Rapportage maatregelen Wet bijzondere
maatregelen grootstedelijke problematiek
(Wbmgp)
Artikel 8, 9 en 10 Wbmgp (Rotterdamwet)

Van
Datum
1 oktober 2020

Gemeente Rotterdam
Stadsontwikkeling (afdeling Ruimte en Wonen) en
Bestuurs- en concernondersteuning (Afdeling Onderzoek en BI)

Vesie 2.0

Inleiding
Deze tussentijdse rapportage is bedoeld als onderbouwing voor de (nieuwe) aanvraag
gebiedsaanwijzing bij de Minister van BZK en als basis voor de Rijksevaluatie van de Wbmgp.
De cijfers in deze rapportage over 2018 en 2019 zijn een aanvulling op de Evaluatie toepassing
artikel 8 Rotterdamwet, Twijnstra Gudde, welke is gemaakt voor de verlengingsaanvraag
gebiedsaanwijzing vanaf 2018. Voor het kwalitatieve verhaal wordt vooral verwezen naar die
evaluatie. Voor artikel 9 Rotterdamwet is een evaluatie gemaakt in het kader van de pilot Bloemhof
Hillesluis.

1.1

Doel en achtergrond

In deze rapportage is gebruik gemaakt van het format van het ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties (BZK) dat is opgesteld op basis van de Eindrapportage ‘Pré-evaluatie Wet
bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek’, door Pieter Tops (Politieacademie). In
opdracht van het ministerie heeft Pieter Tops een handzaam evaluatieformat opgesteld dat door
gemeenten kan worden gebruikt die vergelijking en stapeling mogelijk maakt.
In deze rapportage van de toepassing van de Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke
problematiek (Wbmgp art. 8, 9 en/of 10) komen de volgende drie hoofdonderdelen aan de orde:
1.
Het brede, strategische verhaal: dit deel geeft inzicht in de realisatie van de
veranderprocessen over een langere termijn als gevolg van de Wbmgp;
2.
Inhoudelijke doelstellingen: dit deel geeft aan in welke mate de doelstellingen zijn bereikt
(zoals die in de gemeentelijke aanvragen vermeld staan); het gaat zowel om kwantitatieve als
kwalitatieve informatie over de doelbereiking;
3.
Operationele knelpunten: dit deel bevat de ervaren knelpunten en aandachtspunten bij de
uitvoering van de Wbmgp.

1.2

Het brede, strategische verhaal
Door de inzet van maatregelen uit de Wbmgp, in combinatie met andere genomen maatregelen
wordt probleemcumulatie in deze buurten tegengegaan en loopt het professionele apparaat minder
risico op overbelasting c.q. kan deze de reeds bestaande problematiek meer effectief te lijf gaan.
Uiteindelijk zal het een positief effect hebben op de leefbaarheid in de aan te wijzen straten. In de vijf
op dit moment voor artikel 8 aangewezen wijken is dan ook een nauwe samenhang met de bredere
fysieke, sociale en economische inzet die vanuit de gemeente en corporaties wordt gepleegd in het
kader van het NPRZ. We zien dat de inzet binnen NPRZ een lange adem vraagt en we aan het begin
staan van de fysieke wijkvernieuwing die moet bijdragen aan de sociale stijging van bewoners.
Het laatste evaluatierapport van Twijnstra Gudde van de werking van artikel 8 geeft net als de
eerdere evaluaties aan, dat de werking van de maatregel een positief effect heeft op het
bijstandsniveau in de huidige aangewezen gebieden. Maar om het gewenste resultaat te bereiken is
meer nodig dan deze maatregel alleen. In de vijf op dit moment voor artikel 8 aangewezen wijken is
dan ook een nauwe samenhang met de bredere fysieke, sociale en economische inzet die vanuit de
gemeente en corporaties wordt gepleegd in het kader van het NPRZ. Met het Nationaal Programma

