Nota van toelichting
I.

Algemeen

1. Inleiding
Met de wijziging van de Woningwet in verband met het uitbreiden van het werkgebied van
toegelaten instellingen met het oog op het huisvesten van vergunninghouders, wordt het
gedurende vijf jaar mogelijk gemaakt om toe te staan dat toegelaten instellingen, de met hen
verbonden ondernemingen van welke zij de enige aandeelhoudster zijn en
samenwerkingsvennootschappen (hierna: toegelaten instellingen) verhuur-, verbouw- en
onderhoudswerkzaamheden uitvoeren in gebouwen die zij niet in eigendom hebben voor
huisvestingsvoorzieningen ten behoeve van houders van een verblijfsvergunning asiel (hierna:
vergunninghouders). Met deze wijziging van het Besluit toegelaten instellingen volkshuisvesting
2015 (hierna: BTIV) wordt geregeld onder welke voorwaarden de Minister voor Wonen en
Rijksdienst hiervoor toestemming verleent. Het verlenen van toestemming zal per separaat besluit
worden gemandateerd aan de Autoriteit woningcorporaties (hierna: Autoriteit).
2. Randvoorwaarden
Toegelaten instellingen kunnen alleen toestemming krijgen om de werkzaamheden uit te voeren als
is voldaan aan een aantal voorwaarden.
2.1. Instemming van de gemeente en koppeling aan de taakstelling
Gezien het feit dat de tijdelijke uitbreiding van het werkdomein specifiek is gekoppeld aan het
huisvesten van vergunninghouders, zal moeten blijken dat de te realiseren verhuureenheden in het
bezit van derde partijen nodig zijn om vergunninghouders te kunnen huisvesten. Op basis van
artikel 28 van de Huisvestingswet 2014 dienen gemeenten te voorzien in de huisvesting van
vergunninghouders overeenkomstig de op grond van de Huisvestingswet 2014 voor die gemeente
vastgestelde taakstelling.
Het college van burgemeester en wethouders heeft als eerstverantwoordelijke voor de uitvoering
van de taakstelling het beste zicht op de behoefte aan extra huisvesting die nodig is om aan de
taakstelling te kunnen voldoen. Daarom dient het college te verklaren dat de werkzaamheden van
de toegelaten instelling noodzakelijk zijn om dat doel te bereiken. Hiermee wordt zeker gesteld dat
de verhuureenheden die op deze wijze beschikbaar komen, daadwerkelijk worden gebruikt om aan
de taakstelling te voldoen.
De uitbreiding betreft het verhuren, verbouwen en onderhouden van bezit van derden. Dit betekent
dat op grond van artikel 41c van de Woningwet de toegelaten instelling voor deze werkzaamheden
niet gebonden is aan de woningmarktregio.
2.2. Vereisten aan de opdracht
Minimaal percentage verhuur aan vergunninghouders
Bij aanvang van de verhuur van het gebouw dient ten minste 50% van de verhuureenheden die
ontstaan te worden verhuurd aan vergunninghouders. Met deze bepaling wordt voorkomen dat de
tijdelijke uitbreiding van het werkdomein voornamelijk wordt gebruikt ten behoeve van de
huisvesting van andere doelgroepen dan vergunninghouders. Tegelijk wordt de ruimte geboden
aan pandeigenaren en gemeenten dat, omwille van de integratie of het bereiken van een zekere
spreiding, ook andere doelgroepen in het betreffende gebouw kunnen worden gehuisvest.
In de jaarlijkse verantwoordingsinformatie vermeldt de toegelaten instelling per gebouw welk
percentage van de verhuureenheden wordt verhuurd aan vergunninghouders. Is dit percentage
lager dan 50%, dan dient de toegelaten instelling hierbij een verklaring van de gemeente te
overleggen. Hierin verklaart de gemeente dat het verhuren van minimaal 50% van de

