Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

34 473 (R 2069)

Goedkeuring van het voornemen tot opzegging
van het op 8 april 1979 te Wenen tot stand
gekomen Statuut van de Organisatie van de
Verenigde Naties voor Industriële Ontwikkeling

Nr. 6

NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG
Ontvangen 29 september 2016
Algemeen
De regering dankt de algemene commissie voor Buitenlandse Handel en
Ontwikkelingssamenwerking van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
voor haar verslag van 9 juni 2016 met betrekking tot het voorstel van
rijkswet tot goedkeuring van het voornemen tot opzegging van het op
8 april 1979 te Wenen tot stand gekomen Statuut van de organisatie der
Verenigde Naties voor Industriële Ontwikkeling (UNIDO).
De regering heeft kennis genomen van de mededeling van de leden van
de PvdA-fractie en de CDA-fractie dat het voorliggende wetsvoorstel hen
geen aanleiding geeft tot het stellen van vragen of opmerkingen.
Tevens is met belangstelling kennis genomen van de vragen en opmerkingen van de leden van de VVD-fractie en de D66-fractie. In deze nota
naar aanleiding van het verslag worden de betreffende vragen
beantwoord.
Toelichting bij de opzegging
De scorekaarten
De leden van de VVD-fractie merken op dat de scorekaarten evenmin een
rooskleurig beeld laten zien bij onder andere UN-Habitat. «De relevantie
van UN-Habitat voor het beleid op het gebied van Buitenlandse Handel en
Ontwikkelingssamenwerking is hoogstens beperkt voor enkele deelaspecten», zo lezen deze leden in de laatste scorekaart. Toch gaat daar
blijkens de antwoorden op de feitelijke vragen bij het jaarverslag 2015 nog
2 miljoen euro naartoe. De leden van de VVD-fractie vragen of de regering
een reflectie kan geven op deze bijdrage. Is de regering voornemens om
ook deze bijdrage stop te zetten, gezien de overeenkomsten met de casus
UNIDO?

