Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2019–2020

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

658
Vragen van het lid Van Raak (SP) aan de Minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties over het bericht dat een uitvaartverzekeraar mensen met
een psychische aandoening weigert (ingezonden 5 september 2019).
Antwoord van Minister Hoekstra (Financiën) (ontvangen 7 november 2019).
Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2019–2020, nr. 122.
Vraag 1
Bent u ervan op de hoogte dat uitvaartverzekeringen mensen met een
psychische aandoening weigeren?1
Antwoord 1
Ik ben op de hoogte van het nieuwsbericht hierover.
Vraag 2
Welke weigeringsgronden zijn toegelaten voor uitvaartverzekeraars?
Antwoord 2
In beginsel zijn verzekeraars vrij om hun eigen acceptatiebeleid te voeren en
te bepalen welke criteria zij hanteren om een verzekeringsaanvraag af te
wijzen. Hiervoor hoeft een verzekeraar zich niet op een (wettelijke) weigeringsgrond te beroepen. Wel perkt de wet de vrijheid om een eigen acceptatiebeleid te voeren voor bepaalde verzekeringen of gevallen in (zie bijvoorbeeld de in de beantwoording van vraag 4 beschreven wetgeving).
Vraag 3, 4
Vindt u het ook onwenselijk dat nabestaanden moeten crowdfunden omdat
een verzekering niet mogelijk is?
Bent u bereid deze discriminerende maatregel niet langer toe te staan? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 3, 4
Ik vind het onwenselijk en heel naar voor de betrokkenen als een dierbare
overlijdt en onvoldoende financiële middelen beschikbaar zijn om de uitvaart
te bekostigen. Om die reden vind ik toegankelijke en betaalbare uitvaartverze-

1

ah-tk-20192020-658
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2019

https://www.destentor.nl/apeldoorn/vrienden-starten-doneeractie-voor-begrafenis-mark-uitapeldoorn-hij-kon-zich-niet-verzekeren~ac99d88e/

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

1

keringen van groot belang. Ook verzekeraars zijn zich van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid hiervoor bewust. In de Gedragscode verzekeraars is
als gedragsregel opgenomen dat verzekeraars zich inspannen om voor zoveel
mogelijk (potentiële) klanten risico’s financieel af te dekken en te voorkomen
dat mensen tegen hun wil onverzekerd zijn. In het acceptatiebeleid van
verzekeraars worden daarmee niet uitsluitend commerciële afwegingen
betrokken, maar ook hun maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Sinds 14 juni 2016 is er op grond van de Wet gelijke behandeling reeds een
verbod van toepassing op het maken van direct onderscheid op basis van
handicap of chronische ziekte bij het verlenen van toegang tot diensten in de
uitoefening van een beroep of bedrijf (zoals het verzekeringsbedrijf). Het is
verzekeraars bijvoorbeeld niet toegestaan een risicoselectie te hanteren
waarbij vooraf al is aangegeven dat mensen met een bepaalde handicap of
chronische ziekte een bepaalde verzekering geheel of gedeeltelijk wordt
geweigerd of alleen tegen een bepaalde hoge premie te verkrijgen is. Een
langdurige mentale beperking is een handicap in de zin van die wet. Het
maken van indirect onderscheid is uitsluitend toegestaan indien dat objectief
gerechtvaardigd is door een legitiem doel en de middelen voor het bereiken
van dat doel passend en noodzakelijk zijn. Bij de verstrekking van financiële
diensten, waaronder verzekeringen, kan dus rekening worden gehouden met
(gezondheids)risico’s als onderdeel van het acceptatiebeleid. Indien consumenten van mening zijn dat het acceptatiebeleid van uitvaartverzekeraars in
individuele gevallen strijdig is met de wet, dan kunnen zij dit voorleggen aan
het College voor de rechten van de mens of de rechter.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2019–2020, Aanhangsel

2