Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

29 383

Meerjarenprogramma herijking van de
VROM-regelgeving

Nr. 170

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN INFRASTRUCTUUR EN
MILIEU
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 28 juni 2011
In het Algemeen Overleg inzake het Ontwerpbesluit houdende wijziging
van het Besluit algemene regels voor inrichtingen milieubeheer
(agrarische activiteiten) van 22 juni 2011 heb ik toegezegd om uw Kamer
schriftelijk te berichten over de gedane toezeggingen en tevens op enkele
punten een nadere toelichting te verschaffen.
Planning
De voorgenomen datum van inwerkingtreding van het ontwerpbesluit is
1 juli 2012.
Dieselolietanks
De heer Koopmans heeft aangedrongen op het schrappen van enkele
technische voorzieningen voor dieselolietanks.
Ik merk op dat de bestaande technische eisen niet zijn gewijzigd ten
opzichte van het Besluit landbouw milieubeheer. Wel zal ik in het
ontwerpbesluit opnemen dat de overgangstermijn uit het Besluit
landbouw milieubeheer met terugwerkende kracht wordt verlengd tot
1 januari 2015. Hiertoe wordt in voorschrift 2.6.8, onderdeel b, van de
bijlage bij het Besluit landbouw milieubeheer de datum «1 juni 2011»
vervangen door «1 januari 2015». De bedrijven krijgen op deze manier
voldoende tijd om de tanks te saneren, zoals ik ook reeds bij de schriftelijke beantwoording heb aangegeven.
Keuring mestkelders
De heer Koopmans heeft gevraagd om de keuring voor mestkelders uit
het ontwerpbesluit te schrappen.

kst-29383-170
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

1

De regels voor het opslaan van drijfmest zijn zowel in het ontwerpbesluit
als in de ontwerpregeling opgenomen. Artikel 3.71 van de ontwerpregeling heeft betrekking op de keuring van mestbassins. In het negende lid
van dat artikel heb ik reeds een uitzondering opgenomen voor
mestkelders: een mestkelder hoeft dus niet te worden gekeurd.
Daarnaast heeft de heer Koopmans voorgesteld om geen aanvullende
eisen op te nemen in het Activiteitenbesluit ten aanzien van de aannemers
die mestkelders mogen aanleggen. Ik deel deze mening en ik zal daarom
de eis schrappen dat een mestkelder moet zijn aangelegd overeenkomstig
BRL 2 342 uit artikel 3.70, eerste lid, van de ontwerpregeling. Nieuwe
mestkelders moeten voldoen aan de Richtlijnen Mestbassins 1992,
conform de huidige regelgeving. Dit betekent dat aannemers die een
mestkelder aanleggen niet gecertificeerd hoeven te zijn.
Berekening omvang mestbassins
De heer Koopmans heeft gevraagd om bij berekening van de gezamenlijke
oppervlakte en de gezamenlijke inhoud van mestbassins alle mestkelders
buiten beschouwing te laten.
De voorschriften voor het opslaan van drijfmest zijn van toepassing op
mestbassins met een gezamenlijke inhoud van 2 500 kubieke meter. In het
ontwerpbesluit is al opgenomen dat de mestkelders die onder een stal zijn
gelegen niet meetellen bij deze 2 500 kubieke meter. Dit is volledig in lijn
met de huidige regeling in het Besluit mestbassins milieubeheer.
Er bestaan naar mijn mening echter geen milieuhygiënische bezwaren om
bij het berekenen van de gezamenlijke inhoud ook de mestkelders die zijn
gelegen onder een werktuigberging, een opslagvoorziening of een
erfverharding buiten beschouwing te laten. Ik zal artikel 3.49 in deze zin
aanpassen en in lijn hiermee ook de vergunningplichtige lijst.
Opslag van kuilvoer
Mevr. Snijder heeft gevraagd om het stellen van eisen aan het opvangen
van perssappen en verontreinigd hemelwater bij de opslag van kuilvoer te
heroverwegen.
Bij opslag van kuilvoer kunnen perssappen en verontreinigd hemelwater
vrijkomen. Onder het huidige Lozingenbesluit Open Teelt en Veehouderij
is reeds geregeld dat deze afvalwaterstromen niet geloosd mogen worden
in het oppervlaktewater, vanwege het risico op substantiële verslechtering
van de waterkwaliteit op lokaal niveau. Dit afvalwater bevat namelijk veel
afbreekbare organische verbindingen hetgeen een substantiële vuilbelasting geeft. Daardoor kan lokaal een scherpe daling van het zuurstofgehalte van het oppervlaktewater optreden met negatieve ecologische
gevolgen.
Opslag van kuilvoer kan ook nadelige gevolgen voor de bodem hebben,
omdat het afvalwater ter plaatse van de opslag in de bodem kan dringen
en daarmee een puntlozing kan veroorzaken. Mede gelet op de
bepalingen van de EU-Grondwaterrichtlijn zijn daarom in het ontwerpbesluit ook voorschriften ter bescherming van de bodem en het grondwater
opgenomen.
De voorschriften zijn verschillend afhankelijk van de duur van de opslag.
Bij opslag korter dan zes maanden vereisen de voorschriften geen
bouwkundige voorzieningen.
Wanneer opslag langer plaatsvindt (zoals het geval is bij opslag in silo’s),
wordt bij nieuwe opslagen een vloeistofkerende vloer voorgeschreven

