Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 2958

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 5 november 2020
Overeenkomstig de bestaande afspraken ontvangt u hierbij 9 fiches die
werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC).
Fiche: Verordening betreffende asiel- en migratiebeheer (Kamerstuk
22 112, nr. 2956)
Fiche: Verordening vaststelling procedure internationale bescherming,
gewijzigd voorstel (Kamerstuk 22 112, nr. 2957)
Fiche: Verordening inzake screening
Fiche: Verordening inzake aanpak situaties van crisis en overmacht
(Kamerstuk 22 112, nr. 2959)
Fiche: Gewijzigd voorstel voor Verordening inzake instelling EURODAC
(Kamerstuk 22 112, nr. 2960)
Fiche: Aanbeveling inzake legale trajecten voor EU-bescherming
(Kamerstuk 22 112, nr. 2961)
Fiche: Aanbeveling samenwerking inzake operaties Search and Rescue
(Kamerstuk 22 112, nr. 2962)
Fiche: Aanbeveling Migratie Paraatheid en Crisis Blauwdruk (Kamerstuk
22 112, nr. 2963)
Fiche: Mededeling EU-regels inzake definitie en preventie van mensensmokkel (Kamerstuk 22 112, nr. 2964)
De Minister van Buitenlandse Zaken,
S.A. Blok

kst-22112-2958
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

1

Fiche: Verordening inzake screening
1. Algemene gegevens
a) Titel voorstel
Proposal for a regulation of the European Parliament and of the
council introducing a screening of third country nationals at the
external borders and amending Regulations (EC) No 767/2008, (EU)
2017/2226, (EU) 2018/1240 and (EU) 2019/817
b) Datum ontvangst Commissiedocument
23 september 2020
c) Nr. Commissiedocument
COM(2020) 612
d) EUR-Lex
https://eur-lex.europa.eu/resource.html?uri=cellar:0e922ce2-ff62-11eab31a-01aa75ed71a1.0001.02/DOC_1&format=PDF
e) Nr. impact assessment Commissie
Niet opgesteld
f) Behandelingstraject Raad
Raad Justitie en Binnenlandse Zaken
g) Eerstverantwoordelijk ministerie
Ministerie van Justitie en Veiligheid
h) Rechtsbasis
Artikel 77, tweede lid, onder b, en d, EU-Werkingsverdrag
i) Besluitvormingsprocedure Raad
Gekwalificeerde meerderheid
j) Rol Europees Parlement
Medebeslissing
2. Essentie voorstel
a) Inhoud voorstel
Dit voorstel is onderdeel van de voorstellen inzake migratie en asiel die de
Commissie op 23 september 2020 heeft gepresenteerd1 en behelst een
voorstel voor een Verordening inzake screening van burgers van derde
landen. Met dit voorstel beoogt de Commissie de controle van personen
die op het punt staan het Schengengebied binnen te komen te versterken.
De voorgestelde screeningprocedure is een nieuwinstrument en wordt
van toepassing op alle vreemdelingen op de Schengenbuitengrens die
niet aan de voorwaarden voor toegang voldoen of vreemdelingen die zijn
aangehouden vanwege illegale grensoverschrijding. Ook vreemdelingen
die aan land komen na zoek- en reddingsoperaties op zee (SAR-operaties)
vallen onder de verordening.
De screeningsprocedure ondersteunt de doorverwijzing van vreemdelingen naar de juiste procedure. Dit kan betekenen dat de vreemdeling
doorgeleid wordt naar een procedure in één van de lidstaten, een
versnelde procedure ingaat, de grensprocedure doorloopt of, als de
vreemdeling niet om internationale bescherming vraagt, de terugkeerprocedure ingaat als bedoeld in de Terugkeerrichtlijn2.

