Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1048
Vragen van het lid Omtzigt (CDA) aan de Staatssecretaris van Financiën en
aan de Ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, van Economische Zaken, van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap, van Veiligheid en Justitie, van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport en van Infrastructuur en Milieu over de vertrekregeling voor ambtenaren
(ingezonden 5 januari 2017).
Antwoord van Staatssecretaris Wiebes (Financiën) mede namens de Ministers
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties, van Economische Zaken, van Onderwijs, Cultuur en
Wetenschap, van Veiligheid en Justitie, van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
en van Infrastructuur en Milieu (ontvangen 31 januari 2017)
Inleiding
De antwoorden op de vragen één tot en met vier zijn mede namens de
ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties, van Economische Zaken, van Onderwijs, Cultuur en
Wetenschap, van Veiligheid en Justitie, van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport en van Infrastructuur en Milieu.
De reden dat de beantwoording door mij mede namens de genoemde
ministers wordt gedaan, is er in gelegen dat de vragen en antwoorden
overwegend over de Belastingdienst gaan.
Tevens bied ik u het ADR-rapport1 aan inzake de bevindingen over de
projecten Investeringsagenda, die niet zijn behandeld door het Investment
Committee. Naar dit rapport wordt verwezen in het antwoord op vraag 13
van bovengenoemde Kamervragen.

1

ah-tk-20162017-1048
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2017

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

Vraag 1
Herinnert de Staatssecretaris van Financiën (hierna: u) zich dat u bij de
algemene financiële beschouwingen toegaf dat niet alleen de Belastingdienst
een vertrekregeling had, waar ambtenaren vlak voor hun pensioen – of zelfs
erna – konden vertrekken met een forse premie?2
Antwoord 1
De regelingen die ik heb genoemd vallen allemaal onder het reguliere
Van-Werk-Naar-Werk beleid (VWNW), neergelegd in het Algemeen Rijksambtenarenreglement (ARAR). Daarin wordt geen onderscheid gemaakt naar
leeftijd. Dit geldt ook voor de aanspraak op de voorzieningen, waaronder de
stimuleringspremie.
Vraag 2 en 3
Kunt u per ministerie precies aangeven aan welke regelingen u refereerde in
het voorgaande citaat en hoeveel ambtenaren gebruik gemaakt hebben van
elke van deze regelingen?
Kunt u voor elk van de regelingen aangeven hoeveel ambtenaren boven de
64 jaar een afkoopsom gehad hebben?
Antwoord 2 en 3
Binnen de sector Rijk geldt het VWNW-beleid zoals vastgelegd in het ARAR.
Er is binnen de ministeries geen sprake van andere vertrekregelingen, die
met de bonden of anderszins zijn afgesproken. Optioneel geeft artikel 49tt
achtste lid de mogelijkheid om een regeling te treffen voor uitruil van
stimuleringspremie in buitengewoon verlof als onderdeel van het VWNWbeleid.
De individuele afspraken met ambtenaren om gebruik te maken van de
stimuleringspremie, conform het VWNW-beleid, worden in de volksmond ook
wel regelingen genoemd. Dit zijn echter ander soort regelingen dan de
regelingen waar deze vraag op lijkt te doelen. Met individuele regelingen
wordt slechts uitvoering gegeven aan het bestaande VWNW-beleid. De
regeling Belastingdienst is de enige departementale collectieve regeling met
toepassing van het remplacantenartikel (artikel 49xx ARAR), waarbij geen
specifieke doel/functiegroepen zijn aangewezen. Het maximum van de
vertrekregeling van een individuele vertrekkende medewerker wordt in de
regeling wel volgens het ARAR bepaald. Voor de volledigheid merk ik op dat
in het kader van de Herziening Gerechtelijke kaart (VenJ) afspraken zijn
gemaakt om ongelijkheid tussen Rijksambtenaren en medewerkers met een
andere rechtspositie (in dezelfde reorganisatie) weg te nemen.
In onderstaande tabel worden per ministerie de aantallen medewerkers
aangegeven die gebruik hebben gemaakt van de stimuleringspremie. Hierbij
zijn twee varianten benoemd, te weten de variant waarbij de stimuleringspremie is uitbetaald en de variant waarbij de stimuleringspremie gebruikt is ter
financiering van een periode van buitengewoon verlof voordat het ontslag
ingaat. Per variant is aangegeven hoeveel medewerkers ervan gebruik