kst-34473-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

1

Nederland beëindigde in 2009 de ongeoormerkte bijdrage aan UN-Habitat
vanwege de geringe effectiviteit van de organisatie en besloot geen
nieuwe verplichtingen aan te gaan. Dit beleid staat nog altijd, met de
nuancering dat financiering met gedelegeerde fondsen mogelijk is als in
het desbetreffende land geen alternatief kanaal voorhanden is. Dat is het
geval bij de Nederlandse bijdrage van EUR 2 miljoen, waaraan in de vraag
wordt gerefereerd, voor het «Afghanistan Urban Peacebuilding
programme». Met dit programma voor vredesopbouw werkt UN-Habitat
aan de dialoog tussen gemeenschappen, lokale overheden en politie op
het gebied van veiligheid en vredesopbouw en de legitimiteit van de
overheid. Vanwege het kwalitatief hoogstaande voorstel en de complementariteit met het werk van «The Asia Foundation» (TAF) en «Gesellschaft fur Internationale Zusammenarbeit» (GIZ), waarmee Nederland ook
samenwerkt, is in dit geval een uitzondering gemaakt voor UN-Habitat.
UN-Habitat beschikt over jarenlange ervaring in Afghanistan en over
stevige uitvoeringscapaciteit ter plaatse. De Nederlandse financiering
loopt tot 2017 (Kamerstukken II, 2014–2015, 27 925, nr. 533).
De leden van de D66-fractie constateren dat de United Nations Industrial
Development Organization (UNIDO) op de scorekaart, opgesteld door het
Ministerie van Buitenlandse Zaken, niet goed scoort, net als andere
multilaterale organisaties. UNIDO scoort gemiddeld een 2,75; vijf andere
organisatie scoren ook onder een 3 gemiddeld. Drie organisaties scoren
gemiddeld lager dan UNIDO, te weten: UN Habitat, UNCTAD en de WHO.
Kan de regering nader toelichten waarom zij het Statuut van UNIDO wil
opzeggen en die van de drie andere slecht scorende organisaties niet?
De regering baseert de bijdrage aan multilaterale organisaties op grond
van de relevantie van het mandaat van de organisatie voor de beleidsdoelen van buitenlandse handel en ontwikkelingssamenwerking en hun
effectiviteit. Daarnaast wordt bezien of zij een breder Nederlands
beleidsbelang dienen en/of zij door hun aard en omvang een belangrijke
schakel in het mondiale ontwikkelingssysteem zijn. UNIDO voldoet niet of
niet in voldoende mate aan deze criteria en daarom wenst de regering de
bijdrage tot het uiterste minimum terug te brengen. Aangezien UNIDO
een verdragsorganisatie is met verplichte verdragscontributies, is
opzegging van het Statuut de enige mogelijkheid om dit te bereiken.
UNCTAD richt zich op hulp, handel en investeringen en daarmee is deze
organisatie (in potentie) een relevante partner. Uit de scorekaart uit 2015
blijkt echter dat UNCTAD vaak inefficiënt opereert en strategische sturing
ontbeert. Nederland draagt daarom alleen bij aan die onderdelen en
programma’s die wel goed functioneren, zoals de investeringsdivisie en
een schuldverlichtingsprogramma voor ontwikkelingslanden. De huidige
Secretaris-Generaal van UNCTAD heeft inmiddels ingezet op een
hervormingsagenda.
De WHO is de belangrijkste VN-organisatie op het gebied van gezondheid.
Deze organisatie speelt een essentiële en unieke rol bij het opstellen van
wereldwijde normen en standaarden, bij het versterken van nationale
gezondheidssystemen en bij de aanpak van grensoverschrijdende
bedreigingen. De WHO is een belangrijke partner op Nederlandse
prioriteiten zoals verspreiding van geneesmiddelen, tegengaan van
antimicrobiële resistentie en bevordering van seksuele en reproductieve
gezondheid en rechten. Op het gebied van strategie, resultaatgericht
werken, personeelsbeleid, evaluatie en financieel beheer laat de organisatie al vooruitgang zien. Nederland en gelijkgezinde landen zullen de
komende tijd blijven inzetten op een duurzaam en structureel financieringsmodel en een heldere, efficiënte aansturing van de organisatie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

