Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2022–2023

32 013

Toekomst financiële sector

32 813

Kabinetsaanpak Klimaatbeleid

Nr. 256

BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 20 december 2022
De Nederlandse financiële sector heeft zich in juli 2019 met de ondertekening van het klimaatcommitment gecommitteerd om bij te dragen aan
de uitvoering van het Akkoord van Parijs en het Klimaatakkoord. Banken,
pensioenfondsen, verzekeraars en vermogensbeheerders die het
klimaatcommitment hebben ondertekend, spraken af om vanaf boekjaar
2020 te rapporteren over het CO2-gehalte van hun relevante financieringen en beleggingen en om uiterlijk in 2022 actieplannen, inclusief
reductiedoelstellingen voor 2030, bekend te maken. Dit initiatief van de
financiële sector was uniek in de wereld en een belangrijk signaal over het
ook door de financiële sector erkende belang van de aanpak van
klimaatverandering.
Jaarlijks wordt er een overkoepelende rapportage opgesteld die verslag
doet van de inspanningen en resultaten van de afspraken in het klimaatcommitment1. Deze voortgangsrapportage wordt jaarlijks aan uw Kamer
aangeboden.2 De Commissie Financiële Sector Klimaatcommitment
(CFSK) is belast met het monitoren van de voortgang van de uitvoering
van het klimaatcommitment en het opstellen van de voortgangsrapportage. De CFSK wordt voorgezeten door Femke de Vries en bestaat uit
vertegenwoordigers van de koepelorganisaties binnen de financiële
sector, het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat en het Ministerie
van Financiën. Mijn ambtsvoorganger heeft de eerste twee voortgangsrapportages van de CFSK op respectievelijk 30 oktober 2020 en 28 oktober
2021 voorzien van een reactie en aan uw Kamer doorgeleid.3
De rol van de financiële sector bij de transitie naar een duurzame
economie wordt steeds breder erkend. Zo stond het thema klimaatfinanciering tijdens de 27e jaarlijkse klimaatconferentie van de Verenigde Naties
(COP27) in Sharm-El-Sheikh hoog op de agenda, onder meer vanwege de
1

Zie bijlage.
Zie de brief hierover aan uw Kamer d.d. 19 december 2019 (Kamerstuk 32 013, nr. 230).
3
Zie Kamerstuk 32 013, nr. 240 en Kamerstukken 32 013 en 32 813, nr. 252.
2

kst-32013-256
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2022

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 32 013, nr. 256

1

zorgwekkende constatering dat de huidige wereldwijde klimaatfinancieringsstromen ontoereikend zijn om de doelstellingen van het Akkoord van
Parijs te behalen.4 In Nederland en ook daarbuiten maken verschillende
maatschappelijke organisaties zich sterk voor het verduurzamen van de
investeringen van financiële ondernemingen,5 worden actieplannen van
bedrijven ook door derde partijen kritisch tegen het licht gehouden,6 en
klinkt steeds vaker de roep om wetgeving.7 Ook in mijn brief over de
beleidsagenda voor duurzame financiering beschreef ik de cruciale rol die
de financiële sector heeft bij de transitie naar een duurzame economie, en
de ambities waar ik mij op het gebied van duurzame financiering deze
kabinetsperiode op nationaal, Europees en internationaal niveau voor
inzet. Ik ben een voorstander van het creëren van voldoende prikkels en
randvoorwaarden voor vrijwillige actie, maar sluit verdere regulering niet
uit als deze initiatieven tekort schieten bij het behalen van de doelstellingen van het kabinet.8
De toenemende maatschappelijke aandacht voor duurzame financieringen
onderstreept het belang van de klimaatinspanningen van de financiële
sector en in dat licht stuur ik uw Kamer, mede namens de Minister voor
Klimaat en Energie, het eerste deel van de voortgangsrapportage van
2022. De focus van dit eerste deel ligt op het meten en rapporteren over
het CO2-gehalte van de relevante financieringen en beleggingen van de
ondertekenaars. In het eerste kwartaal van 2023 zal een tweede deel
volgen, waarin uitgebreider gerapporteerd zal worden over de voortgang
van de afspraak van de ondertekenaars van het klimaatcommitment om
uiterlijk in 2022 actieplannen inclusief reductiedoelstellingen voor 2030
bekend te maken. Na het verschijnen van deel 2 van de voortgangsrapportage zal ik de balans opmaken ten aanzien van de voortgang over de
volle breedte van het klimaatcommitment.
Adviesbureau KPMG heeft het eerste deel van deze voortgangsrapportage
opgesteld op basis van informatie die de ondertekenaars van het
klimaatcommitment aan KPMG hebben verstrekt. Bij deze brief is ook het
begeleidend schrijven van de koepelorganisaties van de financiële sector
bijgevoegd. Onderstaand treft u mijn reactie.
Meten en rapporteren CO2- gehalte financieringen en beleggingen
De ondertekenaars van het klimaatcommitment spraken in 2019 af om
actie te ondernemen om het CO2-gehalte van hun relevante financieringen
en beleggingen te meten en daarover vanaf het boekjaar 2020 publiekelijk
te rapporteren in de vorm die voor hen het meest passend is. De partijen
kunnen daarvoor hun eigen methodiek kiezen maar hebben zich aan een
proces verbonden om onderling ervaringen te delen, resultaten vergelijkbaar te maken en stappen te zetten om de meting te verbeteren en te
verdiepen. Daarbij wordt aansluiting gezocht bij de internationale
ontwikkelingen en standaarden op dit gebied.
Uit de voortgangsrapportage blijkt dat 47 van de 52 ondertekenaars (90%)
rapporteerden over het CO2-gehalte van hun financieringen en beleggingen, ten opzichte van 78% vorig jaar. Vorig jaar is uw Kamer vanwege
een rekenfout in de vorige voortgangsrapportage per abuis medegedeeld
4

