Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

21 501-31

Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid,
Volksgezondheid en Consumentenzaken

Nr. 360

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 4 december 2014
Op 11 december aanstaande vindt de Raad WSBVC, onderdeel Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, in Brussel plaats. Ter voorbereiding van de
Raad vindt een Algemeen Overleg plaats op 10 december.
Op deze Raad zijn meerdere wetgevende dossiers geagendeerd voor
besluitvorming: arbeidstijden in de binnenvaart, wijziging van vijf
richtlijnen arbeidsrecht voor zeevarenden, EURES en mogelijk ook het
richtlijnvoorstel inzake gendergelijkheid in raden van commissarissen.
Verder zullen de Ministers spreken over investeren in jeugdwerkgelegenheid, de jaarlijkse groei-analyse van de Commissie en over de richtlijn
gelijke behandeling buiten arbeid.
Overigens vindt u, conform afspraak met uw Kamer, relevante documentnummers in de geannoteerde agenda. Documenten die ten tijde van het
opstellen van de agenda nog niet beschikbaar waren kunt u vinden door
in Extranet te zoeken op de bijeenkomst van de Raad WSBVC.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
L.F. Asscher

kst-21501-31-360
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

1

Geannoteerde Agenda Raad Werkgelegenheid en Sociaal Beleid
(WSBVC) 11 december 2014
Agendapunt: Aanpassing vijf richtlijnen arbeidsrecht voor
zeevarenden
Aard van de bespreking:
Algemene oriëntatie1 (document nnb)
Voorstel en toelichting
De Commissie heeft een voorstel gedaan om de (mogelijkheid tot)
uitsluiting van zeevarenden van de werkingssfeer van vijf EU-richtlijnen
voor arbeidsrecht te herzien. Het betreft de volgende Richtlijnen:
2008/94/EG (insolventie werkgever), 2009/38/EG (Europese Ondernemingsraden), 2002/14/EG (informatie en raadpleging), 98/59/EG (collectief
ontslag) en 2001/23/EG (overgang ondernemingen). Deze (mogelijkheid)
tot uitzondering van zeevarenden was gecreëerd, omdat het werk van
zeevarenden aan boord van zeeschepen wordt gekenmerkt door specifieke omstandigheden. Dit had echter tot gevolg dat voor zeevarenden
verschillende niveaus van werknemersbescherming mogelijk waren, al
naar gelang verschillende lidstaten van de uitzonderingsmogelijkheid
gebruik maakten. Het herzieningsvoorstel van de Commissie beoogt
daarom een einde te maken aan die mogelijkheid. Tevens zou het voorstel
bijdragen aan het tot stand brengen van gelijke concurrentiekansen voor
de sector op EU-niveau.
De Europese sociale partners (ECSA/ETF) in de scheepsvaartsector
hebben vervolgens eind september 2014 een overeenkomst gesloten en
een tegenvoorstel op het Commissievoorstel gepresenteerd. Dit tegenvoorstel komt qua doelstelling (het opheffen van de uitsluiting van deze
vijf richtlijnen voor zeevarenden) overeen met het Commissievoorstel,
maar verschilt enigszins in de wijze waarop deze doelstelling bereikt
wordt. De overeenkomst wordt gesteund door de Nederlandse sociale
partners van de Maritieme sector. De wijzigingsvoorstellen van ECSA/ETF
zijn grotendeels overgenomen in het voorstel van het voorzitterschap.
Nederlandse opstelling:
Nederland staat positief tegenover het bevorderen van gelijke
bescherming van werknemers en het bevorderen van eerlijke concurrentievoorwaarden binnen de Unie. Daarom is Nederland ook een
voorstander van het opheffen van de uitzondering die zeevarenden
hebben voor wat betreft deze vijf onderdelen van arbeidswetgeving.
Nederland kan dan ook instemmen met het voorliggende voorstel.
Nederland heeft momenteel alleen een uitzondering voor zeevarenden in
de nationale regelgeving voor de overgang van ondernemingen en de
Europese ondernemingsraad.
Een ruime meerderheid van lidstaten steunt het voorliggende voorstel.
Enkele lidstaten hebben bezwaren tegen de gekozen de rechtsgrondslag
en/of willen een langere overgangstermijn. Nederland deelt deze
bezwaren niet.

