Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

503
Vragen van het lid Van Tongeren (GroenLinks) aan de ministers van
Economische Zaken en van Volkshuisvesting Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer over de plannen van gemeenten en provincies om een tweede
kerncentrale in Borssele te bouwen (ingezonden 9 september 2010).
Antwoord van minister Verhagen (Economische Zaken, Landbouw en
Innovatie) (ontvangen 17 november 2010) Zie ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2010–2011, nr. 101.
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «Strijd om Borssele 2 barst los»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Wat vindt u ervan dat zes provincies en een reeks gemeenten, verenigd in de
Energy Resources Holding, een tweede kerncentrale willen bouwen in
Borssele?
Antwoord 2
De elektriciteitsmarkt is geliberaliseerd. Dit betekent dat niet de Rijksoverheid
investeert in productievermogen, maar marktpartijen. Het Rijk bepaalt de
randvoorwaarden. Daarbinnen is het aan bedrijven om te bepalen of men al
dan niet wil investeren in een nieuwe kerncentrale. Dat de aandeelhouders
van Energy Resources Holding zes provincies en een reeks gemeenten zijn,
doet daar niets van af zolang ERH markconform opereert.
Vraag 3
Deelt u de mening dat hierdoor oneerlijke concurrentie optreedt met private
marktpartijen, daar overheden over het algemeen onder gunstigere voorwaarden kapitaal kunnen aantrekken?

1

ah-tk-20102011-503
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

Het Financieel Dagblad, 7 september 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Antwoord 3
ERH moet, omdat het bedrijf voor 100% in handen is van de overheid,
rekening houden met de (Europese) regels voor mededinging en staatssteun.
Als deze regels worden nageleefd, zal van oneerlijke concurrentie geen
sprake zijn.
Vraag 4
Deelt u de mening dat publiek geld voor schone, innovatieve energietechnologieën aangewend zou moeten worden en niet voor investeringen in eindige
en vervuilende energiebronnen? Zo nee, waarom niet? Zo ja, kan de Kamer er
vanuit gaan dat u geen vergunning zult verstrekken aan de Energy Resources
Holding voor de bouw van een tweede kerncentrale in Borssele?
Antwoord 4
Het is aan de initiatiefnemer om te bezien hoe zij hun middelen willen
inzetten. Het kabinet vindt kernenergie van belang vanwege de energievoorzieningszekerheid en de CO2-reductie. Aanvragen van vergunningen voor de
bouw van een of meer nieuwe kerncentrales die voldoen aan de vereisten,
worden daarom ingewilligd.
Vraag 5
Kunt u garanderen dat als er onverhoopt toch een nieuwe kerncentrale in
Nederland gebouwd zou worden, daar onder geen beding publieke steun
naartoe zal gaan, noch in de vorm van overheidsgaranties, noch in de vorm
van financiële steun of financiële garanties?
Antwoord 5
Het verlenen van steun of garanties voor een nieuwe kerncentrale is niet aan
de orde.
Vraag 6
Bent u bereid het gesprek met de Energy Resources Holding aan te gaan om
te zien of ze in plaats van te investeren in een kerncentrale, hun middelen aan
willen wenden om te investeren in schone energie?
Antwoord 6
Het is aan de initiatiefnemer om te bezien hoe zij hun middelen willen
inzetten.
Vraag 7
Hoe zou een tweede kerncentrale zich verhouden tot het halen van de
bindende Europese doelstelling voor duurzame energie? Deelt u de mening
dat het halen daarvan in gevaar komt doordat een extra kerncentrale zorgt
voor extra basislast, terwijl de kernenergie zelf niet meetelt voor het halen
van de doelstelling?
Antwoord 7
Uw mening deel ik niet. Uit recent onderzoek (zie Kamerstukken 31 209,
nr. 116) blijkt dat ook bij een toenemend basislastvermogen veel duurzame
energie inpasbaar is in de elektriciteitsvoorziening. De elektriciteitsmarkt is
een (Noordwest) Europese markt. Het halen van de bindende Europese
doelstelling van 14% hernieuwbare energie in 2020 komt door een extra
kerncentrale daarom niet in gevaar.
Vraag 8
Waar zou de elektriciteit van een eventuele extra kerncentrale naartoe
moeten, daar energiebedrijven ook al extra kolencentrales bouwen en
Duitsland onlangs besloten heeft haar kerncentrales langer open te houden?
Deelt u de mening dat er een overcapaciteit aan grijze stroom dreigt te
ontstaan, die we niet kunnen exporteren terwijl we ons juist ten doel hebben
gesteld om energie te besparen?
Antwoord 8
Uw mening deel ik niet. De plannen voor nieuwbouw in Nederland moeten
gezien worden in het licht van de Noordwest-Europese elektriciteitsmarkt
waar Nederland deel van uit maakt. In deze markt staat ongeveer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

300 000 MW aan thermisch (fossiel en nucleair) vermogen opgesteld. Mede
door toenemende elektrificatie zal – ondanks energiebesparing – de elektriciteitsvraag de komende decennia blijven stijgen. Vervanging en uitbreiding
van het productievermogen is daarom noodzakelijk. Het is aan marktpartijen
om te beslissen of er een business case is voor een investering. Zij zullen
ongetwijfeld in hun besluitvorming het verwachte aanbod van elektriciteit
meenemen.
Vraag 9
Waar moet de eindberging van radioactief afval volgens u plaats gaan
vinden? Op welke plaatsen kan het afval volgens u voor honderdduizenden
jaren veilig opgeslagen worden?
Antwoord 9
Zoals in de brief van 11 november 2002 (TK, 2002–2003, 28 674, nr. 1) aan de
Tweede Kamer is aangegeven is op grond van wetenschap en techniek alleen
geologische eindberging (in de diepe ondergrond) van hoogradioactief afval
op de lange termijn een oplossing die verzekert dat het afval buiten de
levensruimte van de mens blijft. Dit standpunt is gebaseerd op de conclusies
van de onderzoekscommissie Opberging Radioactief Afval (CORA).
Het Nederlandse beleid gaat uit van ten minste 100 jaar bovengrondse opslag
van al het radioactieve afval bij COVRA in Vlissingen. Voor de eindberging
daarna stuurt Nederland aan op opslag in de diepe ondergrond met de
mogelijkheid tot terugneembaarheid. Er wordt hierbij gedacht aan berging in
zout of klei. Dit standpunt wordt bijgesteld als in de toekomst uit nieuw
wetenschappelijk onderzoek blijkt dat hieraan onacceptabele risico’s zijn
verbonden. Wat betreft eventuele locaties van eindberging heeft Nederland
de voorkeur voor samenwerking met andere Europese landen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3