Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1976
Vragen van het lid De Krom (VVD)
aan de staatssecretarissen van
Justitie en van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport en de ministers voor
Wonen, Wijken en Integratie en voor
Ontwikkelingssamenwerking over
genitale verminking. (Ingezonden
26 februari 2009)
1
Bent u bekend met de artikelen
«Marokkaanse man cel in voor
besnijden dochtertje»1, «Asielzoekers
sturen dochters terug voor
besnijdenis»2 en
«Vrouwenbesnijdenis: het gelijk van
Ayaan»?2
2
Hoeveel gevallen van genitale
verminking bij meisjes zijn bij u
bekend over de afgelopen vijf jaar?
Bent u van mening dat in elk
individueel geval van genitale
verminking moet worden overgegaan
tot vervolging en bestraffing van de
verantwoordelijke ouder(s)? Zo nee,
waarom niet?

Marokkaanse man wel1? Zo ja, zijn
deze personen in alle gevallen
bestraft?

geregistreerd geval van genitale
verminking vanaf heden wordt
vervolgd? Zo nee, waarom niet?

4
Deelt u het vermoeden dat
slachtoffers van genitale verminking
dit lang niet altijd melden en dat de
geregistreerde gevallen slechts het
topje van de ijsberg zijn? Zo nee,
waarom niet? Zo ja, deelt u dan de
mening dat het in 2005 gelanceerde
gespreksprotocol meisjesbesnijdenis
en de inschakeling van het Advies
Meldpunt Kindermishandeling voor
deze problematiek niet werkt? Zo nee,
waarom niet? Zo ja, deelt u dan de
mening dat alle meisjes uit
risicolanden gericht en consequent
door de schoolarts moeten worden
onderzocht en dat genitale
verminking direct moet worden
gemeld aan de betreffende
autoriteiten? Zo ja, hoe gaat u deze
controles invoeren? Zo nee, waarom
niet?

6
Welke systematiek heeft u in
gedachten, of welke maatregelen
gaat u nemen, om genitale
verminking bij meisjes vanaf twaalf
jaar op te sporen? Bent u van mening
dat in alle gevallen waarbij sprake is
van een gerechtvaardigd vermoeden,
tot verplichte medische controle en
melding aan de betreffende
autoriteiten moet worden
overgegaan? Kunt u dat toelichten?
Hoe staat u tegenover het voorstel
om meisjes uit risicogroepen bij
terugkeer in Nederland na een (kort)
verblijf in een (het) land (van
herkomst) waar genitale verminking
praktijk is, verplicht medisch te
controleren? Kunt u dat motiveren?
7
Deelt u de mening dat indien er in
een gezin sprake is van genitale
verminking bij één of meer kinderen,
de asielstatus of verblijfsvergunning
onmiddellijk dient te worden
ingetrokken dan wel hun
asielaanvraag of aanvraag tot een
reguliere verblijfsvergunning
onmiddellijk dient te worden
afgewezen? Zo nee, waarom niet? Zo
ja, wanneer bent u van plan dit in te
voeren? Bent u van mening dat
meisjes uit risicogroepen

3
Is in alle geregistreerde gevallen van
kinderen waarbij genitale verminking
werd geconstateerd overgegaan tot
strafrechtelijke vervolging van de
ouders? Zo nee, waarom niet?
Waarom in het geval van deze

5
Gedoogt u genitale verminking? Zo
nee, in hoeveel geregistreerde
gevallen is overgaan tot vervolging
en bestraffing? Kunt u toelichten
waarom vorig jaar maar in één geval
van besnijdenis tot daadwerkelijke
vervolging is overgaan terwijl
minstens 45 gevallen van genitale
verminking bekend zijn? Kunt u
garanderen dat elk gemeld dan wel

KVR35476
2009Z03504
0809tkkvr1976
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4151

onmiddellijk nadat aanvragen tot
asiel of regulier verblijf in
behandeling worden genomen, altijd
verplicht medisch moeten worden
gecontroleerd? Zo nee, waarom niet?
Zo ja, welke maatregelen gaat u
nemen om dat te garanderen?

gevallen is dat gebeurd? Bent u van
mening dat naast artsen ook anderen
– bijvoorbeeld hulpverleners of
scholen – in het geval van een
gerechtvaardigd vermoeden een
meldingsplicht moeten hebben? Is
daar reeds een procedure voor?