2

Zoals hiervoor aangegeven is de reguliere, ongeoormerkte bijdrage aan
UN-Habitat reeds in 2009 stopgezet.
De leden van de D66-fractie merken verder op dat veel multilaterale
organisaties die tot familie van de Verenigde Naties (VN) behoren slecht
scoren op gebieden als beleidsevaluatie, de effectiviteit van de bestuursorganen en resultaatgerichtheid. Dat bleek laatst ook bij het voornemen
tot beleidsdoorlichting door de Inspectie Ontwikkelingssamenwerking en
Beleidsevaluatie (IOB) van het VN-kanaal. Aan de regering wordt
gevraagd hoe zij deze tekortkomingen bij UNIDO waardeert in de context
van de prestaties van andere VN-organisaties. Welke acties gaat de
regering ondernemen om de prestaties van de multilaterale organisaties
VN-breed te verbeteren? Hoe gaat dat tot resultaat leiden?
In de brief van 19 juni 2015 over de multilaterale scorekaarten toont de
regering aan dat een aantal VN-organisaties op de genoemde terreinen
voldoende tot goed scoort, bijvoorbeeld WFP, UNEP, UNDP, UNFPA,
UNICEF, UNODC en UNWomen (Kamerstukken II 2014–2015, 33 625, nr.
170). UNIDO scoort op het terrein van strategie en focus onvoldoende, op
resultaatssturing matig en op evaluatie goed. Op twee van de terreinen
scoort UNIDO derhalve duidelijk minder dan de genoemde organisaties.
De regering zet zich dit jaar in het kader van een vierjaarlijkse resolutie
over de richtlijnen voor VN-organisaties, de zogenaamde «Quadrennial
Comprehensive Policy Review 2016» in voor de verbetering van het
functioneren van het VN-ontwikkelingssysteem en de VN-organisaties. De
focus van Nederland ligt hierbij ondermeer op betere onderlinge
samenwerking (Delivering as One, One UN) en grotere effectiviteit, betere,
voorspelbare en flexibele, meerjarige financiering, het betrekken van
andere stakeholders door het aangaan van partnerschappen, en betere
aansluiting tussen humanitaire en ontwikkelingsactiviteiten. Als lid van
het «Multilateral Organization Performance Assessment Framework»
(MOPAN) werkt Nederland voorts nauw samen met andere donoren aan
de beoordeling van multilaterale organisaties. Deze beoordeling biedt de
organisaties een instrument dat hen in staat stelt zich te verbeteren en
betere resultaten te behalen. Daarnaast zal ons land afzonderlijke
VN-organisaties tijdens de periodieke uitvoerende raden blijven
aansporen en monitoren om efficiëntie en effectiviteit te vergroten op de
terreinen strategie en focus, resultaatssturing, bestuurs- en beheersorganen, beleidsevaluaties, personeels- en financieel beheer en corruptieen fraudebestrijding. Dat deze inzet resultaten afwerpt blijkt bij UNHCR,
dat mede op aandringen van Nederland stappen heeft genomen om de
personeelsvoorziening in crisisgebieden te bespoedigen. Een goed
resultaat is ook de hoge score van verschillende VN-organisaties bij de
uitvoering van het de richtlijnen van het «International Aid Transparency
Initiative» (IATI). UNDP en UNICEF staan op respectievelijk nummer 1 en
nummer 3 in de index.
Effectiviteit UNIDO
De leden van de D66-fractie lezen dat de regering het Statuut van UNIDO
op wil zeggen omdat de organisatie niet voldoet aan de criteria op het
gebied van efficiëntie c.q. effectiviteit en omdat de doelstelling van de
organisatie niet in voldoende mate aansluit op het bredere Nederlandse
beleidsbelang. Hoe beoordeelt de regering in dat licht het recent door
UNIDO aangenomen Medium-Term Programme Framework (MTPF)?
Toont dat niet een wil aan ten aanzien van de strategie en focus van de
organisatie zodat zij in staat zal zijn haar ambities mede door Nederland
onderschreven te verwezenlijken? En hoe beoordeelt de regering de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