Datum

Pagina

15 september 2020

2 van 9

Rotterdam Zuid (NPRZ) staan we aan het begin van de wijkvernieuwing, als onderdeel van de
bredere fysieke, sociale en economische inzet die vanuit de gemeente en corporaties aldaar ook
wordt gepleegd, dat in de eerste plaats moet bijdragen aan de sociale stijging van bewoners.
Daar waar artikel 8 en 9 focussen op sociale kenmerken, gericht op het veranderen van de
bevolkingssamenstelling in een aangewezen gebied richt artikel 10 zich expliciet op het beperken
van overlastgevend en crimineel gedrag in een aangewezen gebied. Een aanvulling in de integrale
gebiedsaanpak.
Uit de hiervoor genoemde evaluatierapport van Twijnstra Gudde bleek ook hoe kleiner de schaal,
hoe groter de kans dat effecten van interventies zichtbaar worden. Dat heeft ertoe geleid dat
Rotterdam een afwegingskader heeft vastgesteld om op een kleiner schaalniveau te analyseren
welke maatregelen nodig zijn en of de toepassing van de Rotterdamwet daarbij van meerwaarde kan
zijn.

1.3

Inhoudelijke doelstellingen
2.1
Wat is/zijn de inhoudelijke doelstelling(en) per gemeente? Zie hiervoor de geformuleerde
(SMART-)doelen in de Wbmgp-aanvraag.
Delen van Rotterdam hebben te maken met een meer dan gewone concentratie van leefbaarheidsen veiligheidsproblemen. Het doel is om deze gebieden met inzet van de maatregelen uit de Wbmgp
te verbeteren dan wel niet verder te laten verslechteren. Dit moet resulteren in een betere score in
onze eigen wijkprofiel (monitor gemeente Rotterdam) en ook in de Leefbaarometer.
2.2
Waarom is voor art. 8, 9 en/of 10 gekozen? Hierbij kan (in relatie tot de inhoudelijke
doelstellingen) een koppeling worden gelegd met de schaal van de stad en met de ontwikkeling van
de stad als geheel, breder dan alleen de scope van het aangewezen gebied.
Rotterdam kent straten en buurten met een stapeling aan problemen. Buurten met sociaaleconomische problemen, sociale problemen, problemen met de kwaliteit van de woningen en de
woonomgeving en problemen met de veiligheid. Het zijn kwetsbare buurten, minder veerkrachtige
buurten.
De gemeente zet binnen haar mogelijkheden alles op alles om de problematiek in de aangewezen
straten tegen te gaan. Naast de integrale aanpak met generieke maatregelen die voor de gehele
buurt dan wel wijk gelden, zet de gemeente in samenwerking met de partners ook straat-specifieke
maatregelen in. Maatwerk op straatniveau is nodig om de problematiek effectief aan te kunnen
pakken.
In buurten waar we de sociale diversiteit willen bevorderen zetten we de artikelen 8 en 9 van de
Wbmgp in en in buurten waar overlast en criminaliteit niet alleen het recht op het ongestoord
woongenot verstoort, maar bovendien door de beperkte veerkracht de leefbaarheid in gevaar brengt
zetten we artikel 10 van de Wbmgp in.
2.3
Is de toepassing van art. 10 gekoppeld aan de inzet van andere wet- en regelgeving en
maatregelen om de (woon)overlast en criminaliteit in het aangewezen gebied aan te pakken?

Datum

Pagina

15 september 2020

3 van 9

Artikel 10 Wbmgp is een aanvullende maatregel en is bedoeld als ultimum remedium, dat wil zeggen
als ‘laatste redmiddel’. De inzet is gekoppeld aan het actieplan Woonoverlast waar meerdere
maatregelen worden ingezet om de leefbaarheids- en veiligheidsproblemen op te lossen. Zo zetten
we de Wet aanpak woonoverlast in voor bestaande overlastgevende bewoners terwijl artikel 10 is
bedoeld voor de toekomstige bewoners.
2.4
Om hoeveel woningen en om welke aangewezen gebieden gaat het? Wat is de gemiddelde
mutatiegraad geweest?
2.5
Hoeveel woningen zijn corporatiebezit en hoeveel particulier?
Totaal aantal huurwoningen woningmarktregio 1 = 314.700 2
Totaal aantal huurwoningen Rotterdam = 208.900 3