8
Wat vindt de staatssecretaris van
Justitie ervan dat de minister voor
Ontwikkelingssamenwerking de
voorstellen van de leden van de
VVD-fractie om de asielstatus in te
trekken of de asielprocedure toch te
stoppen afwijst zonder deze met u, de
eerstverantwoordelijke
bewindspersoon voor het asielbeleid,
te (willen) bespreken? Wat vindt u
van de argumentatie van de minister
voor Ontwikkelingssamenwerking?
Kunt u dat toelichten? Gaat u de
minister hierop aanspreken?

12
Indien u de voorstellen van de leden
van de VVD-fractie afwijst, welke
maatregelen gaat u dan nemen om
ervoor te zorgen dat elk geval van
besnijdenis c.q. genitale verminking
wordt gemeld, geregistreerd en
gesanctioneerd?

9
Heeft de minister voor
Ontwikkelingssamenwerking u (en de
staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport) benaderd om de
voorstellen van de leden van de
VVD-fractie terzake te bespreken?
Zo ja, wat is de uitkomst van dat
overleg? Zo nee, waarom niet en wat
vindt u daarvan?
10
Is genitale verminking betrokken bij
de afweging voor het al dan niet
toekennen van een
verblijfsvergunning in het kader van
de pardonregeling? Zo nee, waarom
niet? Zo ja, deelt de staatssecretaris
van Justitie de mening dat dit in alle
gevallen tot een afwijzing zou moeten
leiden, aangezien in de criteria van
het Generaal Pardon is opgenomen
dat indien een persoon is veroordeeld
voor een of meerdere misdrijven
welke opgeteld tot een maand of
meer gevangenisstraf of
vrijheidsbenemende maatregel
leiden, er geen verblijfsvergunning
verleend mag worden? Heeft genitale
verminking ook in alle gevallen tot
afwijzing van een verblijfsvergunning
geleidt? Zo nee, waarom niet?
11
Bent u van mening dat elke persoon
in Nederland – naast de ouders – die
meewerkt aan genitale verminking
en/of genitale verminking uitvoert
moet worden vervolgd en bestraft?
Zo nee, waarom niet? Zo ja, in
hoeveel gemelde en geregistreerde

13
Kan worden aangegeven op welke
wijze de minister voor Wonen, Wijken
en Integratie bovenstaande
problematiek bespreekbaar maakt in
de overleggen die hij voert met de
relevante migrantenorganisaties?
1
2

Elsevier, 7 februari 2009.
Elsevier, 12 februari 2009.

Antwoord
Antwoord van staatssecretaris
Bussemaker (Volksgezondheid,
Welzijn en Sport), mede namens de
minister en staatssecretaris van
Justitie en de ministers voor Wonen,
Wijken en Integratie en van
Ontwikkelingssamenwerking
(ontvangen 17 maart 2009)
1
Ja.
2 en 3
Op 6 februari 2009 ontving u het
Van Montfoort rapport over de
afhandeling van meldingen van
vrouwelijke genitale verminking bij
de Advies- en Meldpunten
Kindermishandeling en de Raad voor
de Kinderbescherming. Ik verwijs u
naar deze brief.
De zaak waarnaar wordt verwezen in
het artikel «Marokkaanse man cel in
voor besnijden dochtertje» betreft
een zaak die onder de rechter is. De
minister van Justitie kan daar verder
geen mededelingen over doen.
4
Ten eerste verwijs ik u naar de brief
van 6 februari jl. over het Van
Montfoort rapport. Ten tweede zijn de
brieven van 9 september 2008 en
20 november 2008 aan uw Kamer
relevant waarin ik met de Ministers
voor Jeugd en Gezin en van Justitie
de verplichting van de meldcode

huiselijk geweld, eergerelateerd
geweld, kindermishandeling en
vrouwelijk genitale verminking heb
aangekondigd en uitgewerkt. Ik
verwijs naar die brieven.
Ik ben geen voorstander van een
jaarlijks lichamelijk onderzoek door
de jeugdgezondheidszorg omdat het
niet de meest effectieve methode is
voor het opsporen van VGV.
Sleutelfiguren geven zelf aan dat het
contact met de gezinnen dan verloren
raakt. Daarnaast is de ervaring in
Frankrijk dat het probleem hiermee
niet opgelost wordt, maar verschuift
naar latere leeftijden.
5
Voor de beantwoording van deze
vraag verwijs ik naar de
beantwoording van de vragen 2 en 3.
6
Ik verwijs voor deze vraag naar de
brieven van d.d. 6 februari jl. hierover
en d.d. 9 september 2008 en d.d.
20 november 2008 over de meldcode.
7
Er is een mogelijkheid om de
verblijfsvergunning in te trekken, dan
wel het asielverzoek af te wijzen, als
dreiging van genitale verminking in
het land van herkomst de reden voor
verlening van de vergunning was, en
er zou blijken dat genitale verminking
reeds/alsnog heeft plaatsgevonden.
Momenteel wordt verkend of het
mogelijk is om een vrijwillige
verklaring, opgesteld door een arts
waarin staat dat het meisje niet
genitaal verminkt is, in álle gevallen
dat asiel op deze grond wordt
gevraagd door asielzoekers uit
risicolanden, te vragen. Dit zou
nogmaals kunnen worden gevraagd
op het moment dat er een
vergunning voor onbepaalde tijd
wordt aangevraagd. Het niet
overleggen van een verklaring waarin
wordt gesteld dat er geen sprake is
van genitale verminking zou dan
leiden tot afwijzing van het
asielverzoek dan wel tot niet verlenen
van een asielvergunning voor
onbepaalde tijd. Wij verwachten dat
hier een preventieve werking vanuit
zal gaan, terwijl tegelijkertijd
eventueel misbruik van de
asielprocedure wordt tegengegaan.
In alle overige gevallen (asiel of
regulier) zal indien er sprake is van
een onherroepelijke veroordeling
toetsing plaatsvinden aan het
geldende openbare ordebeleid en kan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4152