verhuureenheden aan vergunninghouders niet nodig is om te voldoen aan de taakstelling van
artikel 28 van de Huisvestingswet 2014. Op deze manier wordt ook tijdens de loop van de opdracht
de afstemming tussen de taakstelling en de uitvoering van de afspraken over de huisvesting van
vergunninghouders geborgd.
Maximale investeringskosten per verhuureenheid
Daarnaast is een grens gesteld aan de hoogte van de investering die nodig is om het pand geschikt
te maken voor bewoning. Het is de toegelaten instelling toegestaan hiervoor tot maximaal
€ 10.000 ex. BTW per beoogde verhuureenheid aan directe kosten te maken, ongeacht of deze zal
worden verhuurd aan een vergunninghouder. Dit bedrag zal bij ministeriële regeling worden
geïndexeerd voor zover de ontwikkeling van de prijsindex voor de bouwkosten daar aanleiding toe
geeft. Met een maximumbedrag per investering worden pandeigenaren, gemeenten en toegelaten
instellingen aangezet om voor de minst ingrijpende oplossingen te kiezen, zonder dat het
onmogelijk wordt om leegstaand vastgoed te gebruiken dat tot nu toe niet voor bewoning werd
gebruikt.
De werkzaamheden mogen worden uitgevoerd vanuit de DAEB-tak. Indien het gebouw niet volledig
aan vergunninghouders wordt verhuurd, dient het overige deel ofwel te worden toegewezen aan
huishoudens die op grond van artikel 48 van de Woningwet in aanmerking komen voor een DAEBwoning.
Maximale duur van de opdracht: 10 jaar
De gegeven toestemming om in gebouwen van anderen verhuur-, verbouw- en
onderhoudswerkzaamheden te verrichten geldt maximaal voor de duur van tien jaar. Dit is reeds
opgenomen in artikel 45a van de Woningwet.
2.3. Interesse van marktpartijen
Het is onzeker of marktpartijen op alle locaties de werkzaamheden op zich kunnen of willen nemen
in de omvang en met de voortvarendheid die noodzakelijk zijn om de extra huisvestingsopgave te
realiseren. Daarom wordt het toegelaten instellingen onder voorwaarden toegestaan hieraan een
bijdrage te leveren. Het huisvesten van vergunninghouders is immers al een kerntaak van
toegelaten instellingen. Het verrichten van werkzaamheden van panden van derden echter niet.
Om deze reden is voorzien in een verlichte vorm van een markttoets. Deze procedure beoogt dat
de interesse van marktpartijen in beeld komt. Hoewel de urgentie om snel huisvesting voor
vergunninghouders te kunnen realiseren groot is, dienen daarom ook marktpartijen in aanmerking
te kunnen komen voor het uitvoeren van de benodigde werkzaamheden. Een aantal gebouwen is
gemakkelijk geschikt te maken voor bewoning, zoals bestaande leegstaande woningen. Ook zijn er
gebouwen die voor langer dan tien jaar beschikbaar worden gesteld of tegen een zeer lage
vergoeding. In al deze gevallen moeten marktpartijen in de gelegenheid zijn om hun interesse
kenbaar te maken. Opgemerkt zij dat marktpartijen niet gebonden zijn aan het maximale
investeringsbedrag van € 10.000, het minimale percentage van 50% vergunninghouders en de
maximumlooptijd van tien jaar.
De voorgeschreven procedure om marktpartijen in aanmerking te laten komen voor het uitvoeren
van de werkzaamheden geldt alleen indien de werkzaamheden worden uitgevoerd door toegelaten
instellingen of samenwerkingsvennootschappen. Indien een verbonden onderneming de
werkzaamheden uitvoert, is een markttoets niet nodig omdat een verbonden onderneming al
opereert als een marktpartij.
De procedure bestaat uit de volgende stappen:
1. een pandeigenaar stelt een gebouw beschikbaar voor de huisvesting van
vergunninghouders en meldt zich bij de gemeente;
2. de gemeente maakt dit langs elektronische weg algemeen bekend. Vermeld wordt een
omschrijving van het bewuste gebouw, wat het tijdstip van aanvang en de looptijd is van
de opdracht en hoe het gebouw nadien moet worden opgeleverd;