1
2

COM(2020) 609.
Richtlijn 2008/115/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 over
gemeenschappelijke normen en procedures in de lidstaten voor de terugkeer van onderdanen
van derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (OJ L 348, 24.12.2008, p. 98).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

2

Gedurende de screeningsprocedure hebben vreemdelingen geen recht op
toegang tot het grondgebied van de EU en Schengen geassocieerde
landen. Lidstaten houden echter de discretie om omwille van humanitaire
redenen de toegang te verlenen, en zijn gehouden toegang te verlenen als
de vreemdeling alsnog aan de voorwaarden voor toegang blijkt te
voldoen.
De screeningsprocedure aan de grens duurt volgens de verordening
maximaal vijf dagen. Hoge instroom kan ertoe leiden dat de screeningsprocedure met vijf dagen wordt verlengd. Bij het uitvoeren van de
screening kunnen lidstaten steun krijgen van de relevante EU-agentschappen. De verordening specificeert niet wat de consequenties zijn van
het (structureel) niet realiseren van de termijnen.
Ook voorziet het voorstel in een screening van vreemdelingen die worden
aangetroffen op het grondgebied van de lidstaten zonder aanwijzingen
dat deze vreemdelingen legaal het Schengengebied zijn ingereisd. Zij
moeten, mits ze geen verzoek tot internationale bescherming indienen,
onderdeel zijn van een terugkeerprocedure. Wanneer zij dit verzoek wel
indienen zullen zij onderworpen worden aan de screening procedure zoals
hierboven beschreven. De screening zou volgens het voorstel in deze
gevallen in drie dagen moeten zijn afgerond. Deze termijn kan niet
worden verlengd, ook niet bij hoge instroom.
Zoals gezegd is de screeningsprocedure in beginsel van toepassing op
alle personen die niet voldoen aan de gestelde voorwaarden voor toegang
volgend uit de Schengengrenscode. De procedure bestaat uit vier
verschillende controles.
Ten eerste dient, voor zover nodig, een gezondheidsonderzoek te worden
verricht om personen te identificeren die onmiddellijke zorg behoeven of
waarvoor andere maatregelen moeten worden genomen, bijvoorbeeld
isolatie om redenen van volksgezondheid. In het geval van kinderen of
kwetsbare personen dienen de kinderbescherming of de nationale
anti-mensenhandel rapporteurs betrokken te worden.
Aangezien aan de screening onderworpen vreemdelingen mogelijk niet
beschikken over de identiteits- en reisdocumenten die nodig zijn voor de
legale overschrijding van de buitengrens, moet als tweede onderdeel van
de screening worden voorzien in een identificatieprocedure. De derde
controle is het registreren van biometrische data. Voor deze laatste twee
controles moeten gegevens uit de systemen die de lidstaten ter
beschikking staan worden gecontroleerd, met name uit het Europees
Entry en Exit Systeem (EES), Visum Informatie Systeem (VIS) European
Travel Information and Autorisation System (ETIAS), Eurodac en
European Criminal Records Information System for Third Country
Nationals (ECRIS-TCN). De basis hiervoor bestaat in de verordening inzake
interoperabiliteit3. Waar nodig dienen de (biometrische) gegevens te
worden geregistreerd en opgeslagen.
De screening omvat ook een veiligheidscheck om zeker te stellen dat van
de persoon in kwestie geen dreiging uitgaat voor de nationale veiligheid.
Hiervoor wordt gerefereerd aan een check in het Schengen Informatie
Systeem (SIS).

3

Verordening (EU) 2019/818 tot vaststelling van een kader voor interoperabiliteit tussen de Unie.
informatiesystemen op het gebied van politiële en justitiële samenwerking, asiel en migratie en
tot wijziging van Verordeningen (EU) 2018/1726, EU 2018/1862 en (EU) 2019/816.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