2

Handelingen 2016/2017, Tweede Kamer, 8, u zei: «De heer Omtzigt vraagt: zijn er andere
voorbeelden van regelingen bij het Rijk waarin ouderen op dezelfde manier behandeld
worden? Dat zouden regelingen zijn waarin het ARAR wordt toegepast zonder korting voor
ouderen bij het bereiken van de AOW-leeftijd. Dat geldt voor de meeste regelingen die op basis
van het ARAR in het Rijk worden toegepast, zoals, heel concreet, bij Rijkswaterstaat op dit
moment. Soortgelijke regelingen zijn er ook geweest bij SZW, BZK, EZ, OCW, V en J en VWS.
Soms zijn er verschillen tussen die regelingen die op dit punt niet materieel zijn, maar die wel
belangrijk zijn om even te melden. Bij de Belastingdienst is er een generieke regeling. Dat
betekent dat deze in bereik niet beperkt was. Ik heb al gezegd dat dit niet zo had gemoeten.
Echter, de leeftijdscomponent die hier speelt, is precies dezelfde als in andere regelingen: het
zijn allemaal ouderen geweest die soortgelijke bedragen hebben meegekregen. Een tweede
verschil dat soms bestaat, is dat de regeling niet in cash afrekent, maar in buitengewoon verlof.
Iemand kan er dan voor kiezen om nog een tijd betaald te krijgen, terwijl hij niet werkt, ook als
dat de AOW-leeftijd voorbijgaat, maar materieel gezien komt dat op precies hetzelfde neer. Ook
daarbij gaat het om precies dezelfde bedragen voor ouderen. En ook in die gevallen bestaat
dezelfde RVU-heffing. Dat risico is er steeds. In veel gevallen wordt de RVU-heffing dan ook
niet voorkomen.»

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2

hebben gemaakt in de jaren 2014, 2015 en 2016, en hoeveel van hen 64 jaar
en ouder was in het betreffende jaar3.
De stimuleringspremie is Rijksbreed in de periode 2014–2016 in totaal 2.561
keer uitbetaald4 5. Daarvan was 49% 64 jaar of ouder. Er is in die periode
1.319 keer gebruik gemaakt van de omzetting van de stimuleringspremie in
buitengewoon verlof. Daarvan was 29% 64 jaar en ouder.
De omvang van het aantal medewerkers met een uitbetaalde stimuleringspremie of een in buitengewoon verlof omgezette stimuleringspremie moet in het
perspectief van de omvang van de ministeries en de reorganisaties binnen
ministeries geplaatst worden, zoals bijvoorbeeld de organisatieverandering
bij IenM/RWS. Bij VenJ/DJI moet de toepassing gezien worden in de context
van het Masterplan 2013–2018 waarbij verwacht werd dat 2.600 medewerkers
mobiel zouden moeten worden en het aantal medewerkers met 2.000 moest
afnemen.

Er zijn situaties geweest waarbij het – ongeacht de leeftijd van de ambtenaar
– mogelijk was om de stimuleringspremie om te zetten in een combinatie van
buitengewoon verlof en een premie in geld. Deze situaties tellen dus dubbel
in de tabel. Overigens geldt dat bij de uitruil van stimuleringspremie voor
buitengewoon verlof dit verlof stopt bij het bereiken van de AOW-gerechtigde
leeftijd. Een eventueel nog resterend deel aan stimuleringspremie wordt in
die gevallen uitbetaald.

3

In de kolom stimuleringspremie is het jaar dat de stimuleringspremie is uitbetaald gehanteerd
om te bepalen hoe vaak zich dat heeft voorgedaan.
Voor de kolom buitengewoon verlof is het jaar dat het buitengewoon verlof is gestart gehanteerd om te bepalen hoe vaak zich dat heeft voorgedaan.
4
Het aantal medewerkers van Financiën voor het jaar 2016 (1.788) over de uitbetaalde stimuleringspremie is opgebouwd uit de componenten Belastingdienst IA (1.780), Belastingdienst
andere reorganisatie (7) en het kerndepartement (1).
5
Bij VenJ hebben in 2014 van de 118 medewerkers er 13 een stimuleringspremie op grond van
de sociale maatregelen Herziening Gerechtelijke Kaart ontvangen. In 2015 waren dat er van de
199 er 2 medewerkers en in 2016 waren dat er geen. Er waren in die jaren geen medewerkers
64 jaar of ouder.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

