Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2017–2018

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1664
Vragen van het lid Azmani (VVD) aan de Staatssecretaris van Justitie en
Veiligheid over het bericht dat Parijs een strenger en sneller asielbeleid wil
(ingezonden 22 februari 2018).
Antwoord van Staatssecretaris Harbers (Justitie en Veiligheid) (ontvangen
3 april 2018). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2017–2018,
nr. 1459.
Vraag 1
Kent u het artikel «Parijs wil strenger en sneller asielbeleid»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Hoe verhouden de voorgenomen Franse plannen zich tot het Nederlandse
asielbeleid?
Antwoord 2
Het voorstel voor de nieuwe Franse asielwetgeving heeft ten doel de
asielprocedures te versnellen, sterker op te treden tegen illegale migratie en
de opvang en integratie te verbeteren. Hiermee beoogt de Franse overheid
om het Franse asielbeleid strenger en rechtvaardiger te maken. De situatie
voor asielzoekers die recht hebben op asiel zal volgens de Franse overheid
hiermee naar verwachting verbeteren, terwijl het beleid strenger zal worden
voor migranten die geen recht hebben op asiel.
Door middel van een integrale aanpak beoogt ook het Nederlandse asielbeleid bescherming te bieden aan degenen die dat echt nodig hebben en
degenen voor wie dat niet geldt snel terug te kunnen sturen.
Vraag 3
Bent u bereid in EU-verband op te trekken met de Fransen om verdere
intensivering van vreemdelingenbewaring mogelijk te maken en ziet de
Staatssecretaris ook aanleiding om al binnen de EU-regelgeving vreemdelingenbewaring in Nederland verder aan te scherpen, gelet op het feit dat
Frankrijk in haar plannen onder andere aangeeft vreemdelingendetentie te

1

ah-tk-20172018-1664
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2018

https://www.telegraaf.nl/nieuws/1700756/parijs-wil-strenger-en-sneller-asielbeleid

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

1

intensiveren, bijvoorbeeld voor mensen die in strijd met de openbare orde
hebben gehandeld?
Antwoord 3
Het Franse voorstel bevat een aantal maatregelen met betrekking tot de
intensivering van vreemdelingenbewaring. Onderdeel hiervan is het
verlengen van de maximale duur van bewaring tot 90 dagen. Voorts wordt
voorgesteld om, als iemand vlak voor zijn geplande uitzetting redenen
aangeeft waarom de uitzetting niet zou kunnen plaatsvinden, de termijn met
maximaal 15 dagen te verlengen.
In Nederland is de bewaringstermijn reeds gelijk aan het maximum onder de
Europese regelgeving, wat betekent dat de bewaringstermijn 6 maanden is
met de mogelijkheid deze termijn, onder strikte voorwaarden, te verlengen
met nog eens 12 maanden. Ook het nieuwe Franse voorstel benut dus niet de
maximale termijnen die de Europese regelgeving toelaat. Dat deze wijziging
toch als een verscherping kan worden gepresenteerd kan verklaard worden
doordat de Franse wet tot nu toe een nog kortere termijn verbindt aan de
inbewaringstelling van vreemdelingen.
Voor wat betreft de mogelijkheid om asielzoekers in bewaring te stellen als
hun aanwezigheid een ernstige bedreiging vormt voor de openbare orde of
de nationale veiligheid, geldt dat ook deze mogelijkheid in Nederland al
bestaat. De EU Opvangrichtlijn maakt dit mogelijk. Daarbij moet worden
onderbouwd dat sprake is van een actuele bedreiging van een wezenlijk
belang van de samenleving. Het verwijzen naar in het verleden gepleegde
feiten volstaat niet.
Voor uitgeprocedeerde asielzoekers of illegale vreemdelingen geldt in
beginsel de Terugkeerrichtlijn. De uitleg die door de Afdeling bestuursrechtspraak is gegeven aan een uitspraak van het Europese hof in Luxemburg2
brengt mee dat door een vreemdeling gepleegde strafbare feiten niet kunnen
worden betrokken bij het opleggen van de maatregel van bewaring voor
vreemdelingen die onder de terugkeerrichtlijn vallen. In afstemming met een
aantal andere lidstaten onderzoek ik of verbreding van de mogelijkheden
hiertoe, met inachtneming van Europese regelgeving en jurisprudentie,
mogelijk is.
Vraag 4
In welke mate ziet u mogelijkheden tot verdere aanscherping van het
Nederlandse asielbeleid ter voorkoming van het stapelen van procedures op
het punt zoals in de plannen van Frankrijk valt te lezen dat zij niet langer een
nieuwe mogelijkheid willen bieden om een verblijfsvergunning aan te vragen
wanneer deze op asielgronden reeds is afgewezen?
Antwoord 4
Ik lees in de plannen van de Franse regering niet dat de mogelijkheid om een
nieuwe aanvraag in te dienen zou komen te vervallen. Dat zou ook niet in
overeenstemming zijn met de Europese regelgeving, die zegt dat nieuwe
aanvragen kunnen worden ingediend, maar dat deze ook versneld kunnen
worden afgedaan.
Met betrekking tot het Nederlandse asielbeleid merk ik op dat momenteel
wordt gewerkt aan het realiseren van de maatregelen die zijn aangekondigd
in het Regeerakkoord. Voor wat betreft vervolgaanvragen gaat het om het
achterwege laten van het gehoor als op basis van de stukken blijkt dat deze
aanvraag geen kans van slagen heeft en om het realiseren van de ééndagstoets binnen twee dagen.
Vraag 5
Ziet u naar aanleiding van de voorgenomen maatregel van de Fransen om
irreguliere (Schengen)grensoverschrijding strafbaar te stellen mogelijkheden
om dit in Nederland eveneens strafbaar te stellen?