eventueel een verleende vergunning
worden ingetrokken.
Controle op genitale verminking is
vreemdelingrechtelijk alleen zinvol
(en daarmee proportioneel) als het
relevant is voor de behandeling van
de aanvraag. Voor bovengenoemde
specifieke groep asielzoekers, die
asiel vraagt op grond van dreigende
genitale verminking, is dat het geval.
In alle andere gevallen (asiel of
regulier) ontbreekt de wettelijke
grondslag om meisjes verplicht te
controleren. Overigens ben ik wel
bereid te onderzoeken of in de
ontwikkeling van een medisch advies
in de rust- en voorbereidingstermijn
van de verbeterde asielprocedure, dit
onderwerp aan de orde kan komen bij
gezinnen met dochters uit
risicolanden.
8 en 9
De minister voor
Ontwikkelingssamenwerking voert
activiteiten uit die besnijdenis van
meisjes in partnerlanden aanpakken.
Via het vreemdelingenbeleid kan
slechts een beperkte bijdrage worden
geleverd aan het tegengaan van
vrouwelijke genitale verminking, en
in die zin stelt de minister voor
Ontwikkelingssamenwerking terecht
dat er meerdere mogelijkheden zijn
om de besnijdenis aan te pakken.
Uiteraard vindt ook de minister voor
Ontwikkelingssamenwerking dat de
mogelijkheden die er wel zijn binnen
het asielbeleid, verkend en benut
moeten worden.

beantwoording van de vragen 2 3, 4
en 6.
13
De minister voor Wonen, Wijken en
Integratie overlegt regelmatig met
relevante migrantenorganisaties over
beleidsvoornemens en maatregelen,
dit onder andere in het kader van de
Wet Overleg Minderhedenbeleid
(WOM). Dit overleg vindt veelal plaats
met leden van het kabinet die
eerstverantwoordelijk zijn voor het te
bespreken beleidsvraagstuk. De
ervaring heeft geleerd dat overleggen
met relevante migrantenorganisaties
over vraagstukken als vrouwelijke
genitale verminking (VGV) en
eergerelateerd geweld plaatsvinden
vanuit een sterk gedeelde opvatting
dat alle geweld, ook wanneer dat
cultureel gemotiveerd is,
onaanvaardbaar is.
Ik heb, als eerstverantwoordelijke
bewindspersoon voor de aanpak van
VGV, na overleg met
Vluchtelingenorganisaties Nederland
(VON) en FSAN besloten participatie
en bereik van sleutelfiguren uit de
gemeenschappen een integrale plaats
te geven in de aanpak van VGV door
de GGD’en. Volgende maand wordt
met VON overlegd over de meest
recente voornemens van de
staatssecretaris van VWS, waarover
uw Kamer onlangs is geïnformeerd.

10
Als voldaan wordt aan de
contra-indicaties van de Regeling ter
afwikkeling van de nalatenschap van
de oude vreemdelingenwet wordt
uiteraard geen verblijfvergunning
gegeven, maar de IND kan dit alleen
maar beoordelen op basis van
bekende criminele antecedenten. Als
er sprake was van genitale
verminking, maar die heeft niet geleid
tot vervolging, zal de IND niet om die
reden hebben kunnen afwijzen. Het
vreemdelingenrecht volgt hier het
strafrecht.
11
Voor de beantwoording van deze
vraag verwijs ik u naar de
beantwoording van de vragen 2, 3 en
4.
12
Voor de beantwoording van deze
vraag verwijs ik u naar de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

4153