Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

31 016

Ziekenhuiszorg

Nr. 349

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 9 mei 2022
Met deze brief informeer ik u, mede naar aanleiding van de nieuwe
voortgangsbrief van de kwartiermaker transgenderzorg (die u als bijlage1
bij deze brief aantreft), over de recente ontwikkelingen op het gebied van
de zorg voor transgender personen. Voor ik daartoe over ga, wil ik echter
graag eerst het volgende opmerken.
De transgenderzorg is een relevant dossier waar ik mij sinds mijn
aantreden met veel belangstelling en ook met de nodige zorg in heb
verdiept. De lange wachttijden voor toegang tot deze zorg en het effect
hiervan op transgender personen en hun naasten baren ook mij zorgen.
Het is een ingewikkeld vraagstuk waar, vanwege verschillende factoren
zoals de sterke stijging van de zorgvraag en de samenhang met de
wachttijden in de ggz, helaas geen snelle oplossing voor voorhanden is.
Mijn voorgangers hebben de afgelopen jaren – terecht – prioriteit aan dit
onderwerp gegeven. Langs meerdere sporen is gewerkt om de capaciteit
van de transgenderzorg uit te breiden en deze zorg meer toekomstbestendig te maken; in de laatste voortgangsbrief transgenderzorg van
24 november jl. (Kamerstuk 31 016, nr. 346) is dit meersporenbeleid
duidelijk uiteengezet. Dit sluit aan bij het Coalitieakkoord en Regenboogstembusakkoord. Ik ben van plan om de komende tijd langs de ingezette
koers voort te gaan, en uiteraard zal ik blijven kijken welke extra stappen
kunnen worden gezet om de problematiek in de transgenderzorg aan te
pakken.
In deze brief zal ik achtereenvolgens aandacht besteden aan:
1. De rol van de huisarts
2. De ontwikkelingen in het zorgaanbod en de wachttijden
3. De opdracht van de kwartiermaker transgenderzorg
4. Vergoedingen voor transgenderzorg
5. Subsidieregeling borstprothesen transvrouwen
1

kst-31016-349
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2022

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 31 016, nr. 349

1

1. De rol van de huisarts
In de Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg Somatisch staat dat het, om de
wachttijd te beperken en de zorg dichterbij de transgender persoon te
brengen, wenselijk is om de huisarts een rol te geven bij de hormoontherapie, onder meer bij het uitvoeren van reguliere controles in de
nazorgfase. Daarbij wordt aangegeven dat een voorwaarde is dat de
huisarts daarvoor specifieke nascholing heeft gehad, en dat de huisarts
voor deze follow-up op de hormoonbehandeling overleg met een
endocrinoloog zou moeten hebben.2
In de praktijk nemen huisartsen deze rol nog niet vaak op zich. Vorig jaar
heeft uw Kamer in dit kader de gewijzigde motie van het lid Ellemeet c.s.
aangenomen, waarin de regering wordt verzocht om samen met de
kwartiermaker en de huisartsen te onderzoeken hoe huisartsen een
belangrijkere rol kunnen krijgen bij het geven van hormoontherapie en bij
de nazorg voor transgenderpersonen na een behandeling bij een
specialist.3
Mede naar aanleiding hiervan is de kwartiermaker transgenderzorg in
gesprek getreden met verschillende partijen met de vraag hoe deze
ontwikkeling gestimuleerd en gefaciliteerd zou kunnen worden. Bij de
vorige voortgangsbrief transgenderzorg (Kamerstuk 31 016, nr. 346) heeft
uw Kamer een notitie van de kwartiermaker op dit punt ontvangen, met
een aantal voorstellen richting de stuurgroep transgenderzorg en de
Minister van VWS. Mijn ambtsvoorganger heeft toegezegd met partijen in
de stuurgroep de mogelijkheden te verkennen en hier in de volgende
voortgangsbrief transgenderzorg op terug te komen. Deze gesprekken
hebben de afgelopen periode plaatsgevonden. In dit kader merk ik graag
het volgende op.4
Als een deel van de huisartsen (in lijn met de kwaliteitsstandaard)
transgenderzorg zou gaan leveren, zou dit eraan bij kunnen dragen dat
deze zorg laagdrempeliger, toegankelijker, meer persoonsgebonden en
meer op maat geleverd zou kunnen worden. De kwartiermaker heeft van
verschillende huisartsen, die dit aanbod zouden willen leveren, de vraag
gekregen om hen hierin te ondersteunen en ook diverse andere zorgaanbieders hebben aangegeven dat hier behoefte aan is. Ik wil de huisartsen
die hier interesse in hebben daar dan ook graag bij ondersteunen. Daarom
heb ik inmiddels een extra opdracht aan de kwartiermaker transgenderzorg verstrekt voor het organiseren van enkele webinars,5 voor het
nascholen van huisartsen op het gebied van de transgenderzorg. De
kwartiermaker hoopt hiermee tenminste honderd huisartsen te bereiken.
De webinars zullen plaatsvinden in 2022 en 2023, en zullen zich richten op
de werkzaamheden die huisartsen volgens de Kwaliteitsstandaard
Transgenderzorg Somatisch uit kunnen voeren op het gebied van de
transgenderzorg. Het doel van de nascholingen is het aantal huisartsen
dat transgenderzorg biedt te vergroten. Het gaat daarbij met name om
ondersteuning bij de hulpvraag en navigeren door het zorglandschap,
ondersteuning en begeleiding tijdens het wachten op zorg, nazorg en
follow-upzorg bij een hormoonbehandeling. De kwartiermaker zal daarbij

