Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

32 847

Integrale visie op de woningmarkt

Nr. 827

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 5 november 2021
Het is belangrijk dat iedereen in Nederland prettig en betaalbaar kan
wonen. Hiervoor zijn voldoende goede woningen op de juiste plek nodig,
passend bij de wensen en financiële mogelijkheden van mensen. Er is op
dit moment echter een groot woningtekort en steeds meer mensen
hebben moeite met het vinden van een passende woning. Dat heeft grote
impact op het leven van vele mensen; jongeren die pas op latere leeftijd
op zichzelf kunnen wonen, starters die wachten met het stichten van een
gezin en kwetsbare mensen die geen stabiel leven op kunnen bouwen
vanwege het gebrek aan woonruimte. De grote opkomst bij de diverse
woonprotesten onderstrepen de maatschappelijke onrust en tonen de
urgentie om tot een structurele oplossing te komen. Die ligt onder meer in
het sneller bouwen van meer woningen.
Momenteel is er een tekort van 279.000 woningen. Ondanks de inspanningen van dit kabinet én het volgende kabinet, is de verwachting dat het
tekort tot 2025 eerst verder toeneemt om daarna geleidelijk af te nemen.
Dit is afhankelijk van meerdere factoren, zoals gezinsverdunning,
migratiecijfers, economische ontwikkelingen, de bouwsector en de
medeoverheden. Ik heb u hierover in verschillende brieven geïnformeerd1. Om aan de groeiende vraag naar woningen te voldoen, zijn
komende jaren 900.000 extra woningen nodig om woningzoekenden
voldoende kans te geven op een goede en betaalbare woning.
Naast het probleem van het woningtekort is er ook een betaalbaarheidsprobleem. Koopwoningen voor starters, alleenstaanden en mensen met

1

kst-32847-827
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Noties over het woonbeleid 5 oktober 2021, Kamerstuk 32 847, nr. 818.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 32 847, nr. 827

1

lage (midden)inkomens zijn voor velen onbereikbaar2en geschikte
huurwoningen schaars. De wachtlijsten voor sociale huurwoningen zijn
lang.
Tijdens Prinsjesdag 2021 heeft het kabinet € 100 miljoen euro per jaar
voor een periode van tien jaar beschikbaar gesteld om additionele
woningbouw te faciliteren. In deze brief ga ik in op de invulling van dit
bedrag voor woningbouw en het gedeelte dat is bestemd voor de
huisvesting van aandachtsgroepen. De hieronder besproken invulling is
mede afhankelijk van de uitkomsten van de kabinetsformatie.
Inzet van de 10*€ 100mln.
Vanwege de urgentie van het probleem heb ik ervoor gekozen om de
middelen zo snel mogelijk in te zetten. Zodoende kunnen we snel een
grote bijdrage leveren aan het bouwen van additionele woningen. Een
woning bouwen duurt gemiddeld zeven jaar. Daarom is het van belang
om zo snel mogelijk actie te ondernemen door in te zetten op meer
woningen en het versnellen van woningbouw. Dit zorgt voor continuïteit
en zekerheid voor medeoverheden, bouwbedrijven en projectontwikkelaars, waardoor er geen terugval komt in de woningbouwproductie.
ABF3 veronderstelt grenzen aan het groeitempo van de bouwcapaciteit op
basis van EIB ramingen4 over de ontwikkeling van de woningbouwproductie. De productie loopt de komende jaren op tot bijna 100.000
woningen per jaar, mede dankzij innovatief en fabrieksmatige
woningbouw. Op korte termijn is een woningbouwproductie (zowel
nieuwbouw als transformatie) haalbaar van 80 tot 85 duizend woningen
per jaar.
In mijn brieven van 9 juni 2021 en 5 oktober 2021 heb ik aangeven hoe ik
het tekort wil aanpakken. Om de bouw van de 900.000 woningen te
realiseren (Kamerstuk 32 847, nrs. 818 en 754), zetten we in op drie
sporen:
1. Regie van het rijk op de ontwikkeling van veertien grootschalige
woningbouwgebieden, die kunnen zorgen dat de aankomende tien jaar
circa 210.000 woningen worden gerealiseerd (in totaal 440.000 tot aan
2040). Deze gebieden zijn essentieel voor de benodigde schaal en
continuïteit in de woningbouw en geeft marktpartijen de benodigde
zekerheid om te investeren5.
2. Met de Woningbouwimpuls wordt ingezet op het bouwen van meer
(betaalbare) woningen door heel Nederland.
3. Door het oplossen van knelpunten kunnen we de woningbouw
versnellen. Daarbij zetten we in op meer regie van het Rijk bij het
vaststellen van locaties, versterken capaciteit bij gemeenten en andere
publieke organisaties, bevorderen innovatief bouwen, hulp met kennis
en capaciteit om woningbouw vlot te trekken, versnellen procedures
en grondbeleid.
Ik heb een tabel met de precieze verdeling van de middelen over de drie
sporen bijgevoegd als bijlage 16. Hierdoor kunnen er naar verwachting in
totaal 75.000 per jaar woningen worden gebouwd.
Bij een hypotheekrente van 1,5% kan een alleenstaande met een modaal salaris van € 37.000
een maximale hypotheek krijgen van ca. € 165.000 (NHG-hypotheek met een rentevastperiode
van 20 jaar). Voor tweeverdieners met beiden een modaal salaris is de maximale hypotheek ca.
€ 384.000. De gemiddelde verkoopprijs van een bestaande woning is nu € 402.000 (CBS,
08/’21).
3
ABF Research (2021), «Primos 2021 Prognose van bevolking, huishoudens en woningbehoefte
tot 2050».
4
EIB (2021), «Verwachtingen bouwproductie en werkgelegenheid 2021».
5
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
6
Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.
2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 32 847, nr. 827

