Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

29 689

Herziening Zorgstelsel

Nr. 453

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 19 juni 2013
Op 22 mei 2013 heb ik uw Kamer een brief toegezonden (Kamerstuk
29 689, nr. 446) waarin antwoord is gegeven op vragen in de brief van
6 maart 2013 inzake Vergoeding voor operatie oogleden. Aangezien een
tweetal vragen van de PvdA-fractie nader overleg vergde met andere
organisaties, heb ik in de brief van 22 mei aangegeven hier later op in te
gaan. Met deze brief beantwoord ik alsnog de gestelde vragen.
Vragen PvdA-fractie
De leden van de PvdA-fractie merken op dat sinds 2005 de ooglidcorrectie
niet langer vanuit het basispakket wordt vergoed. Naar aanleiding van
opmerkingen van de leden van de toenmalige PvdA-fractie heeft mijn
ambtsvoorganger in 2008 de toezegging gedaan dat het College voor
zorgverzekeringen (CVZ) alsnog een standpunt zou opstellen over de
vergoeding van ooglidcorrecties. Is dit standpunt opgesteld en zo ja, hoe
luidde dit?
Mijn ambtsvoorganger heeft in februari 2009 het CVZ verzocht om na te
gaan of de beperking van de vergoedingen voor behandeling van de
bovenoogleden mogelijk tot ongewenste effecten leidt en of hiervoor een
oplossing mogelijk is. Daarbij is de voorwaarde gesteld dat behandelingen waarvoor geen medische maar vooral een cosmetische noodzaak
bestaat, niet weer voor vergoeding uit het basispakket in aanmerking
komen. Dit was immers de reden om behandeling van bovenoogleden en
vergelijkbare behandelingen in 2005 uit het pakket te halen.
In zijn reactie van juni 2010 (zie bijlage) adviseert het CVZ een aantal
criteria te hanteren, waarmee de medische noodzakelijkheid van de
behandeling zou kunnen worden vastgesteld. Het CVZ stelt voor om
medische noodzakelijkheid vast te stellen aan de hand van:
– gezichtsveldbeperking indirect gemeten in een MRD (margin-reflexdistance) < 2 mm èn klachten passend bij uitval van het bovenste
gezichtsveld;

kst-29689-453
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 689, nr. 453

1

–
–

(dreigende) schade aan het hoornvlies als gevolg van naar binnen
gekeerde wimperrij;
verminking als gevolg van ziekte, ongeval of geneeskundige verrichting, te beoordelen door behandelend arts en adviserend geneeskundige zorgverzekeraar.

Er is door mijn ambtsvoorganger destijds geen gevolg gegeven aan dit
advies van het CVZ, omdat de inschatting was dat met de voorgestelde
criteria een enigszins fraudegevoelig element zou worden ingevoerd. Zo
kan door een bepaalde manier van kijken op de foto de voorgestelde
grens van 2 mm gezichtsbeperking eerder worden vastgesteld. De
zorgverzekeraar zal in principe afgaan op de opgestuurde foto en de
cosmetische behandeling ten onrechte vergoeden. Zodoende kunnen
cosmetische ingrepen zonder medische noodzaak weer het pakket in
komen. Gezien de gestelde voorwaarde dat behandelingen waarvoor geen
medische maar vooral een cosmetische noodzaak bestaat, niet weer voor
vergoeding uit het basispakket in aanmerking komen, was dit ongewenst.
Bovendien speelde hierbij een rol dat de meeste zorgverzekeraars een
vergoeding voor behandeling aan bovenoogleden in hun aanvullende
verzekeringen hadden opgenomen. Tenslotte was onduidelijk wat de
financiële consequenties zouden zijn indien de medisch noodzakelijke
behandelingen van bovenoogleden weer in het basispakket zouden
worden opgenomen.
Nu er door verschillende partijen veel werk wordt verzet om fraude en
verspilling tegen te gaan, vind ik het belangrijk dat deze goede ontwikkeling niet wordt tegengewerkt door het introduceren van nieuwe
fraudegevoelige vergoedingen.
Met dat uitgangspunt in gedachten heb ik opnieuw naar de voorgestelde
criteria gekeken. Net als mijn ambtsvoorganger ben ik van mening dat de
voorgestelde criteria fraudegevoelig kunnen zijn. Bovendien blijkt ook uit
een recente rondgang langs zorgverzekeraars dat de meeste zorgverzekeraars, al dan niet onder voorwaarden, een vergoeding voor behandeling
van de bovenoogleden aanbieden in de aanvullende verzekeringen. Het is
uiteraard aan zorgverzekeraars om te bepalen welke criteria zij eventueel
bij de aanvullende verzekering hanteren en hoe zij deze criteria toepassen.
Gezien de fraudegevoeligheid van de voorgestelde criteria en het feit dat
de meeste zorgverzekeraars een vergoeding hebben opgenomen in de
aanvullende verzekering, zie ik geen reden om de vergoedingen aan te
passen.
De leden van de PvdA-fractie vragen verder hoeveel ooglidcorrecties er
jaarlijks in Nederland worden uitgevoerd? Bij hoeveel ooglidcorrecties
wordt op grond van de uitzonderingscriteria de verzekeraar om een
vergoeding gevraagd? In hoeveel gevallen wordt die vergoeding
gegeven? Zijn er grote verschillen tussen verzekeraars op dit punt?
Zoals in de brief van 22 mei 2013 reeds is aangegeven is het niet mogelijk
om exact aan te geven hoeveel ooglidcorrecties er in Nederland worden
gedaan. Dit komt doordat een aantal ooglidcorrecties niet wordt gedeclareerd bij de zorgverzekeraars en/of wordt uitgevoerd door privéklinieken.
Deze behandelingen worden daardoor niet geregistreerd. Wel is het
mogelijk om een indicatie te geven hoeveel behandelingen er hebben
plaatsgevonden in ziekenhuizen en hoeveel vergoedingen de zorgverzekeraars hebben uitgekeerd.
DBC-onderhoud geeft aan dat ziekenhuizen in 2010 14.372 ooglidcorrecties hebben uitgevoerd. Niet alle ooglidcorrecties komen voor
vergoeding in aanmerking, dus ook niet al deze ooglidcorrecties zijn
gedeclareerd bij de zorgverzekeraar. Uit gegevens van Vektis blijkt dat in
2010 een totaal van 10.237 declaraties zijn binnengekomen, daarvan zijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 689, nr. 453

2

er 1.513 (15%) uit de basisverzekering en 8.724 (85%) uit de aanvullende
verzekering vergoed.
Bovenstaande cijfers geven slechts een indicatie. Er zijn verschillende
redenen waarom de cijfers van Vektis en DBC-onderhoud verschillen.
Vektis heeft aangegeven dat niet alle zorgverzekeraars de gegevens voor
de aanvullende verzekering aanleveren. Ook geldt dat Vektis en
DBC-onderhoud niet exact dezelfde database qua zorginstellingen
gebruiken. Als laatste worden behandelingen die de patiënt zelf betaald
mogelijk wel meegenomen door DBC-onderhoud, maar niet meegenomen
door Vektis.
De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.I. Schippers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 689, nr. 453

3