2

Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg – Somatisch.pdf (richtlijnendatabase.nl).
Kamerstuk 31 765, nr. 601.
4
Deze toezegging uit de Kamerbrief van 24 november 2021 (Kamerstuk 31 016, nr. 346) wordt
hiermee afgedaan.
5
In de gesprekken is geconcludeerd dat het opzetten van webinars de voorkeur had boven een
e-learning, met name omdat webinars eenvoudiger en met minder kosten kunnen worden
gerealiseerd maar hier wel hetzelfde resultaat van wordt verwacht.
3

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 31 016, nr. 349

2

samenwerken met onder meer huisartsen, endocrinologen, Movisie,
Transvisie en de Rainbow Academy. Ook zullen inhoudelijke expertgroepen van de Landelijke Huisartsen Vereniging (en eventueel ook het
Nederlands Huisartsen Genootschap) meedenken vanuit hun kennis over
het organiseren en faciliteren van nascholingen.
Overigens past de oproep om te onderzoeken hoe huisartsen een
belangrijkere rol in de transgenderzorg kunnen krijgen in een tendens van
de toenemende druk op de huisartsenzorg en de basiszorg in den brede.
Gezien de demografische ontwikkelingen en de ingezette beweging naar
de juiste zorg op de juiste plek verwacht ik dat deze druk de komende
jaren alleen maar toe zal nemen. Enerzijds betekent dit dat ook in de
basiszorg keuzes gemaakt moeten worden. Anderzijds is het belangrijk
om de basiszorg te versterken. Een krachtig georganiseerde basiszorg is
noodzakelijk om de zorg in de toekomst toegankelijk en organiseerbaar te
houden. Daarom ga ik ook aan de slag met het uitwerken van de in het
coalitieakkoord opgenomen maatregel om de organisatiegraad van de
basiszorg te versterken.
Hierbij doe ik de gewijzigde motie van het lid Ellemeet c.s. (Kamerstuk
31 765, nr. 593) af.
2. De ontwikkelingen in het zorgaanbod en de wachttijden
In zijn nieuwe voortgangsbrief heeft de kwartiermaker aangegeven hoe
het zorgaanbod en de wachttijden zich de afgelopen periode hebben
ontwikkeld.
Endocrinologische zorg
De kwartiermaker geeft aan dat de wachttijd voor endocrinologische zorg
bij de UMC’s is opgelopen tot 8 weken, maar dat deze bij de reguliere
ziekenhuizen nog binnen de Treeknorm van zes weken valt. Het aantal
wachtenden voor deze zorg is laag, naar verwachting gaat het bij de 4
UMC’s die deze zorg bieden samen om 45 wachtenden (waar dubbelingen
in kunnen zitten) en gaat het ook bij de andere ziekenhuizen om een
relatief klein aantal wachtenden. Aangezien het de verwachting is dat de
capaciteit van endocrinologische zorg zal toenemen van 2.516 behandelplaatsen in 2021 naar 3.855 plaatsen in 2022 (+53%), zijn de vooruitzichten
voor de wachttijden voor deze zorg positief.
Chirurgische zorg
De wachttijd voor chirurgische zorg is sterk afhankelijk van het type
behandeling en de aanbieder. In het UMCG en Amsterdam UMC ligt de
wachttijd voor bijna alle chirurgische behandelingen boven de Treeknorm
van 6 weken, maar bij het Radboudumc en de zelfstandige klinieken
Gender Clinic, MC Bloemendaal en MK Velzen is de wachttijd voor de
chirurgische behandelingen die daar worden uitgevoerd maximaal 6
weken. Zoals mijn ambtsvoorganger eind november heeft benadrukt
(Kamerstuk 31 016, nr. 346) zullen partijen, met steun van de kwartiermaker, dan ook moeten blijven inzetten op uitbreiding van dit zorgaanbod
en ook zullen zij meer moeten samenwerken in netwerken. Maar ook
zullen de zorgaanbieders met lange wachttijden zich meer moeten
inspannen om mensen die wachten op een operatie waar mogelijk door te
verwijzen naar zorgaanbieders met kortere wachttijden. Dit kan voor
mensen die wachten op een operatie een groot verschil maken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 31 016, nr. 349