3. marktpartijen krijgen de gelegenheid om hun interesse te laten blijken om werkzaamheden
in het gebouw uit te voeren;
4. zijn de werkzaamheden gedurende twee weken gepubliceerd, dan kan de toegelaten
instelling worden benaderd om de opdracht uit te voeren.
Op een aantal punten verschilt bovenstaande procedure met de procedure die was omschreven in
de memorie van toelichting bij het voorstel tot wijziging van de Woningwet in verband met het
uitbreiden van het werkgebied van toegelaten instellingen met het oog op het huisvesten van
vergunninghouders. De reden hiervoor is dat uit nadere consultatie is gebleken dat een
vereenvoudiging van de procedure wenselijk en mogelijk was zonder afbreuk te doen aan het doel
van de verlichte markttoets, namelijk dat marktpartijen tijdig kennis kunnen nemen van een vraag
vanuit de gemeente om beheeractiviteiten te verrichten en hun interesse aan de pandeigenaar
kenbaar maken. Hierdoor wordt geborgd dat ook marktpartijen in aanmerking kunnen komen voor
het verrichten van de benodigde werkzaamheden. de voorwaarde, dat de toegelaten instelling
alleen toestemming krijgt als er geen marktpartij geïnteresseerd is, niet opgenomen; de verlichte
markttoets heeft het karakter van een tender. De pandeigenaar kan dus kiezen met welke partij,
marktpartij of toegelaten instelling, hij een overeenkomst wenst aan te gaan. De tweede wijziging
ten opzichte van de memorie van toelichting is dat de voorwaarden aan het soort informatie dat
moet worden gepubliceerd, algemener zijn geformuleerd. Dit biedt gemeenten meer ruimte om de
specifieke uitvraag te beschrijven. Bovendien bleek uit de nadere consultatie dat de specifieke
voorwaarden van de opdracht veelal onderwerp zijn van onderhandelingen en daarom ten tijde van
de markttoets nog niet bekend zijn. Verwacht wordt dat marktpartijen op basis van de informatie
die moet worden gepubliceerd afdoende kunnen afwegen of zij interesse in de opdracht willen laten
blijken.
1. Een pandeigenaar stelt een gebouw beschikbaar
Een pandeigenaar heeft een gebouw in eigendom dat hij beschikbaar wil stellen om geschikt te
maken voor bewoning en om deze te laten gebruiken als woonruimte voor vergunninghouders. Hij
meldt zich, al dan niet op uitnodiging van de gemeente, bij de gemeente.
2. De pandeigenaar formuleert de globale voorwaarden waaronder hij het pand beschikbaar stelt
Ten behoeve van de markttoets formuleert de pandeigenaar een aantal globale voorwaarden
waaraan hij wil dat de opdracht voldoet. Zo kan worden vastgesteld of marktpartijen
geïnteresseerd zijn om de opdracht uit te voeren. In de opdracht is in elk geval opgenomen:
-

-

de naam en de contactgegevens van de pandeigenaar;
een omschrijving van het bewuste gebouw zoals het adres, welk deel kan worden gebruikt
voor het huisvesten van vergunninghouders, overige typerende kenmerken van het
gebouw;
het startmoment en de duur van de opdracht;
de wijze waarop en toestand waarin het gebouw na afloop van de opdracht dient te worden
opgeleverd.

Bij verhuur van panden van het Rijksvastgoedbedrijf is het de gemeente die de opdracht
formuleert omdat het Rijksvastgoedbedrijf uitsluitend aan gemeenten verhuurt.
3. De opdracht wordt uitgezet door de gemeente; marktpartijen reageren op de opdracht
Op basis van de globale voorwaarden van de pandeigenaar kunnen marktpartijen inschatten of zij
geïnteresseerd zijn en of zij de werkzaamheden zouden willen uitvoeren.
Om dit te inventariseren, publiceert de gemeente het voornemen en de voorwaarden. Dit geeft
marktpartijen de gelegenheid om contact op te nemen met de pandeigenaar om een voorstel te
doen. Met het oog op de snelheid waarmee de huisvesting moet worden gerealiseerd, dient de
publicatie van de opdracht door de gemeente twee weken te duren.

4. De toegelaten instelling vraagt toestemming
Na afloop van de twee weken mag de toegelaten instelling worden benaderd om de
werkzaamheden uit te voeren. De toegelaten instelling verzoekt daarop de minister om hiervoor
toestemming te verlenen.
3. Toestemming
3.1. Voorafgaande toestemming
Wanneer een pandeigenaar voornemens is om de opdracht te verstrekken aan een toegelaten
instelling en deze ook bereid is de werkzaamheden op zich te nemen, vraagt de toegelaten
instelling op grond van artikel 45a van de Woningwet toestemming aan de minister. Bij de
aanvraag dient de toegelaten instelling de volgende documenten te overleggen:
-

-

een verklaring van het college van burgemeester en wethouders van de gemeente op wiens
grondgebied de werkzaamheden worden uitgevoerd, waarin is opgenomen dat:
o het college ermee instemt dat de werkzaamheden door de toegelaten instelling
worden uitgevoerd;
o de werkzaamheden noodzakelijk zijn voor het voldoen aan de taakstelling op grond
van artikel 28 van de Huisvestingswet 2014;
o indien de werkzaamheden zullen worden uitgevoerd door de toegelaten instelling of
een samenwerkingsvennootschap, de in paragraaf 2.3 beschreven procedure is
gevolgd;
de te tekenen overeenkomst tussen de pandeigenaar en de toegelaten instelling.