1

Een algemene oriëntatie is een informeel besluit van de Raad voordat het Europees parlement
een positie heeft bepaald.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

2

Agendapunt: Eures
Aard van de bespreking:
Algemene oriëntatie (document nnb)
Voorstel en toelichting
Het voorstel heeft als doel de toegang van werknemers tot ondersteunende diensten van arbeidsmobiliteit binnen de EU te verbeteren zodat
werknemers in de hele Unie meer kans op werk krijgen. Om Eures tot een
effectief instrument te maken, bevatte het oorspronkelijke Commissievoorstel onder andere de volgende maatregelen:
1. een vrijwel volledig aanbod van vacatures en automatische afstemming tussen vacatures en cv’s op het Eures-portaal (inclusief stageen leerwerkplekken);
2. persoonlijke bijstand voor werkzoekenden en werkgevers en
uitwisseling van informatie over tekorten en overschotten op de
nationale arbeidsmarkt;
3. het verder ontwikkelen en benutten van het gemeenschappelijke
classificatiesysteem van vaardigheden, competenties, kwalificaties en
beroepen (ESCO: European Skills, Competences, Qualifications and
Occupations);
4. omschrijven van de verantwoordelijkheden van en de samenwerking
tussen het Europese coördinatiebureau en de nationale coördinatiebureaus, en
5. lidstaten kunnen (private) organisaties, zoals uitzendbureaus,
machtigen om als Eures-partner deel te nemen aan het Eures-netwerk
en zo bij te dragen aan bijvoorbeeld de vacaturepool en/of ondersteunende diensten zoals informatieverstrekking.
Nederlandse opstelling
Nederland onderschrijft het belang van arbeidsmobiliteit binnen de Unie
voor het behalen van maatschappelijke en economische voordelen. Om
deze arbeidsmobiliteit te bevorderen is het wenselijk dat een Europees
netwerk van vacatures en voldoende voorlichting beschikbaar is. Hierdoor
kunnen we bewerkstelligen dat mobiliteit onder redelijke voorwaarden en
volgens de geldende arbeidsnormen plaatsvindt en er dus sprake is van
eerlijke arbeidsmobiliteit.
Nederland en andere lidstaten waren op meerdere punten kritisch op het
voorstel, dat naar de mening van Nederland te ver strekkende en te
gedetailleerde bepalingen bevatte. Het gaat dan om de bepalingen over
de waarborging van kwaliteit van Eures-partners, de verplichte invoering
van stages en leerwerkplekken in het Eures-portaal, het verplicht benutten
van het gemeenschappelijke classificatiesysteem ESCO en het verplicht
aanbieden van persoonlijke dienstverlening.
In de onderhandelingen zijn deze punten zo aangepast dat ze acceptabel
zijn voor Nederland. Zo is het mogelijk om aan grensoverschrijdende
werkzoekenden persoonlijke dienstverlening op digitale wijze aan te
bieden. In Nederland gebruiken UWV en private organisaties voor
arbeidsbemiddeling veel digitale dienstverlening. Verder is bepaald dat de
voltooiing van het ESCO-systeem (classificatiesysteem voor European
Skills, Competences, Qualifications and Occupations) nog ter goedkeuring
aan de lidstaten zal worden voorgelegd. Ook heeft Nederland zich met
succes sterk gemaakt voor het in de verordening opnemen van de
minimumcriteria die in de EU gesteld gaan worden aan deelnemers van
het Eures netwerk. De uitwerking daarvan zou in het oorspronkelijke
voorstel worden overgelaten aan de Commissie. Verder is de verplichting

