Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

21 501-31

Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid,
Volksgezondheid en Consumentenzaken

Nr. 528

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 29 mei 2019
Op 13 juni aanstaande vindt de Raad WSB te Luxemburg plaats.
Hierbij zend ik u de geannoteerde agenda voor deze Raad toe.
Conform de vastgestelde afspraken1 informeer ik uw Kamer middels de
Geannoteerde Agenda tevens over de voortgang van de onderhandelingen inzake de herziening van de Coördinatie verordening Sociale
Zekerheid. Daarnaast ga ik in op de gedane toezeggingen tijdens het AO
Informele Raad van 3 april 2019 over de UWV-cijfers met betrekking tot
export van WW-uitkeringen naar Polen (Wiersma (VVD) en de Jong (PVV))
en de resultaten van de gesprekken met Polen (Wiersma (VVD)).
Tevens bevat de geannoteerde agenda de kwartaalrapportage lopende
EU-wetgevingsdossiers op het terrein van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
W. Koolmees

1

kst-21501-31-528
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2019

Kamerstuk 34 655, nr. 2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

1

GEANNOTEERDE AGENDA RAAD WERKGELEGENHEID EN
SOCIAAL BELEID (WSBVC) 13 juni 2019
Voortgangsrapportage herziening Coördinatieverordening Sociale
Zekerheid
Hieronder wordt zowel ingegaan op de laatste stand van zaken in de
onderhandelingen, als op de gedane toezeggingen aan uw Kamer over de
UWV-cijfers met betrekking tot export van WW-uitkeringen naar Polen2 en
de resultaten van de gesprekken met Polen3. De afspraken met Polen
staan in het kader van de maatregelen om uitkeringsfraude (WW) tegen te
gaan. Over de stand van zaken daarvan stuur ik uw Kamer conform mijn
toezegging in juni een voortgangsbrief.
Onderhandelingen Coördinatieverordening Sociale Zekerheid
De WSBVC Raad van 21 juni 2018 is een algemene oriëntatie over de
herziening van Verordening 883/2004 overeengekomen. Zoals ik u gemeld
heb in de brief van 5 juli 2018 (Verslag van de Raad WSBVC van 21 juni
2018, Kamerstuk 21 501-31, nr. 491) heeft Nederland tegen de algemene
oriëntatie gestemd. Ook Oostenrijk, Duitsland, Malta en Denemarken
stemden tegen. België, Luxemburg en Cyprus onthielden zich van
stemming.
Op 11 december 2018 heeft het Europees Parlement (EP) voor de eerste
maal haar standpunt bepaald over de herziening van de verordening. Op
die datum is het EP met een kleine meerderheid akkoord gegaan met het
voorstel van rapporteur Balas over de herziening.
In januari 2019 zijn de trilogen gestart tussen het voorzitterschap, het EP
en de Commissie, waarin onderhandeld wordt over de uiteindelijke tekst.
Op 19 maart jl. hebben de drie onderhandelende partijen, de Commissie,
het voorzitterschap en het EP, laten weten dat zij een voorlopig akkoord
hebben bereikt. In mijn brief van 2 april jl. (Kamerstuk 21 501-20, nr. 1430)
heb ik de belangrijkste implicaties van het voorlopig akkoord beschreven
en ben ik ingegaan op de maatregelen gericht op beperking van de
negatieve gevolgen van de wijzigingen in het werkloosheidshoofdstuk. De
ambassadeurs hebben op 29 maart over het voorlopig akkoord gestemd.
Er bleek geen meerderheid voor het akkoord.
Op 18 april stond het rapport van rapporteur Balas op de agenda van het
EP om als rapport in 1e lezing te worden vastgesteld. Het rapport is echter
niet in stemming gebracht. Mede dankzij de Nederlandse EP-leden, heeft
een nipte meerderheid van het EP ingestemd met uitstel van de
stemming. 291 EP-leden stemden hier voor, 284 tegen en er waren 6
onthoudingen. Ik ben blij met deze uitkomst.
Bij brief van 24 april jl. (Kamerstuk 21 501-31, nr. 523) heb ik u gemeld dat
het voorgaande betekent dat de herziening van coördinatieverordening
883/2004 tijdelijk stil is komen te liggen. Het nieuwe EP zal moeten
besluiten hoe het verder wil gaan met de onderhandelingen over de
herziening. Omdat er geen stemming over het rapport heeft plaatsgevonden, heeft het nieuwe EP straks meer ruimte om een eigen koers te
bepalen dan wanneer er wel een eerste lezing door het huidige EP tot