Een modelverklaring voor de gemeente wordt voorgeschreven bij ministeriële regeling. Hierin
wordt ook opgenomen welke nadere eisen aan de te tekenen overeenkomst worden gesteld.
Gedacht kan worden aan een clausule dat de overeenkomst kan worden ontbonden indien de
Autoriteit de toestemming voor de werkzaamheden intrekt (zie onder 3.2).
De minister geeft geen toestemming als uit de te tekenen overeenkomst of anderszins blijkt dat
niet voldaan is aan vereisten met betrekking tot het percentage vergunninghouders, het
investeringsbedrag en de looptijd of indien de verklaring van de gemeente ontbreekt. Ook kan de
toestemming uitblijven als blijkt dat het uitvoeren van de werkzaamheden te grote financiële
risico’s voor de toegelaten instelling met zich meebrengt of dat de financiële continuïteit van de
toegelaten instelling niet voldoende is gewaarborgd.
Op grond van artikel 4:13 van de Algemene wet bestuursrecht dient in ieder geval binnen acht
weken na ontvangst van de aanvraag daarover een beslissing te worden genomen. Beoogd is
echter, vanwege de urgentie bij het realiseren van extra woningen door de grote toestroom van
asielzoekers, binnen vier weken uitsluitsel te geven.
3.2. Verantwoording en tussentijds intrekken van de toestemming
De minister kan handhavend optreden wanneer de door de toegelaten instelling uitgevoerde
werkzaamheden niet uitsluitend tot de diensten van algemeen economisch belang behoren. Ook
kan handhavend worden opgetreden indien de toegelaten instelling zonder verklaring van de
gemeente minder dan 50% van de verhuureenheden aan vergunninghouders huisvest. In dit geval
kan ook tussentijds de toestemming worden ingetrokken. Anders dan in de memorie van
toelichting bij het voorstel tot wijziging van de Woningwet in verband met het uitbreiden van het
werkgebied van toegelaten instellingen met het oog op het huisvesten van vergunninghouders was
aangegeven, voert de Autoriteit geen steekproeven hierop uit. De Autoriteit zal zich baseren op de
verantwoordingsinformatie die door de toegelaten instelling wordt geleverd. Zie hiertoe paragraaf
2.2.
De toegelaten instelling legt jaarlijks in de reguliere verantwoordingsprocedure verantwoording af
over de werkzaamheden en gemaakte kosten. Als blijkt dat het maximale investeringsbedrag wordt
overschreden of als het voortzetten van de werkzaamheden leidt tot financiële problemen bij de

toegelaten instelling, kan de minister handhavend optreden en daartoe de bevoegdheden van
artikel 61 en verder van de Woningwet inzetten.
Tot slot kan de toestemming tussentijds worden ingetrokken wanneer door het voortzetten van de
werkzaamheden de financiële continuïteit van de toegelaten instelling niet langer is gewaarborgd of
de financiële risico’s van de opdracht onverantwoord groot zijn geworden.

II.

Artikelsgewijze toelichting

ARTIKEL I
Er wordt een tijdelijke nieuwe afdeling in Hoofdstuk V van het Besluit toegelaten instellingen
volkshuisvesting 2015 ingevoegd. Dit hoofdstuk gaat over het werkdomein van toegelaten
instellingen. De nieuwe afdeling wordt ingevoegd na de tweede afdeling, dat gaat over het gebied
van de volkshuisvesting, omdat het gaat om een tijdelijke uitbreiding van dat gebied. De nieuw
ingevoegde afdeling 2a vervalt op hetzelfde moment als artikel 45a van de Woningwet. De
bepalingen in de nieuwe afdeling worden hieronder besproken.
Artikel 53a
Artikel 53a bevat een definitiebepaling, zodat kortheidshalve naar de toegelaten instelling, de met
haar verbonden onderneming van welke zij enig aandeelhoudster is en de
samenwerkingsvennootschap die om toestemming verzoekt om de in artikel 45a, eerste lid, van de
Woningwet bedoelde werkzaamheden te verrichten kan worden verwezen als “aanvrager”. Met
deze keuze voor deze term wordt tevens duidelijk gemaakt dat het verzoek om toestemming een
aanvraag is in de zin van artikel 1:3, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht.