Tarwewijk
aantal
% van
huurwoningen Rotterdam
4.611
2,2%

% van
regio
1,5%

aantal huurwoningen
corporatie particulier
1.924
2.687

mutatiegraad
corporatie
particulier
6%
17%

Carnisse
aantal
% van
huurwoningen Rotterdam
4.043
1,9%

% van
regio
1,3%

aantal huurwoningen
corporatie particulier
1.043
3.000

mutatiegraad
corporatie
particulier
12%
19%

Oud-Charlois
aantal
% van
huurwoningen Rotterdam
4.647
2,2%

% van
regio
1,5%

aantal huurwoningen
corporatie particulier
2.577
2.070

mutatiegraad
corporatie
particulier
7%
17%

Bloemhof
aantal
% van
huurwoningen Rotterdam
5.121
2,5%

% van
regio
1,6%

aantal huurwoningen
corporatie particulier
3.684
1.437

mutatiegraad
corporatie
particulier
6%
18%

Hillesluis
aantal
% van
huurwoningen Rotterdam
3..807
1,8%

% van
regio
1,2%

aantal huurwoningen
corporatie particulier
2.386
1.421

mutatiegraad
corporatie
particulier
9%
16%

straten
aantal
% van
huurwoningen Rotterdam
1.376
0,7%

% van
regio
0,4%

aantal huurwoningen
corporatie particulier
326
1.050

mutatiegraad
corporatie
particulier
10%
16%

1 Dit is de woningmarktregio die door de woningcorporaties via Woonnet Rijnmond wordt bediend

2 Bron CBS Statline https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/nl/dataset/82900NED/table?ts=1596446446797
3 Bron BAG-WOZ; bewerking gemeente Rotterdam-OBI

Het betreft hier alle verblijfsobjecten met een woonfunctie
Datum

Pagina

15 september 2020

4 van 9

TOTAAL
aantal
% van
huurwoningen Rotterdam
23.605
11,3%

% van
regio
7,5%

aantal huurwoningen
corporatie particulier
11.940
11.665

mutatiegraad
corporatie
particulier
8%
18%

In totaal vallen op 1 januari 2019 23.605 huurwoningen in het aangewezen gebied in Rotterdam
onder artikel 8 van de Wbmgp. Dat is 11,3 procent van de voorraad huurwoningen in Rotterdam en
7,5 procent van het aantal huurwoningen in de woningmarktregio.
De helft van de huurwoningen in het aangewezen gebied wordt verhuurd door woningcorporaties, de
andere helft door particuliere verhuurders.
De mutatiegraad van de corporatiewoningen is gemiddeld 8 procent, bij de particuliere huurwoningen
is dat 18 procent.
2.6
Hoeveel huisvestingsvergunningen zijn aangevraagd (art. 8, 9 en/of 10) en hoeveel zijn er
geweigerd (op basis van art. 8 resp. art. 10 4)?
Artikel 8
In 2018 zijn 3.621 aanvragen ingediend. Daarvan is 90 procent verleend en 2 procent geweigerd.
In 2019 zijn 3.447 aanvragen ingediend en is 94 procent verleend en eveneens 2 procent geweigerd.
In totaal zijn in 2018 en 2019 7.068 aanvragen ingediend, waarvan er 147 zijn geweigerd.

jaar aanvraag
2018
2019

verleend
3254
90%
3248
94%

geweigerd
83
64

buiten behandeling *)
284
2%
8%
135
2%
4%

totaal
3621
3447

*) inclusief afgebroken / ingetrokken

Artikel 10
Voor artikel 10 zijn in 2019 in totaal 268 aanvragen ingediend, waarvan er 228 (85%) zijn verleend
en 1 (0%) is geweigerd; de overige 39 aanvragen (15%) zijn buiten behandeling gesteld.
jaar aanvraag
2019

verleend
228
85%

geweigerd
1

buiten behandeling *)
39
0%
15%

totaal
268

*) inclusief afgebroken / ingetrokken

Voor 147 aanvragen in 2019 was zowel in het kader van artikel 8 als artikel 10 een
huisvestingvergunning vereist. Daarvan zijn er 127 verleend, is er 1 geweigerd en zijn er 19 buiten
behandeling gesteld. Deze aanvragen maken deel uit van de aantallen in bovenstaande tabellen.
2.7
Hoeveel huisvestingsvergunningen zijn verstrekt op grond van art.8, omdat de
woningzoekende zes jaar of langer onafgebroken in de regio woonde èn geen inkomen uit arbeid
had (conform art. 8, eerste lid, a of b) ten tijde van de aanvraag van de huisvestingsvergunning?
4
Ten aanzien van de woningzoekenden voor wie door de burgemeester op basis van politiegegevens een
negatieve woonverklaring is afgegeven aan het college van B&W, zal in het kader van de rijksevaluatie nog
worden nagegaan of aan die woningzoekenden ook niet door het ministerie van J&V op basis van
strafvorderlijke en justitiële gegevens een VOG zou zijn afgegeven.