2

Toezegging debat informele Raad 3 april 2019 (Kamerstuk 21 501-31, nr. 525): Antwoord geven
op de vragen van de leden Wiersma (VVD) en de Jong(PVV) over het aantal uitkeringen van
arbeidsmigranten dat in de eerste vier weken wordt gekort of ingetrokken en het aantal
meldingen vanuit Polen en de handhavende acties hierop.
3
Toezegging debat informele Raad 3 april 2019: In de geannoteerde agenda voor de Formele
Raad WSB in juni worden de resultaten van de gesprekken met Polen meegenomen (Wiersma,
VVD).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

2

stand was gebracht. De verwachting is dat het EP dit dossier in het najaar
van 2019 weer zal oppakken.
Cijfers UWV met betrekking tot export van WW-uitkeringen naar Polen
Tijdens het Algemeen Overleg op 3 april 2019 over de Informele Raad
WSBVC van 10 en 11 april heb ik toegezegd om antwoord te geven op de
vragen van de leden Wiersma (VVD) en de Jong (PVV) over het aantal
uitkeringen van arbeidsmigranten dat in de eerste vier weken wordt
gekort of ingetrokken en het aantal meldingen vanuit Polen en de
handhavende acties hierop.
De Poolse organen sturen op grond van de coördinatieverordening
sociale zekerheid 883/2004 elke maand een bericht aan UWV waaruit blijkt
of de uitkeringsgerechtigde nog staat ingeschreven bij het Poolse
regionale arbeidskantoor. Is dit niet het geval, dan kan UWV de uitkering
stopzetten. Als niet aan de Poolse voorwaarden wordt voldaan (bijvoorbeeld omdat iemand een passend werkaanbod heeft geweigerd), dan
moet Polen dit ook aan het UWV melden. In dat geval kan het UWV een
maatregel opleggen.
UWV houdt bij hoeveel maatregelen er zijn opgelegd aan
WW-gerechtigden die hun uitkering naar het buitenland exporteren.
Hieronder geef ik u de cijfers over het aantal opgelegde maatregelen.
Hierbij zijn de volgende zaken van belang:
– Onder maatregelen worden zowel waarschuwingen als kortingen op
de uitkering en het schorsen en beëindigen van de uitkering verstaan.
De systemen van UWV maken geen onderscheid tussen de diverse
maatregelen. In hoeveel gevallen een maatregel heeft geleid tot een
korting of intrekking van de uitkering is op basis van de gegevens in de
systemen van het UWV dan ook niet bekend.
– Het aantal opgelegde maatregelen in de exportperiode staat niet gelijk
aan het aantal meldingen van Poolse instanties. Een maatregel kan
bijvoorbeeld ook worden opgelegd wanneer een uitkeringsgerechtigde
het inkomstenformulier niet tijdig heeft ingezonden. Ook kan een
maatregel betrekking hebben op een overtreding die heeft plaatsgevonden voor de periode van export.
– Daarnaast hebben de cijfers van het UWV niet alleen betrekking op
Polen, maar op alle exportlanden.4
In 2017 heeft het UWV in totaal circa 400 maatregelen opgelegd aan
WW-gerechtigden die hun uitkering naar het buitenland exporteren.
Hiervan zijn circa 50 maatregelen opgelegd in de vierwekenperiode
voorafgaand aan de periode van export en circa 350 gedurende de export.
In 2018 is dit gestegen naar circa 130 maatregelen voorafgaand aan en
circa 500 maatregelen gedurende de periode van export. Het verschil in
deze aantallen is te verklaren door een aanscherping op het controleren
van de tijdigheid van het insturen van het inkomstenformulier, waardoor
er meer maatregelen zijn opgelegd.
Uit de gegevens blijkt dat in ongeveer 10% van alle exportgevallen een
maatregel wordt opgelegd. 20% deze maatregelen wordt opgelegd in de
periode van vier weken voorafgaand aan de export van de uitkering. Het
grootste deel (80%) tijdens de exportperiode.
Om meer gerichte uitspraken te kunnen doen over het aantal signalen en
kortingen moet UWV dossiers handmatig doornemen. Ik heb UWV
opdracht gegeven om dit te gaan doen en dossiers te onderzoeken over
de periode september tot en met december 2018. Het gaat om 260
4