Artikel 53b
Dit artikel bepaalt onder welke voorwaarden de toestemming om de werkzaamheden te verrichten
kan worden verleend. Het eerste lid bepaalt aan welke voorwaarden de aanvrager moet voldoen.
Artikel 53c, derde lid, stelt als eis aan de aanvrager dat de werkzaamheden ten aanzien van de
gebouwen of de verhuureenheden waar de toestemming betrekking op heeft, uitsluitend
werkzaamheden mag verrichten die behoren tot de diensten van algemeen economisch belang.
Wanneer bij de aanvraag van de toestemming blijkt, bijvoorbeeld uit de aanvraag of de
opdrachtovereenkomst tussen de toegelaten instelling en de pandeigenaar, dat de werkzaamheden
niet geheel daartoe behoren, zou het weinig efficiënt zijn wanneer moet worden gewacht totdat is
aangevangen met de werkzaamheden, om vervolgens handhavend op te treden. Daarom wordt het
voor dergelijke gevallen mogelijk gemaakt om de toestemming te weigeren. Hierop ziet het eerste
lid, onderdeel a.
Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat de werkzaamheden als bedoeld in artikel 45a van de
Woningwet door artikel I, onderdeel D, van het de wijziging van de Woningwet in verband met
tijdelijk uitbreiden van het werkgebied van toegelaten instellingen met het oog op het huisvesten
van vergunninghouders (Kamerstukken II, 34 403) onder de diensten van algemeen economisch
belang als bedoeld in artikel 47, eerste lid, onderdeel b, van de Woningwet worden gebracht. De
aanvrager mag niet in datzelfde gebouw ook werkzaamheden verrichten die niet behoren tot de
diensten van algemeen economisch belang.
Een andere voorwaarde is dat de in artikel 53d bedoelde verklaring is afgegeven. Dit wordt nader
toegelicht bij de toelichting bij dat artikel. Deze verklaring wordt ingevolge het tweede lid bij de
aanvraag door de aanvrager overgelegd, evenals de ontwerpovereenkomst tussen de aanvrager en
degene in wiens opdracht hij de werkzaamheden wenst te verrichten. Het eerste lid, onderdeel c,
bevat een delegatiegrondslag om bij ministeriële regeling nadere eisen te stellen aan die
ontwerpovereenkomst. Voldoet de ontwerpovereenkomst daar niet aan, dan levert dat een grond

op om de toestemming te weigeren. Tot slot mag de investering die nodig is om het gebouw
geschikt te maken voor bewoning niet meer dan € 10.000,- exclusief BTW per verhuureenheid
belopen. Het vierde lid bevat een grondslag om dit bedrag bij ministeriële regeling te indexeren.
Dit kan jaarlijks met ingang van 1 januari geschieden, indien de ontwikkeling van het
prijscijferindex voor de bouwkosten daar aanleiding toe geeft.
Het derde lid bepaalt op welke gronden de toestemming kan worden geweigerd. Zo kan de
toestemming worden geweigerd indien de aan de opdracht verbonden risico’s te groot moeten
worden geacht, of wanneer de financiële positie van de aanvrager zodanig is dat het uitvoeren van
de werkzaamheden ontverantwoord is.

