Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2014–2015

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2872
Vragen van het lid Van Nispen (SP) aan de Ministers van Veiligheid en Justitie
en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de weinig coulante houding
van Zorginstituut Nederland bij vermissingszaken (ingezonden 17 juni 2015).
Antwoord van Minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport) mede
namens de Minister van Veiligheid en Justitie (ontvangen 13 juli 2015)
Vraag 1 en 2
Wat is uw reactie op het bericht dat Zorginstituut Nederland geen coulance
betracht bij de vermissing van de dochter van de familie Moons?1 Acht u
deze handelwijze wenselijk? Kunt u uw antwoord toelichten?
Heeft u tevens overleg gevoerd met Zorginstituut Nederland over de
problematiek met betrekking tot vermissingen? Wat was de uitkomst van dit
gesprek? Indien u dit gesprek niet heeft gevoerd, gaat u dit alsnog doen en
wat zal uw insteek zijn van dit overleg?
Antwoord 1 en 2
Allereerst wil ik mijn medeleven uitspreken voor de moeilijke tijd die de
familie Moons doormaakt. Ik betreur het dat Zorginstituut Nederland de brief
van de vader van Danaë niet op de juiste wijze heeft afgehandeld. Het
Zorginstituut heeft zich in deze emotionele zaak te formeel opgesteld. Dit
erkent het Zorginstituut zelf ook. Een bestuurder van het Zorginstituut heeft
daarom persoonlijk contact gehad met de familie Moons om excuses aan te
bieden. Ook heeft het Zorginstituut een brief gestuurd met daarin excuses en
de bevestiging dat de zaak is stilgelegd. Om herhaling te voorkomen zal het
Zorginstituut in de toekomst meer maatwerk leveren waar maatwerk vereist
is.
Vraag 3
Kunt u uiteenzetten welke bewijsstukken achterblijvers moeten overleggen
aan instellingen alvorens coulance kan worden betracht? Op welke manier
worden achterblijvers hierover geïnformeerd? Zal elke instelling hier speciale
aandacht aan wijden op bijvoorbeeld de eigen website?

1

ah-tk-20142015-2872
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2015

Telegraaf,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Er bestaat geen verplichting voor achterblijvers van vermiste personen om
bepaalde bewijsstukken over te leggen. Het zal wel noodzakelijk zijn om
aannemelijk te maken dat de persoon in kwestie inderdaad vermist is. Op
welke wijze dat het beste gedaan kan worden, is afhankelijk van de concrete
omstandigheden van het geval. Het is aan de instantie in kwestie en aan de
achterblijvers om daarover afspraken te maken. Evenzo is het aan de
instanties om te bepalen op welke wijze zij speciale aandacht willen geven
aan de situatie van achterblijvers van vermiste personen. Zo heeft het
Verbond van verzekeraars bijvoorbeeld besloten tot het opstellen van een
modelprotocol dat voor de verzekeraars als leidraad kan dienen.
Momenteel is overleg gaande tussen Slachtofferhulp Nederland en verzekeraars, banken en pensioenfondsen om nadere afspraken te maken met
betrekking tot de door de instanties te betrachten coulance bij vermissing.
Ook het Zorginstituut wordt hierbij betrokken.
Verder is, zoals in antwoord op eerdere Kamervragen van de leden Arib en
Recourt (PvdA) (TK, 2014–2015, Aanhangsel van de Handelingen, nr. 2461)
werd aangegeven, recent een landelijk register van vermiste personen tot
stand gekomen en wordt onderzocht of dit register een rol kan spelen in de
verhouding tussen instanties en achterblijvers.
Vraag 4 en 5
In hoeverre past de werkwijze van Zorginstituut Nederland bij de nieuwe
zaaksbehandeling door de bestuursrechter, waarbij zoveel mogelijk wordt
geprobeerd om partijen nader tot elkaar te laten komen? Deelt u de mening
dat het de taak is van overheidsinstanties, zoals bijvoorbeeld Zorginstituut
Nederland, om in ieder geval in overleg te gaan met belanghebbenden, zoals
bijvoorbeeld achterblijvers in vermissingszaken, over het probleem en de
mogelijke oplossing(en) hiervoor? Zo nee, waarom niet?
Bent u bereid Zorginstituut Nederland hierop aan te spreken en er voor te
zorgen dat achterblijvers na vermissing niet op deze kille en zakelijke manier
worden aangesproken en dat er begrip ontstaat voor de onmogelijkheid en
onwenselijkheid om zorgpremie te blijven betalen voor de vermiste persoon?
Hoe gaat u er voor zorgen dat dit wordt opgelost?
Antwoord 4 en 5
Uiteraard ben ik, met de Minister van Veiligheid en Justitie, van mening dat
overheidsinstanties in uitzonderlijke situaties zoals bijvoorbeeld bij vermissing, eveneens coulance behoren te betrachten om in goed overleg met de
achterblijvers tot een passende oplossing voor de ontstane situatie te kunnen
komen.
Zorginstituut Nederland heeft in eerste instantie helaas niet gehandeld
conform deze werkwijze. Het Zorginstituut heeft aangegeven interne
beheersmaatregelen te hebben genomen die er toe leiden dat bij dit soort
emotionele situaties meer maatwerk wordt geleverd.
Vraag 6
Wat vindt u van het idee om via bijvoorbeeld Slachtofferhulp Nederland of
gemeentes een speciale begeleider aan te stellen bij vermissingszaken, die de
achterblijvers ontlast door zich over alle praktische zaken te ontfermen? Bent
u bereid om dit idee uit te werken en in de praktijk te brengen? Kunt u uw
antwoord toelichten?2
Antwoord 6
Achterblijvers kunnen na vermissing sinds januari 2014 contact opnemen met
Slachtofferhulp Nederland. De organisatie ondersteunt daarbij achterblijvers
in psychologische, praktische en juridische zin, onder andere bij het indienen
van een verzoek tot benoeming van een bewindvoerder. De organisatie
vervult zoals gezien ook de rol van belangenbehartiger van achterblijvers in
gesprekken met onder andere banken en verzekeraars en het Landelijk
Bureau Vermiste Personen van de politie. Slachtofferhulp Nederland is
daarmee het centrale aanspreekpunt voor personen die met een vermissing
te maken krijgen.
2

Trouw, pagina 7, 15 juni 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

2

Vraag 7
Deelt u de mening dat banken en verzekeraars overeenkomsten tijdelijk
moeten kunnen bevriezen, met de mogelijkheid verder te betalen als een
vermiste toch weer opduikt?
Antwoord 7
Er is reeds een model-protocol tot stand gebracht door het Verbond van
Verzekeraars voor de omgang met vermissing, dat bij circulaire van 13 juni
2014 (LV-2014-11) aan de verzekeraars is toegezonden. Onder leiding van
Slachtofferhulp Nederland vinden nadere gesprekken plaats met verzekeraars
en de banken over een verdere vormgeving van coulance ten aanzien van
achterblijvers van vermiste personen. Inmiddels heeft ook de pensioenfederatie zich bij dit overleg aangesloten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

3