3

Het voorstel vereist dat in elke lidstaat een onafhankelijk monitoringsmechanisme aanwezig is dat moet monitoren of de fundamentele rechten
van de vreemdeling tijdens het uitvoeren van de screening geborgd zijn.
Het grondrechtenagentschap (Fundamental Rights Agency, FRA) krijgt als
taak om richtsnoeren op te stellen voor het opzetten van een dergelijk
monitoringmechanisme.
b) Impact assessment Commissie
Niet opgesteld
3. Nederlandse positie ten aanzien van het voorstel
a) Essentie Nederlands beleid op dit terrein
Nederland hanteert, om de grenzen effectief te bewaken en om te
voorkomen dat de grensweigering teniet kan worden gedaan door een
kansloos asielverzoek, aan zijn buitengrenzen (zee en lucht) een grensprocedure. Hierbij doorlopen vreemdelingen die asiel aanvragen een
procedure in een gesloten setting, tenzij niet aannemelijk is dat hun
beschermingsverzoek als kennelijk ongegrond of niet ontvankelijk kan
worden afgedaan. Wanneer de asielaanvraag wordt afgewezen binnen de
grensprocedure volgt een terugkeerprocedure, eveneens vanuit een
gesloten setting. De Nederlandse grensprocedure omvat ook een rust- en
voorbereidingstijd waarin een aantal onderzoeken al kunnen worden
uitgevoerd. Niet alle lidstaten kennen een grensprocedure, deze is niet
verplicht op basis van de huidige regels.
Zoals verwoord in de Staat van de Unie (2019)4 en het beleidsstuk «A
Renewed European Agenda on Migration» is het kabinet voorstander van
het tot stand brengen van een effectiever Europees migratiebeleid, waar
een versterking van het grenstoezicht deel van uitmaakt, en in het
bijzonder ook van het aanpakken van secundaire migratiestromen.
b) Beoordeling + inzet ten aanzien van dit voorstel
Het kabinet staat positief ten aanzien van het voorstel om een screeningsprocedure in te stellen. Het voorstel kan ten goede komen aan een
efficiënte uitvoering van het asiel- en terugkeerproces. Het voorstel voor
deze verordening draagt daaraan bij door uniforme regels voor het
identificeren van vreemdelingen op te stellen, alsmede uniforme criteria
voor doorverwijzing naar de juiste procedures, wat ertoe bijdraagt dat
minder personen illegaal in de EU doorreizen. Ook is positief dat het
voorstel duidelijk maakt dat de vreemdeling die aan de buitengrens of in
de nabijheid daarvan is aangetroffen gedurende de screeningsprocedure
geen toegang tot het grondgebied van de EU krijgt, tenzij hij of zij voldoet
aan de toegangsvoorwaarden vastgelegd in de Schengengrenscode.
Het kabinet staat ook positief tegenover het toepassen van de screeningsprocedure op vreemdelingen die niet aan of in de buurt van de buitengrens worden aangetroffen en waarbij er geen indicatie is dat zij de
buitengrenzen op legale wijze hebben overschreden. De verordening biedt
de mogelijkheid om, als een aanvraag voor bescherming is ingediend,
deze in een versnelde procedure af te doen, wat cruciaal is voor het
beheer van het asielstelsel in geval van grote aantallen kansarme zaken.
Het voorstel sluit voorts aan bij de wens van het kabinet om de procedures van vreemdelingen die de screeningsprocedure en de grensprocedure aan de buitengrenzen hebben vermeden, gecontroleerd te kunnen
4

Kamerstuk 35 078, nr. 1.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

4

afdoen, ook bij secundaire migratie. Het kabinet wil dat in de Verordening
expliciet(er) wordt opgenomen dat deze procedures, overeenkomstig de
procedures aan de buitengrens, in een gesloten setting, uiteraard niet
langer dan noodzakelijk, moeten kunnen worden uitgevoerd. Zo veel
mogelijk moet worden voorkomen dat migranten die de screening aan de
buitengrens, en de eventueel daaropvolgende afhandeling van hun
asielverzoek in de grensprocedure, hebben weten te ontlopen, in een
vanuit het perspectief van de migrant lidstaat van voorkeur terecht
komen. Het Kabinet is ook positief over de keuze om dit vast te leggen in
een verordening. Het vastleggen in een verordening maakt dat de
naleving door de lidstaten beter inzichtelijk is. De volledige implementatie
en naleving van de migratie regelingen van de Europese Unie is nu punt
van zorg en aandacht.
Tegelijk brengt het een aanzienlijke uitbreiding van de werkzaamheden
mee als verplicht een screeningsprocedure moet worden doorlopen in alle
gevallen waarin een vreemdeling wordt aangetroffen aan de buitengrens
en bij binnenlands toezicht, ook daar waar geen asielwens wordt geuit.
Het screeningsproces mag een vlotte terugkeer niet in de weg staan in
gevallen waarin niet om bescherming wordt gevraagd en terugkeer op
korte termijn kan worden geëffectueerd. Het kabinet zal inzetten op
voldoende flexibiliteit om te borgen dat de screeningsprocedure de
terugkeer niet onnodig vertraagt.
Het kabinet staat in beginsel tevens positief tegenover het voorstel om
voor zo ver nodig aanpassingen te doen om de verkregen gegevens te
verwerken in bestaande Europese systemen. In lijn met de inzet op de
verordeningen inzake interoperabiliteit acht het kabinet het van belang dat
de werking van de verschillende EU-systemen complementair is en dat de
gegevens die in de diverse systemen worden opgeslagen zoveel mogelijk
op elkaar zijn afgestemd om overlap te voorkomen.
Wel is wenselijk dat ook bij aanpassingen in systemen alleen aanpassingen worden gedaan die de effectiviteit en efficiëntie vergroten en voor
het overige zo veel mogelijk aansluiten bij mogelijkheden en autorisaties
van de bestaande, reeds aangenomen regelingen, die nu worden
uitgewerkt.
De verordening bevat een aantal punten die verduidelijking behoeft en
wellicht moet worden aangepast ten behoeve van het beoogde doel. Zo
lijkt het screeningsproces te eindigen, indien deze niet binnen de
voorgeschreven termijn van in beginsel drie dan wel vijf dagen is
voltooid. De verlenging met vijf dagen in zaken aan de buitengrens – die
bovendien alleen in tijde van crisis en niet bij force majeure (overmacht)
kan worden toegepast – is te beperkt. De verordening specificeert niet wat
de vervolgstappen zijn als de termijn niet wordt gehaald. Het kabinet wil
voorkomen dat vreemdelingen in dat geval alsnog illegaal en ongeregistreerd kunnen doorreizen. De uiteindelijke termijnen dienen voldoende
ruimte te bieden aan de lidstaten om illegale inreis daadwerkelijk te
voorkomen.
Daarnaast is bij de screening van vreemdelingen die op het grondgebied
worden aangetroffen verlenging van de termijn van drie dagen, ook in
geval van crisis of force majeure, überhaupt niet mogelijk. Dit acht het
kabinet niet acceptabel. Dit te meer daarbij aantreffen in binnenlands
toezicht ook rekening moet worden gehouden met verplaatsing naar de
plaats waar de screening op passende wijze kan worden uitgevoerd. Het
kabinet zal zich sterk maken voor meer flexibiliteit bij het toepassen van
de termijnen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