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

3

om stages en leerwerkplekken op het Eures-portaal te plaatsen afgezwakt.
Dit is voor Nederland om uitvoeringstechnische redenen van belang.
Gezien de wijzigingen aan de tekst kan Nederland instemmen met de
voorgestelde algemene oriëntatie. Dit geldt echter nog niet voor alle
lidstaten en het is daarmee nog onzeker of een algemene oriëntatie op de
Raad zal worden aangenomen.
Agendapunt: Gendergelijkheid in Raden van Commissarissen
Aard van de bespreking:
Voortgangsrapport of algemene oriëntatie (document nnb)
Voorstel en toelichting
Het doel van de richtlijn is:
1. dat beursgenoteerde vennootschappen zich inspannen om te
bereiken dat in 2020 van de leden van raden van commissarissen
tenminste 40% vrouw, dan wel tenminste 40% man is;
2. dat lidstaten ervoor zorgen dat bedrijven voldoen aan de in het
richtlijnvoorstel gestelde eisen voor de benoemingsprocedures voor
raden van commissarissen, en
3. dat een objectieve toetsing plaatsvindt van kandidaten aan de
gestelde functie-criteria, waarbij geldt dat bij gelijke geschiktheid de
voorrang wordt gegeven aan de kandidaat van het ondervertegenwoordigde geslacht.
Wanneer bedrijven niet aan deze eisen voldoen, moeten ze sancties
opgelegd krijgen, bijvoorbeeld door middel van bestuurlijke boetes.
Nederlandse opstelling
Nederland onderschrijft het belang om een sterkere positie van vrouwen
in de top van bedrijven te bevorderen, maar vindt niet dat hier op
Europees niveau maatregelen voor moeten worden genomen. Zowel het
kabinet als het parlement heeft om die reden eerder een negatieve
subsidiariteitsbeoordeling van het voorstel gegeven.
Nederland vormt met een aantal lidstaten, dat soortgelijke bezwaren als
Nederland heeft, een blokkerende minderheid. Het lijkt erop dat deze
groep in omvang gaat slinken en wellicht geen blokkerende minderheid
meer zal vormen. Indien de richtlijn voor een algemene oriëntatie zal
worden geagendeerd, zal Nederland niet instemmen.
Agendapunt: Richtlijn gelijke behandeling buiten arbeid
Aard van de bespreking
Voortgangsrapport en oriënterend debat (documentnummer: 15705/14 +
ADD1 en 15819/1/14 REV1)
Voorstel en toelichting
Op 2 juli 2008 heeft de Europese Commissie een voorstel gepubliceerd
voor gelijke behandeling buiten de arbeid, ongeacht godsdienst of
levensovertuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid. Het voorstel
schept een kader voor het verbod van discriminatie op de hierboven
genoemde gronden. Het vormt het sluitstuk van het bestaande communautaire rechtskader, dat onder meer discriminatie op grond van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