2

1. De ontwikkeling van veertien grootschalige woningbouwgebieden
In eerdere brieven aan uw Kamer heb ik uitwerking gegeven aan de
veertien grootschalige woningbouwgebieden. Het rapport met een
verkenning naar de benodigde investeringen heb ik op 21 juni jl. met uw
Kamer gedeeld (Kamerstuk 32 847, nr. 758). In deze veertien gebieden
kunnen tot 2040 circa 440.000 woningen worden gebouwd, waarvan circa
210.000 tot 2030. Naast het realiseren van grote aantallen woningen gaat
het in deze gebieden ook om een goede balans tussen wonen en werken,
een klimaatbestendige inrichting van gebouwen en openbare ruimte
(waaronder groen), stimuleren van lopen, fietsen en deelmobiliteit. Hier
worden de komende twintig jaar complete nieuwe delen in steden
gerealiseerd, waar mensen wonen, werken, leren, bewegen, leven en
elkaar ontmoeten. De ontwikkeling van deze gebieden vraagt – naast een
veelvoud van private investeringen – om publieke investeringen. Op dit
moment wordt een gevoeligheidsanalyse gedaan welke invloed keuzes
met betrekking tot bereikbaarheid en betaalbaarheid hebben op de
benodigde middelen. Op korte termijn zal ik deze gevoeligheidsanalyse
naar uw Kamer sturen.
Meer regie en sturing door selectie binnen de veertien woningbouwgebieden
Ik stel voor om € 500 miljoen beschikbaar te stellen in 2022 om een
impuls te geven aan de ontwikkeling van de veertien grootschalige
woningbouwgebieden. Deze middelen zijn een aanjager voor de
woningbouw. Ik wil de middelen besteden aan investeringen die als een
katalysator werken, daarmee een impuls geven aan de woningbouw. Over
deze impuls wil ik wederzijdse bindende afspraken maken om te borgen
dat er meer gebouwd wordt vanuit deze inzet. Deze eerste impuls draagt
bij aan de realisatie van naar verwachting 35.000 woningen. Ik zet voor
deze fase in op kleinere maatregelen in de veertien gebieden, omdat grote
investeringen voor infrastructuur niet passen binnen de omvang van dit
bedrag.
Voorbeelden van mogelijke maatregelen voor de eerste impuls zijn:
• Kleinschalige aanpassingen aan infrastructuur als randvoorwaarde om
meer woningen te bouwen.
• Uitkopen en verplaatsen van bedrijven waardoor letterlijk ruimte wordt
gemaakt voor woningen in het plangebied.
• Nu benutten van plekken voor het plaatsen van tijdelijke woningen.
Hiermee wordt ook de verdere ontwikkeling van het gebied
gestimuleerd.
• Investeren in het realiseren van een park (essentieel voor hittestress en
klimaatadaptatie) of groene zones midden in het plangebied als
randvoorwaarde voor de realisatie van de woningen.
Ik hanteer bij de selectie waar we binnen de gebieden woningbouw
mogelijk gaan maken de volgende criteria: snelheid/regie op ontwikkeling,
omvang van aantallen te realiseren woningen, het aandeel betaalbare
woningen, ruimte voor tijdelijke woningen, een goede balans tussen
werken en wonen met bereikbare banen, effectiviteit van de investering
en de mobiliteitseffecten op de hoofdinfrastructuur. Om klimaatadaptatie
te borgen, houd ik rekening met de resultaten uit lokale stress testen.
Verder is evenwichtige spreiding over Nederland van belang. Ik ga over de
selectie waar we gaan beginnen met woningbouw in overleg met de
betrokken overheden en wil in de eerste helft 2022 een keuze maken. Met
de geselecteerde gebieden zal ik vervolgens bindende afspraken maken
over de inzet van de beschikbare middelen, de te realiseren woningen, het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 32 847, nr. 827