5

Het wordt in het voorstel van de Commissie aan het nationale recht
overgelaten om te bepalen in welke situaties detentie mogelijk is en de
modaliteiten daarvan. Het kabinet betreurt, zoals hiervoor al gemeld, dat
het voorstel, met name ten aanzien van ongescreende personen die
aangetroffen worden na het kennelijk passeren van de buitengrens, geen
duidelijke en geharmoniseerde handvatten biedt voor de vraag wanneer
vreemdelingenbewaring dan wel welke andere maatregelen kunnen
worden toegepast. Ook ten aanzien van de grensprocedure is niet
ondubbelzinnig bepaald welke detentiegronden mogelijk zijn. Het kabinet
vindt het van belang dat de mogelijkheid van vreemdelingenbewaring in
deze procedures expliciet in het voorstel wordt genoemd en zal zich
hiervoor tijdens de onderhandelingen sterk maken.
Tot slot is het kabinet van mening dat verduidelijkt dient te worden welke
onderdelen deel uitmaken van de «kwetsbaarheidstoets» die in de
screening wordt geïntroduceerd. Te ruime interpretaties, als ook te veel
uitzonderingen, kunnen het nuttig effect van de screeningsprocedure en
daaropvolgende grensprocedure evenwel sterk verminderen en zouden te
zeer vooruitlopen op de inhoudelijke beoordeling in de asielprocedure.
c) Eerste inschatting van krachtenveld
Bij een aanzienlijk deel van de lidstaten zal draagvlak bestaan voor deze
verordening omdat het eraan bijdraagt dat aan de buitengrenzen van de
EU inzicht wordt gekregen in de achtergrond en identiteit van de personen
die de EU willen inreizen. Tegelijkertijd ligt in de verwachting dat vragen
beantwoord zullen moeten worden, met name van de lidstaten aan de
grenzen van de EU en van lidstaten met land- of zeegrenzen met landen
van herkomst of landen van transit. Een uitkomst die de wederzijdse
belangen zal moeten worden gevonden.
Het EP heeft nog geen positie ingenomen uitgebracht over het voorstel.
Het merendeel van de groepen in het EP heeft waardering voor de
doelstellingen procedures sneller en efficiënter in te richten waarmee snel
duidelijkheid kan worden verschaft. Een aantal groepen (S&D,
Groenen/EFA, GUE/NGL) maakt zich zorgen nadrukkelijk over de gevolgen
van deze voorstellen op de fundamentele rechten asielzoekers en
irreguliere migranten. ECR en ID hebben zich tegen de voorstellen
uitgesproken omdat deze niets zouden doen om migratie tegen te
houden.
4. Beoordeling bevoegdheid, subsidiariteit en proportionaliteit
a) Bevoegdheid
Het voorstel is gebaseerd op artikel 77, tweede lid, onderdeel b, en d, van
het EU-Werkingsverdrag (VWEU). Dit artikel geeft de EU de bevoegdheid
om maatregelen vast te stellen voor de controles waaraan personen bij
het overschrijden van de buitengrenzen worden onderworpen en voor de
geleidelijke invoering van een geïntegreerd systeem van beheer van de
buitengrenzen. Dit sluit aan bij het doel van deze verordening en het
kabinet acht dit de juiste rechtsgrondslag.
b) Subsidiariteit
Het kabinet heeft een positief oordeel ten aanzien van subsidiariteit. De
screeningsverordening ondersteunt de diverse wetgevende voorstellen
van het Asiel- en Migratiepakket en met name daar waar bepalingen
toezien op het harmoniseren van de procedure om de identiteit en de
nationaliteit van vreemdelingen te onderzoeken. De verordening maakt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