4

godsdienst of levensovertuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid
al verbiedt in arbeid, beroep en beroepsopleiding.
Het Italiaans voorzitterschap heeft geconstateerd dat een akkoord over
deze richtlijn, ondanks uitgebreide discussies en tekstwijzigingen in de
Raadswerkgroepen in de afgelopen jaren, niet binnen bereik ligt. Om de
impasse te doorbreken, heeft het voorzitterschap de richtlijn geagendeerd
voor een debat in de Raad WSBVC van 11 december 2014. Doel van dit
debat zal zijn te bepalen of en zo ja hoe de lidstaten verder willen met
deze richtlijn. De mogelijkheid van versterkte samenwerking zal onderdeel
zijn van dit debat.
Nederlandse opstelling
Nederland heeft een positieve grondhouding ten aanzien van de totstandkoming van een richtlijnvoorstel op dit gebied. Nederland hecht grote
waarde aan de bescherming van fundamentele rechten, waaronder het
recht op gelijke behandeling. Nederland is echter wel bezorgd over de
wijze waarop de doelstellingen volgens het voorstel gerealiseerd zouden
moeten worden. Het oorspronkelijke Commissievoorstel voor de richtlijn
bevat veel onduidelijkheden, met name met betrekking tot de reikwijdte,
de terminologie en de financiële en administratieve lasten.
De Nederlandse inzet is de richtlijn zoveel mogelijk te laten aansluiten op
de nationale beleidskeuzen en, daar waar dat niet mogelijk is, het creëren
van voldoende ruimte voor lidstaten om eigen afwegingen te maken bij
de naleving van de verplichtingen uit de richtlijn en de nakoming van die
verplichtingen waar nodig in de tijd te spreiden. Voorts pleit Nederland
voor expliciete en duidelijke afbakening van de werkingssfeer van de
richtlijn met inachtneming van de bevoegdheidsverdeling tussen de
lidstaten en de EU, alsmede voor een verduidelijking van de gehanteerde
terminologie en de financiële en administratieve impact.
Bijzondere aandacht heeft daarbij de verhouding met het
VN-gehandicaptenverdrag (UNCRPD). Nederland heeft de indruk dat de
ontwerprichtlijn nog steeds ruimere verplichtingen oplegt dan dit verdrag
en daarmee mogelijk grotere financiële en economische consequenties
heeft. Dit acht Nederland onwenselijk. Ook de relatie van de richtlijn met
de mogelijk toekomstige Toegankelijkheidsakte (Accessibility Act), is
onduidelijk. Indien de Toegankelijkheidsakte ten aanzien van de grond
«handicap» (deels) hetzelfde terrein zou bestrijken als de richtlijn, zou dit
tot rechtsonzekerheid kunnen leiden. Dat dient te worden voorkomen.
Nederland heeft grote aarzelingen bij de toepassing van versterkte
samenwerking bij deze richtlijn. Nederland acht het namelijk onwenselijk
dat op het terrein van de implementatie van fundamentele rechten
verschillende niveaus ontstaan binnen de Unie. Het zou het beeld geven
dat de EU verdeeld is wat betreft de bescherming van fundamentele
rechten, terwijl eenheid van Uniebeleid op dit terrein cruciaal is.
Agendapunt: Richtlijn zwangerschapsverlof
Aard van de bespreking:
Presentatie rapport van het voorzitterschap (documentnummer: 15764/14)
Voorstel en toelichting
In 2008 heeft de Europese Commissie voorgesteld om de zwangerschapsverlofrichtlijn uit 1992 te herzien. Onderdeel van het voorstel is de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