COP27 INNOVATIVE FINANCE-DOC-01-EGY-10–22-EN.pdf.
Zie bijvoorbeeld Home | Eerlijke Geldwijzer.
6
Zie bijvoorbeeld Evaluating corporate target setting in the Netherlands | NewClimate Institute.
7
Zie bijvoorbeeld Dit zijn de verborgen vervuilers – Milieudefensie, https://www.financewatch.org/wp-content/uploads/2022/06/Report%E2%80%93Making-Finance-contribute-to-a-NetZero-Economy.pdf, ffi-position-paper-csdd.pdf (fairfinanceguide.org) en https://
api.shareaction.org/resources/reports/Responsible-Investment-Bill-briefing.pdf.
8
Kamerstuk 33 043, nr. 108 (Beleidsagenda voor duurzame financiering), p. 3–4.
5

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 32 013, nr. 256

2

dat 89% van de ondertekenaars daarover rapporteerden.9 Dat was dus
niet het geval. In 2019 spraken de ondertekenaars als minimumvereiste
van het klimaatcommitment af om vanaf boekjaar 2020 publiek te
rapporteren over het gemeten CO2-gehalte van hun relevante financieringen en beleggingen. In het licht van die afspraak mocht worden
verwacht dat 100% van de ondertekenaars over boekjaar 2021 hierover
zouden rapporteren. Dat 10% van de partijen zich nog steeds niet aan deze
afspraak heeft weten te houden stelt teleur. Van de 90% die rapporteerden,
rapporteert 62% betrekkelijk volledig (over meer dan 90% van hun
relevante activa), ten opzichte van 33% van de ondertekenaars over
boekjaar 2020. Dat is in lijn met de eerder geuite verwachting dat
ondertekenaars dit jaar zouden rapporteren over een groter deel van hun
balans,10 en is een positieve ontwikkeling. Tegelijkertijd betekent dit dat
38% van de ondertekenaars over minder dan 90% van hun relevante
activa rapporteert en ligt er een grote uitdaging voor de ondertekenaars
om hier komend jaar stappen te zetten.
Blijkens de vorige voortgangsrapportage rapporteerden van de toen
54 ondertekenaars er slechts 9 voor alle relevante activaklassen.11 Deze
nieuwe voortgangsrapportage noemt niet het aantal partijen dat rapporteert over alle relevante financieringen en beleggingen, en daarmee ten
volle voldoen aan het commitment. Dit is een gemiste kans. Ik vind het
van belang dat deze indicator van de voortgang wel weer wordt
opgenomen in de volgende voortgangsrapportage
In totaal wordt van 85% van de relevante activa het CO2-gehalte gemeten.
Omdat slechts een deel van de activa als relevant wordt gezien, wordt
daarmee het CO2-gehalte van 61% van de totale activa gemeten. De
verhouding tussen relevante activa en gemeten activa kan daarbij per
ondertekenaar sterk verschillen. Sommige ondertekenaars meten slechts
29% van hun relevante activa, terwijl anderen al hun relevante activa
meten en daarover rapporteren. Tussen de ondertekenaars zijn de
rapportageverschillen over de diverse activaklassen (zoals bijvoorbeeld
projectfinanciering en hypotheken) daarbij groot. Deze verschillen maken
het vorig jaar reeds onderstreepte leerpunt om tot een gemeenschappelijke definitie van «relevantie» te komen onverminderd van belang. Door
de koepelorganisaties is het afgelopen jaar werk verricht om de vergelijkbaarheid van de rapportages te vergroten en de monitoringsmogelijkheden te verbeteren. Het voorlopige resultaat hiervan is de door de
koepelorganisaties opgestelde en in oktober 2022 gepubliceerde Leidraad
voor relevante financieringen, beleggingen en actieplannen, waarin onder
meer het terechte uitgangspunt staat dat in principe alle financieringen en
beleggingen relevant zijn, met uitzondering van de categorieën waarvoor
de broeikasgasemissies verwaarloosbaar zijn.12 Binnen de CFSK is door
vertegenwoordigers van mijn ministerie en het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat meegedacht over deze leidraad. De koepelorganisaties hebben de verwachting uitgesproken dat deze tot meer onderlinge vergelijkbaarheid zal leiden. De voortgangsrapportage over het
meten en rapporteren van het CO2 gehalte van volgend jaar zal dat
moeten uitwijzen.

9

Kamerstuk 32 013, nr. 252, p. 2.
Kamerstuk 32 013, nr. 252, p. 2.
11
Kamerstuk 32 013, nr. 252, p. 2. Sinds de vorige voortgangsrapportage is het aantal ondertekenaars met twee afgenomen. Dit is het gevolg van de toetreding van Anker Insurance Company
tot De Goudse Verzekeringen enerzijds, en de terugtreding van IQ-EQ uit het klimaatcommitment.
12
Leidraad-Leidraad-voor-relevante-financieringen-beleggingen-en-actieplannen-okt2022.pdf
(klimaatcommitment.nl).
10