6

het mogelijk de passende procedure aan de buitengrens te bepalen
voordat vreemdelingen toegang tot het grondgebied van de EU krijgen.
Aangezien dit van toepassing is op de gezamenlijke EU- buitengrenzen,
kan dit niet op het niveau van de lidstaten worden gerealiseerd. Een
geharmoniseerde aanpak op EU-niveau is hiervoor noodzakelijk.
c) Proportionaliteit
Ook ten aanzien van de proportionaliteit is het kabinet positief. De
maatregelen zijn proportioneel en gaan niet verder dan wat nodig is om
de gestelde doelen te bereiken. Het kabinet wil dat irreguliere reisbewegingen worden tegengegaan en een effectief terugkeerproces wordt
bevorderd, de voorgestelde wijzigingen dragen hieraan bij. Het kabinet
heeft al eerder uitgedragen dat voor het bereiken van dat doel een
effectievere procedure aan de grens noodzakelijk is. Een dergelijke
procedure start met een goed onderzoek naar de aanvrager. Het voorstel
formuleert dit passend en gaat niet verder dan noodzakelijk. Vanwege het
belang van een uniforme uitvoering is het vastleggen in een verordening
noodzakelijk.
5. Financiële implicaties, gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting
De totale financiële middelen die nodig zijn om de uitvoering van dit
voorstel te ondersteunen, worden door de Commissie geraamd op
417,626 miljoen euro voor de periode 2021–2027, vallend onder Heading 4
(Migratie en grensbewaking), titel 11. Wat betreft de EU-begroting is het
kabinet van mening dat de financiële middelen gevonden dienen te
worden binnen de in de Raad afgesproken financiële kaders van het MFK
2014–2020 en het MFK 2021–2027 en dat deze moeten passen bij een
prudente ontwikkeling van de jaarbegroting.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
decentrale overheden
Het is in dit stadium niet mogelijk een goede inschatting te geven van de
totale implementatiekosten (aanpassingen processen, hardware, software
en ontwikkelwerkzaamheden aan informatiesystemen, zowel centraal als
bij ketenpartners, capaciteit bij de uitvoerende organisaties) van de
Screeningsverordening.
Eventuele budgettaire gevolgen voor de nationale begroting zullen
worden ingepast op de begroting van de beleidsverantwoordelijke
departementen, conform de regels inzake budgetdiscipline.
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en burger
Niet van toepassing
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden, bedrijfsleven en burger
Ten aanzien van de handelingen die samenvallen met (de afhandeling
van) een asielaanvraag zal de inhoud van de te verrichten handelingen (in
elk geval ten dele) samenvallen met handelingen die ook thans plaatsvinden. Wel worden termijnen voorgesteld die de benodigde flexibiliteit
ontberen. Dit in tegenstelling tot de huidige werkwijze bij aanvragen die
worden gedaan anders dan aan de buitengrens. Indien ook vreemde-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