Datum

Pagina

15 september 2020

5 van 9

In november 2018 heeft de gemeente Rotterdam een nieuw zaaksysteem (e-Suite) ingevoerd waarin
de dossierbehandeling van de huisvestingsvergunning wordt verwerkt. Hieronder wordt daarom
alleen gerapporteerd over het jaar 2019.
Van de 3.248 verleende vergunningen in 2019 zijn er 642 verstrekt op basis van een positieve
regiobepaling (=20%). Aangezien in e-Suite na positieve vaststelling van de regiobepaling niet wordt
vastgelegd welke inkomensbron de aanvrager heeft, kan niet worden gerapporteerd over het aantal
dat geen inkomen uit arbeid had ten tijde van de aanvraag.
2.8
Hoeveel huisvestingsvergunningen zijn verstrekt op grond van art.8, omdat de
woningzoekende onder een van de uitzonderingsbepalingen viel van art. 8, eerste lid, c t/m f?
Bij de genoemde uitzonderingsbepalingen gaat het om de volgende inkomensbronnen:
c = inkomen op grond van een regeling voor vrijwillig vervroegd uittreden
d = een ouderdomspensioen als bedoeld in de Algemene Ouderdomswet
e = een ouderdoms- of nabestaandenpensioen als bedoeld in de Wet op de loonbelasting 1964
f = een aanspraak op studiefinanciering
Zoals aangegeven wordt van de aanvragen met een positieve regiobepaling de inkomensbron niet
vastgelegd. Van de 2.606 verleende vergunningen die niet voldeden aan de regiobepaling zijn er 3
verstrekt op grond van een inkomen uit pensioen/AOW (c,d,e) en zijn er 863 verstrekt op grond van
een aanspraak op studiefinanciering (f).

2.9
Hoeveel huisvestingsvergunningen zijn onder ‘voorwaarden’ (art. 10) verstrekt? Wat voor
voorwaarden zijn dat geweest?
In 2019 zijn er in het kader van artikel 10 geen huisvestingsvergunningen ‘onder voorwaarden’
verstrekt.
2.10
Hoeveel huisvestingsvergunningen zijn onder de ‘hardheidsclausule’ verstrekt (art. 8, tweede
lid en 10, vijfde lid)?
Voor vergunningen in het kader van artikel 8 is dit onbekend.
Voor vergunningen in het kader van artikel 10 is geen beroep gedaan op hardheidsclausules.
2.11
Hoeveel woningzoekenden met voorrang zijn er ingestroomd; en op basis van welke
sociaaleconomische kenmerken’ (art. 9)?
Sinds de toepassing van artikel 9 in Bloemhof-Hillesluis zijn alle 886 via de pilot toegewezen
(Woonstad Rotterdam) woningen op basis van voorrang verhuurd aan personen met een positieve
dagbesteding.
Een grote meerderheid van de nieuwe hoofdhuurders (80%) heeft inkomen uit arbeid. Voor aanvang
van de pilot was dit aandeel 35% (2016) en 40% (2015). Dit aandeel is sinds de pilot dus verdubbeld.

Datum

Pagina

15 september 2020

6 van 9

De instroom in dit deel van de woningvoorraad is daarmee duidelijk in gunstige zin veranderd
vergeleken met de instroom tot september 2016. 5
2.12
Hoe is de uitvoering van de handhaving ervaren? In welke mate is gebruik gemaakt van last
onder dwangsom, bestuurlijke boete, uitzetting of van andere maatregelen?

