Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

26 419

Toerisme en recreatie

Nr. 38

BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEIT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 27 november 2009
Hierbij ontvangt u het rapport «Gemeentelijk kampeerbeleid na intrekking
WOR».1 Dit rapport is u toegezegd tijdens het Algemeen Overleg Nota
Ruimte van 29 september 2009.
Met ingang van 1 november 2005 is de Wet op de openluchtrecreatie
(WOR) gefaseerd ingetrokken met als laatste onderdeel het vervallen van
de landelijke kampeerregelgeving per 1 januari 2008. Met ingang van die
laatstgenoemde datum is de volledige decentralisatie van het kampeerbeleid naar de gemeenten een feit. Omdat verschillende bij het kamperen
betrokken organisaties zich zorgen maakten over het behoud van een
diversiteit aan kampeervormen in deze nieuwe situatie, is afgesproken om
de gevolgen van het intrekken van de wet voor het gemeentelijk kampeerbeleid in 2009 te evalueren.
Uit de door het Kenniscentrum Recreatie uitgevoerde quick scan komt het
beeld naar voren dat verreweg de meeste gemeenten, na de intrekking
van de WOR, zelf een nieuw kampeerbeleid hebben opgesteld of er mee
bezig zijn. Meestal hebben de gemeenten de kampeersector daarbij
betrokken. De gemeenten hebben nadrukkelijk aandacht besteed aan het
handhaven van een diversiteit van kampeervormen. Zo zijn met redenen
omkleed besluiten genomen over de verschillende vormen van kleinschalig kamperen, zoals kamperen bij de boer en natuurkamperen. Ook
treffen gemeenten maatregelen in de vorm van regels voor ondernemers,
om vergaande verstening en uitponding tegen te gaan. Daarmee kunnen
gemeenten indirect invloed uitoefenen op het voortbestaan van standplaatsen voor langkampeerders in hun gemeenten. Voor de rechtspositie
van langkampeerders dragen de gemeenten evenwel geen verantwoordelijkheid, omdat daarbij sprake is van een privaatrechtelijke overeenkomst
tussen kampeerondernemer en zijn kampeerders.

1

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

KST138115
0910tkkst26419-38
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 26 419, nr. 38

1

De gemeenten kunnen nog onvoldoende antwoord geven op de vraag of
de intrekking van de WOR daadwerkelijk heeft bijgedragen tot deregulering en vermindering van administratieve lasten.
Omdat het nieuwe kampeerbeleid na intrekking van de WOR nog maar
kort van kracht is, hebben veel gemeenten nog geen ervaring met ondernemers die onder deze nieuwe omstandigheden iets willen wijzigen of
starten. Over enkele jaren zal dit beeld duidelijker zijn.
Ik concludeer dat de gemeenten de naar hen gedecentraliseerde verantwoordelijkheid van vormgeven en uitvoeren van het kampeerbeleid goed
hebben opgepakt. Wel vraag ik ze om scherp te blijven toezien op de
gevolgen van herstructurering, splitsing en separaat verkopen en verstening van kampeerterreinen voor de aanwezige natuur- en landschapswaarden en de toekomst van langkampeerders.
Ook het versterken van samenwerking en afstemming op regionaal niveau
vind ik een aandachtspunt. De intrekking van de WOR heeft namelijk nog
niet geleid tot het opstellen van integraal beleid voor recreatie en
toerisme op regionale schaal. Ik vind dit wel gewenst. Naar mijn mening
liggen hier grote kansen voor de toekomst. Immers, de concurrentiepositie van een regio in toeristisch-recreatief opzicht wordt bepaald door het
geheel van de aanwezige waarden van natuur en landschap – vooral
onderhouden door boeren- en cultuurhistorie, de daaraan toegevoegde
openbare recreatieve infrastructuur plus de producten van toeristischrecreatief ondernemerschap en de multifunctionele landbouw, waaronder
plattelandstoerisme en streekproducten. Een dergelijke regionale beleidsvisie zou de basis moeten zijn voor het toekomstige gemeentelijke
kampeerbeleid en de daarvan af te leiden maatregelen in bestemmingsplan en APV. Ik roep provincies, gemeenten en betrokken organisaties en
ondernemers op om hier gezamenlijk meer werk van te maken.
De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
G. Verburg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 26 419, nr. 38

2