Circa 80% van de geëxporteerde uitkeringen gaat naar Polen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

3

dossiers in deze periode. Het handmatig onderzoeken van deze dossiers is
arbeidsintensief. De resultaten van deze exercitie verwacht ik uw Kamer
na het zomerreces te kunnen geven.
Verder onderzoek naar gegevens
Zoals ik ook heb aangegeven in mijn brief van 2 april 20195 ben ik met
UWV in gesprek over het bijhouden van beleidsinformatie op geaggregeerd niveau.
Resultaten van de gesprekken met Polen
In mijn brief van 2 april 20196 heb ik uw Kamer geïnformeerd dat ik met
de Poolse autoriteiten in overleg zou treden over de ontstane situatie rond
het misbruik van WW-uitkeringen door Poolse werknemers. Doel hiervan
is het verbeteren van de samenwerking rondom de export van
WW-uitkeringen en het maken van nadere afspraken over de terugvordering van onverschuldigd betaalde uitkeringen. Ook zou dan kunnen
worden bezien of er mogelijkheden zijn om samen te werken bij het
vaststellen van de verblijfplaats van WW-gerechtigden met het oog op het
bestrijden van de verblijffraude. Dit overleg met de Poolse autoriteiten
heeft op 15 en 16 mei plaatsgevonden in Warschau. Naast bovengenoemde agendapunten is op verzoek van Polen ook gesproken over de
situatie van Poolse werknemers in Nederland. Tijdens het Algemeen
Overleg met uw Kamer op 3 april 2019 heb ik toegezegd uw Kamer over
de resultaten van deze besprekingen te informeren in de geannoteerde
agenda voor de formele Raad WSB op 13 juni.
Afgesproken is om de dialoog tussen onze landen voort te zetten en de
samenwerking op de verschillende onderdelen de komende tijd in
gezamenlijk overleg verder vorm te geven. Ook is afgesproken om de
samenwerking op het gebied van arbeid en sociale zekerheid tussen onze
landen structureel naar een hoger niveau te tillen door de komende
maanden de mogelijkheden te verkennen van het sluiten van een
Memorandum of Understanding (MOU). Hieronder schets ik per
agendapunt de belangrijkste conclusies en afspraken.
Situatie van Poolse werknemers in Nederland
Er is uitgebreid gesproken over de positie van Poolse werknemers in
Nederland. Voor de Poolse autoriteiten is dit een belangrijk punt van zorg.
Het gevoel bestaat dat Nederland onvoldoende onderneemt om
misstanden tegen te gaan. Van Poolse zijde verwacht men van Nederland
dan ook meer concrete maatregelen. Van Nederlandse zijde is aangegeven dat op veel terreinen al actie ondernomen wordt (bijvoorbeeld de
versterking van de Inspectie SZW en initiatieven op lokaal gebied) en dat
verdere maatregelen ter bescherming van mobiele werknemers worden
voorbereid7. Partijen hebben afgesproken te streven naar het verbeteren
van de informatievoorziening aan Poolse arbeidsmigranten en om in het
najaar met Polen te overleggen over het verder te ontwikkelen beleid ter
bestrijding van uitbuiting van alle mobiele werknemers in Nederland.

