreng geleverd in het wetgevingstraject, om de kwaliteit en uitvoerbaarheid daarvan te versterken. Tot
slot kunnen de betrokken organisaties zich op deze wijze al voorbereiden

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

2

op de gevolgen van het werken met het gemoderniseerde wetboek. Dit
draagt bij aan een zo breed mogelijk draagvlak.
Organisatie
Centraal in het programma WSvCK staan voorts de zogeheten «tripartiete» overleggen. Hier komen experts uit de betrokken organisaties
samen met wetgevingsjuristen en vertegenwoordigers van de beleidsdirecties om per hoofdstuk van het nieuwe wetboek in meer detail te
analyseren welke gevolgen uit de voorstellen voortvloeien. In deze
overleggen worden tevens afspraken gemaakt over te verrichten
effectonderzoeken, ketenbrede impactanalyses of andersoortige scenariostudies, visualisaties of doorrekeningen. De resultaten van al deze
onderzoeken worden weer in deze overleggen besproken. Zij slaan
uiteindelijk neer in de paragraaf uitvoeringsconsequenties van de
memorie van toelichting bij het wetsvoorstel waarvan de desbetreffende
hoofdstukken deel uitmaken.
De onderzoeksresultaten worden tevens voorgelegd aan een (departementale) werkgroep financiën, waarin de Directie Financieel-Economische
Zaken en de controllers van de betrokken Directoraten-Generaal van mijn
ministerie zijn vertegenwoordigd. Zij beoordelen de financiële gevolgen
van de beoogde wetswijzigingen per hoofdstuk van het nieuwe wetboek
en houden daarnaast zicht op de integrale consequenties van de
modernisering voor de begroting van mijn ministerie, en de dekking
hiervan. De winst van deze werkwijze moet zijn dat alle betrokkenen zich
beter bewust worden van de consequenties van wettelijke ingrepen die
doorwerken in de gehele keten of onderdelen van die keten; maatregelen
die op korte termijn voordeel opleveren voor één ketenpartner kunnen op
langere termjin meer werk opleveren voor andere ketenpartners. Kleine
extra werkzaamheden bij één onderdeel kunnen leiden tot grotere
besparingen bij andere.
Tot slot is er een afstemmingsoverleg IV/ICT, waarin wordt gekeken naar
de gevolgen van de diverse voorstellen voor de informatievoorziening en
ICT-systemen in de keten. Hierover wordt ook separaat gerapporteerd in
de paragraaf uitvoeringsconsequenties in de memorie van toelichting bij
elk wetsvoorstel.
Met een en ander wordt ook voldaan aan eisen van het Integraal
afwegingskader (IAK).
Nadere toelichting op werkwijze: overzichtelijke deelvoorstellen
De wetsvoorstellen die samen het nieuwe wetboek zullen gaan vormen
– acht inhoudelijke wetsvoorstellen en een aanpassings- en invoeringswet – worden in tranches in procedure gebracht. Doel daarvan is
enerzijds om de behandeling (zowel de voorbereiding van de wetsvoorstellen als de parlementaire behandeling) werkbaar te houden en
anderzijds om zicht te houden op de samenhang tussen de diverse
wetsvoorstellen. Dit betekent dat ook de consequenties voor de keten,
daarbij aansluitend, in tranches in kaart worden gebracht. Eerst per
hoofdstuk, en vervolgens wordt gekeken naar hoofdstuk overstijgende
gevolgen van een heel Boek. Daarna volgt een analyse van mogelijke
consequenties die voortvloeien uit de samenhang tussen de diverse
wetsvoorstellen, op het niveau van het gehele wetboek. Het kan dus zo
zijn dat de uitvoeringsconsequenties, waarvan in de paragraaf uitvoeringsconsequenties in de memorie van toelichting bij elk wetsvoorstel
verslag wordt gedaan, op een later moment nog aanpassing behoeven.
Een volledig en integraal beeld kan derhalve pas bij de aanpassings- en
invoeringswet worden gegeven.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