3

evaluaties van andere lidstaten die een positiever oordeel hebben over
het functioneren van UNIDO?
Het «Medium Term Programme Framework» (MTPF 2016–2019) beoogt de
«Lima Declaration» voor inclusieve duurzame industriële ontwikkeling te
implementeren. De regering meent dat dit raamwerk een goede basis kan
bieden voor de verbetering van effectiviteit en efficiency. Een eerste
beoordeling van de resultaten kan pas plaatsvinden in juni 2017 wanneer
de Directeur-Generaal rapporteert over het eerste jaar van uitvoering
(2016). De regering verwacht echter dat tastbare resultaten langer op zich
zullen laten wachten omdat ook andere factoren zoals verbetering van de
versnipperde werkwijze op landenniveau aan betere resultaten zullen
moeten bijdragen.
Hiermee voldoet het mandaat van UNIDO echter nog niet aan de tweede
voorwaarde voor financiering van Nederland, namelijk relevantie voor het
Nederlandse speerpuntenbeleid van buitenlandse handel en ontwikkelingssamenwerking.
Het oordeel over UNIDO in de Nederlandse scorekaart is mede gebaseerd
op evaluaties van Noorwegen, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk.
De regering beschouwt de positieve constateringen van Noorwegen over
UNIDO mede in het licht van de Noorse beleidsprioriteiten waarvan
industriële ontwikkeling deel uitmaakt.
Relevantie UNIDO
De leden van de D66-fractie constateren dat de regering het werk van
UNIDO als onvoldoende relevant beoordeelt voor het behalen van
Nederlandse beleidsdoelen. De regering wordt verzocht per beleidsdoel
aan te geven of zij de werkzaamheden en missie van UNIDO, wel, niet of
beperkt relevant vinden en welke inzet Nederland gepleegd heeft hierin
verbetering te doen plaatsvinden. Wanneer de regering de inzet van
UNIDO bij een beleidsdoel als wel of beperkt relevant beoordeelt, kan zij
dan toelichten welke andere multilaterale organisaties hier beter op
aansluiten? Aansluitend daarop vragen deze leden waar het nu
beschikbare budget voor UNIDO na aanname van dit wetsvoorstel aan
besteed zal gaan worden. Deze leden ontvangen graag een concrete
specificering hiervan.
De regering heeft zich bij elk van de acht prioritaire thema’s van de
beleidsagenda voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking
de vraag gesteld hoe relevant de multilaterale organisaties zijn voor het
behalen van resultaten op deze thema’s. Dit betreft voedselzekerheid,
water, veiligheid & rechtsorde, SRGR/hiv/aids, gendergelijkheid, klimaat,
private sectorontwikkeling en humanitaire hulp. Het resultaat daarvan is
voor alle beoordeelde multilaterale organisaties vastgelegd in scorekaarten. Zoals uit de betreffende scorekaart blijkt, is UNIDO relevant voor
het thema private sectorontwikkeling en beperkt relevant voor de thema’s
voedselzekerheid, water, gendergelijkheid en klimaat. Voor veiligheid &
rechtsorde, SRGR/hiv/aids en humanitaire hulp is UNIDO niet relevant.
Voorts heeft de regering in de reeds genoemde brief van 19 juni 2015 over
de scorekaarten een overzicht gegeven van de relevantie van alle multilaterale organisaties voor de acht prioritaire beleidsthema’s. Hieruit blijkt
dat het overgrote deel van de organisaties waarmee wordt samengewerkt,
relevant is voor meerdere van deze thema’s. Uitschieters zijn de
Wereldbank, IFC en UNICEF, die voor bijna alle prioriteiten een relevante,
wereldwijde speler zijn.
De missie van UNIDO is vastgelegd in de eerder genoemde «Lima
Declaration» (2013). Hiermee beoogt UNIDO de bevordering van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