Artikel 53c
Dit artikel stelt nadere eisen aan de werkzaamheden, die op grond van artikel 45a van de
Woningwet worden verricht. Het vierde lid van artikel 45a biedt hiervoor een grondslag. Hierdoor
kunnen de instrumenten met betrekking tot uitoefening van het toezicht van artikel 61 en verder
van de Woningwet worden ingezet wanneer de aanvrager niet aan de in dit artikel gestelde eisen
aan de werkzaamheden voldoet. Op grond van artikel 53f, onderdeel b, kan dit tevens leiden tot
het tussentijds intrekken van de toestemming.
Ten eerste dient bij aanvang van de verhuurwerkzaamheden ten minste de helft van de
verhuureenheden aan vergunninghouders als bedoeld in artikel 28 van de Huisvestingswet 2014,
ten aanzien waarvan burgemeester en wethouders van de betreffende gemeente verplicht zijn om
hen te huisvesten, te worden verhuurd.
Deze eis blijft gelden na aanvang van de verhuur, met dien verstande dat wanneer het college
schriftelijk verklaart dat het een bezettingsgraad van minstens 50% vergunninghouders niet nodig
acht om te voldoen aan de taakstelling, die bezettingsgraad ook lager mag zijn. De aanvrager
dient, wanneer het percentage lager is dan 50%, deze verklaring aan de toezichthouder te
overleggen tijdens de reguliere verantwoordingsprocedure.
Op de derde voorwaarde is reeds bij de toelichting van artikel 53b ingegaan. De werkzaamheden
dienen geheel te behoren tot de diensten van algemeen economisch belang. Wanneer tijdens de
looptijd van de werkzaamheden blijkt dat aan deze eis niet wordt voldaan, kan de toezichthouder
handhavend optreden.

Artikel 53d en 53e
Op grond van artikel 53b, eerste lid, onderdeel b, en tweede lid, onderdeel b, dient het college op
wiens grondgebied de werkzaamheden worden uitgevoerd een schriftelijke verklaring te geven en
dient de aanvrager deze bij de aanvraag te overleggen. Artikel 53d geeft regels over de vorm en
inhoud van deze verklaring. Het college dient ermee in te stemmen dat de werkzaamheden door de
aanvrager worden uitgevoerd en dient het verrichten van deze werkzaamheden nodig te achten om
de voor de gemeente geldende taakstelling te realiseren. Indien dit het geval is, verstrekt zij de
aanvrager een schriftelijke verklaring van die strekking. Dit wordt tot uitdrukking gebracht door de
zinsnede “indien en in dat geval inhoudende dat” in het eerste lid. Voor deze verklaring maakt het
college gebruik van een op grond van het derde lid bij ministeriële regeling vast te stellen
formulier.
Het tweede lid schrijft voor dat indien een toegelaten instelling of samenwerkingsvennootschap om
toestemming verzoekt, de verklaring tevens inhoudt dat de door artikel 53e voorgeschreven
procedure is toegepast. Deze procedure wordt in paragraaf 2.3 van het algemene deel van deze
toelichting uitgebreid beschreven. Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat wanneer een met een
toegelaten instelling verbonden onderneming van wie die toegelaten instelling enig
aandeelhoudster is, de procedure van artikel 53e niet hoeft te worden gevolgd en dit buiten de
verklaring van het college blijft.

Artikel 53f
Dit artikel bepaalt op welke gronden de toestemming voor het verrichten van de werkzaamheden
voor het einde van de looptijd van de opdracht kan worden ingetrokken.
De toestemming kan worden ingetrokken wanneer blijkt dat niet langer wordt voldaan aan de
voorwaarden van artikel 53b, eerste lid. Zo kan na aanvang van de werkzaamheden blijken dat per
verhuureenheid meer dan € 10.000,- wordt geïnvesteerd om de eenheid gereed te maken voor
bewoning. In dit geval kan de toestemming worden ingetrokken. Daarnaast kan, naast dat de
bevoegdheden van artikel 61 en verder van de Woningwet kunnen worden toegepast, de
toestemming worden ingetrokken als komt vast te staan dat niet wordt voldaan aan de eisen die
artikel 53c aan de werkzaamheden stelt. Tot slot kan de toestemming worden ingetrokken wanneer
tijdens de looptijd de financiële risico’s van de opdracht, of de financiële positie van de aanvrager
zelf zodanig is geworden dat het niet langer verantwoord is dat de aanvrager de werkzaamheden
uitvoert.

ARTIKEL II
Het tijdstip van inwerkingtreding en vervallen van dit besluit zijn gekoppeld aan het moment
waarop artikel 45a van de Woningwet in werking treedt en vervalt. In artikel II van de wijziging
van de Woningwet in verband met het uitbreiden van het werkgebied van toegelaten instellingen
met het oog op het huisvesten van vergunninghouders is opgenomen dat artikel 45a vijf jaar na de
inwerkingtreding ervan komt te vervallen. Voor dit besluit geldt hetzelfde.