3

Hierbij moet ook worden opgemerkt dat hetgeen nu in kaart wordt
gebracht per hoofdstuk en per boek, de structurele effecten betreft op
werkprocessen, bedrijfsvoering en dergelijke. De incidentele effecten,
oftewel de inspanningen die ter implementatie van het nieuwe wetboek
moeten worden gepleegd, worden integraal in kaart gebracht. Dit is zo
omdat bijvoorbeeld opleidingen van politieagenten, officieren van justitie
en rechters zullen gaan over het wetboek als geheel en niet slechts over
één of meerdere boeken. Datzelfde geldt voor de aanpassing van IV/ICT
systemen en andere onderdelen van de bedrijfsvoering.
De voorbereiding van de implementatie: zorgvuldige samenwerking
uitgangspunt
Ondanks de hierboven genoemde kanttekening dat incidentele effecten/
implementatie-inspanningen pas goed in kaart kunnen worden gebracht
wanneer het gehele wetboek in concept gereed is, worden dit jaar en
volgend jaar wel al stappen gezet om een zorgvuldige implementatie voor
te bereiden.
Een «verkenning implementatiestrategie» die dit najaar wordt gestart,
beoogt een aantal scenario’s te schetsen voor de opzet van de implementatie in termen van o.a. governance, planning/fasering, financiën en
risico’s. Een «verkenning opleidingslandschap» moet daarna een eerste
globaal zicht verschaffen op de functionarissen in en buiten de keten die
bijgeschoold moeten worden, alsook de termijnen en kosten die daarmee
(ongeveer) gemoeid zijn.
Daarnaast vinden er gesprekken plaats met bijvoorbeeld de politie, het
openbaar ministerie en de zittende magistratuur over andere langlopende
programma’s en trajecten waarmee bij de implementatie van het nieuwe
wetboek rekening gehouden moet worden.
5. Brede betrokkenheid van wetenschap en organisaties van de
strafrechtketen
Bij de start van het project in 2014 is een brede werkgroep met vertegenwoordigers van ketenpartners en advocatuur ingesteld met als taak de
voorstellen zowel inhoudelijk als op uitvoeringsconsequenties te toetsen.
In de eerste fase heeft de werkgroep de discussiestukken besproken die
de basis hebben gevormd voor de latere concept-wetsvoorstellen. Dit jaar
is de nadruk steeds meer komen te liggen op behandeling van onderdelen
van de wetsvoorstellen, in het bijzonder de onderdelen van de wetsvoorstellen tot vaststelling van de boeken 1 en 2. Dat betrof onder meer de
regeling voor de rechter-commissaris en de raadkamer, de regeling van de
getuige en de professioneel verschoningsgerechtigde, de inbeslagneming, de heimelijke bevoegdheden en het onderwerp voorlopige
hechtenis en vrijheidsbeperkende maatregelen. De werkgroep bespreekt
ook meer horizontale thema’s, zoals de wijze waarop het wetboek
rekening kan houden met de ontwikkeling van technische middelen van
communicatie (waaronder vragen van digitalisering) en de rol van de
hulpofficier van justitie in het nieuwe wetboek.
Voordat dergelijke onderwerpen in deze werkgroep aan de orde komen
hebben er meestal expert meetings plaatsgevonden. In deze expert
meetings bespreken deskundigen (uitdrukkelijk niet als vertegenwoordiger van de beroepsgroep) en wetenschappers discussiestukken of meer
uitgewerkte voorstellen voor regelgeving. Het onderwerp schadevergoeding en kosten is bijvoorbeeld in enkele expert meetings besproken
die als zeer nuttig zijn ervaren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