5

verlenging van het zwangerschaps- en bevallingsverlof van 14 naar 18
weken, waarbij de betaling minimaal op het niveau van ziekteverlof moet
zijn. Van dit verlof moeten 6 weken na de bevalling worden opgenomen.
Het Europese parlement (EP) nam een nog verdergaande positie in: het
verlof moest 20 weken worden, met volledige doorbetaling van het loon,
en twee weken vaderschapsverlof met volledige loondoorbetaling.
Na deze stellingname van het EP zijn de onderhandelingen over de
herzieningsrichtlijn tot stilstand gekomen in 2012. Het EP heeft onlangs
aangegeven enige flexibiliteit te kunnen betrachten en onderhandelingen
te willen hervatten. In het drie pagina’s tellende rapport wordt de stand
van zaken op dit dossier kort beschreven. Verder spreekt het voorzitterschap in dit rapport de hoop uit dat er vooruitgang op dit belangrijke
dossier gaat komen. Het voorzitterschap concludeert dat hier een
«definitieve stap van concrete flexibiliteit van het EP» voor nodig is. Het
voorzitterschap benadrukt ook dat de Commissie overweegt het voorstel
in te trekken in het kader van het programma voor gezonde regelgeving
(Regulatory Fitness Programme, REFIT).
Nederlandse opstelling
Nederland kan de presentatie van het rapport aanhoren.
Nederland kent een zwangerschapsverlof van 16 weken en staat negatief
tegenover het Commissie-voorstel voor herziening van de zwangerschapsverlofrichtlijn. Er zijn volgens Nederland onvoldoende aanwijzingen dat een verlenging van het zwangerschaps- en bevallingsverlof
naar 18 (resp. 20) weken noodzakelijk is vanwege de veiligheid en
gezondheid van moeder en kind.
Agendapunt: Raadsconclusies Implementatie Beijing Platform for
Action
Aard van de bespreking:
Aanname van raadsconclusies (documentnummer nnb)
Voorstel en toelichting
Tijdens de Wereldvrouwenconferentie van de Verenigde Naties in Beijing
in 1995 is het Beijing Platform for Action ingesteld, dat poogt in
VN-verband de positie van vrouwen wereldwijd te verbeteren. Hiertoe zijn
12 aandachtsgebieden gedefinieerd waarop het essentieel is om
vooruitgang te boeken. Sinds 1999 monitort de Europese Unie de
follow-up op deze 12 aandachtsgebieden van het Platform for Action.
Ieder EU voorzitterschap richt zich op één van de indicatoren van deze
twaalf thema’s binnen het EU beleid gericht op gendergelijkheid. Tijdens
het Italiaanse Voorzitterschap richt deze follow-up zich op een evaluatie
van de gehele implementatie van het Beijing Platform for Action. Dit
omdat het in 2015 twintig jaar geleden is dat het Beijing Platform for
Action is overeengekomen. Het Voorzitterschap heeft in nauwe samenwerking met het European Institute for Gender Equality (EIGE) een rapport
opgesteld over hoe de EU lidstaten afzonderlijk de aanbevelingen uit het
Beijing actieplatform ten uitvoer hebben gebracht.
In de raadsconclusies nemen de lidstaten notie van het rapport van EIGE
over de evaluatie van Beijing+20. De conclusies memoreren de acties die
reeds ondernomen zijn in de verbetering van de positie van vrouwen en
het belang van de 12 essentiële aandachtsgebieden. Ook illustreren ze het
belang van de Beijing indicatoren in het meten van de voortgang. De