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 32 013, nr. 256

3

Positief is dat bijna alle ondertekenaars (96% over boekjaar 2021 ten
opzichte van 80% over boekjaar 2020) de meetmethode van het
Partnership for Carbon Accounting Officials (PCAF) hanteren, waarmee
een duidelijke convergentie in het gebruik van meetmethoden heeft
plaatsgevonden. Dit bevordert de uniformiteit van de rapportages en de
vergelijkbaarheid van meetmethoden. Het afgesproken proces om
onderling ervaringen te delen, resultaten vergelijkbaar te maken en
stappen te zetten om de meting te verbeteren en te verdiepen, en daarbij
aansluiting te zoeken bij internationale ontwikkelingen en standaarden,
heeft op dit punt dan ook zijn vruchten afgeworpen.
Het is bemoedigend dat de koepelorganisaties zich in het begeleidend
schrijven ten doel hebben gesteld om het percentage ondertekenaars dat
rapporteert over gemeten CO2-gehalte van hun financieringen en
beleggingen naar 100% te brengen, en daarvoor ook de nodige ondersteuning te bieden. Ik vind het van belang dat dit gepaard gaat met
wezenlijke, zichtbare inspanningen om meer ondertekenaars te laten
rapporteren over het gemeten CO2-gehalte van al hun relevante financieringen en beleggingen. Waar databeschikbaarheid en -kwaliteit een
uitdaging blijven, verwacht ik dat ondertekenaars actief stappen (blijven)
zetten om te gaan rapporteren en de rapportages te verbeteren, zo nodig
door gebruik te maken van best beschikbare inschattingen.
Actieplannen en reductiedoelstellingen voor 2030
De ondertekenaars van het klimaatcommitment spraken in 2019 af om
uiterlijk in 2022 hun actieplannen «inclusief reductiedoelstellingen voor
2030» bekend te maken voor al hun relevante financieringen en beleggingen. De partijen zullen daarin toelichten welke acties zij nemen om bij
te dragen aan het Klimaatakkoord van Parijs. «Dit kan een combinatie zijn
van benaderingen waaronder CO2-reductiedoelstellingen voor de
portefeuille waar dat mogelijk is, engagement, en financieringen van
CO2-reducerende projecten».13
De voortgangsrapportage laat zien dat naar verwachting 96% van de
ondertekenaars voor het einde van 2022 een actieplan heeft, waarbij de
meerderheid aangeeft ook doelstellingen voor 2030 te zullen opnemen.
Deel 2 van de voortgangsrapportage zal volledig gewijd zijn aan de
voortgang van de afspraak om uiterlijk in 2022 actieplannen inclusief
reductiedoelstellingen voor 2030 bekend te maken. Ik verwacht dit tweede
deel in het voorjaar van 2023 met uw Kamer te kunnen delen. Ook de 4%
van de ondertekenaars die volgens deze voortgangsrapportage
verwachten nog geen actieplan te hebben voor het eind van 2022 wil ik
aansporen daar alsnog werk van te maken en hun afspraak in het
klimaatcommitment gestand te doen. Daarbij verwacht ik dat alle
ondertekenaars conform afspraak ook reductiedoelstellingen voor 2030 in
hun actieplannen opnemen.
Zoals de voortgangsrapportage ook beschrijft, zijn er meerdere mogelijke
acties die financiële ondernemingen kunnen ondernemen om te sturen op
de duurzaamheid van hun financieringen en beleggingen:
− Stemgedrag als aandeelhouder;
− Betrokkenheidsbeleid (ook wel engagement);