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

2

waarbij vloeistoffen worden opgevangen. De opgevangen vloeistof kan
vervolgens met de mest of separaat worden verspreid over het land,
waardoor een puntlozing wordt voorkomen.
Voor bestaande opslagen ben ik in overleg met de sector over de
noodzakelijke overgangstermijn. Belangrijk aandachtspunt daarbij is een
gefaseerd verloop van de aanpassing van deze bestaande opslagen,
waarbij rekening zal worden gehouden met natuurlijke momenten in de
bedrijfsontwikkeling. De fasering moet daarbij zo worden ingericht dat,
mede gelet op de Kaderrichtlijn water, alle voeropslagen in 2027 zijn
gesaneerd.
Bovengrondse tanks voor de opslag van vloeibare kunstmeststoffen
De heren Dijkgraaf en Koopmans hebben gepleit voor een langere
overgangstermijn voor de certificering van de tanks voor vloeibare
kunstmeststoffen.
In het ontwerpbesluit is uitgegaan van een overgangstermijn tot 2023,
vanuit de optiek van eenduidigheid binnen het Activiteitenbesluit. Uit
nader overleg met LTO-Nederland is mij evenwel gebleken dat de
agrarische sector extra tijd nodig heeft om in de praktijk te kunnen
voldoen aan de eisen. Ik zal daarom de overgangtermijn verlengen tot 15
jaar, dus tot 1 januari 2027.
Geluidseisen laden en lossen
Mevrouw Snijder heeft aandacht gevraagd voor de noodzaak tot laad- en
losactiviteiten op agrarische bedrijven in de avond- en nachtperiode en in
verband daarmee voor de geluidseisen met betrekking tot het piekniveau.
Zij heeft gevraagd om een nadere toelichting op de mogelijkheid om bij
maatwerkvoorschrift af te wijken van de grenswaarde voor het
piekniveau.
Het besluit bevat grenswaarden voor het gemiddelde geluidsniveau over
langere tijd en voor het maximale geluidsniveau (het zogenoemde
piekniveau).
Voor de agrarische bedrijven zijn deze grenswaarden opgenomen in
artikel 2.17, lid 5 van het Besluit.
Overdag zijn de piekniveaus niet van toepassing op laad- en losactiviteiten, maar in de avond- en nachtperiode wel. Met de desbetreffende
norm wordt een adequaat beschermingsniveau voor omwonenden
gerealiseerd. Het merendeel van de laad- en losactiviteiten die toch ’s
avonds en ’s nachts moeten plaatsvinden kan binnen deze norm. De
bedoeling van deze norm is niet om laad- en losactiviteiten ’s avonds en ’s
nachts te verbieden, maar om deze aan zodanige voorwaarden te binden
dat omwonenden er niet onnodig veel last van hebben. Het bevoegd
gezag kan door middel van een maatwerkvoorschrift een andere
grenswaarde vaststellen. Als er in bepaalde situaties een ruimere norm
nodig is, kan het bevoegd gezag daartoe besluiten. Het bevoegd gezag
kan daar nadere voorwaarden aan verbinden, rekening houdend met de
plaatselijke situatie. Het verruimen van de norm voor het piekniveau in het
Besluit is niet wenselijk, omdat deze ruimere norm dan algemeen zou
gelden en niet slechts in die situaties waarin dat ook echt nodig is. Dat zou
tot een algehele verslechtering van het beschermingsniveau leiden, die
niet nodig is.
In het huidige Besluit glastuinbouw is één uitzondering op de norm voor
het piekniveau algemeen geregeld, en wel de uitzondering ten behoeve
van het zogenoemde groepsvervoer van tuinbouwproducten. Deze
uitzondering wordt nu overgenomen in het Activiteitenbesluit. Ik vind het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