7

lingen die geen asielaanvraag indienen en die worden aangetroffen in het
binnenlands vreemdelingentoezicht of die aan de grens geweigerd
worden maar niet om bescherming vragen, een (meerdaagse) screeningsprocedure moeten doorlopen, kan dat een taakverzwaring zijn. In welke
mate zich dit voordoet hangt af van het aantal vreemdelingen dat wordt
aangetroffen. Dit is onder meer afhankelijk van de effectiviteit van grensen toezichtprocedures in andere lidstaten.
Op grond van het huidige voorstel worden van betrokken instanties (de
Politie, de Koninklijke Marechaussee, de Dienst Terugkeer en Vertrek en de
Immigratie- en Naturalisatiedienst) meer (administratieve) handelingen
verwacht dan op dit moment het geval is. Steeds zal worden bezien of
deze lasten opwegen tegen het doel van deze uitbreiding, het versterken
van de controle van personen die op het punt staan het Schengengebied
binnen te komen en hun doorverwijzing naar de passende procedures.
Verder wordt in dit kader benoemd dat dit voorstel ook betekent dat de
voorgestelde informatiesystemen zoals EURODAC, ETIAS, EES en
nationale systemen zoals BVV goed op elkaar aangesloten moeten
worden, zeker nu meer intensief gebruik wordt voorgesteld. Dit vergt een
automatiseringsslag die de migratieketen als geheel (IND, DT&V, KMar en
AVIM) zal raken. Daarbij is de inzet zo veel als mogelijk bij de bestaande
systemen aan te sluiten. Als dat niet slaagt zullen de gevolgen aanzienlijk
zijn.
e) Gevolgen voor concurrentiekracht
Niet van toepassing
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo)
Mogelijk moeten aanvullende grondslagen voor detentie worden
toegevoegd aan de Vreemdelingenwet 2000. Het voorstel bevat, met
name ten aanzien van ongescreende personen die aangetroffen worden
na het kennelijk passeren van de buitengrens, geen duidelijke en
geharmoniseerde handvatten voor de vraag wanneer vreemdelingenbewaring dan wel welke andere maatregelen kunnen worden toegepast. Ook
ten aanzien van de grensprocedure is niet ondubbelzinnig bepaald welke
detentiegronden mogelijk zijn. Afhankelijk van de verduidelijking van deze
vraag, moet mogelijk een aanvullende grondslag in de Vreemdelingenwet
worden opgenomen. In een aantal gevallen zullen wellicht ook de
juridische grondslagen om informatie te verwerken moeten worden
aangepast.
b) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen, incl. NL-beoordeling
daarvan
Het voorstel bevat in artikel 11, vijfde lid een regeling voor een uitvoeringshandeling waarbij de commissie de procedure vaststelt voor het
ophalen van data uit de systemen die bij de screening worden geraadpleegd. In artikel 12, vijfde lid is eveneens een uitvoeringshandeling
opgenomen om een procedure op te zetten voor de samenwerking tussen
instanties die de veiligheid screening uitvoeren. Dit sluit in grote lijnen
aan bij de bepalingen in de regelingen die de inrichting van die systemen
beheersen en om die reden is het dan ook juist dat is gekozen voor een
uitvoeringshandeling. Net als in die regelingen gaat het niet om essentiële
onderdelen. De onderzoeksprocedure is van toepassing.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

8

c) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum
Niet van toepassing
d) Inwerkingtreding (bij verordeningen en besluiten) met commentaar
t.a.v. haalbaarheid
Het voorstel treedt in werking na de publicatie. Gezien de uitvoeringsconsequenties lijkt het niet wenselijk dat geen termijn wordt geboden om de
nationale wet en regelgeving met de verordening in lijn te brengen.
e) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling
De Commissie stelt voor om vijf jaar na inwerkingtreding en daarna iedere
vijf jaar te evalueren. Het kabinet acht dat wenselijk.
f) Constitutionele toets
Niet van toepassing
7. Implicaties voor uitvoering en/of handhaving
a) Uitvoerbaarheid
Ten aanzien van de uitbreiding van de handelingen die zullen moeten
worden verricht tijdens de screening, wordt opgemerkt dat dit additionele
administratieve lasten voor de uitvoerende instanties met zich mee zal
brengen nu er extra gegevens in het systeem ingevoerd en actueel
gehouden dienen te worden. Op dit punt geldt dat bij de onderhandelingen zal worden bezien of deze administratieve lasten opwegen tegen
het doel van deze uitbreiding.
b) Handhaafbaarheid
Het voorstel voorziet in een invoering van een onafhankelijk mechanisme
in de lidstaten om naleving van grondrechten te waarborgen.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Geen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 22 112, nr. 2958

9