4

De commissie modernisering Wetboek van Strafvordering heeft evenals
de brede werkgroep in het begin vooral discussienotities besproken
waarin een algemene lijn voor het desbetreffende onderdeel werd
verkend. Vanaf 2015 heeft de commissie alle concept-regelingen die
uiteindelijk het wetboek gaan vormen bediscussieerd, wat weer zijn
weerslag krijgt in de voorstellen. Dit jaar heeft de commissie zeven
concept-regelingen besproken (naast de genoemde onderwerpen van de
brede commissie de regeling van het hoger beroep, algemene bepalingen
en institutioneel kader (boek 1), bevoegdheden met betrekking tot het
lichaam en inbeslagneming en beklag daartegen). De commissie heeft
tevens de horizontale thema’s digitalisering en de rol van de hulpofficier
van justitie besproken.
In de afgelopen twee jaar vonden twee congressen plaats over de
modernisering van het wetboek. Deze congressen waren toegankelijk voor
alle geïnteresseerden uit de strafrechtspraktijk en de wetenschap. In het
eerste congres in juni 2014 stonden de discussiestukken centraal. Tijdens
het tweede congres in het najaar van 2015 is veel aandacht besteed aan
de lopende projecten bij politie, openbaar ministerie en de zittende
magistratuur die raakvlakken hebben met de wijzigingen in wetgeving
alsmede aan in voorbereiding zijnde voorstellen van regelgeving. In 2017
zal het derde congres gewijd worden aan de uitkomsten van de formele
consultatie over de boeken 1 en 2.
6. Parlementaire behandeling
De vaste commissie voor Veiligheid en Justitie van de Tweede Kamer
heeft op 10 februari 2016 over de contourennota een ronde tafelgesprek
gevoerd met wetenschappers alsmede met vertegenwoordigers van de
ketenorganisaties (rechterlijke macht, openbaar ministerie en politie), de
advocatuur en andere bij de strafrechtspleging betrokken organisaties. In
vervolg op dit ronde tafelgesprek heeft op 2 maart 2016 een algemeen
overleg plaatsgevonden (Kamerstuk 29 279, nr. 314). In het daarop
volgende VAO van 17 maart 2016 (Handelingen II 2015/16, nr. 66, item 4) is
een aantal moties ingediend. De Kamer heeft voorts besloten een
bijzonder griffier aan te stellen die tot taak zal krijgen inhoudelijke
ondersteuning te bieden bij het voorbereidend onderzoek van de nog in te
dienen voorstellen. De vaste commissie heeft voorts op mijn uitnodiging
op 19 mei 2016 gesproken met de leden van de commissie modernisering
van het Wetboek van Strafvordering en met prof. mr. G. Knigge die als
adviseur voor de modernisering optreedt (Kamerstuk 29 279, nr. 326).
7. Moties
Bij het VAO over de contourennota zijn de volgende moties ingediend en
aangenomen. Hieronder is aangegeven op welke wijze aan de moties
uitvoering wordt gegeven.
Motie van het lid Helder (PVV) (Kamerstuk 29 279, nr. 303), waarin de
regering wordt verzocht de modernisering alleen door te zetten indien de
vormgeving van de nationale politie niet wordt verstoord
In de projectstructuur is de politie op alle niveaus vertegenwoordigd zodat
bij de ontwikkeling van nieuwe wetgeving telkens de consequenties voor
de politie onder ogen worden gezien. Dat is het geval zowel in expert
meetings als in de werkgroepen waar inhoud en consequenties voor de
keten worden besproken. In het Bestuurlijk Strafrechtketenberaad, waarin
de vertegenwoordigers van de organisaties van de strafrechtketen zitting
hebben, vindt afstemming plaats tussen de lopende projecten. Naar