3

niet wenselijk om voor allerlei andere soorten van laad- en losactiviteiten
de uitzondering in het Besluit te regelen. Daarvoor is maatwerk het juiste
instrument.
Kleine kassen
Door verschillende leden is ingegaan op de problematiek van kleine
kassen en ondoelmatige investeringen.
Ik ben naar aanleiding van overleg met de sector en bevoegde instanties
voornemens het ontwerpbesluit op dit punt aan te passen. De aanpassingen houden het volgende in:
– als er geen emissie naar oppervlaktewater of bodem plaatsvindt,
gelden de verplichtingen met betrekking tot lozingen helemaal niet;
– «kleine kassen» met een maximale oppervlakte van 2500 m2 behoeven
tot 2021 geen hemelwateropvang te hebben en geen recirculatie toe te
passen. Dit geldt zowel voor substraatteelt als voor grondgebonden
teelt;
– in het besluit wordt de mogelijkheid voor het bevoegd gezag toegevoegd om wanneer hemelwateropvang en recirculatie niet doelmatig
zijn, daarvan ontheffing te verlenen. Deze bevoegdheid is niet in
kasoppervlak gelimiteerd, en leidt er toe dat ondoelmatige investeringen worden voorkomen;
– na 2021 staat deze mogelijkheid uiteraard ook open voor de «kleine
kassen»;
– de emissienormen (substraatteelt) en de verplichting om bemesting af
te stemmen op de behoefte van het gewas (grondteelt) gelden wel, om
een noodzakelijk niveau van bescherming van het milieu te bereiken.
Zonder deze verplichtingen zouden aan «kleine kassen» in het geheel
geen voorschriften worden gesteld met betrekking tot emissies van
stikstof en fosfaat;
– om aan deze voorschriften te kunnen toetsen gelden in beginsel ook
de registratie en rapportageverplichtingen, maar daar waar ze tot
onnodige lasten zouden leiden, kan het bevoegd gezag ook deze
verplichtingen aanpassen. Deze mogelijkheid geldt ongeacht het
kasoppervlak, zodat ook grotere kassen daar gebruik van kunnen
maken.
Ik ben van mening dat ik met bovenstaande aanpassingen maximaal
tegemoet ben gekomen aan de wensen vanuit de sector, met behoud van
het niveau van milieubescherming.
Brijn omgekeerde osmose
Door de heer Koopmans is het voorstel gedaan om in het besluit te
bepalen dat artikel 2.2, eerste en tweede lid tot 5 jaar na inwerkingtreding
van het besluit niet van toepassing zijn op het lozen van brijn van
omgekeerde osmose installaties op grondwater voor zover deze worden
toegepast in aanvulling op een regenwateropslag van minimaal 500 m3.
Het overnemen van dit voorstel stuit op zowel juridische als inhoudelijke
bezwaren. Gelet op de Kaderrichtlijn Water en de EU-Grondwaterrichtlijn
zijn dergelijke directe lozingen in het grondwater alleen mogelijk, indien
deze «door de bevoegde autoriteiten worden beschouwd als voorkomend
in een hoeveelheid of concentratie die zo klein is dat enig onmiddellijk of
toekomstig gevaar van achteruitgang van de kwaliteit van het ontvangende grondwater uitgesloten is». Met een algemene toestemming
zonder voorafgaande beoordeling kan aan deze voorwaarde niet worden
voldaan.
Voor nieuwe situaties zou de voorgestelde regeling bovendien het risico
inhouden, dat ondernemers installaties plaatsen, die na vijf jaar bij

