2017D14622

LIJST VAN VRAGEN
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft een
aantal vragen voorgelegd aan de Algemene Rekenkamer inzake het
rapport Resultaten verantwoordingsonderzoek 2016 bij het
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (34 725 XVI,
nr. 2).
De voorzitter van de commissie,
Lodders
De adjunct-griffier van de commissie,
Sjerp

nds-tk-2017D14622

1

Nr

Vraag

1

Welke acties moeten er genomen worden om de nieuwe opzet van
de keten persoonsgebonden budget (pgb) te laten slagen?
In hoeverre is het aangaan van de controles in november 2016
meegenomen in het percentage onrechtmatige betalingen?
Welke verwachting heeft de Algemene Rekenkamer (ARK) met het
percentage onrechtmatige betalingen voor het jaar 2017, nu alle
controles zijn aangezet?
Om welke tekortkomingen in de gecontroleerde subsidies gaat het
precies? Zijn de tekortkomingen met name geconstateerd in
project- of instellingssubsidies?
Twee jaar na invoering functioneert het systeem van het trekkingsrecht pgb nog steeds niet als beoogd, is terugkeer naar het oude
systeem totdat er een goed werkend systeem is een oplossing?
Veertig procent van de betalingen is onrechtmatig doordat
controles ontbreken, hoe groot is het bedrag wat teruggevorderd
moet worden?
Op welke termijn zal het trekkingsrecht pgb functioneren zoals
beoogd?
In het rapport geeft de Algemene Rekenkamer aan: «De Staatssecretaris van VWS heeft de regie voor het bouwen van het portaal
uit handen gegeven aan verzekeraar DSW. Hij is geen opdrachtgever en heeft hierdoor geen invloed meer op hoe het portaal er
precies uit gaat zien en wanneer het portaal af moet zijn. De
Staatssecretaris heeft wel met Zorgverzekeraars Nederland
voorwaarden afgesproken waar het portaal aan moet voldoen,
bijvoorbeeld de functionele eisen zoals opgesteld door Per Saldo.
Net als de ketenpartijen moet de Staatssecretaris afwachten of en
in hoeverre het door verzekeraar DSW te bouwen portaal voldoet
aan deze eisen en wanneer het gereed is. De Staatssecretaris
maakt zich bij het uitoefenen van zijn wettelijke verantwoordelijkheid voor de pgb-keten afhankelijk van een private partij zonder
directe invloed. Wij beschouwen dat als een ongewenste situatie».
Voldoet de regering met deze constructie wel aan de wet, naar het
oordeel van Algemene Rekenkamer?
In het rapport geeft de Algemene Rekenkamer aan: «In 2016 is het
gemeenten en zorgkantoren op belangrijke punten echter niet
gelukt om samen besluiten te nemen, waardoor de Staatssecretaris moest optreden. Mogelijke verklaringen voor deze moeizame
samenwerking zijn dat gemeenten en zorgkantoren twee
autonome partijen zijn zonder doorzettingsmacht en dat er in het
systeem geen prikkels tot samenwerken lijken te zijn». Wat zou
naar het oordeel van Algemene Rekenkamer hier de oplossing
voor kunnen zijn?
Welke rol zien gemeenten en zorgkantoren ieder afzonderlijk van
elkaar voor de Sociale Verzekeringsbank (SVB) in het kader van
uitvoering pgb?
Vindt de Algemene Rekenkamer dat de SVB verantwoordelijk moet
blijven voor de betaalfunctie en het uitvoeren van het budgetbeheer van het trekkingsrecht pgb?
Kan de Algemene Rekenkamer nader aangeven op welke
momenten de Staatssecretaris zich passief heeft opgesteld als het
gaat om de problematiek met het pgb-trekkingsrecht? Wat is het
oordeel van de Algemene Rekenkamer hierover?
Verwacht de Algemene Rekenkamer dat het budgethoudersportaal
begin 2018 klaar is?

2
3

4

5

6

7
8

9

10

11

12

13

2

14

15

In het rapport geeft de Algemene Rekenkamer aan: «Over de
andere zes regelingen (circa 20% van de uitgaven) ontbreekt
effectinformatie en voor drie van deze regelingen is daarnaast
informatie over resultaten deels of niet beschikbaar. Het betreft het
Landelijke sectorplan, de Kwaliteitsimpuls Personeel Ziekenhuiszorg en het opleidingsbudget binnen Waardigheid & Trots. Dit is
problematisch, omdat beleidsinformatie nodig is om het beleid
achteraf te kunnen evalueren. Zo lopen het landelijke sectorplan
zorg en de regionale sectorplannen zorg ten einde en constateren
we dat er voor de Tweede Kamer op dit moment nog maar ten dele
zicht is op de resultaten en geen zicht is op de effecten ervan (zie
figuur 2)». Welke implicaties heeft dit naar het oordeel van de
Algemene Rekenkamer voor de rechtmatigheid van de
bestedingen?
De Algemene Rekenkamer concludeert dat bij verwachtingen van
het toezicht van de Inspectie voor de Gezondheidszorg er enerzijds
het uitgangspunt is om door middel van toezicht bij te dragen aan
het lerende vermogen van zorgaanbieders, maar anderzijds heerst
er bij tijd en wijle een klimaat waarin geen enkele fout geaccepteerd lijkt te worden en zorgaanbieders via de publieke discussie
de maat wordt genomen. Wat is het oordeel van de Algemene
Rekenkamer hierover en waarom heeft de Algemene Rekenkamer
hierop geen aanbeveling gedaan?

3