4

duurzame en inclusieve industriële ontwikkeling. Nederland heeft echter
beleidskeuzes gemaakt (zie hierboven de opsomming van de prioritaire
thema’s), waar een actievere inzet op UNIDO niet in past.
Over de besteding van de vrijvallende middelen na opzegging van het
Statuut kan de regering eerst een voorstel doen in de begrotingsvoorbereiding van de Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking voor 2018 op grond van de dan geldende prioriteiten en
«overall» beschikbare middelen. De Nederlandse bijdrage voor 2017 moet
nog aan UNIDO worden afgedragen.
De leden van de D66-fractie geven aan te begrijpen van UNIDO dat zij de
afgelopen jaren haar missie heeft herijkt, mede door duurzaamheid een
centralere rol te geven in haar programma’s en de doelen op het gebied
van gendergelijkheid naar boven bij te stellen. In de memorie van
toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel vinden deze leden van dat
proces nog weinig terug. Zij vragen of de regering daar nader op kan
ingaan en daarbij mede kan ingaan op de wijze waarop Nederland en
UNIDO voornemens zijn de Sustainable Development Goals in te vullen.
De regering waardeert de inzet van UNIDO ter bevordering van verdere
inclusiviteit en verduurzaming van hun inspanningen, zoals vastgelegd in
de «Lima Declaration» en het «Medium Term Programme Framework»
(MPTF) 2016–2019. Dit geldt ook voor de «gendermainstreaming» in de
activiteiten die uit hun mandaat voortvloeien. Dit is in lijn met de «United
Nations System-wide Action Plan on Gender Equality» (SWAP). Nederland
zet hier bij alle multilaterale organisaties op in.
De wijze waarop UNIDO zal bijdragen aan de «Global Goals» is vastgelegd
in het programma (MPTF) 2016–2019. Dit programma richt zich op
«Inclusive and sustainable industrial development». De instrumenten die
hiervoor worden ingezet zijn technische assistentie, gestructureerd en
breder industrieel beleidsadvies aan landen in het partnerschapsprogramma, partnerschappen en onderzoek en verspreiding van informatie,
in het bijzonder door middel van het jaarlijkse Industrial Development
Report.
Voor een uiteenzetting van de wijze waarop de regering uitvoering zal
geven aan de «Global Goals» in Nederland wordt verwezen naar de brief
van 24 mei 2016 aan de Tweede Kamer, Kamerstukken II 2015–2016,
33 625, nr. 213. In deze brief gaat de regering in op de inhoudelijke en
procedurele uitvoering en de wijze waarop gerapporteerd zal worden over
de voortgang.
Overig
De leden van de VVD-fractie lezen dat opzegging van het Statuut geen
gevolgen zal hebben voor de recentelijk tot stand gekomen partnerschappen in het kader van private sectorontwikkeling. Zij vragen of de
opzegging van het Statuut in het geheel geen gevolgen heeft voor het
Nederlandse bedrijfsleven.
Met betrekking tot de gevolgen voor het Nederlandse bedrijfsleven wijst
de regering er op dat individuele bedrijven, zoals Heineken en Philips, en
instellingen desgewenst de samenwerking met UNIDO kunnen voortzetten c.q. aangaan. Dit is eveneens de inzet van de Directeur-Generaal
van UNIDO.
Op projectbasis geven UNIDO en de Rijksdienst voor Ondernemend
Nederland (RVO) al invulling aan pragmatische samenwerking. RVO kan
bestaande samenwerking voorzetten en nieuwe initiatieven ontplooien. Er