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

4

individuele beoordeling geen toestemming krijgen voor verder gebruik.
Dit is zowel vanuit het oogpunt van de ondernemer als milieu ongewenst.
Wat bestaande situaties betreft geldt het vereiste van individuele
voorafgaande toestemming voor dergelijke lozingen al vanaf de inwerkingtreding van het Lozingenbesluit bodembescherming. De provincie
Zuid-Holland, waar de meeste lozingen aan de orde zijn, heeft als bevoegd
gezag voor het Lozingenbesluit in 2006 een interimbeleid vastgesteld en
aan alle lozers, die zich hebben gemeld, een ontheffing tot medio 2013
verleend. Deze ontheffingen blijven na de inwerkingtreding van het
onderhavige ontwerpbesluit (agrarische activiteiten) tot die datum gelden.
In overleg met bevoegde instanties en de sector wordt op dit moment een
toetsingskader ontwikkeld, om de individuele beoordeling van de lozingen
verder te structureren. Ik ga er van uit dat dit toetsingskader eind van dit
jaar gereed zal zijn. Mocht in dat kader blijken dat in bepaalde gevallen
ook kan worden voldaan aan de voorwaarde van de richtlijnen door het
stellen van algemene voorschriften, dan kan voor medio 2013 het besluit
nog worden aangepast.
Meetverplichtingen tuinder en metingen in het kader van
waterbeheer en het toelatingsbeleid
In het overleg zijn verschillende vragen gesteld die betrekking hadden op
de meetverplichtingen voor de agrarische bedrijven (en met name de
glastuinbouw), en de relatie tussen die meetverplichtingen en de
metingen in het kader van het waterbeheer en het toelatingsbeleid voor
gewasbeschermingsmiddelen.
Waar het gaat om het meten van gehalten aan gewasbeschermingsmiddelen en meststoffen in het afvalwater en in het watersysteem ga ik uit
van een scheiding van verantwoordelijkheden.
De ondernemer is verplicht tot het treffen van maatregelen om de
emissies naar het milieu zo veel mogelijk terug te dringen.
Het is primair de verantwoordelijkheid van het bevoegd gezag om bij
toezicht en handhaving zo nodig metingen uit te voeren. Wanneer dat
doelmatig is, kan als onderdeel van de voorschriften die aan het lozen
worden gesteld door het bevoegd gezag ook een meetverplichting aan het
bedrijf worden opgelegd.
Voor de substraatteelt in de glastuinbouw is dat gedaan voor meststoffen,
omdat metingen door de tuinder noodzakelijk zijn om aan de emissienormen te kunnen toetsen.
Voor grondgebonden glastuinbouw kunnen vooralsnog geen emissienormen worden gesteld. Om de naar verhouding vaak hoge emissies te
beperken, is een zorgplicht opgenomen om bemesting en watergift te
beperken. Tot de zorgplicht behoort ook inzicht in de hoeveelheid
meststoffen in de bodem en in het drainagewater. In navolging van het
Besluit glastuinbouw zijn omtrent beide aspecten meetverplichtingen voor
bedrijven opgenomen. Door de metingen krijgt de ondernemer (en via de
rapportage ook het bevoegd gezag) inzicht in de invloed die de maatregelen op de emissie hebben.
Voor gewasbeschermingsmiddelen acht ik het daarentegen in algemene
zin niet doelmatig om alle agrarische bedrijven een meetverplichting op te
leggen. Dit zou leiden tot hoge kosten voor de sector, terwijl het de vraag
is of de verzamelde gegevens wel in alle gevallen bruikbaar zijn.
Het volgen van de kwaliteit van het oppervlaktewater is een verantwoordelijkheid van de waterbeheerders en ook van het drinkwaterbedrijf, voor
zover oppervlaktewater wordt ingezet voor productie van drinkwater. Voor
een deel is deze verantwoordelijkheid vastgelegd in wetgeving (Besluit
kwaliteitseisen en monitoring water 2009 en Drinkwaterregeling).
Daarnaast kunnen zowel de waterbeheerders als drinkwaterbedrijven zelf