2

C-357/09 PPU – Kadzoev van 30 november 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

2

Antwoord 5
De eerdere versie van het wetsvoorstel die aan de Conseil d’État (Franse
Raad van State) werd gestuurd, bevatte een maatregel om het illegaal
overschrijden van een Schengen buitengrens strafbaar te stellen. Indien
Frankrijk via een buitengrens word binnengekomen zonder melding gedurende de openingsuren bij een officiële grenspost, zou dit worden bestraft
met een jaar gevangenisstraf en een boete van € 3.750. Deze straf zou tevens
toepasbaar zijn in geval van het herstel van controles aan de (Franse)
binnengrenzen, indien een binnengrens overschreden wordt zonder melding
bij een officiële grenspost. Omdat Frankrijk de interne grenscontroles sinds
13 november 2015 in het kader van de noodtoestand heeft heringevoerd, en
onlangs tot 30 april 2018 heeft verlengd, zouden de aangehouden personen
die via welke Franse grens dan ook illegaal binnenkomen in voorlopige
hechtenis kunnen worden geplaatst (en op deze gronden door de Franse
justitie kunnen worden vervolgd). Zo zouden deze personen beschikbaar
blijven voor de Franse autoriteiten, die dan vervolgens de tijd hebben om
hun terugkeer te organiseren.
Echter, de Conseil d’État heeft nadien besloten deze maatregel uit het
wetsvoorstel te halen. Het valt niet uit te sluiten dat de genoemde maatregel
tijdens de behandeling van het wetsvoorstel toch weer naar voren wordt
gebracht. Eind maart wordt het wetsvoorstel door de Assemblée Nationale
(Franse Tweede Kamer) behandeld en in de week van 16 april wordt het door
de Sénat (Franse Eerste Kamer) behandeld. De wijze waarop bij herinvoering
van de binnengrenscontroles het toezicht moet worden uitgelegd, is ook
onderwerp van een procedure bij het Europese Hof van Justitie, met kenmerk
C-444/17 (Arib).
In Nederland is het op basis van de huidige regelgeving al mogelijk om
sancties te verbinden aan irreguliere buitengrensoverschrijding.
Vraag 6
In hoeverre ziet u – nu de Fransen hun asielbeleid willen aanscherpen –
kansen samen op te trekken in EU-verband teneinde het gemeenschappelijk
Europees asielbeleid verder aan te scherpen en irreguliere migratie richting
Europa tegen te gaan door afspraken te maken met derde landen?
Antwoord 6
Het kabinet trekt tijdens de onderhandelingen over het nieuwe Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel op met lidstaten wanneer dat opportuun is gezien
de gedeelde inzet op bepaalde punten. Daar waar Nederland en Frankrijk
beide een aanscherping voorstaan, is dit reden om daarin zo mogelijk samen
op te trekken. Frankrijk is, net als Nederland, zeer actief richting derde landen.
Waar mogelijk treken Nederland en Frankrijk, maar ook met andere lidstaten
en de Commissie, samen op richting deze landen. Onder andere via
hoog-ambtelijke en politieke bezoeken, zoals het gezamenlijke bezoek van de
Minister-President met President Macron aan Ghana, maar ook rond
internationale bijeenkomsten zoals recent bij de G5-Sahel top in Brussel en
de EU-AU top in Abidjan. Op deze wijze wordt de EU inzet om te komen tot
brede migratiepartnerschappen met landen van herkomst ondersteund.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2017–2018, Aanhangsel

3