− Duurzaam beleggen en financieren;
− Uitsluitingen en desinvesteringen.
Het uitsluiten van ondernemingen en sectoren is derhalve niet de enige
weg om te sturen op duurzaamheid in lijn met het klimaatakkoord van
13

Over het Klimaatcommitment – Klimaatcommitment.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 32 013, nr. 256

4

Parijs. Zo kan een financiële onderneming er ook voor kiezen om via
betrokkenheidsbeleid invloed uit te oefenen op het beleid van een
CO2-intensieve onderneming om de onderneming op die manier te
bewegen investeringen te doen waarmee CO2-uitstoot wordt teruggedrongen. Ik moedig de sector aan om (combinaties van) deze acties op
een effectieve, transparante en ambitieuze manier in te zetten. Bijvoorbeeld door betrokkenheidsbeleid voorwaardelijk te maken aan duidelijke
en vooraf vastgestelde prestatie-indicatoren, met uitsluiting als uiterste
consequentie als daaraan niet wordt voldaan. Ik zie daar al goede
voorbeelden van.
Zoals ik in de beleidsagenda voor duurzame financiering al onderstreepte
is het van belang dat de actieplannen transparant zijn over de concrete
invulling van de bovengenoemde sturingsinstrumenten, de inzet daarvan
in de praktijk en over de daarbij gemaakte afwegingen.14 Het is dan ook
zaak dat de ondertekenaars zo concreet mogelijk uiteenzetten en
onderbouwen hoe deze sturingsinstrumenten in de praktijk leiden tot het
bereiken van hun CO2-reductiedoelstellingen. Bij voorkeur worden de
reductiedoelstellingen in de actieplannen gekoppeld aan alle relevante
activaklassen en sectoren.15
Zoals mijn ambtsgenoot voor Klimaat en Energie in debat met uw Kamer
op 30 november jl. heeft toegezegd schets ik hierbij op hoofdlijnen
waarop wij het tweede deel van de voortgangsrapportage zullen
beoordelen. Onze verwachting is dat de afgesproken reductiedoelstellingen voor 2030 kwantitatief van aard zijn en in lijn met het Klimaatakkoord van Parijs uitgaan van een 1,5 gradendoelstelling.16Om ervoor te
zorgen dat de reductiedoelstellingen voor 2030 haalbaar zijn, verwachten
wij van financiële instellingen kwantitatieve tussendoelstellingen.
Daarnaast verwachten wij ook dat instellingen laten zien hoe die
doorwerken in de interne organisatie en strategie.17 De eerdergenoemde
Leidraad die de koepelorganisaties hebben ontwikkeld biedt in dat licht
een aantal goede vertrekpunten.18 Voor een groot aantal institutionele
beleggers en vermogensbeheerders geldt het bovenstaande uiteraard
aanvullend op de wettelijke vereisten ten aanzien van hun
betrokkenheidsbeleid.19Voor bepaalde institutionele beleggers en
vermogensbeheerders geldt daarbij voorts dat zij klanten op grond van de
Sustainable Finance Disclosure Regulation (SFDR) op een juiste en
transparante wijze dienen te informeren over de duurzaamheidsimpact en
-risico’s van hun producten.20De AFM houdt toezicht op een goede
toepassing van deze regelgeving door de sector.
Toekomstbeeld
De aankomende jaren zijn beslissend voor het voorkomen van onherstelbare schade door klimaatverandering en voor het verwezenlijken van
onze ambitie voor een duurzame economie. Nederland wil koploper zijn
bij het tegengaan van de opwarming van de aarde. Als we gericht blijven
14