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

5

kiezen voor aanvullende monitoring. De gegevens over de waterkwaliteit
spelen vervolgens een rol in het waterbeleid. Bij gewasbeschermingsmiddelen kunnen zij ook een rol spelen bij de beoordeling door het Ctgb van
de toelaatbaarheid van middelen, zoals ook is aangegeven in schriftelijke
antwoorden op de vragen van de vaste commissie voor Economische
Zaken, Landbouw en Innovatie van 22 april 2011 naar aanleiding van het
op 29 maart jl. aan uw Kamer overgelegde Ontwerpbesluit gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Kamerstukken II 2010/11, 32 372, nr. 49).
Gelet op het bovenstaande is er niet voor gekozen om in het ontwerpbesluit een algemene verplichting op te nemen voor bedrijven om gewasbeschermingsmiddelen in het afvalwater of oppervlaktewater te meten.
Artikel 2.1, vierde lid, biedt wel de mogelijkheid om in specifieke gevallen
aan individuele bedrijven bij maatwerkvoorschrift een meetverplichting
op te leggen.
Afscherming van assimilatielicht
De heer Koopmans vroeg om meer of betere maatwerkmogelijkheden
voor de eisen met betrekking tot de afscherming van assimilatielicht.
Uit gesprekken met gemeenten en het bedrijfsleven was mij al duidelijk
geworden dat er meer flexibiliteit nodig is voor de eisen die gelden voor
de nanacht. Daartoe was in het ontwerpbesluit de zogenoemde
product-eis, die nu nog geldt op grond van het Besluit glastuinbouw,
reeds geschrapt. Daardoor krijgt de tuinder de mogelijkheid zelf te
bepalen op welke wijze hij de noodzakelijke reductie van de lichtuitstraling
realiseert. Ik ben bereid om daarenboven een maatwerkmogelijkheid in
het Besluit op te nemen, zodat het bevoegd gezag ook een afwijkend
percentage voor de afscherming in de nanacht kan vaststellen.
Daarnaast vroeg de heer Koopmans ook aandacht voor het maatwerk
voor de (strengere) eisen die gelden tijdens de zogenoemde donkerteperiode, in het bijzonder de eis dat in de nabije toekomst 98% afscherming
moet worden gerealiseerd. In dat verband ben ik bereid om tuinders die
nu reeds een 98% scherm aanschaffen tot 1 januari 2017 de tijd te geven
om nog met dit scherm ervaring op te doen. Tot die tijd behoeven zij dan
alleen te voldoen aan een afschermpercentage van 95%. Hiermee wordt
aangesloten bij de overgangstermijn voor bestaande 95% schermen:
bestaande 95% schermen mogen tot 1 januari 2017 gebruikt worden en
98% schermen mogen tot diezelfde datum op 95%-niveau worden
toegepast. Ook hier staat de technische uitvoering van de afscherming
vrij. Omdat in het Besluit de wijze van afschermen niet meer is voorgeschreven, is een maatwerkvoorschrift (waarin een alternatieve wijze zou
kunnen worden toegestaan) ook niet meer nodig. Die bepaling zal ik
schrappen uit het ontwerpbesluit.
Antihagelkanonnen
Een aantal van uw leden heeft gevraagd om een eenduidige regeling om
het gebruik van antihagelkanonnen mogelijk te maken.
Ik deel in algemene zin de opvatting dat het gebruik van antihagelkanonnen mogelijk moet zijn. De ruimte voor het gebruik is echter sterk
afhankelijk van de lokale omstandigheden, zoals de locatie waarop het
antihagelkanon is gesitueerd en de locatie van de omliggende woningen.
Het ligt dan ook voor de hand om de belangenafweging op lokaal niveau
te laten plaatsvinden.
Ook vanwege het bijzondere geluidskarakter van de antihagelkanonnen en
het beperkt aantal antihagelkanonnen past het niet goed om een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

6

algemene norm te stellen. Ik ben dan ook geen voorstander van een
landelijke regeling in het Activiteitenbesluit.
De huidige regelgeving biedt in principe voldoende aanknopingspunten
om het gebruik van antihagelkanonnen te reguleren. In de praktijk blijken
echter interpretatieverschillen te ontstaan rondom de vraag of een
antihagelkanon als milieurelevante inrichting in de zin van de Wet
milieubeheer moet worden beschouwd. Deze onduidelijkheid wil ik graag
wegnemen. Ik zal daartoe de antihagelkanonnen aanwijzen als milieurelevante inrichting.
Om recht te doen aan de voordelen van een optimale belangenafweging
op lokaal niveau zal ik de antihagelkanonnen tevens aanwijzen als
vergunningplichtige inrichtingen. Het bevoegd gezag kan bij de vergunningverlening het beoordelingskader van de Handreiking industrielawaai
en vergunningverlening toepassen. Dit betekent overigens niet dat de
fruitteeltbedrijven geheel vergunningplichtig worden. De fruitteeltbedrijven vallen gewoon onder de algemene regels van het Activiteitenbesluit.
Uitzondering voor glastuinbouwbedrijven van verplichting
energiebesparende maatregelen
De heer Koopmans heeft gevraagd om glastuinbouwbedrijven uit te
zonderen van de verplichting energiebesparende maatregelen te treffen
(artikel 2.15 van het Activiteitenbesluit).
Met de wet van 27 januari 2011 tot wijziging van de Wet milieubeheer1
wordt een nieuw systeem geïntroduceerd om de emissie van CO2 door
glastuinbouwbedrijven te beheersen: het kostenvereveningssysteem. Dit
systeem geeft naar mijn mening voldoende financiële prikkels aan de
glastuinbouwbedrijven om de uitstoot van CO2 te beperken. In een
energie-intensieve sector als de glastuinbouw zal beperking van deze
uitstoot vooral worden gerealiseerd door het treffen van energiebesparende maatregelen. Ik deel de mening van de heer Koopmans dat het niet
nodig is om, aanvullend op het kostenvereveningssysteem, in het
Activiteitenbesluit nog een verplichting op te nemen voor de glastuinbouwbedrijven die deelnemen aan systeem. Ik zal de gevraagde uitzondering op artikel 2.15 voor glastuinbouwbedrijven dan ook opnemen.
Uitzondering voor glastuinbouwbedrijven van verplichting ten
aanzien van vervoer eigen werknemers
De heer Koopmans heeft gevraagd om glastuinbouwbedrijven uit te
zonderen van de verplichting maatregelen te treffen ten aanzien van het
vervoer van eigen werknemers van en naar de eigen inrichting (artikel
2.16 van het Activiteitenbesluit), omdat deze bedrijven over het algemeen
slecht bereikbaar zijn met het openbaar vervoer.