Bestuurlijke boete
Last onder dwangsom

2018
106
122

2019
42
74

2.13
Waar zijn de ‘geweigerden’ naar toe verhuisd (binnen de gemeente in de niet-aangewezen
wijken/buurten, elders in de regio, daarbuiten in NL of onbekend)?
Deze vraag kan niet worden beantwoord. Gemeente Rotterdam heeft geen bevoegdheid om
systematisch en gericht in de landelijke Basisregistratie Personen (BRP) te achterhalen waar
personen, van wie een aanvraag voor een huisvestingsvergunning is geweigerd, naartoe zijn
verhuisd of dat deze personen nog op hun oorspronkelijke adres woonachtig zijn.
2.14
Is er (kwantitatief) onderzoek gedaan naar een eventueel waterbedeffect in andere nietaangewezen wijken/buurten in de gemeente (qua bevolkingssamenstelling en leefbaarheid)? Zo ja,
wat zijn de bevindingen? Zo nee, wat zijn de (kwalitatieve) bevindingen en ervaringen van
professionals?
Om de vier jaar doet de gemeente Rotterdam onderzoek naar de effecten van de maatregel. Hierin
wordt naast de ontwikkelingen in het HVV-gebied op basis van objectieve indicatoren ook de mening
en ervaringen van bewoners in het gebied gevraagd. Voor de meest recente evaluatie zie hoofdstuk
3.5 van de Evaluatie toepassing artikel 8 Rotterdamwet, Twijnstra Gudde, 6 november 2017. In een
aantal referentiewijken (Afrikaanderwijk, Vreewijk en Tussendijken) is de leefbaarheid op een aantal
criteria, waaronder de uitkeringsafhankelijkheid, verslechterd.
2.15
Zijn er waarneembare effecten in de aangewezen gebieden?
a.
Kwantitatief:
Op basis van lokale monitorinstrumenten (bv. buurtindex en -monitor) en landelijke
(Leefbaarometer); naast gegevens over de verbetering van de leefbaarheid, betreft het hier
indicatoren gerelateerd aan de ‘geschiktheid’ van de Wbmgp-maatregel:
art. 8: o.a. verhouding werkenden/niet-werkenden, aandeel (langdurige) bijstand;
art. 9: o.a. aandeel sociaaleconomische doelgroepen met voorrang;
art. 10: o.a. veiligheidsindex, aantal meldingen/incidenten soorten overlast en criminaliteit.
Zoals bij de aanvraag is gebeurd, worden de gegevens weergegeven ten opzichte van het
gemeentelijk gemiddelde en/of enkele vergelijkbare gebieden 6.
Zie evaluatie Twijnstra Gudde, 6 november 2017 paragraaf 4.2 hoofdconclusies.

5 Zie het rapport Evaluatie pilot Sturen op Instroom en intensief beheer Bloemhof-Hillesluis (OBI, juni 2020)

6
Indien gegevens niet beschikbaar zijn, bijvoorbeeld omdat het schaalniveau te klein is, dan wordt een
uitgebreidere kwalitatieve onderbouwing (ad. b) gevraagd.

Datum

Pagina

15 september 2020

7 van 9

b.
Kwalitatief:
Op basis van gesprekken met bewoners en professionals betrokken bij de aangewezen
wijken/buurten en/of onderzoeken (bv. belevingsonderzoek, bewonersenquête); zie ook 1.4.
Zie hiervoor de Evaluatie toepassing artikel 8 Rotterdamwet, Twijnstra Gudde, 6 november 2017. In
de gesprekken met bewoners en professionals wordt aangegeven dat de leefbaarheid in de
aangewezen wijken langzaam verbetert of niet verslechtert. Andere deelnemers zien deze positieve
ontwikkeling niet of nauwelijks. Regelmatig wordt aangegeven dat Rotterdam geen Franse banlieues
kent. De Nederlandse steden kennen geen wijken waar het zo slecht is gesteld. Voorkomen van
slechter wordt als winst beschouwd. En langzaamaan zien sommige deelnemers verbeteringen in die
wijken, veelal aangewezen wijken, waar de verschillende overheden en organisaties gezamenlijk
inzetten op het verbeteren van de leefbaarheid. Gewezen wordt onder andere op het Nationaal
Programma Rotterdam Zuid.
Zie verder pagina 45 en 46 Zie evaluatie Twijnstra Gudde, 6 november 2017 paragraaf 4.2