5

Kamerstuk 21 501-20, nr. 1430.
Kamerstuk 21 501-20, nr. 1430.
7
Uw Kamer zal hierover nog voor het zomerreces worden geïnformeerd met een brief waarin
wordt ingegaan op de problemen rond de positie van arbeidsmigranten.
6

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

4

Samenwerking bij export WW-uitkeringen
Op het punt van de export van WW-uitkeringen staat de vraag centraal of
uitkeringsgerechtigden die hun uitkering meenemen naar het land van
herkomst zich daadwerkelijk voldoende inspannen om daar werk te
vinden. UWV heeft tijdens de exportperiode geen rol bij de arbeidsbemiddeling en controle van WW-gerechtigden. Tijdens de periode van export
zijn namelijk de regels van het ontvangende land van toepassing. Dit is
geregeld in de coördinatieverordening sociale zekerheid nr. 883/2004. De
Poolse autoriteiten zijn dus verantwoordelijk voor de arbeidsbemiddeling,
handhaving en controle, op grond van de Poolse wetgeving. Op basis van
de uit Polen verkregen informatie beoordeelt UWV of de uitkering moet
worden beëindigd of dat een maatregel moet worden opgelegd. Een
goede samenwerking tussen UWV en de Poolse autoriteiten is dan ook
van groot belang.
Tijdens de bespreking is de Poolse uitvoeringspraktijk uitgebreid aan de
orde gekomen. Volgens het Poolse systeem krijgen WW-gerechtigden een
werkaanbod van het lokale Arbeidsbureau. Als een WW-gerechtigde niet
voldoet aan de verplichtingen in Polen (door bijvoorbeeld het werkaanbod
te weigeren), dan moet Polen dit melden bij het UWV, waarna het UWV
een maatregel kan opleggen.
Polen heeft zich bereid verklaard om na te gaan hoe de informatieuitwisseling tussen de Poolse autoriteiten en het UWV kan worden
verbeterd en welke aanvullende gegevens met het UWV kunnen worden
gedeeld. Samen met Polen zal een pilot worden gestart teneinde in kaart
te brengen wat de effecten zijn van deze verbeterde gegevensuitwisseling
en hoe de samenwerking kan worden versterkt.
Terugvordering van ten onrechte betaalde WW-uitkeringen
De terugvordering van onverschuldigd betaalde WW-uitkeringen is van
groot belang. Ook voor een effectieve terugvordering in grensoverschrijdende gevallen is de samenwerking met de betrokken lidstaat noodzakelijk. Samenwerking tussen lidstaten op dit terrein is vastgelegd in de
coördinatieverordening sociale zekerheid nr. 883/2004. UWV en de Poolse
autoriteiten werken al samen op het terrein van terugvordering. Gelet op
het relatief grote aantal gevallen is afgesproken de procedures te
stroomlijnen. Dit zal gebeuren aan de hand van een aantal concrete
terugvorderingscasussen. Op korte termijn wordt een vervolgbijeenkomst
tussen de uitvoeringsorganisaties georganiseerd waarin de verdere
details over de samenwerking besproken zullen worden.
Samenwerking bij vaststellen verblijfplaats (WW-fraude)
Met het oog op het bestrijden van de verblijffraude met de WW is aan de
Poolse autoriteiten gevraagd of zij informatie kunnen verschaffen over de
feitelijke verblijfplaats van WW-gerechtigden, waarvan vermoed wordt dat
zij in Polen verblijven. Polen heeft aangegeven dat een juridische
grondslag ontbreekt voor een dergelijke samenwerking en zag weinig
concrete mogelijkheden voor samenwerking op dit vlak. Ik blijf hierover in
gesprek met Polen.
Agendapunt: Voortgangsverslag over de Richtlijn gelijke behandeling buiten arbeid
Doel Raadsbehandeling/soort agendapunt/procesbeschrijving/verwijzing
naar EU-extranetnummer
Voortgangsrapportage, EU-extranetnummer document COM (2008) 426