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

5

loopt momenteel een aantal activiteiten. De Europese Unie (EU) heeft aan
UNIDO gesuggereerd om de Europese private sector meer te betrekken, in
het bijzonder daar waar projecten met Europees geld worden
gefinancierd.
Nederland zal via de EU blijven bijdragen aan UNIDO.
Visie van UNIDO op de Nederlandse scorekaart
De leden van de D66-fractie krijgen de indruk dat het bestuur van UNIDO
zich onvoldoende gehoord voelde bij de totstandkoming van de
scorekaart. Wat is de exacte rol van de organisatie zelf geweest bij het
opstellen van de scorekaart? In hoeverre is de score gegeven de recente
hervormingen nog relevant?
De regering stelt de scorekaarten zorgvuldig op. Dit gebeurt op basis van
rapportages van de organisatie zelf en van de «Board of Auditors», interne
en externe evaluaties, beoordelingen door andere donoren en van het
«Multilateral Organisations Performance Assessment Network» (MOPAN)
die op het moment van schrijven beschikbaar zijn. Daarnaast wordt om
input gevraagd aan een veelheid van actoren, zoals vakdepartementen, de
Permanente Vertegenwoordigingen en Kiesgroepkantoren. Deze input
wordt in de scorekaarten verwerkt.
De scorekaarten geven de Nederlandse visie weer. Aan geen van de
beoordeelde organisaties is om input gevraagd, zo ook niet aan UNIDO.
De regering is te allen tijde bereid om achteraf met organisaties te
bespreken hoe de beoordeling in de de scorekaarten tot stand is gekomen
en waar verbeteringen worden verwacht. Een aantal organisaties heeft
van deze gelegenheid gebruik gemaakt, bijvoorbeeld UN-Habitat. UNIDO
heeft hun visie op de scorekaart neergelegd in een brief, die door de
Nederlandse regering is beantwoord (Kamerstuk nr. 2015D25791).
Gevolgen voor de Nederlandse reputatie, de Nederlandse samenwerking in EU-verband en voor UNIDO
Gevolgen voor de Nederlandse reputatie
De leden van de D66-fractie constateren dat de regering geen negatieve
gevolgen voor de Nederlandse reputatie verwacht na een opzegging van
het Statuut van UNIDO. Dit in tegenstelling tot het Raad van State advies.
Zij waren ook kritisch over het feit dat de regering niet duidelijk aangeeft
welke stappen er unilateraal en in EU-verband zijn genomen om het
functioneren van UNIDO te verbeteren, alvorens te besluiten tot opzegging van het Statuut. De betreffende leden menen dat de reactie van de
regering op het advies bijzonder kort is. In dat verband wordt de regering
alsnog gevraag hierop gemotiveerd te reageren.
De regering is van mening dat Nederland geen reputatieschade zal
oplopen door het besluit om het UNIDO-lidmaatschap op te zeggen. De
regering verwacht dat er overwegend begrip voor zal zijn dat Nederland
prioriteiten moet stellen in het licht van strategisch donorschap. De
regering zal eventuele negatieve gevolgen zoveel mogelijk beperken door
helder te communiceren over de nationale overwegingen om tot dit
besluit te komen, vooral over de nationale beleidscontext en de keuze
voor een aantal speerpunten in het Nederlandse beleid voor buitenlandse
handel en ontwikkelingssamenwerking, en het feit dat deze niet langer
aansluiten op het mandaat en de activiteiten van UNIDO. Ervaringen van
andere landen, zoals van België, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

6

Staten, laten ook zien dat er geen negatieve gevolgen te verwachten zijn
bij uittreding.
De inzet van de EU-lidstaten ten aanzien van UNIDO wordt gecoördineerd
door de EU-vertegenwoordiging in Wenen. Nederland heeft zijn
zorgpunten ingebracht in de coördinatie bijeenkomsten van de EU. De
EU-inzet ten aanzien van UNIDO is mede daarop gebaseerd. Daarnaast
neemt Nederland deel aan de reguliere, halfjaarlijkse bijeenkomst van
EU-ambassadeurs met de Directeur-Generaal van UNIDO, waar de
voortgang op het werkplan en het functioneren met UNIDO worden
besproken. Voorts heeft de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging
in Wenen in de afgelopen periode meerdere malen bilateraal overleg
gevoerd met de Directeur-Generaal van UNIDO. In deze gesprekken zijn de
Nederlandse zorgpunten en de overwegingen om het lidmaatschap van
UNIDO op te zeggen in openheid besproken, hetgeen door de DirecteurGeneraal zeer werd gewaardeerd.
De Groep van 77 (voormalige) ontwikkelingslanden en China (G77) in
Wenen heeft in een brief aan de Algemene Commissie voor Buitenlandse
Handel en Ontwikkelingssamenwerking zijn zorgen geuit over de
Nederlandse opzegging van het UNIDO statuut. Deze brief is in afschrift
naar de vertegenwoordigers van de G77 landen en China in New York
gestuurd. Nederland heeft deze landen in een brief verzekerd een
toegewijde en langdurige supporter te zijn van het VN-ontwikkelingssysteem en de «Global Goals». De regering verwacht niet dat deze brief
verstrekkende gevolgen voor de Nederlandse reputatie heeft.
Gevolgen voor de Nederlandse samenwerking in EU-verband
De leden van de VVD-fractie merken op dat de Europese Unie een grote
donor is van UNIDO. Op deze manier betaalt de Nederlandse belastingbetaler nog steeds mee aan het in stand houden van een VN-organisatie
waarvan de regering stelt dat de bijdrage daaraan leidt tot inefficiënt
gebruik van middelen. Zij vragen of de regering bij de Europese instellingen erop kan aandringen dat inefficiënt gebruik van middelen zoveel
mogelijk wordt voorkomen en dus de bijdrage van de EU aan UNIDO
wordt stopgezet.
De algemene Nederlandse inzet ten aanzien van multilaterale organisaties
in EU-verband wordt ingebracht in de Raadswerkgroep voor de VN in
Brussel. De regering benadrukt in de bijeenkomsten het belang van
effectiviteit en efficiency van het VN-systeem en de afzonderlijke
organisaties en zal dit blijven doen. De regering schat echter in dat dit niet
op korte termijn zal leiden tot een gezamenlijk standpunt over het
beëindigen van de relatie tussen de EU en UNIDO.
De leden van de D66-fractie constateren ook dat, terwijl Nederland het
Statuut van UNIDO op wil zeggen in navolging van enkele andere
Europese leden, de Europese Unie juist doorgaat met UNIDO. De leden
vragen waaruit deze tweedeling voortkomt. Welk verschil zit er volgens de
regering tussen landen die wel en niet deel willen zijn van UNIDO? Heeft
Nederland zijn bedenkingen over het functioneren van UNIDO in daarvoor
bedoelde Europese fora in het verleden geuit en besproken, zoals in de
motie-Sjoerdsma (Kamerstuk 33 446, nr. 10) verzocht? Zo ja, waartoe heeft
dit geleid?
De gezamenlijke inzet van de EU en UNIDO betreft industriële ontwikkeling. Door de afdrachten van de lidstaten aan de EU blijven zij UNIDO en
hun activiteiten steunen. Het staat individuele lidstaten van de EU echter
vrij om op het terrein van ontwikkelingssamenwerking andere prioriteiten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