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

5

aanleiding van de motie zal nader overleg plaatsvinden met de korpsleiding over de onderlinge afstemming.
Motie van de leden Van Nispen (SP) en Swinkels (D66) (Kamerstuk 29 278,
nr. 304) over een aangepaste planning
De Kamer heeft bij brief van 13 mei j.l. de aangepaste planning ontvangen
(Kamerstuk 29 279, nr. 321)
Motie van de leden Van Oosten (VVD) en Recourt (PvdA) (Kamerstuk
29 279, nr. 305) over versterking van de positie van het slachtoffer
In het najaar zal ik de Kamer informeren over de meerjarenprogrammering van het slachtofferbeleid.
Gewijzigde motie van de leden Recourt (PvdA) en Van Toorenburg (CDA)
(Kamerstuk 29 279, nr. 310) over beperking verblijf minderjarigen in
politiecel tot maximaal drie dagen
In mijn reactie op de motie heb ik aangegeven dat langer verblijf in
politiecellen uitzondering is en de jeugdige zo snel mogelijk naar een
justitiële jeugdinrichting gaat. De motie zal ik betrekken bij de verdere
besluitvorming over het onderwerp strafvordering jeugdige personen.
Motie van het lid Recourt (PvdA) (Kamerstuk 29 279, nr. 307) over een
structurele basis voor herstelrecht
In mijn reactie op de motie heb ik in het VAO aangegeven dat ik bij
algemene maatregel van bestuur uitvoering geef aan de motie. Ik heb
inmiddels aan de Kamer een ontwerpamvb toegezonden op grond van het
wetsvoorstel ter uitvoering van de richtlijn minimumnormen voor de
rechten, de ondersteuning en de bescherming van slachtoffers van
strafbare feiten (Kamerstuk 34 236). De amvb bevat ter uitvoering van het
voorgestelde artikel 51h van het Wetboek van Strafvordering een kader
voor herstelbemiddeling. Als het slachtofferbeleid in de toekomst verder
is ontwikkeld en dit aanleiding geeft tot verdere regelgeving voor het
herstelrecht dan kan dit (eveneens) geschieden bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur.
8. WODC-onderzoeken
Zoals in de contourennota aangegeven wordt voor verschillende
onderdelen een WODC-onderzoek uitgevoerd (uitgebrachte adviezen zijn
na publicatie raadpleegbaar op www.wodc.nl). De stand van zaken van de
onderzoeken is als volgt:
Onderzoek naar de praktijk van pro-formazittingen (par. 2.1.2 contourennota)
In juli 2015 is het onderzoek van de Universiteit Leiden «Alleen voor de
vorm? Frequentie, organisatie en praktijk van pro-formazittingen» (M.
Dubelaar, R. van Leusden, J. ten Voorde, S. van Wingerden) uitgebracht.
Het onderzoek is betrokken bij het ontwerpen van de wetsvoorstellen van
boek 2 betreffende de bevoegdheden tot vrijheidsbeperking en vrijheidsbeneming en het onderzoek door de rechter-commissaris.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

6

Onderzoek bevoegdheden inzake voorwerpen en gegevens (par. 2.2.6
contourennota)
In juni 2016 is het onderzoek aan in beslag genomen elektronische
gegevensdragers en geautomatiseerde werken ten behoeve van de
opsporing en vervolging van strafbare feiten (P.A.M. Mevis, J.H. Verbaan,
B.A. Salverda) van de Erasmus Universiteit uitgebracht. Uit het onderzoek
komt naar voren dat er in de praktijk regelmatig elektronische gegevensdragers en geautomatiseerde werken, zoals computers en smartphones,
in beslag worden genomen ten behoeve van de opsporing. Het merendeel
van deze voorwerpen wordt in beslag genomen tijdens de doorzoeking ter
inbeslagneming onder leiding van de officier van justitie of de rechtercommissaris. Het huidige Wetboek van Strafvordering bevat nauwelijks
specifieke regels ten aanzien van het onderzoek aan inbeslaggenomen
elektronische gegevensdragers of geautomatiseerde werken. Naar
aanleiding van de bevindingen zullen de wettelijke regels in boek 2 rond
de inbeslagneming van voorwerpen en van gegevens beter op elkaar
worden afgestemd. Daarbij zullen specifieke regels worden voorgesteld
rond het onderzoek van geautomatiseerde werken en gegevensdragers.
Ten aanzien van een aantal juridische en praktische knelpunten, zoals voor
het afgeven van een bewijs van ontvangst van de inbeslagneming, is
verheldering gewenst. Dit behoeft niet altijd te gebeuren door wijziging
van de bestaande strafvorderlijke wetgeving, ook het hanteren van een
meer eenduidig beleid kan voor de gewenste opheldering zorgen, zoals
rond de toegang tot de kopieën van de gegevens en de vernietiging van
vastgelegde gegevens. Dit betreft specifiek de toegang tot de kopieën van
de gegevens en de vernietiging van vastgelegde gegevens. Zo is bij de
politie de digitale expertise onder andere geborgd binnen de teams
digitale opsporing. Onderdeel van het in werking brengen van deze
nieuwe teams is het standaardiseren van werkprocessen om met
inachtneming van maatwerk meer eenduidigheid te realiseren. Voor de
opslag van gegevens wordt gewerkt aan het inrichten van een speciale
ICT omgeving voor digitaal experts.
Rechtsvergelijkend onderzoek naar de tenlastelegging, bewezenverklaring
en kwalificatie (par. 2.4.1 contourennota)
Het onderzoek van de Vrije Universiteit zal na de zomer worden uitgebracht en worden betrokken bij de nadere standpuntbepaling over de
wettelijke regeling betreffende de inrichting van en de gebondenheid aan
de tenlastelegging.
Onderzoek toezicht op strafvorderlijk optreden (par. 4.3 aanbiedingsbrief
en par. 2.9 contourennota)
Het onderzoek wordt uitgevoerd door de Universiteit Leiden, de Universiteit van Amsterdam en het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en
Rechtshandhaving. Het onderzoek zal in het najaar van 2016 verschijnen.
Onderzoek vereenvoudiging verdenkingscriteria (par. 2.2.2 contourennota)
Het onderzoek wordt uitgevoerd door de Universiteit van Amsterdam en
zal midden 2016 worden uitgebracht. Op basis van de resultaten van het
onderzoek zal worden bezien in hoeverre het in de contourennota
opgenomen voorstel voor vereenvoudiging van de verdenkingscriteria
bijstelling behoeft.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