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

5

Inhoud/achtergrond/tijdpad onderhandelingen
De Raad zal kennis nemen van de voortgangsrapportage van het
Roemeens voorzitterschap over het voorstel voor een Richtlijn van de
Raad betreffende de toepassing van het beginsel van gelijke behandeling
van personen ongeacht godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of
seksuele geaardheid. Het Roemeens voorzitterschap heeft twee korte
besprekingen aan deze richtlijn gewijd. Dat is in lijn met hetgeen
voorgaande voorzitterschappen in de afgelopen jaren hebben gedaan.
Tijdens de bijeenkomsten onder Roemeens voorzitterschap werden enige
redactionele voorstellen van het voorzitterschap besproken. Om de
richtlijn tot stand te brengen is unanimiteit vereist. Omdat enkele lidstaten
(principieel) tegen het richtlijnvoorstel zijn om redenen van subsidiariteit,
verlopen de onderhandelingen uiterst moeizaam.
Inhoud voorstel
Op 2 juli 2008 heeft de Europese Commissie een voorstel gepubliceerd
voor gelijke behandeling van personen ongeacht godsdienst of levensovertuiging, handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid. Deze conceptrichtlijn is van toepassing buiten de arbeid. Het voorstel schept een kader
voor het verbod van discriminatie op de hierboven genoemde gronden.
Het vormt een aanvulling op het sinds 2000 bestaande communautaire
rechtskader dat discriminatie op grond van godsdienst of overtuiging,
handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid verbiedt in arbeid, beroep en
beroepsopleiding. Voor de gronden ras en geslacht bestaat het communautair rechtskader voor zowel binnen als buiten arbeid reeds sinds 2000,
respectievelijk 2004. De onderhavige ontwerprichtlijn wordt dan ook
beschouwd als het sluitstuk van de EU-nondiscriminatiewetgeving.
Het voorstel bestrijkt het verbod van discriminatie in zowel de overheidssector als in de particuliere sector ten aanzien van sociale bescherming
(met inbegrip van sociale zekerheid en gezondheidszorg), sociale
voordelen, onderwijs en toegang tot en het aanbod van goederen en
diensten die voor het publiek beschikbaar zijn, met inbegrip van
huisvesting. Volgens het richtlijnvoorstel kunnen lidstaten voor de
verstrekking van financiële diensten proportionele verschillen in behandeling op basis van leeftijd en handicap toestaan. Voor privépersonen
geldt de richtlijn uitsluitend voor zover zij een professionele of commerciële activiteit uitoefenen.
Inzet Nederland
Nederland zal de voortgangsrapportage aanhoren. Het kabinet heeft een
positieve grondhouding ten aanzien van deze richtlijn, maar is bezorgd
over de wijze waarop de doelstellingen volgens het oorspronkelijk
Commissie voorstel gerealiseerd zouden moeten worden. Meer informatie
over de Nederlandse inzet is te lezen in het BNC fiche over dit voorstel en
daaropvolgende voortgangsrapportages aan de Kamer.
Indicatie krachtenveld Raad en Europees Parlement
Verschillende lidstaten hebben bezwaren tegen het voorstel vanwege de
subsidiariteit. Omdat voor het voorstel unanimiteit van de Raad is vereist
verloopt het dossier moeizaam. De meerderheid van het Europees
Parlement is voorstander van de richtlijn en heeft de Raad al meermaals
opgeroepen voortgang te boeken op dit dossier.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