Kamerstuk 32 013, nr. 240, p. 2–3.
Kamerstuk 33 043, nr. 108 (Beleidsagenda voor duurzame financiering), p. 3–4.
16
Momenteel is er een wetsvoorstel bij uw Kamer aanhangig waarin wordt voorgesteld om dit
vast te leggen in de Klimaatwet (Kamerstuk 36 169, nr. 2).
17
Kamerstuk 33 043, nr. 108 (Beleidsagenda voor duurzame financiering), p. 3.
18
Leidraad-Leidraad-voor-relevante-financieringen-beleggingen-en-actieplannen-okt2022.pdf
(klimaatcommitment.nl).
19
Zie art. 5:87c Wft, waarmee art. 3 octies van de Aandeelhoudersrichtlijn (Richtlijn 2007/36/EG)
is geïmplementeerd. Zie ook art. 135 lid 4 Pensioenwet, op grond waarvan pensioenfondsen
sinds 2013 in hun beleggingsbeleid rekening dienen te houden met milieu en klimaat.
20
Verordening (EU) 2019/2088 van het Europees parlement en de Raad van 27 november 2019
betreffende informatieverschaffing over duurzaamheid in de financiëledienstensector.
15

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 32 013, nr. 256

5

op consumptie en groei op de vervuilende manier zoals we nu doen, gaan
we het niet halen. Het kabinet heeft zijn ambities daarom aangescherpt. In
het beleidsprogramma Klimaat is aangekondigd dat in 2030 de
CO2-uitstoot in Nederland met ten minste 55% moet zijn gedaald, als
opmaat naar een klimaatneutraal Nederland. Om dit doel ook zeker te
halen, richten we ons op een reductie van 60%. Nederland levert zijn
bijdrage aan Europese doelen en zet zichzelf nationaal als doel om in 2030
ten minste 55% emissiereductie te realiseren ten opzichte van 1990, met
een streven naar 60% vermindering. Uiterlijk in 2050 moet Nederland
klimaatneutraal zijn.21 De beleidsmaatregelen van het kabinet voor de
verschillende sectoren in de reële economie richting 2030 dragen bij aan
de investeringszekerheid voor de financiële sector. In de zomer van 2023
zal het kabinet, als onderdeel van het Nationaal Plan Energiesysteem,
nader ingaan op transitiepaden naar klimaatneutraliteit.
De Nederlandse financiële sector heeft in 2019 met het klimaatcommitment een wereldwijde koplopersrol gepakt, die nog steeds lof verdient.
Het model van een vrijwillig commitment van financiële sectorpartijen
heeft sindsdien internationaal navolging gekregen. Ook worden op zowel
Europees als nationaal niveau diverse initiatieven genomen die ook de
verantwoordelijkheid van de financiële sector in het bereiken van de
klimaatdoelen onderstrepen. Deze stappen volgen veelal de lijnen van het
klimaatcommitment, door bijvoorbeeld regels te stellen over duurzaamheidsrapportages en verplichtingen voor actieplannen voor te stellen.
Zo bevat het richtlijnvoorstel gepaste zorgvuldigheidsverplichting voor
ondernemingen – waarover mijn ambtsgenoot van Buitenlandse Zaken
uw Kamer geïnformeerd heeft22 – een voorstel waarbij zeer grote
ondernemingen verplicht een plan moeten opstellen om hun bedrijfsmodel en -strategie in lijn te brengen met de 1,5-gradendoelstelling. Het
kabinet zet in op een grotere reikwijdte van dit vereiste. Voor het kabinet is
duidelijkheid voor bedrijven en mede daarom coherentie met andere
EU-maatregelen van belang, onder meer met de nauw verwante
Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD). Daarom zet het
kabinet op Europees niveau in op een reikwijdte die aansluit bij de
reikwijdte van de CSRD.23 Het bij uw Kamer aanhangige initiatiefvoorstel
voor een Wet verantwoord en duurzaam internationaal ondernemen
voorziet in een klimaatplanverplichting met een bredere reikwijdte, die
tevens geldt voor financiële ondernemingen.24 Deze ontwikkelingen
bevestigen enerzijds de juistheid van het spoor waarvoor de sector in
2019 koos, en kunnen tegelijkertijd versterkend werken voor de toekomstige voortgang op het klimaatcommitment voor de sector. Het blijft
daarbij van groot belang dat duurzame investeringen echt duurzaam zijn
en dat groenwassen wordt voorkomen. Daarom zet ik in op een
ambitieuze invulling van (EU-)initiatieven en zal ik bij de Europese
Commissie pleiten voor wetgeving omtrent aanbieders van duurzaamheidsinformatie (ESG rating agencies).
In het licht van bovengenoemde ontwikkelingen, kan de vraag gesteld
worden wat het toekomstpotentieel is van het klimaatcommitment. De
meerwaarde van het klimaatcommitment is dat het klimaatcommitment
anders dan veel internationale initiatieven een sectorbreed initiatief is van
banken, pensioenfondsen, verzekeraars en vermogensbeheerders, waarbij
21