3

aandeel betaalbare woningen, ondersteunende mobiliteitsmaatregelen7
en het aantal tijdelijke woningen. Voor de volgende fase zijn met name
investeringen in OV-schaalsprongen randvoorwaardelijk om de gebieden
verder te kunnen ontwikkelen. Ook is wederzijds commitment nodig van
de betrokken overheden, met meerjarige zekerheid over de inzet.
Verschil veertien grootschalige woningbouwgebieden en de Woningbouwimpuls
De investeringen in de veertien gebieden zijn investeringen in randvoorwaarden om de gebiedsontwikkeling van de grond te tillen (zie de
eerdergenoemde voorbeelden). Deze gebiedsontwikkelingen staan veelal
nog aan het begin van een meerjarige ontwikkeling. De investeringen zijn
daarmee een aanjager voor de start van de woningbouw in gebieden met
een grote potentie en bouwstroom op de lange termijn. Er worden
uiteindelijk compleet nieuwe delen gebouwd in steden, met bijbehorende
grote investeringen. De OV-schaalsprongen, die meegerekend zijn bij de
veertien gebieden, komen ten goede aan de hele stad. Tot slot is het
overgrote deel van de woningen extra: deze zouden niet gebouwd worden
zonder een investering vanuit de overheid. Met de Woningbouwimpuls
wordt een deel van de onrendabele top afgedekt van woningbouw op
buitenstedelijke en binnenstedelijke locaties die al ver in de planontwikkeling zijn, maar waar wel nog een publiek tekort is voor bijvoorbeeld
publieke voorzieningen, uitkopen en verplaatsen van bedrijven. Die
kunnen voor forse vertraging zorgen als het rijk geen bijdrage levert.
Beide impulsen leveren extra woningen en aan de instrumenten worden
bindende afspraken verbonden.
2. Woningbouwimpuls
Door de Woningbouwimpuls is de laatste twee jaar een belangrijke stap
gezet in de aanpak van het woningtekort. Zo worden 95.000 woningen
gebouwd dankzij de eerste toegekende € 600 miljoen, waarvan circa 65%
betaalbaar. Binnenkort komen de resultaten van de derde tranche
beschikbaar en ik verwacht dat daarmee nog eens 40.000 woningen
gebouwd kunnen worden. De Woningbouwimpuls is voor alle gemeenten
in alle regio’s van Nederland toegankelijk. De bijdrage vanuit de Woningbouwimpuls aan een project dient om publieke investeringen te doen die
bouwen mogelijk maken, zoals ondersteuning bij het verplaatsen van
bedrijven, het schoonmaken van vervuilde gronden of investeringen die
zorgen voor bereikbare, leefbare en veilige wijken. Daarom zet ik € 250
miljoen euro van het pakket in voor de vierde tranche van Woningbouwimpuls waarmee aan circa 40.000 woningen een bijdrage wordt
geleverd. In een recente evaluatie hebben gemeenten aangegeven dat
circa de helft extra woningen zijn. Daarbij zijn verdringingseffecten van
woningbouw elders op lokaal en nationaal niveau niet expliciet onderzocht. Daarnaast realiseren gemeenten projecten eerder en vergroten ze
het aantal betaalbare woningen in projecten.
Ik honoreer alleen de kwalitatief goede plannen die een positief oordeel
krijgen van de door mij ingestelde onafhankelijke commissie. De huidige
regeling kent als doel om sneller en meer betaalbare woningen te
bouwen. In de komende tranche wil ik extra nadruk leggen op meer
woningen en minder op het versnellingseffect. Om de regeling doelmatig
en kostenefficiënt te houden, vergt dit naar verwachting een aantal
aanpassingen in de regeling. Voordat ik in 2022 het loket voor nieuwe
aanvragen opzet, ga ik in de komende maanden onderzoeken hoe ik de
regeling hierop kan aanpassen zodat het additionele karakter van de met
7