3

De systemen, waaruit deze cijfers tot stand zijn gekomen zijn niet ingericht
om de aantallen stimuleringspremie en omzetting verlof op deze wijze
sluitend op te leveren. De cijfers komen uit verschillende bronnen die niet
volledig lijken aan te sluiten.
Vraag 4
Kunnen de ministers aan wie deze vragen tevens worden gesteld voor elk
van deze regelingen aangeven of er een RVU-heffing (regeling vervroegd
uittreden) betaald is, en zo ja, hoe hoog die was?6
Antwoord 4
De ministers geven aan dat er nog geen sprake is geweest van RVU-heffingen
binnen de sector Rijk voor ontslagregelingen (aanspraak stimuleringspremie)
onder het VWNW-beleid. De inspecteur heeft bij aanvang (in 2012) beoordeeld dat het VWNW-beleid niet aangemerkt wordt als RVU-regeling. Die
beoordeling ging uit van de intentie/bedoeling van de regeling. Zolang de
regeling openstaat voor alle medewerkers en de werkgever niet kan sturen op
uitstroom van ouderen, dan is er geen sprake van RVU en dus ook niet van
de bijbehorende eindheffing. Op basis van deze beoordeling is tot op heden
geen RVU-heffing afgedragen in het kader van VWNW-beleid binnen de
sector Rijk. Voor VenJ geldt dat er geen aanwijzingen zijn dat er RVUheffingen zijn afgedragen. Zekerheid hieromtrent vergt diepgaand onderzoek.
De inspecteur heeft begin 2016 desgevraagd aan BZK aangegeven niet langer
naar de intentie, maar naar de uitwerking van een regeling te kijken om te
bepalen of er sprake is van een RVU-regeling. Om die reden heeft de
inspecteur eind januari 2016 aangegeven dat, gezien de uitwerking van de
Belastingdienstregeling, deze regeling hoogstwaarschijnlijk als een RVU in de
zin van artikel 32ba, Wet LB, zal moeten worden aangemerkt.
De sector Rijk houdt met dit gewijzigde standpunt ook rekening bij het maken
van nieuwe afspraken met de vakcentrales over het VWNW-beleid en houdt
de juridische procedure hieromtrent in de gaten. Er loopt momenteel een
cassatieprocedure bij de Hoge Raad over een vrijwillige vertrekregeling van
een andere werkgever. De uitkomst in die zaak zal betrokken worden op de
vertrekregeling van de Belastingdienst. De zienswijze omtrent de RVU-heffing
staat derhalve nog niet vast.
Vraag 5 en 7
Herinnert u zich dat u aan de Kamer heeft toegezegd: «De Belastingdienst is
inmiddels met de inspecteur in gesprek gegaan over de uitwerking en de
betaling van de RVU. Zo is vastgelegd met betrekking tot welke soort
vertrekkers en op welke momenten de heffing verschuldigd is en betaald zal
worden. De uitvoering hiervan wordt vastgelegd door de Belastingdienst en
zal worden bevestigd door de inspecteur. Zodra dit besluit van de inspecteur
beschikbaar is, zal ik deze samen met de ter goedkeuring voorgelegde
uitwerking van de RVU naar uw Kamer sturen – zoals verzocht door de heer
Omtzigt – en zo inzicht verschaffen in de hoogte van de verschuldigde
RVU.»?7
Kunt u de stukken, die in het citaat in vraag vijf zijn toegezegd, aan de Kamer
doen toekomen? Indien deze stukken niet klaar zijn, hoe kan de Belastingdienst dan al meer dan € 48 miljoen betaald hebben zonder dat een besluit
van de inspecteur beschikbaar is?
Antwoord 5 en 7
Betaling van de verschuldigde heffing geschiedt op eigen afdracht in het
kader van de loonheffing. Dit is een andere systematiek dan bijvoorbeeld de
inkomstenbelasting, waarbij de inspecteur met het opleggen van een aanslag
(beschikking) vaststelt wat de hoogte is van de verschuldigde belasting. Bij de
RVU-heffing gaat het – net als bij de reguliere loonheffing die een werkgever
inhoudt en afdraagt – om een afdracht op aangifte, waarbij de inspecteur
vooraf of achteraf geen beschikking hoeft te geven. Om te zorgen dat er geen
misverstand bestaat over de juiste toepassing van de RVU-heffing met

6

Vraag 4 wordt gesteld aan de vakministers van de betrokken departementen zodat geen beroep
gedaan kan worden op artikel 67 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
7
Kamerstuk 31 066, nr. 301