3

Psychologische zorg
In juli 2021 waren er 2.536 mensen (jongeren en volwassenen) in
behandeling voor psychologische zorg, op het laatste peilmoment (januari
2022) waren dat er 3.061. Dat is een toename in de capaciteit van deze
zorg van 17% in 6 maanden. Dit is onder meer het gevolg van de komst
van nieuwe aanbieders van psychologische transgenderzorg, en een
sterke toename van de capaciteit bij een aantal bestaande zorgaanbieders.
Tegelijkertijd is echter het aantal aanmeldingen voor psychologische
transgenderzorg (waar onder andere de indicatiestelling voor somatische
zorg plaatsvindt) weer toegenomen, van 6.364 aanmeldingen in juli 2021
tot 7.731 aanmeldingen in januari 2022 (+21%). Omdat mensen zich op
meerdere wachtlijsten kunnen inschrijven (en dit ook doen) is echter niet
bekend om hoeveel unieke wachtenden het gaat en of c.q. in hoeverre het
aantal wachtenden daadwerkelijk toeneemt. Mede daarom heeft het
Ministerie van VWS een opdracht verstrekt aan ZonMw voor het laten
uitvoeren van extra onderzoek op het gebied van transgenderzorg. Het
eerste onderzoek richt zich op de daadwerkelijke omvang van de vraag
naar transgenderzorg nu en in de komende jaren; dit onderzoek wordt
uitgevoerd door adviesbureau SiRM. Het tweede onderzoek richt zich op
de oorzaken van de sterke toename van de behandelvragen in de
afgelopen jaren; dit onderzoek wordt uitgevoerd door de Radboud
Universiteit Nijmegen. Ik verwacht dat de resultaten van deze onderzoeken niet alleen meer inzicht geven in het daadwerkelijk aantal
wachtenden op transgenderzorg, maar ook in de ontwikkeling van de
toekomstige zorgvraag (zowel in aantallen, als wat betreft hun behoefte
aan zorg). Dit zal zorgaanbieders en zorgverzekeraars kunnen ondersteunen in het organiseren en inkopen van extra zorg. Het streven is dat
deze onderzoeken eind 2022 worden afgerond.
Ook het onderzoek dat de kwartiermaker samen met Transvisie en enkele
onafhankelijke wetenschappers uitvoert naar de ervaringen en behoeften
van transgender personen met betrekking tot de transgenderzorg zal
overigens naar verwachting meer inzicht geven in de dubbelingen. Ik
verwacht u dit onderzoek na de zomer te kunnen toesturen.
Ook de wachttijden zijn de afgelopen periode toegenomen,6 van 96 naar
101 weken. De wachttijden zijn met name toegenomen bij de grotere
zorgaanbieders. Wederom valt op dat de wachttijden bij de
ggz-aanbieders gemiddeld fors lager liggen (29 weken voor volwassenen,
35 weken voor jongeren) dan bij de UMC’s (110 weken voor volwassenen,
119 weken voor jongeren). Ik wil transgender personen dan ook aanmoedigen om zich – bijvoorbeeld met hulp van de afdeling Zorgbemiddeling
van hun zorgverzekeraar – voor psychologische zorg tot een
ggz-aanbieder te wenden, en ik ga ervan uit dat de UMC’s dit ook willen
stimuleren.
In dit kader is ook van belang dat er momenteel verkennende gesprekken
worden gevoerd tussen (primair) de kwartiermaker transgenderzorg,
Transvisie, de zorgaanbieders in de Alliantie GGZ Genderzorg en
Zorgverzekeraars Nederland over de vraag of het mogelijk is om te komen
tot centrale wachtlijstregistratie in combinatie met triage. Het doel hiervan
zou met name zijn om gezamenlijk te kijken hoe mensen die zich
aanmelden voor transgenderzorg op een landelijk uniforme manier zo
snel mogelijk naar zorg toe geleid kunnen worden. Alle partijen zien de
potentie van dit idee, maar gezamenlijk moet worden bekeken of dit ook
realiseerbaar is; er wordt momenteel een projectvoorstel uitgewerkt.
6