Zie hierover het onderwerp beleidsprogramma klimaat dat mijn ambtsgenoot voor Klimaat en
Energie in juni 2022 met uw Kamer heeft gedeeld (Kamerstuk 32 813, nr. 1049).
22
Zie hierover het fiche dat mijn ambtsgenoot van Buitenlandse Zaken hierover aan uw Kamer
heeft gestuurd: Kamerstuk 22 112, nr. 3393.
23
Kamerstuk 22 112, nr. 3393, p. 5.
24
Kamerstuk 35 761, nr. 9.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 32 013, nr. 256

6

publieke partijen betrokken zijn bij de monitoring van de voortgang.
Bijzonder is ook dat het initiatief een platform biedt waarin ondertekenaars uit verschillende subsectoren van elkaar kunnen leren door dialoog
en kennisdeling. De koplopers, die bijvoorbeeld aangesloten zijn bij
internationale initiatieven, brengen hun kennis daarmee over op andere
partijen die nog stappen moeten zetten.
Ook biedt het klimaatcommitment een platform voor dialoog tussen de
rijksoverheid en financiëlesectorpartijen over de eerste afspraak uit het
commitment, waarover weliswaar niet wordt gerapporteerd, maar die
daarom niet minder belangrijk is: «ondertekenaars nemen deel aan de
financiering van de energietransitie en aanvaarden hiertoe een inspanningsverplichting, binnen de kaders van wet- en regelgeving en de
risicorendementsdoelstelling.» In het gesprek dat de Minister voor
Klimaat en Energie en ik onlangs voerden met de koepelorganisaties en
de voorzitter van de CFSK, is afgesproken om deze afspraak uit het
klimaatcommitment de komende tijd meer aandacht te geven, onder meer
met een aantal bijeenkomsten op specifieke onderwerpen op expertniveau.
Daarmee heeft het klimaatcommitment ook nu nog meerwaarde in het
snel veranderende regelgevingslandschap, waarop het in 2019 inhoudelijk
vooruitliep. Uiteindelijk gaat het erom dat de financiële sector een grotere
bijdrage dan nu kan leveren aan het versnellen van de klimaattransitie. De
keuzes die de financiële sector daarbij maakt blijven sterk medebepalend
voor wat bloeit en wat niet.
De Minister van Financiën,
S.A.M. Kaag

Tweede Kamer, vergaderjaar 2022–2023, 32 013, nr. 256

7