1
Wet van 27 januari 2011 tot wijziging van de
Wet milieubeheer (kostenverevening reductie
CO2-emissies glastuinbouw), kamerstukken II
2009/10, 32 451, nr. 2.

De voorgestelde regeling in artikel 2.16 van het Activiteitenbesluit beoogt
de nadelige gevolgen van vervoersbewegingen rondom de inrichting te
verminderen door het treffen van maatregelen. De regeling biedt
ondernemers de ruimte om te kiezen voor maatregelen die het best
aansluiten bij het karakter en de locatie van het bedrijf. Het is dus niet per
se nodig om openbaar vervoer te stimuleren, er kan ook worden gekozen
voor een carpoolregeling of een fietsregeling. De regeling biedt naar mijn
mening dus ook voor glastuinbouwbedrijven voldoende flexibiliteit om
een passende oplossing te kiezen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

7

Overigens wil ik er op wijzen dat artikel 2.16 van het Activiteitenbesluit
nog niet in werking is getreden, dat zal naar verwachting met ingang van
1 januari 2014 gebeuren. Op dit moment is het Platform Slim Werken Slim
Reizen (50 grote werkgevers in Nederland) in het kader van het
programma Beter Benutten bezig met het verspreiden van de successen
binnen mobiliteitsmanagement. De doelstelling van deze 50 werkgevers is
5% reductie van autokilometers in de spits. Het resultaat van de inspanningen van het platform zal in 2013 worden geëvalueerd. Mocht de
regeling naar aanleiding van de uitkomsten van de evaluatie toch worden
ingevoerd en aanpassing behoeven, dan wordt deze aanpassing vanzelfsprekend ook met de branches besproken. Ik zal daarbij ook de glastuinbouwbedrijven uitnodigen.
Administratieve lasten en kosten onderliggende regelgeving
De heer Koopmans heeft gevraagd naar de administratieve lasten en
overige kosten van de onderhavige aanpassing van het Activiteitenbesluit.
Deze vraag is niet op zeer korte termijn te beantwoorden. Ik zal echter de
onderliggende regelgeving bij de huidige wijziging van het Besluit
algemene regels voor inrichtingen milieubeheer (agrarische activiteiten)
doorlichten op het aspect administratieve lasten en overige kosten en de
Kamer daarover berichten.
Samenhang inwerkingtreden gewijzigd Activiteitenbesluit en
Actieplan Ammoniak
De heer Koopmans heeft gevraagd te regelen dat bedrijven die onder de
IPPC-grens blijven vooruitlopend op de inwerkingtreding van het
Activiteitenbesluit al onder het meldingsregime gaan vallen.
Varkens- en pluimveehouders die vanwege het Actieplan Ammoniak
Veehouderij milieu maatregelen moeten treffen en die straks onder de
werking van het gewijzigde Activiteitenbesluit gaan vallen worden in de
gelegenheid gesteld op de inwerkingtreding daarvan te wachten.
Daardoor kunnen zij alsnog voor hun maatregelen met een melding
volstaan. Dit betekent dat de realisatietermijn van het Actieplan voor hen
tot ten minste 1 juli 2013 wordt verlengd.
De staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu,
J. J. Atsma

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 29 383, nr. 170

8