Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1816

voldoende rekening gehouden met
onderhavige vorm van taxivervoer?

Vragen van het lid Remkes (VVD)
aan de staatssecretaris van Financiën
over stretchlimousines. (Ingezonden
12 februari 2010)

6
Bent u bereid ter zake de regelgeving
aan te passen?

1
Bent u ervan op de hoogte dat
sommige zogenaamde
«stretchlimousineverhuurders» er
tegenaan lopen dat zij – in verband
met de hantering van de 90%
regeling – geen BPM kunnen
terugvorderen, omdat trouwvervoer
en promotionele kilometers tot de
10% gerekend worden?
2
Deelt u de mening dat dit niets te
maken heeft met de oorspronkelijke
bedoeling van de 10%-regeling: het
voorkomen van het rijden van te veel
privékilometers met een taxi?
3
Kunt u de redenen aangeven waarom
in deze branche het trouwvervoer en
promotionele kilometers wel tot de
10% «vrije kilometers» gerekend
worden?
4
Zijn in verband met de
handhaafbaarheid bedrijven wettelijk
verplicht het karakter van het vervoer
(bijvoorbeeld «trouwvervoer») in hun
administratie te vermelden?
5
Is bij de totstandkoming van
onderhavige regelgeving wel

KVR39644
2010Z02873
0910tkkvr1816
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2010

Antwoord
Antwoord van minister De Jager
(Financiën) (ontvangen 8 maart 2010)
1
In de Wet op de belasting van
personenauto’s en motorrijwielen
(Wet BPM) is inderdaad niet voorzien
in een vrijstelling of teruggaaf van
BPM ter zake van auto’s die worden
verhuurd voor trouwvervoer. Wel
voorziet de Wet BPM in een teruggaaf
voor personenauto’s die zijn bestemd
om geheel of nagenoeg geheel (dat
is: voor tenminste 90%) te worden
gebruikt voor openbaar vervoer of
taxivervoer in de zin van de Wet
personenvervoer 2000. Voor deze
auto’s is in de Wet op de
motorrijtuigenbelasting 1994
bovendien een vrijstelling van
motorrijtuigenbelasting opgenomen.
2
Deze mening deel ik niet.
Uitgangspunt bij de teruggaaf van
BPM en de vrijstelling van
motorrijtuigenbelasting is het
openbare karakter van het vervoer.
Deze regelingen gelden daarom niet
voor personenauto’s die meer dan
bijkomstig worden gebruikt voor

ander vervoer. Beoogd wordt om
deze fiscale faciliteiten uitsluitend te
verlenen voor personenauto’s die
geheel of nagenoeg geheel voor
openbaar vervoer of taxivervoer
worden ingezet. Daarvan is geen
sprake bij trouwvervoer, waarbij
feitelijk een auto met bestuurder
wordt gehuurd. Voor dit vervoer
geldt, anders dan voor openbaar
vervoer en taxivervoer, geen
vergunningsplicht ingevolge de Wet
personenvervoer 2000. De fiscale
regelingen sluiten hierbij aan.
3
Trouwvervoer kan worden verricht
door zowel vervoerders met als
zonder een vergunning ingevolge de
Wet personenvervoer 2000.
Als voor een taxi teruggaaf van
BPM en vrijstelling van
motorrijtuigenbelasting is verleend,
telt eventueel trouwvervoer met die
taxi niet mee voor de 90%
taxivervoer. Dat geldt ook voor
eventuele promotionele kilometers.
Het maakt daarbij geen verschil of al
dan niet sprake is van een
stretchlimousine. Wanneer voor zo’n
personenauto het overige vervoer,
zoals privé-ritten, trouwvervoer of
promotionele ritten, in één of meer
van de eerste drie jaren na de
teruggaaf meer blijkt te bedragen dan
10%, wordt het teruggegeven
BPM-bedrag per jaar voor telkens een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3893

derde deel weer als belasting
verschuldigd. Ook de
motorrijtuigenbelasting waarvan over
de desbetreffende periode vrijstelling
is verleend wordt dan alsnog
verschuldigd.
4
Pas na afloop van een jaar kan
worden geconstateerd of voor een
personenauto waarvoor teruggaaf
van BPM en vrijstelling van
motorrijtuigenbelasting is verleend, is
voldaan aan het zogenoemde
90%-criterium. De bewijslast
daarvoor ligt bij de kentekenhouder,
als aanvrager van de teruggaaf en de
vrijstelling. Hij kan verschillende
vormen van onderbouwing
aanvoeren om aannemelijk te maken
dat de desbetreffende auto
uitsluitend of nagenoeg uitsluitend is
gebruikt voor openbaar vervoer of
taxiritten. Het is vervolgens aan de
inspecteur om te beoordelen of de
houder hier in voldoende mate in is
geslaagd. Overigens is geen solide
onderbouwing denkbaar zonder dat
het feitelijk gebruik van de auto
nauwkeurig wordt bijgehouden.
5
Bij de totstandkoming van de
onderhavige regelgeving is beoogd
een faciliteit tot stand te brengen
voor uitsluitend personenauto’s die
geheel of nagenoeg geheel worden
gebruikt voor openbaar vervoer of
taxivervoer. Daarbij is aangesloten bij
de vergunningplicht ingevolge de
Wet personenvervoer 2000, die
expliciet niet geldt voor onder meer
trouwvervoer. Bij de totstandkoming
van deze fiscale faciliteiten was dus
duidelijk dat deze niet zien op
trouwvervoer, en dat trouwvervoer
niet kwalificeert als taxivervoer in de
zin van deze regelingen.
6
Ik zie geen aanleiding de hier
bedoelde teruggaaf van BPM
en vrijstelling van
motorrijtuigenbelasting uit te breiden
tot ander vervoer dan openbaar
vervoer en taxivervoer in de zin van
de Wet personenvervoer 2000.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

3894