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

6

conclusies roepen de lidstaten onder andere op om verdere maatregelen
te nemen om de nog bestaande uitdagingen op het gebied van gendergelijkheid aan te pakken, te waarborgen dat gendergelijkheid een beleidsprioriteit blijft en de sociale partners, NGOs en het bedrijfsleven betrokken te
houden.
Nederlandse opstelling
Nederland kan, net als de overige EU-lidstaten, instemmen met de
Raadsconclusies.
Agendapunt: Arbeidstijden binnenvaart
Aard van de bespreking:
Politiek akkoord (documentnummer nnb)
Voorstel en toelichting
Het betreft een richtlijn die een overeenkomst van Europese sociale
partners in de binnenvaart omzet in wetgeving. De overeenkomst van de
sociale partners (de Europese Binnenvaart Unie (EBU), de Europese
Schippersorganisatie (ESO) en de Europese Federatie van Vervoerswerknemers (ETF)) gaat over een aantal aspecten van de organisatie van de
arbeids- en rusttijden en medische keuring in de binnenvaart. De aspecten
zien onder andere op een gemiddelde arbeidstijd van 48 uur per week,
met een maximale dagelijkse arbeidstijd van 14 uur, een maximale
arbeidstijd binnen de nacht van 42 uur per week, een dagelijkse rusttijd
van 10 uur, waarvan 6 uur ononderbroken, en een jaarlijkse medische
keuring (te betalen door de werkgever).
Dit voorstel betekent een lichte extra bescherming voor werknemers in de
binnenvaart. De belangrijkste verschillen ten opzichte van de huidige
regelgeving zijn dat de werknemers recht hebben op een jaarlijkse
medische keuring (is nu vierjaarlijks) en dat de voorgestelde voorschriften
voor alle werknemers aan boord van een binnenvaartschip gelden. Tot nu
toe golden deze regels alleen voor het bemanningspersoneel. Voor de
passagiersvaart zijn afwijkende normen mogelijk.
Het richtlijnvoorstel ziet, net als de huidige nationale regels, alleen op
werknemers, inclusief zelfstandigen die hun arbeid op het schip onder
gezag verrichten (en daarmee ook nu al feitelijk werknemer zijn). De regels
zijn niet van toepassing op de arbeid van de zelfstandige schipper zonder
personeel en zzp-ers, die – bijvoorbeeld op basis van een overeenkomst
van opdracht – een bepaalde taak verrichten aan boord van het schip.
Nederlandse opstelling:
Het Nederlandse beleid is gericht op een concurrerende binnenvaart die
veilig opereert. Regelgeving moet een goed evenwicht vormen tussen het
bewerkstelligen van veiligheid en gezondheid enerzijds en een goede
bedrijfsvoering anderzijds. Nederland vindt het van belang dat er een
gelijk speelveld gecreëerd wordt voor werknemers in de binnenvaartsector. Zo kan er eerlijke concurrentie in de binnenvaart plaatsvinden.
Aanname van de richtlijn zal in beperkte mate leiden tot meer regelgeving
op het gebied van arbeids- en rusttijden. Niettemin is Nederland van
mening dat de voordelen tegen dit bezwaar opwegen. Nederland staat
daarom positief tegenover het voorstel. Nederland vindt het belangrijk dat
de sociale partners op eigen initiatief onderhandelingen gevoerd hebben

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

7

over deze elementen en tot een overeenkomst gekomen zijn. De Nederlandse brancheorganisaties zijn goed betrokken geweest bij het tot stand
komen van de overeenkomst tussen EBU, ESO en ETF en staan hier
volledig achter.
Bij een beperkt aantal lidstaten bestaan bezwaren tegen deze richtlijn.
Sommige lidstaten plaatsen vraagtekens bij de representativiteit van
sociale partners. Voorts vinden enkele lidstaten het voorstel disproportioneel vanwege geografische, klimatologische, en/of economische
redenen (geen binnenwateren, seizoensvaart wegens ijs en/of geen grote
economische sector).
Agendapunt: Jeugdwerkgelegenheid
Aard van de bespreking:
Gedachtewisseling en het onderschrijven van de hoofdboodschappen van
het werkgelegenheidscomité over het raamwerk van indicatoren voor het
monitoren van de jeugdgarantie (documentnummer nnb)
Voorstel en toelichting
Bij de gedachtewisseling zijn ook de Ministers van onderwijs van de drie
lidstaten die het huidige trio-voorzitterschap vormen aanwezig. Het debat
zal worden gestructureerd aan de hand van een notitie van het voorzitterschap. In elk geval zal er aandacht zijn voor de implementatie van de
Jeugdgarantie en de Europese alliantie voor werkervaringsplaatsen.
a) Implementatie van de Jeugdgarantie en bijdrage van de Europese
Alliantie voor Werkervaringsplaatsen
In de aanbeveling voor een Jeugdgarantie worden de lidstaten verzocht
om ervoor te zorgen dat alle jongeren tot de leeftijd van 25 jaar binnen
vier maanden nadat zij het formele onderwijs hebben verlaten of werkloos
zijn geworden, een goede baan, voortgezet onderwijs, een plaats in het
leerlingstelsel of een stage krijgen aangeboden. De aanbeveling is in 2013
door de lidstaten aangenomen. Lidstaten die gebruik maken van de
financiële middelen uit het Jeugdwerkloosheidsinitiatief (8 miljard voor
2014–2015) dienden voor 1 januari 2014 een Actieplan in te dienen voor
implementatie van de aanbeveling voor de jeugdgarantie. Andere
lidstaten werd aanbevolen in 2014 een actieplan in te dienen. Alle
lidstaten hebben gehoor gegeven aan de oproep van Commissie om een
actieplan in te dienen.
Tijdens de Raad WSBVC in oktober 2013 hebben de lidstaten ingestemd
met een Raadsverklaring betreffende een Europese Alliantie voor
werkervaringsplaatsen. Deze alliantie moet een breed samenwerkingsverband tussen de belangrijkste belanghebbenden op het gebied van
werkgelegenheid en onderwijs worden. De alliantie beoogt bij te dragen
aan de strijd tegen jeugdwerkloosheid door de kwaliteit en het aanbod
van werkervaringsplaatsen in de hele EU te verbeteren. In het bijzonder
zullen de meest succesvolle leerlingstelsels in de EU in kaart worden
gebracht. De alliantie zal tevens nationale hervormingen ondersteunen die
leerlingstelsels opzetten of verbeteren.
Tot dusverre zijn in het kader van de alliantie verschillende bilaterale
overeenkomsten afgesloten tussen lidstaten om elkaar te assisteren bij
hervormingen van beroepsonderwijs. Ook zijn er overeenkomsten
gesloten tussen betrokken partijen zoals kamers van koophandel,
industrie en handwerkberoepen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