6

Agendapunt: Europees Semester
Doel Raadsbehandeling/soort agendapunt/procesbeschrijving/verwijzing
naar EU-extranetnummer
Beleidsdebat, EU-extranetnummer document n.t.b
Op het moment van schrijven van deze geannoteerde agenda heeft het
kabinet de stukken voor dit debat nog niet ontvangen en kan er derhalve
niet op reflecteren.
Agendapunt: Raadsconclusies over het speciaal verslag van de
Europese Rekenkamer over het fonds voor Europese steun aan de
meest behoeftigen
Doel Raadsbehandeling/soort agendapunt/procesbeschrijving/verwijzing
naar EU-extranetnummer
Aanname van Raadsconclusies/9243/19
Inhoud/achtergrond/tijdpad onderhandelingen
Tijdens de Raad zullen naar verwachting Raadsconclusies worden
aangenomen over het speciaal verslag van de Europese Rekenkamer over
het Europees Fonds voor de Meest Behoeftigen (EFMB of FEAD). Dit
speciaal verslag van de Europese Rekenkamer is gebaseerd op de FEAD
programma’s van negen EU lidstaten waar het meeste gebruik wordt
gemaakt van FEAD.
De Raadsconclusies gaan onder andere over de aanbevelingen van de
Europese Rekenkamer om FEAD middelen gerichter in te zetten, sociale
inclusie maatregelen voor ontvangers van materiele bijstand te
waarborgen en de sociale inclusie van FEAD-gebruikers beter te beoordelen. Tevens gaan de Raadsconclusies in op het voorstel van de
Europese Commissie om het FEAD samen te voegen met het Europees
Sociaal Fonds en de andere sociale fondsen tot het Europees Sociaal
Fonds plus (ESF+) en binnen het ESF+ een specifiek percentage te
alloceren voor het bestrijden van materiele deprivatie.
Inzet NL
Het kabinet kan instemmen met de Raadsconclusies. Het kabinet is van
mening dat het belangrijk is dat er blijvende aandacht is voor armoedebestrijding onder de meest kwetsbaren in de samenleving maar dat lidstaten
flexibel moeten kunnen zijn in de wijze waarop dit gebeurt, aansluitend bij
de nationale situatie, omvang van armoede en sociale uitsluiting en de
nationale armoededoelstelling, zoals dit nu ook met de Europa2020
strategie het geval is. Ook is het kabinet van mening dat het verstrekken
van materiële basisvoorzieningen niet iets is wat op Europees niveau
geregeld dient te worden. Dit creëert geen Europese toegevoegde waarde.
Het kabinet is dan ook geen voorstander van de verplichting om een
specifiek percentage binnen het ESF+ te besteden aan het bestrijden van
materiële deprivatie, zoals voorgesteld door de Europese Commissie. Hier
wordt nog over onderhandeld in het kader van een nieuw Meerjarig
Financieel Kader (MFK).
Indicatie krachtenveld Raad en Europees Parlement
De Raadsconclusies zullen naar verwachting zonder uitgebreide
bespreking worden aangenomen. Er is geen rol voor het Europees
Parlement.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