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

4

betrekking tot de vertrekregeling is er enkele maanden geleden contact
geweest met de inspecteur en is de uitwerking vastgelegd in een document.
Deze uitwerking is vervolgens expliciet bevestigd door de Inspecteur. Beide
documenten heb ik verstrekt bij mijn brief van 28 oktober 20168.
Vraag 6
Klopt het dat de Belastingdienst tot november 2016 al € 48 miljoen RVUheffing betaald heeft? Kunt u precies aangeven hoeveel RVU-heffing de
Belastingdienst tot nu toe per maand betaald heeft?
Antwoord 6
In 2016 is door de Belastingdienst reeds € 48 miljoen RVU-heffing betaald
over de in 2016 uitbetaalde stimuleringspremies.
Detailoverzicht van de betaalde RVU heffing, gespecificeerd naar
maand.
Bedragen in Euro «000.

In 2016 is de Belastingdienst tevens gestart met een inventarisatie van
uitstroomregelingen op individueel niveau in de periode 2011–2015, waarbij
mogelijk alsnog RVU-heffing betaald dient te worden. Deze inventarisatie
wordt naar verwachting eind februari 2017 afgerond.
Voor de geïdentificeerde regelingen neemt de Belastingdienst als werkgever
een standpunt in ten aanzien van het van toepassing zijn van de RVU-heffing,
die wordt voorgelegd aan de inspecteur. Vooruitlopend op de uitkomst
hiervan heeft de Belastingdienst in december 2016 reeds ca. € 5,2 mln.
betaald over de periode 2011–2015.
Vraag 8, 9, 10 en 11
Herinnert u zich de volgende vraag bij het Belastingplan 2017: «Laat ik een
heel heldere vraag stellen: mag de Kamer binnen een week alle memo’s en
mails zien waarin de afkorting «RVU» staat en die in december 2015 en
januari 2016 op het ministerie en bij de Belastingdienst zijn rondgegaan? Wij
krijgen namelijk de indruk dat wel heel veel mensen op de hoogte waren van
de RVU-heffing.»?9
Herinnert u zich dat u antwoordde: «Het verzoek is helemaal helder. De
Kamer vraagt, gesteund door de Grondwet, informatie op. Het is mij
volkomen helder welke informatie dat is en waartoe die dient, maar het
kabinet bepaalt op welke manier het met dat artikel omgaat. Ik heb het
verzoek van de heer Omtzigt bijzonder goed begrepen. »?10 En herinnert u
zich dat ik u erop wees dat artikel 68 van de Grondwet juist bepaalt dat de
Kamer recht heeft op documenten als zij daarom vraagt?11
Herinnert u zich dat u aangegeven heeft dat al deze mails zijn veiliggesteld?
Kunt u de mails dan nu aan de Kamer doen toekomen, aangezien er meer
dan genoeg tijd geweest is om dit uit te zoeken? Wilt u zich hierbij niet
verschuilen achter onderzoeken en bent u zich ervan bewust dat u een
weigering slechts kunt motiveren met de enige uitzonderingsgrond in artikel
68 van de Grondwet, namelijk het belang van de staat?
Antwoord 8, 9, 10 en 11
De vraag naar interne waarschuwingen rond het proces van de totstandkoming van de vertrekregeling vind ik relevant. Niet omdat de interne communicatie in een dienst een onderwerp zou moeten zijn van politiek en publiek
debat, maar omdat informatie over interne waarschuwingen zou kunnen

8

Kamerstukken II, Vergaderjaar 2016/17, 31 066, nr 315
Handelingen 2016/2017, Tweede Kamer, 22
Handelingen 2016/2017, Tweede Kamer, 23
11
Kamerstuk 28 362, nr. 2; «er bestaat overeenstemming dat, indien de Kamer oordeelt onvoldoende te zijn ingelicht zolang zij de door haar gevraagde stukken niet zelf kent, deze stukken
behoren te worden overgelegd»
9