Bijvoorbeeld parkeernorm, fietsen en deelmobiliteit.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 32 847, nr. 827

4

de impuls gebouwde woningen wordt geborgd. Daarbij is ook toegankelijkheid van de regeling een thema. Kleinere gemeenten met kleinere
projecten lopen vaak tegen de complexiteit van de aanvraag aan. Verder
ga ik na op welke wijze het besluit Woningbouwimpuls mij een afwijzingsgrond biedt als een gemeente zich onvoldoende inspant om hun
woningbouwprogramma’s aan te laten sluiten bij de vastgestelde en
beoogde plancapaciteit. Dit met als doel om meer sturing te geven aan de
voortgang van woningbouwprojecten in gemeenten.
3. Knelpunten oplossen
In de woningbouw zijn er diverse knelpunten die voor vertraging zorgen,
terwijl juist snelheid geboden is. Zo zijn er lange doorlooptijden, zijn er
onvoldoende mogelijkheden tot regie vanuit het Rijk, is er onvoldoende
regie op grondbeleid, is er beperkte capaciteit bij medeoverheden, Raad
van State en in de bouw. Deze knelpunten worden gedeeld en ervaren
door zowel investeerders, bouwsector, woningcorporaties en medeoverheden. Daarom stel ik € 250 mln. beschikbaar om deze knelpunten op te
lossen. Het is een randvoorwaarde om de woningbouw voor elkaar te
krijgen dat deze knelpunten worden opgelost. Onderstaand licht ik toe wat
dit concreet inhoudt.
Capaciteit en ondersteuning medeoverheden via flexpools
Uit recent onderzoek van Stec Groep blijkt dat gemeenten een tekort aan
ambtelijke capaciteit zien als één van de grootste beperkende factoren bij
het versnellen van woningbouwproductie. Daarom zet ik extra middelen
in op de regeling flexpools. Hiermee zorg ik ervoor dat de medeoverheden
extra capaciteit en kennis krijgen die nodig zijn in het proces om
voldoende woningen te realiseren. In de afgelopen jaren hebben we hier
al ervaring mee opgedaan en zowel vanuit de gemeenten als uit de sector
zijn de reacties positief. Derhalve wil ik deze regeling met € 20 mln. per
jaar voor vier jaar voortzetten. Daarmee wordt de huidige inzet
gecontinueerd.
Advies en ondersteuning vanuit het Rijk voor woningbouw
De afgelopen jaren is het expertteam Woningbouw veelvuldig ingezet om
gemeenten te adviseren en ondersteunen bij woningbouwprojecten. Het
gaat daarbij om bestuurlijke problemen, interpretatie van (nieuwe) wet- en
regelgeving of het stikstofdossier. Ook op andere gebieden zoals de
transformatie en met betrekking tot vakantieparken worden experts
ingezet om woningbouwprojecten te ondersteunen en vlot te trekken.
Daarnaast levert het expertteam waardevolle praktijkinformatie en input
voor de ontwikkeling van beleid. Met € 16 miljoen per jaar in de komende
vier jaar zorg ik ervoor dat het Rijk praktische ondersteuning aan
woningbouw kan blijven bieden.
Landelijke grondfaciliteit
Om naast beleid en regie ook uitvoerend bij te dragen aan gebiedsontwikkeling en de versnelling van woningbouw, stel ik € 5 miljoen beschikbaar
als opstartbudget voor de uitwerking van een landelijke grondfaciliteit, die
het mogelijk maakt om niet alleen vanuit het beleid de rijksregie te
versterken, maar ook daadwerkelijk in de uitvoering bij te dragen aan
versnelling van gebiedsontwikkelingen gericht op woningbouw en
ruimtelijke transities. Ik maak daarbij onderscheid tussen een grondbanken een ontwikkelfunctie. Voorwaarde om tot daadwerkelijke implementatie van de faciliteit over te gaan, is dat deze aantoonbaar en doelmatig
bijdraagt aan het realiseren van woningbouw en ruimtelijke transities,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 32 847, nr. 827