Althans, als wordt gekeken naar het gewogen gemiddelde waarbij rekening wordt gehouden
met het aantal wachtenden bij de zorgaanbieders.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 31 016, nr. 349

4

Met een gezamenlijke werkwijze en een centrale aanpak op hoofdlijnen
kan het toegankelijkheidsprobleem sneller worden aangepakt en op een
manier die helder, gelijkgericht en doelmatig is. Gezien de urgentie en het
maatschappelijk belang van de wachtlijsten ga ik ervan uit dat de
verschillende partijen hier samen uit gaan komen.
Zorgverleners gaan zelf over de manier waarop zij zorg verlenen, voor
zover het medisch inhoudelijke overwegingen betreft. Het is aan veldpartijen om hier gezamenlijk, in professionele standaarden en richtlijnen,
invulling aan te geven. Ik ben samen met zorgverzekeraars wel aangesloten bij de gesprekken over dit onderwerp om te bevorderen dat –
mocht dit concept (centrale wachtlijstregistratie in combinatie met triage)
realiseerbaar zijn – er een landelijk geldende werkwijze ontstaat. In dat
kader heb ik ook contact gelegd met het Kennisinstituut van Medisch
Specialisten. Het Kennisinstituut verzorgt in opdracht van ZonMw en met
subsidie van het Ministerie van VWS het traject rondom de evaluatie van
de Kwaliteitsstandaard Transgenderzorg Somatisch, in welk kader het
onderwerp «triage» ook op de agenda staat. Met het Kennisinstituut heb
ik afgesproken dat het onderwerp triage in dit evaluatietraject met
prioriteit zal worden opgepakt. Ook heb ik afgesproken dat het Kennisinstituut in overleg treedt met de partijen die zijn aangesloten bij de
evaluatie van de kwaliteitsstandaard enerzijds en met het initiatief van de
kwartiermaker transgenderzorg, Transvisie, de zorgaanbieders in de
Alliantie GGZ Genderzorg en Zorgverzekeraars Nederland anderzijds om
te kijken of het mogelijk is om te komen tot één landelijk geldende
werkwijze voor triage met betrekking tot de transgenderzorg.
Naast meer zicht op het daadwerkelijke aantal wachtenden en het zo
mogelijk sneller toegeleiden van mensen naar de juiste zorgaanbieder, is
het uiteraard van belang dat de capaciteit van de psychologische
transgenderzorg blijft toenemen. Uit de brief van de kwartiermaker blijkt
dat het aantal behandelplekken voor psychologische zorg tussen 2021 en
2022 naar verwachting met 59% zal toenemen (van 3.036 plekken in 2021
naar 4.822 plekken in 2022). Zo is bijvoorbeeld de verwachting dat het
aantal behandelplekken voor jongeren bij het Radboudumc groeit van 150
patiënten in 2021, naar 480 patiënten in 2022, en dat de capaciteit voor
volwassenen toeneemt van 150 patiënten in 2021 naar 350 patiënten in
2022. Ook psychologenpraktijk De Vaart verwacht in 2022 twee keer zoveel
(400) volwassen patiënten te kunnen behandelen dan in 2021 (200), en de
verwachting is dat de capaciteit bij PsyTrans toeneemt van 100 naar 380
volwassen patiënten. In dit kader is verder van belang dat op 1 januari jl.
in de GGZ het kwaliteitsstatuut ggz van kracht is gegaan. De Nederlandse
Zorgautoriteit (NZa) heeft mij laten weten dat dit ruimte biedt aan een
aantal nieuwe beroepen om als regiebehandelaar op te treden en
diagnostiek uit te voeren, en daarmee de mogelijke capaciteit voor het
leveren van deze zorg vergroot wordt.
De NZa onderhoudt vanuit haar verantwoordelijkheid op de zorgplicht
intensief contact met de zorgverzekeraars voor wat betreft de transgenderzorg. Hoewel de NZa geen signalen heeft dat de beschikbare capaciteit
voor transgenderzorg niet ingekocht wordt, heeft zij momenteel een
informatieverzoek uitstaan (op basis van artikel 61 Wmg) bij alle zorgverzekeraars om informatie te verkrijgen over de contractering voor het jaar
2022, de gehanteerde werkwijze bij de inkoop van (extra) transgenderzorg
en in welke mate bemiddeling van transgender personen succesvol is. Op
deze manier verkrijgt de NZa meer inzicht in het onderhandelingsproces
bij contractering en knelpunten die hier nog mogelijk spelen. Mochten de
uitkomsten daar aanleiding toe geven, dan zal de NZa verdere actie
richting zorgverzekeraars ondernemen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 31 016, nr. 349