10

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

5

bijdragen aan een scherper zicht op de besluitvormingscultuur bij de dienst.
Ik vind het dan ook belangrijk om u te informeren over de strekking van de
gevraagde emails.
De kabinetslijn in het kader van artikel 68 Grondwet omtrent het verstrekken
van inlichtingen staat beschreven in de Kamerbrief van 25 april 2016 van de
Minister van BZK (Kamerstukken II 2015/16, 28 362, nr. 8). In deze kabinetslijn
is aangegeven wat de motivatie is waarom interne documenten met
persoonlijke beleidsopvattingen van ambtenaren niet in het openbaar aan uw
Kamer kunnen worden gezonden. Op grond van deze kabinetslijn verstrek ik
de emails niet. In het bijzonder wijs ik daarbij op de onwenselijkheid als
communicatie tussen ambtenaren onderdeel van het publieke debat wordt.
De emails hebben betrekking op de fase van beleidsvoorbereiding.
In dit deel van het beleidsproces is het essentieel om in een beschermde en
veilige werkomgeving opvattingen te kunnen delen om tot goede besluitvorming te kunnen komen.
Door het wegvallen van deze bescherming bij ambtenaren zal risicomijdend
gedrag ontstaan en daarmee de scherpte van advisering afnemen. Hiermee
zou ook de kwaliteit van advisering en besluitvorming afnemen.
In het debat over het Belastingplan 2017 heb ik naar aanleiding van een
eerder verzoek van het lid Omtzigt naar de emails aangegeven dat ik de
Commissie onderzoek Belastingdienst heb gevraagd informele stukken met
waarschuwingen te betrekken bij het onderzoek, zodat een integraal en helder
beeld ontstaat hoe binnen de Belastingdienst met interne waarschuwingen is
omgegaan (zie bijlage 2 bij de kabinetsreactie op het rapport «onderzoek naar
de besluitvormingsprocedures binnen de belastingdienst»). Deze stukken,
waaronder een aantal emails, zijn verstrekt aan de Commissie en zijn bij het
onderzoek betrokken. De Commissie heeft de emails gewogen binnen de
bredere context van het onderzoek om hieruit lessen te kunnen trekken.
Uit die emails wordt duidelijk dat binnen de Belastingdienst diverse medewerkers, waaronder ook leden van de Raad van Bestuur, op de hoogte waren
van het risico op een RVU-heffing. Ook wordt in deze emails gesteld dat ik
zou zijn geïnformeerd over de mogelijke fiscale gevolgen. Deze emails lijken
te wijzen op een gesprek in november 2015, dat ook aan de orde komt in het
vandaag verschenen rapport van de Commissie in de passage over het
«memo-onder-de-arm». In mijn gesprek met de Commissie heb ik aangegeven dat ik mij herinner dat dit gesprek niet op basis van een memo heeft
plaatsgevonden. Een gesprek over een RVU-heffing herinner ik mij niet.
De commissie heeft vanzelfsprekend ook anderen gesproken en de inbreng
van alle betrokkenen daarbij gewogen.
De Commissie merkt over dit memo op dat het niet gedateerd is, noch de
herkomst is aangegeven, en dat een van de leden van de dienstleiding het bij
zich had tijdens een gesprek, en het ook weer mee terug heeft genomen. De
Commissie concludeert dat het «onduidelijk is of en hoe deze informele
stukken zijn betrokken in het besluitvormingsproces» en dat zij «niet heeft
kunnen achterhalen welke rol dit memo in de afstemming met de Staatssecretaris heeft gespeeld en of de strekking ervan is besproken en op haar
consequenties is geanalyseerd.» Juist deze informele werkwijze raakt de kern
van de problematiek rond de vertrekregeling.
Het memo heeft geen rol gespeeld in de besluitvorming. Desondanks stuur ik
het ter informatie hierbij toe. Bij lezing van dit memo valt overigens op dat de
daarin besproken «voorziening» sterk afwijkt van de regeling zoals die eind
2015 tot stand is gekomen.
Vraag 12
Herinnert u zich dat de vragensteller in het algemeen overleg over de
Belastingdienst van 15 december jl. gevraagd heeft om de onderliggende
contracten, die de broedkamer (later omgedoopt tot Data en Analytics) is
aangegaan in de afgelopen vijf jaar, aan de Kamer te doen toekomen en dat
dit een vraag was met een beroep op artikel 68 van de Grondwet (enige
weigeringsgrond: belang van de staat)? Kunt u deze contracten nu aan de
Kamer doen toekomen?
Antwoord 12
Ik zal de contracten van de Broedkamer vertrouwelijk ter inzage geven aan de
Tweede Kamer. Het is onwenselijk om de informatie openbaar te maken. In
de contracten staat informatie die de onderhandelingspositie van de staat