5

waarbij de bijbehorende risico’s goed in kaart zijn gebracht en
beheersbaar blijken. Er wordt op de rijksbegroting in totaal € 20 miljoen
gereserveerd, om na een besluit over implementatie eventuele doorontwikkeling mogelijk te kunnen maken. Met het oog op de efficiency van de
rijksdienst is oprichting van een nieuwe uitvoeringsorganisatie niet
gewenst en ligt het voor de hand om deze landelijke grondfaciliteit
organisatorisch te verbinden aan bestaande uitvoeringsorganisaties.
Bouw van flexwoningen
Structurele woningbouw vergt veel tijd. In de tussentijd zou de
beschikbare ruimte benut kunnen worden voor flexwoningen en placemaking. Hierdoor wordt optimaal gebruik gemaakt van de beschikbare
locaties. Voor de realisatie van meer flexwoningen stel ik € 25 miljoen
beschikbaar. Met dit nieuwe initiatief wil ik het bestaande programma
voor flexwoningen versterken, door het versnellen van procedures,
oplossen van het vraagstuk over de onrendabele top, voor innovatie en
optimaal grondgebruik. Ik start een onderzoek hoe we het probleem van
de onrendabele top bij flexwoningen het beste kunnen oplossen. Ik beoog
onder meer het knelpunt weg te halen dat ontstaat doordat mogelijke
locaties voor flexwoningen vaak korter beschikbaar zijn dan wat nodig is
voor een rendabele exploitatie, terwijl er ook geen zekerheid is voor een
volgende locatie voor de flexwoningen. De business case is daardoor in
veel gevallen niet rendabel, omdat flexwoningen afgeschreven moeten
worden in de eerste exploitatieperiode. Voor de oplossing wordt € 15 mln
gereserveerd8.
Raad van State
Bezwaar- en beroepsprocedures hebben aanzienlijke invloed op de gehele
doorlooptijd van een woningbouwproject. Bij een deel van de beroepszaken over woningbouwprojecten, zijn de doorlooptijden bij de Afdeling
bestuursrechtspraak
van de Raad van State op dit moment langer dan wenselijk is. Zoals ik in
mijn beantwoording van vragen van de leden Koerhuis en Ellian (beiden
VVD) aan de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over
het bericht inzake vertraging woningbouw door tekort aan capaciteit in
rechtspraak9 heb aangegeven, zijn er diverse oorzaken die kunnen leiden
tot langere afdoeningstermijnen, waaronder een tekort aan capaciteit.
Daarom wil ik jaarlijks € 3 mln. aan extra middelen voor een periode van 4
jaar vrijmaken voor meer capaciteit, waardoor we in afzienbare termijn
een gedeelte van de vertraging in beroepsprocedures over woningbouwprojecten en energie- en infraprojecten die gelieerd zijn aan woningbouwprojecten kunnen wegnemen.
Gebiedsteams voor grootschalige woningbouwgebieden
Voor alle gebieden worden middelen beschikbaar gesteld voor gebiedsteams die ondersteunen met kennis en financiële middelen om de
woningbouw aan te jagen en te versnellen. Hiervoor worden € 7,5 mln.
per jaar gedurende een periode van vier jaar beschikbaar gesteld.
Inzet op Wet kwaliteitsborging bouw, Caribisch Nederland en De Wadden
Verder stel ik € 5 mln. in 2022 beschikbaar om gemeenten te compenseren voor de incidentele implementatiekosten voor de Wet kwaliteitsborging Bouw (Wkb). De Wkb kan een sterke bijdrage leveren aan
8
9