7

Agendapunt: Raadsconclusies over de loonkloof
Doel Raadsbehandeling/soort agendapunt/procesbeschrijving/verwijzing
naar EU-extranetnummer
Aanname van Raadsconclusies 8911/19
Inhoud/achtergrond/tijdpad onderhandelingen
De afgelopen tien jaar is de loonkloof tussen mannen en vrouwen in veel
lidstaten nauwelijks verbeterd. De Raadsconclusies bevatten
niet-bindende aanbevelingen aan de lidstaten en de Commissie om de
loonkloof te dichten. Lidstaten wordt bijvoorbeeld aanbevolen om de
loontransparantie te verbeteren en om de gendersegregatie op de
arbeidsmarkt te doorbreken, o.a. door meisjes en jongens te stimuleren
om niet-stereotype opleidingen en beroepen te kiezen. Ook worden
lidstaten opgeroepen te zorgen voor goed beleid omtrent de werk-privé
balans en te blijven werken aan het (beter) doorbreken van het glazen
plafond. Verder worden lidstaten opgeroepen actiever beleid te voeren
om de zorgparticipatie door mannen te verbeteren, zowel bij de zorg voor
hun kinderen als bij mantelzorg voor familieleden en vrienden.
Inzet NL
Het kabinet kan instemmen met de Raadsconclusies. De Raadconclusies
zijn niet bindend. Nederland is van mening dat de lidstaten en de
Commissie ieder hun eigen verantwoordelijkheid hebben op dit gebied en
is geen voorstander van dwingende maatregelen. Nationaal maatwerk is
belangrijk. Echter, Nederland ondersteunt de wenselijkheid en noodzakelijkheid om initiatieven en maatregelen te nemen die er op gericht zijn de
positie van vrouwen op de arbeidsmarkt te bevorderen en de loonverschillen te dichten.
Indicatie krachtenveld Raad en Europees Parlement
Naar verwachting kunnen alle lidstaten instemmen met de Raadsconclusies. Er is geen rol voor het Europees Parlement.
Agendapunt: Raadsconclusies over gezondheid en veiligheid op
het werk in de context van nieuwe vormen van werk
Doel Raadsbehandeling/soort agendapunt/procesbeschrijving/verwijzing
naar EU-extranetnummer
Aanname van Raadsconclusies/9341/19.
Inhoud/achtergrond/tijdpad onderhandelingen
Digitalisering, de platformeconomie en nieuwe werkverhoudingen kunnen
gevolgen hebben voor de veiligheid en gezondheid van werkenden. Met
deze Raadsconclusies worden lidstaten opgeroepen om de gezondheidsen veiligheidsgevolgen van nieuwe vormen van werk te blijven volgen
door beschikbare en nieuwe data te monitoren.
Tevens roepen de Raadsconclusies op om aanvullende processen en
instrumenten te onderzoeken bovenop de traditionele inspectiemiddelen
en om na te gaan of digitale technologieën kunnen worden ingezet om
risico’s in te schatten en goede voorbeelden van maatregelen te delen.
De Raad nodigt de Europese Commissie uit om, in samenwerking met
Eurofound en EU-OSHA (het Europees agentschap voor veiligheid en
gezondheid op het werk), de uitdagingen en risico’s en mogelijke

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

8

beleidsmaatregelen te identificeren. Tevens zou de Europese Commissie
fatsoenlijke en eerlijke werkomstandigheden moeten blijven promoten
met het oog op een verbetering van het huidige gezondheids- en
veiligheidsniveau op het werk.
Inzet NL
Nederland staat positief tegenover de inhoud van de Raadsconclusies. De
inzet van nationale handhavende instellingen blijft de primaire
bevoegdheid van lidstaten.
Indicatie krachtenveld Raad en Europees Parlement
Naar verwachting kunnen alle lidstaten instemmen met de Raadsconclusies. Er is geen rol voor het Europees Parlement
Kwartaalrapportage: ESF +
De Europese Commissie heeft eind mei 2018 een voorstel uitgebracht
voor een Europees Sociaal Fonds plus (ESF+). Dit voorstel moet worden
bezien in de context van de onderhandelingen over een nieuw MFK. De
overkoepelende beleidsdoelstelling van het ESF+ is bij te dragen aan een
beter presterend en veerkrachtig sociaal Europa. Naast deze overkoepelende beleidsdoelstelling kent het ESF+ elf specifieke doelstellingen. Op
3 april jl. heeft het Coreper ingestemd met een gedeeltelijk mandaat op
deze ESF+ verordening. Nederland kon instemmen met dit gedeeltelijk
mandaat omdat enkele voor Nederland belangrijke zaken, zoals een sterke
koppeling met het Europees Semester, goed overeind zijn gebleven. Het
betreft een gedeeltelijk mandaat omdat in de bredere onderhandelingen
over een nieuw MFK nog een aantal belangrijke punten worden
besproken, zoals bijvoorbeeld de hoogte van het budget en de thematische concentratie van het ESF+. Het Europees Parlement heeft ook haar
positie vastgesteld. Op basis van dit gedeeltelijk mandaat wordt
waarschijnlijk in het najaar met de trilogen gestart.
Kwartaalrapportage: Verordening Europees Globaliseringsfonds
Zoals aangegeven in het verslag8 van de Raad WSBVC heeft deze Raad op
15 maart jl. een gedeeltelijke algemene oriëntatie bereikt op de Verordening Europees Globaliseringsfonds. Nederland kon niet instemmen met
deze gedeeltelijke algemene oriëntatie. Naast Nederland stemde één
andere lidstaat tegen. Twee lidstaten onthielden zich van stemming. Er
wordt nog over een aantal aspecten van het EGF gesproken in het kader
van de bredere onderhandelingen over een nieuw MFK, zoals de hoogte
van het budget en de plaatsing van het EGF binnen het MFK. In het kader
van deze bredere onderhandelingen pleit Nederland voor het samenvoegen van het EGF met het ESF+. Tevens is de Nederlandse inzet erop
gericht om de uitbreiding van het budget van het EGF zoveel mogelijk te
beperken.
Kwartaalrapportage: Richtlijn Gendergelijkheid in Raden van
Commissarissen
De onderhandelingen over deze richtlijn zijn gestart in 2012. Het doel van
de richtlijn is:
– dat beursgenoteerde vennootschappen zich inspannen om te bereiken
dat in 2020 tenminste 40% van de leden van raden van commissarissen vrouw, dan wel man is;
8