8

b) Raamwerk van indicatoren voor het monitoren van de jeugdgarantie –
onderschrijven van de hoofdboodschappen van het werkgelegenheidscomité (EMCO)
Het EU-Werkgelegenheidscomité heeft de taak gekregen om de implementatie van de Jeugdgarantie te monitoren. Daartoe heeft het comité
een raamwerk voor monitoring van de Jeugdgarantie opgesteld. In de
voorliggende hoofdboodschappen hierover is opgenomen dat:
– Het geaccepteerde monitoringsraamwerk een belangrijk instrument is
om de Jeugdgarantie op basis van betrouwbare data te toetsen.
– De macro-indicatoren, de implementatie-indicatoren en de follow-up
indicatoren tezamen een goed beeld geven van de totale impact van
de Jeugdgarantie op de arbeidsmarktsituatie van jongeren.
– Er politiek commitment nodig is van de lidstaten om de data, die nodig
zijn voor een goede monitoring, te verzamelen.
Nederlandse opstelling
Nederland steunt het doel dat de jeugdgarantie nastreeft. Nederland ziet
de jeugdgarantie als inspanningsverplichting die ervoor zorgt dat lidstaten
maatregelen nemen om de jeugdwerkloosheid te bestrijden. Vooral in
landen die kampen met een hoge (jeugd)werkloosheid zijn structurele
hervormingen op de arbeidsmarkt onontbeerlijk. Nederland benadrukt
daarbij dat arbeidsmarktbeleid en de vormgeving van het stelsel van
sociale zekerheid vooral nationale aangelegenheden zijn. De lidstaten
moeten daarbij de volledige vrijheid houden om de jeugdgarantie met
nationaal beleid invulling te geven.
Nederland handelt grosso modo al in lijn met de gedachte achter de
jeugdgarantie omdat het Nederlandse jeugdwerkloosheidsbeleid er al op
gericht is om jongeren te laten participeren hetzij in een opleiding, stage,
leerwerkplek of baan, en veel van de concreet voorgestelde maatregelen
in de jeugdgarantie al onderdeel van het Nederlandse beleid zijn.
Het kabinet staat positief tegenover het initiatief voor het stimuleren van
werkervaringsplaatsen («apprenticeships»). Dit initiatief beoogt de
kwaliteit en het aanbod van beschikbare werkervaringsplaatsen te
verbeteren door geslaagde regelingen voor werkervaringsplaatsen over
de lidstaten te verspreiden. Het stimuleren van het uitwisselen van «best
practices» tussen de lidstaten is naar de mening van het kabinet een
goede aanvulling op het beleid van de lidstaten zelf. Dit kan binnen de
alliantie gebeuren. Nederland heeft meegewerkt aan de verdere ontwikkeling van de alliantie door bij te dragen aan de ontwikkeling van
ondersteunend materiaal.
Nederland heeft begrip voor de behoefte van de Commissie om de
jeugdgarantie en de implementatie ervan te monitoren. Immers, sommige
lidstaten maken gebruik van gelden uit het Europees Sociaal Fonds of het
«Youth Employment Initiative» om de jeugdgarantie op te zetten en zij
moeten daarover verantwoording afleggen. Daarnaast is het waardevol
om te weten of het beleid de gewenste effecten oplevert. Nederland kan
om die redenen instemmen met het onderschrijven van de hoofdboodschappen van het EMCO.
Nederland heeft wel bedenkingen geuit bij de voorgestelde wijze van
monitoring, omdat deze weinig ruimte laat aan lidstaten die, zoals
Nederland, de jeugdgarantie als een aanbeveling interpreteren en de
jeugdgarantie op hun eigen wijze implementeren. Volgens Nederland zou
vooral de aandacht uit moeten gaan naar de macro-indicatoren, die
voortkomen uit de LFS (Labour Force Survery) en daardoor beter