7

Onderzoek hoger beroep (par. 2.5.2 contourennota)
Het Memorandum 2016–2 Strafvordering bevorderd (M.T. Croes)
(www.wodc.nl) bevat een groot aantal feitelijke gegevens omtrent hoger
beroep die betrokken worden bij de voorbereiding van de nieuwe
appelregeling (boek 5).
Onderzoek prejudiciële vragen in het burgerlijk procesrecht en in
strafvordering (par. 2.5.5 contourennota)
Het onderzoek van het Montaigne Centrum voor Rechtspleging en
Conflictoplossing van het Departement Rechtsgeleerdheid van de
Universiteit Utrecht is afgerond en en zal binnenkort worden gepubliceerd
op www.wodc.nl. De uitkomsten worden betrokken bij de standpuntbepaling over introductie van prejudiciële vragen in het wetboek (boek 5).
Na het reces zal de Kamer nader worden geïnformeerd over het
onderzoek.
9. Vooruitblik voor de tweede helft van 2016
In het najaar zullen de wetsvoorstellen tot vaststelling van de boeken 1 en
2 worden gereedgemaakt voor de formele consultatie over de voorstellen
die in januari 2017 start. Dat betekent enerzijds dat de noodzakelijke
impact assessments worden afgerond. Anderzijds worden de afzonderlijk
voorbereide voorstellen samengevoegd tot de wetsvoorstellen voor de
boeken 1 en 2 en op consistentie getoetst. Ik heb prof. mr. G. Knigge
verzocht mij bij de voorbereiding van de wetsvoorstellen en de memories
van toelichting te adviseren.
Inmiddels wordt het werk aan de boeken 3 (buitengerechtelijke afdoening
en vervolging), 4 (berechting), 5 (rechtsmiddelen) en 6 (bijzondere
procedures) voortgezet. Ook hier worden met betrokken organisaties de
uitvoeringsconsquenties onderzocht en vinden expert meetings plaats.
Prof. mr. B.F. Keulen heeft zich op mijn verzoek bereid verklaard tot
voorbereiding van onderdelen van boek 4.
Per 1 september zal prof. mr. J.W. Fokkens, oud- Procureur-Generaal bij de
Hoge Raad, het voorzitterschap van de commissie modernisering op zich
nemen. De commissie zal in het najaar de integrale teksten van de
wetsvoorstellen tot vaststelling van de boeken 1 en 2 met bijbehorende
memorie van toelichting bespreken.
Zoals ik in het algemeen overleg van 2 maart j.l. heb aangeboden zal ik
ook graag voor de vaste commissie een technische briefing over het
project tot modernisering laten verzorgen. Ik ben altijd bereid u ook
tussentijds van de door u gewenste informatie te voorzien.
De Minister van Veiligheid en Justitie,
G.A. van der Steur

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 29 279, nr. 331

8