7

te stellen en daaraan uitvoering te geven. Zo hebben in 2015 Denemarken
en Griekenland het lidmaatschap van UNIDO opgezegd wegens veranderde prioriteiten. Anderzijds zijn er landen zoals Duitsland, die, evenals
de Europese instellingen, willen blijven samenwerken met UNIDO, omdat
zij prioriteit geven aan industriële ontwikkeling.
Zoals reeds aangegeven in antwoord op de vraag van de leden van de
D66-fractie over genomen stappen ter verbetering van het functioneren
van UNIDO, wordt de inzet van de EU-lidstaten ten aanzien van UNIDO
specifiek gecoördineerd door de EU-vertegenwoordiging in Wenen.
Nederland heeft zijn zorgpunten ingebracht in de coördinatie bijeenkomsten van de EU. De EU-inzet ten aanzien van UNIDO is mede daarop
gebaseerd. Het Nederlandse EU-lidmaatschap geeft de gelegenheid om
de ontwikkelingen bij UNIDO te kunnen blijven volgen.
Gevolgen voor UNIDO
De leden van de D66-fractie vragen welke gevolgen het stopzetten van de
Nederlandse financiering voor UNIDO zou hebben. Dit mede in het licht
van de andere landen die zich hebben teruggetrokken. Concreet zijn deze
leden benieuwd welke gevolgen dit heeft voor het hervormingsprogramma dat moet leiden tot duurzame en effectievere programma’s op
door Nederland belangrijk gevonden beleidsterreinen.
De Nederlandse bijdrage ad EUR 1,6 miljoen betreft ongeveer 2,5% van
het totaal aan verplichte UNIDO-bijdragen. De gevolgen van een Nederlandse opzegging van het UNIDO Statuut lijken mee te vallen voor UNIDO.
Het hervormingsprogramma is niet afhankelijk van de Nederlandse
bijdrage.
De Minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking,
E.M.J. Ploumen
De Minister van Buitenlandse Zaken,
A.G. Koenders

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 473 (R 2069), nr. 6

8