Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2015–2016

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1629
Vragen van het lid Jan Vos (PvdA) aan de Minister van Economische Zaken
over gemeenten en provincies die in plaats van groene stroom grijze stroom
inkopen voor eigen gebruik (ingezonden 28 december 2015).
Antwoord van Minister Kamp (Economische Zaken), mede namens de
Minister voor Wonen en Rijksdienst en de Staatssecretaris van Infrastructuur
en Milieu (ontvangen 23 februari 2016). Zie ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2015–2016, nr. 1144.
Vraag 1
Bent u op de hoogte van de berichtgeving over gemeenten en provincies die
zeggen groene stroom in te kopen, die in werkelijkheid afkomstig is van
kolencentrales van E.ON en GDF Suez?
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Klopt het dat Rotterdam, Leiden, Zoetermeer, Wassenaar, Delft, Tilburg,
Zwolle, Den Bosch en de provincies Utrecht en Overijssel deze handelwijze
toepassen?
Antwoord 2
Ik ben niet op de hoogte van de precieze methode van de groene stroominkoop van deze provincies en gemeenten. In het antwoord op vraag 3 van het
lid Smaling ga ik in op het Europees verplichte systeem van gvo’s dat ten
grondslag ligt aan de handelwijze bij groene stroominkoop.
Vraag 3
Klopt het dat met het (laten) opkopen van groene stroomcertificaten, onder
meer van Noorse waterkrachtcentrales, in de praktijk 0% extra groene stroom
wordt opgewekt?
Antwoord 3
De mogelijkheid gvo’s te kopen is bedoeld om de bestaande groene
stroomproductie te administreren. Het kopen van gvo’s leidt tot een hogere
prijs voor de gvo, waardoor investeren in hernieuwbare energieopwekking
rendabeler wordt. Door de huidige Europese markt voor gvo’s, die gekenmerkt wordt door weinig vraag en veel aanbod, is deze prikkel nog erg klein.

ah-tk-20152016-1629
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

1

Bovendien bestaat er geen voorwaarde dat de opbrengst van de gvo
geïnvesteerd moet worden in nieuwe productiecapaciteit.
Vraag 4
Hoe verhoudt deze handelwijze zich tot de voorbeeldfunctie die lokale
overheden hebben, en met het convenant, waarin ze beloofden vanaf 2015
stroom duurzaam te gaan inkopen?
Antwoord 4
Deze handelwijze is in overeenstemming met het convenant, maar lokale
overheden kunnen voor een ambitieuzere invulling kiezen, bijvoorbeeld door
het voor eigen gebruik opwekken van groene stroom.
Vraag 5
Klopt het dat deze certificaten te vergelijken zijn met groene aflaten voor grijs
gedrag? Klopt het dat deze vorm van «groene» stroom eerder «sjoemelstroom» genoemd is?
Antwoord 5
Nee, er is geen sprake van «grijs gedrag» omdat er wel degelijk groene
stroom wordt ingekocht. Het inkopen van groene stroom met gvo’s uit het
buitenland is door sommige partijen eerder «sjoemelstroom» genoemd. Dit is
echter een misleidende bewoording. Een gvo garandeert dat er sprake is van
groene stroom. Groene stroom uit een ander land is niet minder duurzaam.
Vraag 6, 7
Waarom heeft de overheid een systeem bedacht waarmee overheden en
bedrijven voor een gering bedrag net kunnen doen alsof zijn groene stroom
verbruiken, terwijl dit helemaal niet zo is?
Kunt u overwegen dit systeem in de huidige vorm af te schaffen? Kunt u
overwegen een dergelijk groen certificatensysteem slechts van toepassing te
laten zijn op in Nederland geproduceerde, additionele, duurzaam opgewekte
stroom?
Antwoord 6, 7
De implementatie van het gvo-systeem is een verplichting die voortkomt uit
de EU-richtlijn 2009/28/EG. Ook de internationale verhandelbaarheid van de
gvo’s is een verplichting. Nederland kan het gvo-systeem dus niet afschaffen
en dat zou ook meer kwaad dan goed doen. Het systeem van gvo’s is juist
ondersteunend in het voorkomen dat hernieuwbare energie meer dan één
keer wordt geconsumeerd zoals ik in het antwoord op vraag 5 van het lid
Smaling aangeef. Ook ligt het gvo-systeem ten grondslag aan de uitbetaling
van de SDE+-subsidies. Daarnaast is zonder een systeem van gvo’s het
toezicht op het stroometiket door de ACM niet mogelijk. Bovendien blijkt uit
gegevens van CertiQ1 dat kleine en grote consumenten steeds vaker willen
weten en kiezen waar de door hen geconsumeerde stroom vandaan komt.
Die informatie is alleen via het gvo-systeem te achterhalen. Consumenten
kunnen voorts van hun leveranciers vragen om de opbrengsten van de gvo’s
te investeren in nieuwe hernieuwbare capaciteit (additionaliteit) net als ze ook
kunnen vragen om stroom die is opgewekt in Nederland.
Vraag 8
Hoe verhoudt het gedrag van de gemeente Rotterdam zich tot het Rotterdam
Climate Initiative? Hoe verhoudt het gedrag van de gemeente Rotterdam zich
tot de fijnstof- en luchtverontreinigingsproblematiek in de regio? Hoe
geloofwaardig is het duurzaamheidsbeleid van de gemeente Rotterdam op
deze manier?

1

http://www.certiq.nl/nieuws/2016/jan/record-hoeveelheid-groene-stroom-geconsumeerd-in2015.html

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

2

Antwoord 8
Het Rotterdam Climate Initiative gaat over meer aspecten dan enkel het
inkopen van groene stroom. Voor wat betreft de inkoop van groene stroom
handelt Rotterdam in lijn met de praktijk die ik schets in het antwoord op
vraag 3 van het lid Smaling.
Vraag 9
Hoe verhoudt het gedrag van de genoemde gemeenten en provincies zich tot
de recente Kameruitspraak dat de kolencentrales binnen afzienbare tijd
moeten gaan sluiten?
Antwoord 9
Eventuele uitfasering van kolencentrales staat los van de levering van stroom
door een marktpartij op basis van het Europees systeem van gvo’s.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, Aanhangsel

3