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

6

kunnen schaden (met name voor wat betreft de financiële kant van de
contracten). Daarnaast staat er informatie in die als bedrijfsvertrouwelijk is
aan te merken, evenals persoonsinformatie/tot personen herleidbare
informatie. Door de contracten vertrouwelijk ter inzage te leggen wordt
voorkomen dat deze informatie publiek wordt, maar kan de Kamer wel kennis
nemen van de inhoud van de contracten.
Vraag 13
Kunt u aangeven bij welke vijf projecten er € 38 miljoen ongeautoriseerd is
uitgegeven? Kunt u van elke van deze ongeautoriseerde uitgaven een nadere
duiding geven?12
Antwoord 13
In mijn brief van 28 oktober 201613 heb ik aangegeven dat voor vijf budgetaanvragen van de Investeringsagenda (IA) voor ca. € 34 mln. aan verplichtingen waren aangegaan, zonder dat deze aanvragen voorafgaand aan het
aangaan van de verplichtingen waren behandeld door het Investment
Committee (IC). Dit bedrag is in de aanbiedingsbrief bij de 18e Halfjaarsrapportage van 4 november 201614 bijgesteld naar € 38 mln. In onderstaande
tabel is een uitsplitsing opgenomen van betreffende budgetaanvragen en de
gerealiseerde uitgaven per 31 december 2016.

Tabel 3: Onderverdeling (€ x mln.)
Budgetaanvraag

Uitgaven 2016

11,8
2,0
9,3
9,1
9,6
41,8

9,6
3,7
0,0
1,5
9,5
24,3

Data & Analytics (D&A)
Implementatie Ondersteuning (IO)
IV-accent
Modernisering IV-landschap
Programmamanagement (PMO)
Totaal

De aangegane verplichtingen voor deze budgetaanvragen zijn nader
geanalyseerd. Bij nadere toetsing blijkt dat niet in alle gevallen sprake was
van een verplichting in juridische zin. Het uiteindelijke bedrag aan verplichtingen, dat ook daadwerkelijk is uitgegeven in 2016, kon daardoor naar beneden
worden bijgesteld naar ca. € 24 mln. Er staan ultimo 2016 geen verplichtingen meer open. Ten behoeve van een nadere duiding heb ik de budgetaanvragen als bijlage bijgevoegd.
De Belastingdienst was aanvankelijk voornemens voor de vijf budgetaanvragen een beroep te doen op middelen uit de aanvullende post voor de IA,
maar dat is niet conform de afgesproken procedure gebeurd. Het genoemde
bedrag van € 24,3 mln. is daarom door de Belastingdienst ingepast in de
eigen begroting. Ik heb de ADR gevraagd om een uitspraak te doen over het
gevoerde financieel beheer ten aanzien van de rechtmatigheid van de
verplichtingen inzake bovengenoemde projecten. De rapportage hierover zal
op 27 januari 2017 eveneens aan u worden aangeboden.
Om deze gang van zaken in de toekomst te voorkomen is de wijze van
besluitvorming binnen de Belastingdienst rond de financiering van
IA-projecten verbeterd. Het Projectenbureau IA is opgericht, dat onder meer
zorg draagt voor standaardisatie van procedures (onder meer gebruik
business cases). Daarnaast wordt er gewerkt aan de hand van de invulling
van verandergebied IV van de Investeringsagenda, waarin de strategische
keuzes met betrekking tot de prioritering van projecten en de inzet van
mensen en middelen worden herijkt.
Zoals ik in eerdere debatten heb aangegeven dragen de voornoemde
uitgaven binnen deze budgetaanvragen alle bij aan de doelen van de IA. Deze
uitgaven zijn gedaan voor projecten die randvoorwaardelijk zijn om de doelen
van de Investeringsagenda te gaan verwezenlijken. De rechtmatigheid van de
verplichtingen en uitgaven in 2016, die onder de Investeringsagenda vallen,
worden onderzocht door de Algemene Rekenkamer. Zij zal hierover rapporte-

12

Kamerstuk 31 066, nr. 318
Kamerstukken II, Vergaderjaar 2016/17, 31 066, nr 315
14
Kamerstukken II, Vergaderjaar 2016/17, 31 066, nr 318
13

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

7

ren in het Verantwoordingsonderzoek 2016, dat in mei 2017 aan het parlement zal worden aangeboden.15
Vraag 14
Kunt u deze vragen een voor een, zorgvuldig en volledig beantwoorden en de
gevraagde stukken allemaal doen toekomen aan de Kamer en wel uiterlijk op
27 januari 2017, zodat het mogelijk is de antwoorden en stukken goed te
bestuderen voor het algemeen overleg over de reorganisatie van de
Belastingdienst, dat nu gepland is op 2 februari 2017?
Antwoord 14
Ja.

15

Kamerstukken II, Vergaderjaar 2016/17, 31 066, nr 311

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

8