Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1088
Vragen van het lid Gesthuizen (SP) aan de staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie over de opmerking dat een gevangenis geen hotel is (ingezonden
14 november 2011).
Antwoord van staatssecretaris Teeven (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
19 december 2011). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2011–2012,
nr. 878.
Vraag 1, 2 en 3
Bent u van mening dat de gevangenis nu een hotel is? Zo ja, kunt u uw
antwoord toelichten? Welke elementen van een hotel zijn op dit moment
aanwezig in de gevangenis?
Indien u niet van mening bent dat de gevangenis momenteel een hotel is,
waar komt dan uw opmerking dat de gevangenis is geen hotel is1 vandaan,
terwijl u een beleidswijziging aankondigt inzake het verlofbeleid?
Waar is deze opmerking voor nodig? Hebt u ooit iemand horen beweren dat
een gevangenis eigenlijk een hotel zou moeten zijn?
Antwoord 1, 2 en 3
Met mijn opmerking dat een gevangenis geen hotel is heb ik willen aangeven
dat ik het een onwenselijke situatie zou vinden als gedetineerden bij aanvang
van de detentie reeds de beschikking zouden hebben over allerlei privileges.
Met het systeem van promoveren en degraderen leg ik het accent meer op de
eigen verantwoordelijkheid van de gedetineerde. Iedere gedetineerde heeft
het wettelijk recht op activiteiten uit de Penitentiaire beginselenwet, zoals
luchten, arbeid en recreatie. Ook krijgt de gedetineerde de benodigde zorg en
een minimumaanbod op het gebied van nazorg aangeboden. De vanzelfsprekendheid in het aanbieden van overige activiteiten, zoals scholing, terugkeeractiviteiten en gedragsinterventies, wordt met de persoonsgerichte aanpak
echter vervangen door het gericht aanbieden van activiteiten bij goed gedrag
en aanwezige motivatie. Ook mijn nieuwe visie op detentiefasering sluit aan
op het systeem van promoveren en degraderen. Gedetineerden moeten zelf
laten zien te willen werken aan een succesvolle terugkeer in de maatschappij.

1

ah-tk-20112012-1088
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

NOS journaal, 5 november 2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

Vraag 4 en 6
Meent u achteraf gezien niet dat u een verkeerd beeld heeft neergezet van de
werkelijkheid? Hebt u lering getrokken uit het feit dat drie onderzoekers, die
in uw opdracht onderzoek hebben verricht naar de door burgers gewenste
strafmaat en strafhoogte, u verwijten selectief te winkelen in de conclusies
van hun onderzoek, waardoor u doelbewust een verkeerde indruk probeert te
laten ontstaan?2 3
Bent u bereid dit niet meer te doen en voortaan een eerlijk beeld te scheppen
van de werkelijkheid en eerlijk te zijn over de conclusies van onderzoeken? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 4 en 6
Ik bestrijd dat ik met mijn beleidsreactie op het onderzoek «De burger als
rechter. Een onderzoek naar geprefereerde sancties voor misdrijven in
Nederland» (Kamerstukken II, 2011–2012, 29 279, nr. 127) een verkeerd beeld
heb neergezet van de werkelijkheid of dat ik selectief gebruik heb gemaakt
van de conclusies van het onderzoek. In mijn reactie schets ik eerst het
globale beeld dat uit het onderzoek naar voren komt, waaronder de door de
onderzoekers aangehaalde bevinding dat er onder de Nederlandse bevolking
in het algemeen geen consensus bestaat over de geprefereerde strafzwaarte
en de geprefereerde strafmodaliteit. Ik citeer: «Er zijn burgers die relatief licht
willen straffen en burgers die relatief zwaar willen straffen. Ook de voorkeur
voor strafmodaliteiten loopt sterk uiteen. Voor elke strafmodaliteit en voor
veel verschillende strafzwaarten bestaan voorkeuren in de Nederlandse
bevolking. Er kan volgens de onderzoekers dus niet in het algemeen worden
gesproken van «het» draagvlak voor bepaalde sancties.»
Vervolgens licht ik een drietal bevindingen uit het onderzoek toe, die mijns
inziens aansluiten bij het ingezette kabinetsbeleid. Zo luidt bijvoorbeeld één
bevinding uit het onderzoek dat de Nederlandse bevolking (meervoudig)
recidivisten strenger wil straffen dan first offenders. Deze bevinding sluit
mijns inziens aan bij het wetsvoorstel minimumstraffen dat ben bij uw Kamer
aanhangig zal worden gemaakt.

2
3

«Teeven citeerde selectief uit onderzoek», NRC Handelsblad, 5 november 2011.
«Burger als rechter», brievenrubriek NRC Handelsblad, 5 november 2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2