5

3. De opdracht van de kwartiermaker transgenderzorg
Op 2 november jl. heeft uw Kamer de gewijzigde motie van de leden
Simons en Gündoğan (Kamerstuk 35 925 XVI, nr. 104) aangenomen
(Handelingen II 2021/22, nr. 16, item 12). Hierin wordt de regering verzocht
in gesprek te gaan met Zorgverzekeraars Nederland om te bewerkstelligen
dat de opdracht aan de kwartiermaker ten minste tot en met 31 december
2022 wordt verlengd en indien nodig over te gaan tot verdere verlenging;
en om cliënten en zorgverleners uit de genderzorg intensiever te
betrekken in de uitvoering van de opdracht aan de kwartiermaker. In de
voortgangsbrief van 24 november jl. (Kamerstuk 31 016, nr. 346) heeft
mijn ambtsvoorganger aangegeven dat hij met Zorgverzekeraars
Nederland (ZN) en de kwartiermaker transgenderzorg zou spreken over
verlenging van de opdracht tot 31 december 2022. Ook heeft hij aangegeven dat hij van oordeel was dat cliënten en zorgverleners al zeer
intensief werden betrokken bij de opdracht van de kwartiermaker, maar
dat hij ook over het verzoek uit de motie op dit punt met ZN en de
kwartiermaker zou spreken. Hij heeft toegezegd uw Kamer in de volgende
brief over transgenderzorg over het resultaat hiervan te informeren.
Hierbij voldoe ik aan deze toezegging.
Ik heb met Zorgverzekeraars Nederland overeenstemming bereikt over het
verlengen van de opdracht aan de kwartiermaker transgenderzorg tot
31 december 2022.
Het verzoek om cliënten en zorgverleners intensiever te betrekken bij de
opdracht van de kwartiermaker zal als volgt worden ingevuld:
• Transvisie wordt in 2022 een aantal keer uitgenodigd om aan te
schuiven bij de overleggen van de stuurgroep transgenderzorg. Dit is
het overleg van ZN, zorgverzekeraars en het Ministerie van VWS (als
opdrachtgevers van de kwartiermaker transgenderzorg) met de
kwartiermaker;
• De kwartiermaker neemt deel aan de Alliantie GGZ Genderzorg, waarin
Transvisie en ggz-aanbieders voor transgenderzorg samenwerken;
• De kwartiermaker overlegt tevens enkele malen per jaar met alle
aanbieders en organisaties van transgender personen over lopende
ontwikkelingen, knelpunten en wensen;
• Alle zorgaanbieders en cliëntenorganisaties worden uitgenodigd voor
het halfjaarlijkse overleg van de kwartiermaker met de partijen
(zorgaanbieders, zorgverzekeraars, patiëntenorganisaties, wetenschappers, Ministerie van VWS e.a.) in de transgenderzorg;
• De kwartiermaker is in overleg met Transvisie en alle betrokken
zorgaanbieders over hun ideeën om te komen tot een centrale
wachtlijstregistratie (zie onder 2); en
• De kwartiermaker organiseert webinars voor alle eerstelijns zorgaanbieder die betrokken zijn, of willen worden bij de transgenderzorg (zie
onder 1).
Overigens spreekt de kwartiermaker momenteel vrijwel dagelijks met
aanbieders van transgenderzorg.
Zoals aangegeven in de brief van 24 november jl. (Kamerstuk 31 016,
nr. 346) is de vraag hoe na 2022 verder te gaan met de transgenderzorg,
inclusief de vraag of de opdracht aan de kwartiermaker verder zou moeten
worden verlengd, afhankelijk van aankomende resultaten en de stappen
die in 2021 en 2022 zijn c.q. worden gezet, en van het advies van de
kwartiermaker over de periode na 2022. Hierover zal ik in de loop van 2022
nadere besluiten nemen. Uiteraard is het uitgangspunt daarbij dat er ook
na 2022, met of zonder kwartiermaker, voldoende aandacht blijft voor de
toegankelijkheid en toekomstbestendigheid van de transgenderzorg.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 31 016, nr. 349