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

9

vergelijkbaar zijn. Bovendien hebben deze indicatoren betrekking op de
arbeidsmarktuitkomsten voor jongeren, waar het uiteindelijk om te doen
is.
Agendapunt: Jaarlijkse groei-analyse 2015
Aard van de bespreking
Presentatie van de Commissie, gevolgd door een gedachtewisseling
Voorstel en toelichting
Op 28 november jl. heeft de Commissie haar jaarlijkse groei-analyse,
inclusief gezamenlijk werkgelegenheidsverslag en Alert Mechanism
Report, gepubliceerd. Over de inhoud van deze rapporten bent u op
28 november (nummer 2014Z22004) geïnformeerd. De AGS vormt het
startsein van het Europese Semester, waarbij de Commissie vooruitblikt
op de grootste uitdagingen van de Europese economie van het
aanstaande jaar. Als bijlage bij het AGS heeft de Commissie tevens het
jaarlijkse Joint Employment Report (JER) gepubliceerd, waarin de
belangrijkste beleidsprioriteiten op werkgelegenheidsgebied uit de AGS
worden bekrachtigd en verder uitgewerkt. Tevens bevat de JER het
scorebord met indicatoren op werkgelegenheids- en sociaal terrein. De
JER schetst de belangrijkste trends op arbeidsmarkt- en sociaal gebied.
Hierbij wordt ook ingegaan op de opvolging van aanbevelingen onder het
Europees Semester die betrekking hebben op de arbeidsmarkt. Het Alert
Mechanism Report is het begin van de jaarlijkse cyclus van de MacroEconomische Onevenwichtigheden Procedure (MEOP). Het AMR bestaat
uit een scorebord met indicatieve drempelwaarden. Op basis van een
economische lezing hiervan bepaalt de Commissie welke lidstaten worden
onderworpen aan een diepteonderzoek. De diepteonderzoeken moeten
uitwijzen of en in welke mate lidstaten te kampen hebben met macroeconomische onevenwichtigheden.
Nederlandse opstelling
De appreciatie van het kabinet van de groei-analyse 2015 is te vinden in
bovengenoemde brief.
Agendapunt: Diversen
Aard van de bespreking
Diverse informatiepunten
Voorstel en toelichting
De Raad zal de informatie van het Italiaanse voorzitterschap aanhoren
over de conferentie over de kansen die de sociale economie biedt, die op
17 en 18 november in Rome heeft plaatsgevonden. Voorts zal de Raad
worden geïnformeerd door het inkomende Letse voorzitterschap over hun
werkprogramma.
Nederlandse opstelling
Nederland zal de informatie aanhoren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 21 501-31, nr. 360

10