Kamerstuk 21 501-31, nr. 509

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

9

–

dat lidstaten ervoor zorgen dat bedrijven voldoen aan de in het
richtlijnvoorstel gestelde eisen voor de benoemingsprocedures voor
raden van commissarissen; en
– dat een objectieve toetsing plaatsvindt van kandidaten aan de gestelde
functiecriteria, waarbij geldt dat bij gelijke geschiktheid de voorrang
wordt gegeven aan de kandidaat van het ondervertegenwoordigde
geslacht.
Wanneer bedrijven niet aan deze eisen voldoen, moeten ze sancties
opgelegd krijgen, bijvoorbeeld door middel van bestuurlijke boetes.
Nederland heeft zich sinds het begin van de onderhandelingen tegen de
richtlijn uitgesproken met een beroep op het subsidiariteitsbeginsel.
Nederland maakt daarmee deel uit van de blokkerende minderheid. Door
deze blokkerende minderheid ligt het dossier al enkele jaren stil. Het
voorstel is voor het laatst geagendeerd door Malta in 2017. Er is op dit
moment geen aanleiding om de Nederlandse positie ten aanzien van het
Commissievoorstel te heroverwegen. Naar verwachting houdt de
blokkerende minderheid voorlopig stand. Het Commissievoorstel zal
daardoor op z’n vroegst onder de nieuwe Europese Commissie weer
worden besproken.
Selectie zetel Europese Arbeidsautoriteit
En marge van de Raad WSB zal de toekomstige zetel van de Europese
Arbeidsautoriteit (ELA) gekozen worden. Er zijn vier steden die zich
kandidaat hebben gesteld voor de zetel van de ELA: Bratislava (Slowakije),
Nicosia (Cyprus), Riga (Letland) en Sofia (Bulgarije). Lidstaten hebben
eerder al ingestemd met een aantal criteria waarop zij hun keuze zullen
baseren:
– Geografische balans tussen de verschillende lidstaten;
– De datum waarop de ELA in de stad gevestigd kan worden;
– Bereikbaarheid van de zetel;
– Voldoende onderwijsmogelijkheden voor de kinderen van de medewerkers;
– Voldoende toegang tot de arbeidsmarkt, sociale zekerheid en medische
zorg voor kinderen en partners van de medewerkers
Nederland zal op basis van deze criteria een integrale afweging maken.
Meer informatie over de selectie is te vinden op de volgende website:
https://www.consilium.europa.eu/en/policies/seat-selection-ela/

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 21 501-31, nr. 528

10