6

4. Vergoedingen voor transgenderzorg
De kwartiermaker heeft de afgelopen periode verschillende signalen
ontvangen van zorgaanbieders en transgender personen die erop duiden
dat verwijzingen of het verkrijgen van machtigingen voor behandelingen
binnen de transgenderzorg niet altijd goed lijken te verlopen.
Van belang is onder meer dat zorgverzekeraars zorgen voor eenduidig
beleid voor de toekenning van vergoedingen c.q. machtigingen voor
behandelingen op het gebied van de transgenderzorg, met name voor
aangezichtschirurgie, ontharingsbehandelingen en vruchtbaarheidsbehandelingen. Ook is van belang dat verwijzingen die vroeger van het VUmc
– destijds het enige gendercentrum – moesten komen, nu ook afkomstig
kunnen zijn van andere zorgaanbieders die samen werken in een erkend
(decentraal) netwerk voor transgenderzorg. En tot slot is het van belang
dat zorgverzekeraars duidelijk communiceren richting transgender
personen en zorgaanbieders welke vereisten worden gesteld aan
verwijzingen en machtigingen.
Ik heb hierover met ZN gesproken. ZN heeft hier opnieuw aandacht voor
gevraagd bij haar leden. Ook is afgesproken dat over eventuele casuïstiek
die in de toekomst bij het Ministerie van VWS binnenkomt contact zal
worden opgenomen met de betrokken zorgverzekeraar(s), zodat direct
duidelijk is wat er in het specifieke geval nodig is.
5. Subsidieregeling borstprothesen transvrouwen
In de Subsidieregeling borstprothesen transvrouwen (verder: de Subsidieregeling) was bepaald dat transvrouwen die reeds een borstconstructie
hadden laten uitvoeren, niet in aanmerking kwamen voor subsidieverlening. Deze voorwaarde is per 1 maart jl. geschrapt. Daardoor wordt het
ook voor transvrouwen die eerder een borstconstructie hebben
ondergaan mogelijk om deze subsidie aan te vragen, indien zij een nieuwe
borstconstructie willen ondergaan (nadat zij hun borstprothesen (hebben)
laten verwijderen) en niet eerder subsidie op grond van de Subsidieregeling ontvangen hebben. Meer informatie over deze Subsidieregeling is
te vinden op de website van de Dienst Uitvoering Subsidies aan Instellingen (DUS-I).7
Tot slot
Zoals ik in mijn inleiding op deze brief heb aangegeven zal ik de komende
tijd langs meerdere sporen blijven werken aan de toegankelijkheid en
toekomstbestendigheid van de transgenderzorg, en zal ik uiteraard blijven
kijken welke extra stappen kunnen worden gezet om de problematiek in
de transgenderzorg aan te pakken. In het najaar ontvangt u van mij de
volgende voortgangsbrief transgenderzorg.
De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
E.J. Kuipers

7

Zie Borstprothesen transvrouwen | Subsidie | Dienst Uitvoering Subsidies aan Instellingen
(dus-i.nl).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 31 016, nr. 349

7