De € 15 mln. reservering is onderdeel van de € 25 mln. voor flexwonen.
Ingezonden 31 mei 2021.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 32 847, nr. 827

6

versnelling van het bouwproces, doordat er voor conceptueel bouwen
slechts een marginale toetsing nodig is. Om urgente woningbouwproblematiek in Caribisch Nederland aan te pakken, gebiedsontwikkeling aldaar
op gang te brengen en om de randvoorwaarden op orde te krijgen stel ik
€ 5 mln. beschikbaar. Tevens stel ik € 4,5 mln. beschikbaar om de bouw
van 200 woningen op de Wadden mogelijk te maken.
Inzet van de het overige deel van 10*€ 10mln. voor aandachtsgroepen
Het kabinet heeft aanvullend 10*€ 10 miljoen beschikbaar gesteld voor de
huisvesting van aandachtsgroepen. Er zijn diverse groepen mensen met
minder kansen dan anderen op de woningmarkt en/of die urgent een
(andere) woning nodig hebben. Bijvoorbeeld door hun behoefte aan een
specifiek soort woning of woonvorm of omdat er extra begeleiding, zorg
en draagvlak in de buurt nodig is. Het gaat om een zeer diverse groep
mensen die al dan niet tijdelijk geholpen wordt hun leven op de rit te
krijgen. Het gaat onder meer om arbeidsmigranten, vergunninghouders,
dak- en thuisloze mensenwoonwagenbewoners, ouderen en studenten.
Vaak zijn deze aandachtsgroepen aangewezen op sociale huurwoningen
met een lage huur. Ze concurreren niet alleen onderling, maar ook met
andere mensen die zijn aangewezen op een sociale huurwoning. Dat veel
inwoners van Nederland geen (t)huis hebben is niet alleen een hard gelag
voor deze mensen zelf, het is ook voor de samenleving als geheel
schadelijk. Een Interbestuurlijke werkgroep heeft het kabinet aanbevolen
daartoe een spoedpakket en een nationale samenwerkingsagenda uit te
werken10. Het kabinet heeft voor de jaren 2020 en 2021 100 miljoen euro
beschikbaar gesteld om meer huisvesting voor aandachtsgroepen te
realiseren en 20 miljoen euro om de bouw van geclusterde woningen
voor ouderen te stimuleren. Vanaf volgend jaar is de komende tien jaar
jaarlijks € 10 miljoen beschikbaar voor de huisvesting van deze groepen,
waaronder studenten, en het wordt na vier jaar geëvalueerd11. Aangezien
het oplopende woningtekort in het bijzonder aandachtsgroepen raakt,
heeft het kabinet besloten om deze middelen zoveel mogelijk naar voren
te halen naar de jaren 2022 en 2023. Zodoende kunnen op zo kort
mogelijke termijn nieuwe woningen worden gebouwd voor deze groep.
Tot slot
Er zijn snel meer woningen nodig. Daarom heb ik het bovenstaande
pakket samengesteld dat zorgt voor extra woningen, maar ook voor
versnelling van de woningbouw. Daarnaast komen er met deze middelen
ook extra woningen voor specifieke doelgroepen en aandachtsgroepen.
De € 1 miljard levert hiermee een bijdrage aan het inlopen van het
woningtekort. Naar verwachting kunnen met deze middelen 75.000 extra
woningen worden gebouwd. Het is echter niet genoeg om de problemen
op de woningmarkt op te lossen. Zoals reeds benoemd in eerdere brieven
is er meer nodig om te voldoen aan de opgave om 900.000 woningen tot
en met 2030 te bouwen. Ook zal aandacht nodig zijn voor duurzaamheid
en klimaatadaptatie. Het is aan het volgende kabinet om een structureel
vervolg te geven aan de ingeslagen weg.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
K.H. Ollongren

10
11

Kamerstuk 32 847, nr. 808.
Kamerstuk 35 488, nr. 17.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 32 847, nr. 827

7