2.16
Is art. 8, 9 en 10 in gebieden gedifferentieerd toegepast? Is daarbij van tevoren de
toepassing van art. 8, 9 en 10 in het aangewezen gebied integraal afgewogen en in samenhang
bezien?
Ja, zie hiervoor het integraal afwegingskader dat wordt toegepast bij de aanvraag gebiedsaanwijzing
van de gemeente Rotterdam.
2.17
Is er meer leegstand in corporatiebezit in Wbmgp-gebieden ten opzichte van het nietaangewezen corporatiebezit? En is er in dat verband een groter effect op de particuliere markt als
gevolg van art. 8 en/of art. 10?
De administratieve leegstand 7 van corporatiewoningen in het aangewezen Wbmgp-gebied bedroeg
in 2019 gemiddeld 4,5 procent. In het niet aangewezen gebied was de leegstand 3,8 procent.
In de particuliere huurvoorraad is de administratieve leegstand in het geheel genomen hoger, maar is
er net als in het corporatiebezit vrijwel geen verschil tussen aangewezen en niet aangewezen
gebied, respectievelijk 13,3 procent en 12,9 procent.
2.18
Neemt het aantal meldingen van overlastgevend en crimineel gedrag in de aangewezen
gebieden toe (paradoxaal effect) of af?
In 2015 waren er 1.264 meldingen van de 14 vastgelegde categorieën van overlastgevend en
crimineel gedrag in de 53 straten waar artikel 10 Wbmgp van kracht is. In 2019 is dat aantal
meldingen gedaald naar 1.138; dat is een daling van 10 procentpunt.
Er is dus sprake van een afname van het overlastgevend en crimineel gedrag.
2.19
Op welke termijn lijkt beëindiging van de toepassing van de Wbmgp realistisch (ondanks het
feit dat het een kwestie is van lange adem). Is daar al iets over te zeggen?
We zien uit eerdere evaluaties dat de werking van de maatregel (artikel 8 Wbmgp) een positief effect
heeft op het bijstandsniveau in aangewezen gebieden. Maar om het gewenste resultaat te bereiken
7 Administratieve leegstand wil zeggen dat er op 1 januari 2019 in de betreffende woningen geen bewoner stond

ingeschreven in de Basisregistratie Personen (BRP)

Datum

Pagina

15 september 2020

8 van 9

is meer nodig. In de aangewezen wijken is dan ook een nauwe samenhang met de bredere fysieke,
sociale en economische inzet die vanuit de gemeente en corporaties wordt gepleegd in het kader
van het NPRZ. Met het Nationaal Programma Rotterdam Zuid (NPRZ) staan we aan het begin van
de wijkvernieuwing, als onderdeel van de bredere fysieke, sociale en economische inzet die vanuit
de gemeente en corporaties aldaar ook wordt gepleegd, dat in de eerste plaats moet bijdragen aan
de sociale stijging van bewoners. Dit is een kwestie van lange adem. Iedere vier jaar evalueren wij
de effecten en beslissen dan of we moeten stoppen met de maatregel.

1.4

Operationele knelpunten en verbeterpunten
In de rapportage over de lokale evaluatie wordt tevens aandacht besteed aan zowel lokale als
landelijke knelpunten en verbeterpunten. Hierbij kan ook gebruik worden gemaakt van andere,
eerder uitgevoerde lokale evaluaties (zie ook 1.6):
3.1 Het benoemen van lokale knelpunten en verbeterpunten (dit betreft maatwerk; deze punten
kunnen immers per gemeente verschillen).
Daarbij wordt het volgende onderscheid gemaakt:
a. binnen de gemeente;
b. in relatie tot de woningcorporatie(s);
c. in relatie tot de politie.
Hierbij is er ruimte om samen met de medewerkers van resp. de betrokken afdelingen
binnen de gemeente, van de woningcorporatie(s) en van de politie de lokale knelpunten en
verbeterpunten te benoemen.
Bij dit onderdeel kan ook worden ingegaan op de handhaving en eventuele knelpunten en
verbetermogelijkheden die zich daarbij voordoen.
3.2
Het benoemen van landelijke knelpunten en verbeterpunten bij het toepassen van de
Wbmgp. Zijn er naast aandacht voor bestaande knelpunten in de wet, andere ‘bijzondere
maatregelen’ voor het aanpakken van de ‘grootstedelijke problematiek’ waarmee de wet kan worden
versterkt ter vergroting van de slagkracht en weerbaarheid van het lokaal bestuur?
Zie onder andere antwoord 2.15 b.

Datum

Pagina

15 september 2020

9 van 9